Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl Laatste artikelen van Wesley Akkerman. Wed, 01 Jan 2011 00:00:00 +0000 nl hourly 1 http://www.wesley-akkerman.nl/rss Nintendo Switch: alles dat je over de console moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/nintendo-switch-alles-dat-je-over-de-console-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/nintendo-switch-alles-dat-je-over-de-console-moet-weten#reacties Tue, 17 Jan 2017 14:27:39 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/nintendo-switch-alles-dat-je-over-de-console-moet-weten [b]De onthulling[/b]<br /> Eind vorig jaar heeft Nintendo officieel de Nintendo Switch onthuld in een korte video. Daarin kregen we alvast een voorproefje van wat we mogen verwachten van het apparaat, maar verder werden er geen details verschaft. Daar is begin januari verandering ingekomen met een presentatie die Nintendo via het internet uitzond, via de bekende webpresentatieserie Nintendo Direct. Het bedrijf heeft daar het gros van de (technische) informatie over de console onthuld. Maar op moment van schrijven is er nog wel een hoop onduidelijk.<br /> <br /> [b]De Nintendo Switch[/b]<br /> De Nintendo Switch is een hybride spelcomputer waarmee je zowel in huis als buiten de deur kunt gamen. De Switch is een tabletachtig apparaat die in een houder gestopt kan worden en zodoende aan een televisie kan worden aangesloten. Wanneer je dat doet, dan worden de beelden in 1080p (1080 bij 1920 pixels) uitgezonden. Speel je er echter onderweg mee, dan is er een resolutie van 720p (720 bij 1280 pixels) aanwezig, om ervoor te zorgen dat de accu niet (nog) sneller leeg gaat. De accu gaat overigens 2,5 tot zes uur mee, aldus het bedrijf.<br /> <br /> Nintendo heeft zelf nog geen prijs naar buiten gebracht voor de Nederlandse markt, maar het ziet er naar uit dat je ongeveer 309 euro gaat betalen voor het apparaat. In de doos zit de Switch, de dock, de benodigde kabels, de twee helften van de Joy-Con-controllers en de Joy-Con Grip, een houder waarin je de beide helften van de Joy-Con in kunt plaatsen. Daarnaast zal er nog een Pro Controller op de markt worden gebracht (kost mogelijk zeventig euro) en kunnen losse Joy-Con-controllers apart worden gekocht &mdash; begin maar vast met sparen.<br /> <br /> De specificaties<br /> <br /> De Switch beschikt over een breed scherm van 6,2-inch. Onder de motorkap zit een Nvidia Tegra-soc (system on a chip), die ervoor zorgt dat de console dun kan blijven en toch mooie beelden kan weergeven. Er is standaard 32 GB aan interne opslagruimte aanwezig en voor uitbreiding van de geheugen kun je rekenen op micro-sd-kaarten (tot 2 TB). Dat lijkt weinig te zijn in een tijd waarin Xbox&rsquo;en en PlayStations met 1 TB aan opslagruimte geleverd worden, ware het niet dat Switch-spellen mogelijk minder ruimte in gaan nemen.<br /> <br /> Wat we qua kracht mogen verwachten, is momenteel nog onduidelijk. Nintendo heeft daar nog steeds geen informatie over vrijgegeven. Maar wanneer we naar de beelden van de trailers kijken, dan kunnen we concluderen dat de console op z&rsquo;n minst iets krachtiger is dan de Wii U. Zo weten we dat Mario Kart 8 Deluxe, een ge&uuml;pdatete versie van Mario Kart 8 (Wii U), op een hogere framerate draait op de Switch. Maar het echte bewijs kan pas worden geleverd wanneer we zelf met een unit aan de slag gaan en dus de verschillen kunnen opmerken.<br /> <br /> [b]De games[/b]<br /> Het systeem is in elk geval niet zo krachtig als een Xbox One of PlayStation 4, maar dat betekent in dit geval niet dat uitgevers niet zijn ge&iuml;nteresseerd in de hardware. Zo heeft uitgever 2K Games laten weten dat het basketbalspel 2K18 naar de Nintendo Switch zal komen. Binnen nu en een jaar moeten games als Sonic Mania, Fire Emblem Warriors, Puyo Puyo Tetris, Redout, Xenoblade Chronicles 2, Shin Megami Tensei, FIFA en The Elder Scrolls V: Skyrim gaan uitkomen. Daarnaast werkt Nintendo zelf aan Super Mario Odyssey, Splatoon 2, Mario Kart 8 Deluxe en Arms. Check voor een compleet overzicht van die titels de onderstaande video.<br /> <br /> [youtube]FMeqp2ZUF6E[/youtube]<br /> <br /> De games worden geleverd op een klein kaartje wanneer je ze in de winkel koopt. De kaartjes lijken een beetje op sd-kaarten. Qua opslagruimte zijn ze vergelijkbaar met Blu-ray-discs (enkele laag), maar dan wel iets goedkoper. Dat is goed nieuws, want dat betekent dat het dus iets goedkoper is om de games in de winkel te leggen, ook wanneer je dus een kleiner spel wil uitbrengen. Ook betekent dit verschil minder grondstoffengebruik, wat uiteindelijk beter is voor het milieu. Check de foto om te zien hoe de gamekaart eruit ziet.<br /> <br /> [b]De online dienst: Switch Online[/b]<br /> Ook zal er een online dienst aanwezig zijn waarvoor je dient te betalen. De dienst zal eerst gratis uit te proberen zijn. In de herfst van 2017 zal dat betalen ingaan, verdere details worden later vrijgegeven. Wel weten we al dat gamers per maand een gratis NES of SNES (met nieuwe online gameplay) game kunnen downloaden en spelen. Ook zal er een kortingssysteem zijn voor abonnementhouders, vergelijkbaar met hoe Xbox Live en PlayStation Network werken. Chats, verzoeken en potjes opstarten zal via een smartphone-app gaan.<br /> <br /> Let echter wel goed op, want er zit een addertje onder het gras wat die &lsquo;gratis games&rsquo; betreft. Je kunt straks wel elke maand NES- en SNES-titels spelen, maar na die maand dien je de game te kopen wanneer je ermee verder wil gaan. Je houdt de games dus niet voor zolang je abonnee bent; het zijn elke maand andere titels. En dat voor games die je waarschijnlijk al hebt &ndash; op meerdere consoles. Op moment van schrijven is helaas nog niet bekend wat Switch Online moet kosten, maar laten we hopen op een laag maandbedrag.<br /> <br /> [b]Geen Miiverse[/b]<br /> Helaas zal de Nintendo Switch weinig functies van de Wii U overnemen, zoals bijvoorbeeld Miiverse. Dat is een online Nintendo-netwerken met profielen en gamepagina&rsquo;s, waarin je contact kan hebben met andere gamers over de onderwerpen waar je over wil praten. Ook zal er geen StreetPass aanwezig zijn, een belangrijke functie van de Nintendo 3DS waarmee spelers data kunnen binnenhalen wanneer de handheld in slaapmodus staat. De reden is heel simpel: in de kern is de Switch nog altijd een console voor thuis en niet alleen voor onderweg.

]]>
0
Lenovo Miix 510 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-miix-510 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-miix-510#reacties Thu, 12 Jan 2017 12:27:54 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-miix-510 [b]Specs[/b]<br /> De Lenovo Miix 510 beschikt over mooie specificaties. Met 8GB aan werkgeheugen aan boord, zit je eigenlijk nooit verlegen om extra geheugen, want het is gewoon genoeg voor Windows en verschillende applicaties. Ook met de Intel Core i5-processor, van de zevende generatie, heb je vrijwel niets te klagen, omdat die processor goede prestaties aflevert. Daarnaast zul je met 256 GB aan opslagruimte aan boord ook niet snel meer ruimte willen hebben, aangezien een hoop via de cloud gebeurt &mdash; en je anders via usb een externe harde schijf kunt aansluiten.<br /> <br /> [b]Lenovo Miix 510 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Het design van de Miix 510 is strak en stijlvol. Dat heeft onder meer te maken met de opvallende scharnieren die Lenovo gebruikt voor zijn tablets en laptops, die wat weghebben van horlogebanden. De scharnieren zitten op de achterkant en worden gebruikt in combinatie met de ingebouwde kickstand. Die is, net als de rest van de tablet, van magnesium en aluminium gemaakt en blijft goed op zijn plek staan wanneer je hem uitklapt. De tablet blijft stevig staan, ongeacht de hoek die je ervoor uitkiest. Die scharnieren zijn een klein, maar luxueus detail.<br /> <br /> Het apparaat voelt heel stevig en fors aan dankzij zijn behuizing. Daardoor is het wellicht iets zwaarder dan concurrerende modellen, maar dat is helemaal niet erg. Het feit dat de behuizing de tablet forser en zwaarder maakt, geeft direct het idee dat de interne hardware goed beschermd wordt tegen vallen en stoten. Aan de bovenkant van de Miix 510 zit een breed raster voor de ventilatie, waar je geregeld geluid uit hoort. Dat kan even wennen zijn, omdat het geluid van die ventilatoren nogal irritant kunnen zijn tijdens het werken of kijken.<br /> <br /> Aan de rechterkant treffen we bovenin ook nog de knoppen voor de volume en het aan- en uitzetten aan. Die zitten daar goed, hoe je het apparaat ook wil gebruiken. In laptopmodus kun je er gemakkelijk bij wanneer je erop werkt en in tabletmodus zitten ze (waarschijnlijk) net boven je vingers. Verder zit er in het midden op de achterkant nog een camera. Datzelfde geldt ook voor de voorkant, waar de camera eveneens in het midden zit. Handig voor het positioneren van jezelf en de tablet, wanneer je bijvoorbeeld een videogesprek voert.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> De Lenovo Miix 510 beschikt over een riant scherm van 12,2-inch en een schermresolutie van 1920 bij 1080 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 180 pixels per inch en dat is een bovengemiddelde score. Het scherm is misschien te klein voor sommige mensen, maar deze vorm zorgt er wel voor dat het apparaat compact een draagbaar is en een mooie beeldkwaliteit kan leveren. De schermverhouding is 16:10 en dat betekent dat er waarschijnlijk donkere balken boven- en onderin het scherm staan wanneer je een video (in 16:9) kijkt.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Miix 510 mag dan niet over een veelvoud aan connectiviteitsopties beschikken, er is wel genoeg om mee uit de voeten te kunnen komen. Zo is er een koptelefoonaansluiting en een opening voor zowel reguliere usb- als usb-type-c-kabels. Daarnaast is er ook een aparte aansluiting voor de stekker. Uiteraard is er ondersteuning voor wifi en bluetooth (4.0) en vind je onderaan het scherm de magnetische koppeling voor het toetsenbord (daar later meer over). Het zijn relatief gezien weinig, maar wel de benodigde opties van dit moment.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De laatste tijd komen we steeds meer tablets tegen waarvan de speakers aan de zijkanten van de tablet zitten (aan allebei de kanten &eacute;&eacute;n). Ook hier is dat het geval en dat vinden we een mooie ontwikkeling. Het geluid wordt niet afgeschermd doordat ze aan de achterkant zitten en krijgen dus alle ruimte om een mooie geluidsweergave te geven. Zet het geluid echter niet te hard, want dan klinken de hoge tonen nogal scherp. En van een basweergave is weinig sprake. Maar voor Skype-gesprekken en online video&rsquo;s zijn de speakers meer dan prima.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Over de kwaliteit van de camera&rsquo;s kunnen we kort zijn: dat is niets iets om over naar huis te schrijven. Ze voldoen voor Skype-gesprekken of andere vormen van videobellen, maar voor andere dingen zouden we ze niet willen gebruiken. De twee megapixel-camera aan de voorkant levert beelden af die nogal flets zijn (helemaal met weinig licht), terwijl de vijf megapixel-camera aan de achterkant al iets betere kwaliteit aflevert. Maar over het algemeen is het beeld korrelig en springen de kleuren er niet echt uit, wat een &lsquo;plat&rsquo; beeld oplevert.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Lenovo claimt dat de accu acht uur moet meegaan op een volle batterij. Zoals altijd hangt het er maar net vanaf hoe je de tablet gebruikt. Wij hebben erop gewerkt en moeten dan ook geregeld video&rsquo;s op bekijken (in Google Chrome) en dat zorgt voor meer energieverbruik dan wanneer je alleen Word-documenten bewerkt. Wij halen de acht uur per ontlading dus niet en kwamen vaak net boven de vijf uur uit. We kunnen dus aanbevelen altijd de oplader mee te nemen, waar je ook naartoe gaat. Want het kan dus hard gaan met het energieverbruik.<br /> <br /> [b]Toetsenbord en trackpad[/b]<br /> Het toetsenbord is even breed als het scherm en biedt gebruikers een complete ervaring aan. Typen op schoot met de leren accessoire is nog steeds niet te doen, omdat het bord dan meebeweegt en -buigt. Mocht je lage toetsen al gewend zijn, dan kun je hier, op een vlakke ondergrond, al rap heel snel op typen. Het is opvallend dat Lenovo voor grote pijltjestoetsen gekozen heeft en dat zal wellicht niet iedereen bekoren. Dit betekent namelijk ook dat de shift-toets aan de rechterkant kleiner is gemaakt &mdash; en die gebruiken wij eigenlijk het meest.<br /> <br /> Gelukkig is de toets aan de linkerkant wel groot, dus kun je daarop tikken als je dat wil. Nu het knopje rechts kleiner is, raak je nog wel eens het pijltje naar boven aan. En wanneer je lekker werkt en snel typt (en mogelijk niet goed oplet wat er op het scherm gebeurt), dan kun je dus zomaar in de regel erboven verder typen. De trackpad onderaan het toetsenbord is gewoon prima te noemen en reageert accuraat. Ook heel fijn is het feit dat je echt op de pad kunt drukken wanneer je geen externe muis aan de tablet bevestigt; dat levert een fijne ervaring op.<br /> <br /> [b]Lenovo Miix 510 &ndash; software[/b]<br /> De Lenovo Miix 510 wordt geleverd met Windows 10. Het besturingssysteem draait ontzettend soepel op de hardware en vertoonde geen problemen of vertragingen tijdens onze weken met de tablet. Hoewel er een hoop in het startmenu staat qua apps, moet je het gros daarvan nog downloaden. Wel levert Lenovo enkele apps van de fabrikant zelf mee, zoals een accountportal (voor het bereiken van de fora met je vragen), Companion (voor updates en informatie) en de App Explorer, die weer losstaat van de Windows Store van Microsoft.<br /> <br /> Omdat de tablet wordt geleverd met een stylus (de stylus die je vaker bij Lenovo-producten krijgt), is er ook een app waarmee je die pen helemaal kunt instellen zoals jij wil. Zo kun je bijvoorbeeld zelf bepalen wat het knopje op de stylus voor functie krijgt. Verder treffen we er applicaties op aan waar de meeste Windows 10-apparaten mee worden uitgerust, zoals Twitter en enkele games. Gelukkig kun je de meeste apps direct verwijderen vanuit het startmenu, maar dat kost wel wat tijd. Het is dus geen compleet schoon apparaat qua software.<br /> <br /> [b]Lenovo Miix 510 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Om alles uit de Lenovo Miix 510 te halen, hebben we de tablet gebruikt alsof het een werklaptop is en onze eigen laptops even achter ons gelaten. Zoals eerder aangegeven kan het scherm net even te klein zijn wanneer je van multitasking houdt en veel schermen naast elkaar open wil hebben staan, maar voor de rest valt het met de grootte van het scherm reuze mee hoe klein het is. Teksten zijn nog altijd leesbaar en verschillende websites passen zich tegenwoordig aan aan de grootte van de display. Windows doet dat ook met zijn apps, natuurlijk.<br /> <br /> We hebben er dus meer dan prima op kunnen werken en dat heeft ook te maken met de specs en prestaties (daarover hieronder meer). Maar we hebben er ook op kunnen gamen en series op gekeken. We hebben een racegame gedownload die je dient te besturen door het scherm te kantelen, waarna de auto stuurt. In dit specifieke geval zaten onze handen precies op de plek van de speakers, waardoor dat geluid dus gemoffeld werd. Dat is een ding waar je rekening mee kunt houden, maar zal waarschijnlijk niet de reden zijn dat je de tablet overslaat.<br /> <br /> Series en films bekijken, iets dat we vaak hebben gedaan door de tablet zonder toetsenbord rechtop te zetten met de kickstand, gaat hartstikke goed. Het beeld is mooi (afhankelijk van de kwaliteit van de video natuurlijk) en het geluid komt er helder uit. Het magnetische systeem van het toetsenbord werkt ook nog altijd ontzettend goed en klikt beide componenten stevig aan elkaar vast, zonder veel moeite. Ook hebben we met weinig kracht het toetsenbord &ndash; dat met zijn leren bovenlaag ook een beschermhoes is &ndash; weer van de tablet afgehaald.<br /> <br /> Wat ons wel is opgevallen, is dat de tablet snel warm wordt. Daar heb je eigenlijk alleen &lsquo;last&rsquo; van wanneer je de tablet in je hand houdt en dus niet als een beeldscherm of laptop gebruikt. Dan komen we ook aan bij het punt dat we eerder al aanhaalden: het geluid van de ventilator. De Miix 510 doet zijn uiterste beste om het ding koel te houden. En zelfs wanneer je het apparaat even niet gebruikt, kan het zijn dat die ventilator zomaar aanslaat en een vervelend zoemgeluid laat horen. Hoe drukker de tablet is, hoe langer dat geluid hoorbaar blijft.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Qua prestaties hebben we niets te klagen en dat heeft te maken met die mooie specificaties. Dat stelt gebruikers in staat veel apps, zoals Slack, Photoshop en Todoist, naast elkaar open te hebben staan, zonder dat het ten koste gaat van de prestaties en gebruikerservaring. Daarnaast scoort de Lenovo Miix 510 behoorlijk goed in verschillende benchmarkbeproevingen, waardoor je onder aan de streep op het gebied van prestaties weinig te wensen overhoudt. Dit is bijzonder goed en al helemaal voor een hybride apparaat zoals deze.<br /> <br /> [b]Lenovo Miix 510 &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al levert Lenovo met de Lenovo Miix 510 een compleet pakket af, waar je wel wat compromissen voor moet sluiten. Qua specificaties is het een fantastisch apparaat en in de gebruiksvriendelijkheid merk je dat vooral aan een soepele ervaring. Het systeem is lekker snel en de apps draaien ook als een zonnetje. Maar omdat alles zo compact is, betekent het helaas wel dat het ventilatiesysteem soms overuren moet draaien om de boel koel te houden en dat kan op den duur gaan irriteren. Tijdens dat koelen hoor je namelijk een irritant zoemgeluid.<br /> <br /> Ook is het zo dat de accu niet ontzettend lang meegaat. Van de beloofde acht uur is vaker niet dan wel sprake en op een normale dag (wij werken met Google Chrome en bekijken vaak video&rsquo;s voor ons werk) betekent het dat je vijf tot maximaal zes uur uit de volle accu haalt. Daar tegenover staat een stijlvol en solide design, een scherm met een bovengemiddelde pixeldichtheid (en dus mooie weergave) en speakers die het geluid prima de kamer in sturen. Ook was een extra aansluiting fijn geweest, maar ondanks dat levert Lenovo wel een compleet pakket af.

]]>
1
Acer Chromebook R 13 (CB5-312T) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-chromebook-r-13-cb5-312t http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-chromebook-r-13-cb5-312t#reacties Fri, 06 Jan 2017 12:19:30 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-chromebook-r-13-cb5-312t [b]Specs[/b]<br /> De Acer Chromebook R 13 heeft specs waar je goed mee uit de voeten komt. De quadcore-processor van MediaTek kan verschillende taken tegelijkertijd aan (tweemaal zo veel als met een dualcore-processor) en met 4GB aan werkgeheugen is er ook genoeg ruimte voor die applicaties. Het is echter niet de snelste variant van dat werkgeheugen. In de R 13 zit DDR3-ram, terwijl DDR4 en DDR5 ook al beschikbaar zijn. Met de verscheidende opslag- en aansluitopties zit het ook goed, waardoor je een vrij compleet en uitgebreid pakket overhoudt.<br /> <br /> [b]Acer Chromebook R 13 &ndash; hardware en design[/b]<br /> De Acer Chromebook R 13 heeft een volledig metalen omhulsel. Ja, daardoor is het apparaat zwaarder dan een tablet of convertible gemiddeld is, maar dit betekent ook een stevige bouwkwaliteit en een premium design. Het scharnier is aan de buitenkant omhuld met rubber en dat voelt goedkoop aan, maar is wel te verklaren. Als er ergens op bespaard kan worden is dat het wel en het doet verder niet af aan de functionaliteit van de Chromebook. Je kunt hem namelijk verschillende posities gebruiken, zoals laptop-, tablet- en presentatiemodus.<br /> <br /> Aan de linkerkant zitten vier aansluitingen: een micro-sd-kaartsleuf, een usb-poort, een poort voor de hdmi-kabel en een opening voor de usb-type-c-kabel. Door de toevoeging van de reguliere usb-poort is het bijvoorbeeld mogelijk oudere muizen (en toetsenborden) aan te sluiten, die vrijwel meteen herkend worden door de Chromebook. Rechts zitten de volumeknoppen en de knoppen voor het in- en uitschakelen van de R 13, evenals de aansluiting voor een koptelefoon. Ook vind je er de indicatielampen van de accu en de standby-stand.<br /> <br /> Aan de onderkant zijn twee kleine rasters aanwezig waar de Acer Chromebook R 13 zijn warmte mee vrijgeeft. Verder zijn er vier rubberen poten aanwezig wat ervoor moet zorgen dat het apparaat altijd stevig vast blijft staan tijdens het typen of gamen (of wanneer je in de trein een film kijkt, bijvoorbeeld). Aan de voorkant is er nog een kleine inkeping, waar je met je vinger tussen kan om de deksel te openen. Dit kan tot op zekere hoogte met &eacute;&eacute;n hand, maar voor het laatste stukje moet je wel de onderkant vasthouden opdat de R 13 niet kantelt.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het scherm is 13,3-inch groot en beschikt over een resolutie van 1.920 bij 1.080 pixels. Dat levert een pixeldichtheid van 165 pixels per inch op en dat is een gemiddelde score. Voor een Chromebook is dit een groter scherm dan het gemiddelde apparaat met Chrome OS. Wanneer je video&rsquo;s bekijkt of foto&rsquo;s bewerkt dan geeft de R 13 echter genoeg kleur en detail weer, waardoor je van die gemiddelde pixeldichtheid waarschijnlijk weinig merkt. Helemaal wanneer je er gewoon op wil werken en dus vaak naar een wit met zwart documentenscherm staart.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Er zijn dus genoeg opties met betrekking tot de connectiviteit aanwezig qua usb-poorten en dergelijke. Zoals het een Chromebook betaamt is er ook ondersteuning voor wifi, waarmee je toegang krijg tot het lokale internetnetwerk bij je in huis of in de koffiehoek. Daarnaast is er ook bluetooth 4.0 aanwezig. Zo kun je verschillende accessoires draadloos aansluiten, mocht je geen usb-muizen hebben of een speaker zonder audiokabelaansluiting. Het is dus een beetje van alles en dat is prima, want je hebt derhalve een hoop opties.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De R 13 beschikt over twee speakers, die allebei aan de zijkanten van het apparaat zitten. Dit heeft als voordeel dat het geluid nooit afgeschermd wordt en dus alle ruimte krijgt. Dat komt de geluidskwaliteit ten goede. Er is een redelijke basweergave aanwezig en ook de hogere tonen komen mooi door. Daardoor kun je er gerust een film of serie op bekijken, zonder dat je je ergens aan hoeft te storen. Muziek beluisteren kan ook tot zekere hoogte, wanneer je de kwaliteit van een iets minder dan gemiddelde bluetooth-speaker gewend bent.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Er is een alleen een camera aan de voorkant aanwezig en niet eentje aan de achterkant (of buitenkant van de klep). Dat is niet erg, omdat we niet verwachten dat mensen buiten foto&rsquo;s gaan maken met een Chromebook in hun hand. Met de camera aan de binnenkant kun je meer dan prima Skypen of andere video&rsquo;s mee maken, aangezien de kwaliteit op 720p is. Let er wel op dat er voldoende ligt is, want met weinig ligt kun je vaak niet goed zien wat er wordt opgenomen. De kwaliteit is verder niet denderend, maar het volstaat op een Chrome OS-apparaat.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De Acer Chromebook R 13 heeft een behoorlijke accu aan boord van 4670 mAh. Daarmee moet die het ongeveer twaalf uur uithouden, aldus de fabrikant. En daar kom je ook gemiddeld wel op uit. De ene keer ging het apparaat elf uur mee en een andere keer weer dertien &mdash; het ligt er net aan wat je doet. Kijk je veel video&rsquo;s of speel je vaak games, dan gaat het iets harder met de batterij dan wanneer je lekker aan het werk bent in Google Documenten of een andere tab binnen Chrome. Gebruik je hem alleen voor Google Chrome, dan gaat de accu lekker lang mee.<br /> <br /> [b]Toetsenbord en trackpad[/b]<br /> Acer heeft in principe niet ingeleverd als het om het toetsenbord gaat. Persoonlijk vinden we een numeriek toetsenbord aan de rechterkant een fijne toevoeging, maar dat is niet wenselijk op een apparaat met een scherm dat kleiner is dan 15,6-inch. De toetsen zijn lekker dun en leveren toch genoeg feedback af tijdens het typen. En de pijltjestoetsen zijn ook lekker groot en goed bereikbaar. De trackpad werkt enorm fijn, reageert razendsnel en voelt behoorlijk luxueus aan. En mocht je dat toch niet vinden, dan kun je een externe muis aansluiten.<br /> <br /> [b]Acer Chromebook R 13 &ndash; software[/b]<br /> De Acer Chromebook R 13 draait op het Chrome OS van Google. Dit besturingssysteem is extreem licht en dat zorgt er bijvoorbeeld voor dat het apparaat binnen tien seconden opgestart is en lekker vlot werkt. Er zijn weinig voorge&iuml;nstalleerde applicaties aanwezig, ondanks het feit dat het Chrome OS sinds kort toegang heeft tot de Google Play Store. Acer heeft zelf geen applicaties meegeleverd. De apps die er wel op staan, zijn de applicaties waarvan Google vindt dat ze erop moeten staan, zoals Google Documenten en Gmail en de notitie-applicatie Keep.<br /> <br /> [b]Acer Chromebook R 13 &ndash; in gebruik[/b]<br /> We hadden het niet verwacht, maar deze Chromebook kan bijna helemaal onze laptops vervangen. Het enige dat we missen zijn &aacute;lle functies van een programma als Photoshop, maar voor de rest hebben we er meer dan prima op kunnen werken, bijvoorbeeld. Het apparaat wordt standaard geleverd met de apps en diensten die we ook al op onze Windows-laptops en Macbooks gebruiken, zoals Google Chrome of Google Documenten, waardoor de overstap helemaal niet zo groot bleek. Alleen de beperkte ervaring van Photoshop gooide dus roet in het eten.<br /> <br /> Hoewel de trackpad uitmuntend is, waren we toch erg blij dat we ook een draadloze usb-muis hebben kunnen gebruiken op het apparaat, waardoor we dus eigenlijk bijna geen concessies gedaan hebben. Of we nu aan het werk waren in Chrome, video&rsquo;s bekijken in YouTube of een game als Pok&eacute;mon Trading Card Game Online aan het spelen waren (het is inmiddels een lichte verslaving geworden), dat maakt niet uit. Bovendien is de interface overzichtelijk en bereik je al snel wat je wil binnen het Chrome OS, wat de overgang flink versoepelde.<br /> <br /> We hebben de Acer Chromebook R 13 voornamelijk gebruikt als laptopvervanger in ons werk. En wanneer we onderweg een video wilde bekijken op Netflix, dan gooiden we die in de download en bekeken we die onderweg in de trein in de presentatiestand (het het toetsenbord naar beneden en het scherm omhoog). En voor de momenten dat we aan het gamen waren, dan klapten we het scherm helemaal naar achteren en hielden we de R 13 als een tablet vast. Die Android-apps voor het Chrome OS zijn &eacute;cht een ware aanvulling voor het OS.<br /> <br /> Nergens hebben we overigens het idee gehad dat de Chromebook R 13 te zwaar zou zijn. Wanneer je hem in je tas stopt, dan is die niet veel zwaarder dan een gemiddelde laptop &mdash; en die beschikt meestal niet over een metalen omhulsel. E&eacute;n ding waar we wel even aan moesten wennen, is de zoek- en app-ladeknop op de plek van de Caps lock-knop. Die tik je nog wel eens aan wanneer je de Shift-knop wil indrukken, waardoor je ineens de app-lade in beeld krijgt, ongeacht wat je aan het doen bent. Maar verder is het een ontzettend fijn apparaat.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Ondanks het feit dat de Acer Chromebook R 13 niet beschikt over de betere hardware onder de motorkap, merk je daar qua prestaties maar weinig van. Je kunt niet verwachten dat je alle games, met de hoogste eisen als het om grafische eigenschappen aankomt, kunt spelen. Maar wanneer je een Chromebook koopt om op te werken of af en toe een video op te bekijken, dan kun je er prima mee uit de voeten. De R 13 mag misschien niet hoog scoren in de verschillende benchmarks, maar doet het wel stukken beter dan de vorige Acer Chromebook-modellen.<br /> <br /> [b]Acer Chromebook R 13 &ndash; conclusie[/b]<br /> Nee, de Acer Chromebook R 13 beschikt niet over de beste hardware, maar dat heeft een Chromebook ook helemaal niet nodig. Het Chrome OS is razendsnel en ontzettend licht, waardoor ook mindere hardware al gauw een fijne ervaring weet neer te zetten. Er zijn wel enkele nadelen. Zoiets kleins als de locatie van de knop waarmee je de zoekbalk en app-lade mee opent, bijvoorbeeld. Maar dat is een kwestie van wennen. Ook is de pixeldichtheid lager dan de bekendere Chromebooks van dit moment, maar ook daar hebben we weinig van gemerkt.<br /> <br /> Het grootste nadeel is misschien nog wel de prijs. Met een prijs van ongeveer 480 euro is het een behoorlijk dure Chromebook, die gemiddeld 250 tot driehonderd euro kost. Maar wanneer je het vergelijkt met een laptop, dan zit de prijs er weer onder en dat terwijl je hier bijna hetzelfde mee kunt als op een Windows-laptop. En voor dat bedrag krijg je er nog eens een compleet en uitgebreid apparaat voor terug, voorzien van een premium en metalen behuizing en een behoorlijke lange accuduur die je met gemak de lange werkdag door sleept.

]]>
0
Acer Liquid Z6 Plus http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-liquid-z6-plus http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-liquid-z6-plus#reacties Tue, 03 Jan 2017 12:15:56 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-liquid-z6-plus [b]Specs[/b]<br /> De Acer Liquid Z6 Plus is een midrange toestel waar je niet heel veel voor hoeft te betalen, maar waar je ook niet hele denderende specs van hoeft te verwachten. Desondanks krijg je toch 3GB aan werkgeheugen van de fabrikant, wat 1GB meer dan gemiddeld is in Android-apparaten. Ook krijg je 32GB aan interne opslagruimte, wat in principe genoeg is voor de doorsnee gebruiker. Mocht dat toch niet genoeg zijn, dan kun je nog altijd een micro-sd-kaart gebruiken om het interne geheugen uit te breiden, dus dat is eigenlijk niet heel verkeerd.<br /> <br /> Onder de motorkap zit de 64-bit-processor MediaTek MT6753. Deze is vergelijkbaar met de Qualcomm Snapdragon 625, maar in veel opzichten minder veelzijdig. Zo ondersteunt de MT6753 camera&rsquo;s tot zestien megapixel, terwijl de 625 camera&rsquo;s tot 21 megapixel ondersteunt. Video&rsquo;s kunnen wel in 1080p worden opgenomen, maar met die van Qualcomm in 4K. Ook kan de ge&iuml;ntegreerde Mali-gpu slechts beeldschermen aan van 1080p, terwijl de Snapdragon 625 2K ondersteunt. Maar uiteindelijk ligt het er natuurlijk aan wat je zoekt.<br /> <br /> [b]Acer Liquid Z6 Plus &ndash; hardware en design[/b]<br /> De Acer Liquid Z6 Plus beschikt over een metalen body en is daardoor ook iets zwaarder. De achtercover is gemaakt van aluminium en heeft een metal brush finish. Vooral dat klepje geeft het toestel een beetje een goedkope uitstraling mee, terwijl de rest van het toestel er goed uitziet. Aan de rechterkant zitten de knoppen voor het volume en het aan- en uitzetten van het toestel. Aan de linkerkant zitten geen knoppen, maar kun je wel de micro-sim-kaart voor de phablet plaatsen. Ook is er de ruimte voor de micro-sd-kaart.<br /> <br /> Op de achterkant van het toestel zit een camera en een flitser, terwijl we aan de bovenkant een koptelefoonaansluiting aantreffen. Aan de onderkant zitten de speakers. Onder het grote 5,5&Prime;-scherm vinden we een knop, met daarin de vingerafdrukscanner verwerkt. Daarmee kun je de grote telefoon ontgrendelen. Ook kun je er aankopen mee bevestigen in Google Play, de digitale winkel van Android. Verder treffen we de frontcamera naast de belspeaker aan op de voorkant. Van voren oogt het toestel overigens ontzettend elegant en stijlvol.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Met een scherm van 5,5-inch en een resolutie van 1.920 bij 1.080 pixels, kom je uit op een pixeldichtheid van 401 pixels per inch. Dat is een betere score dan het gemiddelde Android-apparaat uit 2016 en zorgt ervoor dat de foto&rsquo;s en video&rsquo;s behoorlijk gedetailleerd op de display kunnen worden weergeven. Er zijn ook weinig kartelrandjes te zien. Daarnaast is er een sensor aanwezig die de helderheid van het toestel automatisch kan bijstellen wanneer dat nodig is. In het zonlicht kun je ook altijd nog goed zien wat er precies gebeurt op het scherm.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Qua connectiviteitsopties is de Acer Liquid Z6 Plus behoorlijk compleet. Wifi, bluetooth 4.0, 3g, 4g, een snelheidsmeter, digitaal kompas, gps-chip &mdash; het is allemaal aanwezig. Daarnaast kun je een micro-sd-kaart gebruiken voor extra opslagmogelijkheden en dien je een micro-sim-kaart te gebruiken, wat tegenwoordig een veelvoorkomende sim-kaart is. Er is ook een vingerafdrukscanner aanwezig in de knop aan de voorkant van het toestel. Helaas werkt die knop niet goed, omdat de opgeslagen vingerafdruk vaker niet herkend wordt dan wel.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Hoewel we er natuurlijk rekening mee houden dat dit geen highend-toestel is, moeten we toch helaas concluderen dat de speakers niet echt goed zijn. Het geluid klinkt scherp en schel en zijn volledig ontbeerd van een basweergave. Muziek luisteren of video&rsquo;s bekijken zonder koptelefoon of bluetooth-speaker is geen pretje. Tijdens het gamen is het soms moeilijk de verschillende geluiden van elkaar te onderscheiden. Bovendien kan je hand het geluid dempen door de positie van die speaker: aan de onderkant van de grote smartphone.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De dertien megapixel-camera aan de achterkant maakt in het donker redelijk mooie foto&rsquo;s met de flitser aan. Zet die flitser niet uit, want dat zorgt voor een ontzettend korrelig beeld. Wel zijn de foto&rsquo;s een beetje flets, maar overdag valt dat gelukkig reuze mee. Zorg dus altijd voor genoeg (natuurlijk) licht in de omgeving. Dat levert nou eenmaal de meest mooie plaatjes op, zeker wanneer de camerasensor niet j&eacute; van h&eacute;t is en de processor al aan zijn maximale capaciteit zit. Maar wanneer je kijkt naar de prijs van het toestel, dan valt het allemaal reuze mee.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De capaciteit van de accu is behoorlijk groot: maar liefst 4.080mAh. Hier hebben we dan ook te maken met de meest belangrijke eigenschap van de phablet, omdat de batterij het toestel zo waardevol maakt. Het is ons gelukt het toestel drie dagen, bij normaal gebruik, mee te laten gaan, voordat we aan het einde van de dag naar de oplader grepen. Dat komt ook door de implementatie van Doze, dat onderdeel is van Android 6.0 Marshmallow. Doze schakelt achtergrondprocessen uit om de batterij te besparen, wanneer het apparaat niet gebruikt wordt.<br /> <br /> [b]Acer Liquid Z6 Plus &ndash; software[/b]<br /> Android 6.0 Marshmallow werkt ontzettend fijn op de Acer Liquid Z6 Plus. Dat heeft er waarschijnlijk mee te maken dat de fabrikant zelf geen zware skin over de software heeft gelegd. De ervaring met vanilla Android (het onaangepaste Android dat Google levert op zijn eigen smartphones en tablets) komt er dicht bij in de buurt. Je merkt alleen dat er wat opties zijn bijgekomen bij de instellingen en dat het snelle menu wat meer is uitgebreid met extra opties. Maar heel veel verschil tussen deze Android-versie en dat van Google, is er gelukkig niet.<br /> <br /> Helaas is het wel zo dat Acer ontzettend veel applicaties vooraf heeft ge&iuml;nstalleerd. Waarschijnlijk vanwege deals en afspraken met bepaalde partijen, maar we hebben ongeveer de helft van al die ge&iuml;nstalleerde rotzooi verwijderd. Het zijn nou niet echt apps die nodig zijn, nog los van de vraag of je die apps of games &uuml;berhaupt w&iacute;l gebruiken. Wanneer je helemaal naar links gaat op het thuisscherm, dan kom je bij Acer Liquid Home uit. Dit is een soort Google Now met nieuws en dergelijke, maar het nut van de software ontgaat ons een beetje. Less is more.<br /> [b]<br /> Acer Liquid Z6 Plus &ndash; in gebruik[/b]<br /> In het dagelijkse gebruik is ons twee dingen opgevallen. Wanneer je instellingen wil veranderen of andere dingen met betrekking tot het systeem wil regelen, dan reageert de Acer Liquid Z6 Plus behoorlijk snel en draait de software vloeiend. Maar vanaf het moment dat je een app opent, dan merk je dat de processor niet heel krachtig is. Over het net surfen en websites bezoeken gaat traag en scrollen over de pagina&rsquo;s gaat ook met enige vertraging. Het zijn geen irritante dingen die het toestel breken, maar wel dingen die na verloop van tijd gaan opvallen.<br /> <br /> Over de belkwaliteit zijn we wel te spreken. Je kunt de spreker aan de andere kant van de lijn goed verstaan. Ook kunnen zij jou goed verstaan. Het toestel is overigens wel zwaarder dan gemiddeld (en veel zwaarder dan ik persoonlijk gewend ben). Dat heeft te maken met de grote accu die de behuizing herbergt. Ook is de phablet daardoor iets dikker. Het is een duidelijke trade-off: ga je voor een slank en dun toestel, dan heb je vaak een kleinere accu en minder energie tot je beschikking. De grote accu is echter wel een groot voordeel.<br /> <br /> Wanneer we niet te veel aan het gamen waren, dan ging de accu met gemak drie dagen mee. Helaas is het wel zo dat die accu ook een groot nadeel met zich meebrengt. Wil je het toestel opladen, rekenen er dan maar op dat je daar een ochtend aan kwijt bent. Tegenwoordig worden accu&rsquo;s vaak in anderhalf tot twee uur voor &eacute;&eacute;n (soms twee dagen, ligt aan de smartphone) opgeladen. Ook hier hebben we dus met een duidelijke trade-off te maken: je toestel hangt misschien wel langer aan de lader, maar gaat daarentegen ook veel langer mee dan gemiddeld.<br /> <br /> Om de prestaties om het gebied van gaming te testen, hebben we de game Need for Speed: No Limits gedownload. Dit is een grafisch zware titel die waarschijnlijk een hoop uit de hardware van de Acer Liquid Z6 Plus heeft moeten persen. Maar niet alles, want de game draaide redelijk goed. Wel merken we lichte schokken in de animaties op en loopt alles dus niet even soepel, maar dan mag je ook helemaal niet verwachten van deze midranger. Het is immers geen highend-model. De Acer Liquid Z6 Plus staat dus ook op dit vlak zijn mannetje.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De Acer Liquid Z6 Plus is een midrange toestel en heeft dus ook specificaties van gemiddelde kwaliteit. Dan nog zijn de specs meer dan redelijk te noemen en hebben we qua prestaties &ndash; lettend op de prijs &ndash; weinig te klagen. Ja, tijdens het internetten kan de app traag worden en tijdens het gamen zullen de animaties niet vloeiend over het scherm vliegen, maar dat mag je ook helemaal niet verwachten voor een phablet van minder dan 250 euro. Kijkend naar de prijs en de specificaties die Acer daarvoor aanbiedt, hebben we met mooie prestaties te maken.<br /> [b]<br /> Acer Liquid Z6 Plus &ndash; conclusie[/b]<br /> Acer levert met de Liquid Z6 Plus een compleet toestel af voor een indrukwekkend lage prijs. Het grote 5,5&Prime;-scherm is helder en geeft de kleuren mooi weer, terwijl de processor en het werkgeheugen zorgen voor een algemeen goede ervaring. Wel kun je her en der opmerken dat de hardware niet j&eacute; van h&eacute;t is, maar dat mag je ook niet verwachten voor minder dan 250 euro. En het is ook maar net wat je met de smartphone van plan bent: wil je er bijvoorbeeld niet op gamen, dan kun je dat alweer doorstrepen en je focussen op de goede dingen.<br /> <br /> Goede dingen zoals het interne geheugen van 32GB, wat voor de doorsnee gebruiker voldoende zal zijn. Zeker met de populariteit van de verschillende streamingdiensten en de back-upmogelijkheden voor audio, video en afbeeldingen (zoals Google Photos). Goede dingen zoals de grote accu die het toestel, bij normaal gebruik, drie dagen kan laten meegaan. Maar er zijn ook minder mooie dingen, zoals de gebrekkige vingerafdrukscanner, de speakers en hun geluidsweergave en de aanvankelijke luxueuze uitstraling die al snel gaat tegenvallen.<br /> <br /> Ook kun je het toestel te dik of zelfs te zwaar vinden. In veel gevallen van de negatieve punten geldt dat het om een trade-off gaat: wat vind je nou echt belangrijk in een (grote) smartphone en wat niet? Wil je een grote accu waardoor de phablet langer meegaat, dan zul je moeten inleveren op design en gewicht, bijvoorbeeld. Ook is het zo dat je smartphone er langer over doet om helemaal opgeladen te worden, maar daardoor gaat &lsquo;ie wel langer mee. De Acer Liquid Z6 Plus is een compleet toestel, maar de grote accu geeft het uiteindelijk het bestaansrecht.

]]>
0
Games verplaatsen van Xbox One naar Xbox One S: zo werkt het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/games-verplaatsen-van-xbox-one-naar-xbox-one-s-zo-werkt-het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/games-verplaatsen-van-xbox-one-naar-xbox-one-s-zo-werkt-het#reacties Wed, 28 Dec 2016 13:28:33 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/games-verplaatsen-van-xbox-one-naar-xbox-one-s-zo-werkt-het [b]Overstappen naar Xbox One S[/b]<br /> Wanneer je een Xbox One S gekocht hebt terwijl je al een Xbox One in bezit had, dan denk je waarschijnlijk bij jezelf: hoe zet ik de games van de ene console naar de andere over? Je kunt alles games natuurlijk in de download gooien en wachten tot ze allemaal gedownload zijn. Maar wanneer je tientallen &ndash; zo niet honderden &ndash; games hebt gekocht voorheen, dan kan dat veel tijd in beslag nemen. Om nog maar te zwijgen over de problemen die voor andere mensen op hetzelfde netwerk kunnen onstaan, omdat jij besluit honderden gigabytes te downloaden.<br /> <br /> Dat kan dus gemakkelijker en in dit artikel leggen we precies uit hoe dat moet. Voordat je kunt beginnen, dien je ervoor te zorgen dat beide consoles staan aangesloten. Ook moet je een externe harde schijf hebben waar je alle content naartoe kunt kopi&euml;ren. Mocht je geen ruimte hebben voor twee Xbox-consoles in de kamer, dan kun je ook eerst de oude Xbox One laten staan, het proces voltooien, en daarna overgaan op de nieuwe Xbox One S. Het kan zijn dat je het proces meerdere keren moet herhalen wanneer je harde schijf niet groot genoeg is.<br /> <br /> [b]Harde schijf aansluiten op Xbox One[/b]<br /> Zoals je in ons uitgebreide achtergrondartikel Harde schijf aansluiten op je Xbox One: zo werkt het kunt lezen, dient de externe schijf usb 3.0 te ondersteunen en tenminste 256GB aan vrije ruimte te hebben. Vervolgens sluit je de schijf aan en volg je de instructies op het scherm op. Ook dien je de schijf te formatteren, maar daar zal de Xbox je bij helpen. Wanneer je de boel formatteert, dan zul je alle bestanden die erop stonden kwijt zijn, dus zorg ervoor dat je een nieuwe of ongebruikte externe harde schijf voor dit proces gebruikt.<br /> <br /> Heb je al games op de harde schijf staan? Mooi! Want dan hoef je het formatteren niet opnieuw te doen. Zijn dat ook meteen al je spellen (en heb je dus niets opgeslagen op de interne schijf), dan kun je de schijf ontkoppelen van je oude Xbox One en direct in je nieuwe Xbox One S pluggen. Heb je op de One S je Xbox Live-account staan, dan kun je direct verdergaan waar je gebleven was met spelen. Zo gemakkelijk kan het gaan. Heb je echter wel games op de interne schijf ge&iuml;nstalleerd, dan dien je die stuk voor stuk te verplaatsen naar de externe schijf.<br /> <br /> [b]Games verplaatsen van Xbox One naar Xbox One S[/b]<br /> Wanneer het installeren van de harde schijf is gelukt, dan krijg je een notificatie onderin beeld. Die geeft aan dat het proces geslaagd is. Vervolgens onderneem je de volgende stappen om de games te verplaatsen van Xbox One naar Xbox One S:<br /> <br /> - Ga naar Mijn games en apps.<br /> - Kies het spel uit dat je wil verplaatsen en druk op de menuknop (de knop met drie streepjes).<br /> - Ga naar Game beheren (of Manage game).<br /> - Selecteer vervolgens Alles verplaatsen in de balk bovenin. Mocht je het spel toch liever ook op je oude Xbox One willen houden, dan druk je op Kopieer alles.<br /> - Er verschijnt een pop-up in beeld. Geef aan naar welke harde schijf je de content wil verplaatsen. - Hier kies je voor de harde schijf die je (net) hebt klaargemaakt.<br /> <br /> Het ligt aan de game hoe lang het verplaatsen of kopi&euml;ren duurt. Zijn het kleine titels, dan zal het waarschijnlijk een paar minuten duren. Wil je een game als Witcher 3: Wild Hunt verplaatsen, dan kan dat wel een uur duren. Wil je meerdere games verplaatsen of kopi&euml;ren, dan kun je een lijn vormen, zodat de Xbox One de games automatisch zal verplaatsen. Je dient wel zelf per game handmatig aan te geven welke je precies op de externe harde schijf wil zetten. Helaas is er geen optie om meerdere spellen tegelijkertijd te selecteren en te verplaatsen.<br /> <br /> [b]Oude games spelen op Xbox One S[/b]<br /> Wanneer het proces achter de rug is en je de harde schijf het aangesloten op de Xbox One S, dan ben je in principe klaar. Je kunt de ge&iuml;nstalleerde spellen namelijk direct vanaf de externe schijf spelen. Wil je de games toch liever op het interne geheugen opslaan, zodat je de harde schijf weer voor andere dingen kunt gebruiken, dan kun je daarvoor de volgende stappen volgen:<br /> <br /> - Ga naar Mijn games en apps.<br /> - Kies het spel uit dat je wil verplaatsen en druk op de menuknop (de knop met drie streepjes).<br /> - Ga naar Game beheren (of Manage game).<br /> - Selecteer vervolgens Alles verplaatsen in de balk bovenin. Mocht je het spel toch liever ook op de harde schijf willen houden, dan druk je op Kopieer alles.<br /> - Er verschijnt een pop-up in beeld. Geef aan naar welke harde schijf je de content wil verplaatsen. - Hier kies je voor de interne schijf van de Xbox One S.<br /> <br /> Vervolgens kan het wederom een aantal uur in beslag nemen voordat je alles games verplaatst hebt. Maar in veel gevallen werkt dit proces wel sneller dan alles opnieuw downloaden.

]]>
0
Lenovo Yoga Book http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-book http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-book#reacties Sat, 24 Dec 2016 12:10:57 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-book Lenovo heeft dus zowel een Android-versie als een Windows-versie van de Yoga Book op de markt gebracht. De Android-versie kost 499 euro, de Windows-versie 599 euro.<br /> <br /> Onder de motorkap zit de een Intel Atom x5-processor, een processor die geproduceerd is met mobiele apparaten in het achterhoofd. Daardoor kan de Yoga Book ook lekker dun blijven en de vorm van een notitieboek aannemen. Daarnaast is er 4GB aan werkgeheugen aanwezig en kun je rekenen op 64GB aan interne opslagruimte. De accu, van 8500mAh, moet de tablet een flinke levensduur meegeven. Ook komt de Yoga Book met een micro-usb en een hdmi-poort. En je hebt de keuze uit Windows 10 of Android 6.0.1. Wij hebben de versie met Android als besturingssysteem getest.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Book &ndash; hardware en design[/b]<br /> De Lenovo Yoga Book is een opvallende verschijning. Zoals gezegd kan de tablet heel dun blijven door de keuze van de Intel Atom-processor. Daardoor is het apparaat niet veel dikker dan een notitieblok of groot schrift en dat kan voordelig uitpakken (daar later meer over). Ook qua formaat zal het apparaat prima tussen je boeken en andere schriften passen. Lenovo zet de Yoga Book dan ook in de markt als een convertible die je op school of op je werk kunt gebruiken, omdat je er onder meer aantekeningen mee kunt digitaliseren.<br /> <br /> De Yoga Book is dicht 9,6 millimeter dun en weegt 690 gram, waardoor je hem moeiteloos kunt meenemen. De behuizing is gemaakt van een combinatie van magnesium en aluminium. Het scherm is 360 graden te draaien waardoor je het geheel in diverse posities &ndash; als tablet, als laptop en alles daar tussenin &ndash; kunt gebruiken. Dit is mogelijk door het bekende horlogebandscharnier, iets dat we ook bij onder andere de Yoga convertibles al terugzagen. Het scherm klapt dankzij dit scharnier soepel om de behuizing heen, maar blijft ook stevig in de gekozen positie staan.<br /> <br /> Ondanks het feit dat de Lenovo Yoga Book behoorlijk dun is, zijn er toch redelijk wat aansluitingen verwerkt in het design. Aan de linkerkant zitten de micro-usb- en micro-hdmi-poorten, evenals de micro-sd-kaartsleuf. Aan de rechterkant treffen we de aan-uitknop en de volumeknoppen aan. Ook vinden we daar de koptelefoonaansluiting en zitten de speakers in deze randen verwerkt, aan allebei de kanten &eacute;&eacute;n.<br /> <br /> [b]Toetsenbord en tekenvlak[/b]<br /> Wanneer je de tablet openklapt, dan tref je bovenaan het scherm aan en onderaan het zwarte oppervlak waar het allemaal om gaat. Dat speciale oppervlak is op twee manieren te gebruiken. Ten eerste kun je er een toetsenbord op activeren. Dit wordt het Halo-toetsenbord genoemd en is een volwaardig QWERTY-toetsenbord met een aantal Android-specifieke knoppen, bijvoorbeeld voor de app-drawer (app-overzicht). Het zijn geen fysieke knoppen maar virtuele knoppen die je dus niet voelt en die ook geen travel hebben. Het is even wennen wanneer je er op wilt typen, zeker als je het iets te kleine virtuele touchpad (muisvlak) wilt gebruiken.<br /> <br /> Wanneer je het toetsenbord uitschakelt, dan kun je de meegeleverde styluspen gebruiken om bijvoorbeeld te tekenen of aantekeningen te maken, op hetzelfde grote zwarte vlak. Het maken van notities of tekeningen kan ook met het meegeleverde notitieblok tussen de pen en het oppervlak, zodat je aantekeningen zowel digitaal als fysiek kunt bewaren. Mochten de pagina&rsquo;s van het notitieblok op zijn dan kun je een pak met 5&times;15 velletjes voor 10 euro aanschaffen. Deze vellen hebben als voordeel dat er markeringen op staan die het gebied aangeven waarbinnen je penstreken worden opgeslagen door de Yoga Book. De pen hoeft overigens nooit opgeladen te worden, beschikt over 2.038 drukniveaus en je kunt de tip van de normale pen door elke andere pentip vervangen.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Met een scherm van 10,1-inch en een schermresolutie van 1920 bij 1200 pixels, kom je uit op een pixeldichtheid van 224 pixels per inch. Dat houdt in dat de display scherpe beelden tevoorschijn kan toveren &ndash; in elk geval scherper dan een tablet gemiddeld doet. Bovendien kan het scherm ook heel helder ingesteld worden, waardoor je ook met zonlicht nog prima kunt zien wat je aan het doen bent. Bij het bekijken van foto&rsquo;s en video&rsquo;s zijn er veel details in de kleuren aanwezig en ook komen we nergens kartelrandjes tegen &ndash; het scherm is van hoge kwaliteit.<br /> <br /> Ook beschikt de display over een lichtsensor, waardoor de helderheid van het scherm automatisch kan worden aangepast aan de hoeveelheid licht in de omgeving. Is het heel licht, dan zal het scherm ook feller worden &ndash; is het heel donker, dan neemt de helderheid af. Mocht het gaan opvallen en je gaat storen, dan kun je die feature ook uitschakelen. Daardoor heb je een consistent helderheidsniveau, wat in veel gevallen lekkerder wegkijkt. Daarnaast is het scherm ook groot genoeg voor de meeste games en video&rsquo;s en kun je er prima op werken.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Er zijn een hoop opties met betrekking tot connectiviteit. Zo is er wifi en bluetooth en kun je er bijvoorbeeld een extern beeldscherm op aansluiten dankzij de micro-hdmi-aansluiting. Ook is er een micro-usb-aansluiting, waarmee je de tablet oplaadt, en een opening voor een micro-sd-kaart, waarmee je de opslagruimte kunt uitbreiden, mocht dat nodig zijn. Bovendien is er een versie op de markt waarmee je ook onderweg het internet op kunt, dankzij een sleuf voor een sim-kaartje. Tenslotte is er nog een gps-chip verwerkt in het apparaat.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers zitten aan de zijkant van de Lenovo Yoga Book en zijn in de rand verwerkt. Dat is prima en een een betere oplossing dan dat die aan de onderkant zouden zitten. Zo voorkom je dat het geluid afgeschermd wordt en daardoor minder goed gehoord kan worden. Er komt een helder geluid uit de speakers. Het basgeluid is ver te zoeken, maar de hoge tonen komen er mooi uit. Ook kan het apparaat best hard gezet worden zonder dat het geluid vervormd wordt, al heb je dat vrijwel niet nodig. Je kunt namelijk al comfortabel alles goed horen en verstaan.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Van de twee camera&rsquo;s aan boord hoef je geen hoge kwaliteit te verwachten. De acht megapixel-camera aan de achterzijde maakt nog wel redelijke foto&rsquo;s, maar alleen wanneer er goed licht is. Als er te weinig licht is, dan wordt het beeld al gauw korrelig. De frontcamera van twee megapixel is al helemaal niet denderend en levert al gauw korrelige en fletse foto&rsquo;s af. Het zijn gelukkig niet de meest belangrijke eigenschappen van een tablet, dus hoeven we er ook niet te zwaar aan te tillen. Zorg in elk geval altijd voor voldoende licht in de omgeving als je een video of foto wilt maken.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Met een flinke accu van 8500mAh is het mogelijk de tablet zo&rsquo;n vijftien uur te gebruiken, belooft Lenovo. In de praktijk blijkt maar weer eens te meer dat het helemaal afhankelijk is van hoe je de tablet gebruikt. Gebruik je hem voornamelijk voor wat licht surfwerk of af en toe wat aantekeningen maken, dan tikt het apparaat gemakkelijk de vijftien uur aan. Dat is perfect, want zo hoef je hem maar eens per twee dagen op te laden, mocht je hem daadwerkelijk op school of in de klas gebruiken. Speel je er games op of kijk je veel video&rsquo;s, tja, dan is het sneller gedaan met de pret. Dan haal je net geen volledige dag.<br /> <br /> [b]Stylus[/b]<br /> De meegeleverde styluspen ligt lekker in de hand. Hij is iets dikker dan een traditionele pen, maar je kunt er meer dan prima mee schrijven of tekenen. Er zit ook een magneetje in de stylus, zodat die aan de tablet kan blijven vastzitten wanneer je hem in je tas hebt zitten bijvoorbeeld. Maar het belangrijkste is natuurlijk dat die lekker in de hand ligt en dat is gelukkig het geval. Er is overigens geen opening voor de stylus op de tablet, dus de kans is aanwezig dat je hem even moet zoeken in de tas. Maar dat is dan ook echt het enige nadeel van de pen.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Book &ndash; software[/b]<br /> Hoewel wij een Yoga Book hebben ontvangen die draait op Android 6.0 Marshmallow, is er ook een versie met Windows 10 beschikbaar. Daar kunnen we nu dus geen harde uitspraken over doen. Over de Android-versie kunnen we zeggen dat we aangenaam verrast zijn met de prestaties van de software in combinatie de hardware. De processor is niet de krachtigste van dit moment (Lenovo heeft duidelijk vorm boven prestaties verkozen), maar dankzij de 4GB aan werkgeheugen kun je prima uit de voeten met dit model. Het systeem draait soepel en snel op de convertible. Lenovo belooft overigens begin volgend jaar een update naar Android 7.0 Nougat uit te rollen voor dit apparaat.<br /> <br /> Er zijn verder een handjevol vooraf ge&iuml;nstalleerd apps aanwezig. Hoewel er altijd apps tussen zitten die je meteen wilt verwijderen (want wat moet je ermee?), doe je er nu goed aan er een aantal te houden. Je hebt ze namelijk nodig om alles uit de speciale hardware te halen. Wil je namelijk notities of tekeningen maken met het speciale oppervlak, dan dien je de daarvoor bestemde notitie-applicatie niet te verwijderen natuurlijk. Verder is er ook genoeg intern geheugen aanwezig voor die vooraf ge&iuml;nstalleerde apps en de applicaties die je zelf wilt installeren.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Book &ndash; in gebruik[/b]<br /> Het belangrijkste onderdeel van het gebruik is natuurlijk het aparte virtuele toetsenbord. Typen op de Lenovo Yoga Book is heel lang wennen. Het bord is smal en dun en levert bijna geen feedback af. Wel is er een lichte trilling voelbaar wanneer je een toets indrukt, maar er gaat toch weinig boven fysieke knoppen op een toetsenbord. Het is dus geen verbetering van de ervaring of iets dergelijks, maar het is wel een feature die de Yoga Book uniek maakt, een extra functie geeft en hem dun kan houden. Het zorgt ervoor dat het apparaat ontzettend draagbaar blijft, maar daar moet je dus wel wat voor inleveren op het gebied van typen. Gelukkig biedt Android ook een prima touchscreen-ervaring.<br /> <br /> Het idee achter de Lenovo Yoga Book is dat creatieve mensen met de hardware uit de voeten kunnen. Het apparaat is ook niet bedoeld om je huidige convertible of hybride tablet of laptop te vervangen. Je kunt de Yoga Book dan ook vooral als een apparaat zien waarop je je tekeningen (en aantekeningen die je met de hand schrijft) snel en effectief kunt digitaliseren, zonder dat je daarvoor zelf helemaal digitaal hoeft te gaan. Je hebt nog steeds de voordelen van een fysieke pen en het papier, en de tablet zal alles automatisch digitaliseren.<br /> <br /> Als tekenaar hoef je er geen rekening mee te houden dat je op het scherm naast of buiten de lijnen begint te tekenen (zoals vaak gebeurt wanneer je direct op een touchscreen zou tekenen), omdat je dus op het meegeleverde kladblok en het papier tekent. En die vertrouwde omgeving zorgt ervoor dat je aanvankelijk nog helemaal niet bezig bent met het digitale aspect van het apparaat, omdat alles zo naadloos in elkaar overgaat. En omdat alles gewoon goed werkt: wat je tekent op papier, zal ook direct op het touchscreen van de Yoga Book verschijnen.<br /> <br /> Hoewel de tablet is bedoeld voor bijvoorbeeld studenten of mensen die onderweg een zeer dunne, maar capabele convertible tablet willen, kun je het apparaat ook op andere manieren gebruiken. Je zou hem standaard kunnen neerleggen op de tafel of de kast, zodat je snel aantekeningen of boodschappenlijstjes kun maken &ndash; met de pen, maar toch digitaal. Dat aspect vergt wel wat doorzettingsvermogen, aangezien je er aan moet wennen dat je daar voortaan een apparaat voor in huis hebt, die je wel eerst nog even uit de slaapstand moet halen.<br /> <br /> Verder hebben we de tablet ook vaak in de presentatiestand gebruikt. Om het grafische vermogen en de processor op de proef te stellen, hebben we de game Pok&eacute;mon Trading Card Game Online gedownload en gespeeld. Daar kunnen we twee conclusies uittrekken: Pok&eacute;mon TCG Online is een hartstikke tof spel en raden we iedereen aan, en de tablet staat z&rsquo;n mannetje en laat de game soepel lopen &ndash; ook al wordt de onderkant wel heel erg warm. Maar de Lenovo Yoga Book kan het hebben, ook al zijn de specificaties niet van het hogere niveau.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De Lenovo Yoga Book is alles behalve een krachtpatser, dus verwacht daar ook niet al te veel van. Je kunt met gemak de welbekende applicaties draaien en het gros van de games zullen ook prima speelbaar zijn. Maar maak hier niet je laptopvervanger van; daar is het apparaat niet voor bedoeld. Waarschijnlijk zul je er als gebruiker weinig van merken, behalve wanneer je veel apps naast elkaar open hebt staan, zoals bijvoorbeeld Word, Google Chrome en nog een app. En games kunnen de accu ook nog eens heel snel laten leeglopen.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Book &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al zijn we behoorlijk positief over de Lenovo Yoga Book. Het ligt er echter helemaal aan hoe je de tablet gebruikt. Ben je een student of iemand die vaak aantekeningen of tekeningen maakt? En wil je die dingen snel en naadloos digitaliseren? Dan doe je er goed aan dit apparaat in huis te halen, omdat het voornamelijk een heel gemakkelijk in gebruik te nemen is. De tablet wordt geleverd met de benodigde software om alles uit het apparaat te halen &ndash; en voor de rest van het qua bloatware echt reuze mee. Android loopt ook heel soepel en zorgt ervoor dat het toestel ook via het touchscreen goed te bedienen is.<br /> <br /> Het meest opvallende aan dit apparaat is het grote zwarte oppervlak dat twee functies heeft. Je kunt het gebruiken als toetsenbord, met een touchpad voor de bediening van de muis, en als tekenvlak voor notities en aantekeningen. Het vlak als toetsenbord gebruiken is erg wennen en je zult mogelijk niet meteen overtuigd zijn van het idee. Het is zeker geen vervanger voor een normaal toetsenbord en de ervaring is duidelijk minder. Maar wanneer je op zoek bent naar een convertible die ontzettend dun is en een mooi design heeft, en je de keuze geeft tussen Android 6.0 Marshmallow of Windows 10, dan zit je met de Lenovo Yoga Book meer dan goed. Wel wordt het toestel snel warm en is de processor niet de beste, maar daar merk je waarschijnlijk weinig van in de praktijk.

]]>
0
Samsung Gear S3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3#reacties Tue, 20 Dec 2016 13:49:56 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3 [b]Samsung Gear S3 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Een eerste blik op de Samsung Gear S3 en je weet het meteen: dit is de mooiste smartwatch die Samsung tot op heden gemaakt heeft. Van veraf lijkt de S3 op een echt horloge en wanneer je dichtbij staat moet je ook goed kijken of het toch niet stiekem geen smartwatch is. Wanneer het scherm uitvalt, dan weet je het zeker: het is een slim horloge, maar wel eentje dat ontzettend veel lijkt op een normale variant. Compleet met een rond scherm, een rand waar je aan kunt draaien en twee fysieke knoppen aan de zijkant van het apparaatje.<br /> <br /> Het stevige en robuuste omhulsel is gemaakt van roestvrij staal en is voorzien van een IP68-certificatie. Dat betekent dat de Gear S3 zowel water- als stofdicht is. Met afmetingen van 26 bij 49 bij 12.9 millimeter is het horloge wellicht iets te groot voor de mensen met een dunne pols en met een gewicht van 59 gram voel je ook constant dat je een smartwatch om hebt &mdash; maar dat is niet anders dan wanneer je de voorkeur hebt voor een groot, regulier horloge. Het is iets waar je van moet houden en gelukkig hebben consumenten inmiddels keuze zat.<br /> <br /> De roterende rand oogt niet alleen luxueus, zo voelt hij ook aan. Aan de zijkant van die rand zitten kleine inkepingen, wat voor de nodige extra grip zorgt tijdens het draaien. Onder dat draaisysteem zit ook nog een soort kliksysteem, dat je tijdens het draaien een idee geeft van waar je precies bent, zodat je ook op tijd kunt stoppen wanneer je de app of instelling gevonden hebt waar je naar op zoek was. Daarnaast kun je elke horlogeband van 22 millimeter gebruiken in combinatie met de Gear S3 en de band die je er bij krijgt, heb je gelukkig ook zo los.<br /> <br /> Aan de onderkant van de smartwatch zit de hartslagmeter. Dat is ook de plek waar de Gear S3 wordt opgeladen. Wanneer je het slimme horloge in huis haalt, dan krijg je daar een kleine houder bij. Wanneer je de smartwatch daarop legt, met de wijzerplaat naar je toe, en je sluit er een micro-usb-kabel op aan, dan kun je het apparaat draadloos opladen. Het meegeleverde bandje voelt prettig aan, maar kan na verloop van tijd ietwat gaan irriteren. Daarom raden we aan zelf een mooie band uit te kiezen, aangezien dat dus tot de mogelijkheden behoort.<br /> <br /> Het scherm van de Gear S3 beschikt over een schermresolutie van 360 bij 360 pixels. Met een formaat van 1,3-inch, levert dat een pixeldichtheid van meer dan 390 pixels per inch op. In de praktijk betekent een haarscherp beeld, voor zowel tekst als afbeeldingen. Niet eerder waren de teksten op een smartwatch zo goed leesbaar als met de Gear S3 en ook hebben we nog niet eerder afbeeldingen zo ontzettend scherp voorbij zien komen. De kleuren spatten van het scherm &mdash; en je kunt ook nog alles goed bekijken bij fel zonlicht. En er is een speaker.<br /> <br /> Samsung Gear S3 &ndash; software<br /> De Samsung Gear S3 draait op Tizen. Dat is een ander besturingssysteem dan je zult aantreffen op smartwatches van bijvoorbeeld Asus of Apple, en eentje waar Samsung zelf aan gewerkt heeft. De Gear S3 draait op versie 2.3.1, die een hoop mogelijkheden aanbiedt. Wanneer je van boven naar beneden veegt, dan krijg je direct toegang tot enkele, veelgebruikte functies. Zo kun je daar bijvoorbeeld checken hoeveel energie de grote accu nog heeft. Een veeg naar rechts tovert het notificatiemenu in beeld, maar die kun je ook oproepen met de draairing.<br /> <br /> Wanneer je namelijk naar links draait, dan zul je ook bij de notificaties aankomen. Wanneer je naar rechts draait (of naar links veegt), dan krijg je toegang tot features als je agenda, het weer, herinneringen en onder meer nog je fitnessactiviteiten. Je roept het menu op door op knop aan de onderkant te drukken. Vervolgens kun je met de ring naar de app of mogelijkheid die je wil openen en bevestig je met een tap wat je wil gaan doen. Over het algemeen reageert de software snel en accuraat en heb je nooit het idee dat er iets misgaat.<br /> <br /> Door de combinatie van de draairing en het touchscreen, kom je direct waar je zijn wil, zonder dat je per ongeluk eens het verkeerde opent of activeert. Mocht dat toch gebeuren, dan kun je op de bovenste knop drukken om een stap terug te gaan, terwijl de onderste je altijd direct terug naar de wijzerplaat brengt. Naast het installeren van apps, krijg je ook toegang tot widgets en die kun je helemaal zelf indelen. Zo kun je toch het horloge vormgeven zoals je zelf wil, al zijn de mogelijkheden iets minder uitgebreid in vergelijking met Android Wear.<br /> <br /> Die combinatie draairing/touchscreen werkt ook lekker wanneer je door de notificaties heen scrolt. De Samsung Gear S3 kan als zelfstandig horloge werken, maar ook gekoppeld worden aan je smartphone (nu alleen Android en Tizen, straks ook de iPhone). De afbeeldingen doorsturen gaat soms nog wat moeizaam, maar qua notificaties gaat alles goed. Of dat nu thirdparty-applicaties zijn, of niet. Door de draairing scrol je heel gemakkelijk door de opties heen en met een tap op het scherm kun je de keuze voor een optie bevestigen.<br /> <br /> Tizen mag momenteel nog niet zo uitgebreid zijn als Android Wear of zo toegankelijk zijn als het watchOS, het is geen besturingssysteem dat onderdoet voor de concurrentie. Samsung bewandelt zijn eigen pad en slaat, net als Apple en Google, natuurlijk ook wel eens de plank mis. Maar qua navigatie kom je moeiteloos door de opties heen, ook al zul je die niet eens allemaal voorbij zien komen in de eerste week. Uit onze ervaring blijkt vaak dat wanneer we naar een optie zochten, waar we nog niet eerder aan hadden gedacht, dan konden we hem vinden.<br /> <br /> [b]Samsung Gear S3 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Of je het nu een mooi element vindt of niet, de dikte van de Gear S3 betekent in dit geval ook dat er een grotere accu in zit. De accu is twee keer groter dan die van de Samsung Gear S2, en dat hebben we gemerkt. De Gear S3 gaat gemakkelijk drie dagen, en vaak iets langer, mee, bij normaal gebruik. En dat is een behoorlijk prestatie, aangezien je sommige smartwatches een keer per dag (of maximaal twee) moet opladen. Voordat je de smartwatch kunt koppelen aan je Samsung- of Android-smartphone, dien je wel de Gear Manager te downloaden.<br /> <br /> Dat is een gratis uit die je vindt in de appwinkels. Wanneer je die app hebt ge&iuml;nstalleerd en de koppeling hebt gemaakt, dan kun je een aantal dingen doen met de smartwatch. Zo zullen je contacten worden overgenomen, waardoor je kunt zien wie je belt en meteen kunt opnemen. Ook kun je reageren op berichten die binnenkomen. Dat kan met je stem, maar ook met het kleine toetsenbord. Je kunt proberen te typen, wat nog best redelijk gaat, of gebruikmaken van de software die handschriften moeten herkennen &mdash; wat vaak niet het geval is.<br /> <br /> Daardoor raden we aan alsnog naar je smartphone te grijpen wanneer die af gaat en je iets wil terugsturen, tenzij je weet hoe je moet omgaan met de spraakherkenning. Dat werkt ongeveer net zo goed als op de Asus ZenWatch 3; er zijn meer momenten dat het goed gaat, dan dat het fout gaat. Het is en blijft immers software. Met de stemherkenningssoftware, S Voice, kun je ook notities opnemen en stemberichten inspreken. Dat werkt vaak wel prima en kan een uitkomst bieden wanneer je heel snel iets moet opslaan, voordat je het vergeet.<br /> <br /> Samsung doet er een hoop aan om van de Samsung Gear S3 een zelfstandig apparaat te maken. Echter, helaas is het zo dat er geen sim-kaart in de Nederlandse versie van de smartwatch gestopt kan worden. Daardoor ben je voor het grootste gedeelte toch nog steeds afhankelijk van je smartphone, waardoor wederom de vraag reist: waarom zou je het niet gewoon bij je smartphone houden? Wel is het zo dat je ook je bluetooth-koptelefoon kunt aansluiten op de smartwatch, waardoor je ook die kunt aansturen vanaf je pols, via de muziekapp van Samsung.<br /> <br /> Het zijn van die kleine dingen waaraan we wel kunnen zien dat de fabrikant een andere richting inslaat, maar door het gebrek aan die volledige zelfstandigheid, willen we bijna zeggen dat het nergens op slaat. Helemaal wanneer je de vergelijking trekt met een smartphone, die dezelfde functies heeft en vaak nog veel meer opties aanbiedt op het gebied van verbindingen en vooral apps. Ja, er zijn inmiddels wat applicaties voor Tizen beschikbaar, maar je vindt er gewoonweg meer op Android Wear en zelfs het wachtOS op de Apple Watches.<br /> <br /> [b]Samsung Gear S3 gezondheid en fitness[/b]<br /> Samsung richt zich, net als Apple en Pebble, flink op de sporters onder ons. Zo is er een ingebouwde gps-chip en een hartslagmeter, waardoor de Gear S3 prima als een zelfstandige fitnesstracker gebruikt kan worden. Het apparaat is niet afhankelijk van de gps-chip van je smartphone, waardoor je die dus voor de verandering thuis kunt laten. De Gear S3 bevat allerlei handige sensoren, zoals een snelheidsmeter, en zal ook automatisch activiteiten kunnen herkennen wanneer je eraan begonnen bent. Zelfs trappen worden vrijwel direct herkend.<br /> <br /> De smartwatch kan ook een gedetailleerd verslag uitbrengen van de resultaten, ook wanneer je nog bezig bent. Zo zie je het aantal genomen stappen en verbrande calorie&euml;n en zal het slimme horloge ook vanuit zichzelf de gebruiker stimuleren om door te gaan. Het komt voor dat je tijdens het sporten ineens een trilling op je arm voelt, waarna je te zien krijgt hoe lang je bezig bent of wat je zojuist gedaan hebt. En dat werkt fijn, omdat je je dan op je sporten kun focussen. Je hoeft niet telkens te kijken of alles nog goed gaat, want dat check de watch wel.<br /> <br /> [b]Samsung Gear S3 &ndash; conclusie[/b]<br /> Er zijn een hoop dingen die je tof kunt vinden aan de Samsung Gear S3. Het design is ontzettend mooi en heeft heel veel weg van een traditioneel horloge. Een trend die we ook bij andere smartwatches spotten &mdash; wellicht helpt het de horlogeliefhebbers over de streep, om toch over te stappen op het digitale tijdperk. De roterende rand in combinatie met een vlot reagerend en haarscherp touchscreen is en blijft een gouden combinatie wat de navigatie betreft. Ook zijn er enorm veel opties met betrekking tot je gezondheid en het sporten.<br /> <br /> Maar er zijn uiteraard ook nadelen. Nadelen die wellicht niet zo zwaar wegen, afhankelijk van waar je naar op zoek bent. Zo kan het slimme horloge als zwaar en log worden bevonden. Maar als dat nou net is wat je zoekt (traditionele horloges heb je ook in allerlei soorten en maten), dan is er dus niets aan de hand. Daarnaast zijn er bar weinig applicaties te vinden voor het platform, al worden er dat wel steeds meer gelukkig. En tenslotte nog het bandje: die voelt na verloop van tijd niet lekker meer aan, maar gelukkig kun je die gemakkelijk omwisselen.<br /> <br /> Over het algemeen laat de Samsung Gear S3 echter een ontzettend positieve indruk achter. Tizen op een smartwatch werkt perfect en vlot en is best toegankelijk te noemen. Het is misschien even wennen wanneer je Android of iOS gewend bent, maar het is nou ook weer niet z&oacute; anders dat je de weg kwijtraakt. Tel daarbij op dat de accu meer dan drie dagen mee kan gaan (soms langer), er een ingebouwde gps-chip is en je de smartwatch ook als een redelijke fitnesstracker kunt gebruiken en je komt uiteindelijk uit op de beste smartwatch van dit moment.

]]>
0
Sony PlayStation 4 Pro http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-playstation-4-pro http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-playstation-4-pro#reacties Wed, 14 Dec 2016 13:01:49 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-playstation-4-pro [b]Sony PlayStation 4 Pro &ndash; de hardware[/b]<br /> De Sony PlayStation 4 Pro is de derde iteratie van de PlayStation 4. Het is tevens de meest krachtige versie van de drie beschikbare spelcomputers. De console beschikt over afmetingen van 295 &times; 55 &times; 327 mm en is daarmee (iets) groter dan zijn voorgangers. De Pro heeft een gewicht van 3,3 kilo, wat een halve kilo meer is dan de originele PlayStation 4. In de praktijk betekent dit dat je waarschijnlijk de Pro kunt plaatsen op de plek waar je oude PS4 stond (mocht je willen upgraden), mits er nog een beetje ruimte overbleef op dat plekje.<br /> <br /> Qua design is er ook het &eacute;&eacute;n en ander veranderd, maar niet heel veel. In plaats van twee lagen bestaat de PS4 Pro nu uit drie lagen en daardoor is het apparaat een stukje hoger. De uitknop zit aan de linkerkant en is mooi weggewerkt; datzelfde kunnen we zeggen van de knop waarmee je de discs uitwerpt. Daar zitten tevens twee usb-poorten aan de voorkant, waar je de controller mee kunt opladen, bijvoorbeeld. Op de achterkant tref je alle andere poorten aan, waarmee je de spelcomputer kunt aansluiten op een televisie of PlayStation VR-headset.<br /> <br /> De PlayStation 4 Pro is niet alleen groter en zwaarder, maar natuurlijk ook krachtiger. En dat moet je gaan merken in je games, maar ook bijvoorbeeld in de interface. Echter, de cpu (de processor) is wel hetzelfde in alle drie de systemen, met als verschil de kloksnelheid (het aantal GHz). De kloksnelheid is een uitdrukking van hoeveel taken een processorkern in &eacute;&eacute;n seconde kan doen. Hoe hoger dit getal, hoe meer taken er kunnen worden verricht. De kloksnelheid van de originele PlayStation 4 ligt op 1,6Ghz, terwijl die van de Pro ligt op 2,1GHz.<br /> <br /> De graphics processing unit (gpu) kan 4,2 teraflops uitsturen, terwijl zowel het normale als het Slim-model maximaal 1,84 teraflops kan uitsturen. Een hoger aantal teraflops houdt in dat een computer betere en mooiere beelden kan weergeven. Het staat gelijk aan de rekenkracht van het apparaat in kwestie. Hoe hoger de rekenkracht, hoe meer polygonen (waar een game uit bestaat) een computer per seconde kan weergeven. 4,2 teraflops betekent in dit geval dat er 4,2 biljoen polygonen per seconden kunnen worden weergeven.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation 4 Pro &ndash; in gebruik[/b]<br /> Wanneer je de PlayStation 4 Pro voor het eerst opstart, dan zul je waarschijnlijk niet zo snel merken dat je met een vernieuwd apparaat te maken hebt. Het is echter wel zo dat er nu meer werkgeheugen aanwezig is waar de console gebruik van kan maken. Naast de 8GB aan ram (van DDR5-werkgeheugen), is er ook 1GB ram DDR3-werkgeheugen aanwezig. DDR3 mag dan wel langzamer zijn dat DDR5, dat betekent niet dat je er geen gebruik van kunt maken. De PS4 Pro gebruikt dat trage geheugen om bijvoorbeeld achtergrondprocessen in te bewaren.<br /> <br /> Zo komt er meer werkgeheugen van het snellere type vrij voor games, waardoor de console op langere termijn snel moet blijven aanvoelen. Dat is iets dat je pas veel later merkt, wanneer je de console al maanden in gebruik hebt genomen. De console installeren is zo gebeurd: je stopt de stekker in het stopcontact en de meegeleverde hdmi-kabel in de hdmi-poort van je televisie en alles werkt dan meteen. De PS4 Pro zal niet altijd meteen de juiste instellingen voor je televisie uitkiezen, wat de Xbox One S wel doet, dus lees [i]dit artikel[/i] nog eens door.<br /> <br /> Sony heeft de controller van een kleine update voorzien. Zo is er gesleuteld aan de lichtbalk aan de voorkant van de controller. Je kunt nu direct zien welke kleur de controller heeft, zonder dat je hem daarvoor hoeft om te draaien. Dat is met name handig voor multiplayergames, zodat iedereen kan zien wie welk personage heeft. Voor de draadloze communicatie wordt er bluetooth gebruikt. De meegeleverde usb-kabel kan worden gebruikt om het apparaat op te laden. Het is mogelijk te (blijven) spelen wanneer je die controller aan het opladen bent.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation 4 Pro &ndash; 4K media[/b]<br /> Het is mogelijk 4K-media af te spelen op deze spelcomputer. Maar niet via Blu-ray-discs waar 4K-content op te vinden is, aangezien de console geen 4K Blu-ray-speler is. Je kunt wel 4K-content bekijken op de spelcomputer, maar alleen via videostreamingdiensten zoals Netflix en YouTube. De reden achter deze keuze blijkt heel simpel: de Sony PlayStation 4 Pro is primair bedoeld voor gaming, aldus Sony. Concurrent Microsoft heeft eerder dit jaar ook de Xbox One S al gelanceerd en die is prima in staat Ultra HD Blu-ray&rsquo;s af te spelen.<br /> <br /> Het lijkt er dus op dat Sony groot inzet op 4K-streaming. Maar het feit dat je nog geen 4K-content uit de PlayStation Store kunt halen, spreekt dat idee weer tegen. Het zullen dus vooral andere contentaanbieders, zoals Netflix, moeten zijn die de aanschaf van deze 4K-mediaspeler de moeite waarmaakt. Sony is wel in het bezit van een 4K-streamingdienst, maar die content is dus niet beschikbaar voor de PS4 Pro. Wellicht dat dit in de toekomst nog gebeurd, maar op dit moment heeft de elektronicafabrikant hier nog niets over bekendgemaakt.<br /> <br /> De content die echter wel te bekijken is in 4K, ziet er weergaloos uit &mdash; maar niet anders dan de andere mediaspelers die content in 4K kunnen weergeven. Uiteraard dien je hier een 4K-televisie voor te hebben, want anders haal je niet alles uit de ervaring die Sony kan aanbieden. De beelden zijn dynamischer, vloeiender en meer kleurrijk dan ooit en zeker in vergelijking met de reguliere PlayStation 4. Ben je echter op zoek naar een goedkopere 4K-mediaspeler die ook discs kan afspelen, dan dien je nog even verder te zoeken, dus.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation 4 Pro &ndash; de games[/b]<br /> De ervaring met de Sony PlayStation 4 Pro zal echt per game gaan verschillen. Ontwikkelaars zijn niet verplicht hun spellen te optimaliseren voor de console en er is ook geen lijn getrokken waar games voor de Pro aan moeten voldoen. De ontwikkelaars zijn dus vrij wat de implementatie van de mogelijkheden van de PS4 Pro betreft, maar er zijn gelukkig al wel voorbeelden van games die er veel beter uitzien. Sony heeft een lijst met games vrijgegeven die vanaf dag &eacute;&eacute;n zijn geoptimaliseerd voor de nieuwe spelcomputer, die kun je [url=https://blog.eu.playstation.com/2016/11/03/heres-the-list-of-games-that-will-be-optimised-for-ps4-pro-on-launch-day/][i]hier[/i][/url] vinden.<br /> <br /> Je mag er sowieso op rekenen dat enkele games van nu, maar in elk geval alle games van Sony iets gaan doen met de Pro. Zo heeft The Last of Us: Remastered Edition er nog nooit zo scherp uitgezien als op de Pro. De details zijn veel fijner en de animaties lopen behoorlijk vloeiend. Ook heb je andere games die bijvoorbeeld de HDR-capaciteiten gebruiken, zoals Titanfall 2. Daarmee wordt meer kleur en diepte gegeven aan een spelwereld, wat de ervaring ten goede komt. Het kan zijn dat je soms additionele (gratis) content hiervoor moet downloaden.<br /> <br /> Games zien er op hun best uit in een full hd-resolutie (1080p) in zestig frames per seconde (60fps), maar kunnen soms ook in 4K (2160p) worden uitgezonden. Dat betekent wel dat de framerate, het aantal frames per seconde, achteruitgaat, aangezien de PlayStation 4 Pro simpelweg niet krachtig genoeg is games in een hoge framerate af te spelen wanneer de resolutie op z&rsquo;n hoogst is. Maar dat neemt niet weg dat spellen er nog niet eerder z&oacute; mooi hebben uitgezien. Rise of the Tomb Raider verdient hier nog een speciale vermelding.<br /> <br /> Dat gezegd hebbende is er nog wel een hoop onzekerheid over games die al beschikbaar zijn. Zo weten we nog niet of titels die onlangs nog zijn uitgebracht, zoals Overwatch, Doom, Dark Souls III, Mirror&rsquo;s Edge Catalyst, Eve: Valkyrie en meer, een patch gaan krijgen die de beelden opschonen. En populaire games van vorig jaar, die mensen nog steeds spelen, zoals Destiny of The Witcher III: Wild Hunt, hebben ook nog geen update ontvangen. Het is ook nog niet eens zeker of die update er ooit zal komen, waar de grafische kracht dus niet beter wordt.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation 4 Pro &ndash; conclusie[/b]<br /> Mocht je al een PlayStation 4 hebben, dan hoef je dus niet meteen naar de winkel te rennen om een Sony PlayStation 4 Pro aan te schaffen. Ook niet zozeer wanneer je al in het bezit bent van een 4K-televisie. Je krijgt immers geen toegang tot nieuwe games en kan ook geen 4K Blu-ray&rsquo;s afspelen op het apparaat. Daarnaast is het zo dat niet alle oude games van een update worden voorzien en is het ook nog lang niet duidelijk welke games er in de toekomst voor de Pro worden geoptimaliseerd, waardoor er dus nog een hoop onzekerheid is.<br /> <br /> Heb je nog geen PlayStation 4 en wil je er wel eentje hebben, dan heb je nu de mogelijkheid om de meest krachtige PS4-versie en spelcomputer van dit moment aan te schaffen, met games die er ontzettend scherp uitzien en 4K-content dat van je beeld spat. Het is een apparaat die niet misstaat naast een 4K-televisie. Bovendien is de PlayStation 4 Pro gericht op de toekomst en kun je er de PlayStation VR op aansluiten, waardoor je echt een compleet gamepakket in huis haalt. Maar als 4K-mediaspeler, faalt de Sony PlayStation 4 Pro enigszins.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De reguliere PlayStation 4 is nu beschikbaar. De PlayStation 4 Slim is sinds 15 september beschikbaar voor een prijs vanaf 299 euro. De PlayStation 4 Pro is sinds 10 november beschikbaar voor een prijs vanaf 399 euro.

]]>
0
Asus ZenWatch 3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenwatch-3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenwatch-3#reacties Mon, 12 Dec 2016 13:44:17 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenwatch-3 [b]Asus ZenWatch 3 &ndash; hardware en design[/b]<br /> De Asus ZenWatch 3 is een opvallende verschijning. Op het eerste gezicht lijkt het apparaat op een regulier horloge, zeker wanneer het scherm constant aanstaat en je een wijzerplaat met het uiterlijk van een mechanisch horloge hebt ingesteld. De smartwatch is een centimeter dik en beschikt over drie fysieke knoppen. Met de middelste knop kun je het slimme horloge uit de slaapstand halen of direct teruggaan naar de wijzerplaat. De onderste knop activeert de eco-modus, waarmee je het energieverbruik van de smartwatch flink kunt beperken.<br /> <br /> De bovenste knop is er &eacute;&eacute;n waar je zelf een functie aan kunt toewijzen. Het roestvrijstalen design zorgt voor een robuust uiterlijk. En dankzij de IP67-certificatie zorgt ervoor dat de smartwatch stof- en waterdicht is en kan worden gebruikt tijdens het zwemmen (tot &eacute;&eacute;n meter diep en dertig minuten). In de praktijk betekent dit echter dat je hem gerust om kunt houden tijdens het afwassen, bijvoorbeeld, omdat het geen kwaad kan dat er een druppel water op komt. Het amoled-touchscreen is 1,39-inch groot en heeft een resolutie van 400 bij 400 pixels.<br /> <br /> Een schermresolutie van 400 bij 400 pixels op een scherm van 1,39-inch, zorgt voor een behoorlijke pixeldichtheid van ongeveer 287 pixels per inch. Dat betekent dat je een fijne en scherpe weergave krijgt van de content op het scherm. Ook is er een lichtsensor aanwezig. Onder de motorkap zit de nieuwe Qualcomm Snapdragon 2100 quadcore-processor, evenals 4GB aan interne ruimte en 512MB aan werkgeheugen. Er is g&eacute;&eacute;n ruimte voor een sim-kaart, dus je kunt niet bellen met deze smartwatch. Wel is er een luidspreker aanwezig.<br /> <br /> En omdat er een luidspreker aanwezig is, kun je wel een beltoon horen wanneer je gebeld wordt. Verder is er ondersteuning voor wifi en bluetooth (versie 4.2), maar is er geen gps-chip aanwezig (zoals die bijvoorbeeld wel in de Samsung Gear S3 zit). Ook is er een batterij met een vermogen van 341mAh en Asus belooft dat je daar 48 uur mee moet kunnen doen. Of dat lukt, lees je verderop in deze recensie. De Asus ZenWatch 3 is in drie kleuren beschikbaar, namelijk Gunmetal, zilver en ros&eacute;goud en heeft een vanafprijs van 249 euro.<br /> <br /> Wij hebben in de afgelopen weken de zilveren versie van de Asus ZenWatch 3 getest. Het bandje dat erbij geleverd wordt is van echt leer en heeft een lichte kleur, maar er zijn dus gelukkig meer opties wat kleuren betreft beschikbaar. Dat geldt ook voor de bandjes: vind je deze lichtbruine kleur niet mooi, dan kun je altijd gaan voor een donkere variant, bijvoorbeeld. Helaas is het zo dat je wel een bandje van Asus dient te kopen, omdat de aansluiting niet universeel is. Dat is iets waar je dus even rekening mee moet houden.<br /> <br /> [b]Asus ZenWatch 3 &ndash; software[/b]<br /> Deze nieuwe smartwatch van Asus wordt geleverd met Android Wear 1.5. Dat is momenteel de meest recente versie van het besturingssysteem dat is geoptimaliseerd voor slimme horloges. De kaarten, de notificaties en de berichten, zijn onveranderd gebleven; ben je dus al bekend met Android Wear, dan zul je je gedeeltelijk thuis voelen op dit apparaat. Datzelfde geldt voor de interface van het menu. Je vindt hier dezelfde kleuren en opties als op alle andere smartwatches met Android Wear &mdash; dat is prima, maar ook best saai te noemen.<br /> <br /> De ZenWatch 3 wordt geleverd met een overvloed aan wijzerplaten. Op het horloge zelf staan er misschien niet zo veel (die boeiend zijn), maar wanneer je de ZenWatch Manager installeert op je smartphone, dan krijg je toegang tot nog eens zestig platen. Het is balen dat je hier speciaal de app voor moet installeren (persoonlijk houd ik van zo min mogelijk apps op mijn telefoon), want we hadden liever gezien dat je die wijzerplaten gewoon direct op het horloge had kunnen selecteren. Desondanks zien we toch liever kwaliteit dan kwantiteit.<br /> <br /> Motorola doet dit bijvoorbeeld iets beter. Asus moet waarschijnlijk gedacht hebben dat zo veel wijzerplaten meeleveren moet betekenen dat er waarschijnlijk wel &eacute;&eacute;ntje tussenzit die je tof vindt. Wanneer je een Moto 360 om je pols hebt zitten, dan weet je dat er niet heel veel wijzerplaten zijn waar je uit kunt kiezen &mdash; maar die platen die beschikbaar zijn, zijn over het algemeen mooier dan de platen die Asus standaard levert. Gelukkig kun je in Google Play nog altijd zelf apps downloaden die toegang bieden tot meer en toffere wijzerplaten.<br /> <br /> Navigeren door de software gaat heel gemakkelijk. Wanneer je vanaf de wijzerplaat eens naar rechts veegt, dan open je het menu en kun je kiezen welke applicatie je wil openen. Je tapt op de applicatie die je wil gebruiken en kun dan middels het touchscreen aangeven wat je wil doen. Binnen de instellingen kun je ook aangeven welke app je onder de bovenste knop van de smartwatch wil zetten. Verder vind je er apps als je agenda, Google Fit, alarm, enkele apps van Asus en bijvoorbeeld Hangouts. Maps, reminders en meer maken het lijstje compleet.<br /> <br /> Maar een echte killer-applicatie is er niet &mdash; en dat geldt ook in het algemeen voor smartwatches. De apps die je aantreft op het slimme horloge, tref je ook aan op je smartphone. Het wekte bij mij al gauw de vraag op waar ik mijn smartwatch voor zou gebruiken als ik al die apps ook gewoon op mijn telefoon heb staan. Maar dat staat los van of de software goed werkt of niet en dat is gelukkig wel het geval. De software reageert snel en werkt soepel, dus aan de interface of de snelheid van die interface, ligt het niet in de praktijk.<br /> <br /> [b]Asus ZenWatch 3 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Een smartwatch koop je nu dan ook niet omdat die je leven verrijkt, maar omdat &lsquo;ie je leven gemakkelijker kan maken. Je ontvangt er immers alle informatie op die je ook op je smartphone ontvangt. En hebt ook de mogelijkheid te reageren op de notificaties. Nog niet met geschreven berichten, die update verschijnt hopelijk snel, maar wel via de microfoon. Je kunt op het touchscreen selecteren dat je direct wil antwoorden op een binnengekomen bericht, waarna je die hardop kunt uitspreken. Vervolgens zet de ZenWatch 3 om dat om in tekst.<br /> <br /> En over het algemeen is het zo dat het verwerken van de ingesproken berichten behoorlijk goed gaat. Uit onze praktijkervaringen blijkt dat het echt niet zo vaak voorkomt dat de smartwatch een ander woord typt dan jij uitgesproken hebt en dat is fijn om te weten. Ja, soms gaat het nog wel eens mis, maar dat heeft er dan vooral mee te maken dat je een zin te snel uitgesproken hebt. De ZenWatch 3 zal dan eerder woorden overslaan dan verkeerd opschrijven. Je kunt zo&rsquo;n bericht altijd terughalen, maar dan moet je hem wel weer opnieuw inspreken.<br /> <br /> Dat is een kwestie van gewenning. Je kunt de ervaring vergelijken met de spraakbesturing op mobiele telefoons. Ook daar kun je niet heel snel spreken, omdat er dan dingen vergeten worden of verkeerd geformuleerd worden. Het is gelukkig ook niet zo dat je als een robot hoeft te praten. We raden aan rustig en duidelijk te articuleren, zodat je het meeste uit de mogelijkheden haalt. Daarnaast is het mogelijk aan Google te vragen wat het weer is bijvoorbeeld. Ook hier geldt: de ervaring is een trouwe overzetting van de ervaring die je hebt op een smartphone.<br /> <br /> De smartwatch kan 48 uur meegaan op een volle accu. Maar we zetten daar wel een grove kanttekening bij: het ligt er maar net aan hoe je hem gebruikt. Persoonlijk deed ik de smartwatch af op het moment dat ik thuis was. Thuis heb ik geen behoefte aan een horloge an sich, omdat ik genoeg klokken in huis heb. Ik zette het apparaat dan ook uit en deed hem pas weer aan op het moment dat ik wist dat ik naar buiten ging. Ook gaat het scherm bij mij uit na een aantal seconden. Zo is het me gelukt om tot wel drie dagen met de smartwatch te doen.<br /> <br /> Mocht de batterij toch onverhoopt leeg zijn vlak voor het moment dat je hem om wil doen, dan is het goed om te weten dat de accu binnen een kwartier voor bijna zestig procent is opgeladen. Al met al duurt het iets langer dan een uur voor de volle honderd procent. Niet verkeerd!<br /> <br /> Ik heb de smartwatch dus voornamelijk buitenshuis gebruikt. Wanneer ik bij iemand op bezoek ga, bijvoorbeeld, of wanneer ik snel een boodschap moet doen. Maar ook wanneer ik naar een plek ging waar ik nog niet geweest was; op de smartphone stelde ik in waar ik heen moest gaan en vervolgens kon ik op de smartwatch, met Google Maps, de aanwijzingen volgen. Daarvoor dien je uiteraard locatie aan te hebben staan op je phone. De aanwijzingen van de app waren waardevol en nuttig en ik heb geen een keer m&rsquo;n smartphone hoeven pakken.<br /> <br /> Over het algemeen zit de Asus ZenWatch 3 lekker. Het voelt aan als een regulier horloge en de dikte van een centimeter valt eigenlijk helemaal niet op. Naast stemcommando&rsquo;s en touchscreenbesturing, kun je het horloge ook met &eacute;&eacute;n hand bedienen. Het apparaat zal je na een paar dagen vragen of je de verschillende pols- en armbewegingen in wil stellen, zodat je in principe het gros van de handelingen kunt verricht met &eacute;&eacute;n hand. Wanneer het horloge goed om de pols zit, dan werken die handeling goed genoeg voor dagelijks gebruik hiervan.<br /> <br /> Het meest opvallende aan mijn tijd met de Asus ZenWatch 3, is ongetwijfeld de manier waarop mijn omgeving reageerde op het slimme horloge. Vrijwel iedereen was positief over het design van het apparaat en kwam tot dezelfde conclusie als ik: het is een mooie smartwatch, eentje die wat wegheeft van een regulier horloge (behalve wanneer het scherm uitstaat). Dit design kan mensen over de streep helpen eens een smartwatch uit te proberen, aangezien het nu geen lompe of vierkante apparaten meer zijn, maar echt mooie, ronde horloges.<br /> <br /> Asus ZenWatch 3 &ndash; conclusie<br /> <br /> Het is natuurlijk altijd de vraag waarom je precies een smartwatch wilt, want over het algemeen verrijken ze nog niet het leven zoals de smartphone dat wel gedaan heeft. Maar als je dan een smartwatch met Android Wear wilt hebben, ga dan voor de Asus ZenWatch 3. Het apparaat is voorzien van een mooi design en het toegankelijke Android Wear, waardoor je binnen no-time bent gewend aan het apparaat. Het scherm is van hoge kwaliteit en de fysieke knoppen geven het slimme horloge ook een authentiek karakter mee. Heel mooi gedaan.<br /> <br /> Daarentegen dien je wel met een hoop dingen rekening te houden. De Asus ZenWatch 3 wordt voorzien van Android Wear 2.0, maar onduidelijk is wanneer dat gaat gebeuren. Ook is er geen gps-chip aanwezig en kun je er geen sim-kaart in stoppen, waardoor je dus altijd de smartwatch moet verbinden met bluetooth voor de notificaties en berichten. Ook is er geen hartritmesensor, waardoor de ZenWatch 3 ook niet het beste apparaat is voor de fitnessliefhebbers onder ons. Maar daar is het apparaat dan ook niet helemaal voor bedoeld.<br /> <br /> De Asus ZenWatch 3 is een smartwatch voor de mensen die een slim horloge met stijl willen hebben. Qua functionaliteit maakt het voor Android Wear-smartwatches weinig uit welk model je neemt, dus gaat het meer om het design en de hardware. Het design is uitmuntend en erg opvallend, maar op het gebied van hardware zou je nog wel eens iets kunnen missen dus. Desondanks is dit horloge toch het beste dat Android Wear te bieden heeft, maar dat is wellicht niet heel vreemd. Dit jaar zijn er immers maar weinig slimme horloges uitgebracht.

]]>
0
PlayStation 4 Pro instellen: hier moet je op letten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-4-pro-instellen-hier-moet-je-op-letten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-4-pro-instellen-hier-moet-je-op-letten#reacties Mon, 12 Dec 2016 13:25:16 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-4-pro-instellen-hier-moet-je-op-letten PlayStation 4 Pro<br /> <br /> De PlayStation 4 Pro is een krachtigere variant van de reguliere PlayStation 4. Populaire PlayStation 4-games, zoals Call Of Duty: Infinite Warfare, Ratchet &amp; Clank, The Last of Us Remastered en Uncharted 4: A Thief&rsquo;s End, zijn aangepast zodat ze gebruikmaken van de extra capaciteiten van PS4 Pro. Daarnaast biedt de console ondersteuning aan voor 4K en high dynamic range (HDR). Zo komen de kleuren veel beter tot hun recht op tv. Daarnaast zien de films en series van bijvoorbeeld streamingdienst Netflix er ook veel beter uit.<br /> <br /> Maar dan moet je wel een moderne tv hebben. De PS4 Pro zal beschikbaar zijn naast de reguliere PS4. Gamers kunnen elke PS4-game op zowel de PS4 Pro als de reguliere PS4 spelen. PlayStation VR, waar we onlangs een recensie van hebben gepubliceerd, is te gebruiken met beide systemen. De gebruikersinterface is identiek voor beiden systemen. Ook voor gamers met een hd-tv die geen ondersteuning biedt voor 4K of HDR biedt PS4 Pro een aantal voordelen, zoals hogere en stabielere framerates en verbeterde graphics en omgevingen.<br /> <br /> Om ervoor te zorgen dat je alles uit je PS4 Pro haalt, hebben we een aantal instellingen op een rij gezet waar je even naar kunt kijken.<br /> <br /> [b]Check de instellingen op de PS4 Pro en de tv[/b]<br /> In de meeste gevallen zal de PlayStation 4 Pro de televisie herkennen en de instellingen automatisch aanpassen. Maar in sommige gevallen zullen onder meer de HDR-instellingen niet automatisch worden meegenomen. In dat geval dien je binnen de instellingen van de PlayStation te zoeken naar de opties voor geluid en scherm. Daar kun je de instellingen voor HDR vinden en ook op &lsquo;automatisch&rsquo; zetten, zodat de problemen een volgende keer niet zouden moeten voorkomen.<br /> <br /> Check ook even de beeldinstellingen van je tv of alles goed is ingesteld voor de betreffende hdmi-ingang. Het kan per televisie verschillen hoe de HDR-beeldmodus genoemd wordt en of er een HDR-modus voor games is. Mocht je dus op je tv de instelling niet direct kunnen vinden, pak de handleiding er dan bij, Google op het modelnummer of bekijk onze reviews. Bij de meeste tv&rsquo;s moet je ook bij de algemene instellingen (vaak onder een kopje over HDMI) aangeven welke inputs voor 4K- en HDR-materiaal gebruikt worden.<br /> <br /> [b]Zorg ervoor dat de games goed zijn ingesteld[/b]<br /> Niet elke game voor de PlayStation 4 maakt gebruik van de verbeterde functies van de PS4 Pro en niet elke game die gebruikmaakt van de capaciteiten van de Pro, doet dat op dezelfde manier. Dat maakt games uitkiezen voor het systeem onnodig ingewikkeld. Het is in elk geval zo dat alle PS4-games op de Pro werken, maar dat niet al die games dus alles uit de Pro halen. Sommige games krijgen een iets betere framerate, terwijl andere juist weer HDR-ondersteunen en games in 4K uitzenden. Wel moet je nog even de instellingen activeren binnen de game.<br /> <br /> Bijvoorbeeld: The Last of Us: Remastered biedt spelers enkele opties aan. Zo kun je de game met de 2160p-resolutie en in dertig frames per seconde spelen, maar ook met de full hd-resolutie en zestig frames per seconde. Ook is er support voor HDR. Maar om &eacute;&eacute;n van die instellingen dus te activeren, dien je eerst de instellingen van het spel door te pluizen. Ze worden namelijk niet altijd automatisch ingesteld.<br /> <br /> [b]Zorg ervoor dat de games de laatste updates hebben[/b]<br /> Het kan zijn dat bepaalde games eerst nog een update moeten downloaden voordat ze toegang krijgen tot de verbeterde mogelijkheden. Probeer daarom na het instellen van de hardware, ook altijd te kijken of er een update is voor de game die je wil spelen. De gamewebsite Gamespot heeft een handig overzicht geplaatst van games die een update nodig hebben voordat ze toegang krijgen tot de nieuwe opties. Hierop kun je precies checken of de game die je wil spelen dus een update nodig heeft (of niet) en welke versie je daarvoor moet downloaden.<br /> <br /> [b]Check of je tv daadwerkelijk 4K ondersteunt[/b]<br /> Wanneer je er zeker van bent dat de PlayStation 4 beelden uitzendt in 4K (of 2160p), wat je kunt controleren binnen de instellingen, dan dien je ook de tv goed te controleren. Soms kan het zijn dat de PS4 Pro aangeeft dat 4K niet wordt ondersteund en dan ligt dat niet aan de PS4 zelf. Het kan zijn dat je tv dan gewoonweg 4K niet ondersteunt. Maar het kan ook zijn dat er ondertussen ergens anders iets misgegaan is. Een recente update voor je tv kan er namelijk voor zorgen dat het 4K-signaal om wat voor reden dan ook, niet wordt ondersteund.<br /> <br /> Een oplossing kan zijn om de hdmi-kabel op een andere poort op de televisie aan te sluiten, maar dan kan het zijn dat je niet optimaal kunt genieten van de 4K-resolutie met zestig frames per seconde. Of je start de PlayStation 4 Pro op in de Safe Mode, waar je met instellingen zoals HDCP en schermresolutie kunt rommelen. Dat doe je door de Pro uit te schakelen en de knop ingedrukt te houden, totdat je twee keer een kort geluid hoort. Voordat je daar aan begint, doe je er goed aan je eerst in te lezen over wat HDCP precies is.<br /> <br /> Soms kan het zijn dat je een HDCP-poort hebt die nog niet helemaal up-to-date is. In de Safe Mode van de PS4 Pro kun je checken of het dan alsnog mogelijk is de content in 4K af te spelen. Daarnaast doe je er altijd goed aan de hdmi-kabel te gebruiken die geleverd wordt met de PlayStation 4 Pro. Niet elke kabel is van dezelfde kwaliteit en in het geval van spelcomputers en mediaspelers doe je er goed aan eentje te hebben die recent geproduceerd is. Mocht er dan nog steeds iets niet werken, dan moet je toch echt wachten op een update van Sony.

]]>
0
Doze op Android: zo kun je apps uitsluiten en optimaliseren http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/doze-op-android-zo-kun-je-apps-uitsluitenoptimaliseren http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/doze-op-android-zo-kun-je-apps-uitsluitenoptimaliseren#reacties Mon, 05 Dec 2016 12:31:42 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/doze-op-android-zo-kun-je-apps-uitsluitenoptimaliseren [b]Doze op Android: wat is het?[/b]<br /> Wanneer je een Android-smartphone of -tablet koopt waar Android 6.0 Marshmallow of Android 7.0 Nougat op staat, dan krijg je toegang tot Doze. Dit is een energiebesparende modus binnen het mobiele besturingssysteem, die ervoor zorgt dat applicaties en processen op de achtergrond minder actief zijn. De modus werkt alleen wanneer je toestel compleet stilligt of niet opgeladen wordt. Dat betekent dat je geen sensoren mag activeren of het scherm aan mag doen, om optimaal gebruik te kunnen maken van Doze. Maar er is ook een nadeel.<br /> <br /> Berichtendiensten en e-mailapplicaties maken ook allemaal gebruik van Doze en dat betekent dat sommige berichten dus vertraging oplopen. Gelukkig gaat het niet om grote vertragingen &ndash; hooguit een paar minuten &ndash; maar sommige gebruikers vinden het wel vervelend dat er vaak een paar minuten tussen het ontvangen en reageren op berichten zit. Daarnaast is het zo dat wanneer de Android weer actief wordt, er ineens een hoop berichten kunnen binnenkomen en dat betekent weer dat je toestel snel veel geluiden achter elkaar kan afspelen.<br /> <br /> Nu zijn er ook apps die niet goed werken wanneer Doze actief is, zoals de applicatie van Android Wear. Met die app kun je je smartwatch met Android Wear koppelen aan je smartphone. Wanneer je de app installeert, dan vraagt die of je een uitzondering wil maken voor de energiebesparende modus, zodat de software altijd op de achtergrond kan draaien. En dat is nodig, want anders werkt de verbinding naar je slimme horloge niet goed. Maar soms wil je ook dat een andere specifieke app altijd goed werkt. Check daarom de onderstaande stappen.<br /> <br /> [b]Doze op Android: zo sluit je apps uit[/b]<br /> Je kunt apps uitsluiten van Doze, zodat ze altijd op de achtergrond actief zullen zijn en notificaties doorsturen wanneer ze binnenkomen. Daarvoor ga je naar Instellingen en tap je op de optie van de accu. In dit scherm kun je zien hoe het ervoor staat met je batterij: hoe lang die nog ongeveer zal meegaan en hoe lang het al geleden is dat de accu werd opgeladen. Wanneer je op de drie puntjes bovenin beeld tapt (aan de rechterkant), dan tref je daar meer opties aan. Tap vervolgens op Accuoptimalisatie en vervolgens op Niet geoptimaliseerd.<br /> <br /> Je ziet nu een klein menu in beeld staan met de opties Niet geoptimaliseerd en Alle apps. Tap op Alle apps. Je ziet nu een complete lijst met applicaties die staan ge&iuml;nstalleerd op je smartphone of tablet. Vind je dat het er wel erg veel zijn, check dan onze tips voor het verwijderen van applicaties. Scroll door de lijst totdat je de app (of apps) hebt gevonden die je wil uitsluiten van Doze. Denk bijvoorbeeld aan de berichtendiensten of e-mailapplicaties. Heb je de app eenmaal gevonden, dan selecteer je hem door een &eacute;&eacute;n keer op te tikken.<br /> <br /> Vervolgens krijg je een ander menu in beeld. De eerste optie is hier al geselecteerd (Optimaliseren). De tweede optie is Niet optimaliseren. Tap daarop en Android zal er voortaan rekening mee houden dat die app niet meedoet met Doze. Dat betekent dus dat die app altijd op de achtergrond zal blijven draaien en zijn data zal synchroniseren. Ook betekent dit dat de accu meer energie zal verbruiken &mdash; al kun je je natuurlijk afvragen wat het uitsluiten van &eacute;&eacute;n applicatie voor impact zal hebben op je energieverbruik. Dat kun je zelf in de gaten houden.<br /> [b]<br /> Doze op Android: energieverbruik checken[/b]<br /> Dat doe je door wederom naar Instellingen en dan de accu te gaan. Daar zie je een grafiek met de accugebruikgegevens. Je ziet hoe lang de batterij al aan staat en hoe lang die nog ongeveer zal hebben, wanneer er niet veel verandert in je gebruik van het toestel. Onder de grafiek zie je een lijst met apps staan. Als het goed is staat bovenaan het scherm of bijvoorbeeld het Android OS. Is dat niet het geval en kom je daar bijvoorbeeld de app tegen die je net hebt uitgesloten, dan doe je er goed aan Doze alsnog te activeren voor het behoud van je batterij.<br /> [b]<br /> Doze op Android: apps optimaliseren[/b]<br /> En wanneer je eenmaal apps uitgesloten hebt van Doze, dan is het heel simpel om de apps wederom te optimaliseren. Je volgt daarvoor de bovengenoemde stappen tot aan het moment dat je de apps dus niet meer wil optimaliseren. In het menu tap je daarom op Optimaliseren, waarna de app wederom op de achtergrond minder actief zal zijn. Sommige apps en diensten werken nou eenmaal niet zonder het uitsluiten van Doze, zoals het eerder genoemde Android Wear, maar daar is helaas niets aan te doen. Optimaliseer daarom zo veel mogelijk apps.

]]>
0
Sonos PLAY:1, PLAY:5, SUB en Playbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sonos-play1-play5-subplaybar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sonos-play1-play5-subplaybar#reacties Tue, 29 Nov 2016 12:57:27 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sonos-play1-play5-subplaybar We hebben vier verschillende producten van Sonos getest: de Sonos PLAY:1, PLAY:5, SUB en Playbar. Van de PLAY:1 hebben we twee modellen gekregen, zodat we die in combinatie met de SUB en de Playbar hebben kunnen gebruiken. Daardoor hebben we een homecinemaset kunnen maken. De Sonos PLAY:5 heeft in de slaapkamer gestaan, wat bijvoorbeeld handig is wanneer je naar muziek luistert en geen moment wil missen van je favoriete nummers. Alle speakers kunnen worden aangestuurd met de Sonos-app voor Android en iOS.<br /> <br /> [b]Sonos Play (set) &ndash; installatie[/b]<br /> Voor alle speakers geldt dat ze eenvoudig aangesloten kunnen worden. We kunnen het aanraden dat je speaker voor speaker aansluit en instelt, zodat je ook precies kunt zien welke speaker de app gevonden heeft. Je kunt ook alles in &eacute;&eacute;n keer aansluiten en aanzetten, maar dan zul je dus even goed moeten opletten waar de app tijdens de installatie om vraagt. Wanneer je speaker voor speaker instelt, dan merk je dat het vrijwel moeiteloos zal gaan. Wij zijn begonnen met de PLAY:1 en hebben daarna de Playbar en de SUB aangesloten.<br /> <br /> De Sonos-app zal alle speakers in het wifi-netwerk herkennen en direct goed instellen. Binnen die app kun je aangeven welke speakers je precies wil groeperen. Zo kun je ervoor kiezen de twee PLAY:1-modellen te koppelen, waardoor je een draadloze stereo-installatie realiseert. Maar je kunt die speakers ook groeperen met de Playbar en de SUB, en wel op twee verschillende manieren. Je kunt ze instellen als de speakers die achter je staan, waardoor je een surround sound kunt realiseren in huis. Maar dan zonder de extra kabels in huis.<br /> <br /> Wil je de speakers anders instellen, dan kan dat ook. Dat is bijvoorbeeld handig wanneer je een speaker op de badkamer wil hebben staan of in de tuin &mdash; speel je muziek af, dan hoor je dus je favoriete nummers overal in huis, waar je zo&rsquo;n speaker hebt staan. En het groeperen gaat heel simpel binnen de app (net zoals het ontkoppelen van de speakergroepen): je tikt binnen de app op de kamer naar keuze en geeft aan of je een set wil groeperen of niet. Heb je zo&rsquo;n set gegroepeerd, maar wil je ze meer ontkoppelen, dan druk je op dezelfde knop binnen de app.<br /> <br /> En datzelfde geldt voor de losse speaker die we erbij hebben gekregen, de PLAY:5. Die heeft een tijd in de slaapkamer gestaan, zodat we overal in huis naar de muziek hebben kunnen luisteren. De speaker is terug te vinden in hetzelfde scherm als de andere speakers en kan daar gegroepeerd of ontkoppeld worden. Heb je dat laatste gedaan, dan kun je via bluetooth, bijvoorbeeld, kiezen voor een andere muziekbron en daar muziek op afspelen die niet in de huiskamer wordt gedraaid. Qua installatie en basisgebruik kan het haast niet simpeler allemaal.<br /> <br /> [b]Sonos Play (set) &ndash; design en aansluitingen[/b]<br /> Vooral de Playbar van Sonos is erg zwaar &mdash; veel zwaarder dan alle andere soundbars die we tot op heden hebben getest. Dat heeft geen effect op de geluidskwaliteit, maar daar later meer over. De Playbar past gemakkelijk onder een 37&Prime;-televisie (of groter) en is gelukkig niet heel hoog. Controleer wel even hoe hoog de ruimte tussen je meubel en het scherm is wanneer je de soundbar voor je tv wilt zetten. Het geheel is afgewerkt met stijlvol zwart en gemakkelijk grijs, waardoor de brede box onder menig televisie zal passen. <br /> <br /> Op de achterkant zitten de aansluitingen: eentje voor de optische kabel en twee openingen voor het aansluiten van internetkabels. Verder zijn er geen aansluitingen aanwezig: er zijn geen hdmi-aansluitingen bijvoorbeeld, wat voor veel mensen betekent dat ze de Playbar wellicht zullen overslaan &ndash; als los product. Wel is er nog een infraroodsensor aanwezig, die in combinatie met de afstandsbediening van je eigen televisie kunt gebruiken. De Sonos-speakers worden verder niet geleverd met een eigen afstandsbediening.<br /> <br /> De SUB, de subwoofer die gekoppeld wordt aan de Playbar, is het meest elegante product van deze set. Hij is redelijk breed en groot en heeft een groot gat in het midden. Het is even wennen qua design, maar wanneer je de basweergave hoort, dan maakt je dat design niets meer uit. Ook de subwoofer heeft alleen een aansluiting voor een internetkabel, maar voor de rest voor helemaal niets. De PLAY:1-speakers zijn simpel doch stijlvol te noemen en hebben dezelfde zwart/grijze kleurencombinatie. De volumeknoppen zitten aan de bovenkant. Aan de achterkant zit nog wel een opening voor een internetkabel en een opening voor een schroefje, zodat je hem aan de muur kunt bevestigen.<br /> <br /> Verder is er geen muteknop aanwezig, maar kun je de muziek wel pauzeren en weer afspelen. Datzelfde geldt voor de soundbar: ook die heeft volumeknoppen en een knop voor het pauzeren en afspelen. Als laatste is er de PLAY:5 en ook het design van deze speaker is van hoog niveau. Het is wellicht de mooiste van de normale speakers uit deze zet. Hij is behoorlijk groot te noemen (de PLAY:1 past er wel twee keer in) en beschikt ook over die eerdergenoemde internetkabelaansluiting. De PLAY:5 beschikt alleen over een pauze- en afspeelknop.<br /> [b]<br /> Sonos Play (set) &ndash; gebruik[/b]<br /> Het gebrek aan extra aansluitingen en andere mogelijkheden, betekent in dit geval dat de speakers ontzettend gemakkelijk in gebruik te nemen zijn. Zoals eerder vermeld in deze recensie zijn de speakers snel en eenvoudig aangesloten en kun je moeiteloos groepen maken en uit elkaar halen, allemaal door de app op je smartphone of tablet te gebruiken. Binnen de app kun de verschillende speakers ook tweaken en kun je instellen hoe diep de bas en hoe hoog de hogere tonen moeten zijn. Er zijn geen standaard instellingen (presets) beschikbaar.<br /> <br /> Dat betekent dus dat je niet kunt kiezen voor de stand &lsquo;film&rsquo; of &lsquo;muziek&rsquo;, maar altijd zelf, handmatig, iets moet instellen wanneer iets niet naar wens is. En dat ook moet terugzetten wanneer je na het kijken van een film nog even muziek wil luisteren. Je kunt er tevens voor kiezen de waarden van het geluid in het midden te laten staan, want dat klinkt ook gewoon goed &mdash; wat je ook aan het doen bent. Wat fijn is, is dat je je eigen afstandsbediening kunt gebruiken in combinatie met de Playbar. Ook dat zal de applicatie haarfijn met je doornemen en instellen.<br /> <br /> Hoewel de Sonos-app qua design nog wat achterloopt op de concurrentie (het voelt wel heel minimaal aan), werkt de software wel goed. Je hebt dan ook alleen de app op je smartphone of tablet nodig om heel het systeem aan te sturen. Je hoeft hiervoor ook geen pc-programma te installeren. Binnen de app heb je toegang tot een groot aantal muziekstreamingdiensten, wat ontzettend fijn is. Ook de wat minder bekende diensten worden ondersteund; sowieso vind je Apple Music, Google Play Music, Spotify, Deezer en Groove Music erin terug.<br /> <br /> Mocht je nou nog een speaker willen toevoegen aan het netwerk, nadat je alles al eens hebt ingesteld, dan is dat gelukkig geen probleem. Via de instellingen binnen de app kun je aangeven dat je nog een speaker wil toevoegen, waarna hetzelfde proces wordt ge&iuml;nitieerd. Vervolgens kun je middels het eerder beschreven proces aangeven wat je precies wil doen met die nieuwe speaker en binnen vijf minuten na het uitpakken werkt alles al naar behoren. Sonos zet met het toevoegen van nieuwe speakers ook echt duidelijk in op het gemak.<br /> <br /> iOS-bezitters hebben nog toegang tot Sonos TruePlay. Dat is een techniek waarmee de speakers goed kunnen worden getuned op basis van de locatie waarin ze in de kamer staan. Ook wordt er rekening gehouden met het formaat van die kamer en de meubels die erin te vinden zijn. TruePlay is momenteel alleen dus in de iOS-applicatie te vinden. Echter, wij hebben de set getest met een Nexus 5X, waardoor we dus de techniek niet hebben kunnen uitproberen. Het zou in elk geval het geluid naar het &lsquo;volgenden niveau&rsquo; moeten brengen.<br /> <br /> [b]Sonos Play (set) &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Maar dat de nadruk wordt gelegd op gemak, betekent niet direct dat je hoeft in te leveren op audiokwaliteit. Nee, er is geen ondersteuning voor Ultra HD-signalen of high-res audio (geen 24bit-ondersteuning), maar de geluidsweergave is echt wel van hoge kwaliteit. Wanneer je de Playbar in combinatie met de SUB gebruikt, dan komt er al een dynamisch en vooral diep geluid uit de speakers. Kamerbreed stereogeluid is wat eruit komt &mdash; een geluid dat echt niet onderdoet voor andere soundbars van dezelfde prijs (maar voor ongeveer 700 euro mag je dat ook wel verwachten).<br /> <br /> Koppel je daar nog de PLAY:1-speakers aan vast middels de app, dan gaat de geluidsbeleving er alleen maar op vooruit. Ook films kijken in surround sound klinkt (verrassend) goed. De soundbar is zelf meer dan goed in staat om onderscheid tussen de verschillende tonen te maken en kan ook stemgeluid prachtig onderscheiden van een lekkere beat of keihard metalalbum. Het basgeluid is indringend goed &mdash; zeker wanneer je veel dance of elektronische muziek beluistert. Het is de kwaliteit die je mag &ndash; nee, moet &ndash; verwachten van een dergelijke bar.<br /> <br /> Wanneer je slechts &eacute;&eacute;n PLAY:1-speaker zal gebruiken, dan blijft er nog wat te wensen over. Maar dat is ook niet vreemd, want het is immers een kleine, compacte speaker. Je kunt de prestaties van deze speaker vergelijken met een redelijke bluetooth-speaker van bijvoorbeeld JBL. Er is wel een basgeluid aanwezig en ook de hoge tonen komen door, maar verwacht er gewoonweg niet teveel van. Er zijn weinig nuances hoorbaar. Maar wanneer je bijvoorbeeld in de tuin zit en deze speaker gebruikt, dan is dit meer dan prima om naar te luisteren.<br /> <br /> Wanneer je echter een tweede PLAY:1 koppelt en in feite stereogeluid realiseert, dan klinkt het al stukken beter en heb je de Playbar waarschijnlijk niet eens nodig voor een optimale geluidservaring. Beide speakers werken goed samen en leveren mooie klanten af, waardoor de negatieve eigenschappen van slechts een enkele PLAY:1 een beetje gemaskeerd kunnen worden. Dat gezegd hebbende: gebruik je alleen de Playbar en de SUB, dan heb je de PLAY:1-speakers niet nodig om alles uit de geluidservaring op het gebied van muziek te halen.<br /> <br /> Als losstaand product levert de PLAY:5 ook een indrukwekkend geluid af. Het geluid is diep en dynamisch en misstaat niet in een studenten- of werkkamer waar veel naar muziek geluisterd wordt. Je zou zelfs twee PLAY:5-speakers in combinatie met de Playbar en de SUB kunnen gebruiken, wat de beste geluidservaring zou moeten opleveren &ndash; helaas hebben wij maar &eacute;&eacute;n PLAY:5-speaker getest, maar we willen best geloven dat dit ook echt het geval is. De PLAY:5 kan veel meer genuanceerdere tonen &ndash; zowel hoog als laag &ndash; heel erg mooi weergeven.<br /> <br /> [b]Sonos Play (set) &ndash; conclusie[/b]<br /> Sonos zet in op gemak en dat is merkbaar. Dat bedoelen we zowel positief als negatief. Het positieve aan dit audiosysteem is dat je niet in &eacute;&eacute;n klap veel geld hoeft uit te geven aan een duur (compleet) systeem, maar het Sonos-netwerk langzaam kunt uitbreiden met de speakers die je voor ogen hebt &ndash; of dat nu PLAY:1- of PLAY:5-modellen zijn. Ook kun je altijd andere Sonos-speakers toevoegen aan het netwerk, zodat je in andere kamers naar dezelfde muziek kunt luisteren. In de huiskamer kun je zelfs een surround sound-systeem opzetten met Sonos.<br /> <br /> Het nadeel van deze set is dat er qua nieuwe aansluitingen en standaarden weinig te vinden is. Zo zijn er geen hdmi-aansluitingen te vinden op de Playbar, waardoor je dus geen Ultra HD-signaal door de soundbar kunt laten gaan, en is er geen ondersteuning voor high-res muziek. Ook heb je weinig opties met betrekking tot de geluidsweergave (je kunt niet kiezen voor verschillende modi, zoals &lsquo;film&rsquo; of &lsquo;muziek&rsquo;) en zult dus alles handmatig moeten instellen. De Sonos-app is nog steeds wat karig qua design, maar biedt de gebruikers wel enorm veel opties aan met betrekking tot streamingdiensten.<br /> <br /> Het grootste voordeel is gewoon het gemak. De speakers zijn zo aangesloten en zijn met een tap op het scherm van je smartphone te groeperen en uit elkaar te halen. Iedereen met de Sonos-app op zijn smartphone kan overigens je set aansturen, waardoor je samen een mooie rij kunt produceren van je favoriete muziek. Daarnaast helpt de app bij alle voorbereidingen en installaties, waardoor je nooit hoeft te twijfelen wat je nu precies moet doen. Tel daarbij op dat de geluidsweergave van hoog niveau is en je houdt een prachtige set over.

]]>
0
Malware op Android en wat je zelf kunt doen om het te voorkomen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/malware-op-androidwat-je-zelf-kunt-doen-om-het-te-voorkomen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/malware-op-androidwat-je-zelf-kunt-doen-om-het-te-voorkomen#reacties Mon, 28 Nov 2016 01:36:01 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/malware-op-androidwat-je-zelf-kunt-doen-om-het-te-voorkomen [b]Malware op Android &ndash; wat is het?[/b]<br /> Malware is software op een pc, smartphone of tablet &ndash; of andere slimme apparaten &ndash; die dingen doet, waarvan je niet wil of weet dat die ze doet. Het zijn niet meteen de apps die advertenties weergeven of vervelende notificaties versturen, aangezien je daar vaak wel toestemming voor hebt gegeven tijdens het installeren. Maar het is soms wel een rommeltje, wanneer ontwikkelaars het toestemmingenmodel van Android exploiteren en bijvoorbeeld advertenties in de notificatiebalk laten zien &ndash; dat is niet wat een gebruiker voor ogen had.<br /> <br /> Maar malware is zeker aanwezig op Android en een probleem te noemen, ook al heeft maar een relatief klein percentage van de Android-eigenaars hier last van. We zeggen relatief, omdat het vaak nog steeds om een hoop mensen gaat. Wanneer er meer dan 1,6 miljard Android-apparaten in gebruik zijn en daar minder dan &eacute;&eacute;n procent last heeft van schadelijke software, dan gaat het nog steeds om miljoenen mensen. Gelukkig probeert Google hier wel wat aan te doen, door bijvoorbeeld maandelijkse beveiligingsupdates uit te brengen.<br /> <br /> En die updates worden ook uitgebracht voor andere fabrikanten, zodat zij de beveiliging van hun apparaten op peil kunnen houden. Maar lang niet alle fabrikanten doen dit en dat is onder andere waar het probleem ligt. Toestellen van Google en Samsung zijn bijvoorbeeld beter beveiligd door het maandelijkse updatesysteem, terwijl Motorola daar weer niet aan doet. Ondanks het feit dat het dus relatief gezien niet op grote schaal voorkomt dat mensen gevaar lopen door het gebrek aan updates, is en blijft het wel een zorgelijke ontwikkeling.<br /> <br /> [b]Malware op Android &ndash; wat kan ik er tegen doen?[/b]<br /> Maar gelukkig kun je ook een hoop zelf doen om te voorkomen dat je last krijgt van malware op Android. E&eacute;n van de beste tips die iemand kan geven is dat je niet zomaar apps buiten Google Play om installeert. Wees dus niet dom en besteed die paar euro aan die ene app die je vaak gebruikt hebt in de probeertijd en ga niet meteen het internet op, op zoek naar het illegale apk-bestand. Want daar rekenen kwaadwillenden op, waardoor er al een hoop toestellen onnodig getroffen zijn. Bovendien ontneem je iemands inkomen met zo&rsquo;n actie.<br /> <br /> Lees je ook altijd in over een fabrikant of ontwikkelaar. Van Samsung is inmiddels duidelijk dat het bedrijf zijn toestellen nog lang ondersteunt met updates (op het gebied van beveiliging vooral), maar dat gaat dan vooral om een high-end model. Een goedkoper model kun je waarschijnlijk beter van een andere fabrikant kopen, waarvan blijkt dat die zijn toestellen blijft voorzien van updates. Hetzelfde geldt voor ontwikkelaars: check wat andere mensen hebben gezegd over de developer in de reacties onderaan een app-pagina binnen Google Play.<br /> <br /> Daar vind je tevens ook de reacties over en meer over de ervaringen met een specifieke app. Zo kwam het in het verleden voor dat een populaire bestandenmanager ineens rare dingen deed na een grote update en dat kun je meteen zien door naar de recensies te scrollen. Mocht het nieuws groot genoeg zijn, dan wordt er ook nog over geschreven (ES File Explorer voegde bijvoorbeeld ineens vreemde adware toe) door verschillende media. Het is dus goed om ge&iuml;nformeerd te blijven over de laatste ontwikkelingen van (vooral grote) apps.<br /> <br /> Virusscanners en andere apps die kunnen helpen bij het beveiligen van je toestel, helpen vaak niet echt dingen te voorkomen. Mocht je het toch een veilig idee vinden zo&rsquo;n app te downloaden, zoek er dan &eacute;&eacute;n op die licht is (en dus niet je Android trager maakt door de vele bewerkingen die gedaan moeten worden) of weinig met je data doet. Als laatste willen we meegeven dat je niet hoeft te denken dat Android een platform gevuld met malware is &mdash; want dat is gewoonweg niet het geval. Maar alert blijven is wat op de lange termijn het beste werkt.<br /> <br /> [b]Download Malwarebytes Anti-Malware[/b]<br /> E&eacute;n van de betere applicaties met betrekking tot het verwijderen van malware is de gratis app [i][url=https://play.google.com/store/apps/details?id=org.malwarebytes.antimalware&amp;hl=nl]Malwarebytes Anti-Malware[/url][/i]. Deze applicatie gebruiken wij ook op onze Windows-pc&rsquo;s en is ook verkrijgbaar als Android-applicatie. Mocht je denken dat je toestel wel erg traag is en het is je niet gelukt het toestel [i[url=http://wesley-akkerman.nl/artikel/android-tablet-of-smartphone-traag-zo-maak-je-hem-weer-sneller]]sneller te maken[/url][/i], dan doe je er goed aan eens een scan uit te voeren met deze app. De app heeft een gemiddelde beoordeling van 4,3 sterren en is beoordeeld door 93,281 gebruikers. Ook wordt de app nog regelmatig van updates voorzien.

]]>
0
TomTom Touch fitnesstracker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tomtom-touch-fitnesstracker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tomtom-touch-fitnesstracker#reacties Mon, 21 Nov 2016 13:52:02 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tomtom-touch-fitnesstracker [b]TomTom Touch fitnesstracker[/b]<br /> De TomTom Touch is een fitnesstracker die is bedoeld voor sporters die effectief met hun work-outs omgaan. Het apparaatje is namelijk in staat om het vetpercentage en de spiermassa van de gebruiker te meten en dat is een redelijk unieke eigenschap voor een tracker van dit bedrag (een adviesprijs van 149 euro). Daarmee hebben gebruikers dus nog een indicatie dat het goed gaat (of niet) naast het aantal calorie&euml;n dat iemand verbrandt. Wanneer het vetpercentage afneemt en de spiermassa toeneemt, dan ben je (in veel gevallen) op de goede weg.<br /> <br /> De Touch beschikt over een klein touchscreen met een resolutie van 28 bij 32 pixels. De afmetingen zijn 5,58 bij 22,38 mm en dat is nog behoorlijk groot te noemen, wanneer je hem naast de Fitbit Charge 2 legt. Naast een versnellingsmeter en een gyroscoop, is er tevens een optische hartslagmeter aanwezig. Daarnaast is het apparaat spatwaterdicht. Dat houdt in dat je ermee kunt douchen en dat de Touch ook niet af hoeft te worden gedaan tijdens het afwassen, bijvoorbeeld. Het kan best tegen een druppel water, maar ermee zwemmen kan niet.<br /> <br /> [b]Design en gebruik[/b]<br /> Hoewel de TomTom Touch een redelijk klein formaat heeft, is die niet de kleinste fitnesstracker van dit moment. Dat is niet erg, want het gaat uiteindelijk om de dingen die het apparaat kan doen. Je kunt de Touch alleen dragen met de meegeleverde armband, waar je hem moeiteloos in kunt schuiven. Dat kan ook maar op &eacute;&eacute;n manier &mdash; lukt het de eerste keer dus niet, dan zul je hem een keer moeten omdraaien. Er is &eacute;&eacute;n knop aanwezig, die meer aanvoelt als een touchpad waar je vinger goed opgelegd kan worden door het design van het oppervlak.<br /> <br /> Boven de knop zit het kleine aanraakscherm. En aan de zijkant zit de opening van de usb-kabel, waar je de tracker mee oplaadt en koppelt aan een pc of laptop. Wanneer je de Touch voor het eerst koppelt, dan zul je bijbehorende software moeten downloaden van de TomTom-website. Dat wijst gelukkig allemaal voor zich. Heb je dat gedaan, dan heb je ook de app nodig voor je Android- of iOS-smartphone. Ook daar koppel je beide apparaten aan elkaar, maar dit keer via bluetooth. Is dit allemaal gebeurt, dan kun je eindelijk echt aan de slag.<br /> <br /> Je klikt de tracker in de rubberen band en zult daarna de band om de pols moeten doen, middels een soortgelijk systeem als van de kleinere trackers van Fitbit. Je hebt te maken met kleine, metalen punten die je door het rubber moet duwen en zeker de eerste paar keer zul je daar moeite mee hebben. Het is een simpel, maar soms lastig systeem, wat op den duur kan gaan irriteren om mee te gaan. Zitten de pinnen niet goed vast, dan zal de fitnesstracker van je pols vallen en dat kan behoorlijk funest zijn. Gelukkig kan de tracker niet uit de houder vallen.<br /> <br /> De TomTom Touch gaat aan wanneer je je vinger op het knopje legt. Op het monochrome oled-scherm zal dan de tijd te zien zijn, evenals een snelle blik op je doel voor het aantal stappen van vandaag (dat je zelf kunt instellen). Er verschijnt een klein sterretje in beeld wanneer je dat doel behaald hebt. Wanneer je met je vinger van boven naar beneden of vice versa veegt, dan scroll je door de verschillende opties, zoals het checken van je hartslag. Daarnaast is het mogelijk notificaties te ontvangen of de tracker en kun je zien wie er belt.<br /> <br /> Het is handig, maar niet meer dan dat. Wanneer het ding afgaat, grijp je toch eerder naar je phone dan dat je kijkt naar je pols. Maar het is en blijft een extraatje. Er zijn wel meteen dingen die ons tegenstaan. Ten eerste gaat TomTom Touch naar verloop van tijd gewoon uit en kun je hem niet ontwaken met het knopje. Je dient daarvoor de usb-kabel te pakken en hem te ontwaken via de koppeling met de pc. Ten tweede is er geen optie om het scherm aan te laten gaan wanneer je je pols omhoog beweegt, dus zul je dat kabeltje bij de hand moeten houden.<br /> <br /> [b]Fitnesstracking en slaapmonitoring[/b]<br /> Qua tracking mag je de basis verwachten. De TomTom Touch is in staat om het aantal stappen en verbrande calorie&euml;n bij te houden. Ook kan het apparaat dus je hartslag gedurende de dag meten en kun je zelfs je slaapuren in kaart brengen. Van dat laatste onderdeel hoef je echter weinig te verwachten, omdat het alleen om het aantal slaapuren gaat. Er is geen gedetailleerd verslag over de momenten dat je wakker bent en het gaat hier puur om het aantal slaapuren dat je hebt behaald. Dit onderdeel voelt aan als iets dat achteraf nog is toegevoegd.<br /> <br /> Als het gaat om de accuraatheid van het testen en de resultaten die de Touch aanlevert, dan kunnen we stellen dat die vergelijkbaar is met producten zoals de Fitbit Charge 2, bijvoorbeeld. Er zijn geen uitschieters opgemerkt. Het meten van de gelopen afstand is ook acceptabel te noemen &mdash; maar zonder eigen gps-chip is dat nooit perfect, natuurlijk. Ook het in de gaten houden van je hartslag werkt prima. Helaas is het zo dat de Touch niet automatisch herkent dat je gaat sporten en welke sport je dan aan het doen bent &mdash; dat moet je zelf activeren.<br /> <br /> Via de software op de pc kun je doelen instellen voor het aantal stappen dat je dagelijks wil lopen, welke dingen je wil doen wat het sporten betreft en wat het aantal kilo is dat je wil behalen. Ook dit is behoorlijk standaard en basaal en bovendien niet helemaal goed uitgewerkt. De app zal je niet helpen herinneren aan die doelen en zal ook niet laten weten of je die doelen behaald hebt of niet, middels een notificatie. Andere fitnesstrackers doen dit toch echt beter, met de implementatie van gemeenschappen, badges en zelfs competitieve elementen.<br /> <br /> Daarnaast is het zo dat je de fitnesstracker ontwaakt met dezelfde knop als het annuleren van een activiteit. Mocht je tijdens het sporten snel willen kijken of je goed bezig bent of wat je hartslag is, dan kan het zomaar zijn dat je de knop te lang ingedrukt houdt en de activiteit annuleert. De tekst op het scherm lijkt ook puur voor rechtshandige mensen te zijn gemaakt en kunnen niet voor linkshandigen worden omgedraaid, wat het lezen soms moeizaam doet verlopen. Dat zijn kleine irritatiepunten, die consequent meer gaan irriteren.<br /> <br /> [b]Vetpercentage en spiermassa[/b]<br /> Uniek aan de TomTom Touch is de mogelijkheid het vetpercentage en die spiermassa van de gebruiker te berekenen. Voor vrouwen is het gezond om een vetpercentage van 21 tot 33 procent te hebben, terwijl dat voor mannen tussen acht en negentien procent. Door te weten wat je percentage is voordat je begint met trainen, kun je bijhouden wat er met dat aantal gebeurt wanneer je veel traint en ook vooral goed eet. Middels dit percentage kun je je lichaam goed in de gaten houden en weet je ook wanneer je moet stoppen of juist door moet gaan.<br /> <br /> TomTom geeft aan dat er een ideaal moment is om dat percentage te meten. Dat is na het ontwaken en het drinken van water, maar voordat je na de wc gaat in de ochtend. De eerste keer dat je de tracker opstart, zal er een meting (wat een grove indicatie is, maar waar je dus wel wat aan hebt) plaatsvinden. Wil je daarna nogmaals de meting laten doen, dan kun je op knopje drukken waarna de tracker ontwaakt en veeg je drie keer naar beneden. Vervolgens druk je nogmaals op het knopje totdat de meting wordt geactiveerd en dien je even te wachten.<br /> <br /> Het meten van je lichaamsvet is vergelijkbaar met de manier waarop dat gedaan wordt met speciale weegschalen. Desondanks kunnen de resultaten verschillen; de TomTom Touch meet de bovenkant van het lichaam, terwijl zo&rsquo;n weegschaal de onderkant als graadmeter neemt. Bovendien is er ook een foutpercentage van vijf procent aanwezig. Dat is niet veel, waardoor je de gepresenteerde cijfers gerust serieus kunt nemen. Mocht je trouwens een plaat of schroef in je lichaam hebben zitten, dan kun je het vetpercentage helaas niet meten met de Touch.<br /> <br /> [b]Batterij[/b]<br /> De accu gaat slechts drie dagen mee en dat is toch wel matig te noemen. We waren al niet onder de indruk van de batterijduur van zowel de Charge 2 als de Flex 2, maar die gaan tenminste nog vijf dagen mee op een volle accu. TomTom claimt dat het om vijf dagen gaat, maar dat blijkt dus niet het geval. Daarentegen is de batterij wel met ongeveer een uur helemaal opgeladen, maar dat neemt niet weg dat je de tracker dus vaak af moet doen (soms twee keer per week) om hem op te laden. Dat is gewoonweg niet heel gebruiksvriendelijk.<br /> <br /> [b]App[/b]<br /> Over de applicatie van TomTom zijn we ook niet erg te spreken. Helaas moet je het ermee doen, aangezien andere fitnessapplicaties niet worden ondersteund door het apparaat (terwijl de TomTom Spark nog wel gekoppeld kon worden aan Strava of RunKeeper). Het design is onoverzichtelijk en veel opties en functionaliteiten zitten verborgen achter teksten en labels waarvan je dat niet verwacht, in eerste instantie. Heb je eenmaal gevonden wat je zocht, dan wordt de informatie wel overzichtelijk gepresenteerd &mdash; maar er is niet heel veel te vinden.<br /> <br /> Daarnaast kan het voor sommige eigenaren van meerdere TomTom-wearables een probleem zijn dat je slechts &eacute;&eacute;n TomTom-apparaat tegelijkertijd kunt gebruiken met MySports, zoals de app heet. Wil je overstappen op je andere wearable, dan dien je die dus opnieuw te koppelen met de applicatie, die verkrijgbaar is op Android en iOS. Het is simpelweg geen intu&iuml;tieve applicatie te noemen, aangezien je dus veel tijd kwijt bent aan het zoeken naar features, waarvan je zeker weet dat ze erin zitten. De concurrentie doet het veel beter op dit vlak.<br /> <br /> [b]Conclusie[/b]<br /> En dat geldt eigenlijk voor heel de fitnesstracker: de concurrentie doet het beter. Nee, die hebben vaak niet de mogelijkheid je vetpercentage te maken, maar dat is dan ook echt alles wat de TomTom Touch anders en handiger maakt dan de rest. De indruk die deze fitnesstracker bij ons heeft achtergelaten is alles behalve gebruiksvriendelijk. Voor teveel mogelijkheden op het apparaat zelf dien je veel te vegen &mdash; als hij al uit de slaapstand te halen is. Lukt het niet om de Touch te ontwaken, dan dien je hem constant te koppelen aan een pc of laptop. Dat is niet alleen heel vervelend, maar ook irritant.<br /> <br /> Daarnaast zijn er ook weinig opties met betrekking tot het meten van je slaap en kun je alleen checken hoeveel uur je hebt geslapen. Voor de rest voelt de Touch ook erg basaal aan met zijn minieme mogelijkheden, hoe accuraat de resultaten van je prestaties ook zijn. De hartslagmeter is altijd een goede extra en vooral het meten van je vetpercentage en spiermassa kan voor sporters uitkomst bieden, maar voor de rest biedt de TomTom Touch geen fijne ervaring aan om een aanschaf te rechtvaardigen.

]]>
0
Philips 24PFS5231 lcd led tv met bluetooth speaker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-24pfs5231-lcd-led-tv-met-bluetooth-speaker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-24pfs5231-lcd-led-tv-met-bluetooth-speaker#reacties Tue, 08 Nov 2016 12:52:48 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-24pfs5231-lcd-led-tv-met-bluetooth-speaker [b]Philips 24PFS5231 &ndash; specificaties en aansluitingen[/b]<br /> De Philips 24PFS5231 is een televisie die je gemakkelijk kwijt kunt op de kinderkamer of in de keuken of mee kunt nemen naar bijvoorbeeld de camping. De televisie beschikt over een scherm van 24-inch (zestig centimeter), een resolutie van 1080p &ndash; wat betekent dat je er content in full hd op kunt bekijken &ndash; en een ingebouwde bluetooth-speaker. De Philips 24PFS5231 heeft ook een groot aantal aansluitingen, waaronder twee hdmi-poorten. De eerste hdmi-poort is tevens voorzien van ARC (audio return channel) voor een homecinema-systeem.<br /> <br /> Alle aansluitingen zitten overigens op de achterkant van het toestel. Helemaal rechts tref je een sleuf voor de Common Interface aan, waarin je een ontsleutelingsmodule voor digitale televisie kunt plaatsen. Verder is er een usb-poort (waarop je bijvoorbeeld een harde schijf of usb-stick vol muziek in kunt stoppen), een koptelefoonaansluiting, een opening voor een optische geluidskabel en aansluitingen voor scart-, vga- en aux-kabels. Bovendien beschikt de tv dus over een bluetooth-speaker in de standaard, waar je smart devices aan kunt koppelen.<br /> <br /> [b]Philips 24PFS5231 &ndash; design[/b]<br /> De Philips 24PFS5231 ziet eruit als een simpele lcd-tv. Om het scherm zitten dunne, witte randen. Aan de onderkant van het scherm zit een behoorlijk groot blok, waar de televisie op leunt. In dat blok zit de ingebouwde bluetooth-speaker. De televisie maakt daar gebruik van voor het uitzenden van geluid, maar je kunt er dus ook smart devices, zoals smartphone of tablets, aan koppelen. Er zijn drie knoppen aanwezig: eentje voor het inschakelen van de tv, voor het inschakelen van de bluetooth-verbinding en voor het regelen van het geluid.<br /> <br /> De knoppen zijn dun en laag, maar desondanks goed bereikbaar. Helemaal aan de rechterkant zit ook een led-lampje dat aangeeft of de tv stroom heeft of niet. Zie je een oranje kleur, dan staat de tv in stand-by. Let hier wel goed op, wat we hebben gemerkt dat de stroomkabel aan de achterkant nog wel eens los kan gaan zitten wanneer je de tv teveel verplaatst (al moeten we zeggen dat wij dat vaker zullen doen dan menig gebruiker). Alles is verder wit aan de hardware: het scherm, de speaker en natuurlijk de meegeleverde afstandsbediening.<br /> [b]<br /> Afstandsbediening[/b]<br /> Omdat de tv behoorlijk wat functies heeft, is de afstandsbediening ook ontzettend uitgebreid. Je kunt er de media mee aansturen die je aansluit via de usb-poort en natuurlijk zaken als het volume regelen. Ook kun je hiermee alle instellingen nalopen en veranderen. De afstandsbediening ligt lekker in de hand en is gelukkig niet zwaar. Wat ook goed is om te weten, is dat die maar &eacute;&eacute;n AAA-batterij nodig heeft om te functioneren. De knoppen op de remote leveren voldoende feedback af; bovendien reageert de tv snel op de input.<br /> <br /> [b]Philips 24PFS5231 &ndash; gebruiksgemak[/b]<br /> Ondanks het feit dat we hier niet met een dure televisie te maken hebben, scoort de Philips 24PFS5231 goed wat betreft gebruiksgemak. Je kunt verschillende apparaten (zoals spelcomputers en andere mediaspelers) moeiteloos aansluiten op de televisie, dankzij de twee hdmi-poorten. Ook de andere aansluitingen zorgen ervoor dat je oudere apparaten met gemak kunt aansluiten en blijven gebruiken. Wat de opties met betrekking tot de connectiviteit, hebben we dus zeker helemaal niets te klagen &mdash; vooral niet vanwege deze prijs (ongeveer 299 euro).<br /> <br /> Wel dien je nog even de instellingen te raadplegen. Veel opties met betrekking tot beeld en geluid zijn ingesteld op een manier die (in onze optiek) niet optimaal is. We hebben een aantal minuten gespendeerd binnen de instellingen en zaken als de beeldverhouding en geluidskwaliteit aangepast. Zo staat surround sound standaard aan, maar vinden we het prettiger om stereogeluid uit zo&rsquo;n kleiner speaker te horen. Ook de beeldverhouding was wat ons betreft te ver ingezoomd. Neem daar dus even de tijd voor.<br /> <br /> Gelukkig kost dat niet heel veel tijd, vooral vanwege die gebruiksvriendelijke afstandsbediening en de simpele maar goed gestructureerde interface. Navigeren door de menu&rsquo;s voelt ook intu&iuml;tief aan. Vanaf het eerste moment weet je precies waar je zijn moet of hoe je ergens moet komen en dat is gewoon prettig. Soms hebben tv&rsquo;s ontzettend veel mogelijkheden die ver weg zijn weggestopt, maar dat probleem zijn we bij de Philips 24PFS5231 niet tegengekomen. Je hoeft ook niet te wennen aan Android TV of een ander platform, omdat dat gewoon niet aanwezig is op deze lcd-televisie.<br /> <br /> Helaas is het zo dat de Philips 24PFS5231 niet beschikt over wifi of een opening voor een internetkabel. Dat betekent dat je dus een aantal dingen niet kunt doen met de televisie; het is immers geen smart tv. Zo kun je geen apps downloaden, zoals Netflix of YouTube, en content streamen vanaf het internet. Tegenwoordig kan dat wel via een aantal andere apparaten (zoals die eerdergenoemde mediaspelers), maar voor sommige mensen betekent dat mogelijk een extra investering.<br /> <br /> [b]Philips 24PFS5231 &ndash; beeldkwaliteit[/b]<br /> Om maar meteen met de deur in huis te vallen; kijkend naar de prijsklasse waar dit model zich in bevindt zijn we onder de indruk van de beeldkwaliteit. Vooral de kleuren worden heel dynamisch weergeven en spatten bijna van het scherm af, zonder onnatuurlijk of overdreven te lijken. We hebben hiervoor &eacute;&eacute;n van de meest kleurrijke games uit de verzameling uit de kast getrokken (Dragon Ball XenoVerse; ja, die serie keken we trouw tussen 2000 en 2003), waar dat meteen uit blijkt. De zwartweergave is meer dan prima te noemen, al kun je wat last hebben van clouding en halo-effecten in donkere scenes of delen van het scherm. Het valt echter niet echt op en dat is positief. Er is voldoende grijsdetail waar te nemen in donkere delen van het scherm waardoor het contrast hoog oogt.<br /> <br /> Helaas is het zo dat de kijkhoeken niet heel erg groot zijn. Wanneer je ook maar net even te schuin voor het scherm zit, dan merk je dat meteen: zwart wordt grijzig en en de kleuren verliezen hun dynamiek, ze worden flets. Dat is niet vreemd &mdash; meerdere, goedkopere, lcd-schermen kennen dit probleem. Wat wel goed is om te weten, is het feit dat de tv goed om kan gaan met reflecties. De Philips 24PFS5231 beschikt namelijk over een mat scherm, waardoor je niet snel tegen jezelf aankijkt. En uiteindelijk werkt dat mee aan een goede beeldkwaliteit.<br /> <br /> Statische high definition-beelden kan de Philips 24PFS5231 heel mooi, strak en vooral scherp weergeven, al raden we je aan de scherpte wat naar beneden bij te stellen. Wat echter een van de grootste problemen is van deze lcd-tv, is de ghosting of motion blur. Dit wil simpel gezegd zeggen dat je bij snelle bewegingen of snel bewegende beelden een na-ijl-effect kunt zien. Details in deze beelden verliezen hun scherpte of kunnen soms zelfs wat vaag overkomen. Dat is niet fijn bij games, maar ook tijdens het kijken naar films of series is de matige verwerking van deze beelden iets dat kan storen. De input-lag is in de Game-modus daarentegen redelijk goed te noemen, met zo&rsquo;n 29ms. Dit betekent dat games waarbij de reactietijd van groot belang is goed gespeeld kunnen worden.<br /> <br /> [b]Philips 24PFS5231 &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> De audiokwaliteit van de Philips 24PFS5231 is van bovengemiddelde kwaliteit, natuurlijk met name dankzij de bluetooth-speaker die zich in de standaard bevindt. Vooral de lagere tonen komen opvallend goed tot hun recht. Dialogen kunnen goed worden verstaan en je kunt er prima muziek mee beluisteren; of je dat nu doet via bluetooth of een usb-apparaat. Echter, wanneer er hoge tonen worden weergeven of er teveel geluid uitkomt (hoog volume), dan kan de speaker een minder plezierig geluid uitzenden door vervorming. Probeer het geluid dus niet al te hard te zetten; het is geen speaker voor een feestje.<br /> <br /> Verder geeft de speaker een redelijk breed en levendig geluidsveld, wat zowel de ervaring bij muziek als bij films ten goede komt. Al met al is e bluetooth-speaker wel een welkome aanvulling, die de tv toch onderscheidt van de concurrentie.<br /> <br /> [b]Philips 24PFS5231 &ndash; conclusie[/b]<br /> Wanneer je op zoek bent naar een televisie voor op de camping of bijvoorbeeld in de kinderkamer of keuken, dan is de Philips 24PFS5231 het overwegen waard. De tv biedt een indrukwekkende pakket aan features door een 24-scherm te combineren met een goed klinkende bluetooth-speaker. Een speaker die dus ook te gebruiken is in combinatie met andere apparaten in huis, zoals een smartphone of tablet. Daardoor krijgt de tv toch toegang tot muziekstreamingdiensten zoals Spotify, Apple Music of een andere dienst die je gebruikt.<br /> <br /> Want helaas: de Philips 24PFS5231 beschikt zelf niet over de mogelijkheid het internet op te kunnen. Je zult Netflix en dergelijke dus moeten gebruiken middels een mediaspeler of gameconsole. Daarnaast heeft de tv last van ghosting (of motion blur), waardoor het spelen van snelle games niet altijd prettig werkt. Ook het bekijken van series of films kan vervelend aanvoelen, omdat je nog elementen meekrijgt van de vorige scene, terwijl de nieuwe al gestart is. Maar voor een prijs van ongeveer 299 euro, biedt de lcd-tv wel een complete ervaring aan.<br /> <br /> Naast de bluetooth-verbinding zijn er namelijk meer dan genoeg aansluitingen aanwezig waarmee je uit de voeten kunt. Twee hdmi-poorten, een usb-poort, analoge aansluitingen, et cetera &mdash; het zit er allemaal op. Los van de motion-problemen en de matige kijkhoeken levert de Philips 24PFS5231 ook een prettige en scherpe beeldkwaliteit af, en komen de kleuren goed tot hun recht. We raden je nog wel aan even de instellingen in te duiken voor wat de kleuren, het geluid en de beeldverhouding betreft. Maar wanneer alles is ingesteld zoals jij wilt, dan is het een mooie en goedkope televisie voor een tweede ruimte. In zijn prijsklasse is de 24PFS5231 een zeer goede en complete tv, en wij bestempelen hem dan ook als aanrader.

]]>
0
Lenovo Tab3 10 Business http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-tab3-10-business http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-tab3-10-business#reacties Mon, 07 Nov 2016 16:59:57 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-tab3-10-business [b]Specificaties[/b]<br /> Qua specificaties is de Lenovo Tab3 10 Business een ontzettend degelijke tablet. Met 2GB aan werkgeheugen aan boord scoort het apparaat een mooie voldoende en ook de aanwezige processor, met vier kernen en een kloksnelheid van 1,3GHz, zorgt voor een snelle prestatie. Multitasken is ook geen probleem voor de tablet. Consumenten hebben de keuze uit 32GB of 64GB aan interne opslagruimte. En mocht dat niet genoeg zijn, dan is er ook de mogelijkheid een microsd-kaart te gebruiken, waar je kaartjes tot en met 64GB in kunt stoppen.<br /> <br /> Verder is er een micro-usb-poort aanwezig, waarmee je de tablet snel kunt opladen. Het is niet zo snel als met usb-type-c, maar het oplaadproces verloopt gelukkig vlot genoeg. Daarnaast beschikt de Lenovo Tab 3 10 Business over gps en kun je er een simkaart in stoppen, waardoor je het apparaat ook buiten kunt gebruiken waar geen wifi-verbinding is. Er is geen hdmi-poort aanwezig, waardoor je de tablet niet kunt aansluiten op een externe monitor of tv. Gelukkig ondersteunt het apparaat wel technologie zoals Miracast.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het ips-scherm van de Lenovo Tab3 10 Business is 10,1-inch groot. Het apparaat beschikt over een schermresolutie van 1920 bij 1200 pixels en dat levert een pixeldichtheid op van 224 pixels per inch. Daarmee kan de tablet scherpe beelden weergeven &mdash; in elk geval scherper dan gemiddeld het geval is. En dat is mooi, want de tablet is uitermate geschikt voor het weergeven van media (foto&rsquo;s, video&rsquo;s). Dat kan ook handig zijn op de werkvloer wanneer je vaak met beeld werkt, als designer, tekenaar of iemand die indelingen verzorgt. Het scherm biedt een boven gemiddeld goed contrast, een gedetailleerde weergave en prima zwartwaarden. De helderheid is gemiddeld; echt in fel licht werken wordt lastig.<br /> <br /> [b]Lenovo Tab3 10 Business &ndash; hardware en design[/b]<br /> Het design van de Lenovo Tab3 10 Business is strak en zakelijk. Het apparaat kan ook tegen een stootje en is nog eens spatwaterdicht. Dat betekent niet dat de tablet een plons in het water overleeft, maar wel dat het niet erg is wanneer er eens een halfvol glas water overheen valt, bijvoorbeeld. De tablet voelt stevig en solide aan en weegt ongeveer 500 gram, waar je weinig van merkt wanneer je hem in je handen draagt. Aan de achterkant zitten de stereospeakers en de camera van acht megapixel, voor de rest is het een mooi, egaal vlak.<br /> <br /> Aan de rechter- en onderkant van de tablet zit helemaal niets, wat er onder andere voor zorgt dat het apparaat zo&rsquo;n strak uiterlijk heeft. Links bevinden zich verder alle opties. Zo zitten daar de volumeknoppen, evenals de knop voor het aan- en uitzetten. Ook kun je een klepje omhoog halen, waar je de sim- en micro-sd-kaartsleuven aantreft. Of je die sleuven nou gebruikt of niet, ze zijn netjes weggewerkt. Ook de knoppen zijn niet heel opvallend en reageren goed op het drukken. Wat wel jammer is, is de dikke rand aan de voorkant, boven het scherm.<br /> <br /> Normaal gesproken vinden we dikke randen niet heel erg, omdat je daardoor een tablet beter kunt vastpakken. Met dunne randen zit je al gauw op het scherm, wat een actie kan initi&euml;ren natuurlijk. De randen naast en onder het scherm hebben een mooie dikte daarvoor, maar de rand aan de bovenkant is dus iets dikker. Het is gewoonweg minder mooi. Verder is het apparaat gelukkig niet dik en zwaar, waardoor je hem al gauw in je koffer of rugtas mee kunt nemen. Het is een ideale tablet voor onderweg, zowel voor zakelijk als priv&eacute;gebruik.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Lenovo Tab3 10 Business beschikt over een aantal mogelijkheden met betrekking tot connectiviteit. Zo kun je ermee het mobiele netwerk op, dankzij de gleuf voor een simkaart. Ook kun je er een microsd-kaart in plaatsen. Uiteraard is er wifi aanwezig, evenals bluetooth 4.0. Nfc, gps en de koptelefoonaansluiting maken het rijtje compleet. Wat we hier echt missen is een hdmi-aansluiting: we kunnen ons voorstellen dat je een zakelijke tablet ook aan een ander scherm wil koppelen, voor het weergeven van informatie of media.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers zitten op de achterkant. Normaal gesproken zijn we daar geen groot fan van (want het geluid wordt van de kijker of luisteraar af uitgezonden), maar in dit geval hebben we weinig te klagen gehad. Er komt namelijk een helder geluid uit, wat perfect is voor het bekijken van YouTube- en zelfgemaakte video&rsquo;s. Er is zelfs een klein beetje basgeluid aanwezig. Bovendien beschikt de tablet over ondersteuning van Dolby en je kunt nog het &eacute;&eacute;n en nader kunt instellen wat de speakers betreft. Hoge tonen worden wel een beetje afgekapt, want het blijft natuurlijk geluid uit een tablet. Als je echt een film wilt kijken of muziek wilt luisteren raden we een externe speaker of een koptelefoon aan.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Qua camera&rsquo;s &ndash; of je die nu als een extraatje ziet of niet &ndash; scoort de Lenovo Tab3 10 Business een ruime voldoende. Aan de voorkant zit een frontcamera van vijf megapixel, waar je behoorlijke foto&rsquo;s mee kunt maken. De selfies hebben voldoende licht nodig maar als dit het geval is zijn ze voorzien van voldoende detail en een prima contrast. Aan de achterkant zit een camera van acht megapixel, die is voorzien van autofocus. Hoewel we dat steeds vaker tegenkomen, is het nog steeds een unieke feature te noemen. Ook deze camera is afhankelijk van voldoende licht maar maakt prima kiekjes van bijvoorbeeld je bonnetjes of je kleinkind. Ook kun je met die camera video&rsquo;s in 1080p opnemen. Als laatste kunnen de gemaakte foto&rsquo;s en video&rsquo;s worden voorzien van zogenoemde GeoTags.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Met een capaciteit van 7000mAh, mag je verwachten dat je tablet (bij &lsquo;normaal&rsquo; gebruik), zo&rsquo;n twaalf uur meegaat. Die meting is wat ons betreft accuraat te noemen, niet in de laatste plaats dankzij de Doze-modus binnen Android 6.0 Marshmallow. Die modus zorgt ervoor dat achtergrondprocessen kunnen worden geminimaliseerd of worden stilgelegd, wat minder belastend is voor je tablet. Zo kan die zelfs dagen meegaan wanneer je hem er af en toe bij pakt en niet constant gebruikt. Qua accuduur scoort de tablet bovengemiddeld goed. Wij hebben er gemiddeld tussen de 10 en 12 uur uit kunnen halen.<br /> <br /> [b]Lenovo Tab3 10 Business &ndash; software[/b]<br /> De Lenovo Tab3 10 Business wordt geleverd met Android 6.0 Business. Op moment van schrijven is dit niet meer de meest recente versie van het besturingssysteem. Dat is momenteel Android 7.0 Nougat, maar Android 7.1 is ook al verkrijgbaar. Android 6.0 is echter een goede en gebruiksvriendelijke versie van het OS, die handige features, zoals het eerdergenoemde Doze, met zich meebrengt. De skin die Lenovo gebruikt voor zijn apparaten is tevens erg licht, waardoor je met een zo goed als onbewerkte versie van Android te maken hebt.<br /> <br /> Lenovo heeft ook een aantal applicaties meegeleverd op het apparaat. Op de website staat te lezen dat er apps zijn ge&iuml;nstalleerd die heel handig zijn voor de zakelijke gebruiker. Maar na twee keer een factory reset te hebben gedaan, zagen we geen van die apps in beeld verschijnen. Wel zijn er andere applicaties aanwezig, die weinig toevoegen aan de ervaring. Zo is er de app Scannen, die de tablet scant op apps, contacten en bestanden (iets wat de Google-zoekbalk ook al kan) en SHAREit, waar je bestanden mee kunt delen.<br /> <br /> Uiteraard kun je er ook op rekenen dat je alle belangrijke applicaties van Google aantreft. Maak je gebruik van een Google-account, dan betekent dit direct dat je toegang hebt tot je mail en foto&rsquo;s, bijvoorbeeld. Ook tot alle bestanden die staan opgeslagen op Google Drive. Sommige apps voelen daardoor dubbel aan (zoals Galerij en Scannen) en dat maakt het jammer dat we die niet kunnen verwijderen. Gelukkig kunnen we wel veel van die apps uitschakelen. Soms dien je dan zelf voor een vervangende applicatie te zorgen.<br /> <br /> [b]Lenovo Tab3 10 Business &ndash; in gebruik[/b]<br /> E&eacute;n van de dingen die we hebben gemist tijdens ons gebruik met deze zakelijke tablet, is de hdmi-poort. Met zo&rsquo;n poort zou je de tablet aan een extern scherm kunnen koppelen, waardoor je foto&rsquo;s, video&rsquo;s en andere bestanden gemakkelijker aan een grote groep mensen zou kunnen laten zien. Dat is gemakkelijker dan de tablet rond te laten gaan in een groep, bijvoorbeeld. Gelukkig ondersteunt de Lenovo Tab 3 10 Business wel Miracast, waardoor je het beeld draadloos kunt casten naar een apparaat dat gebruikmaakt van dezelfde technologie.<br /> <br /> De Lenovo Tab 3 10 Business is daarnaast ook geoptimaliseerd voor mobiel apparaatbeheer. Zo kunnen systeembeheerders toegang op afstand krijgen, mocht dat nodig zijn. Ook wordt de data op het apparaat goed versleuteld, waardoor alle informatie op de tablet ook nog eens goed beschermd is. Bovendien is het mogelijk om usb 2.0-accessoires aan te sluiten op de tablet, zoals kaartlezers, toetsenborden en muizen, waardoor je dus ook meer dan prima kunt werken op het apparaat. Je dient nog wel zelf een tekstverwerker te downloaden.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Verder hebben we eigenlijk heel weinig te klagen. Het is een enorm fijne tablet, voor zowel de zakelijke, als de priv&eacute;gebruiker. Je kunt er goed je media op consumeren dankzij de prima speakers en het scherm dat scherpe beelden met een goed contrast aflevert. Daarnaast voelt de tablet snel aan en hebben we geen moment gemerkt dat &lsquo;ie het ergens lastig mee gehad heeft (en dat komt mede door door die quadcore-processor). Bovendien kan Android nog altijd goed omgaan met apparaten die beschikken over 2GB aan werkgeheugen.<br /> <br /> [b]Lenovo Tab3 10 Business &ndash; conclusie[/b]<br /> De Lenovo Tab3 10 Business laat weinig te wensen over. Het is een fijn en snel apparaat, dat ook nog eens ondersteund kan worden door muizen, toetsenborden en meer. Je kunt er meer dan prima op werken en met de quadcore-processor kun je erop rekenen dat multitasking ook moeiteloos zal gaan. Helaas is er wel wat bloatware aanwezig die niet altijd even handig is (en gelukkig uitgezet kan worden) en is de rand aan de bovenkant behoorlijk dik, maar dat zijn enkele voorbeelden van het weinige aantal minpunten van deze Android-tablet.<br /> <br /> Iets dat we echt hebben gemist is een hdmi-poort. Met zo&rsquo;n poort kun je de tablet aansluiten op een monitor of tv, waarna je dus foto&rsquo;s of video&rsquo;s (of andere bestanden) aan een grote groep mensen kunt laten zien. Als je dan toch met zo&rsquo;n tablet rondloopt, had dat wel handig geweest. Daarentegen kun je via technologie als Miracast je scherm projecteren op een ander beeldscherm, maar dan moet die technologie wel ondersteund worden. Verder geldt: mooi en strak design, uitstekende prestaties en meer dan prima speakers.

]]>
0
Fitbit Flex 2, waterdichte fitnesstracker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-flex-2-waterdichte-fitnesstracker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-flex-2-waterdichte-fitnesstracker#reacties Tue, 01 Nov 2016 13:47:14 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-flex-2-waterdichte-fitnesstracker Fitbit Flex 2 fitnesstracker<br /> <br /> Fitbit heeft deze zomer de Fitbit Flex 2 aangekondigd. Dit is een smallere, meer modieuze versie van de vorige Flex en kan gedragen worden met een siliconen band of als een soort hanger aan een ketting. Ook nu zijn er led-lampjes aanwezig. Die lampjes kunnen verschillende signalen afgeven en ook notificaties doorsturen. Daarnaast is de wearable waterdicht en kun je hem tijdens het zwemmen gebruiken, tot dertig meter onder water. Meer over het gebruik van deze wearable lees je verderop in deze recensie van het apparaatje.<br /> <br /> De fitnesstracker is nu verkrijgbaar voor een adviesprijs van 99,95 euro. Je krijgt er een klassieke fitnessband bij in, in het de kleuren zwart, lavendel, magenta of navy blue. Daarnaast zijn er ook verschillende accessoires te koop.<br /> <br /> - Klassieke accessoirebanden in twee 3-stukspakketten: Pink (blush pink, lavendel en magenta) en Sport (grijs, navy blue en geel); binnenkort verkrijgbaar (39,95 euro)<br /> - Bangle-armband in verguld of rose-verguld (99,95 euro) en verzilverd rvs (89,95 euro)<br /> - Hanger in verguld (99,95 euro) en verzilverd rvs (79,95 euro)<br /> <br /> Het recensiemodel dat wij opgestuurd hebben gekregen, beschikt over het zwarte standaardbandje.<br /> <br /> [b]Design en gebruik[/b]<br /> De Fitbit Flex 2 is klein. Zo klein zelfs, dat je de tracker ook als een sieraad zou kunnen dragen, mocht je daarvoor de juiste accessoires in huis willen halen. Op de bovenstaande productfoto kun je daar mooie voorbeelden van zien. Links vinden we de armbanden en daarboven liggen de kettingen. Rechts op de foto staan de standaardbanden. De fitnesstracker wordt standaard geleverd met een rubberen band naar keuze. In de doos tref je twee banden aan: eentje voor een smalle en eentje voor een iets bredere pols.<br /> <br /> Wanneer je de Flex 2 in huis haalt, dan kun je dus meteen aan de slag met tracken. Je bent niet verplicht extra accessoires te kopen om alles uit de fitnesstracker te halen, maar kunt daar dus wel voor kiezen. Doe je dat, dan kun je de Flex 2 beter op je kleding afstemmen, mocht dat een belangrijk punt voor je zijn. Wil je echter dat niemand ziet dat je een tracker draagt, dan kun je het kleine apparaatje ook gewoon in de broekzak stoppen. Want ook dan is het in staat bij te houden wat het normaal via de pols of de hals meet.<br /> <br /> En dat maakt deze fitnesstracker veelzijdiger dan de concurrentie, omdat het gros van je verlangt dat je de tracker altijd draagt &mdash; of dat nu om de pols of om de nek is. De reden dat de Flex 2 zo compact is, heeft te maken met het feit dat er geen scherm aanwezig is. In plaats daarvan krijgen we te maken met verschillende lampjes die ons vertellen hoe het zit. Overigens is het ook zo dat je met gemak de Fitbit Flex 2 uit de band of hanger kunt halen, omdat daar een handig systeem voor bestaat. Helemaal met de standaardbanden.<br /> <br /> Voordat je aan de slag kunt met de Fitbit Flex 2, dien je hem te koppelen aan je smartphone. Wat je daarvoor nodig hebt, is de gratis app voor je smartphone. Ook dien je een Fitbit-account te hebben. Heb je dat nog niet, dan kun je er direct een aanmaken. Vervolgens laat je de applicatie zoeken naar de tracker. Hebben ze elkaar gevonden, dan tap je twee keer op het apparaat, waarna de verbinding geslaagd is. Vervolgens zal de Flex 2 automatisch data gaan synchroniseren, maar dat kun je ook handmatig doen.<br /> <br /> [b]Fitnesstracking[/b]<br /> De led-lampjes op de Fitbit Flex 2 laten gedurende de dag zien hoe het ervoor staat met je prestaties. Zo kunnen die lampjes weergeven hoe ver je bent in het doel van tienduizend stappen per dag. Verder beschikt het apparaatje over een snelheidsmeter, die kan bijhouden hoeveel stappen je hebt gezet, hoeveel minuten je actief bent geweest, hoeveel calorie&euml;n je verbrand hebt en hoe je hebt geslapen. Omdat de Flex 2 zo licht aanvoelt, merk je haast niet meer dat je hem om je pols hebt zitten. Dat is vooral prettig wanneer je gaat slapen.<br /> <br /> De mogelijkheden van de fitness tracker zijn nogal basaal te noemen. Naast de bovengenoemde trackingsfuncties, kun je de Flex 2 ook gebruiken tijdens het zwemmen (daar later meer over). De fitnesstracker beschikt niet over een gps-chip, een hoogtemeter of een hartslagmeter en is dus ook niet bedoeld voor de meest fanatieke sporters onder ons. Voor een deel van de mogelijkheden ben je dan ook afhankelijk van de applicatie op je smartphone en de hardware van dat apparaat, om alles uit de tracker te kunnen halen.<br /> <br /> Net zoals andere Fitbit-producten, kan ook de Flex 2 je motiveren meer te bewegen. Wanneer je een tijd hebt stilgezeten, dan krijg je daar een notificatie van. Door op te staan, 250 stappen te lopen en weer verder te gaan waar je mee bezig was, zorg je ervoor dat je je lichaam in beweging houdt en dat je niet te lang zit. Maar je kunt die functie ook gewoon negeren of compleet uitzetten; er zitten natuurlijk geen consequenties aan verbonden. De app probeert ook verder niets om je te motiveren en dat is jammer.<br /> <br /> De tracker is in staat om automatisch activiteiten te herkennen en te tracken. Echter, het duurt wel een minuut of vijftien voordat de Flex 2 weet wat je aan het doen bent en dat kan in sommige gevallen vervelend zijn. Want hierdoor moet de fitnesstracker gaan schatten wat je precies hebt gedaan in dat kwartier en dat zorgt vaker wel dan niet voor afwijkende data &mdash; data die de drager overschat. Door het gebrek aan een scherm of een fysieke knop, is er ook geen manier om activiteiten handmatig te laten beginnen.<br /> <br /> Je bent gelukkig wel in staat de foute data te corrigeren binnen de applicatie van Fitbit. Je kunt de grote van je stappen aanpassen of de gelopen afstand delen door het aantal stappen. Maar in beide gevallen wordt er van je verwacht dat je het rekenwerk doet voor de tracker en dat is gewoon niet gebruiksvriendelijk. Of je moet kunnen leven met de geschatte waardes en daar een korrel zout bij nemen. Ook hier bewijst het apparaat dat het niet geschikt is voor de meest fanatieke sporters, die accurate data vereisen.<br /> <br /> [b]Waterdicht[/b]<br /> De Fitbit Flex 2 is de eerste fitnesstracker van het bedrijf die waterdicht is. Je kunt het apparaatje dus ook gebruiken tijdens het zwemmen en je hoeft hem niet af te doen wanneer je gaat douchen; dat zorgt voor een gemakkelijke ervaring, omdat je er niet zo over hoeft na te denken wanneer die tracker nou wel of niet gedragen kan worden. Wanneer je met de wearable gaat zwemmen, dan krijg je toegang tot een aantal leuke extra&rsquo;s. Het apparaat houdt het aantal banen, de snelheid en de tijdsduur bij tijdens het zwemmen.<br /> <br /> De Flex 2 is in staat automatisch te herkennen wanneer je in het zwembad ligt. Je moet daarvoor wel de functionaliteit inschakelen, onder de accountinstellingen binnen de applicatie op Android en iOS. De reden dat Fitbit de functie niet automatisch heeft ingeschakeld, heeft te maken met batterijbesparingen. Daarnaast heb je toegang tot nog een aantal opties met betrekking tot het zwemmen, die je onder de geavanceerde instellingen kunt terugvinden bij je account. Daar kun je bijvoorbeeld aangeven dat je in meters zwemt.<br /> <br /> Hoewel het een toffe aanvulling is op het arsenaal van de fitnesstracker, moeten we er ook bij zeggen dat de bijgehouden data niet erg informatief is. Hoe lang je zwemt kun je zelf ook bijhouden door goed op de klok te letten in het zwembad en het aantal banen tel je vaak zelf mee. Het enige handige aan deze feature is de mogelijkheid het aantal verbrande calorie&euml;n te tracken, maar daar houdt het ook wel bij op. Het voelt erg basaal. Maar dat de Flex 2 waterdicht is, zorgt wel voor een unieke eigenschap voor zwemliefhebbers.<br /> <br /> [b]Slaapmonitoring[/b]<br /> Net zoals de eerder uitgebrachte Fitbit Charge 2, kun je de Flex 2 ook gebruiken voor het bijhouden van je slaappatronen. In vergelijking met die Charge 2 zijn de ervaring eigenlijk hetzelfde. De data lijkt accuraat te zijn, met hier en daar opmerkelijke momenten waarop het apparaat denkt dat je wakker geworden bent. Daarnaast houdt de Flex 2 goed bij hoe lang je slaapt. Mocht je het apparaat een nachtje missen, omdat je hem aan het opladen bent, dan kun je in de app ook altijd handmatig de correcte informatie invullen.<br /> <br /> [b]Notificaties[/b]<br /> Wanneer je de Fitbit Flex 2 hebt gekoppeld aan je smartphone, dan kun je er ook notificaties mee ontvangen. De led-lampjes zullen dan in verschillende kleuren gaan oplichten. Ook zul je kleine trillingen voelen op je pols (of borstkas, ligt eraan waar je hem op je lichaam hebt hangen). Het is een extra feature, eentje die alleen handig is wanneer je telefoon niet in de buurt ligt om hem goed te kunnen horen. Onderweg heb je er weinig aan, omdat je je telefoon dan wel in feite altijd kunt horen vanuit of voelen in je broekzak.<br /> <br /> Bovendien is het systeem ook t&eacute; simpel. Er is geen scherm aanwezig, dus moet je het doen met die verschillende lampjes en de kleuren die weergeven worden. Het is even wennen welke kleur precies wat voor functie heeft. Maar wanneer we de Flex 2 voelen trillen, dan kijken we niet naar de tracker, maar gaan we op zoek naar onze smartphones. Het enige moment waarop de kleuren echt wat te melden hebben, is wanneer je het doel van tienduizend stappen haalt. Dan zie je een kleur die wat wegheeft van magenta.<br /> <br /> [b]Batterij[/b]<br /> De accu van de Fitbit Flex 2 gaat ongeveer vijf dagen mee, net zoals dat het geval is met andere producten van deze fabrikant. Vijf dagen is niet echt lang en je zult hem dus om die vijf dagen een klein aantal uur moeten opladen. Je plaatst daarvoor de tracker in een speciale houder, die daarna in een usb-poort geplugd moet worden. Maak je de houder kapot of raak je die kwijt, dan moet je een vervangend model aanschaffen. Helaas werkt de oplader die geleverd wordt met de eerste Flex van Fitbit niet met het nieuwe model.<br /> <br /> [b]App[/b]<br /> Mocht je al bekend zijn met de producten van Fitbit, dan zal de applicatie geen verrassingen meer in petto hebben. Binnen de app krijg je in een oogopslag te zien wat voor type informatie de Flex 2 verzameld heeft. Wanneer je op een onderdeel tapt, dan krijg je een overzicht te zien. Bij sommige onderdelen, zoals slaaptracking, kun je ook handmatig informatie invullen. Met alle opties die er beschikbaar zijn, voelt de Fitbit-app aan als een complete hub voor alles met betrekking tot een gezonde levensstijl en fitnessprestaties.<br /> <br /> Want naast het bijhouden van gelopen stappen, verbrande calorie&euml;n en meer, kun je ook bijvoorbeeld aangeven hoeveel water je drinkt, wat je op een dag eet (al werkt de streepjescodescanner helemaal niet goed, dus alles moet handmatig) en kun je zelfs je gewicht bijhouden. Er is ook een tab aanwezig vol met uitdagingen, waar je kunt kiezen uit verschillende doelstellingen die je gemotiveerd houden te bewegen. Tevens kun je hier je prestaties met je vrienden vergelijken, je account en prestaties checken en het alarm instellen.<br /> [b]<br /> Conclusie[/b]<br /> Alles wijst erop dat de Fitbit Flex 2 geen apparaat is voor de fanatieke sporter, die hunkert naar accurate data. Maar voor het bedrag van honderd euro, hoef je dat ook niet echt te verwachten. De Flex 2 is &eacute;&eacute;n van de goedkopere fitnesstrackers van dit moment, die dragers toegang biedt tot de meest basale features &eacute;n het bijhouden van je prestaties in het zwembad. Dat is overduidelijk waar de focus heeft gelegen tijdens het ontwikkelen en ontwerpen van deze fitnesstracker, omdat je er verder niet heel veel mee kunt.<br /> <br /> Het ontvangen van notificaties voelt aan als rudimentair. Het is handig dat het apparaatje kan trillen, maar de gekleurde led-lampjes verliezen snel hun waarde wanneer je meteen naar je smartphone grijpt. Wat notificaties betreft mis je dus een (groot) scherm waar je wat mee kunt. Dat geldt ook voor het tracken van je activiteiten. Gelukkig kun je een hoop instellen, veranderen en inkijken via de gratis applicatie en zonder lijkt de tracker bijna hulpeloos te zijn. De accuduur valt ook goed tegen met slechts vijf dagen.<br /> <br /> Maar het is maar net wat je zoekt in een fitnesstracker. Vind je het niet heel belangrijk dat alle activiteiten zeer accuraat worden gemeten en zoek je een goedkopere fitnesstracker die basale features aanbiedt &eacute;n in het zwembad te gebruiken is? Dan kom je al gauw uit bij de Fitbit Flex 2, want daar ligt overduidelijk het focuspunt. Ook zijn de accessoires heel belangrijk, die gebruikers in staat stelt de tracker te verbergen in mooi ogende sieraden. Al met al is het een goed product voor zijn prijs, die niet voor de fanatieke sporter is weggelegd.

]]>
0
PlayStation VR voor de Sony PlayStation 4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-voor-de-sony-playstation-4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-voor-de-sony-playstation-4#reacties Tue, 25 Oct 2016 12:41:13 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-voor-de-sony-playstation-4 [b]Sony PlayStation VR &ndash; inhoud[/b]<br /> De PlayStation VR is een virtual reality-bril die werkt met de PlayStation 4-spelcomputer. Het apparaat kost 399 euro, maar helaas is het benodigde pakket niet meteen compleet. In de doos tref je namelijk de headset en wat oordopjes aan, en voor de rest dien je zelf de andere onderdelen te kopen. De Dualshock 4-controller heb je al (die krijg je immers bij de PS4), maar je zult zelf nog even een PlayStation Camera en PlayStation Move-controllers moeten kopen. Bovenop die 399 euro, komt dus nog eens ruim 125 euro aan extra uitgaven.<br /> <br /> Tenminste, mits je die optionele accessoires niet eerder had gekocht. Het kan zijn dat je de controllers en camera al hebt, omdat je daar al heel enthousiast over was toen die verschenen voor de PS3. Heb je de hardware destijds al gekocht, dan is het goed om te weten dat de camera voor dat systeem ook werkt op de PS4. Sterker nog: de PlayStation Camera voor de PlayStation 4 is precies dezelfde camera, maar dan met een ander, moderner, design. Naast de bril zit er ook een extra kastje in de doos van de PSVR, inclusief alle kabels.<br /> [b]<br /> Sony PlayStation VR &ndash; specificaties en design[/b]<br /> De PlayStation VR beschikt over een 5,7-inch oled-scherm met een resolutie van 1080p. Dat is dus een resolutie van 1920 bij 1080 pixels (920 bij 1080 pixels per oog). De kijkhoek is honderd graden. Daarnaast is de bril in staat een refreshrate te halen van 120Hz (honderdtwintig frames per seconde). Maar daarvoor maakt Sony gebruik van een techniek die 60fps in feite verdubbelt. Ook 90Hz is mogelijk. De headset kan zelf 3D-audio omzetten en spelers kunnen ervoor kiezen het beeld zowel op de tv als in de bril te weergeven.<br /> <br /> In vergelijking met de andere grote spelers op de virtual reality-markt, ziet de PSVR er wat strakker en meer futuristisch uit. Dat heeft onder meer te maken met het de witte, zwarte en blauwe kleuren die gebruikt worden, maar ook met de ronde hoeken en de led-lampjes op de bril. Die lampjes ogen niet alleen heel tof, maar worden ook nog ergens voor gebruikt. De PlayStation Camera kan namelijk de PSVR volgen door de led-lampjes. Verder weegt de bril 610 gram, zijn de afmetingen 187 bij 185 bij 277mm en kunnen brildragers op hun bril ophouden.<br /> <br /> Voordat je de PSVR echter op kunt doen, dien je met een aantal dingen rekening te houden. Je kunt de bril namelijk precies instellen naar de grootte van je hoofd. Zo is er een draaiknop aanwezig waarmee je diepte van de houder aanpast. Wanneer je de bril hebt opgedaan dan kun je zelf &ndash; of iemand anders &ndash; aan de cirkel draaien, waardoor die goed en strak om je hoofd zit. Ook is er nog een knopje aan de voorkant waarmee je de bril dichterbij of juist iets verder weg kunt plaatsen van je gezicht. Daardoor past de PSVR bijna iedereen wel.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation VR &ndash; installatie[/b]<br /> Het installeren van de PlayStation VR viel nog niet mee. We zijn blij dat Sony een grote quick start-gids heeft meegeleverd in de doos, want er zo &eacute;&eacute;n-twee-drie zelf achter komen, gaat toch stroever dan verwacht. In die handleiding staat stapsgewijs hoe je ervoor zorgt dat alles werkt, inclusief grote afbeeldingen van de apparaten en kabels die je op dat moment nodig hebt. Gelukkig hoef je hiervoor geen extra kabels te kopen. Je krijgt namelijk een hdmi-kabel bij de bril, terwijl je ook van de hdmi-kabel van de PS4 gebruikmaakt.<br /> <br /> Installeren is dus een behoorlijke klus. Dat heeft te maken met de processorunit die je tussen de PS4, PSVR en de televisie moet plaatsen. Je sluit zowel de PS4 als de PSVR aan op de unit en die unit wordt daarna ook gekoppeld aan de televisie. De stekkers die van de headset naar de unit gaan, zijn met de bekende PlayStation-knopjes gemarkeerd, waardoor dat in elk geval niet fout kan gaan. Maar je moet er dus even rustig voor gaan zitten. Het levert wel een grote wirwar aan draden op in de kamer en daar moet je tegen kunnen.<br /> <br /> Omdat je de PlayStation VR ook, via de processor, op de televisie aansluit, zal er &eacute;&eacute;n hdmi-aansluiting worden vernoemd naar PlayStation VR. Maar je kunt nog altijd de hdmi-aansluiting voor de PS4 gebruiken, daar verandert niets aan. De camera sluit je direct aan op de PlayStation 4, op de beschikbare poort aan de achterkant. Ook gaat er nog een usb-kabel van de processorunit naar de PS4 en zeker met het oudere model ziet dat er niet mooi uit: die aansluiting zit op de voorkant. Houd dus rekening met die dradentroep van het pakket.<br /> <br /> De processorunit is een klein doosje dat dus wordt meegeleverd voor de PSVR. Zonder dit doosje, werkt het systeem niet. De hardware zelf heeft een apart kliksysteem die in en uitschuift en de openingen blootlegt die je op dat moment nodig hebt (wanneer je het stappenplan volgt). Let dus even goed op wanneer je de hardware aansluit met de meegeleverde kabels. Het kan haast niet misgaan, maar de eerste keer wanneer het omhulsel verschuift, denk je dat er iets misgaat. Maar geen nood, dat is allemaal zo ontworpen door Sony.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation VR &ndash; gebruik[/b]<br /> Wanneer je voor het eerst de headset op zet, en je hebt hem goed ingesteld op het formaat van je hoofd, dan merk je al gauw dat de bril comfortabel zit. Je klikt het systeem als het ware vast en doordat de bril ook op het voorhoofd leunt, zakt die niet naar beneden toe. Helaas is het wel zo dat de rubberen randen in de bril niet helemaal het omgevingslicht buiten houden, waardoor je soms licht van buiten af op het scherm in de bril zit schijnen. En dat kan je nogal uit de ervaring halen. Ook het gedeelte rondom de neus kan bedrukkend aanvoelen.<br /> <br /> Tijdens het spelen zul je dus af en toe de bril moeten verzetten om ervoor te zorgen dat je nergens last van hebt. Niet lang nadat je net lekker een game aan het spelen bent, of een demo aan het ervaren bent, zul je ook opmerken dat de glazen beslaan. Dat is vaak wanneer de bril net niet goed op de neus zit. Mocht dit gebeuren, maak de lenzen dan schoon met het meegeleverde doekje of je shirt, maar niet met schoonmaakmiddelen of een andere vloeibare stof. Daarmee kun je de lenzen en uiteindelijk de bril beschadigen, aldus Sony.<br /> <br /> Wat helemaal opvallend is, is het feit dat het beeld in de vr-bril naar links verschuift. Wanneer je de bril goed instelt op de PS4 en je recht voor de camera zit (of tenminste, recht voor de rechter lens, aangezien die je goed in beeld moet hebben), dan zal het beeld naar verloop van tijd naar links driften, zoals dat heet. Dat kun je helaas niet voorkomen. Het gebeurt ook niet iedere keer dat je speelt, maar wel vaak genoeg om het op te merken en je er zelfs aan te irriteren. Want in veel gevallen kun je er gewoon niets aan doen wanneer het voorkomt.<br /> <br /> Je hebt altijd de optie om op de Options-knop te drukken, en die even ingedrukt te houden, waarna het beeld zichzelf zou moeten centreren. Maar die ervaring verschilt per game. In bijvoorbeeld EVE: Valkyrie werkt het perfect, maar wanneer je Tumble VR of PlayStation VR Worlds speelt, dan helaas niet. Wanneer je naar het hoofdmenu van de PS4 gaat na het driften en je hebt de headset nog op, dan zal dat scherm, in theatermodus, wel gecentreerd zijn en worden weergeven zoals het hoort. Het driften kan na een tijdje best irritant worden.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation VR &ndash; controllers[/b]<br /> Het is afhankelijk van de game welke controllers je nodig hebt. Bijna elk spel werkt in elk geval met de Dualshock 4-controller, terwijl sommige ook (en een handjevol slechts alleen) een besturing aanbieden met de PlayStation Move-controllers. Welke controller je ook gebruikt, ze liggen allemaal lekker in de hand. De controller van de PS4 is nu stukken breder en de handvatten zijn iets dikker gemaakt, waardoor onze westerse handen er beter mee kunnen omgaan. Ook de Move-controllers liggen goed in de hand, wat belangrijk is tijdens het spelen.<br /> <br /> Want wanneer je speelt met de Move-controllers, dan vertalen die namelijk de handelingen van je hand direct naar de virtuele wereld. Op de achterkant zit een trigger, waarmee je bijvoorbeeld kogels afvuurt uit een pistool of dingen mee oppakt. Daarnaast hebben die Move-controllers de bekende actieknoppen van de Dualshock-controller (kruisje, vierkantje, cirkeltje en driehoekje) en is er een Move-knop aanwezig, die per game iets anders voor je petto heeft. Met de PS-knop in het midden ga je terug naar de interface van de PS4.<br /> <br /> Omdat die Move-controllers zo&rsquo;n belangrijke rol spelen in je ervaring van de PSVR, is het wel belangrijk dat ze goed werken. Over het algemeen werken ze goed en vertalen ze de bewegingen trouw en nauwkeurig. Echter, gaat er iets mis, dan gaat het ook echt goed mis. Op een gegeven moment werd &eacute;&eacute;n van onze handen ondersteboven weergeven in de virtuele wereld, waardoor schieten of dingen oppakken nagenoeg onmogelijk werd gemaakt. Zonder het complete systeem opnieuw op te starten, is er ook geen oplossing voor handen.<br /> <br /> Wanneer de controllers dus niet meewerken, dan kan dat de ervaring goed verpesten. Tijdens lange potjes Job Simulator (&eacute;&eacute;n van de meest gespeelde titels tijdens onze reviewperiode), was het vrijwel onmogelijk taken uit te voeren met &eacute;&eacute;n hand, omdat de controller ook nog eens alle kanten op ging op het scherm. En dat haalt je goed uit de ervaring. Omdat je dan alles met je andere probeert op te vangen, maar de camera dat dan niet altijd ziet, gaat er nog eens van alles mis en dan zet je het systeem het liefst gewoon uit.<br /> <br /> Maar gelukkig is dat dus niet altijd het geval, maar het komt wel voor. Het beste is, wat ons betreft, om in een donkere kamer te spelen, zodat de camera alle lampjes kan zien, zowel op de bril als die van de controllers. In de avond hebben we minder last gehad van weigerende controllers dan overdag. Doet alles goed mee, dan heb je echt een toffe virtual reality-ervaring, ervan uitgaande dat je ook de games erbij haalt die je zelf tof vindt. Job Simulator, EVE: Valkyrie en Rez Infinite zijn titels die we nu al kunnen aanraden.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation VR &ndash; ervaring[/b]<br /> Ondanks de problemen kunnen we toch zeggen dat gamen met de headset op als een toffe ervaring aanvoelt. Je z&iacute;t in de game en kijkt er niet alleen meer naar. Je kunt echt om je heen kijken en overal gebeurt er wel wat (afhankelijk van de game natuurlijk). Maar het is allemaal overduidelijk een product van de eerste generatie en zeker zaken zoals drifting kan veel roet in het eten gooien. Maar als alle puntjes op de i vallen, dan heb je echt een toffe ervaring met de games en demo&rsquo;s die je kunt uitproberen op het nieuwe platform van Sony.<br /> <br /> [b]Sony PlayStation VR &ndash; conclusie[/b]<br /> De PlayStation VR wordt geteisterd door een aantal onvolkomenheden. Zo is het installatieproces niet vanzelfsprekend en dien je daar even voor te gaan zitten. Daarnaast levert het een gigantische dradentroep op die je ook niet zo gemakkelijk kan wegwerken, zeker niet wanneer je de headset in de huiskamer wil gebruiken. En door het installatieproces, wil je waarschijnlijk de boel ook niet steeds helemaal opruimen en aansluiten, omdat het gewoonweg een klus is om dat te doen. En dan hebben we de controllers nog.<br /> <br /> De games die met de Dualshock 4-controller gespeeld dienen te worden, werken tot op heden het beste. Juiste omdat de PS4 dan ook niet nog eens de Move-controllers in de gaten hoeft te houden en dan maakt het dus niet uit of het donker of licht is. Heb je een goed donkere kamer en je speelt wel met die Move-controllers, dan mag je wel rekenen op een mooie ervaring in virtual reality, ongeacht het spel dat je speelt. En wanneer alles dan echt werkt, dan werkt het ook &eacute;cht goed en kun je volop genieten van de games van dit moment.<br /> <br /> Een nieuwe gameconsole of belangrijke accessoire voor een gameconsole is niets zonder goede games. En hoewel de launch line-up best uitgebreid is, moet je waarschijnlijk nog even wachten tot de eerste killer-app daadwerkelijk gelanceerd wordt. Voor nu geldt eigenlijk dat de PSVR de goedkoopste manier is om high-end virtual reality te ervaren, zeker wanneer je al in het bezit bent van een PlayStation 4. Het systeem is verre van perfect, maar is capabel genoeg om te laten zien wat het &ndash; en vr in het algemeen &ndash; in petto heeft.

]]>
0
Samsung Galaxy Tab A 10.1 (2016) en Galaxy Tab A 7.0 (2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tab-a-10_1-2016galaxy-tab-a-7_0-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tab-a-10_1-2016galaxy-tab-a-7_0-2016#reacties Mon, 24 Oct 2016 15:42:31 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tab-a-10_1-2016galaxy-tab-a-7_0-2016 [b]Specs[/b]<br /> Hoewel beide tablets dezelfde naam dragen, hebben ze wel degelijke grote verschillen qua specs. Niet alleen wanneer je kijkt naar het scherm (10.1-inch versus 7.0-inch), maar ook wanneer je kijkt naar de processor, het werkgeheugen en het opslaggeheugen. Beide apparaten gebruik je op verschillende momenten, dus is het niet per definitie erg dat de kleine versie mindere specs aan boord heeft. Daarover later meer. Wat duidelijk is, is dat Samsung een lager segment van de tabletmarkt wil pakken met deze twee tablets.<br /> <br /> Desondanks zijn de specs niet slecht te noemen. Met de 2GB aan werkgeheugen van de 10,1-versie, zit het mooi op het gemiddelde van Android-tablets. Ook de processorsnelheid (1,6GHz), zit mooi boven het gemiddelde van 1,3GHz. Daarmee is de tablet dus iets sneller dan gemiddeld het geval is. 16GB aan opslaggeheugen is misschien wat karig (een groot deel wordt al door Android opgeslokt), maar gelukkig kun je microsd-kaarten gebruiken om het gemis van interne opslagruimte op te vullen.<br /> <br /> De Tab A 7.0 scoort iets slechter. Zo licht de kloksnelheid van de tablet precies op het gemiddelde van 1,3GHz. De tablet heeft ook maar vier kernen (in plaats van de acht die aanwezig zijn in de 10,1-versie) en ook de 1,5GB aan werkgeheugen lijkt op papier niet veel goeds te brengen. Maar zoals altijd gaat het erom wat je met de tablets van plan bent. 8GB aan interne opslagruimte is echt h&eacute;&eacute;l karig te noemen, vooral omdat het merendeel gebruikt wordt voor Android en ge&iuml;nstalleerde applicaties. Maar gelukkig kun je ook hier een microsd-kaart in plaatsen.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Voor beide schermen is te concluderen dat de pixeldichtheid bovengemiddeld hoog ligt. Met een 10.1-inch-scherm en een resolutie van 1920 bij 1200 pixels, kom je uit op een pixeldichtheid van 224 pixels per inch. De 7.0-versie heeft een scherm van 7.0-inch en een schermresolutie van 1280 bij 720 en heeft daardoor een pixeldichtheid van 216 pixels per inch. De kwaliteit op het scherm is dus iets scherper dan gemiddeld en dat merk je vooral wanneer je wil gaan lezen op de tablet, of wanneer je veel afbeeldingen en video&rsquo;s gaat bekijken.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy Tab A 10.1 en 7.0 (2016) &ndash; hardware en design[/b]<br /> Ondanks het feit dat we te maken hebben met tablets die zijn bedoeld voor het lagere segment van de tabletmarkt, zie je dat er niet meteen van af wanneer je kijkt naar het design. De tablets zien er mooi afgewerkt uit en zijn verder niet voorzien van opvallende features. Beide apparaten hebben de thuisknop aan de voorkant, met links daarvan de knop voor de apps in het venster &lsquo;recent&rsquo; en rechts daarvan de terugknop. Rechts, aan de bovenkant, zitten de aan-uit- en de volumeknoppen. Bovenop zit de koptelefoonaansluiting.<br /> <br /> Ook vinden we daar de micro-usb-aansluiting op beide tablets. Daar houden de vergelijkingen op. Op de kleine tablet zitten links nog twee (gelukkig afgesloten) openingen, voor de sim- en micro-sd-kaarten. Op de grote tablet vinden we die openingen (eveneens afgesloten) ook aan de rechterkant, waardoor de linkerkant van de tablet helemaal gaaf blijft. Ook zit de speaker van de 10.1-inch-versie aan de onderkant, terwijl die van de 7.0-inch-versie aan de achterkant zit. Meer over het geluid lees je even verderop in deze recensie.<br /> <br /> Beide tablets liggen goed in de hand. De grote versie weegt iets meer dan 500 gram, maar daar merk je weinig van wanneer je hem gewoon op schoot hebt liggen. De gladde achterkant voelt ook best luxueus aan, wat bijdraagt aan het idee dat het niet zomaar een tablet voor het lagere segment van de markt is. De kleinere variant is voorzien van een ruwe achterkant. Waarschijnlijk vanwege het idee dat je die tablet overal mee naartoe neemt. Ook is de kleine variant veel lichter in gewicht dan zijn grotere broer.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Beide tablets worden geleverd met bluetooth (10.1-versie beschikt over versie 4.2 en 7.0-versie over 4.0), wifi en een micro-usb-poort. Via die poort kun je de tablets ook opladen. Ben je inmiddels het veel snellere usb-type-c gewend, dan kan het opladen van die accu voor je gevoel lang duren. Verder is er een koptelefoonaansluiting, een snelheidsmeter, digitaal kompas en een gps-chip. Als je de 4G-versie van deze modellen koopt ben je in staat een sim-kaartje in de tablets te doen, waardoor je er in theorie mee zou kunnen bellen of in elk geval onderweg mee kunt gaan internetten.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers van beide tablets hebben niet de beste kwaliteit. Ze zijn voldoende wanneer je een simpele YouTube-video of podcast aan het bekijken of beluisteren bent. Ook zou je er nog best een (telefoon-)gesprek mee kunnen voeren, maar verwacht geen dynamisch of diep geluid. Zet je de volume te hoog, dan gaat de kwaliteit ook nog eens achteruit. Het gaat snel schel en overstuurt klinken. Mocht je een video willen bekijken, of een gesprek willen voeren, dan raden we aan een koptelefoon te gebruiken. Voor de prijzen van de tablets, hoef je ook niet het beste geluid te verwachten.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De Samsung Galaxy Tab A 7.0 kan video&rsquo;s opnemen in 720p, terwijl de Galaxy Tab A 10.1 in 1080p video&rsquo;s kan opnemen. Beide camera&rsquo;s, op de achterkant van de tablets, beschikken tevens over autofocus, wat nog steeds als een uniek onderdeel binnen de camera van een tablet gezien kan worden. Daarnaast beschikken de camera&rsquo;s over geotagging. De camera&rsquo;s aan de voorkant, vooral die van de 7.0-versie, nemen foto&rsquo;s en maken video&rsquo;s van gemiddelde kwaliteit. Een selfie of videogesprek behoort dus tot de mogelijkheden. De camera&rsquo;s aan de achterkant maken (redelijk) mooie foto&rsquo;s, met aardig wat contrast, voldoende scherpte en weinig ruis. Het is echter wel afhankelijk van de lichtomstandigheden; bij weinig licht hoef je de tablets er eigenlijk niet bij te pakken.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Met een accu van 7300mAh heb je niets te vrezen op de Galaxy Tab A 10.1. De tablet gaat gemakkelijk tien uur mee en dat is een prima score. Dat is echter bij intensief gebruik, bij minder intensief gebruik gaat hij vanzelfsprekend langer mee. De kleinere variant scoort ook goed: met zijn (gemiddeld kleinere) batterij van 4000mAh, gaat die toch zo&rsquo;n elf uur mee (afhankelijk van gebruik). En dat is behoorlijk veel, omdat tablets van dit formaat vaak ergens tussen de acht en tien uur meegaan op een volle accu. Doze binnen Android 6.0 helpt hieraan mee.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy Tab A 10.1 en 7.0 (2016) &ndash; software[/b]<br /> Samsung heeft de Samsung Galaxy Tab A 10.1 voorzien van Android 6.0 Marshmallow en de kleine 7.0-versie van Android 5.1 Lollipop. Vooral Marshmallow is een mooie versie van Android, die een aantal handige features met zich meebrengt. Je mag dan misschien geen toegang hebben tot de splitscreen-feature, die je wel aantreft in Android 7.0 Nougat, wel beschikt het apparaat over zoiets als Doze. Dit is een energiebesparende feature binnen Android die ingeschakeld wordt wanneer je het apparaat een tijdje niet gebruikt, wat de accuduur met uren, soms dagen, kan verlengen. Hier beschikt de kleinere variant dus helaas niet over.<br /> <br /> Wel is het zo dat beide apparaten vol staan met apps die Samsung al ge&iuml;nstalleerd heeft. Uiteraard betreft het hier de apps van Google, aangezien de zoekmachinegigant wil dat alle Android-apparaten met haar apps worden geleverd. Maar ook de applicaties van Samsung staan erop, waardoor je al gauw dubbele apps hebt of apps die je niet gaat gebruiken. Je zult dus even wat tijd moeten investeren in het verwijderen of uitschakelen van die apps, niet in de laatste plaats omdat je dus maar weinig opslagruimte tot je beschikking hebt.<br /> <br /> Naast de apps van Google en Samsung, tref je op de grote versie van deze tabletserie ook de applicaties van Microsoft aan. Word, PowerPoint, Excel, OneDrive, Skype en OneNote zijn allemaal aanwezig. Op de kleine tablet tref je deze apps niet aan. Je kunt deze applicaties helaas niet verwijderen, maar wel uitzetten. Handig voor wanneer je ze niet gebruikt of wil gebruiken. Verder worden beide tablets voorzien van een app voor kinderen, die dan binnen een veilige omgeving kunnen spelen en ontdekken; en dat is een fijne gedachte.<br /> [b]<br /> Samsung Galaxy Tab A 10.1 en 7.0 (2016) &ndash; in gebruik[/b]<br /> In de tijd dat we met de Galaxy Tab A 10.1 (SM-T580) en Galaxy Tab A 7.0 (SM-T280) gespeeld hebben, viel ons een zaken dingen op. De grote tablet hebben we erbij gepakt wanneer we een video wilden bekijken, door wat foto&rsquo;s wilden bladeren, of wanneer we iets wilden lezen. De kleine tablet doet vooral dienst als een gemakkelijk apparaat waar je even snel wat informatie opzoekt, een e-mail leest of wat social media bijwerkt. Ook neem je de 7.0-versie iets gemakkelijker mee in een tas (of zelfs je jaszak), vanwege het veel compactere formaat.<br /> <br /> Van de standaardapplicaties hebben we eigenlijk maar weinig gebruikt gemaakt. En dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat we andere applicaties gebruiken voor onze dagelijkse bezigheden dan Samsung zou willen. Zo gebruiken we Inbox by Gmail voor onze e-mail bijvoorbeeld, waardoor de standaardapp voor e-mail niet gebruikt wordt. Dit betekent ook dat we zelf nog een hoop apps hebben moeten downloaden, zoals bijvoorbeeld Flamingo voor Twitter en TV Show Time voor het bijhouden van onze favoriete televisieseries. Over het algemeen ben je dus even bezig met het personaliseren van de tablets.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Nee, de tablets hebben echt niet de beste specificaties qua processor en werkgeheugen, maar daar betaal je dan ook niet voor. Wanneer je een tablet zoekt waar je gewoonweg snel iets mee wilt opzoeken, een e-mail wilt lezen, een video wilt kijken of gewoon wat social media bij wilt werken, dan voldoen deze apparaten prima. Verwacht je ook niet te veel van je game-ervaringen op een tablet, dan kun je deze tablets met een gerust hart overwegen. De aanwezige hardware is gewoon goed te noemen en dat merk je overal aan. Het systeem draait soepel en snel, is lekker responsief en heeft geen last van haperingen. Maar, let dus wel dat je niet teveel van de tablets vraagt (games, geavanceerde apps, etc.), want dan kan het zijn dat het systeem het daar even moeilijk mee heeft.<br /> [b]<br /> Samsung Galaxy Tab A 10.1 en 7.0 (2016) &ndash; conclusie[/b]<br /> Wanneer je op zoek bent naar een tablet die gewoon goed functioneert, maar waar je niet de hoofdprijs voor wil betalen, dan kunnen we de Samsung Galaxy Tab A 10.1 en Galaxy Tab A 7.0 aanbevelen. Dan heb je alsnog een keuze te maken; zoek je een tablet waar je snel dingen mee wilt opzoeken of eentje die je ook meer kunt gebruiken voor multimedia? In het eerste geval raden we dan het kleinere formaat aan, dat lekker handzaam en fijn in het gebruik is. De 10-inch tablet is, met name door zijn formaat, net wat beter in video&rsquo;s en foto&rsquo;s comfortabel weergeven. Ook kun je er erg prettig op lezen.<br /> <br /> Je haalt hiermee niet de tablets in huis die momenteel de beste specs hebben en dat kun je wellicht na verloop van tijd gaan merken. Vraag je teveel van het apparaat (veel tabs open in de browser, geavanceerde games spelen, etc), dan kan het zijn dat het systeem het daar even moeilijk mee heeft. Ook is het vervelend te noemen dat er een hoop onnodige software wordt meegeleverd, wat allemaal ten koste gaat van de weinige hoeveelheid interne opslagruimte. Maar gelukkig kun je er een microsd-kaart in kwijt, wat het gemis van die opslagruimte kan oplossen. En gelukkig zien de tablets er ook strak uit. Al met al zijn we zeer tevreden over de Galaxy Tab A-modellen en misstaan ze niet op je verlanglijstje.<br /> <br /> De Galaxy Tab A 10.1 (SM-T580) kost op het moment van schrijven 249 euro, terwijl de Galaxy Tab A 7.0 (SM-T280) ongeveer 137 euro kost. De 4G-versies liggen voor een paar tientjes meer in de winkels.

]]>
0
Virtual reality vergeleken: welke virtual reality-bril is geschikt voor jou? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-reality-vergeleken-welke-virtual-reality-bril-is-geschikt-voor-jou http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-reality-vergeleken-welke-virtual-reality-bril-is-geschikt-voor-jou#reacties Wed, 19 Oct 2016 13:22:52 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-reality-vergeleken-welke-virtual-reality-bril-is-geschikt-voor-jou [b]Welke virtual reality-bril?[/b]<br /> Momenteel zijn er drie high-end virtual reality-brillen beschikken. Je kunt kiezen uit de Vive van HTC, de Rift van Oculus en de PlayStation VR van Sony. Elk systeem heeft zo zijn voor en nadelen en in dit artikel zetten we de verschillende eigenschappen op een rij. We kijken naar de manier waarop je een virtual reality-bril aansluit op het systeem naar keuze, naar de specificaties, wat er in de doos zit en nog veel meer. Hopelijk kun je na het lezen van dit artikel gemakkelijker bepalen voor welke virtual reality-bril je kunt gaan.<br /> <br /> [b]Specificaties en features[/b]<br /> Qua specs lijken de Oculus Rift en de HTC Vive het meeste op elkaar. Beide brillen beschikken over een oled-display voorzien van een resolutie van 2160 bij 1200 pixels, dat in staat is per oog een scherm van 1080 bij 1200 pixels te generen. De refreshrate ligt op 90Hz en je hebt toegang tot een field-of-view (gezichtsveld) van 110 graden. De PlayStation VR heeft een display met een resolutie van 1920 bij 1080 en biedt per oog een resolutie aan van 960 bij 1080 pixels. Het gezichtsveld is 100 graden en de refreshrate ligt tussen de 90 en 120Hz.<br /> <br /> Elke headset beschikt daarnaast over een snelheidsmeter en een gyroscoop. Echter, de Rift beschikt ook over een magnetometer die de gebruiker 360-graden om zich heen laat kijken, terwijl de PlayStation VR leunt op Sony&rsquo;s Sixasis-technologie. De Vive is hier de meest uitgebreide, aangezien die beschikt over een laserpositiesensor en een camera aan de voorkant, waardoor je dus in de kamer kunt lopen. Voor meer informatie over de specificaties per headset, raden we je aan hierboven op de namen van de vr-brillen te klikken.<br /> <br /> [b]Aansluiten[/b]<br /> De drie virtual reality-brillen sluit je op verschillende manieren aan. De HTC Vive vergt vooralsnog het meeste werk, voornamelijk omdat je ook in huis kunt rondlopen en die bewegingen in-game vertaald kunnen worden. Maar daarvoor heb je wel tenminste zeven stopcontacten nodig, zodat je alles kunt aansluiten, en ben je een goede tijd bezig met het in kaart brengen van de omgeving waarin je je bevindt. Het is schuiven met de verschillende basisstations en je dient de Media Link tussen de bril en de pc te koppelen.<br /> <br /> Het is een hoop werk &mdash; helemaal wanneer je ervan uitgaat dat je setup zo blijft en dus die basissations vast kunt maken aan de muur. De PlayStation VR biedt een eenvoudiger proces aan. Je koppelt de processorunit aan de PS4 en de televisie. Ook zorg je ervoor dat de camera is aangesloten op de spelcomputer, waarna je vervolgens de processorunit aan de bril kunt koppelen. Mocht je het nog niet gedaan hebben, dan moet je ook nog de Move-controllers kalibreren &mdash; heb je dat al gedaan, dan kun je direct beginnen met gamen.<br /> <br /> De Oculus Rift biedt de meest eenvoudige aansluitingsmogelijkheid aan. Je plugt de sensor van de bril in een usb 3.0-poort op je computer of laptop. Daarna heb je eigenlijk nog een usb 3.0- en een hdmi 1.4-poort nodig en je bent direct klaar.<br /> <br /> [b]Wat krijg je erbij?[/b]<br /> <br /> In de doos van de Oculus Rift zitten de volgende spullen:<br /> <br /> - headset<br /> - sensor<br /> - afstandsbediening<br /> - benodigde kabels<br /> - Xbox One-controller<br /> <br /> Dit zit er in de doos van de PlayStation VR:<br /> <br /> - headset<br /> - processorunit<br /> - oordopjes<br /> - benodigde kabels<br /> <br /> Om gebruik te kunnen maken van de bril, dien je de Move-controllers en de PlayStation Camera nog apart te kopen.<br /> <br /> Dit zit er in de doos van de HTC Vive:<br /> <br /> - headset<br /> - twee (bewegings)controllers<br /> - twee basisstations<br /> - HTC Link<br /> - benodigde kabels<br /> <br /> [b]Hardware-eisen[/b]<br /> Om ervoor te zorgen dat de headsets goed werken, dien je wel bepaalde hardware in huis te halen. Voor de PlayStation VR is dit heel simpel: je koopt een PlayStation 4 en mag dan nog zelf bedenken welke versie (de reguliere, de Slim- of de Pro-variant). Welke console je ook koopt, ze zijn nu goedkoper dan de goedkoopste pc-opties voor zowel de Oculus Rift als de HTC Vive. Dit zijn de minimale specs voor de laptop waar je de virtual reality-bril op aan gaat sluiten. Hoe beter je specs zijn, hoe beter je ervaring ook zal zijn.<br /> <br /> - Intel Core i7-6700HK-processor<br /> - 8GB aan werkgeheugen<br /> - Nvidia GeForce GTX 970 (graphicskaart)<br /> - Twee usb 3.0-poorten<br /> - Hdmi 1.4<br /> - Een 1920 x 1080 pixels display<br /> - Windows 7 of nieuwer<br /> <br /> Onlangs heeft Oculus bekendgemaakt dat ook minder krachtige pc&rsquo;s en laptops de bril voortaan kunnen ondersteunen. De nieuwe minimale specs voor die bril zijn als volgt. Nog steeds is de goedkoopste pc-optie dan duurder dan een PlayStation 4 (Pro).<br /> <br /> - Intel Core i3-6100- of AMD FX 3450-processor<br /> - 8GB aan werkgeheugen<br /> - Nvidia GeForce GTX 960 of AMD Radeon RX 470 (graphicskaart)<br /> - Twee usb 3.0-poorten<br /> - Hdmi 1.4<br /> - Een 1920 x 1080 pixels display<br /> - Windows 8 of nieuwer<br /> <br /> De minimale specs voor de pc waar je de HTC Vive op aansluit, vind je hieronder.<br /> <br /> - Intel Core i5 4590- of AMD FX 8350-processor<br /> - 4GB aan werkgeheugen<br /> - Hdmi 1.4 of DisplayPort 1.2<br /> - Usb 2.0-poort<br /> - Windows 7<br /> <br /> [b]Games en apps[/b]<br /> Momenteel beschikt de HTC Vive over meer dan zeshonderd virtual reality-titels. Dat is nog een aantal. Wanneer je die titels opzoekt, dan merk je dat het gros daarvan demo&rsquo;s zijn waar je weinig tijd aan zult spenderen. Oculus Rift biedt op dit moment zo&rsquo;n honderd (volledige) titels aan en probeert voor het einde van het jaar nog eens voor vijftig games te zorgen. De PlayStation VR is gelanceerd met dertig verschillende spellen en heeft er ook nog een hoop op komst, voornamelijk van grote ontwikkelaars. De Rift is hier echter de winnaar.<br /> <br /> [b]De grenzen[/b]<br /> Omdat je kunt rondlopen met de HTC Vive op, is er ook een systeem die tijdens het spel bijhoudt wanneer je bijna ergens tegenaan loopt. De kleuren in de game of vr-ervaring veranderen naarmate je dichterbij een object of persoon komt waar je tegenaan kunt lopen. De Oculus Rift heeft zo&rsquo;n systeem nog niet (nodig), maar werkt daar ondertussen wel aan. De optie is al beschikbaar voor ontwikkelaars. Omdat je moet blijven zitten met de PlayStation VR op, heeft Sony ook helemaal geen grenssysteem nodig. De PSVR heeft er dan ook geen &eacute;&eacute;n.<br /> <br /> [b]Motion tracking en controllers[/b]<br /> De HTC Vive wordt meteen geleverd met bewegingscontrollers en is in staat de bewegingen van de drager te vertalen naar de virtuele wereld. Op moment van schrijven heeft Oculus Rift de Touch-controllers, eveneens bewegingscontrollers, nog niet uitgebracht, dus daar kunnen we nog niets over zeggen. Wel is het in theorie in staat dat wanneer je drie (in plaats van twee) sensoren in huis plaatst voor de Rift, dat er bijgehouden kan worden waar de drager van de bril zich precies begeeft, waardoor je een vergelijke situatie krijgt als met de HTC Vive.<br /> <br /> Sony&rsquo;s PlayStation VR biedt helemaal geen tracking aan in de kamer, maar laat je wel met een gezichtsveld van 100-graden om je heen kijken. Wel beschikt deze virtual reality-bril over de PlayStation Move-controllers, waardoor je meteen aan de slag kunt met de games die deze controllers ondersteunen. Al met al biedt HTC momenteel met de Vive de meest complete ervaring aan als het gaat om bewegingen registeren en vertalen, of je nu zit, staat of loopt en ondertussen de meegeleverde controllers gebruikt. Maar dat mag ook wel na die installatie.<br /> <br /> [b]De prijzen[/b]<br /> Allemaal leuk en aardig die technische weetjes, maar wat kost het allemaal? De HTC Vive is momenteel de duurste headset, los van de pc die je nodig hebt om hem te kunnen gebruiken. Een los model kost al gauw 960 euro, maar dan kun je wel meteen aan de slag. De Oculus Rift heeft een prijskaartje van 699 euro. Maar daar dien je nog de Touch-controllers bij te kopen, die 199 euro kosten. Dan ben je dus duurder uit, wanneer je optimaal gebruik wil maken van het virtual reality-systeem, want alleen de Xbox One-controller is niet voldoende.<br /> <br /> De PlayStation VR is momenteel de goedkoopste optie, en dan tellen we ook hier de kosten voor de PlayStation 4 niet mee (die kost ergens tussen de 250 en 400 euro, afhankelijk van het model). De bril kost 399 euro in Nederland, maar dan ben je er nog niet. Je zult nog extra moeten betalen voor de PlayStation Camera en de PlayStation Move-controllers, wanneer je dat nog niet gedaan had. Een pakket met twee controllers kost ongeveer 75 euro, terwijl de camera los zo&rsquo;n zestig euro kost. Bovenop die 399 euro, komt dus 135 euro aan extra kosten.<br /> <br /> [b]Conclusie[/b]<br /> Stel dat je helemaal nog niets in huis hebt qua spelcomputer of pc, dan sta je nu voor de keuze: voor welke virtual reality-bril ga je? Dat is, natuurlijk naast de bovenstaande vergelijking, ook afhankelijk van het geld dat je te besteden hebt of eraan wil uitgeven. Zie je het niet zitten om iets van tweeduizend euro uit te geven (want dat kosten een Oculus Rift / HTC Vive met een goede game-pc), dan doe je er goed aan voor de PlayStation VR te gaan. Voor minder dan duizend euro heb je een console, vr-bril, alle benodigdheden en wat games.<br /> <br /> De beste ervaring op het gebied van virtual reality krijg je echter met de HTC Vive. Wanneer je kijkt naar de specificaties en wat er allemaal in de doos zit, dan kun je geen andere conclusie trekken. Het is het meest uitgebreide systeem, ook qua het bijhouden en vertalen van je bewegingen (zowel met het lichaam als de handen). Ook heeft dit systeem de beste grensmonitor, ook al hebben die andere systemen die (nog) niet nodig. Wil je de betere vr-games van n&uacute; ervaren of ga je voor een gemakkelijk installatieproces, denk dan eens aan de Oculus Rift.

]]>
0
Philips Fidelio B1 soundbar, met draadloze subwoofer http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-fidelio-b1-soundbar-met-draadloze-subwoofer http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-fidelio-b1-soundbar-met-draadloze-subwoofer#reacties Mon, 17 Oct 2016 11:47:25 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/philips-fidelio-b1-soundbar-met-draadloze-subwoofer [b]Philips Fidelio B1 &ndash; design en installatie[/b]<br /> De Philips Fidelio B1 is een zeer compacte soundbar, met afmetingen van 40 cm breed, 11,5 cm diep en net 5,7 cm hoog. Hij valt bijna in het niet met andere soundbars die we hebben uitgeprobeerd de afgelopen maanden. Deze speaker is dan ook bedoeld voor kleinere woonkamers of andere kamers in huis, waar een grote speaker niet echt past &ndash; zowel qua uiterlijk, als geluid. Een compacte soundbar levert ook in op geluidsweergave natuurlijk en dat hoeft niet altijd een probleem te zijn. Zeker niet wanneer je in een klein huis woont. De Fidelio B1 heeft een adviesprijs van 499,99 euro meegekregen.<br /> <br /> De B1 is mooi afgewerkt en straalt kwaliteit uit. Aan de bovenkant zitten enkele metalen knoppen waarmee je het apparaat kunt aansturen, maar die functies zijn ook met de meegeleverde afstandsbediening te raadplegen. Aan de zijkanten bevinden zich twee drivers; aan de voorkant van het apparaat ook. Met een techniek die Philips microbeam noemt, moet het geluid gelijkmatig door de kamer verspreid worden. Ook is er een 5.1-amplifier aanwezig die zich bezighoudt met alle zes de kanalen van de compacte speaker.<br /> <br /> De subwoofer is opvallend smal te noemen, maar ziet er even stijlvol uit. Het installeren van zowel de speaker als de subwoofer is zo gebeurd. Je plaatst de apparaten op de juiste plek, doet de stekker in het stopcontact en je bent bijna klaar. Helaas wordt het pakket zonder een kabel geleverd waar de audio doorheen kan. Er zit geen hdmi- of optische kabel bij, dus die zul je er nog los bij moeten kopen. Dat is vreemd, zeker voor een soundbar waar je toch een behoorlijk bedrag voor betaalt. Je kunt zo (waarschijnlijk) niet meteen aan de gang.<br /> <br /> Naast een aansluiting voor een optische en hdmi-kabel, kun je er ook apparaten op aansluiten via hdmi arc, usb en bluetooth. Ook is er aan analoge ingang aanwezig. Helaas biedt de B1 geen ondersteuning aan voor hi-res-audio en zul je het moeten doen met streamingdiensten en wav- en mp3-bestanden wanneer je muziek afspeelt via de usb-ingang, bijvoorbeeld. Verder zit er aan de voorkant een led-schermpje waarmee aangegeven kan worden welke functie je momenteel gebruikt. En als de speaker uitstaat, kun je hem altijd als digitale klok gebruiken.<br /> <br /> [b]Philips Fidelio B1 &ndash; gebruik[/b]<br /> Voor het grootste gedeelte kun je Philips Fidelio B1 gemakkelijk gebruiken. Het spreekt allemaal wel voor zich. Zet bluetooth aan, koppel je smartphone en je kunt meteen beginnen met luisteren. Hetzelfde geldt voor de andere aansluitingen: koppel een apparaat aan de speaker en de rest wijst zichzelf. Wat niet helemaal lekker werkt, is het beluisteren van muziek via de usb-poort. Er is geen app voor deze soundbar, waardoor je zult moeten werken met het schermpje aan de voorkant. En die kan maar bar weinig informatie weergeven.<br /> <br /> Daarom hebben we vrijwel alleen naar muziek geluisterd via de optische kabel (van Xbox One met Microsoft Groove naar tv, naar de soundbar) of via bluetooth (met dezelfde app, maar dan vanaf een smartphone). Dat werkt gewoon goed gelukkig. Wanneer je echter videocontent probeert te kijken, dan merk je dat er iets niet klopt. Nu hebben meerdere soundbars hier wel last van, maar het is ons maar blijven opvallen dat het geluid nooit gelijk loopt met het beeld. Ja, je kunt de vertraging van het geluid instellen met enkele milliseconden, maar dat was niet toereikend.<br /> <br /> En net op het moment dat je denkt dat je de juiste instelling hebt gevonden, dan verandert het weer midden in de film of serie die je kijkt. De vertraging tussen beeld en geluid zijn het ergst wanneer je videocontent streamt via Netflix, Plex of YouTube, bijvoorbeeld, en minder erg wanneer je reguliere televisie kijkt. Het constant moeten bijhouden van de audio ten opzichte van het beeld, is een vervelend taak &mdash; eentje waar we maar al te lang mee bezig waren en wat er soms voor heeft gezorgd dat we minder konden genieten van het beeld.<br /> <br /> De afstandsbediening ligt lekker in de hand en biedt de gebruiker alle functies aan die nodig zijn. Je kunt met een simpele druk op de knop van bron en modus wisselen en kunt hier ook de bas en hoge tonen mee instellen. Daarnaast zijn er knopjes aanwezig voor het instellen van het led-schermpje (die kun je zelfs uitzetten, mochten die lampjes je irriteren) en kun je er de muziek van een usb-stick mee aansturen. Zoals gezegd werkt dat niet altijd even lekker, omdat je eigenlijk nooit goed kunt zien wat je nu aan het doen bent.<br /> [b]<br /> Philips Fidelio B1 &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Voor het formaat van de Philips Fidelio B1 kunnen we stellen dat er een indrukwekkend geluid uitkomt. Maar dan staat er meteen al een kanttekening bij het oordeel en dat moet je eigenlijk helemaal niet willen voor een speaker van net geen vijfhonderd euro. Het basgeluid is krachtig en ook dat is behoorlijk goed voor het formaat van zowel de soundbar als de subwoofer. We hebben er met veel plezier van kunnen genieten tijdens Marvel&rsquo;s Luke Cage en twee seizoenen van American Horror Story, omdat muziek daar een grote rol in heeft.<br /> <br /> Echter, het basgeluid is voornamelijk bombastisch te noemen. Het geluid is goed aanwezig en kan een kamer vullen, maar mist duidelijk nuance. Het niveau is zelf aan te passen door de gebruiker, maar over het algemeen kun je stellen dat het basgeluid soms overdonderend klinkt. Over de hogere tonen zijn we ook niet helemaal te spreken. De Fidelio B1 is niet in staat hoge noten mooi te laten klinken en lijkt ze zelfs op een gegeven moment gewoon af te kappen, voor het gehoor. En dat zorgt voor een allerminst warme geluidservaring.<br /> <br /> We hebben de speaker niet getest is een grote omgeving, maar juist in een kleine &mdash; want daar is de B1 voor bedoeld. Ja, het apparaat is meer dan prima in staat om het geluid goed, gebalanceerd en verspreid te weergeven, maar &ndash; nogmaals &ndash; je verwacht meer van een soundbar van dit bedrag. Misschien niet van dit formaat, want Philips lijkt wel een hoop uit de kast te hebben getrokken om deze geluidskwaliteit te realiseren. Het is alleen in veel gevallen net niet genoeg. Is de soundbar de helft goedkoper, dan is het een ander verhaal.<br /> <br /> De Philips Fidelio B1 beschikt over drie geluidsmodi. Eentje voor films (en series), muziek en met de nadruk op stemmen. We kunnen ook echt aanraden van die modi gebruik te maken, om ervoor te zorgen dat je optimaal kunt genieten van de speaker. Maar over het algemeen doet het onze mening over de prestaties van de B1 niet veranderen, omdat de mankementen gewoon in beeld blijven. Zowel qua kwaliteit als de eerdergenoemde vertraging. De soundbar plaats niet echt gewicht achter het geluid van de content.<br /> [b]<br /> Philips Fidelio B1 &ndash; conclusie[/b]<br /> En daar heb je ook meteen de conclusie te pakken. Het ontbreekt aan gewicht in de geluidsweergave. Is de geluidsweergave beter dan dat van de gemiddelde televisie? Ongetwijfeld. Kun je wat aan de Philips Fidelio B1 hebben in een kleine woonruimte? Ook dat valt te beargumenteren. Maar alleen wanneer de prijs zakt en wanneer je kunt leven met enkele nadelen zoals het afkappen van de hogere tonen, de matige synchronisatie tussen beeld en geluid, en het soms bombastische basgeluid. De audioweergave kun je gelukkig deels nog met de afstandsbediening aanpassen naar je eigen gehoor en wensen.<br /> <br /> Daarnaast is het apart dat er geen enkele kabel wordt meegeleverd voor het aansluiten van de Philips Fidelio B1. Je zult dus zelf nog een kabel moeten hebben (al zal dat tegenwoordig geen groot probleem meer zijn) of er dus nog op uit moeten eentje aan te schaffen. Over het algemeen kan de Philips Fidelio B1 wel een breed en groot geluidsveld presenteren, dat zeker goed hoorbaar is in kleinere ruimtes, maar het ontbreekt aan de finesse die je wel verwacht in deze prijsklasse. Ben je op zoek naar een kleine soundbar, wacht dan tot de prijs van dit model wat gezakt is.

]]>
0
Alcatel Idol 4S met virtual reality-bril http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/alcatel-idol-4s-met-virtual-reality-bril http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/alcatel-idol-4s-met-virtual-reality-bril#reacties Tue, 11 Oct 2016 15:38:33 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/alcatel-idol-4s-met-virtual-reality-bril [b]Specs[/b]<br /> De Snapdragon 652 is op zich geen verkeerde processor, helemaal niet voor een midrange toestel zoals de Alcatel Idol 4S. Het apparaat beschikt over een hoge snelheid (1,8GHz, hoger dan gemiddeld in elk geval) en dankzij de acht aanwezige kernen, is de hardware ook nog eens extreem effici&euml;nt. Daarnaast is er 3GB aanwezig, wat weer 1GB hoger is dan gemiddeld tegenwoordig in een Android-toestel zit (al wordt dat gemiddelde wel steeds meer omhoog geschroefd). Ja, de specs kunnen beter, maar dan is de prijs ook meteen stukken hoger.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het 5,5&Prime;-display beschikt over een hoge resolutie van 1440 bij 2560 pixels. Dat is officieel een 2K-resolutie en dat levert haarscherpe beelden op. Vanwege het schermformaat van de smartphone, hebben we hier te maken met een phablet. Een apparaat dat tussen een smartphone en tablet invalt. Dat kan betekenen dat sommige mensen het scherm juist onhandig vinden. Hoe dan ook, met een pixeldichtheid van maar liefst 534 pixels per inch heb je niets te klagen. Dit scherm is bijna twee keer zo scherp als een gemiddeld toestel uit 2016.<br /> <br /> [b]Alcatel Idol 4S &ndash; hardware en design[/b]<br /> Alles aan het design van de Alcatel Idol 4S schreeuwt luxe. Het metalen frame, de glanzende achterkant en de metalen knoppen voelen luxueus en prettig aan. Aan de boven- en onderkant van het scherm bevinden zich de stereospeakers (daarover later meer). Rechts bovenin zit de camera en de nabijheidsensor. Aan de rechterkant zitten de volumeknoppen. Deze zitten net even te hoog om er optimaal gebruik van te kunnen maken. Zeker wanneer je de phablet in &eacute;&eacute;n hand, verticaal vasthoudt: je duim komt er dan n&eacute;t niet bij.<br /> <br /> In het midden, nog steeds aan de rechterkant, zit een extra knopje. De functie van dat knopje kun je zelf indelen. Zo kun je er een screenshot mee maken of direct een app mee opstarten, wanneer de Idol 4S ontgrendeld is. Is de smartphone vergrendeld, dan kun je hem er mee ontgrendelen. En dat vinden we extreem handig, aangezien het aan-uitknop helemaal links aan de bovenkant zit. Ook deze knop voelt net buiten handbereik, net als de volumeknoppen. We zijn dus blij dat er een fysiek alternatief is voor de functie ontgrendelen.<br /> <br /> Op de achterkant zit een camera, inclusief een flitser. Ook bevinden zich hier twee extra speakeropeningen, waar we straks iets uitgebreider op terugkomen. Verder is de phablet lekker plat te noemen en voelt die ook niet echt zwaar aan. Wel hebben we het idee dat de bovenkant iets zwaarder is dan de onderkant, waardoor we constant het idee hadden dat het toestel uit onze handen zou glippen. Het gladde oppervlak aan de achterkant speelt daar ook een grote rol in. Je doet er dus goed aan een hoesje te kopen ter bescherming voor het vallen.<br /> <br /> Aan de onderkant van de Alcatel Idol 4S zit een usb-poort, een micro-usb-poort om precies te zien. Hier sluit je de oplader op aan. Het was even wennen om terug te gaan naar micro-usb (we zijn inmiddels usb-type-c gewend), waardoor we soms onnodig de aansluiting moesten omdraaien. Maar dat is een kwestie van wennen. Sterker nog: heb je nog geen smartphone met usb-type-c gehad, dan is er helemaal niets aan de hand. Bovenop het toestel zit de koptelefoonaansluiting, wat ons betreft de beste plek is voor een dergelijke aansluiting.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Alcatel Idol 4S beschikt over een groot aantal connectiviteitsopties. Zo is er ondersteuning voor 3g/4g, bluetooth 4.2, nfc en wifi. Daarnaast kun je er twee (nano)sim-kaarten in stoppen, of &eacute;&eacute;n nanosim-kaart en een micro-sd-kaart. Verder mag je rekenen op een snelheidsmeter, digitaal kompas, gps en een gyroscoop. Er zijn ook twee openingen: eentje voor de micro-usb-kabel, waar je de phablet mee oplaadt, en een koptelefoonaansluiting, waar je dus een koptelefoon in kunt doen. Het zijn geen bijzondere, maar wel complete specs.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Aan boord zitten stereospeakers. Alcatel zegt dat het er vier zijn en technisch gezien klopt dat niet helemaal. Er zijn wel vier openingen zichtbaar: twee aan de voorkant (altijd goed!) en twee aan de achterkant. Echter zit het zo: de speakers aan de achterkant zijn dezelfde speakers aan de voorkant en zenden het geluid dus maar &eacute;&eacute;n kant op (altijd naar voren). Luister je aan de achterkant, dan kun je het geluid niet beter of slechter horen dan speakers met alleen openingen aan de voorkant, waardoor dit een beetje jammerlijk overkomt.<br /> <br /> Het geluid zelf is zeer helder te noemen. De muziek die uit de speakers komt (we hebben voornamelijk drum &rsquo;n bass en edm afgespeeld), is van hoge kwaliteit, al is de bas natuurlijk ietwat ver te zoeken. Maar de overige tonen klinken helder en dynamisch. Zeker wanneer je vakantievideo&rsquo;s of video&rsquo;s op YouTube aan het kijken bent, kun je heel goed verstaan wat er precies gezegd wordt. Ook de ondersteuning voor HiFi-audio doet de smartphone goed. Al met al zijn we dus enorm te spreken over de kwaliteit van de stereospeakers op het apparaat.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera op de achterkant beschikt over een camera van maar liefst zestien megapixel. Dat betekent dat je er foto&rsquo;s mee kunt maken in hoge kwaliteit. De maximale lensopening is even groot als op andere smartphones (f/2.0) en dat is helemaal niet erg. Ook kan er in 4K worden opgenomen. De camera aan de voorkant beschikt over een acht megapixel camera en is ook van een hogere kwaliteit, in vergelijking met de gemiddelde smartphone of phablet. Qua hardware heb je dus eigenlijk al niets te klagen.<br /> <br /> Dan hebben we de software nog. De camera-app op het toestel biedt een groot aantal opties aan. De meeste opties zul je wellicht herkennen van andere Androids, die soortgelijke features aanbieden. Opties als panorama of de automatische stand kennen we inmiddels. Maar de app op de Alcatel Idol 4S kan ook video&rsquo;s in slowmotion schieten. Daarnaast kun je direct, vanuit dezelfde app, een kleine video maken (micro-video wordt die optie genoemd) en zijn er nog veel meer onderdelen waarmee je lekker kunt spelen en experimenteren.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Alcatel heeft ons een beltijd van dertien uur beloofd en we moeten zeggen dat de smartphone daar aardig bij in de buurt komt. Wanneer je het toestel echter minder gebruikt om te bellen en meer voor het internet en de berichtendiensten, dan kan die gemakkelijk twee dagen meegaan op een volle accu. Die accu beschikt overigens over 3000mAh en dat is iets hoger dan gemiddeld in een smartphone gestopt wordt tegenwoordig. De batterij zorgt er in elk geval voor dat je ruim twee dagen zonder oplader aan de slag kunt; dat is een fijne gedachte.<br /> <br /> [b]Virtual reality-bril[/b]<br /> In de doos van de Alcatel Idol 4S zit ook een meegeleverde virtual reality-bril. Deze bril is vergelijkbaar met de Gear VR van Samsung, maar voelt net even wat goedkoper aan. Wel is het een toffe accessoire om zomaar gratis mee te geven, waardoor de Idol 4S toch een streepje voor krijgt op andere midrange toestellen. Verder is de vr-ervaring zo goed als de apps die je ervoor downloadt. En met een juiste setup (bijvoorbeeld met een extra controller), kun je hier een leuke ervaring uithalen. Een leuke extra dus, die een beetje goedkoop aanvoelt.<br /> <br /> [b]Alcatel Idol 4S &ndash; software[/b]<br /> Hoewel het al fantastische Android 6.0.1 Marshmallow wordt meegeleverd, heeft Alcatel hier en daar toch kleine aanpassingen gedaan. Zo kun je de volgorde van de iconen in het snelle menu aanpassen, zoals dat bijvoorbeeld in Android 7.0 Nougat kan. Ook kun je zelf indelen welke icoontjes je daar wil zien, maar daar houdt het wel bij op. Voor specifieke apps of functies dien je toch echt Nougat te hebben en het is vooralsnog onduidelijk of Alcatel die upgrade zal uitbrengen voor dit toestel. Verder is er een extra kopje voor de Boom-toets.<br /> <br /> De Boom-toets is dat extra fysieke knopje aan de rechterkant. Die kun je instellen door naar de instellingen te gaan en naar beneden te scrollen tot aan Apparaat. Verder is Android zelf niet echt aangepast, wat altijd een goed teken is. Wel is het zo dat er enorm &ndash; &eacute;cht heel veel &ndash; apps worden meegeleverd. Het gros is zelfs dubbel, doordat Google wil dat zijn apps ook worden ge&iuml;nstalleerd. Wat er nog overblijft zijn de apps die je in de praktijk weinig zult gebruiken en dat is zonde van de energie. De meeste apps kun je gewoon verwijderen of uitzetten.<br /> <br /> [b]Alcatel Idol 4S &ndash; in gebruik[/b]<br /> In de weken dat we hebben rondgelopen met de Alcatel Idol 4S, heeft het toestel een positieve indruk achtergelaten. Het apparaat werkt snel en aan Android zelf is weinig geknutseld. Ook is het scherm enorm helder en laat de 2K-resolutie goed zien wat het in huis heeft. We hebben we moeten wennen aan een aantal aspecten. Ten eerste is het toestel iets groter dan de gemiddelde smartphone, wat niet altijd fijn in de broekzak aanvoelt. Maar dat is wat ons betreft een kwestie van wennen. Het tweede aspect weegt iets zwaarder mee.<br /> <br /> Hoewel de phablet beschikt over een fijne en hoge resolutie, heeft Alcatel er wel voor gekozen alles uitvergroot in beeld te brengen. Het grotere scherm verliest wat ons betreft zijn waarde wanneer er minder informatie op het scherm kan worden weergeven. In vergelijking met de Nexus 5X bijvoorbeeld (een smartphone met een 5,2&Prime;-scherm), merken we goed hoe weinig info eigenlijk in beeld staat. Toegegeven, die smartphone hebben we ingesteld met de kleinste stand qua lettergrootte, maar dan nog is dat geen excuus te noemen.<br /> <br /> De Alcatel Idol 4S mist namelijk een aantal opties met betrekking tot personalisatie. Zo is de resolutie zelf niet aan te passen en ook kunnen we de grootte van de letters maar tot een beperkte mate instellen. En dat is jammer, want we zien graag zo veel mogelijk informatie op het scherm. Zeker wanneer we weten dat die optie gewoon in Android gebouwd zit, is het eigenlijk niet goed te praten dat we het moeten doen met de instellingen en beperkingen van de fabrikant. Want voor de rest is het namelijk een ontzettend fijn toestel.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Zoals eerder aangegeven hebben we te maken met een fijn toestel. We hebben geen enkel moment gemerkt dat de Alcatel Idol 4S onze handelingen niet aan zou kunnen. We hebben volop gebruikgemaakt van de bluetooth-verbinding voor het beluisteren van muziek (via SoundCloud en Groove Music), terwijl we de Firefox-browser gebruiken om dingen op te zoeken en ondertussen aan het chatten zijn op Telegram. Wel hebben we gemerkt dat de achterkant nogal warm kan worden &ndash; helemaal wanneer er veel gevraagd wordt van de processor.<br /> <br /> [b]Alcatel Idol 4S &ndash; conclusie[/b]<br /> Onder de streep hebben we hier te maken met een ontzettend fijn toestel, voor een redelijke prijs. Voor de 399,99 euro die het toestel kost, krijg je een complete, bijna high-end ervaring &eacute;n nog eens een (ietwat goedkoop aanvoelende) virtual reality-bril. De specs zijn redelijk te noemen. In de praktijk merk je er weinig van dat je niet te maken heb met een Snapdragon 810 of 820, maar dat ligt er natuurlijk aan wat je precies doet. De acht kernen en de kloksnelheid zorgen in elk geval voor een bijzonder fijne en vooral soepele gebruikerservaring.<br /> <br /> Er zijn wel wat nadelen. Zo is het toestel echt behoorlijk glad en kan die zo uit je handen glijden. Ook doen de speakers op de achterkant niets, waardoor die neerkomen op een flauwe marketingtruc. Het feit dat de phablet snel en goed warm wordt is ook nadelig, want dat kan op den duur de prestaties aantasten. Het grootste nadeel vinden we nog altijd het feit dat we de resolutie of de grootte van de letters niet zelf kunnen aanpassen, waardoor de meeste apps en teksten behoorlijk uitvergroot in beeld worden gebracht.<br /> <br /> Maar dankzij het fenomenale 2K-scherm met zijn 5,5&Prime;-formaat zul je nergens slechte kwaliteit tegenkomen. Al met al kunnen we stellen dat de Alcatel Idol 4S zijn prijs eer aan doet. Toegegeven, de prijs zit aan de hogere kant van het middensegment, maar je krijgt er dus wel een complete ervaring voor terug. De meeste nadelen die er zijn, zijn niet vreemd voor een midranger, maar zijn wel zaken waar je even rekening mee dient te houden. Maar over het algemeen is dit een goed toestel met ook nog eens een recente versie van Android aan boord.

]]>
0
Asus ZenBook Flip (UX360CA) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenbook-flip-ux360ca http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenbook-flip-ux360ca#reacties Tue, 04 Oct 2016 15:33:04 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenbook-flip-ux360ca [b]Specs[/b]<br /> Met 8GB aan werkgeheugen is er genoeg ram aanwezig om zowel Windows als enkele applicaties soepel te laten draaien. De processor is echter een ander verhaal. Hoewel die op papier niet slecht te noemen is, kan het wel zijn dat die mettertijd mindere prestaties gaat leveren. Zeker wanneer het apparaat (erg) warm wordt, dan kunnen die hard achteruit gaan. Die processor is geklokt op 0,90GHz en dat betekent dat die ook langzamer is dan gemiddeld. De chip is echter capabel genoeg voor de meeste taken voor op kantoor of een redactie.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Met een scherm van 13,3-inch heb je qua laptop een normaal formaat. Voor een tablet kan het scherm net even te groot zijn. Met een resolutie van 1920 bij 1080 pixels komt je uit op een pixeldichtheid van 165 pixels per inch. En dat is een dichtheid van gemiddeld tot hoog niveau en levert ook daadwerkelijk mooie beelden op. Daarnaast is 1080p ook uitermate geschikt voor het bekijken van films, bijvoorbeeld. En met een schermverhouding van 16:9 kun je ook ongestoord naar films kijken &mdash; het scherm lijkt ervoor gemaakt te zijn.<br /> <br /> [b]Asus ZenBook Flip (UX360CA) &ndash; hardware en design[/b]<br /> Zo op het eerste gezicht is de Asus ZenBook Flip behoorlijk dun te noemen. Zeker wanneer je het apparaat als een laptop gebruikt, dan lijkt het haast niet alsof je met je polsen leunt op het toetsenbord, omdat je handen nagenoeg plat liggen. Zijn aluminium behuizing maken hem nog lichter dan zijn voorganger, waardoor je niet snel zult merken dat je overdag met een laptop aan het slepen bent. Daarnaast is de tablet ook erg mooi afgewerkt met een luxueuze uitstraling, zowel aan de boven- als aan de zij- en onderkanten.<br /> <br /> De ZenBook Flip weegt nog wel 1,3 kilo, maar dat zul je dus niet snel merken in je tas. Heb je het apparaat echter als een tablet vast, dan merk je pas dat het ook een zware machine kan zijn. Ook wordt die dan ongemakkelijk dik, maar het is allerminst een onhandelbaar design te noemen. Het is geen optimaal design, maar je moet ergens de concessie doen, natuurlijk. Ondanks dat is het apparaat ook prettig in tabletmodus te gebruiken kun je hem natuurlijk ook altijd op schoot leggen. Daar is het scherm immers ook groot genoeg voor.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Aan de linker- en rechterkant van de Asus ZenBook Flip bevinden zich de poorten voor de connectiviteit. Aan de linkerkant zit een usb-poort en een sd-kaartsleuf. Ook bevinden zich hier de volume- en aan-uitknoppen. Rechts vind je de koptelefoonaansluiting, de hdmi-poort, een usb-type-c-poort en nog een reguliere usb-poort. Ook zit er de voedingsaansluiting, waarmee je het apparaat oplaadt. Al met al genoeg mogelijkheden met betrekking tot connectiviteit, gericht op de toekomst (usb-type-c) en het heden (de reguliere usb-poorten).<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Het geluid aan de stereospeakers (die aan de onderkant zitten), is ontzettend helder en kan best diep gaan. Wanneer je kijkt naar een video waarin veelal gesproken wordt (of je luistert naar een podcast, bijvoorbeeld), dan merk je hoe scherp de audio is. Het basgeluid is aanwezig, maar natuurlijk niet super &ndash; en dat verwachten we ook niet. Wel zijn de speakers uitermate geschikt voor het voeren van Skype-gesprekken, bekijken van YouTube-video&rsquo;s en beluisteren van podcasts, vanwege het heldere karakter en mooie toonweergave.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera levert een korrelige kwaliteit af. De kwaliteit is wel in hd, maar ziet er gewoonweg niet goed uit. Wanneer je die camera gebruikt waarvoor hij bedoeld is (videogesprekken voeren), dan hebben we niets te klagen. Meestal kun je de grootte van het scherm instellen binnen zo&rsquo;n videobelapplicatie, waardoor de kwaliteit niet opvalt &mdash; ook niet wanneer die niet denderend is. Je hoeft er immers geen foto&rsquo;s mee te maken zoals je dat wel doet met je smartphone. Maar van echt hoge kwaliteit kunnen we hier niet spreken.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Wij hebben het apparaat voornamelijk gebruikt om op te werken. Dan hebben we een aantal programma&rsquo;s openstaan, zoals een browser en een zwaarder programma zoals Photoshop. Meestal staat ook Slack aan en zijn we bezig in een tekstverwerker. Op zo&rsquo;n dag gaat de 2-in-1 zo&rsquo;n 7,5 uur mee. Dat is niet de beloofde tien uur, maar desondanks nog een redelijke score te noemen. Op een werkdag kan het ook zijn dat je even weg bent van je laptop en in dat geval zou je in principe een complete werkdag moeten halen met deze accu.<br /> <br /> [b]Toetsenbord[/b]<br /> De Asus ZenBook Flip beschikt over een fijn toetsenbord. De toetsen zijn lekker dun, maar bieden gelukkig genoeg feedback aan om zeker te weten dat een bepaalde toets is ingedrukt. Daardoor hebben we al snel blind kunnen typen. Echter, sommige knoppen (rechts bovenin bijvoorbeeld) lijken net even te ver te liggen van het midden, waar je handen zich bevinden, of zijn net te klein. En dat betekent dat je soms, wanneer je een liggend streepje nodig hebt, een andere toets indrukt. Dat kan op den duur irriteren, maar kun je wel aan wennen.<br /> <br /> [b]Asus ZenBook Flip (UX360CA) &ndash; software[/b]<br /> De Asus ZenBook Flip (UX360CA) draait op Windows 10. Je koopt deze 2-in-1 dus wanneer je een lichtgewicht laptop zoekt waar je onderweg ook moet kunnen werken. En gelukkig kan dat. Want als Windows ergens in uitblinkt, dan is het in het aanbieden van een goede werkomgeving. Er zijn genoeg apps en sites beschikbaar wil je mee of op kunt werken en de Flip kan het allemaal aan. Wel wordt er nog wat software meegeleverd door Asus zelf, maar gelukkig is dat niet heel veel. Maar die meegeleverde apps echt gebruiken zal niet gebeuren.<br /> <br /> [b]Asus ZenBook Flip (UX360CA) &ndash; in gebruik[/b]<br /> In de tijd dat we de ZenBook Flip hebben kunnen testen, hebben we er meer dan prima op kunnen werken. We hebben de 2-in-1 meegenomen naar locaties waar geen pc of laptop stond om op te werken en namen onze eigen laptops en tablets niet mee, maar hebben die ook voor geen moment gemist. Ja, natuurlijk zijn sommige dingen even wennen, zoals bijvoorbeeld dat toetsenbord. Maar we kwamen geen dingen tegen die ons niet aanstonden. De Asus ZenBook Flip reageert snel en kan gemakkelijk een dag mee op een volle accu.<br /> <br /> Wel hebben we gemerkt dat het apparaat snel heet kan worden en ook voor lange tijd heet blijft. Dat is het nadeel van de processor onder de motorkap, die daar om bekend staat wanneer die zijn warmte niet goed kwijt kan. Die processor zorgt er tevens voor dat de laptop juist zo dun kan blijven &eacute;n goed kan functioneren. Dit betekent echter wel dat &ndash; zoals je al kunt lezen bij het kopje Specs &ndash; het apparaat aan het einde van de dag minder goed presteert dan aan het begin. De processor moet dus koel zijn om te kunnen presteren.<br /> <br /> Het maakt daarin wel uit wat je precies doet. Ben je YouTube-video&rsquo;s aan het bekijken terwijl je nog twee andere programma&rsquo;s open hebt staan, dan kun je er inderdaad om vragen dat die processor warm wordt. Hij moet immers harder werken om alles draaiende te houden. Zorg er dus voor dat je de tablet niet al te veel te doen geeft tegelijkertijd, want met de dualcore-processor kan dat dus voor veel warmte zorgen. Daar merk je weinig van wanneer de tablet op een tafel staat, maar wanneer je op je schoot werkt des te meer.<br /> <br /> We vinden het prettig dat Asus zowel reguliere als moderne usb-poorten op het apparaat geplaatst heeft. Zo kun je en je nieuwe, maar ook je oudere usb-accessoires, bijvoorbeeld een muis of extern toetsenbord, blijven gebruiken. Je wordt immers niet verplicht om over te stappen op iets nieuws. Naast het toetsenbord, zijn we ook erg te spreken over de trackpad eronder. Die voelt niet alleen luxueus aan, maar reageert ook razendsnel en werkt bovendien erg prettig. Ook het indrukken van de knoppen kost geen enkele moeite, bijvoorbeeld.<br /> <br /> Wel hebben we gemerkt dat het scherm ontzettend reflecteert. dat kun je goed zien op de foto&rsquo;s. Tijdens het werken heb je er niet zo heel veel last van, helemaal wanneer je in de avond werkt. Maar overdag kan het dus zijn dat je een weerspiegeling ziet. Werk je met een raam achter je? Reken er dan maar op dat je constant het licht van buiten gereflecteerd ziet. Probeer er dus altijd voor te zorgen dat je scherm in een goede hoek staat en je achter je altijd een muur hebt of iets dergelijks, want dan profiteer je optimaal van het full hd-scherm.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Zoals gezegd presteert de Asus ZenBook Flip (UX360CA) behoorlijk goed, ondanks de Intel Core m3-processor aan boord. Dit is niet de beste processor van dit moment, maar wel eentje die in staat is het apparaat dun en licht te houden, terwijl je er toch goed op kunt werken. Naarmate de dag vordert en je langer op de 2-in-1 werkt, wordt die wel warmer en kan die iets trager worden. Probeer dan te kijken of je ook een programma uit kunt zetten of geef het systeem een moment rust, want op een gegeven moment ga je het echt merken.<br /> <br /> [b]Asus ZenBook Flip (UX360CA) &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al zijn we behoorlijk positief over de Asus ZenBook Flip (UX360CA). Vooral vanwege het feit dat de fabrikant een premium look en feel aan het apparaat heeft meegegeven. Het omhulsel voelt luxueus aan en straalt dat ook uit. Het apparaat is behoorlijk dun en in verschillende standen te gebruiken (tent, laptop, tablet, scherm rechtop) en daardoor ook voor meerdere doeleinden inzetbaar. Het grote scherm kan mooie plaatjes genereren en het geluid is bovengemiddeld goed te noemen, met zijn heldere klankweergave.<br /> <br /> Er zijn ook wat minpunten. Zo kan het toetsenbord even wennen zijn en hebben we ook niet te maken met de beste processor. Bovendien kan die processor behoorlijk warm worden en kunnen de prestaties achteruitgaan aan het einde van de dag. Daarnaast reflecteert het scherm behoorlijk. Daar tegenover staat wel een mooi en dun product waar je meer dan prima op kunt werken, die voldoende connectiviteitsopties heeft en een geweldige trackpad. En dankzij het werkgeheugen van 8GB kun je er voorlopig weer mee vooruit.

]]>
0
Je Android tablet of smartphone resetten: zo werkt het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/je-android-tablet-of-smartphone-resetten-zo-werkt-het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/je-android-tablet-of-smartphone-resetten-zo-werkt-het#reacties Wed, 28 Sep 2016 11:41:49 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/je-android-tablet-of-smartphone-resetten-zo-werkt-het [b]Android-tablet of -smartphone resetten[/b]<br /> Er zijn verschillende redenen om je Android-tablet of -smartphone te resetten. Soms wil je met een schone lei beginnen en je oude toestel als nieuw laten aanvoelen. En soms wil je een ouder apparaat verkopen en dan doe je er goed aan alle data te verwijderen. Zo kan niemand zien wat je allemaal gedaan hebt en kunnen verschillende diensten ook niet ineens suggesties doen op basis van andermans voorkeuren. In dit artikel leggen we uit hoe je het systeem kunt resetten. Dat kun je vanaf de smartphone of tablet zelf regelen.<br /> <br /> [b]Soft reset[/b]<br /> Bij een soft reset verlies geen data die je op je tablet of smartphone hebt staan maar wel is het mogelijk dat bijvoorbeeld de voortgang in een game die je aan het spelen was niet opgeslagen wordt. Over het algemeen is een soft reset zonder risico en wordt met name gebruikt wanneer er iets vastloopt of het systeem niet optimaal meer presteert. Een soft reset is op verschillende manieren te doen.<br /> <br /> [b]Resetten middels knoppen op je tablet[/b]<br /> Zo kun je de standby-knop ingedrukt houden totdat de tablet zichzelf opnieuw opstart. Als dat niet werkt beschikken veel tablets over een speciale reset-knop, een klein gaatje in de behuizing dat je met bijvoorbeeld een paperclip kunt indrukken. Ook deze knop, welke soms even ingedrukt moet blijven, zorgt ervoor dat de tablet opnieuw opgestart wordt. Maar, ook dat is niet alles want fabrikanten gebruiken verschillende manieren om een tablet &lsquo;gedwongen&rsquo; opnieuw op te starten. <br /> <br /> Zo is het bijvoorbeeld bij sommige apparaten mogelijk om zowel de standby-knop en de volumeknoppen tegelijkertijd in te drukken en zo de tablet of smartphone geforceerd te laten opstarten wanneer dit niet met een simpele druk op de standby-knop lukt. Het is dus aan te raden even in de handleiding van je tablet te zoeken naar deze extra manier, of te Googlen naar ervaringen van anderen. Bij alle methoden is het echter aan te raden je tablet aan de lader te leggen wanneer je aan de slag gaat.<br /> <br /> [b]Hard reset[/b]<br /> Heb je alle bestanden in de cloud staan of ergens extern opgeslagen (zodat je niet alles kwijt bent wat je wilde bewaren), dan kun je naar Instellingen &gt; Back-up maken en resetten gaan. Vervolgens druk je helemaal onderaan de pagina op Fabrieksinstellingen herstellen. We willen je nogmaals waarschuwen dat wanneer je dat doet, je ook echt &aacute;lles kwijtraakt op het toestel. Alle data die lokaal is opgeslagen verdwijnt. Zorg er dus voor dat je de dingen die je wil bewaren ergens anders hebt opgeslagen, zoals bijvoorbeeld in die cloud.<br /> <br /> Het kan zijn dat je hier extra opties aantreft. Dat kan per Android-fabrikant verschillen. In principe vind je in elke versie van Android de knop voor de fabrieksinstellingen op de plek die we net hebben aangewezen. Wanneer je op de optie hebt gedrukt, dan krijg je een scherm te zien met informatie die voorgoed van het toestel zal verdwijnen. Je Google-account, de applicaties die je gedownload hebt, foto&rsquo;s, muziek en heel veel andere gebruikersgegevens zijn niet meer terug te halen nadat je onderaan het scherm op Resetten hebt gedrukt.<br /> <br /> Mocht je nog een sd-kaart in het apparaat hebben zitten, dan zal de smartphone of tablet vragen of je dat geheugen ook wil wissen. Mocht je dat niet willen (omdat je daar nou juist de back-up op hebt staan), dan hoeft dat niet. Het is namelijk niet nodig voor het herstelproces. Wil je er zeker van zijn dat alles goed loopt, haal dan de sd-kaart eruit voordat je gaat herstellen. Nadat je hebt aangegeven de fabrieksherstelling te beginnen, zal de telefoon of tablet opnieuw opstarten. Is dat gebeurd, dan is het toestel helemaal gereed voor gebruik.<br /> <br /> [b]Resetten van een afstand[/b]<br /> Maar wat nou wanneer je je Android-tablet of -smartphone kwijt bent? Of nog erger: wanneer die is gestolen? Dan is het ook mogelijk je Android te resetten van een afstand. De gemakkelijkste manier is dat via Android Apparatenbeheer te doen. Maar om ervoor te zorgen dat dit werkt, dien je wel de juiste app te hebben ge&iuml;nstalleerd. Ook die app heet Android Apparatenbeheer. Met deze applicatie is het mogelijk een aantal dingen te doen op je toestel. De app is gratis te downloaden uit Google Play en biedt dus de volgende mogelijkheden aan.<br /> <br /> - Android-apparaten opsporen die aan je Google-account zijn gekoppeld<br /> - De pincode voor schermvergrendeling van je apparaat opnieuw instellen<br /> - Alle gegevens op de telefoon wissen<br /> <br /> Heb je de app ge&iuml;nstalleerd, dan kun je vanaf het web of een ander Android-apparaat, je telefoon of tablet van een afstand dus resetten. Je logt daarvoor in met je Google-account, die vervolgens de juiste informatie zal synchroniseren. De app werkt met nagenoeg alle Android-versies. Je hoeft de app niet te downloaden. Wanneer je naar Instellingen &gt; Google &gt; Beveiliging gaat, dan kun je daar ook een vinkje aanzetten waarmee het mogelijk wordt je toestel van afstand te wissen. Maar zonder die twee opties werkt het helaas niet.

]]>
0
Android tablet of smartphone traag? Zo maak je hem weer sneller http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/android-tablet-of-smartphone-traag-zo-maak-je-hem-weer-sneller http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/android-tablet-of-smartphone-traag-zo-maak-je-hem-weer-sneller#reacties Mon, 26 Sep 2016 12:10:21 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/android-tablet-of-smartphone-traag-zo-maak-je-hem-weer-sneller [b]Verwijder applicaties[/b]<br /> We hebben het er eerder op Tablets Magazine over gehad: het onderhouden van je interne opslagruimte op je Android-smartphone en -tablet. En hoewel dat helpt bij het vrijmaken van ruimte (vooral handig voor de tablets met weinig opslagruimte), kan het zeker ook helpen bij het sneller maken van je Android-apparaat. Sommige applicaties kunnen namelijk meer dan alleen interne opslagruimte opvreten, ook het werkgeheugen moet eraan geloven. Wees dus altijd kritisch over de applicatie op je Android-smartphone of -tablet.<br /> <br /> Apps die het een telefoon of tablet zwaar maken kun je opzoeken door naar Instellingen &gt; Batterij te gaan. Daar staat een lijstje met apps en systeemonderdelen die energie hebben verbruikt. Meestal staat Android OS of de display (de tijd dat het scherm aan staat) bovenaan. Is dat niet het geval, dan weet je zeker dat een bepaalde app veel energie verbruikt en dus het systeem logger maakt. Let vooral goed op of je er apps ziet staan die je normaliter weinig gebruikt. Gebruik je YouTube heel de dag, dan is het logisch dat die bovenaan staat.<br /> <br /> Dat zijn dan ook niet de apps waar je naar op zoek bent, je zoekt de apps die je niet gebruikt, maar wel druk uitoefenen op het systeem. Mocht de pagina van de accu binnen de instellingen niet weergeven wat je zoekt, dan kun je altijd nog de apps individueel bekijken onder Instellingen &gt; Apps. Daar tap je de apps aan die je verdenkt (of gewoon eens allemaal), waarna je kunt checken wat ze verbruiken. Zowel qua werk- als het opslaggeheugen. Probeer ook altijd de standaard-apps te verwijderen of uit te schakelen.<br /> [b]<br /> Bekijk de synchronisatie-instellingen[/b]<br /> Je kunt er gevoegelijk van uitgaan dat je Android-smartphone of -tablet heel de dag informatie aan het synchroniseren is met &eacute;&eacute;n of andere server. Je contacten, je foto&rsquo;s, notificaties of juist de systeeminstellingen &mdash; sommige aspecten worden constant gesynchroniseerd, om ervoor te zorgen dat je niets kwijtraakt wanneer er iets misgaat. Gelukkig kun je zelf instellen wat er precies gesynchroniseerd moet worden en hoe vaak, waardoor het systeem niet constant bezig is, en dat scheelt ook weer voor je accu. Ga naar Instellingen &gt; Accounts.<br /> <br /> Daar tref je alle accounts aan die Android constant synchroniseert. De kans is heel groot dat je accounts van onder meer Google, Microsoft en Facebook aantreft, om maar wat voorbeelden te geven, die allemaal zo hun druk uitoefenen. In dit menu kun je aangeven welke apps moeten stoppen met synchroniseren. Ook kun je hier accounts verwijderen, voor wanneer je de app of het profiel niet meer gebruikt. Per app kan vaak binnen de instellingen van de applicatie zelf worden aangegeven hoe vaak de synchronisatie plaatsvindt op een dag.<br /> <br /> [b]Kijk of er updates zijn[/b]<br /> Merk je dat een app ineens veel meer werkgeheugen gebruikt of van je accu vraagt, dan kan het zijn dat er een fout is geslopen in de software. Het kan daarom nooit kwaad te kijken of er (al) updates beschikbaar zijn voor de app in kwestie. Daarvoor zoek je de app op in Google Play of je doorzoekt de website van bijvoorbeeld APK Mirror. Daar kun je de app opzoeken die je nodig hebt en zien of je een update gemist hebt. Je kunt ook kijken of er wellicht een update voor het Android-besturingssysteem beschikbaar is binnen de instellingen.<br /> <br /> Daarvoor ga je naar Instellingen &gt; Over de tablet / smartphone &gt; Systeemupdates. In beeld staat een knopje (vaak rechts onderin) waarmee je kunt checken of er updates zijn. Android checkt zelf heel de dag voor nieuwe updates zijn, maar het kan natuurlijk zijn dat er net iets is vrijgegeven waar je op zat te wachten. Als er een update beschikbaar is, betekent dat vaak dat er een hoop verbeteringen zijn. Is die update er, dan zul je daar een notificatie van ontvangen, waarna je ervoor kunt kiezen het systeem te updaten. Dat kost wel wat tijd.<br /> <br /> [b]Zet de animaties uit[/b]<br /> Dit soort adviezen hoor je meestal voor oudere Windows-systemen, maar bij Android werkt het ook. In tegenstelling tot Windows, kun je de instellingen bij je Android echter niet zo snel aanpassen. Daarvoor dien je eerst de Ontwikkelaarsopties te hebben geactiveerd binnen de instellingen. Geen nood, dit kan geen kwaad en zal ook geen extra druk op het systeem zetten. De opties activeren doe je door een keer of acht op Build-nummer. Doe je dat, dan verschijnt er een bericht in beeld dat het je gelukt is en kun je verdergaan.<br /> <br /> Open vervolgens de opties voor ontwikkelaars door ze op te zoeken onder de Instellingen. Je vindt ze onder het kopje Systeem, waar je ook Over de tablet / smartphone hebt gevonden. Zoek vervolgens het kopje Tekeningen op. Daar zie je drie kopjes staan met betrekking tot de animaties: vensteranimatieschaal, overgangsanimatieschaal en duur van animatieschaal. Die staan nu allemaal op 1x. Je kunt die aanpassen naar 0,5x, waardoor de animatie een halve seconde duurt. Of je zet ze hier helemaal uit, voor het beste resultaat.<br /> <br /> Verder raden we aan niet al te veel instellingen hier te veranderen, omdat die dus niet voor iedereen bedoeld zijn. Weet je wat je doet, ga dan vooral je gang. Maar voor de rest raden we aan de Ontwikkelaarsopties weer uit te zetten. Dat doe je door naar Instellingen &gt; Apps te gaan. Zoek daar het icoontje van de instellingen op en geef vervolgens aan dat je de data wil wissen. Ook dit kan geen kwaad. Het enige dat er gebeurt, is dat het instellingenscherm wordt afgesloten en de opties voor ontwikkelaars weer worden weggehaald.<br /> <br /> [b]Let op: [/b][i]Het aanpassen van systeeminstellingen kan sommige apps vreemd laten reageren.[/i]<br /> <br /> [b]Andere rom installeren[/b]<br /> Een optie voor de wat gevorderde Android-gebruikers onder ons is het installeren van een eigen rom. Met een andere rom (een ander besturingssysteem als het ware) kun je kiezen voor een lichte(re) variant van Android, wat de snelheid ten goede komt. Maar wat is een rom precies, en wat zijn de nadelen? Daarover hebben we al een artikel geschreven. In het artikel Een custom ROM op je tablet: Wat is het en waarom zou je het doen? legt collega Martijn uit wat de termen inhouden en hoe het precies werkt.<br /> <br /> [b]Let op: [/b][i]Het installeren van een custom rom is altijd voor eigen risico. Mocht er iets fout gaan ben je aangewezen op je eigen kennis en die van de community.[/i]<br /> <br /> [b]Terug naar de fabrieksintellingen[/b]<br /> Mocht echt helemaal niets meer werken, dan kun je het altijd overwegen om terug te gaan naar de fabrieksinstellingen. Maar doet dat alleen wanneer je Android-tablet of smartphone traag genoeg is tot het punt dat je er niet meer mee kunt leven. Zie teruggaan naar de fabrieksinstellingen als een laatste redmiddel, omdat je alles op het apparaat kwijtraakt. Je verwijdert hiermee alle apps die je eerder installeerde, verliest al je foto&rsquo;s en contacten en zult dus met alles opnieuw moeten beginnen. Maar het kan uiteindelijk wel helpen.<br /> <br /> Ga hiervoor naar Back-up maken en resetten binnen Instellingen. Daar vind je helemaal onderaan de optie de fabrieksinstellingen te herstellen. Nogmaals: zie dit als een laatste redmiddel. Zorg er tevens voor dat je alles dat je wel wil bewaren, veilig hebt opgeslagen. Dit kun je op de computer doen door de bestanden over te zetten, maar kun je ook doen door alles te uploaden naar de cloud. Met je Google-account kun je bijvoorbeeld je foto&rsquo;s en contacten back-uppen, maar voor andere onderdelen moet je zelf even kijken hoe en wat.

]]>
0
Fitbit Charge 2 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-charge-2 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-charge-2#reacties Fri, 23 Sep 2016 12:55:27 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fitbit-charge-2 [b]Fitbit Charge 2 fitnesstracker[/b]<br /> De Fitbit Charge 2 is een een verbeterde versie van de Charge HR. Het apparaatje beschikt over een 1,5&Prime;-scherm, dat zowel de tijd als informatie over je prestaties en je lichaam kan weergeven. Je kunt zelf kiezen voor welk bandje je wilt gaan (een siliconen of leren variant, of eentje die meer van de juwelier lijkt te komen). De Charge 2 biedt verder gps mapping aan, waardoor het berekenen van afstanden veel beter zou moeten gaan. Ook kan de compacte fintesstracker dankzij het kleine schermpje notificaties doorzenden en weergeven.<br /> <br /> Daarnaast zal de Charge 2 proberen de drager actief te houden door gedurende de dag reminders te sturen om op te staan. Ook is er ondersteuning voor bepaalde activiteitenprofielen, net zoals op de Fitbit Surge. De wearable is echter slim genoeg om te weten wat je aan het doen bent, waardoor de activiteiten automatisch goed worden opgeslagen. Alle prestaties, metingen en andere informatie, die automatisch en handmatig kunnen worden gelogd, kunnen worden bekeken in de app, waar je ook allerlei overzichten kunt terugvinden.<br /> <br /> [b]Design en gebruik[/b]<br /> Ondanks het feit dat de Fitbit Charge 2 groter is dan zijn voorganger, is de tracker nog altijd behoorlijk compact. Om het scherm van 1,5-inch zit nog een dikke, zwarte rand, wat het apparaatje zelf nog best groot maakt. Aan de onderkant (het gedeelte dat op je pols rust) zit de hartslagmeter. Die steekt uit ten opzichte van de rest van het oppervlak, maar dat voelt niet irritant aan. Sterker nog, juist omdat die meter ietwat uitsteekt, zit de fitnesstracker veel lekker, omdat je nog het complete gevaarte op je pols hebt rusten.<br /> <br /> Naast het scherm zit &eacute;&eacute;n knopje. Met dat knopje kun je verschillende dingen doen. Door er &eacute;&eacute;n keer op te klikken, gaat het scherm aan. Wanneer je er dan nogmaals op klikt, dan wissel je van type scherm. Zo kun je door de hartslagmeter, de verschillende activiteitenprofielen, de stopwatch, de relax-sessie en het alarm bladeren. Wil je ergens een keuze bevestigen (of bijvoorbeeld het alarm uitzetten), dan kun je het knopje even ingedrukt houden. Op het schermpje verschijnt dan een korte animatie naast de knop die de keuze bevestigt.<br /> <br /> Verder is de Fitbit Charge 2 niet opvallend dik of zwaar. Je kunt hem een dag dragen, zonder dat de tracker in de weg gaat zitten, bijvoorbeeld. De bandjes zijn gemakkelijk te verwisselen. Dat doe je door de bandjes zachtjes omhoog te drukken, waarna die zichzelf losmaakt. Wil je een ander bandje aansluiten, dan schuif je die van boven naar beneden, totdat die vastklikt. Het is een gemakkelijk en effectief systeem, eentje waarmee ervoor kunt zorgen dat de fitnesstracker blijft passen bij wie je bent &ndash; of wie je natuurlijk wil uitstralen.<br /> <br /> Een opvallende designkeuze is het schermpje. Het is geen touchscreen, maar een scherm dat reageert op beweging. Je kunt op het scherm tikken om een ander beeld op te roepen. Maar je kunt er ook net boven tikken, wanneer je niet wil dat je constant met je vinger voor het beeld zit. Wanneer je vanaf de klok begint te tikken, dan krijg je informatie in beeld over je hartslag, gelopen stappen en bijvoorbeeld het aantal calorie&euml;n dat je verbrand hebt tot dusver. Ook kun je hiermee andere profielen kiezen en de relax-sessie in minuten aanpassen.<br /> <br /> Een nadeel van dit scherm is echter dat er geen mogelijkheid is de helderheid aan te passen. Wanneer je binnen sport en lekker bezig bent, dan ben je wellicht niet zo met het scherm bezig. Maar wanneer je hem in de nacht om hebt en het scherm gaat aan (omdat je je pols beweegt), dan verlicht die met gemak de kamer en daar kun je wakker van worden. En wanneer je buiten sport, dan kan het zijn dat je niet goed kunt zien wat er op het scherm gebeurt wanneer de zon fel schijnt. Het gebrek aan kleur vormt verder geen obstakel.<br /> <br /> [b]Fitnesstracking[/b]<br /> Het tracken van sportactiviteiten kun je op twee manieren doen. Dat kun je handmatig doen vanaf de wearable, maar de Charge 2 is ook slim genoeg om te weten wanneer je rent of fietst, bijvoorbeeld. Het tracken zelf werkt net zo goed als op de andere modellen die Fitbit eerder al heeft uitgebracht en is dus behoorlijk accuraat. Je krijgt wat de afstand, het aantal genomen stappen en verbrande calorie&euml;n betreft direct feedback, wat ontzettend fijn is. Datzelfde geldt voor het tracken van je hartslag, maar daar later meer over.<br /> <br /> Wel kan het zijn dat de Charge 2 iets meer stappen telt dan bijvoorbeeld je smartphone (wij hebben die er even ter vergelijking soms bij de haren bijgesleept) en dat heeft te maken met de pols waarop je de tracker draagt. Draag je hem aan de kant van je dominante hand, dan kan een tracker minder accuraat te werk gaan; draag je hem aan de niet-dominante zijde, dan is het tegenovergestelde waar. De waardes zijn echter klein genoeg om de verschillen te negeren. Met een Fitbit om je pols weet je gewoonweg waar je aan toe bent.<br /> <br /> We moeten we onthouden dat het geen exacte wetenschap is. Bovendien kunnen verschillende factoren invloed hebben op je statistieken. Wanneer je fiets over een hobbelige weg, dan kunnen er ook stappen worden geregistreerd, bijvoorbeeld. Over het algemeen is het echter zo dat die extraatjes verwaarloosbaar zijn verdeeld over de dag. Ook het feit dat je een tracker om je pols draagt, kan ervoor zorgen dat stappen soms wel (wanneer je werkt aan een bureau) of helemaal niet worden meegerekend. Maar ook hier geldt: dat is verwaarloosbaar.<br /> <br /> Dan hebben we nog twee onderdelen te gaan. De Fitbit Charge 2 kan ook bijhouden hoeveel trappen je loopt. Wij hebben ondervonden dat dit niet altijd het geval is. We moeten twee verdiepingen naar beneden om buiten te komen en weer twee omhoog om naar binnen te gaan en in beide gevallen worden de trappen niet altijd meegeteld. Daarnaast is er de relax-sessie, die je in kunt stellen op verschillende minuten. Deze optie kan je helpen rustig te ademen, waardoor heel je lichaam ontspant. Na het sporten of wanneer je even gestrest bent.<br /> <br /> Uiteraard kun je ook in de gaten houden hoeveel calorie&euml;n je (ongeveer) verbrandt. We hebben deze data vergeleken met Google Fit (een app die we elke dag daarvoor gebruiken, naast de specifieke apps van de wearables) en komen tot de conclusie dat de gegevens nagenoeg gelijk lopen. Dagelijks verbruik je ook al calorie&euml;n zonder te sporten (om je lichaam op gang te houden) en Fitbit houdt daar rekening mee. De app en de hardware geven dus goed aan hoeveel calorie&euml;n je verbrandt tijdens het sporten, maar ook gedurende de dag.<br /> <br /> [b]Slaapmonitoring[/b]<br /> Het bijhouden van de slaap is een lastige kwestie, helemaal wanneer dit volledig automatisch gebeurt. Natuurlijk veranderen er processen in het lichaam, waardoor een slimme wearable weet wanneer je slaap en wakker wordt, maar onze bevindingen zijn dat deze data niet altijd accuraat is. Het moment dat we in slaap vallen nemen we voor lief, want dat maken we niet bewust mee. Het is dan ook het moment dat we wakker worden waar de data begint te rammelen &mdash; zelfs wanneer we de wekker hebben ingesteld in de voortreffelijke app.<br /> <br /> Wanneer we de wekker zetten en nog even blijven liggen, maar al wel actief zijn geweest, dan denkt de Charge 2 dat we nog aan het slapen zijn. Pas wanneer we helemaal uit bed komen en lopen, zal de tracker registreren dat je wakker bent; maar dan klopt de data dus niet meer. In de app wordt dan weergeven dat je zo-en-zo-lang geslapen hebt, terwijl je weet dat die laatste twintig minuten bijvoorbeeld al niet kloppen. Afijn, als je het weet en er rekening mee kan houden, dan is het wel tof om te zien hoe lang je nou eigenlijk slaapt in een nacht.<br /> <br /> De Fitbit Charge 2 is tevens in staat om te weergeven wanneer je beweegt in je slaapt en wanneer je even bent wakker geworden. Dat kun je alleen in de app zien en niet op de tracker zelf. De bewegingen en momenten waarop je dus onrustig slaapt, worden in een handige grafiek weergeven. Mocht je de tracker een nachtje niet om hebben gehad, dan kun je de informatie nog altijd zelf invullen, zodat de grafieken gevuld blijven en je gemiddelde kan worden gemeten. Ook kun je automatisch gemeten waardes aanpassen om de fouten eruit te halen.<br /> <br /> [b]Hartslagmonitor[/b]<br /> Er is de laatste tijd wat ophef geweest over de hartslagmeter van fitnesstrackers. Net zoals bij de andere mogelijkheden &ndash; bijvoorbeeld met betrekking tot het tracken van je voetstappen &ndash; is dit ook geen exacte wetenschap. En dat kan ook niet vanaf de pols &ndash; daarvoor dien je een tracker op je borst te plaatsen, wanneer je gaat voor het beste resultaat. Maar het resultaat dat de Charge 2 aanbiedt, is voor de meeste actieve sporters genoeg om te weten waar ze aan toe zijn. De wearable kan snel weergeven hoeveel hartslagen er per minuut zijn.<br /> <br /> Je krijgt dus bijna direct feedback, misschien met een seconde vertraging. Ook handig om te zien: de Charge 2 laat meteen zien wanneer je vet aan het verbranden bent, zodat je daar ook niet over hoeft te twijfelen. Fitbit maakt hiervoor gebruik van een optische meter en technologie die het bedrijf zelf ontwikkeld heeft: PurePulse. Die technologie is ontworpen met het idee dat je constant je hartslag kunt meten. Bij ons is de tracker tijdens het uitproberen ook nooit uitgevallen en hebben we kunnen rekenen op het dagelijkse tracken.<br /> <br /> [b]Notificaties[/b]<br /> De Fitbit Charge 2 is tevens in staat notificaties door te sturen vanaf een gekoppelde smartphone. Daarvoor dien je zowel het bluetooth- als het gps-signaal te activeren, want anders kan de tracker geen verbinding maken met de smartphone. Ontvang je een notificatie, dan zal de Charge 2 lichtelijk gaan trillen. Die trilling is subtiel en niet afleidend en kan genegeerd worden wanneer je het irritant zou vinden. Zie het ontvangen van notificaties voor niets anders dan een leuke extra, want met zo&rsquo;n klein scherm heb je er weinig aan.<br /> <br /> Je ontvangt bijvoorbeeld niet de notificaties van alle applicaties op je telefoon. Ook is het zo dat grote berichten midden in een zin kunnen worden afgekapt, waardoor je dus alsnog je smartphone erbij moet pakken. Namen in beeld worden eerst helemaal weergeven met een langzame, horizontale scroller, waardoor het eigenlijk veel sneller is om gewoon je telefoon te pakken. Het enige dat echt handig is, is dat je ziet dat iemand iets stuurt of dat iemand je belt, waardoor je kunt besluiten of diegene het waard is om op dat moment je smartphone te pakken.<br /> <br /> [b]Batterij[/b]<br /> De accu in de Fitbit Charge moet zo&rsquo;n vijf dagen meegaan &ndash; iets langer wanneer je hem eens vergeet om te doen. Dat is kort, behoorlijk kort ook. Daardoor dien je hem wekelijks op te laden, wat voor sommige mensen flink kan tegenvallen. Weet echter wel dat je hier de lange accuduur inruilt voor een actieve meting van alles dat je doet gedurende de dag, zoals je hartslag en de route die je hebt gelopen, dankzij gps. Het is dus te verklaren waarom de batterij niet zo lang meegaat; het is aan de consument om af te wegen of dat het echter waard is.<br /> <br /> Wij vinden het wel waard, omdat het apparaat gewoonweg mooie statistieken gedurende de dag en tijdens je workouts kan verzamelen, die verrassend accuraat te noemen zijn. Het scherm is ook iets groter dan zijn oudere broer, maar dankzij het gebrek aan kleur is er ook weer qua accuduur het &eacute;&eacute;n en ander gewonnen aan verbruik. Zoals gezegd is dit een afweging: wil je een simpele fitnesstracker die dertig dagen meegaat, of heb je behoefte aan een fitnesstracker die veel accurater weergeeft wat je doet en wat er gebeurt, maar minder lang meegaat?<br /> <br /> [b]App[/b]<br /> Mocht je al bekend zijn met de producten van Fitbit, dan zal de applicatie geen verrassingen meer in petto hebben. Binnen de app krijg je in een oogopslag te zien wat voor type informatie de Charge 2 verzameld heeft. Wanneer je op een onderdeel tapt, dan krijg je een overzicht te zien. Bij sommige onderdelen, zoals slaaptracking, kun je ook handmatig informatie invullen. Met alle opties die er beschikbaar zijn, voelt de Fitbit-app aan als een complete hub voor alles met betrekking tot een gezonde levensstijl en fitnessprestaties.<br /> <br /> Want naast het bijhouden van gelopen stappen, verbrande calorie&euml;n en meer, kun je ook bijvoorbeeld aangeven hoeveel water je drink, wat je op een dag eet (al werkt de streepjescodescanner helemaal niet goed, dus alles moet handmatig) en kun je zelfs je gewicht bijhouden. Er is ook een tab aanwezig vol met uitdagingen, waar je kunt kiezen uit verschillende doelstellingen die je gemotiveerd houden te bewegen. Tevens kun je hier je prestaties met je vrienden vergelijken, je account en prestaties checken en het alarm instellen.<br /> <br /> [b]Conclusie[/b]<br /> Al met al kunnen we stellen dat de Fitbit Charge 2 een redelijk complete fitnesstrackervaring aanbiedt en die ervaring ook toegankelijk presenteert. Nee, de tracker is niet voorzien van een touchscreen, maar wel een mooi zwart-wit-schermpje dat reageert op beweging. Je zult binnen no-time door de verschillende mogelijkheden scrollen en de activiteiten beheren met die ene knop aan boord. Qua accuduur kun je opmerken dat die erg kort is, maar de vele functies en de accuraatheid van de tracker heffen wat ons betreft die kritiek op.<br /> <br /> Met de applicatie van Fitbit ben je in staat om alle verzamelde informatie te checken. Ook kun je hier handmatig informatie aan- en invullen, zoals hetgeen wat je eet en drinkt. Daarnaast kun je via de app instellen dat je de notificaties doorstuurt, maar dat hoeft wat ons betreft niet. Het enige voordeel wat je hebt is dat je direct ziet wie er belt of iets heeft gezegd &mdash; en dat kan maar met weinig applicaties. Daarnaast duurt het lang voordat je een bericht gelezen hebt en kan het zijn dat het wordt afgekapt, waardoor wij de meerwaarde er niet van inzien.<br /> <br /> Bovendien raden we aan om een ander bandje aan te schaffen. Tijdens het sporten en zweten hebben we gemerkt dat het meegeleverde bandje kan gaan afgeven en dat is gewoon geen gezicht. Verder is het jammer dat de wearable niet waterdicht is, maar vinden we het niet erg dat er geen gps-chip aanwezig is. Dan had de accu nog minder lang meegegaan. Het bijhouden van de slaap gebeurt automatisch, maar is wel foutgevoelig. Daarom is het goed om te weten dat je de automatisch gemeten waardes kunt aanpassen binnen de app.<br /> <br /> De Fitbit Charge 2 biedt wel waar voor je geld (159,95 euro). Het is niet de duurste tracker op de markt, maar biedt wel enorm veel functies aan waar je tijdens het sporten (of het in de gaten houden van je gezondheid) wat aan hebt. Het mooie design en het lichte apparaatje maken wat ons betreft de ervaring compleet, al missen we dus nog wel zoiets als waterdichtheid. Maar daar is de prijs dan ook naar. De hardware is hoe dan ook een upgrade in vergelijking met de Charge HR en dat geldt dus voor zowel intern als extern.

]]>
0
Zo zorg je voor meer vrije opslagruimte op je Android tablet en smartphone http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/zo-zorg-je-voor-meer-vrije-opslagruimte-op-je-android-tabletsmartphone http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/zo-zorg-je-voor-meer-vrije-opslagruimte-op-je-android-tabletsmartphone#reacties Thu, 22 Sep 2016 10:49:03 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/zo-zorg-je-voor-meer-vrije-opslagruimte-op-je-android-tabletsmartphone [b]Meer vrije opslagruimte op je Android[/b]<br /> Hoewel Android-tablets en -smartphone de laatste tijd steeds vaker met meer interne opslagruimte worden geleverd en soms ook ondersteuning aanbieden voor een micro-sd-kaart, kan het toch zijn dat de interne opslagruimte volraakt. Met een aantal handige tips kun je ervoor zorgen dat je altijd genoeg ruimte vrijhoudt voor je apps, foto&rsquo;s en video&rsquo;s. Die tips nemen we hieronder met je door.<br /> <br /> [b]Bekijk welke apps veel ruimte innemen[/b]<br /> Het kan nooit kwaad de apps in de gaten te houden die je hebt ge&iuml;nstalleerd. Door die apps in de gaten te houden, weet je precies welke veel ruimte innemen en waar je dus wellicht wat ruimte kunt inwinnen. Daarvoor ga je naar de instellingen van je Android en vervolgens naar Opslag. Wanneer je daar op Apps tapt, open je een lijst met applicaties die staan opgeslagen op je apparaat. Per app kun je hier zien hoeveel ruimte ze innemen. En door er op te tappen, zie je ook wat voor ruimte de applicaties precies inneemt.<br /> <br /> Bepaalde apps nemen nou eenmaal veel ruimte in, zoals bijvoorbeeld Google Play Services. Deze ruimte heeft de app nodig om goed en snel te kunnen functioneren, dus is het niet raadzaam met dergelijke, systeemgebonden, applicaties te rommelen. Maar er zijn ongetwijfeld andere apps waarvan je de gegevens of de cache kunt legen, zonder dat dit direct effect heeft op het gebruik van de app. In veel gevallen kan het dan wel zijn dat je opnieuw moet inloggen. De gegevens in het cachegeheugen kun je zonder risico eens in de zoveel tijd verwijderen.<br /> <br /> [b]Oudere apps verwijderen of uitschakelen[/b]<br /> Nu je toch alle applicaties aan het nalopen bent en checkt welke te veel ruimte inneemt, wees dan eens kritisch voor jezelf. Bedenk welke apps je echt niet gebruikt en dus eigenlijk wel weg kunnen. Want als ze er niet opstaan, kunnen ze ook ruimte innemen. Sommige apps, zoals die van de fabrikant, kunnen niet altijd worden verwijderd en kunnen worden uitgeschakeld. Dit kan vanuit hetzelfde menu. Je gaat naar Instellingen &gt; Apps en drukt daarna op Verwijderen of Uitschakelen. De app zal dan sowieso niet meer werken.<br /> [b]<br /> Verwijder de bestanden uit de downloadmap[/b]<br /> Android beschikt over een map waarin alle downloads verzameld worden. Wanneer je een bestand van het internet download, vanaf een website, dan verschijnt die in de downloadmap. Je kunt deze map bereiken middels een file manager, maar als het goed is heeft je Android ook een icoontje in de app-lade staan, als snelkoppeling naar die map. Meestal is dat iets met een grote pijl die naar beneden wijst. Je kunt deze bestanden op twee manieren verwijderen. Je selecteert een bestand door je duim even op het scherm te houden.<br /> <br /> Vervolgens kun je met een tap de andere bestanden selecteren. Heb je alle bestanden (of alleen de bestanden die je kunt missen) aangevinkt, dan zie je nu rechts bovenin een prullenbakje staan. Tap daarop en Android zal de bestanden voorgoed verwijderen. Je kunt de downloadmap ook bereiken door naar Instellingen &gt; Opslag &gt; Verkennen &gt; Downloads te gaan. Het verwijderen gebeurt op dezelfde manier als hierboven beschreven. Je selecteert &eacute;&eacute;n bestand door je vinger op het scherm te drukken en tapt daarna op de andere bestanden.<br /> <br /> [b]Maak gebruik van de cloud en streamingdiensten[/b]<br /> Wanneer je er zeker van wil zijn dat je niet met onnodige data op je Android wil blijven zitten, dan kun je ook gebruikmaken van de cloud en van de beschikbare streamingdiensten. Zo kun je al je foto&rsquo;s en video&rsquo;s op frequente basis van je telefoon of tablet afhalen, wanneer je die hebt opgeslagen in de cloud. Met Google Photos krijg je daar nog hulp bij ook, aangezien die dienst checkt welke foto&rsquo;s zijn opgeslagen in de cloud en de foto&rsquo;s verwijdert die daar al staan. Hetzelfde geldt voor muziek: gooi je bestanden eraf en geniet van het streamen.<br /> <br /> Zeker met een tablet zonder 4G-internetverbinding hoef je je nergens zorgen over te maken. Want wanneer je muziek streamt, dan heb je ook niet te maken met datakosten. Heb je een Android waar je wel onderweg muziek mee luistert, weet dan dat het streamen wel wat data wegsnoept, maar dat is lang niet zo veel als je zelf zou denken. En anders kun je dit natuurlijk in de gaten houden door te bekijken of de app inderdaad veel data van je abonnement slurpt. Maar uit onze ervaring blijkt het gelukkig wel mee te vallen.<br /> <br /> Let daarbij wel op je muziekstreamingdienst naar keuze. Sommige diensten bieden niet de muziek aan die je wil beluisteren, waardoor je je haast gedwongen voelt alsnog lokaal muziek op te slaan op je Android. Maar met diensten als Groove Music van Microsoft of Google Play Music kun je ook gratis muziek opslaan in de cloud en die afspelen via je Android. Dan heb je dus altijd de muziek bij de hand die je wil luisteren, zonder dat je daarvoor hoeft in te leveren op het gebied van interne opslagruimte. En dat luistert iets prettiger.<br /> <br /> [b]Maak gebruik van een micro-sd-kaart[/b]<br /> En dat hebben we natuurlijk de micro-sd-kaart nog. Dit handige kaartje kan in een handomdraai zorgen voor veel meer opslagruimte (vaak vanaf 128GB), waardoor je veel van de bovenstaande handelingen niet eens meer hoeft te verricht met als doel ruimte vrij te maken. Helaas is het echter zo dat niet elke smartphone of tablet met Android ruimte heeft voor zo&rsquo;n kaartje, waardoor deze mogelijkheid helaas buiten het bereik van een groep Android-gebruikers ligt. Heb je echter zo&rsquo;n sleuf, maak er dan dankbaar gebruik van.

]]>
0
De 9 beste (en verborgen) functies van Android 7.0 Nougat http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-9-besteverborgen-functies-van-android-7_0-nougat http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-9-besteverborgen-functies-van-android-7_0-nougat#reacties Wed, 21 Sep 2016 10:53:29 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-9-besteverborgen-functies-van-android-7_0-nougat [b]Android 7.0 Nougat nu beschikbaar[/b]<br /> De volgende grote versie van het Android-besturingssysteem is al even beschikbaar voorNexus-apparaten. Dit zijn de Android devices die Google zelf heeft ontworpen en heeft gemaakt in samenwerking met andere fabrikanten. Ook de Google Pixel C-tablet mag de update naar Nougat snel verwachten. Deze versie van het OS voegt een aantal handige features toe, zoals splitscreen multitasking, notificaties die je in staat stellen snel te reageren, betere emoji en nog veel meer. Je leest er in ons achtergrondartikel alles over.<br /> <br /> Hoewel Nougat een mooi update wordt voor het Android-besturingssysteem, kun je er nog niet zo gemakkelijk aan komen. Momenteel mogen alleen de Nexus 6P, 5X, 6, 9, Nexus Player en de Google Pixel C op de update rekenen. Toestellen van andere fabrikanten hebben minder geluk: voordat een nieuwe Android-versie wordt uitgebracht, willen die fabrikanten vaak eerst nog het &eacute;&eacute;n en ander aanpassen. Maar als het goed is, zal dat proces nu iets sneller verlopen, aangezien Google mogelijk bijhoudt hoe snel iedereen zijn Androids updatet.<br /> <br /> [b]Dit zijn negen toffe (en goed verborgen) functies[/b]<br /> Gelukkig hebben sommige fabrikanten, zoals Sony, al laten weten te werken aan Nougat voor hun eigen toestellen. Maar wat mag je tegen die tijd van het OS verwachten? In dit artikel zetten we alvast de negen beste en (goed) verborgen functies op een rijtje.<br /> <br /> [b]Splitscreen-modus[/b]<br /> E&eacute;n van de grootste nieuwe onderdelen binnen Android, is de splitscreen-modus. Daarmee is het mogelijk twee apps naast elkaar open te houden &ndash; zo kun je bijvoorbeeld een YouTube-video blijven kijken, terwijl je met iemand aan het chatten bent binnen WhatsApp. Maar hoe activeer je die modus nou? Dat doe je door de knop van recent geopende apps ingedrukt te houden (of te swipen, maar daar later meer over). Vervolgens verandert het vierkante knopje in een soort hamburgertje en kun je het venster groter en kleiner maken.<br /> <br /> Je kunt de splitscreen-modus uitschakelen door het venster van een bepaalde app helemaal naar beneden of naar boven te trekken. Of je houdt wederom de knop voor recente apps ingedrukt. Helaas is het zo dat nog niet alle apps goed werken met deze modus en dat kan betekenen dat sommige applicaties zich anders kunnen gedragen.<br /> <br /> [b]Snel tussen apps wisselen[/b]<br /> De knop voor recente apps wordt ook voor een andere functie gebruikt. Wanneer je namelijk die knop twee keer snel achter elkaar indrukt, dan wissel je razendsnel van apps. Het gaat dan om de app die je open hebt staan en om de app die je hiervoor geopend hebt. Wil je een andere app snel openen, dan druk je gewoon eenmaal op de recente apps-knop, zoals je dat gewend bent. Dat is niet veranderd.<br /> <br /> [b]De UI Tuner[/b]<br /> Wanneer je de statusbalk naar beneden trekt, dan komt het snelle menu in beeld te staan. Rechts bovenin zie je een tandwiel en wanneer je daarop tapt, dan open je de instellingen van je Android. Maar wanneer je het wieltje ingedrukt houdt, dan wordt er een speciale functie geopend, namelijk de UI Tuner. Wanneer je vervolgens naar Systeem gaat binnen de instellingen, dan vind je de tuner terug, die extra opties aanbiedt met betrekking tot de statusbalk. Zo kun je die nu helemaal leeg maken, mocht dat je de rust geven die je zoekt.<br /> <br /> Deze feature zat al in Android 6.0 Marshmallow, maar is voor Nougat nog een beetje uitgebreider gemaakt. Let wel op, want het betreft hier een experimentele feature, die ervoor kan zorgen dat het toestel zich anders gaat gedragen dan je gewend bent.<br /> <br /> [b]Snelle menu bewerken[/b]<br /> Welke tegels wil je tegenkomen wanneer je het snelle menu naar beneden trekt? Dat kun je nu zelf instellen, door op het knopje &lsquo;edit&rsquo; (of &lsquo;bewerken&rsquo;) te drukken, rechts onderin het menu. Je ziet standaard enkele tegels staan (zoals wifi, bluetooth, et cetera), maar kan die gewoon weghalen als je dat wil. Je kunt er ook voor kiezen &aacute;lle beschikbare tegels te weergeven, dan krijg je simpelweg een extra pagina die je kunt bereiken door naar rechts te vegen. Ook kun je zelf bepalen in welke volgorde je de verschillende tegels wil hebben staan.<br /> <br /> [b]Power Notifications[/b]<br /> Voor sommige mensen is het belangrijk controle over m&eacute;&eacute;r elementen te hebben binnen Android en met de Power Notifications binnen Nougat is dat mogelijk. Voordat je hieraan kunt denken, dien je eerst de UI Tuner in te schakelen (zie hierboven). Vervolgens ga je naar die Tuner binnen de instellingen en tap je op onderste optie. In de volgende pagina doe je hetzelfde en kun je de speciale notificaties inschakelen. Met de Power Notifications kun je de mate van belangrijkheid instellen van de verschillende apps op je telefoon.<br /> <br /> Dat kan door ze een cijfer van 0 tot 5 mee te geven. De 0 betekent dat alle notificaties worden geblokkeerd, terwijl 5 juist aangeeft dat die notificatie altijd voorrang heeft en groots in beeld komt te staan. Vervolgens kun je nu onder Instellingen &gt; Notificaties instellen welke apps belangrijk voor je zijn en welke niet, door een cijfer toe te kennen tussen de 0 en de 5. Ook kun je per applicatie aangeven of ze de regels van de niet-storen-modus mogen overschrijven. Sommige apps kunnen dan nog steeds geluid afspelen wanneer die modus aanstaat.<br /> <br /> [b]Gemakkelijk notificaties bijstellen[/b]<br /> Je kunt per app ook gemakkelijk de notificaties bijstellen wanneer je een notificatie in beeld hebt staan. Dat doe je door de notificatie even ingedrukt te houden of door hem zachtjes naar links of rechts te vegen. In beide gevallen komt er een tandwiel in beeld te staan (aan de zijkant), waarna je kunt aangeven wat de app voortaan moet doen. Je kunt de notificaties stil in beeld laten brengen, alle notificaties blokkeren of er niets aan veranderen.<br /> <br /> [b]Aparte afbeeldingen voor achtergrond en vergrendeld scherm[/b]<br /> Ook deze feature kennen we van andere fabrikanten, maar nu zit die dus in Android zelf gebakken: de mogelijkheid een andere afbeelding in te stellen voor de achtergrond en het vergrendelde scherm. Je stelt de afbeelding in zoals je dat altijd al zou doen, door bijvoorbeeld een lege plek om het homescherm lang in te drukken. Wanneer je nu een afbeelding kiest, krijg je een extra pop-up te zien, waarin je kunt aangeven of die afbeelding bedoeld is voor de achtergrond of het vergrendelde scherm. Of allebei, natuurlijk.<br /> <br /> [b]Schermgrootte aanpassen[/b]<br /> Nee, je kunt natuurlijk niet de hardware zomaar aanpassen. Maar je kunt wel binnen de instellingen het scherm groter of kleiner maken, zogezegd. Zo kun je de dingen vergroten, waardoor ze beter leesbaar worden (mocht dat een probleem zijn geworden), of juist verkleinen (zodat er meer op het scherm past). In feite wordt de resolutie aangepast, zodat er dus meer of minder op het scherm wordt gepresenteerd. Dit doet je door naar de instellingen te gaan en dan naar de scherminstellingen, waar de optie onderaan staat.<br /> [b]<br /> Easter egg binnen Android 7.0[/b]<br /> Elke Android-versie bevat zijn eigen easter egg. Android 6.0 Marshmallow bevat een werkende versie van Flappy Bird en Android 7.0 Nougat doet waarschijnlijk iets met Pok&eacute;mon, aangezien we katten mogen verzamelen. Wanneer je beschikt over Android 7.0 dan kun je de easter egg activeren door een aantal keren op het versienummer van het besturingssysteem te tappen. Daarna druk je nogmaals een paar keer, maar nu wat langer, totdat er een kat onderin beeld verschijnt. Op dat moment heb je de easter egg geactiveerd.<br /> <br /> Vervolgens dien je de egg toe te voegen aan het snelle menu (waar je ook de toggles voor wifi, bluetooth en meer vindt), waarna je kunt beginnen met spelen. Je opent de easter egg door op het lege schaaltje te tappen. Daar leg je eten op (zoals kip en vis) en daarna dien je de wachten totdat er een kat langskomt die van dat eten wil genieten. Komt er een kat, dan is &lsquo;ie van jou en kun je hem een naam geven. Er zijn talloze katten te vinden, met elk een ander nummer. Uiteraard is het ook mogelijk de katten te delen met je vrienden die Nougat hebben.

]]>
0
Asus ZenPad 3S 10 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-3s-10 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-3s-10#reacties Wed, 14 Sep 2016 12:16:52 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-3s-10 [b]Specs[/b]<br /> De specs van deze tablet zijn indrukwekkend te noemen. De meegeleverde MediaTek MT8176-processor bevat maar liefst zes kernen en is geklokt op 2,1GHz. Samen met de 4GB aan werkgeheugen, zorgen die specs ervoor dat je altijd een fijne, snelle en toegankelijke ervaring overhoudt. Je kunt een aantal apps openhouden zonder dat het ten koste gaat van de snelheid van het apparaat. Games lopen ontzettend vloeiend en over het algemeen starten alle apps razendsnel op, waardoor je zo kunt doen wat je wil doen op het apparaat.<br /> <br /> Over het algemeen is te stellen dat de Asus ZenPad 3S 10 veel snellere prestaties levert dan tablets gemiddeld doen. Ook andere onderdelen liegen er niet om, zoals de vingerafdruklezer, de stereospeakers en de usb-type-c-poort. Die onderdelen zorgen ervoor dat de tablet klaar is voor de toekomst en mensen wat langer laat genieten van het apparaat &ndash; een trend die duidelijk zichtbaar is op de tabletmarkt. Consumenten ruilen hun tablet namelijk niet net zo vaak in als smartphones en Asus lijkt hier nu handig op in te spelen.<br /> [b]<br /> Display[/b]<br /> Het scherm van de Asus ZenPad 3S 10 beschikt over een afwijkende resolutie van 2048 bij 1536 pixels. Wanneer je die resolutie combineert met het 9,7&Prime;-scherm, dan komen we uit op een pixeldichtheid van 264 pixels per inch. En dat is een indrukwekkende score te noemen, eentje die beelden oplevert van hoge kwaliteit. Je zou in principe een video kunnen streamen naar het apparaat zonder kwaliteitsverlies. De beelden, foto of video, ogen niet korrelig en bieden, onder andere door het hoge ppi-gehalte, mooie en scherpe kwaliteit aan.<br /> [b]<br /> Asus ZenPad 3S 10 &ndash; hardware en design[/b]<br /> De Asus ZenPad 3S 10 is een fraaie tablet om naar te kijken. Het apparaat is behoorlijk dun en heeft geen hele dikke randen om het scherm zitten aan de zijkant. Wel aan de onder en bovenkant, maar dat komt omdat daar nog extra functies zijn toegevoegd. Bovenaan vinden we de frontcamera met zijn sensor, terwijl we onderaan de navigatieknoppen en de homeknop (met ingebouwde vingerafdruklezer) aantreffen. Verder valt de grootte van het scherm goed op ten opzichte van de rest van de tablet, met een hoog screen-to-body-ratio.<br /> <br /> Aan de rechterkant bevinden zich de volume- en de aan- en uitknoppen. Met die aan- en uitknop kun je de tablet ook in standby-modus zetten en hem daar wil uithalen. Maar je kunt daarvoor ook de homeknop gebruiken. Links bovenin treffen we de koptelefoonaansluiting aan, die wat ons betreft een prima plek heeft. Onderaan had misschien beter geweest, zodat het draad niet voor het beeld kan komen te zitten &ndash; maar het is geen groot obstakel in de ervaring. Aan de linkerkant zit de verborgen micro-sd-kaartsleuf, die goed weggewerkt is.<br /> <br /> Helemaal aan de onderkant zitten de stereospeakers en de usb-type-c-aansluiting. Die zijn netjes weggewerkt. De usb-aansluiting zit onderop en dat kan wellicht voor een obstakel zorgen wanneer je de tablet oplaadt en ondertussen gebruikt. Het draad kan dan wel in de weg zitten. Wanneer de koptelefoon- en de usb-aansluiting van plaats zouden wisselen, dan houd je wellicht veel minder gedoe met kabels over. Gelukkig hoef je de tablet niet heel erg lang op te laden voordat je hem weer zonder usb-kabel kunt gebruiken.<br /> <br /> De achterkant is bijna helemaal leeg. Links bovenin bevindt zich de acht megapixel-camera, die netjes weggewerkt is in het omhulsel. Over het algemeen voelt de tablet luxueus en modern aan en is het een tablet die gezien mag worden. Hij is behoorlijk licht en weegt net 400 gram. Het gewicht is overigens ook goed verdeeld, waardoor die niet snel uit je handen zal vallen. We zijn enorm te spreken over het design, maar het had wat ons betreft beter geweest wanneer de usb-poort en de 3,5mm-aansluiting van plek waren gewisseld.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> We noemden het net al even: de ZenPad 3S 10 beschikt onder meer over een usb-type-c-aansluiting. Dat zorgt ervoor dat je de tablet snel kunt opladen wanneer de batterij leeg is. Daarnaast is er een lichtsensor aanwezig (waardoor het scherm automatisch van helderheid kan veranderen), evenals bluetooth 4.2, wifi en een koptelefoonaansluiting. Doordat je de nieuwste versie van bluetooth hebt, ben je er ook van verzekerd dat je de tablet aan alle moderne bluetooth-apparaten kunt koppelen, zoals bijvoorbeeld speakers.<br /> <br /> Daarnaast is er een gyroscoop, snelheidsmeter, gps-chip en een vingerafdruklezer aanwezig. Met dat laatste onderdeel kun je de tablet ontgrendelen wanneer je Android zo hebt ingesteld, waardoor je niet constant een wachtwoord, pincode of ander beveiligingsmiddel hoeft te tolereren. Soms vraagt de tablet nog wel om een pincode, om er zeker van te zijn dat jij het bent. Als laatste is er een (goed verborgen) micro-sd-kaartsleuf aanwezig, waardoor je het geheugen kunt uitbreiden met micro-sd-kaartjes tot en met 128GB.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> We zeggen het niet vaak, maar de speakers leveren een fantastische kwaliteit af. Er is zelfs een beetje bas te horen &ndash; ook al is dat nooit veel en kan dat ook niet in zo&rsquo;n dunne behuizing. Desondanks zijn we hier meer dan tevreden over. Dat mag ook wel, met ondersteuning voor 7.1-channel surround sound, DTS HD Premium audio en Sonic Master-technologie. Helemaal met een koptelefoon op is het geluid prachtig en dynamisch. Er is wel &eacute;&eacute;n nadeel: de speakers zitten aan &eacute;&eacute;n kant, waardoor het geluid ook van &eacute;&eacute;n kant komt.<br /> <br /> Maar dat is blijkbaar een bewuste keuze geweest. Alles aan het design van de Asus ZenPad 3S 10 wijst erop dat Asus heeft bedoeld dat je de tablet verticaal vasthoudt (met de homeknop naar beneden). De knoppen zijn daardoor beter bereikbaar en de speakers komen zo het beste tot hun recht, omdat die dan bijna direct op de gebruiker gericht staan. Maar wanneer je dus full screen een video bekijkt en de tablet horizontaal vasthoudt, dan kan het gaan irriteren dat het geluid of alleen van links of alleen van rechts komt. En dat is jammer.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De tablet beschikt over twee camera&rsquo;s. Aan de voorkant zit er eentje van vijf megapixel, terwijl er aan de achterkant eentje van acht megapixel zit. Die camera beschikt over autofocus, wat niet alle tablets aanbieden op dit moment. Ook is die camera in staat video op te nemen in 1080p, wat de hoogste kwaliteit is van dit moment wat tablets betreft. Dankzij de autofocus kun je best mooie plaatjes schieten, mits er natuurlijk genoeg licht is. Verwacht niet te veel van de frontcamera &ndash; die voldoet natuurlijk, maar de kwaliteit is nooit denderend.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Een ander indrukwekkend onderdeel van de Asus ZenPad 3S 10 is de accuduur. Bij normaal gebruik (hoe vaag dat ook altijd klinkt) gaat de tablet tien uur mee. Zelfs wanneer je heel de middag YouTube-video&rsquo;s bekijkt, weet de tablet zich staande te houden en haalt die met gemak de acht uur. Hoewel de batterij is langer meegaat dan gemiddeld (in vergelijking met andere 10&Prime;-tablets), is de accu wel iets kleiner. Maar in dit geval gaat het niet om het formaat alleen, maar wat de hardware ermee kan. En Android is ook behoorlijk energiezuinig.<br /> [b]<br /> Asus ZenPad 3S 10 &ndash; software[/b]<br /> De software die wordt meegeleverd is de Asus Android-skin, ditmaal gebaseerd op Android 6.0 Marshmallow. Dit is niet meer de meest recente versie van het OS, maar wel eentje die een aantal handige features met zich meebrengt. Zoals bijvoorbeeld energiebesparing en nog veel meer. De Asus ZenPad 3S 10 profiteert flink van die features, wat het gebruik eigenlijk alleen maar ten goede komt. Wel is het zo dat we een lading apps aantreffen die functies toegankelijker kunnen maken. Maar het zijn er simpelweg heel veel.<br /> <br /> Sommige van die apps presenteren Android-opties direct op het startscherm van je tablet, waardoor je er eenvoudig toegang tot krijgt. En wanneer je gewoonweg niet zo gewend bent aan Android of je weet nooit hoe je precies bij &eacute;&eacute;n van die functies in de instellingen moet komen, dan is het hartstikke handig dat Asus deze apps heeft toegevoegd. Het was niet eerder zo gemakkelijk om even het werkgeheugen te ontdoen van ingenomen ruimte &ndash; met een simpele druk op de knop schoon je de boel op. Als dat al nodig is, hoor.<br /> <br /> Echter, er staan ook apps op die net even te veel op elkaar lijken, waardoor je toch wel een beetje het idee krijgt met een overvolle tablet te maken te hebben. Gelukkig kun je het &eacute;&eacute;n en ander aan voorge&iuml;nstalleerde applicaties verwijderen, waardoor je de tablet in kunt stellen zoals je zelf wil. De reden dat er zo veel dubbele applicaties opstaan, heeft te maken met een beslissing van Google. Die wil dat zijn standaard apps altijd worden meegeleverd, ook al biedt de fabrikant zelf die apps of functies al aan op zijn hardware.<br /> <br /> Bovendien biedt ook het snelle menu (het menu dat je vanuit de statusbalk bovenin naar beneden trekt) genoeg opties voor beginnende Android-gebruikers. Je kunt er de helderheid(smodus) mee aanpassen, de verbindingen beheren en een rekenmachine gebruiken, maar ook het geluid instellen en zelfs de cast-modus (waarmee je media streamt naar een ander apparaat) in- en uitschakelen. Het biedt wellicht net even te veel opties aan waardoor het overzicht niet optimaal is, maar de opties die er staan, gebruik je wel (dagelijks).<br /> <br /> [b]Asus ZenPad 3S 10 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Het is geen geheim dat we enorm enthousiast zijn over de Asus ZenPad 3S 10. Met deze tablet kun je aankomen bij je vrienden en familie wanneer je foto&rsquo;s en video&rsquo;s wil laten zien. Ook kun je de tablet gemakkelijk gebruiken voor het streamen van video&rsquo;s, via diensten als YouTube en Netflix. De beelden zijn haarscherp en het geluid is bovengemiddeld goed, ook zonder koptelefoon. Maar wanneer je wel een koptelefoon gebruikt, dan komt het geluid pas echt tot zijn recht. Hier heeft Asus blijkbaar goed in ge&iuml;nvesteerd.<br /> <br /> Daarnaast maakt Android 6.0 Marshmallow de tablet echt af en biedt de softwareschil van Asus een toegankelijke ervaring aan. De ZenPad 3S 10 maakt gebruik van de energiebesparende feature, genaamd Doze, die standaard in het OS gebakken zit, waardoor de accu lekker lang meegaat, ondanks de gemiddeld kleinere accu aan boord. We hebben met gemak artikelen kunnen lezen en video&rsquo;s kunnen streamen, met en zonder onze vrienden erbij, waardoor we eigenlijk alleen maar te spreken zijn over ons gebruik.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Datzelfde kunnen we zeggen over de prestaties van de tablet. De specificaties zijn echt gericht op de toekomst. De MediaTek-processor is tot mooie dingen in staat dankzij zijn zes kernen en ook het werkgeheugen valt &eacute;cht niet tegen. Met 4GB ram aan boord kun je meerdere apps opengooien, zonder dat dit ten koste gaat van de prestaties. Daarnaast is Android natuurlijk een behoorlijk licht besturingssysteem, waardoor de tablet moeiteloos dagenlang kan functioneren wanneer je hem steeds op korte momenten gebruikt.<br /> [b]<br /> Asus ZenPad 3S 10 &ndash; conclusie[/b]<br /> De Asus ZenPad 3S 10 is &eacute;&eacute;n van de beste Android-tablets van dit moment. Het biedt gebruikers een fantastisch mooi scherm aan met een hoge resolutie en specificaties waar we van onder de indruk zijn. Een mooie processor met zes kernen en 4GB aan werkgeheugen zorgen ervoor dat je nog lang kunt genieten van het apparaat, dat echt gericht is op gebruik voor langere tijd, voordat je hem w&iacute;l vervangen. Onderdelen als de indrukwekkende stereospeakers en de vingerafdruklezer, voor betere veiligheid, zorgen daar ook voor.<br /> <br /> Maar er zijn ook nadelen. Die wegen echt niet zo zwaar dat het gebruik van de tablet wordt aangedaan, gelukkig. Zo worden er wederom veel applicaties meegeleverd waarvan je niet meteen weet wat je ermee aanmoet. Ook zijn veel applicaties dubbel, waardoor je een overvolle tablet overhoudt, voor het idee. Gelukkig kun je veel daarvan uitschakelen of verwijderen, maar dat is wel even een werk. Daarnaast zitten de speakers aan &eacute;&eacute;n kant, waardoor het geluid ook maar van &eacute;&eacute;n kant komt. Irritant wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt.<br /> <br /> Maar over het algemeen zijn wel heel erg enthousiast over de Asus ZenPad 3S 10. Net zoals de vorige 10&Prime;-inch tablet van het bedrijf biedt het gebruikers een toegankelijke ervaring aan als het gaat om het bedienen van het besturingssysteem en maakt het vaak verborgen functies openbaar, zodat je optimaal kunt blijven profiteren van de hardware. Daarom kunnen we de Asus ZenPad 3S 10 ook iedereen aanraden die nu op zoek is naar een tablet en zijn tablet niet elk jaar wil blijven vervangen &ndash; dat hoeft niet met dit apparaat, namelijk.

]]>
0
Dit zijn de verschillen tussen de PlayStation 4, PlayStation 4 Pro en Slim http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-playstation-4-playstation-4-proslim http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-playstation-4-playstation-4-proslim#reacties Tue, 13 Sep 2016 13:36:58 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-playstation-4-playstation-4-proslim [b]Meer PlayStation 4[/b]<br /> Dit jaar mag je twee nieuwe modellen van de PlayStation 4 verwachten. Vanaf 15 september 2016 zal voor 299 euro de PlayStation 4 Slim in de winkels liggen, terwijl twee maanden later de PlayStation 4 Pro verschijnt. Dat apparaat krijgt een prijskaartje van 399 euro. Maar wat zijn nu de verschillen met de originele PlayStation 4, die je nu ook al kunt kopen voor om en nabij de 299 euro (afhankelijk van de winkel)? In dit artikel leggen we de drie verschillende modellen naast elkaar en kijken we naar alle belangrijke verschillen.<br /> [b]<br /> De omvang[/b]<br /> Heb je maar weinig ruimte in je tv-kast of op je bureau? Dan is het handig om te weten wat de afmetingen zijn voor de verschillende PlayStations. De originele PlayStation 4 heeft afmetingen van 275 &times; 53 &times; 305 millimeter. De PlayStation 4 Slim belooft dertig procent kleiner te zijn en heeft afmetingen van 265 &times; 39 &times; 288 mm. Dat is een stuk kleiner. Mocht je dus al ruimte hebben voor een PS4, dan zal het Slim-model zeker in de kast passen. De PlayStation 4 Pro beschikt over afmetingen van 295 &times; 55 &times; 327 mm.<br /> <br /> [b]Het gewicht[/b]<br /> Neem je je console wel eens mee naar je vrienden, dan is het ook leuk om te weten hoe zwaar de PS4-modellen wegen. De originele PlayStation 4 weegt 2,8 kilo. De PlayStation 4 Slim weegt natuurlijk het minst zwaar en heeft een gewicht van 2,1 kilo. De PlayStation 4 Pro is dan de zwaarste van de drie, maar is nog niet eens zo zwaar in vergelijking met de PS4. De Pro heeft een gewicht van 3,3 kilo, wat een halve kilo meer is dan de originele PlayStation 4. Tussen de PlayStation 4 Slim en de Pro zit een gewichtsverschil van 1,2 kilo en dat is best flink.<br /> <br /> [b]Processorkracht en de teraflops[/b]<br /> De enige reden dat de PlayStation 4 Pro bestaat, is omdat Sony een krachtigere versie van de PS4 op de markt wil brengen. Dus mogen we verwachten dat die console ook daadwerkelijk krachtiger &iacute;s en beschikt over meer processorkracht. Die verschillen moet je gaan opmerken wanneer je games speelt die zijn geoptimaliseerd voor de PS4 Pro en de oudere games die zijn voorzien van een patch voor de nieuwe console. Echter, de cpu is wel hetzelfde in alle drie de systemen, met als verschil de kloksnelheid (het aantal GHz).<br /> <br /> De kloksnelheid is een uitdrukking van hoeveel taken een processorkern in &eacute;&eacute;n seconde kan doen. Hoe hoger dit getal, hoe meer taken een processor per seconde kan doen. De kloksnelheid van de originele PlayStation 4 ligt op 1,6Ghz, terwijl die van de Pro ligt op 2,1GHz. De graphics processing unit (gpu) kan 4,2 teraflops uitsturen, terwijl zowel het normale als het Slim-model maximaal 1,84 teraflops kan uitsturen. Dit betekent dat de PS4 Pro ook de meeste stroom verbruikt: maximaal 310 watt. De Slim verbruikt slechts 165 watt.<br /> <br /> Waarom is het aantal teraflops hier belangrijk? Om het simpel te houden betekent een hoger aantal teraflops dat een computer (of dit geval spelcomputer) snel betere en mooiere beelden kan weergeven. Als het iets technischer wordt, dan staat het gelijk aan de rekenkracht van het apparaat. Hoe hoger de rekenkracht, hoe meer polygonen (waar een game uit bestaat) een computer per seconde kan weergeven. 4,2 teraflops betekent in dit geval dat er 4,2 biljoen polygonen per seconden kunnen worden weergeven.<br /> <br /> [b]Andere verschillen[/b]<br /> Daar waar zowel de PlayStation 4 als de PlayStation 4 Slim beschikken over twee usb-poorten, beschikt de PS4 Pro over drie poorten. Twee daarvan zitten aan de voorkant, terwijl de derde aan de achterkant zit. Daarnaast is de PS4 in modellen met 500GB en 1TB beschikbaar, de Slim nu alleen in 500GB en later 1TB, terwijl de Pro in november alleen met een 1TB-schijf verkrijgbaar is. Ook kan de Pro games in 4K afspelen, terwijl de andere twee modellen het moeten doen met full hd. Het werkgeheugen is in alle modellen 8GB.

]]>
0
Samsung Gear S3 vs Samsung Gear S2: dit zijn de verschillen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3-vs-samsung-gear-s2-dit-zijn-de-verschillen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3-vs-samsung-gear-s2-dit-zijn-de-verschillen#reacties Tue, 06 Sep 2016 12:03:35 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-s3-vs-samsung-gear-s2-dit-zijn-de-verschillen [b]Samsung Gear S3 versus Samsung Gear S2[/b]<br /> Het kan nogal een opgave zijn: ga je voor de nieuwste smartwatch van Samsung of houd je het bij de oude? In dit artikel leggen we de Samsung Gear S3 Frontier naast de Samsung Gear S2, zodat je wellicht kunt bepalen of je voor de upgrade moet gaan of niet. De Frontier-editie van de Gear S3 is echt bedoeld voor de mensen die vaak op pad gaan. Daarom is het 1,3&Prime;-scherm van de smartwatch ook voorzien van de nieuwste Corning Gorilla Glass SR+-beveiliging. Dat betekent dat het lang duurt voordat het scherm van het horloge beschadigt.<br /> <br /> Hierboven behandelen we meteen twee verschillen tussen de Gear S3 en de Gear S2. De laatstgenoemde beschikt wel over de beveiliging van Corning, maar dan over Gorilla Glass 3. Dat is ook niet verkeerd, maar SR+ is simpelweg beter. Daarnaast is het scherm van de Gear S3 net even groter dan die van de Gear S2. We hebben het hier over een minimaal verschil hoor: 1,3-inch versus 1,2-inch. En dat terwijl de resolutie van het kleine scherm niet veranderd is (360 bij 360 pixels), maar gelukkig gaat dat niet ten koste van de kwaliteit op het scherm.<br /> [b]<br /> Tizen versus Android Wear[/b]<br /> Zowel de Gear S3 als de Gear S2 worden geleverd met Tizen als besturingssysteem (lees daar alles over in dit artikel). Ja, Android Wear van Google is misschien de betere optie als het gaat om het aantal applicaties, maar de batterijduur kan nog wel eens tegenvallen. En bij Tizen is dat dan weer precies andersom. Over de batterij gesproken: de Gear S3 Frontier wordt geleverd met een veel grotere accu dan zijn voorganger: 380mAh. De Samsung Gear S2 moet het doen met 250mAh, maar beschikt dan ook niet over een gps-chip.<br /> <br /> En juist zo&rsquo;n gps-chip &ndash; die de Gear S3 heeft &ndash; kan voor veel energieverbruik zorgen. Maar wanneer je die functie niet gebruikt, dan kan de smartwatch dagen aan blijven staan, zonder dat je hem opnieuw hoeft op te laden. Verder heeft de Gear S3 meer werkgeheugen, namelijk 768MB ram. De Gear S3 beschikt over 512MB. Dat is ook niet verkeerd. Echter, meer werkgeheugen betekent ook een snellere ervaring. Het interne opslaggeheugen is gelijk gebleven. Zowel de Samsung Gear S2 als de Gear S3 beschikken over maar liefst 4GB.<br /> [b]<br /> Andere verschillen[/b]<br /> De Gear S3 beschikt dus over iets betere interne onderdelen. Ook de buitenkant is net even anders. Zo is het omhulsel van het horloge iets groter (46 bij 49 bij 12,9 mm versus 42,3 bij 49,8 bij 11,4 mm) en kun je elk horlogebandje van 22 millimeter aan het slimme horloge vastmaken. Bij de Gear S2 kun je bandjes van twintig millimeter gebruiken. Wanneer je beide Classic-edities naast elkaar legt, dan kom je op de volgende maten uit: 46 bij 49 bij 12,9 mm versus 39,9 bij 43,6 bij 11,4 mm. De Gear S3 Frontier weegt 62 gram, de Classic 57 gram.<br /> <br /> Daarmee zijn beide versies van de smartwatch iets groter en zwaarder dan hun voorgangers. De Gear S2 weegt 47 gram, terwijl de Gear S2 Classic 42 gram weegt. Verder beschikt de Gear S3 over een Always On-display in kleur en onder dezelfde dualcore processor, die is geklokt op 1GHz, net zoals de Gear S2. Ook ondersteunt de S3 bluetooth 4.2, nfc, wifi gps en mobiele betalingen (nog niet beschikbaar in Nederland), terwijl de S2 alleen beschikt over bluetooth 4.1, wifi en nfc. Beide hebben dezelfde IP68-certificatie gekregen.<br /> <br /> [b]Een speaker aan boord[/b]<br /> Een laatste verschillen tussen beide horloges is het feit dat de Gear S3 beschikt over een ingebouwde speaker. Daardoor is het mogelijk telefoongesprekken te voeren, zonder dat je daarvoor je telefoon uit je broekzak hoeft te halen. Ook kun je berichten laten voorlezen via de speaker. Andere verbindingsopties waar allebei de smartwatches over beschikken zijn een snelheidsmeter, gyroscoop, barometer, hartslagmeter en ambient light. Met de Gear S3 haal je dus een iets moderne variant van de bestaande Gear S2 in huis.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> Al met al wordt de Samsung Gear S3 een smartwatch om naar uit te kijken, al is dat maar vanwege twee redenen. Er is een Always On-display aanwezig, waardoor je altijd de tijd kunt checken, en de smartwatch ziet er niet uit als een smartwatch. En dat is een mooie trend die deze IFA is ingezet. De Samsung Gear S3 is vanaf het vierde kwartaal in Nederland verkrijgbaar in twee varianten. De Gear S3 Classic is beschikbaar in Silver en de Gear S3 Frontier in Dark Grey. Beide varianten hebben een verkoopadviesprijs van 399 euro.

]]>
0
Hands-on met PlayStation VR: de virtual reality-bril voor de PS4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-met-playstation-vr-de-virtual-reality-bril-voor-de-ps4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-met-playstation-vr-de-virtual-reality-bril-voor-de-ps4#reacties Sat, 03 Sep 2016 11:44:41 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-met-playstation-vr-de-virtual-reality-bril-voor-de-ps4 [b]Dit is de PlayStation VR[/b]<br /> PlayStation VR (PSVR) is de virtual reality-bril voor de PlayStation 4. Wanneer je de vr-bril aan de spelcomputer koppelt, dan kun je er een aantal dingen mee. Zo kun je virtual reality-games in de huiskamer spelen, zonder de aanschaf van een dure computer. Concurrerende vr-brillen, zoals de Oculus Rift en de HTC Vive, zijn al aan de prijzige kant en vereisen ook high-end hardware om vloeiend te kunnen draaien. De PSVR dus niet. Ja, 399 euro is nog steeds een hoop geld, maar niet voor een high-end virtual reality-bril.<br /> <br /> Je kunt de PSVR niet zomaar aansluiten op je PS4-console. Daarvoor heb je een adapter nodig, die met de bril wordt meegeleverd. Je plaatst de headset op het hoofd, zodat de ogen toegang krijgen tot het scherm in de houder voorop. Ook zitten er enkele sensoren in de hardware, die bijvoorbeeld de bewegingen van het hoofd kunnen meten. Je kunt ook een koptelefoon aansluiten op de bril, die eveneens wordt meegeleverd in het pakket. Helaas zit niet alles in de doos die je tegen het einde van dit jaar kunt kopen in de winkel.<br /> <br /> Zo dien je nog PlayStation Move-controllers aan te schaffen wanneer je games wil spelen die daar gebruik van maken. Een verplicht onderdeel is echter de PlayStation Camera. Die wordt apart verkocht en kost ook nog eens zestig euro. Zonder die camera werkt de virtual reality-bril helaas niet. Bijna alle games werken tenminste met de Dual Shock 4-controller, terwijl sommige games toch echt alleen gebruikmaken van PlayStation Move. Het houdt dus helaas niet op bij die 399 euro voor de bril; daar komt dus minstens zestig euro bovenop.<br /> <br /> [b]Zo zet je de PlayStation VR-bril op[/b]<br /> Voordat je de PSVR echter op kunt doen, dien je met een aantal dingen rekening te houden. Je kunt de bril namelijk precies instellen naar de grootte van je hoofd. Zo is er een draaiknop aanwezig waarmee je diepte van de houder aanpast. Wanneer je de bril hebt opgedaan dan kun je zelf &ndash; of iemand anders &ndash; aan de cirkel draaien, waardoor die goed en strak om je hoofd zit. Ook is er nog een knopje aan de voorkant waarmee je de bril dichterbij of juist iets verder weg kunt plaatsen van je gezicht. Daardoor past de PSVR bijna iedereen wel.<br /> <br /> Zit je eenmaal en de PlayStation 4 staat aan met een compatibele titel, dan kun je eigenlijk meteen beginnen met gamen. Wel dien je dus nog even op te letten op wat voor controller je nodig hebt. Mocht iemand last hebben van de game die je speelt, dan kun je ook altijd de headset aansluiten op het apparaat. Het is handig dat de bril is voorzien van een koptelefoonaansluiting, zodat je niet vlakbij de tv hoeft te blijven zitten om ervoor te zorgen dat er niet zomaar iets geks gebeurt met de hoofdtelefoon &mdash; of dat er iemand over struikelt.<br /> <br /> E&eacute;n van de grote voordelen van de PSVR is dat er geen grote band tussen de voorkant en de achterkant van de bril zit. Ben je een beetje ijdel dan is het dus goed om te weten dat je haar niet zomaar in de war raakt. Aan de bovenkant is de vr-bril dus nagenoeg helemaal open, behalve het stukje op je voorhoofd. Daar leunt de bril ook op, maar dat voelt verder niet naar aan. Tenminste, als het goed is niet. Is dat wel het geval, dan kun je misschien de draaiknop nog wat strakker aandraaien of de bril zelf iets verder naar voren duwen met dat andere knopje.<br /> <br /> [b]Gamen op de PSVR[/b]<br /> De PlayStation VR wordt straks gelanceerd met een aantal spellen. Een hoop van die games hebben wij al gespeeld. E&eacute;n titel vinden we in het bijzonder tof, omdat het oude gameplay mengt met nieuwe vorm van gameplay. Het spel heet Wayward Sky. In de game doorzoek je een mysterieus vliegend fort, terwijl je op zoek gaat naar je ontvoerde vader. Je kruipt in de huid van Bess en dient een hoop puzzels op te lossen, die allemaal te maken hebben met de PlayStation Move-controller. Maar niet voordat je bekend raakt met de besturing.<br /> <br /> Voordat je begint, dien je namelijk een robot in elkaar te zetten. In die tutorial leer je digitale items vast te pakken met de Move-controller. Dat doe je door je arm en hand te bewegen naar dat digitale object. Wanneer je iets op wil pakken, dan druk je de trigger in op de achterkant van de controller en dat zorgt voor een natuurlijk grijpreactie (in de echte wereld). Je kunt ook echt de diepte opzoeken in de game met die controller en ook objecten achter de robot plaatsen. Daarnaast kun je natuurlijk om je heen kijken, waar dat nodig is.<br /> <br /> Die vaardigheden heb je nodig voor de rest van het spel. Je navigeert door de game alsof je met een muis aan een pc zit. Je wijst naar de plek waar je wil dat Bess heenloopt en bestuurt haar dus niet direct. Vervolgens klik je een object aan waar je iets mee wil doen, waarna de game overschakelt op first-person (je kijkt vanuit de ogen van het personage). Je dient dan handelingen te verrichten: een schakelaar om te zetten, een kraan te verplaatsen en nog veel meer. Die handelingen zijn je bekend, want je hebt al geoefend in die handige tutorial.<br /> <br /> [b]Slechts een voorbeeld[/b]<br /> De beschrijving van de bovenstaande game is natuurlijk een voorbeeld. Voor andere (type) games gelden natuurlijk anders regels, omdat er andere gameplay aanwezig is. Wayward Sky is volgens ons wel een mooie titel die laat zien wat zoiets als de PlayStation VR &ndash; en virtual reality-gaming in het algemeen &ndash; in huis en te bieden heeft, mits er de goede hardware voor aanwezig is. En dan doelen we niet direct op de specs van de bril en de PlayStation 4, maar juist die Move-controllers. Die maken het gamen met de PSVR juist ontzettend tof.<br /> [b]<br /> Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> Sony heeft tijdens zijn presentatie op de E3, een grote en belangrijke gamebeurs in de Verenigde Staten, bekendgemaakt dat PlayStation VR, de virtual reality-bril van het bedrijf, vanaf 13 oktober te koop is in de Verenigde Staten. Later bevestigt het bedrijf dat de bril ook vanaf die datum in Nederland verschijnt. Dan zal de virtual reality-bril voor PlayStation 4 399 euro gaan kosten. De PlayStation VR-headset werkt niet zonder PlayStation 4, dus die zul je erbij moeten kopen wanneer je de console nog niet in huis hebt gehaald.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Lenovo Yoga Tab 3 Plus (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3---ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3---ifa-2016#reacties Sat, 03 Sep 2016 11:30:39 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3---ifa-2016 [b]Dit is de Lenovo Yoga Tab 3 Plus[/b]<br /> Hoewel de tablet geen aandacht kreeg tijdens de IFA-presentatie van Lenovo, komt hij er wel degelijk aan: de verbeterde versie van de Yoga Tab 3. De slate heeft de naam Lenovo Yoga Tab 3 Plus meegekregen. Het apparaat beschikt over een 10,1&Prime;-scherm met Technicolor-kleurverbetering, Dolby Atmos driedimensionaal geluid met vier naar voren gerichte speakers van het merk JBL. Ook zijn er vier afzonderlijke weergavestanden. Het design is zoals we dat van een Yoga Tab kennen &mdash; m&eacute;t een ingebouwde standaard.<br /> <br /> Daardoor is het mogelijk de tablet in een hoek te zetten, waardoor je er bijvoorbeeld gemakkelijk een video op kunt bekijken. Ook zit er een cilinder aan de onderkant, waarin zich de accu bevindt. De Lenovo Yoga Tab 3 Plus beschikt tevens over een flinke resolutie, 2560 bij 1600 pixels, waardoor je ook een mooie schermkwaliteit van 298 pixels per inch. Zelfs op een beursvloer &ndash; met een overvloed aan licht &ndash; levert dat al prachtige plaatjes op. Dus het kan alleen maar beter worden wanneer we er thuis mee aan de slag gaan.<br /> <br /> [b]Verdere specs van de Yoga Tab 3 Plus[/b]<br /> Onder de motorkap vinden we een Qualcomm Snapdragon 625-processor. Dit is niet de beste processor van dit moment, maar daar is de prijs dan ook niet naar. Deze chip is geklokt op 2Ghz en bevat acht kernen en wordt omschreven als een behoorlijk effici&euml;nte processor. Op de beursvloer bleef de tablet lekker vloeiend. De vraag is natuurlijk hoe de tablet het er van afbrengt op de langere termijn. Maar de eerste indrukken zijn in elk geval positief, zeker ook vanwege de 3GB aan werkgeheugen die behoorlijk wat kan hebben met Android.<br /> <br /> Verder is er 64GB aan opslaggeheugen, een usb type-c-poort en een micro-sd-kaartlezer aanwezig. Ook zien we een dertien megapixel-camera aan de achterkant, een vijf megapixel-camera aan de voorkant terug, en zijn bluetooth, wifi, gps en 4G/LTE (optioneel) aanwezig. Met Lenovo Media Cast kunnen gebruikers ook audio (via bluetooth) en video (via Miracast) streamen vanaf een ander apparaat. Tevens komt de Yoga Tab 3 Plus met een 9300mAh smart power management batterij die achttien uur batterijduur biedt en een 24w snel-lader.<br /> <br /> [b]Design en gewicht[/b]<br /> Uiteraard is de tablet helemaal niet zwaar. Wel is het zo dat je hem even goed moet vasthouden, zoals dat met de andere Yoga Tab-modellen ook zo is. Dat komt vanwege die cilinder. Wanneer je de tablet plat op je hand zou leggen, dan kan die nog wel eens kantelen. Daarom doe je er goed aan hem altijd bij de cilinder vast te pakken &mdash; zoals dat ook eigenlijk vanaf het begin af aan bedoeld is. Vlak naast de accu zit een koptelefoonaansluiting. Aan de andere kant treffen we de knoppen voor het volume en het aan- en uitzetten aan.<br /> <br /> Zoals je wellicht al bent gewend van de tabletserie, zijn die knoppen goed bereikbaar, in welke stand je hem ook houdt. Ook is het zo dat er onder de ingebouwde kickstand ruimte is voor een sim-kaart, maar dat is geheel optioneel. Die standaard maakt de tablet net zo handig als de voorgaande modellen: dit is &eacute;&eacute;n van de gemakkelijkste tablet waar je snel een kleine tv voor maakt voor je kleine of een presentatie mee kunt geven voor een kleine groep. En met de betere specs moet dat straks eigenlijk beter gaan dan nu het geval is.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Lenovo Yoga Tab 3 Plus ligt vanaf begin november in de winkels voor een prijs van 299 euro.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Samsung Gear S3 (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-samsung-gear-s3-ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-samsung-gear-s3-ifa-2016#reacties Thu, 01 Sep 2016 11:48:29 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-samsung-gear-s3-ifa-2016 [b]Dit is de Samsung Gear S3[/b]<br /> Dit jaar heeft Samsung tijdens de IFA-beurs in Berlijn de Samsung Gear S3-smartwatch aangekondigd, in twee varianten. De eerste variant wordt de Classic genoemd en de tweede de Frontier. Hoewel beide varianten op elkaar lijken, is het altijd duidelijk te zien welke versie je nu precies hebt. Daar waar de Classic gaat voor elegantie, gaat de Frontier meer voor avontuurlijk. Deze smartwatch oogt en voelt een stuk robuuster en heeft ook een veel stoerder uiterlijk. Beide smartwatches lijken overigens wel op analoge horloges &mdash; maar alleen qua uiterlijk.<br /> <br /> In de kern zijn beide versies echter gelijk aan elkaar, met een enkel verschil. De Samsung Gear S3 Frontier kan ook zonder een smartphone werken en kan het mobiele netwerk op, maar die variant komt mogelijk nog niet naar Nederland toe. Net zoals de Samsung Gear S2, beschikt ook de Gear S3 over een draairing en twee knoppen. Daardoor hoef je niet constant met je vinger op het scherm te drukken, waardoor je altijd goed zicht hebt op de dingen de je doet. Wel druk je op het scherm om een keuze te bevestigen.<br /> <br /> Met de knop die bovenin zit, kun je een pagina teruggaan. De knop onderin brengt je direct terug naar de wijzerplaat. De knoppen leveren goede feedback af, waardoor je nooit zult twijfelen of je er nu al hebt op gedrukt of niet. De draairing bestuurt ook enorm prettig en werkt razendsnel. Met elke plek die je verder springt op het scherm, klikt de ring zich steeds vast. Niet heel strak of iets dergelijks, maar goed genoeg om te weten dat je &eacute;&eacute;n plek bent opgeschoven. En die zekerheid levert gewoonweg gebruikersgemak op.<br /> <br /> [b]Het design van de Gear S3[/b]<br /> Voor welke versie van de Samsung Gear S3 je ook zult kiezen, je haalt in elk geval een opvallende smartwatch in huis. Of je nu gaat voor elegantie of avontuurlijk, de meeste mensen zullen twee keer moeten kijken of je nu een analoog of een digitaal horloge om je pols hebt zitten. Dat komt niet alleen door het Always On-display, waardoor je altijd de tijd kunt zien, maar vooral vanwege het design. Het is geen geheim dat Samsung zich flink heeft laten inspireren door echte horlogemakers en dat kun je aan zo&rsquo;n beetje alle facetten zien van de smartwatch.<br /> <br /> Ze lijken dus veel minder op kleine polscomputers dan de allereerste smartwatches van Samsung, of welke ander merk dan ook, en meer op een gewoon horloge met bijzondere en slimme functies. De Gear S3 is geschikt voor horlogebandjes met een breedte van 22 millimeter, net als veel gangbare gewone horloges. Zo kan de bezitter van deze smartwatch hem aan zijn eigen stijl aanpassen. Ook kun je natuurlijk de wijzerplaat aanpassen, mocht je dat willen. Er zijn dus genoeg opties met betrekking tot het aanpassen van het apparaatje.<br /> [b]<br /> Toffe features[/b]<br /> De Gear S3 heeft misschien niet de primeur van een roterende rand om zijn super amoled-scherm, wel beschikt de smartwatch over het onlangs aangekondigde Corning Gorilla Glass SR+. Dat glas is speciaal ontworpen voor wearables en zorgt voor een harder, krasbestendig en helder display. Of dat ook echt zo is, hebben we helaas niet mogen testen. Laten we het erop houden dat we uitkijken naar het recensie-exemplaar. Ook is er een IP68-certificaat aanwezig, waardoor dat horloge ongestoord een regenbui kunt hebben.<br /> <br /> De draairing is wel uitgerust met nieuwe mogelijkheden. Zonder het scherm aan te raken, accepteer of negeer je inkomende telefoontjes of alarmmeldingen. Je hoeft de Gear S3 daarvoor niet eens aan een smartphone te koppelen, omdat het een opzichzelfstaand product is. Door op het scherm te schrijven of tekenen veranderen boodschappen direct in tekst of emoji. Je maakt korte reminders of to-do lists met de Reminders app. En ook aan veiligheid is gedacht. Mocht je in een noodsituatie terechtkomen, dan activeer je de SOS.<br /> <br /> Je locatie locatiegegevens worden dan verstuurd naar familie, vrienden en medische professionals. Zelfs als je smartphone niet in de buurt is. Met de ingebouwde speaker activeer je voice messaging, beluister je je favoriete muziek en kun je dus bellen. Verder belooft Samsung dat de accu van 380mAh, tot vier dagen meegaat, maar in hoeverre de batterijbesparende functie daar een rol in speelt, is nog niet bekend. Ook wordt de smartwatch voorzien van een groot aantal apps &mdash; en dat terwijl het OS Tizen is en niet het grotere Android Wear.<br /> [b]<br /> De specs van de smartwatch[/b]<br /> De Samsung Gear S3 beschikt over een 1,3&Prime;-scherm met een schermresolutie van 360 bij 360 pixels. Dat levert een pixeldichtheid van 278ppi op. Onder de motorkap zit een dualcore-processor, geklokt op 1GHz, evenals 768 aan werkgeheugen en 4GB aan interne opslagruimte. Beide versies beschikken over bluetooth 4.2, wifi, nfc en gps, terwijl alleen de Frontier dus beschikt over 3G/lte. Verder kun je een versnellingsmeter, gyroscoop, en barometer verwachten, evenals HRM en Ambient light. De accu is draadloos op te laden.<br /> <br /> [b]De Gear S3 om de pols[/b]<br /> Al die features en functies zijn natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar hoe zit het apparaatje nou eigenlijk? Wij hebben even kunnen spelen met de Frontier-versie, de avontuurlijke van de twee, en kunnen niet anders concluderen dan dat het horloge fijn zit. Deze variant voelt aan als een traditioneel horloge, eentje die alleen maar beter moet gaan zitten wanneer je je eigen bandje kunt gebruiken. De Classic-variant zal iets lichter aanvoelen op de pols, maar, net zoals de Frontier, veel weg gaan hebben van een echt horloge.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> Al met al wordt de Samsung Gear S3 een smartwatch om naar uit te kijken, al is dat maar vanwege twee redenen. Er is een Always On-display aanwezig, waardoor je altijd de tijd kunt checken, en de smartwatch ziet er niet uit als een smartwatch. En dat is een mooie trend die deze IFA is ingezet. De Samsung Gear S3 is vanaf het vierde kwartaal in Nederland verkrijgbaar in twee varianten. De Gear S3 Classic is beschikbaar in Silver en de Gear S3 Frontier in Dark Grey. Beide varianten hebben een verkoopadviesprijs van 399 euro.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Lenovo Yoga Book (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-book-ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-book-ifa-2016#reacties Thu, 01 Sep 2016 11:41:40 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-book-ifa-2016 [b]Dit is de Lenovo Yoga Book[/b]<br /> De Lenovo Yoga Book is een vreemde eend in de bijt. Het is een tablet en een laptop, maar ook een apparaat waar je prima op kunt tekenen of handgeschreven berichten op kwijt kunt. Op de bovenstaande foto kun je bijvoorbeeld zien hoe het toetsenbord eruitziet. Zo op het eerste gezicht lijkt er niets &lsquo;anders&rsquo; te zijn, maar dat is het wel degelijk. De toetsen zijn namelijk digitaal en compleet plat. De fabrikant noemt dit het Holo-toetsenbord, waarschijnlijk omdat de knoppen op het oppervlak iets weghebben van een hologram.<br /> <br /> Wanneer je de Yoga Book in deze (haast traditionele) stand wil gebruiken, dan kan dat gewoon. Dan kun je erop werken zoals je dat ook op andere tablets met toetsenborden kunt doen. Je hebt ook nog de keuze uit besturingssystemen: of je gaat voor Windows, of je gaat voor Android. Heeft &eacute;&eacute;n van de twee systemen je voorkeur, dan kun je met een gerust hart daarvoor kiezen. De Intel Atom x5-processor is bedoeld voor mobiele apparaten, zoals smartphones en tablets, en werkt uitstekend met zowel het OS van Microsoft als van Google.<br /> <br /> Maar wanneer je op het knopje van het pennetje op het toetsenbord drukt, dan verdwijnt het en kun je tekenen en schrijven zoals je dat ook op papier doet. Met de meegeleverde stylus kun je handgeschreven berichten of op papier gemaakte tekeningen direct digitaliseren. En voordat je met de stylus het papier (of het zwarte oppervlak) aanraakt, kun je op het beeldscherm zien waar je de pen precies neerzet. Zo zul je dus altijd goed kunnen mikken en kun je ervoor zorgen dat letters elkaar recht opvolgen en dat lijnen elkaar ook kunnen vinden.<br /> [b]<br /> Handig voor op school of op het werk[/b]<br /> Maar waar gebruik je een dergelijke tablet nou precies voor? Dat kun je doen wanneer je bijvoorbeeld van tekenen houdt. Je kunt namelijk ook een stuk papier op het zwarte oppervlak naast het scherm leggen en beginnen met tekenen. De tablet weet waar je de stylus gebruikt op het papier en kan direct de gemaakte handelingen digitaliseren. Op het scherm zelf kun je de dikte en de kleuren aanpassen van de pen, maar in het echt natuurlijk niet. Ook is het een handig apparaat voor op school, wanneer je veel aantekeningen moet maken.<br /> <br /> Ben je vaak onderweg voor je werk en wil je even snel een notitie maken? Dan kan dat ook met een apparaat zoals de Lenovo Yoga Book. Het voordeel van de tablet gebruiken, is dat je alles dus ook meteen digitaliseert. En daardoor kun je het ook in de cloud opslaan bijvoorbeeld en ervoor zorgen dat je je aantekeningen altijd bij de hand hebt en snel terug kunt vinden. Je mag natuurlijk ook altijd het papier waarop je hebt geschreven bewaren &mdash; maar waarom zou je dat doen wanneer alles in de cloud staat? Ach, dan is het natuurlijk een mooie back-up.<br /> <br /> [b]Het toetsenbord[/b]<br /> Wanneer je de traditionele stand van de laptop gebruikt, dan kun je typen zoals je dat gewend bent. Of nou ja, niet helemaal natuurlijk. Want de meeste toetsenborden van laptops hebben fysieke knoppen. Die worden wellicht ook steeds dunner, maar geven altijd genoeg feedback af. Daardoor weet je zeker dat je een knop hebt ingedrukt en kun je al gauw blind typen. Bij de Yoga Book werkt dat toch even anders door het gebrek aan fysieke knoppen. Er vindt wel een trilling plaats wanneer je een toets indrukt, maar die is behoorlijk subtiel.<br /> <br /> Ook lukte het ons niet om direct blind te typen op het apparaat en daar hebben we eigenlijk nooit last van wanneer we nieuwe producten met een toetsenbord testen. Laten we het erop houden dat het typen met een plat toetsenbord even wennen is. Gelukkig is het zo dat het toetsenbord leert hoe jij typt. Pak je bijvoorbeeld de spatiebalk wat lager steeds, dan zal de Yoga Book het oppervlak van die specifieke knop iets vergroten, bijvoorbeeld. Ook kun je gaan werken met een ingebouwde woordvoorspelling, zoals je die al kent.<br /> <br /> [b]Verder specificaties van de Lenovo Yoga Book[/b]<br /> Onder de motorkap zit de eerdergenoemde Intel Atom x5-processor, een cpu die geproduceerd is met mobiele apparaten in het achterhoofd. Daardoor kan de Book ook lekker dun blijven en de vorm van een boek aannemen (zo&rsquo;n boek waarin je zelf aantekeningen maakt). Daarnaast is er 4GB aan werkgeheugen aanwezig en kun je rekenen op 64GB aan interne opslagruimte. Ook komt de Yoga Book met een 8 megapixel en een 2 megapixel camera, een usb-poort en een hdmi-poort. En je hebt de keuze uit Windows 10 of Android 6.0.1.<br /> <br /> De Yoga Book is dicht 9.6mm dun en weegt 690 gram, wat hem eenvoudig mee te dragen maakt. De behuizing is gemaakt van een combinatie van magnesium en aluminium. Het scherm is 360 graden te draaien waardoor je het geheel in diverse posities &ndash; als tablet, als laptop en alles daar tussenin &ndash; kunt gebruiken. De pen hoeft nooit opgeladen te worden, beschikt over 2.038 drukniveaus en je kunt de tip van de normale pen door elke andere pentip vervangen. Het scherm is 10,1-inch groot en beschikt over een resolutie van 1920 bij 1200 pixels.<br /> [b]<br /> Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Lenovo Yoga Book met Android komt in een Gold- en Gunmetal-afwerking op de markt. De Windows-versie krijgt alleen een Carbon Black-afwerking mee. De Android-versie gaat 499 euro kosten, de Windows-variant is honderd euro duurder. Met 4G LTE voor mobiel internet moet voor beiden nog honderd euro extra bijgeteld worden. Beide versies moeten vanaf oktober in de Nederlandse winkels liggen. Het is een interessante concept voor een convertible, eentje die laat zien dat Lenovo niet bang is om te innoveren.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Motorola Moto Z Play (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-z-play-ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-z-play-ifa-2016#reacties Thu, 01 Sep 2016 11:38:55 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-z-play-ifa-2016 [b]Dit is de Motorola Moto Z Play[/b]<br /> Motorola heeft tijdens de IFA in Berlijn een derde Moto Play Z aangekondigd. Eerder dit jaar verschenen de Moto Z en de Moto Z Force al en nu hebben we dan eindelijk de Z Play erbij gekregen. Daar waren al enorm veel geruchten over verschenen en veel van die informatie blijkt uiteindelijk te kloppen. Zo is de Moto Z Play inderdaad een phablet met een scherm van 5,5-inch, maar ook met iets minder goede hardware. Zo is er 3GB werkgeheugen aanwezig en moeten gebruikers het doen met een Snapdragon 625-processor.<br /> <br /> Hoewel dat nog steeds mooie specificaties zijn voor een smartphone, is het duidelijk dat Lenovo, als eigenaar van Motorola, met dit toestel het middensegment van de markt wil bedienen. En dat is prima, want zo krijgen ook de mensen die geen dure Moto Z willen de kans gebruik te maken van de Moto Mods. Dit zijn speciale accessoires die zijn gemaakt voor de Moto Z-lijn, waarmee je de mogelijkheden van je smartphone vergroot. E&eacute;n van die Mods is bijvoorbeeld de camera-mod van het bekende merk Hasselblad, uit Zweden.<br /> <br /> De processor in het apparaat is geklokt op 2GHz. Ook is er 32GB aan interne opslagruimte aanwezig, maar je kunt die ruimte uitbreiden met een micro-sd-kaart. E&eacute;n van de mooiste dingen aan het toestel is misschien nog wel de software. Motorola staat erom bekend bijna een kale Android-ervaring aan te bieden &mdash; het bedrijf verandert weinig aan het OS en levert ook niet zo heel veel third-party apps mee. Je zult dus kunnen genieten van Android 6.0 Marshmallow zoals het systeem bedoeld is en dat is een mooi vooruitzicht.<br /> <br /> [b]Het design van de Moto Z Play[/b]<br /> Wat direct opvalt wanneer je het toestel in je hand hebt, is het formaat. Hij is groot, vanwege het scherm, maar helemaal niet dik. Ik heb er mijn Nexus 5X naast gelegd en zag dat de Moto Z Play er bijna twee keer in paste qua dikte. En dat is een behoorlijk prestatie te noemen &mdash; ikzelf was altijd in de veronderstelling dat LG al heel goed werkt heeft afgeleverd met mijn smartphone naar keuze. Daarnaast is het apparaat voorzien van een glazen behuizing, wat het toch een luxueus gevoel meegeeft. Zonder dat je daarvoor de hoofdprijs betaalt.<br /> <br /> Verder vinden we aan de voorkant een snelle vingerafdruklezer in een homeknop en natuurlijk nog de frontcamera. Die beschikt over vijf megapixel, en daar kun je behoorlijke selfies en andere foto&rsquo;s mee maken. Wil je betere foto&rsquo;s maken, dan kun je altijd terecht bij de camera op de achterkant, die beschikt over zestien megapixel. Aan de onderkant zit nog een usb-type-c-poort, terwijl we aan de bovenkant een koptelefoon-aansluiting aantreffen. Het is overigens mogelijk de accu middels een snellaadoptie rap van energie te voorzien.<br /> <br /> [b]De accu van het toestel[/b]<br /> Maar in hoeverre je die optie zal gebruiken, moet nog blijken. En dat bedoelen we alleen maar positief. De Motorola Moto Z Play is namelijk voorzien van een behoorlijk accu van 3510mAh en dat met dit dunne omhulsel. Lenovo belooft dat je het toestel zo&rsquo;n vijftig uur op normale wijze kunt gebruiken. Dat weten we pas zeker wanneer we het toestel voor de recensie testen. Het lijkt in elk geval plausibel, omdat het scherm geen qhd, maar fhd is. Full hd vergt nou eenmaal veel minder van je accu dan een grotere qhd-resolutie.<br /> <br /> Die snellaadoptie zou ervoor zorgen dat je met vijftien minuten opladen, zo&rsquo;n negen uur vooruit kunt. Dat is nogal een claim en proberen we graag uit wanneer we daartoe de mogelijkheid hebben. Tot die tijd lijkt de belofte van een smartphone die ongeveer twee dagen mee kan gaan bij normaal gebruik al een mooie belofte. De Moto Z Play weegt 165 gram en ligt bijzonder lekker in de hand. Hij is breed genoeg om hem goed vast te kunnen houden. En ondanks de iets mindere specs, lijkt het toestel ook vlot te reageren op alle input.<br /> <br /> [b]Moto Mod: Cameramodule van Hasselblad[/b]<br /> Over de module van Hasselblad wordt vermeld dat hiermee optisch tot tienmaal kan worden ingezoomd, en dat er uitstekende raw-beelden mee kunnen worden gemaakt, die op de telefoon worden opgeslagen. De camera biedt tevens een xenon-flitser aan. Je klikt de module heel gemakkelijk op de achterkant van het apparaat, die middels een magneet wordt vastgeklikt. En stevig ook, want aanvankelijk konden we de module er niet zomaar af krijgen. Dat geeft goede hoop, want dat betekent ook dat die er niet zomaar af valt.<br /> <br /> De smartphone reageert snel op het vastmaken van een module. Wanneer je de pinnetjes op de achterkant verbindt met de pinnetjes op de accessoire, dan zit de module meteen goed vast. De Moto Z Play geeft dan direct aan dat er communicatie is. In dit geval kun je dan de camera-applicatie openen en mooiere foto&rsquo;s maken, die wel een afwijkende resolutie hebben. Je maakt foto&rsquo;s in een vierkant en niet in breedbeeld, want in het begin even raar is. We zijn al jaren niets anders gewend van onze telefoons, maar het komt de kwaliteit ten goede.<br /> [b]<br /> Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Motorola Moto Z Play krijgt een verkoopadviesprijs mee van 449 euro, terwijl de Hasselblad-cameramodule nog eens 249 euro kost. En dat is best goedkoop voor een Hasselblad-camera natuurlijk, al kunnen we begrijpen dat het een de dure kant is voor een accessoire. Daar tegenover kun je stellen dat je je eigen camera thuis kunt laten en voortaan maar &eacute;&eacute;n apparaat hoeft mee te nemen, samen met deze module. Want de foto&rsquo;s die je kunt maken met de Hasselblad-module, gaat de kwaliteit van zo&rsquo;n beetje elke smartphone op de markt voorbij.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Huawei MediaPad M3 (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-huawei-mediapad-m3-ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-huawei-mediapad-m3-ifa-2016#reacties Thu, 01 Sep 2016 11:33:49 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-huawei-mediapad-m3-ifa-2016 [b]Dit is de Huawei MediaPad M3[/b]<br /> Wanneer er een grootschalig evenement wordt gelanceerd en je weet dat er grote fabrikanten op af komen, dan blijven er maar weinig dingen geheim. Zo kwamen bijvoorbeeld de smartwatches Samsung Gear S3 en de Asus ZenWatch 3 al aan het licht voordat ze waren gepresenteerd. Datzelfde geldt voor de Yoga Book van Lenovo en ook met de Huawei MediaPad M3 is dat niet anders. Dit wordt de volgende high-end tablet van het bedrijf, die qua design al in elk geval &eacute;&eacute;n element lijkt te begrijpen: de stereospeakers zitten aan de zijkant.<br /> <br /> Maar daar later meer over. De Huawei MediaPad M3 beschikt over een groot scherm van 8,4-inch. De schermresolutie bedraagt 2560 bij 1600 pixels en dat levert een pixeldichtheid op van 359ppi. Dat betekent dat we te maken hebben met een scherp beeld en dat komt de kijkervaring, wanneer je video&rsquo;s of foto&rsquo;s bekijkt, ten goede. Daarnaast maakt de MediaPad M3 ook nog gebruik van een speciaal crystal clear display &mdash; maar om dat element goed te beoordelen, dienen we het product echt goed te recenseren. Dit zijn onze eerste indrukken.<br /> <br /> En die eerste indrukken zijn meer dan goed. De tablet is in staat om snel handelingen te verrichten. En de foto&rsquo;s en video&rsquo;s op het scherm komen ook echt heel goed tot hun recht. Daarnaast is er ook een filter voor blauw licht aanwezig, die ervoor zorgt dat er in de avond minder druk op je ogen komt te staan. Ook dat is een feature die wel later beter willen testen. Maar van wat we er tot nu toe van hebben gezien, kunnen we ook hier stellen dat Huawei het bij het juiste eind lijkt te hebben. Hopelijk bouwt Google nog eens zelf de avondmodus in Android&hellip;<br /> <br /> [b]De nadruk ligt op mediaconsumptie, in het specifiek geluid[/b]<br /> Tijdens de presentatie kwam ook de ceo van Harman even op het podium staan, een meneer genaamd Dinesh Paliwal. Paliwal is al sinds 2007 de bestuursvoorzitter van Harman. Of Paliwal er verantwoordelijk voor is of niet, maakt niet uit. Maar het feit dat de MediaPad M3 stereospeakers aan de zijkanten van de tablet heeft geplaatst, laat ons in elk geval zien dat er mensen aan hebben gewerkt die weten waar ze het over hebben. Dat staat nog los van de kwaliteit: de plaatsing is minstens net zo belangrijk voor een goede audiobeleving.<br /> <br /> En de speakers leveren ook nog eens goed geluid af. Nee, verwacht geen diepe bas of iets dergelijks. Maar dat geluid stijgt wel boven het gemiddelde uit. Je zou in principe een film kunnen kijken met alleen de speakers van de tablet, zonder dat het aangenaam wordt. Ook muziek beluisteren kan, maar met een koptelefoon op klinkt alles toch veel beter (mede dankzij de ondersteuning voor hoge kwaliteit muziek). Dat Harman/Kardon in elk geval heeft meegewerkt aan de audio-ervaring is duidelijk en geeft ons vertrouwen in de toekomst.<br /> [b]<br /> Andere specs van de tablet[/b]<br /> Verder weten we dat Huawei in het apparaat &eacute;&eacute;nn van zijn eigen processoren heeft geplaatst. Het gaat om een Kirin 950-processor die volgens het bedrijf ook intensieve applicaties ondersteunt. Het gaat hier om een 16nm octacore-processor, volgens Huawei de enige in zijn soort. De vingerafdruklezer moet ervoor zorgen dat je tablet altijd veilig kan worden ontgrendeld, maar hebben we helaas niet kunnen testen. Instellen kost nou eenmaal tijd en voor die paar minuten die we hebben, kijken we liever ook naar andere dingen.<br /> <br /> Ook dat onderdeel is dus iets waarin we in de recensie op terugkomen. Wel kunnen we nog vertellen dat de fabrikant een vierde laag in de beveiliging met je vingerafdruk heeft aangeboord, zodat het niet meer mogelijk is het apparaat te ontgrendelen met een afdruk van je vinger (zonder dat je er zelf bent). Daarnaast is er ook een behoorlijk accu van 5100mAh aanwezig, waarmee de tablet het enkele dagen &ndash; bij normaal gebruik &ndash; moeten kunnen uithouden. Het ligt er natuurlijk net aan wat je allemaal doet, maar de accu is niet snel leeg.<br /> <br /> [b]Design en gewicht[/b]<br /> Naast de nadruk op geluid, weten we inmiddels ook zeker dat Huawei veel nadruk heeft gelegd op het design van de tablet. Tijdens de presentatie werd er met allerlei termen gegooid door de ceo van de fabrikant, maar het belangrijkste is: hoe ziet het apparaat eruit? Behoorlijk mooi. Eigenlijk precies wat je van een high-end tablet zoals de MediaPad M3 mag verwachten. De afwerking is ontzettend netjes en de tablet voelt ook ontzettend luxueus aan. En de beschikbare kleuren maken het plaatje eigenlijk helemaal compleet.<br /> <br /> Bovendien is de tablet ook helemaal niet zwaar en ligt die lekker in de hand. Je kunt hem gemakkelijk met de ene hand vasthouden en met de andere hand bedienen. Zo zijn de foto&rsquo;s in dit artikel gemaakt zonder hulp &ndash; en dat laat toch wel zien hoe licht het apparaat is en hoe goed het gewicht intern verdeeld is. Daarnaast is de tablet natuurlijk voorzien van een gemakkelijk bereikbare koptelefoonaansluiting en is er een homeknop aanwezig, evenals knoppen voor het aan- en uitzetten en natuurlijk voor het beheren van de volume. En that&rsquo;s it.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Huawei MediaPad M3 komt in verschillende varianten op de markt. De goedkoopste is 349 euro. In dat geval koop je een wifi-tablet met 4GB werkgeheugen en 32GB opslaggeheugen. Mocht je dezelfde variant met LTE willen hebben, dan betaal je vijftig euro meer. Die 399 euro betaal je ook voor de 4GB en 64GB wifi-variant. Voor 449 euro heb je de laatste uitvoering, maar dan met LTE. Huawei heeft aangekondigd dat in Europa eerst de landen Frankrijk, Duitsland, Itali&euml;, Portugal, Spanje, Rusland en het Verenigd Koninkrijk voorzien worden.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Asus ZenWatch 3 (IFA 2016) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-asus-zenwatch-3-ifa-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-asus-zenwatch-3-ifa-2016#reacties Wed, 31 Aug 2016 12:06:56 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-asus-zenwatch-3-ifa-2016 [b]Dit is de Asus ZenWatch 3[/b]<br /> Vlak voor de IFA begon, kwam de Asus ZenWatch 3 al in het nieuws. Destijds werd er over de smartwatch gezegd dat die een rond scherm zou krijgen. Ook toen vonden we dat al een plausibel gerucht, aangezien veel smartwatchmakers slimme horloges met vierkante schermen achter zich laten. De ZenWatch 3 doet dat ook en presenteert de drager een helder en rond amoled-scherm. Naast het scherm bevinden zich tevens drie knoppen die moeten helpen met de navigatie, een manier van bediening die moet aanvoelen als vanouds.<br /> <br /> Onder de motorkap van de Asus ZenWatch 3 zit een Qualcomm Snapdragon Wear 2100, 512MB aan werkgeheugen en 4GB aan opslaggeheugen. Het ronde scherm biedt een formaat van 1,39-inch aan, evenals een schermresolutie van 400 bij 400 pixels. Verder is er een accu van 340mAh aanwezig, die binnen vijftien minuten tot zestig procent opgeladen kan worden. Met die zestig procent zou je vervolgens een dag moeten kunnen volmaken, maar zoiets kunnen we alleen zelf concluderen wanneer we het horloge recenseren.<br /> [b]<br /> De accu van 340mAh[/b]<br /> Een volle accu zou ongeveer anderhalve dag moeten meegaan, belooft Asus. Asus brengt de nieuwste ZenWatch in drie verschillende kleuren op de markt. Er komt een zilverkleurige uitvoering, een gunmetal uitvoering en een rose gold-variant. Wat de horlogeband betreft kan gekozen worden tussen rubber of leer. Wij hebben de leren variant even gedragen en kunnen alvast zeggen dat die niet vervelend aanvoelt en gewoonweg lekker zit. Ook is de smartwatch helemaal niet zwaar &mdash; hij is lichter dan een gemiddeld traditioneel (duur) horloge.<br /> <br /> Mocht je het toch vinden tegenvallen dat het horloge tot twee dagen meegaat (wanneer er volop gebruikgemaakt wordt van de energiebesparende modus), dan is er goed nieuws. Er zullen namelijk ook enkele accessoires voor de Asus ZenWatch 3 worden uitgebracht. E&eacute;n van die accessoires is een externe batterij van 200mAh, waarmee je nog een extra dag aan energie met je meeneemt. De batterij wordt via een magneet aan de achterkant van het apparaat bevestigd en zal precies om de case van het slimme horloge passen.<br /> <br /> [b]De looks[/b]<br /> Wanneer je de Asus ZenWatch voor het eerst ziet, dan kun je goed zien dat de fabrikant veel aandacht aan het design gegeven heeft. De smartwatch is mooi afgewerkt en beschikt over roestvrij staal dat ook voor juwelen wordt gebruikt. Het omhulsel is 9,95mm dun en beschikt over meerdere lagen. In combinatie met een leren band levert het een prachtig plaatje, een smartwatch die je gerust kunt dragen wanneer je een zakelijke afspraak hebt. Natuurlijk spelen wijzerplaten ook een grote rol in het dragen van zo&rsquo;n slim horloge.<br /> <br /> En ook daar laat Asus geen steek vallen. De smartwatch wordt namelijk geleverd met meer dan vijftig exclusieve wijzerplaten. Er zullen er dus ongetwijfeld een aantal zijn die bij je outfit of afspraak passen. De drie goed bereikbare knoppen zijn zelf in te stellen door de gebruiker en kunnen dus verschillende apps en instellingen aanbieden. Wanneer je kijkt naar de vorm van het slimme horloge, dan gaat Asus direct de strijd aan met de Moto 360 en de Huawei Watch, maar met de toevoeging van die knoppen heeft het toch een streepje voor.<br /> [b]<br /> De drie knoppen[/b]<br /> Die knoppen leveren overigens genoeg feedback af tijdens het indrukken, wat de bediening uiteindelijk ten goede komt. Op de achterkant van het apparaat zit een magneet die het horloge aan een oplader kan bevestigen, waardoor je de smartwatch dus draadloos kunt opladen. Wat verder nog heel mooi is om te weten, is het feit dat de Asus ZenWatch 3 is voorzien van een IP67-certificatie. Daardoor weten we zeker dat de smartwatch zowel water- als stofdicht is en het dus niet meteen een ramp is wanneer je hem per ongeluk onder de kraan houdt.<br /> <br /> Hoewel je de werking van de knoppen zelf kunt instellen, kun je natuurlijk ook gewoon de standaard indeling aanhouden. De middelste knop, de kroon, werkt namelijk als een homeknop en zal je direct terug naar de wijzerplaat brengen. De knop erboven stelt je in staat naar boven te scrollen, terwijl de knop naar onder je naar onder laat scrollen. Op de homescreen zal de bovenste knop de Asus-fitnessapp openen, maar je kunt dus straks zelf bepalen welke apps je onder de knoppen wil hebben staan. Zo kun je die sneller opstarten dan voorheen.<br /> <br /> Prijs en beschikbaarheid<br /> <br /> Asus heeft tijdens zijn presentatie laten weten dat de Asus ZenWatch 3 229 euro zal gaan kosten. Helaas is op moment van schrijven nog niet bekend wanneer we de smartwatch met Android Wear precies in Nederland mogen verwachten. Met de omschrijving &lsquo;vierde kwartaal 2016&rsquo; moeten we het voorlopig maar doen. Tot die tijd kijken we in elk geval reikhalzend uit naar &eacute;&eacute;n van de mooiste Android Wear-smartwatches van dit moment. Je kunt het slimme horloge later dit jaar koppelen met zowel een Android- als een iOS-apparaat.

]]>
0
Denon Heos HomeCinema soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/denon-heos-homecinema-soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/denon-heos-homecinema-soundbar#reacties Fri, 26 Aug 2016 10:37:29 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/denon-heos-homecinema-soundbar [b]Denon Heos HomeCinema &ndash; design en installatie[/b]<br /> De Denon Heos HomeCinema soundbar heeft een slank en vooral uniek design. Maar vergis je niet in de dikte, want de bar zit volgepropt met de nodige onderdelen. De soundbar is voorzien van twee 2&Prime;x5&Prime; precisiedrivers die de hogere bas- en middentonen weergeven. Daarnaast geven twee koepeltweeters van twintig mm het gehele hogetonenbereik weer, met een respons tot 20 kHz. Het apparaat heeft een HDMI-ingang en -uitgang (met Audio Return Channel) en ondersteuning voor Dolby Digital, Dolby Digital Plus en DTS-decoders.<br /> <br /> Daarnaast beschikt de soundbar over aansluitingen voor infrarood (waar je de meegeleverde IR Blaster op aansluit), een coaxkabel, optische kabel, ethernetkabel en een audiokabel. Verder is er nog een usb-poort en kun je de Heos HomeCinema met het wifi-netwerk verbinden. Aan de voorkant en de bovenkant vind je geen knopjes. Aan de voorkant vind je alleen het logo en een led-strip, die verschillende signalen af kan geven met verschillende kleuren. Meer over die kleuren vind je in de handleiding, die zijn met name bedoeld voor het instellen.<br /> <br /> Aan de rechterkant van de soundbar zitten drie knoppen waarmee je het geluid kunt beheren. Een knop voor harde en zachtere volume, evenals een muteknop. Verder dien je de soundbar te bedienen met de afstandsbediening van de televisie (of de app) en in te stellen met de gratis te downloaden applicatie voor Android en iOS.<br /> <br /> Je moet je je smartphone of tablet aan de soundbar koppelen om verbinding te maken met het wifi-netwerk. Er wordt een audiokabel meegeleverd om de connectie te leggen. Ook dien je de app te hebben ge&iuml;nstalleerd. Daarna open je de app en volg je de instructies op die in beeld verschijnen. Wanneer het maken van de verbinding mislukt &ndash; wat bij ons in eerste instantie het geval was -, dan dien je de handleiding te raadplegen om te achterhalen wat een bepaalde led-kleur betekent. Die led-strip kan dus verschillende kleuren weergeven.<br /> <br /> Gelukkig is er nog de ethernetkabel, waardoor je toch verbinding kunt maken met je netwerk, maar handig is anders. Wat ook opvallend is, is het ontbreken van een afstandsbediening. Je krijgt echter wel de mogelijkheid om de afstandsbediening van je tv voor de HomeCinema te gebruiken en er wordt een IR-blaster meegeleverd voor wanneer de soundbar voor de IR-ontvanger van de tv staat. Via de afstandsbediening van je tv krijg je toegang tot de basisfuncties, zoals het beheren van de volume en het aan- en uitzetten van de soundbar. De rest van alle opties zijn terug te vinden in de mobiele app.<br /> <br /> De subwoofer plaatsen gaat wel helemaal moeiteloos. Je plaatst de speaker naast de kast van of vlakbij de televisie, stopt de stekker in het stopcontact en de verbinding wordt automatisch gemaakt. De stekker is overigens wel heel erg kort; ik moest mijn stekkerblok zeker een meter verplaatsen. En omdat er natuurlijk meerdere apparaten op staan aangesloten met soms korte stekkers, was het even puzzelen.<br /> <br /> Het ontbreekt ook niet aan meegeleverde accessoires. Zo kun je de soundbar en de subwoofer op verschillende manieren vastzetten. De subwoofer heeft bijvoorbeeld antislippads gekregen, terwijl de soundbar zelf aan de muur te bevestigen is, op pootjes te zetten is en ook kan worden voorzien van antislippads. Naast de audiokabel, wordt er ook een hdmi- en een optische kabel meegeleverd, waardoor je eigenlijk in &eacute;&eacute;n keer voorzien bent van alle onderdelen.<br /> <br /> Wanneer je overigens in staat bent geweest de soundbar met het wifi-netwerk te koppelen, dan kun je de Heos HomeCinema in combinatie met andere Heos-speakers gebruiken. Daardoor kun je niet alleen een surroundsound realiseren voor &eacute;&eacute;n kamer, ook kun je bijvoorbeeld je muziek in andere kamers instellen vanuit dezelfde app. Mocht je het nodig vinden, dan kun je tot 32 apparaten van Heos instellen en koppelen binnen hetzelfde netwerk. De muziek wordt dan, wanneer gewenst, over elke speaker gelijktijdig, zonder een vertraging, afgespeeld.<br /> <br /> [b]Denon Heos HomeCinema &ndash; gebruik[/b]<br /> Naast bovengenoemde punten met betrekking tot de installatie is het opvallend dat de soundbar simpelweg dingen niet heeft, zoals een bluetooth-verbinding (daar dien je een aparte adapter van 9 euro voor te kopen) of ondersteuning voor 4K Ultra HD-content (via hdmi) en High-Res-audio; goedkopere soundbars beschikken daar inmiddels wel over. Het ontbreken van bluetooth is in mijn ogen toch wel een gebrek, aangezien veel smart devices tegenwoordig leunen op de bluetooth-verbinding voor het afspelen van muziek.<br /> <br /> Dat is vooral een handige feature wanneer vrienden op bezoek komen en ook hun smart device willen gebruiken voor het afspelen van muziek. Muziek afspelen via de bluetooth-verbinding is dan de meest snelle en goede optie, omdat je niet moeilijk hoeft te doen met aparte apps en internetverbindingen. Handig is wel de mogelijkheid het geluid van de tv ook over andere speakers af te kunnen spelen, waardoor je altijd hoort wat er gaande is, ook wanneer je niet in de huiskamer zit.<br /> <br /> Dan is het ook zo dat de Heos HomeCinema DNLA-playback via de applicatie en de meest populaire muziekbestanden ondersteunt (zoals MP3, WAV, FLAC, AAC, et cetera), support voor audio van hoge kwaliteit is er dus niet. Sommige mensen zullen het verschil tussen normale of hoge kwaliteit van muziek misschien niet horen, maar van een soundbar van bijna achthonderd euro verwachten we simpelweg meer.<br /> <br /> De Heos-app op Android en iOS biedt op zich een prima interface aan als het gaat om het afspelen van muziek. Je kunt moeiteloos voor jouw muziekstreamingdienst kiezen (al worden nog niet &aacute;lle diensten ondersteund) en werken met afspeellijsten gaat ook goed. Maar er is geen knop voor de homepagina, waardoor je meerdere keren op de terugknop moet drukken (of twee keer op de muziekknop) wanneer je iets wil veranderen. Je regelt alles vanuit de app van de soundbar dus de software mag wat beter uitgedacht zijn. Dat is ook de algemene indruk van ons; de software komt wat oubollig en karig over maar Heos zegt hard te werken aan verbeteringen.<br /> <br /> Wanneer je de tv aanzet, dan zal de soundbar ook zelf aangaan. En dan duurt het even voordat het geluid doorkomt, wat gemakkelijk een minuut kan duren. Nu hoeft dat geen probleem te zijn. Maar wanneer je net op tijd het nieuws opzet en toch de eerste regels mist, is dat vervelend. Maar wanneer alles dan werkt, dan werkt het wel goed. Het duurt alleen zo lang voordat je bij dat stadium aankomt en dat zorgt toch voor een smet op de ervaring.<br /> <br /> [b]Denon Heos HomeCinema &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> De Heos HomeCinema levert aanvankelijk een natuurlijk, breed en levendig geluid af. Helemaal wanneer je naar series of films kijkt waarin met name dialogen en een heldere weergave centraal staan. Het geluid wordt prettig weergegeven en kan met gemak de kamer vullen, ook zonder hulp van extra speakers. Daarbij is het een vrij breed stereobeeld en wordt er voldoende diepte en dynamiek gecre&euml;erd. Het geluid omringt je niet maar brengt de audiostage wel een stuk verder naar voren.<br /> <br /> We zijn qua audioweergave met name enthousiast over de midrange kwaliteiten van de bar, daar is niet mis mee. Maar wanneer je buiten die regio kijkt, dan is er ruimte voor verbetering. Zo valt de weergave van de hogere tonen wat tegen &ndash; bijvoorbeeld de gitaarsolo van Matthew Bellamy van de band Muse en in het specifiek het nummer Exogenesis Symphony Part 2. Je hoort de tonen hier en daar wel op de achtergrond wanneer andere instrumenten het voortouw nemen, maar wanneer de gitaar naar de voorgrond komt, dan ontbreekt het gewoon aan kracht en subtiele details. Datzelfde merkten we bij andere muziek: de soundbar laat het liggen bij de hoge tonen.<br /> <br /> De subwoofer kan aanvankelijk te zacht klinken. Mocht dat zou zijn, dan kun je middels de instellingen binnen de app het geluid van meer kracht voorzien, waardoor je al gauw een krachtig geluid de kamer instuurt. Gelukkig is de soundbar ook in staat de lage tonen te verzorgen, waardoor je mooie, diepe tonen hoort. Het volume daarnaast behoorlijk omhoog gedraaid worden zonder dat dit de audioweergave negatief be&iuml;nvloedt. Je kunt een kamer dus goed vullen tijdens een feestje, zonder vervorming.<br /> <br /> [b]Denon Heos HomeCinema &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al is de Heos HomeCinema soundbar niet de eerste soundbar waar we aan denken voor de combinatie ultiem geluid en comfortabel gebruik, met name omdat de ervaring nogal wat haken en ogen met zich meebrengt. De belangrijkste redenen hiervoor zijn het ontbreken van verschillende features en de ietwat tegenvallende app. Met de app kun je de soundbar wel bedienen en instellen, maar de app mist simpelweg features en populaire muziekstreamingdiensten als Google Play Music en Apple Music.<br /> <br /> Op het gebied van geluid zijn we echter wel te spreken, met een puntje van kritiek. De lage tonen komen mooi door, bij zowel de subwoofer als de soundbar, en de middenklanten zijn warm en helder. Ook is het audioveld breed en diep, en kun je het volume ver open draaien zonder dat et vervorming optreedt. Echter ontbreekt het aan subtiele details in de hogere regionen, met name wanneer je muziek luistert, en net dat beetje souplesse mag je in onze optiek voor 800 euro wel verwachten. Dat geldt ook voor 4K- en Hi-Res-audio-ondersteuning.<br /> <br /> Ook zijn we tevreden over de verschillende aansluitingsmogelijkheden, het slanke design en de integratie met andere Heos-producten waardoor je een multiroom-systeem kunt opzetten. Het is al met al dus vooral weten wat de beperkingen van de speaker en de bijbehorende app zijn. Wij zien echter voldoende ruimte voor verbetering, met name qua features en software.

]]>
0
Lenovo ThinkPad X1 Tablet http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-tablet http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-tablet#reacties Wed, 17 Aug 2016 12:12:12 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-tablet [b]Specs[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Tablet is in verschillende configuraties verkrijgbaar. Dit zijn de prijzen van de Lenovo-website.<br /> <br /> - Intel Core M5-6Y54, 8GB werkgeheugen, 128 GB SSD &ndash; 1.459,00 euro<br /> - Intel Core M5-6Y54, 8GB werkgeheugen, 192 GB SSD, nfc en 3G/4G &ndash; 1.719,00 euro<br /> - Intel Core M7-6Y75, 8GB werkgeheugen, 256GB SSD, nfc en 3G/4G &ndash; 1.929,00 euro<br /> - Intel Core M7-6Y75, 16GB werkgeheugen, 512GB SSD, nfc, ThinkPad WiGig Dock en 3G/4G &ndash; 2.469,00 euro<br /> <br /> In tegenstelling tot de Lenovo ThinkPad X1 Yoga, beschikt de X1 Tablet niet over een zesde generatie Intel Core i-processor. In plaats daarvan doen we het met een Intel Core M-processor, die aanzienlijk minder werk kan uitvoeren. Ons recensiemodel heeft de M7-processor aan boord, de beste van de drie keuzes die je kunt maken. Desondanks is het het beste als je er lage verwachtingen van hebt. Op korte termijn kan een M7 dezelfde prestaties vertonen als een Intel Core i5-processor, maar bij intensief gebruikt lijkt het meer op een i3-chipset.<br /> <br /> Dat betekent dat je de X1 Tablet meer dan prima kunt gebruiken voor het browsen op het internet, het afspelen van video&rsquo;s op een videostreamingwebsite en het draaien van applicaties die te maken hebben met kantoortaken. Ja, een ietwat zwaardere applicatie kan ook nog wel, Photoshop loopt bijvoorbeeld best soepel, maar daar houdt het ook wel bij op. Dat is niet vreemd, aangezien Lenovo hier natuurlijk meer tablet dan laptop aanbiedt. Eigenlijk is het een goede prestatie te noemen, wanneer je vooral kijkt naar de vormfactor.<br /> <br /> De hoeveelheid werkgeheugen maakt ook een hoop goed. Ons model beschikt over 16GB ram, waardoor we eigenlijk nooit het probleem zijn tegengekomen dat het besturingssysteem te traag wordt wanneer er te veel programma&rsquo;s openstaan. Mocht dat wel problemen opleveren, dan ligt dat dus aan de processor. Die is met name geschikt voor mobiele apparaten, zoals bijvoorbeeld tablets, en niet zozeer voor laptops. En met 128GB tot 512GB aan opslagruimte zit je ook niet om ruimte verlegen &ndash; zeker niet met de nadruk op de cloud.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het 12&Prime;-scherm van de tablet biedt een resolutie aan van 2160 bij 1440 pixels. Dat betekent dat er een indrukwekkende pixeldichtheid van 216 pixel per inch behaald wordt en er dus scherpe beelden op het scherm verschijnen. Zelfs wanneer je video&rsquo;s streamt of gewoonweg foto&rsquo;s presenteert, aan de kwaliteit van het beeldscherm ligt het niet. Het beeld dat de tablet afgeeft is in elk geval scherper dan gemiddeld. De kleuren zijn heel levendig en ook de kijkhoek is goed. Je kunt prima een serie kijken met twee mensen voor het scherm.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad X1 Tablet &ndash; hardware en design[/b]<br /> Wanneer je gaat voor een hybride model, dan speelt de vorm en het design van het apparaat een grote rol. Wanneer het scherm en de tablet te groot worden, dan wordt het mobiele apparaat minder mobiel. Gelukkig is dat niet het geval bij de Lenovo ThinkPad X1. Hoewel het design van de tablet wat wegheeft van modellen als de X1 Yoga, is dit model veel stijlvoller. Het is geen zware of dikke tablet en wanneer je hem in de tas hebt zitten, zul je ook haast niet merken dat je hem meeneemt. Met toetsenbord kom je uit op &eacute;&eacute;n kilo. Ook de bouwkwaliteit is echt a la ThinkPad, stevig en duurzaam.<br /> <br /> De aansluitingen zitten allemaal op de zijkant. Het toetsenbord biedt geen extra aansluitingen aan. De opties met betrekking tot de connectiviteit (daarover later meer) zijn in elk geval goed bereikbaar. Aan de zijkant (wanneer je het scherm horizontaal vast hebt of neerzet) zitten de volumeknoppen. Aan de bovenkant zit de aan- en uitknop. Aan de onderkant zit nog een extra aansluiting, waar je het toetsenbord en andere accessoires aan kunt vastmaken. Dat gaat met een magnetisch kliksysteem en werkt eenvoudig.<br /> <br /> Als we de tablet omdraaien, dan vinden we daar de ingebouwde kickstand, zoals de Surface-lijn die bijvoorbeeld heeft. Met een gemakkelijk bereikbaar knopje klapt de stand open, waarna je hem naar beneden kunt trekken en verder kunt uitklappen. Je kunt de tablet in verschillende standen en hoeken neerzetten, waardoor je altijd een fijne manier van kijken of werken kunt cre&euml;ren. De kickstand is erg stevig en biedt de tablet genoeg houvast. Daardoor hoef je je ook geen zorgen te maken over het idee dat het scherm omvalt.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Tablet beschikt over bluetooth, wifi en &ndash; als je wil &ndash; een mobiele internetverbinding. Verder is er een hdmi- en usb-type-c-aansluiting, evenals een reguliere usb-aansluiting. Zo hoef je dus niet meteen nieuwe accessoires of converters te kopen, wanneer je gebruik wil maken van je oudere muis. Ook is er een vingerafdrukscanner en een koptelefoonaansluiting aanwezig. Die scanner herkent je vingerafdruk goed, zoals je eigenlijk wel mag verwachten. Verder houdt het hier wel op met de connectiviteitsopties.<br /> <br /> Wellicht schrok je al van de bovenstaande prijzen, maar de prijs van de X1 Tablet gaat verder omhoog wanneer je voor een tablet kiest die ook middels een 3G- of 4G-verbinding kan maken met het netwerk. Dat is altijd een overweging die je moet maken. Werk je vrijwel altijd ergens binnen waar je toegang hebt tot wifi, dan hoef je die extra investering natuurlijk niet te maken. Werk je toch veel onderweg of bijvoorbeeld buiten, dan doe je er wellicht goed aan de investering te doen. Hoe dan ook: werken met deze verbinding werkt goed.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Over de speakers in de X1 Yoga waren we al niet h&eacute;&eacute;l erg tevreden. En over de speakers in de X1 Tablet eigenlijk ook niet. De bas is vrijwel afwezig en ook de hoge tonen laten het vaak afweten. We kun je die speakers gebruiken voor een gesprek via Skype of wanneer je even snel een YouTube-video wil afspelen. En daar zijn ze dan ook voor bedoeld en in dat opzicht voldoen ze aan de eisen. Je kunt iedereen &ndash; in een video of gesprek &ndash; goed verstaan. De speakers zitten aan de zijkant, waardoor het geluid ook eerder je oren bereikt.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Over de aanwezige camera&rsquo;s kunnen we hetzelfde zeggen: verwacht er niet te veel van, maar voor bijvoorbeeld een Skype-gesprek kun je hem goed gebruiken. De beelden die de camera levert zijn niet heel gedetailleerd, maar wel gedetailleerd genoeg voor het herkennen en in beeld brengen van jezelf tijdens zo&rsquo;n gesprek. Daar is deze camera mogelijk dan ook voor bedoeld, omdat je er verder niet heel veel andere dingen mee kunt doen. Zeker wanneer een kamer te licht of te donker is, dan is er bar weinig kwaliteit in de foto of video terug te vinden.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Lenovo belooft een accuduur van tien uur wanneer die batterij helemaal vol is. Het hangt er natuurlijk maar vanaf w&aacute;t je precies doet, maar wij hebben de tien uur niet gehaald. Wellicht omdat we te veel programma&rsquo;s op hadden staan; meestal drie tegelijk. Desondanks is de gemiddeld acht tot negen uur die wij behaald hebben goed voor een dag werken, zonder dat je direct een stopcontact hoeft op te zoeken op het midden van de dag. En anders zijn er nog accessoires in de vorm van een extra batterij die tot vijf uur aan extra energie kan afgeven.<br /> <br /> De batterij zit in de zogenaamde Productiviteitsmodule. Lenovo zet de ThinkPad X1 Tablet in de markt als een modulaire tablet. De productiviteitsmodule is dus nog apart te koop en kost &ndash; op de website van Lenovo &ndash; nog net geen 195 euro. Naast een kleine accu die tot vijf uur aan energie met zich meebrengt, bevat de module ook een usb 3.0- en een volledige hdmi-aansluiting, evenals een OneLink +-dockingpoort. Die 195 komt dus nog bovenop de prijs van de variant van de tablet die je al hebt gekocht.<br /> <br /> [b]Toetsenbord en touchpad[/b]<br /> Het meegeleverde toetsenbord is ontzettend dun, maar leveren desondanks genoeg feedback af. En dat is behoorlijk indrukwekkend, juist vanwege de dikte van het bord. Je kunt er ook voor kiezen de verlichting op het toetsenbord aan te zetten, waardoor je in de avond wellicht beter zult typen. Dat doe je door de fn-toets plus de spatiebalk in te drukken. Je hebt dan nog de keuze uit twee instellingen: eentje met een helder licht en eentje met een veel minder helder licht. Ook dat is een leuke toevoeging voor een hybride tablet/laptop-model.<br /> <br /> Daarnaast vind je in het midden van het toetsenbord de rode TrackPoint die je kunt gebruiken in plaats van een muis of de voortreffelijke touchpad aan de onderkant. Zeker in combinatie met de drie hardwareknoppen boven de pad; het voelt wederom als vanouds. Zelf vinden we het prettig met een reguliere muis te werken. Maar tijdens het testen zijn we ook zo gewend geraakt aan de touchpad. Je kunt op de pad tappen om een actie te bevestigen of je gebruikt de knoppen erboven. Het werkt in elk geval goed en intu&iuml;tief.<br /> [b]<br /> Stylus[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Tablet wordt ook geleverd met een stylus. Die vind je aan de zijkant van het apparaat, boven de knoppen voor het beheren van de volume. Deze kun je heel goed gebruiken voor het maken van aantekeningen of het tekenen van dingen, aangezien we geen lag of iets dergelijks hebben opgemerkt. Ook is het zo dat je handpalm op het scherm kan leunen tijdens het tekenen en schrijven, aangezien die niet als input wordt herkend wanneer je met de stylus bezig bent. Een snelle en betrouwbare accessoire.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad X1 Tablet &ndash; software[/b]<br /> Lenovo levert de ThinkPad X1 Tablet met Windows 10 en bijna geen overbodige software af. Zo komen we ook hier de apps van Twitter, Flipboard en onder meer nog Candy Crush Saga tegen. Ook is er de Lenovo Companion, die op zich wel handig is. Deze app helpt namelijk bij het installeren van software-updates en het opschonen van je computer. Windows 10 draait behoorlijk goed op de aanwezige hardware. Maar wij weten dus niet uit eigen ervaring hoe de M5-processor het ervan afbrengt: de M7 presteert in elk geval goed.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad X1 Tablet &ndash; in gebruik[/b]<br /> Een aantal dingen zijn ons nog verder opgevallen tijdens het gebruiken van de Lenovo ThinkPad X1 Tablet. Ten eerste wordt het apparaat heel erg warm wanneer je hem oplaadt of te lang gebruikt, waardoor je hem tijdens die periode niet lekker kunt vasthouden. Ten tweede merken we ook dat het typen op schoot niet heel erg fijn is met het toetsenbord aan het scherm geklikt. Daarvoor is het scherm (oftewel: de tablet) gewoonweg te zwaar, waardoor je constant druk moet zetten op het toetsenbord. Dat is dus geen fijne ervaring.<br /> <br /> Daarnaast is het al een behoorlijk dure tablet en dien je er extra accessoires voor aan te schaffen voor de overige mogelijkheden. Nu heb je wellicht een projector niet meteen nodig, maar meer opties met betrekking tot connectiviteit is wel handig. Wanneer het toetsenbord iets dikker was geweest, kon daar nog een usb-poort of twee in. Nu dien je een productiviteitsaccessoire te kopen voor de extra benodigde poorten (en extra accuduur) en dat is zuur.<br /> <br /> En zoals we bij de specs al hebben aangekaart: na verloop van tijd kan de tablet in prestaties achteruitgaan, helemaal wanneer de batterijbesparende modus automatisch wordt geactiveerd. Dan kan het zijn dat het apparaat traag wordt en dat wil je gewoon niet hebben. Hoewel de accu acht tot negen uur mee kan gaan, is het toch wel wenselijk dat je de oplaadkabel altijd meeneemt, zodat je er zeker van bent snel te kunnen blijven werken. Dat zijn toch wat kanttekeningen voor een tablet waar je echter prima je werk op kunt verrichten.<br /> <br /> De Lenovo ThinkPad X1 Tablet heeft ook zo zijn goede kanten, vergis je daar niet in. Zo zaten een vriend van mij en ik naar de anime One Punch Man te kijken dat gestreamd werd vanaf een website. De beelden zagen er spectaculair en fantastisch uit; daar heeft de tablet dan weer g&eacute;&eacute;n moeite mee. Ook hebben we prima kunnen werken terwijl Photoshop, Firefox en Excel naast elkaar hebben aangestaan en vinden we het fijn dat je in de tabletstand een usb-muis kunt gebruiken. Zo zit je vinger namelijk niet constant in de weg.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Met een volle batterij en weinig zware programma&rsquo;s open, weet de Lenovo ThinkPad X1 Tablet &ndash; ondanks zijn slanke design &ndash; te overtuigen. Met veel programma&rsquo;s/tabs open of wanneer de programma&rsquo;s te zwaar worden zakken die prestaties wat in. Daardoor moet je soms even op het apparaat wachten. Als je hier wat rekening mee houdt in het gebruik houdt je een prima gebruikservaring over.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad X1 Tablet &ndash; conclusie[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Tablet heeft dus zijn voor- en nadelen. Het voordeel van dit apparaat is dat je een redelijk complete en slanke laptop in huis haalt, waarvan je het zeer goede toetsenbord kunt loskoppelen. Je kunt er comfortabel op werken en komt de werkdag van acht uur best door op een volle accu. Zoek je wat entertainment in de vorm van foto&rsquo;s op video&rsquo;s (gamen raden we af, al moet een potje Hearthstone best kunnen), dan zal de X1 Tablet moeiteloos prachtige plaatjes afleveren dankzij het scherpe scherm met een ppi van 216. Een ander positief punt is de flexibiliteit en uitbreidingsmogelijkheden dankzij de extra modules die je kunt aanschaffen.<br /> <br /> Aan de andere kant moet je je afvragen wat je precies zoekt. Want bij intensief gebruik kan de processor het zwaar krijgen, waardoor de prestaties wat achteruitgaan. Ook vallen de speakers dan best tegen en kun je niet comfortabel op schoot werken &ndash; en dan valt die hoge prijs ineens tegen, ook zonder accessoires. Maar houd je het bij productieve kantoortaken en lichte vormen van entertainment, dan mag je best je baas eens aan zijn mouw trekken en vragen of dit je nieuwe werkcomputer mag worden &ndash; want zo goed is de X1 Tablet dan weer wel. Dan kijken we voornamelijk naar de prestaties versus het design van de Lenovo ThinkPad X1 Tablet.<br /> <br /> Ben je vaak onderweg als vertegenwoordiger of ben je een student die een all-round Windows 10-hybride zoekt, dan kun je dit apparaat zelf ook overwegen. De prijs is aan de hoge kant maar los daarvan is de X1 Tablet een indrukwekkend apparaat te noemen, eentje die niet voor iedereen weggelegd is maar all-round goed presteert.

]]>
0
Lenovo ThinkPad Yoga 260 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-yoga-260 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-yoga-260#reacties Thu, 04 Aug 2016 11:04:24 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-yoga-260 [b]Specificaties[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad Yoga 260 is in verschillende configuraties verkrijgbaar. Dit zijn de prijzen van de Lenovo-website.<br /> <br /> - Intel Core i3 (6th gen), 1366 bij 768 pixels resolutie, 4GB werkgeheugen, 192GB SSD &ndash; 1.199,00 euro<br /> - Intel Core i5 (6th gen), 1920 bij 1080 pixels resolutie, 4GB werkgeheugen, 256GB SSD &ndash; 1.379,00 euro<br /> - Intel Core i5 (6th gen), 1920 bij 1080 pixels resolutie, 8GB werkgeheugen, 192GB SSD &ndash; 1.649,00 euro<br /> - Intel Core i7 (6th gen), 1920 bij 1080 pixels resolutie, 8GB werkgeheugen, 512GB SSD &ndash; 1.179,00 euro<br /> <br /> De Lenovo ThinkPad Yoga 260 wordt met prima specs aangeboden. De zesde generatie Intel-processor zijn nog redelijk modern. Zoals altijd ligt het er maar net aan wat je van de laptop verwacht. Over het algemeen kun je stellen dat de processor, met een kloksnelheid van 2,60GHz, even snel en goed is als alle andere laptops en tablets met deze cpu. Hoewel de twee kernen van de cpu de convertible in staat stelt goed te multitasken, is het nooit zo goed als met vier kernen. Ook is 8GB aan werkgeheugen wel de minimum tegenwoordig.<br /> <br /> 4GB blijkt echt te weinig te zijn. Ook hier gaat het er maar net om wat je van de tablet of laptop verwacht. Maar over het algemeen is 4GB aan ram geen goede voorbereiding op de toekomst. En aangezien we met redelijke hoge prijzen te maken hebben (deze Lenovo-modellen zijn net even wat duurder dan de concurrentie), verwachten we er toch een flinke tijd mee te kunnen doen. Bovendien zorgt de 8GB aan werkgeheugen ervoor dat je meer programma&rsquo;s naast elkaar kunt draaien, zonder dat het ten koste gaan van de snelheid.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Wanneer je puur kijkt naar de specs van het scherm, dan moeten we concluderen dat het aantal pixels per inch (ppi) best laag te noemen is: 176. Dat is onder het gemiddelde in elk geval. Echter, in de praktijk merk je daar weinig van. De kleuren worden mooi weergegeven en ook de kijkhoek is groot, belangrijke punten voor de zakelijke gebruiker. Daarnaast zien de video&rsquo;s er scherp uit en kun je teksten gemakkelijk lezen. Dankzij het 12,5&Prime;-scherm blijft de convertible lekker compact en met een resolutie van 1080p heb je gewoonweg te maken met een scherp beeld &ndash; maar het kan dus scherper.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad Yoga 260 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Ook voor deze ThinkPad heeft Lenovo voor hetzelfde onaantrekkelijke design gekozen. De zwarte kleur glinstert dan wel een beetje in het licht, maar verder doet het rechthoekige design de convertible weinig eer aan. Hoewel je een convertible niet voor z&rsquo;n looks koopt, kan het geen kwaad een aantrekkelijk apparaat voor je neus te hebben staan. Lenovo heeft duidelijk gekozen voor een zakelijk karakter en goede specs en heeft dus extra ge&iuml;nvesteerd in het uiterlijk. Dat is niet heel erg, maar het kan wel je keuze bepalen voor een laptop.<br /> <br /> Omdat het scherm van deze laptop slechts 12,5-inch groot is, kunnen we spreken van een mooi, compact design. Met zijn 1,3 kilo en afmetingen van 31 cm bij 22,1 cm bij 1,78 cm heb je niet te maken met een reusachtig apparaat. De tablet past prima in je normale laptoptas, waarna je nog veel ruimte overhoudt. Daarnaast valt die 1,3 kilo in de tas echt wel mee en zul je niet eens zo snel merken dat je hem met je meedraagt. Dat is een mooie prestatie, in combinatie met de specs die worden aangeboden &ndash; dit is ultrabook te noemen.<br /> <br /> De dikke randen rondom het scherm zorgen er echter voor dat de laptop een ietwat oubollig uiterlijk heeft gekregen. Het doet ons ook denken aan de bekende speelgoedcomputers en dat doe ook af aan het apparaat. Niet dat alle convertibles dunne randen m&oacute;eten hebben, maar dit is simpelweg niet mooi. Wellicht kon de laptop niet smaller worden gemaakt, omdat het toetsenbord anders niet zou passen &ndash; dan is het een goed compromis. Of er had een ietwat groter scherm in gekund. 13-inch is namelijk ook nog steeds compact te noemen.<br /> <br /> De ThinkPad Yoga 260 is dus behoorlijk dun en dat is hartstikke mooi. Desondanks heeft Lenovo er een hoop opties met betrekking tot connectiviteit kunnen plaatsen, die we hieronder iets uitgebreider behandelen. Aan de achterkant bevindt zich de opening voor het vrijlaten van warme lucht. En dat heeft de convertible ook echt nodig. De stylus zit ook in de zijkant verstopt en kun je er gemakkelijk uithalen. Ook het er in stoppen gaat goed, want dat kan maar op &eacute;&eacute;n manier. Wanneer die zichzelf heeft vastgeklikt, dan weet je dat hij goed is opgeborgen.<br /> <br /> Je kunt de Yoga 260 in verschillende standen gebruiken: laptop, tablet, tent of met het scherm rechtop. Wanneer je de laptop als een tablet wil gebruiken, dan zullen de toetsen van het toetsenbord automatisch naar binnen worden getrokken, zodat je het apparaat niet op die toetsen legt. Aan de zijkanten komen er dan pootjes met een rubberen laag naar beneden, waardoor je stevig en stabiel kunt plaatsen. Daarnaast is het zo dat het omslaan van het scherm moeiteloos gaat en de scharnieren het scherm stevig vastzetten.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De laptop is behoorlijk dun en licht, maar bevat een hoop connectiviteitsopties. Zo zijn er drie usb 3.0-poorten, is er een micro-sd-kaartsleuf, een sim-kaartsleuf, hdmi, een mini display port en koptelefoonaansluiting (ook voor een microfoon). Echter, er zijn geen usb-type-c- en ethernet-poorten aanwezig. Daarnaast wordt het apparaat met redelijk veel opslaggeheugen geleverd (tenminste 192GB, maximaal 512GB). Dit zijn solid state drives &ndash; momenteel de snelste harde schijven die er zijn. Dat is een onderdeel dat de prijs omhoog schroeft.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Net zoals bij de meeste tablets en dunne laptops (ultrabooks) is het ook bij de Lenovo ThinkPad Yoga 260 zo dat het geluid niet heel denderend is. We raden het af muziek te beluisteren via de speakers. Wel kun je er prima een Skype-gesprek mee voeren of YouTube-video mee bekijken. Maar een complete kamer of vergaderzaal vullen lukt de convertible niet zonder versterking. Daarom raden we toch echt aan externe speakers te gebruiken wanneer je een presentatie geeft. Een basgeluid is eigenlijk zo goed als afwezig &ndash; maar dat is geen verrassing, dus.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Hetzelfde geldt voor de camera aan boord &ndash; verwacht ook hier geen wonderen. De kwaliteit van de video&rsquo;s en foto&rsquo;s die je kunt maken met de 720p-camera is niet heel slecht te noemen, maar verliest al gauw details wanneer je te veel of te weinig licht hebt. Deze camera is echt bedoeld als extraatje, waardoor je de convertible ook kunt gebruiken tijdens een zakelijk of persoonlijk Skype-gesprek, bijvoorbeeld. Tijdens het Skypen zal de andere je wel moeiteloos kunnen herkennen; zo goed is de kwaliteit dan weer wel te noemen.<br /> <br /> [b]Accuduur[/]<br /> Lenovo claimt dat de Lenovo ThinkPad Yoga 260 tien uur op &eacute;&eacute;n batterij meegaat. Dat lukt wellicht wanneer je alle instellingen op laag instelt en echt alleen het apparaat gebruikt wanneer je hem nodig hebt, maar niet wanneer je er een complete dag op moet werken. Dan haal je wellicht net de zes of zeven uur. Dat is voor de meeste mensen net voldoende om een werkdag door te komen, maar neem je lader dus mee. Wanneer je YouTube-video&rsquo;s bekijkt, dan gaat het overigens helemaal hard met de accu.<br /> [b]<br /> Toetsenbord en touchpad[/b]<br /> Vorige maand konden we al de Lenovo ThinkPad X1 Yoga testen. Over dat toetsenbord zijn we erg tevreden, vooral vanwege het feit dat de keyboard zo lekker breed is en daardoor de knoppen ook iets groter zijn. Hoe anders is dat met de Yoga 260. Dit toetsenbord is net even wat smaller, waardoor we met regelmaat de verkeerde toets indrukte. Een positief punt is de toetsenbordverlichting, zodat je ook altijd in het donker kunt zien waar je moet typen. Met de fn-toets in combinatie met de grote spatiebalk bepaal je de sterkte van de licht.<br /> <br /> De feedback van de knoppen is erg belangrijk. Hoewel het toetsenbord dun is, geven de knoppen alsnog veel feedback. Daardoor heb je het idee dat je die knopjes ook echt indrukt. En dat typt in onze beleving heel erg fijn, waardoor je (mits je dat al kunt) moeiteloos blind kunt typen. Daarnaast vind je in het midden van het toetsenbord de rode TrackPoint die je kunt gebruiken in plaats van een muis of de gigantisch fijne touchpad aan de onderkant. Zeker in combinatie met de drie hardwareknoppen boven de pad blijft het een goede combinatie.<br /> <br /> [b]Stylus[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad Yoga 260 wordt ook geleverd met een stylus. Die vind je aan de zijkant van het apparaat, naast de knop voor het aan- en uitzetten van de convertible. Deze kun je heel goed gebruiken voor het maken van aantekeningen of het tekenen van dingen, aangezien we geen lag of iets dergelijks hebben opgemerkt. Ook is het zo dat je handpalm op het scherm kan leunen tijdens het tekenen en schrijven, aangezien die niet als input wordt herkend wanneer je met de stylus bezig bent. Een snelle en betrouwbare accessoire.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad Yoga 260 &ndash; software[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad Yoga 260 wordt geleverd met Windows 10. De Anniversary Update mag je zelf nog downloaden wanneer je de laptop helemaal ge&iuml;nstalleerd hebt. Dat installeren is zo gebeurd en hoeft echt niet langer dan een uurtje te duren. Daarna kun je de weinige voorge&iuml;nstallerde apps (zoals Twitter of Candy Crush) gerust verwijderen. Ook wordt de Lenovo Companion met het systeem meegeleverd. Dit is op zich wel een handige app, omdat die je helpt bij het installeren van software-updates en het opschonen van je computer.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad Yoga 260 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Wij zelf hebben de combinatie van de Intel Core i5-processor en 8GB aan werkgeheugen getest. In combinatie met Windows 10 levert dit een razendsnelle ervaring op, waar je weinig tot geen haperingen in tegenkomt. Wel moesten we even wennen aan het toetsenbord &ndash; maar dat is ons inziens heel persoonlijk. Wij zijn gewend op brede toetsenborden te werken, waardoor een smaller toetsenbord al gauw tegenvalt. Maar na wat uurtjes erop te hebben gewerkt, ging het typen al veel beter en veel sneller. Dat is dus slechts een kwestie van gewenning.<br /> <br /> De stand die wij het meeste gebruikt hebben, is de laptopstand. Juist vanwege de meer dan prima specs hebben we ervoor gekozen het apparaat onderweg mee te nemen, zodat we elders ook lekker hebben kunnen werken. Daarnaast hebben we ook veel gebruikgemaakt van de stand waarin je het scherm rechtop zet. Wanneer we dichtbij genoeg zitten, dan kunnen we goed verstaan wat er in de video&rsquo;s werd gezegd en de kijkhoek is ook goed te noemen. De tabletmodus hebben we af en toe gebruikt, om even snel wat op te zoeken, bijvoorbeeld.<br /> <br /> Onze variant van de Lenovo ThinkPad Yoga 260 beschikt niet over de 512GB aan opslaggeheugen, maar dat heeft het apparaat ook niet nodig gehad. Zeker niet met de vele clouddiensten tot onze beschikking. Ook hier ligt het er natuurlijk aan wat je wil doen en hoeveel ruimte je daarvoor nodig hebt. Maar wanneer je alledaagse kantoortaken wil verrichten, dan heb je waarschijnlijk zelfs genoeg aan de hoeveelheid ruimte die je van je gratis cloudopslagdienst krijgt. En met zo&rsquo;n clouddienst zet je ook nog eens gemakkelijk al je bestanden over.<br /> <br /> Hoewel de hoeveelheid pixels per inch niet heel hoog ligt, hebben we daar in de praktijk niet heel veel van gemerkt. De foto&rsquo;s en afbeeldingen die we hebben bekeken zien er gewoonweg goed uit (alhoewel ze niet van het scherm zullen spatten). De video&rsquo;s &ndash; of ze nu worden gestreamd of niet &ndash; hebben ook een mooie kwaliteit. Wanneer niemand zou zeggen dat je met een lager dan gemiddeld ppi te maken hebt, dan zou je waarschijnlijk niet eens weten dat de kwaliteit minder is. En dat komt waarschijnlijk door de hoge resolutie van 1080 bij 1920 pixels.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Qua prestaties geven we de Lenovo ThinkPad Yoga 260 ook een dikke voldoende &ndash; maar dat kan ook bijna niet anders met zulke specs. Ondanks het feit dat we nog niet eens de meest high-end versie hebben getest, zijn we enorm te spreken over de snelheid waarmee de laptop/tablet zijn taken afhandelt. Zelfs wanneer je een aantal programma&rsquo;s &ndash; vari&euml;rend in het gebruik van het werkgeheugen &ndash; naast elkaar openzet, zul je niet snel merken dat het apparaat het moeilijk heeft. Wel wordt de processor snel warm en draait de ventilator overuren.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad Yoga 260 &ndash; conclusie[/b]<br /> Over het algemeen kunnen we stellen dat we net zo &ndash; of misschien wel iets meer &ndash; tevreden zijn over de Lenovo ThinkPad Yoga 260 in vergelijking met de X1 Yoga. Beide apparaten lijken qua specs ontzettend veel op elkaar, maar verschillen juist in prijs. Voor ongeveer de helft van het bedrag waar je een X1 Yoga voor aanschaft, kun je ook een Yoga 260 kopen waarmee je nagenoeg dezelfde bewerkingen mee kunt doen. Je zult er geen high-end games op kunnen spelen of video-effecten op kunnen bewerken, maar wel een hoop andere dingen.<br /> <br /> Voor dagelijkse kantoortaken is de Lenovo ThinkPad Yoga 260 eigenlijk ook weer overgekwalificeerd &ndash; maar daardoor ben je wel goed voorbereid op de toekomst (mits je een model met 8GB en een i5-processor neemt, een i3 met 4GB ram is eigenlijk alweer achterhaald). We zijn dan ook erg te spreken over de prestaties en het in gebruik nemen van deze convertible. Daarnaast is het apparaat lekker licht en compact, waardoor je hem moeiteloos kunt meenemen. Toch zijn er ook nog enkele minpunten aanwezig.<br /> <br /> Zo zul je een complete werkdag op &eacute;&eacute;n volle accu misschien niet redden en zul je dus altijd de stekker moeten meenemen in je (rug)tas. Daarnaast is het design van het apparaat (in onze optiek) niet erg aantrekkelijk &ndash; maar we begrijpen dat er ergens een concessie moet worden gemaakt. Ook de speakers vallen tegen &ndash; maar ook hier hebben we niet met een verrassing te maken. Al met al is de ThinkPad Yoga 260 een aanrader van een convertible &ndash; ook al mag de prijs nog wel iets zakken om hem compleet aan te kunnen bevelen.

]]>
0
Sony HT-NT5 soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-nt5-soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-nt5-soundbar#reacties Wed, 03 Aug 2016 10:41:05 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-nt5-soundbar [b]Sony HT-NT5 &ndash; design en installatie[/b]<br /> Wanneer je de Sony HT-NT5 uit de doos haalt, dan tref je daar dezelfde dingen aan als in andere dozen van de soundbars van Sony: een soundbar, de benodigde onderdelen voor het bevestigen van de soundbar aan de muur, de subwoofer en de afstandsbediening. Sony levert de soundbar compleet af &ndash; of je nu van plan bent de brede speaker op een kastje neer te leggen (zoals wij hebben gedaan) of het apparaat aan de muur te bevestigen, in beide gevallen kun je meteen uit de voeten. Een kleine, maar wel belangrijke vorm van service.<br /> <br /> Het installeren en instellen van de soundbar mag eigenlijk geen naam hebben. Wanneer je direct wil beginnen, dan leg je de soundbar neer en sluit je het apparaat op je tv aan met de meegeleverde optische kabel. De subwoofer doe je in het stopcontact en maakt automatisch contact met de soundbar. Als laatste zorg je ervoor dat de batterijen in de compacte afstandsbediening gaan en laat je aan je televisie weten dat het geluid voortaan via externe speakers verloopt. Het vereist minimale inzet en kennis van zaken, en levert snel mooi resultaat op.<br /> <br /> Uiteraard kan het ook iets uitgebreider. Daarvoor sluit je de soundbar op de televisie aan middels een hdmi-kabel die je ongetwijfeld nog ergens hebt liggen (deze wordt helaas niet meegeleverd, maar zijn gelukkig niet zo duur). Dan krijg je toegang tot het menu van de soundbar, waar je hem bijvoorbeeld kunt updaten naar de nieuwe firmware. Dat is wel even belangrijk, aangezien die update bredere ondersteuning voor surround sound toevoegt, bijvoorbeeld. Ook kun je in dit menu snel van inputmodus wisselen, mocht dat nodig zijn.<br /> <br /> De Sony HT-NT5 heeft een premium look. Het raster aan bovenkant zit niet meteen op de bar zelf, maar dient door de gebruiker bevestigd te worden &ndash; indien die dat nodig vindt. Want je kunt hem ook zonder gebruiken; aan je geluidservaring zal echter niets veranderen. Het is puur voor de uitstraling van je uitrusting. Vind je zonder raster mooier of beter bij je setup passen, dan laat je hem lekker in de doos zitten. Wil je toch liever m&eacute;t, dan kun je de accessoire heel eenvoudig middels magnetische strips bevestigen op de soundbar &ndash; dat is zo gebeurd.<br /> <br /> Het meest opvallende aan het design van deze soundbar zijn de twee kleine speakertjes aan de voorkant. Die speakers kunnen het geluid horizontaal door de kamer sturen. Het geluid zal dan niet omhoog (naar het plafond gericht) de kamer in worden gestuurd, maar direct naar de luisteraar. Over de kwaliteit van het geluid gaan we het zo uitgebreid hebben, maar we kunnen nu alvast verklappen dat het de geluidservaring ten goede komt. Qua design oogt het echter niet heel mooi. Sterker nog: het oog een beetje goedkoop.<br /> <br /> De tweeters zijn van rubber gemaakt (zoals dat wel vaker voorkomt) en glimmen behoorlijk overdag. En dat geeft hen een beetje een goedkope uitstraling. Het mooie aan die kleine speakers aan de voorkant, is dat de soundbar ze automatisch zal gebruiken wanneer je hem neerlegt. De Sony HT-NT5 is tevens slim genoeg om te weten wanneer je de bar hebt opgehangen en zal dan automatisch overschakelen naar de tweeters achter het raster, waardoor je dus altijd het geluid de kamer ingestuurd zult krijgen, ongeacht de positie.<br /> <br /> Aan de achterkant zitten de drie hdmi-aansluitingen die je goed niet allemaal even goed kunt bereiken (vooral de achterste maak het je lastig). Ook zitten daar de aansluitingen voor de optische en ethernetkabel en usb-stick. Daarnaast beschikt de soundbar over wifi en bluetooth, waardoor je hem ook in combinatie met mobiele apparaten en zelfs andere speakers van Sony kunt gebruiken. Dat laatste hebben we niet kunnen testen; maar met twee extra speakers krijg je een fysiek surround sound, mits je ze achter je plaatst.<br /> <br /> Bovendien is er ondersteuning voor allerlei vormen van draadloze muziekdoorstroming, zoals wifi (met DNLA), Google Cast en Spotify, maar ook HDCP 2.2. De standaard, gemaakt door Intel, maakt beveiliging van digitale content die middels een digitale verbinding verstuurd wordt mogelijk. Door gebruik te maken van deze beveiligingsstandaard versleutelen contentproviders en fabrikanten van AV-apparatuur de gegevensoverdracht en is het alleen mogelijk om de content weer te geven met apparatuur die daartoe gerechtigd is.<br /> <br /> De ondersteuning voor Hi-Res-audio is ook zeker een belangrijk aspect van de speaker. Het is dus mogelijk audio die niet of minimaal gecomprimeerd wordt door de speaker te sturen, wat direct een moooier geluid oplevert. Je moet dan wel de juiste bestanden afspelen (een mp3-bestand is flink gecomprimeerd en mist op voorhand al details) en dat kan nadelig zijn wanneer je met weinig schijfruimte te maken hebt. Maar sommige muziekstreamingdiensten ondersteunen al Hi-Res-audio, zoals, om maar wat te noemen, Tidal.<br /> <br /> [b]Sony HT-NT5 &ndash; gebruik[/b]<br /> Net zoals de installatie, is het in gebruik nemen van de Sony HT-NT5 ontzettend simpel. Met de afstandsbediening of de SongPal-applicatie kun je een hoop dingen realiseren. Zo kun je een multiroom-setup maken via de app met speakers die elders in huis staan door hen te groeperen. Met de afstandsbediening kun je gemakkelijk en snel van input wisselen, waardoor je optimaal gebruik kunt maken van alle aansluitingen en draadloze mogelijkheden. De afstandsbediening is overigens hetzelfde als die van andere Sony-soundbars.<br /> <br /> De afstandsbediening is duidelijk en uitgebreid genoeg. Aan de onderkant bevinden zich mediaknoppen, waarmee je de muziek kunt bedienen die je vanaf een NAS of mobiel apparaat afspeelt. Zo hoef je niet per se gebruik te maken van de SongPal of een andere app (jouw eigen muziekspeler, bijvoorbeeld), waardoor het scherm van je smartphone lekker uit kan blijven (bluetooth eet al genoeg van je accu). Op de soundbar zelf zitten ook knopjes: daarmee bedien je de volume, de input en kun je bijvoorbeeld bluetooth in- en uitschakelen.<br /> <br /> Tijdens ons gebruik hebben we veelal gebruik gemaakt van de muziek- en Clear Audio-modi. De Sony HT-NT5 is duidelijk een 2.1-apparaat, waardoor echte surround sound dus wel vergeten kan worden (zonder die extra speakers), waardoor we hem liever niet op de stand voor films zetten wanneer we een film keken. Hoewel explosies en andere effecten wel door de speakers knallen, dien je het apparaat ook heel hard te zetten om dan vervolgens goed te kunnen verstaan wat er gezegd werd. Clear Audio is duidelijk de favoriet.<br /> <br /> Met die audiomodus zorg je er namelijk voor dat de audio helder en verstaanbaar wordt, wat uitermate geschikt is voor de momenten waarop je een serie, YouTube-video of film kijkt. Ja, de effecten worden enigszins naar achteren geschoven, maar dan kun je tenminste verstaan wat er gezegd wordt. Voor een surround sound-ervaring met mooie effecten hoef je deze soundbar dus niet in huis te halen, want daarvoor mist die gewoon een echt surround-effect. Dit effect is zo goed als afwezig zonder die extra speakers in huis.<br /> <br /> We hebben de Sony HT-NT5 dan ook voornamelijk gebruikt als een 2.1-audioset. In combinatie met de modus voor muziek levert dat namelijk een prachtig resultaat op, waar je verderop in dit artikel meer over kunt lezen. De gamemodus is ook op zich prima te noemen, maar vonden we niet per se beter dan Clear Audio, die de optimale instellingen automatisch selecteert. De soundbar biedt tevens ondersteuning aan voor 4K HDR. 4K HDR-ondersteuning is met name interessant wanneer je een Ultra HD-tv en bijbehorende mediaspeler hebt.<br /> <br /> Het mooiste aan de ondersteuning voor onder meer Google Cast betekent dat je deze soundbar ook in combinatie met andere speakers kunt gebruiken, die dezelfde technologie ondersteunen. Dat kan dus met andere Google Cast-speakers, maar ook met speakers die van Sony zijn. Met de extra speakers in huis kun je niet alleen een surround sound-effect cre&euml;ren, ook kun je er een multiroom-audiosysteem van maken en muziek afspelen die in elke kamer dan hetzelfde is, bijvoorbeeld. De soundbar kan onderdeel van dat netwerk zijn.<br /> [b]<br /> Sony HT-NT5 &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Hierboven hebben we het al enigszins benoemd. De audiokwaliteit van de Sony HT-NT5 is goed te noemen. Of je nu de muziek- of Clear Audio-modus gebruikt (voor respectievelijk het luisteren van muziek of het afspelen van films en het spelen van games), de soundbar levert een heel fijn resultaat af. De hoge tonen komen even goed door als de lage tonen. De subwoofer is indrukwekkend goed en doet de 1 in de 2.1-opstelling eer aan. Je kunt de sterkte van de bas zelf instellen en met de verschillende standen kun je echt wel een geluidsniveau vinden dat je prettig vindt.<br /> <br /> De ene modus geniet vaak een voorkeur ten opzichte van de andere modus. Zoals aangegeven hebben we liever de modus Clear Audio aan tijdens het kijken naar een film, niet de filmmodus. Binnen een 2.1-opstelling komen de surround-geluiden niet goed tot hun recht, waardoor het verstaan van de personages op het scherm moeilijker wordt. En dat tast je kijkervaring goed aan. Het is dus mogelijk nog twee of meer andere speakers aan de sluiten voor een surround sound-ervaring, maar dat hebben we helaas niet kunnen testen op dit moment.<br /> <br /> Het stereogeluid is echt ontzettend helder, breed, kamer vullend en fijn om naar te luisteren. In de tijd dat we de Sony HT-NT5 hebben gebruikt, hebben we hem voornamelijk voor muziek en wat series gebruikt. Dance, metal, rock, Nederlandse muziek of pop &ndash; het klinkt allemaal zuiver en je zult nooit ergens oversturing, ruis of wat dan ook horen. Wel kan het zijn dat het geluid op hoge volumes voor vervorming gaat zorgen. Bij een normaal geluidsniveau zul je daar echter helemaal niets van merken.<br /> <br /> Verder is er nog een modus voor sportwedstrijden en is er de standaard modus, die eigenlijk als een versterker dient van je televisiegeluid. Het geluid uit de soundbar met de sportmodus aan klinkt niet zo mooi als op de duurdere soundbars en dat heeft te maken met het gebrek aan een echte surround sound-ervaring. Het geluid klinkt altijd helder, maar je hebt niet het idee bijna in het stadion te zitten, of iets dergelijks. Van de standaard modus mag je eveneens een helder geluid verwachten; maar verwacht niet meer dan dat.<br /> <br /> Dankzij de ondersteuning voor High-Res-audio kan het zijn dat je je oude muziek op een andere manier leert te beluisteren, mits je natuurlijk de juiste bestandsformaten gebruikt. Gebruik je echter een formaat dat er voor zorgt dat de muziek niet gecomprimeerd kan worden afgespeeld, dan kun je genieten van een fenomenaal geluid. Je zult lagen en subtiele details horen die je niet eerder hebt opgemerkt in je muziek naar keuze en dat is toch wel het mooiste compliment voor een speaker.<br /> <br /> [b]Sony HT-NT5 &ndash; conclusie[/b]<br /> Het grootste nadeel van de Sony HT-NT5 is echter de prijs. Het model is ongeveer voor rond de zevenhonderd euro te koop en dat is gewoonweg fors voor een 2.1 stereogeluidssysteem. Ja, het systeem levert een prachtig, helder en sterk geluid af wanneer je muziek luistert of series kijkt, maar er zijn toch wat tekortkomingen. Ten eerste dien je dus nog extra te investeren in andere Sony- of andere Google Cast-speakers voor een overtuigend surround sound-effect en ten tweede klinken niet alle geluidsmodi even goed.<br /> <br /> Wanneer je kiest voor een soundbar, doe je wat ons betreft eigenlijk al een beetje een compromis voor je geluidssysteem. Je zult je redenen hebben om te kiezen voor een soundbar (het is vaak iets goedkoper, je hebt geen zin in dradentroep, et cetera), maar met de Sony HT-NT5 maak je tenminste een beter compromis voor jezelf. Zoek je een fijn, redelijk compact geluidssysteem met een strak design voor je muziek, dan kun je deze soundbar wel overwegen. Ook wanneer je surround-effecten niet belangrijk vindt, maar gewoon de audiokwaliteit van je flatscreen tv wilt verbeteren, is het een goede optie.<br /> <br /> De Sony HT-CT790 &ndash; &eacute;&eacute;n van de meest uitgebreide soundbars van dit moment, inclusief een (betere) virtuele surround modus &ndash; is voor bijna de helft verkrijgbaar, waardoor dat al gauw een interessantere keuze wordt. Maar dat betekent allerminst dat de Sony HT-NT5 een slechte soundbar te noemen is, maar verwacht er geen mooie surround sound uit zonder extra investeringen. Het geluid dat er wel uitkomt, is met name geschikt voor het beluisteren van (high-res) muziek of het bekijken van tv-programma&rsquo;s of series. Qua aansluitingen, streamingdiensten en opties hebben we verder niets te klagen.

]]>
0
Lenovo ThinkPad X1 Yoga http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-yoga http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-yoga#reacties Wed, 20 Jul 2016 10:24:47 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-thinkpad-x1-yoga [b]Specs[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Yoga is in verschillende configuraties verkrijgbaar. Dit zijn de prijzen van de Lenovo-website.<br /> <br /> - Intel Core i5 (6th gen), 8GB werkgeheugen, 128 GB SSD &ndash; 1.807,86 euro<br /> - Intel Core i5 (6th gen), 8GB werkgeheugen, 256 GB SSD &ndash; 2.197,72 euro<br /> - Intel Core i7 (6th gen), 8GB werkgeheugen, 256GB SSD &ndash; 2.249,00 euro<br /> - Intel Core i7 (6th gen), 16GB werkgeheugen, 1TB SSD &ndash; 3.297,30 euro<br /> <br /> De versie die wij hebben getest, beschikt over een Intel Core i7-processor. Die processor is behoorlijk snel en is geklokt op 2,6GHz. Daarnaast kan de processor een boost van 0,8GHz realiseren wanneer nodig, waardoor je een bovengemiddelde en goede prestatie overhoudt. Helaas is het zo dat de convertible beschikt over een dualcore-processor, waardoor multitasking in theorie niet zo vlekkeloos verloopt in vergelijking met een quadcore-processor, maar de hoeveelheid werkgeheugen (in dit geval 16GB) maakt het goed.<br /> <br /> Andere configuraties hebben beduidend minder werkgeheugen. Mocht je niet zo veel willen uitgeven aan een 16GB ram-model, dan zit je met een 8GB ram-model ook goed, aangezien Windows 10 daar &ndash; in combinatie met andere applicaties &ndash; prima op kan draaien. Gelukkig zorgen de processor en de SSD (solid state drive) voor een snelle ervaring, welke variant je van de Lenovo ThinkPad X1 Yoga je ook koopt. Wil je kantoortaken uitvoeren, dan is 16GB wellicht onnodig in je laptop, al kun je daardoor wel enkele (niet al te zware) games afspelen.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Dankzij het 14&Prime;-scherm blijft de Lenovo ThinkPad X1 Yoga nog compact, terwijl je er prima op kunt werken. Er is een resolutie van 2560 bij 1440 pixels aanwezig. In combinatie met het 14&Prime;-scherm betekent dat een pixeldichtheid van 209 pixels per inch. En dat is een gemiddelde waarde. De Lenovo Yoga 900 en de Microsoft Surface Pro 4 gaan hier overheen met scores als respectievelijk 276 en 267 ppi. Desondanks komen kleuren goed tot hun recht op dit scherm en is er een goede kijkhoek aanwezig zonder dat die kleuren veranderen.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad X1 Yoga &ndash; hardware en design[/b]<br /> Een groot nadeel aan de Lenovo ThinkPad-serie, is dat het gros van de modellen er gewoonweg hetzelfde uitzien. Het maakt dus niet uit of je een duurder of goedkoper model in huis neemt of een model van een andere ThinkPad-lijn, je krijgt een product die het er hetzelfde uitziet. En het design is niet heel erg aantrekkelijk, wanneer je kijkt naar de zwarte, matte afwerking. Soms is simpel een goede weg om in te slaan, maar in het geval van de ThinkPad-serie geldt het tegenovergestelde. Aan het design mag dus wel eens iets worden gedaan.<br /> <br /> Wel is het zo dat de convertible ontzettend dun en licht is, zeker in vergelijking met soortgelijke modellen met dezelfde schermgrootte. Wanneer je het model dichtklapt, dan kom je net boven de anderhalve centimeter uit. En met zijn 1,27 kilogram aan gewicht zul je ook geen kromme rug krijgen van het dragen. Wat de afmetingen en het gewicht betreft, zet Lenovo dus een mooie prestatie neer. Verder bevinden zich alle poorten aan beide zijkanten (de sd-kaartsleuf zit op de achterkant), waardoor die altijd goed te bereiken zijn. Ook is dat is in orde, dus.<br /> <br /> Je kunt de X1 Yoga in verschillende standen gebruiken: laptop, tablet, tent of met het scherm rechtop. Wanneer je de laptop als een tablet wil gebruiken, dan zullen de toetsen van het toetsenbord automatisch naar binnen worden getrokken, zodat je het apparaat niet op die toetsen legt. Aan de zijkanten komen er dan pootjes met een rubberen laag naar beneden, waardoor je stevig en stabiel kunt plaatsen. Daarnaast is het zo dat het omslaan van het scherm moeiteloos gaat en de scharnieren het scherm stevig vastzetten.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Ondanks het feit dat de convertible redelijk dun is, is er genoeg ruimte voor een groot scala aan connectiviteitsopties. Zo zijn er drie usb 3.0-poorten, is er een micro-sd-kaartsleuf, een sim-kaartsleuf, hdmi, een mini display port en koptelefoonaansluiting (ook voor een microfoon). Echter, er zijn geen usb-type-c- en ethernet-poorten aanwezig. Er zijn dus meer dan genoeg middelen om mee uit de voeten te kunnen, al zul je voor sommige accessoires wellicht een verloopstukje moeten aanschaffen (bijvoorbeeld van usb naar ethernet).<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Verwacht niet te veel van de speakers op de Lenovo ThinkPad X1 Yoga. Dat kan eigenlijk ook niet, wanneer je kijkt naar het formaat van het apparaat. Een basgeluid is zo goed als afwezig en zelfs wanneer je het geluid op maximaal zet (los van de kwaliteit van het geluid dan), zul je nog geen kamer kunnen vullen. Wel leveren de speakers prima werk af wanneer je bijvoorbeeld een Skype-gesprek voert of een YouTube-video aan het bekijken bent. De spraak komt goed uit de verf, maar voor het beluisteren van muziek kun je beter elders kijken.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Over de 720p-camera kunnen we hetzelfde zeggen: verwacht er niet te veel van, maar voor bijvoorbeeld een Skype-gesprek kun je hem goed gebruiken. De beelden die de camera levert zijn niet heel gedetailleerd, maar wel gedetailleerd genoeg voor het herkennen en in beeld brengen van jezelf tijdens zo&rsquo;n gesprek. Daar is deze camera mogelijk dan ook voor bedoeld, omdat je er verder niet heel veel andere dingen mee kunt doen. Zeker wanneer een kamer te licht of te donker is, dan is er bar weinig kwaliteit in de foto of video.<br /> [b]<br /> Accuduur[/b]<br /> We hebben gemerkt dat de accu van de Lenovo ThinkPad X1 Yoga net de dag niet door zou komen wanneer je hem acht volle uren achter elkaar zou hebben aanstaan. Gelukkig nemen we ook wel eens pauze en dan deden we de klep dicht, waardoor de accuduur dus eigenlijk (kunstmatig) verlengd werd. Wanneer je dit niet doet, dan red je namelijk de 8-urige werkdag niet en dien je dus vlakbij een wandcontactdoos te zitten. Natuurlijk ligt het er ook aan wat je precies doet: bij zwaardere taken zal de accu nog iets sneller leeg raken.<br /> <br /> [b]Toetsenbord en touchpad[/b]<br /> Het toetsenbord van de Lenovo ThinkPad X1 Yoga is heel prettig te bedienen, omdat het bord gewoonweg breed is. De toetsen zijn daardoor wat groter, waardoor het maar weinig voorkomt dat je een letter mist of verkeerd intypt. Je kunt er ook voor kiezen de verlichting op het toetsenbord aan te zetten, waardoor je in de avond wellicht beter zult typen. Dat doe je door de fn-toets plus de spatiebalk in te drukken. Je hebt dan nog de keuze uit twee instellingen: eentje met een helder licht en eentje met een veel minder helder licht.<br /> <br /> Niet geheel onbelangrijk is het feedback van de knoppen. Het toetsenbord is dun, maar de knoppen geven genoeg feedback waardoor je het idee krijgt dat je de knopjes indrukt. En dat typt in onze beleving ontzettend fijn, waardoor je (mits je dat al kunt) moeiteloos blind kunt typen. Daarnaast vind je in het midden van het toetsenbord de rode TrackPoint die je kunt gebruiken in plaats van een muis of de voortreffelijke touchpad aan de onderkant. Zeker in combinatie met de drie hardwareknoppen boven de pad; het voelt wederom als vanouds.<br /> <br /> [b]Stylus[/b]<br /> De Lenovo ThinkPad X1 Yoga wordt ook geleverd met een stylus. Die vind je aan de zijkant van het apparaat, naast de knop voor het aan- en uitzetten van de convertible. Deze kun je heel goed gebruiken voor het maken van aantekeningen of het tekenen van dingen, aangezien we geen lag of iets dergelijks hebben opgemerkt. Ook is het zo dat je handpalm op het scherm kan leunen tijdens het tekenen en schrijven, aangezien die niet als input wordt herkend wanneer je met de stylus bezig bent. Een snelle en betrouwbare accessoire.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad X1 Yoga &ndash; software[/b]<br /> Het besturingssysteem op deze convertible is Windows 10 en dat betekent dat we in elk geval te maken krijgen met enkele applicaties die worden meegeleverd bij elk apparaat met het OS ge&iuml;nstalleerd. Zo komen we ook hier de apps van Twitter, Flipboard en onder meer nog Candy Crush Saga tegen (wat ons betreft hoeft een dergelijk spel niet op een zakelijk product te staan). Ook is er de Lenovo Companion, die op zich wel handig is. Deze app helpt namelijk bij het installeren van software-updates en het opschonen van je computer.<br /> [b]<br /> Lenovo ThinkPad X1 Yoga &ndash; in gebruik[/b]<br /> Hierboven hebben we al het &eacute;&eacute;n en ander over het gebruik van de Lenovo ThinkPad X1 Yoga gemeld. Het toetsenbord typt fijn, waardoor we er meer dan prima op hebben kunnen werken in de tijd dat we het apparaat aan het uitproberen waren. Daarnaast hebben we niet tegen het probleem van te weinig ruimte aangelopen, omdat we al veel in de cloud werken. Opslag is dus al gauw iets waar je op kunt besparen en dat is ook een onderdeel dat je mee moet nemen in je besluitvorming. Daarnaast staat er niet veel (aparte) bloatware op het apparaat.<br /> <br /> Tijdens onze dagelijkse bezigheden zijn we ook niet tegen rare dingen aangelopen waardoor de convertible traag werd, of iets dergelijks. Met Photoshop, Excel en de Firefox-browser open, werkt de laptop/tablet moeiteloos door, in welke stand je hem ook gebruikt. We hebben het meeste gebruikgemaakt van de laptopstand, omdat we er juist zo goed op konden werken, mede dankzij het toetsenbord, de prima touchpad, het scherm (dat groot genoeg is) en de kwaliteit van het scherm. Ook de tabletmodus was erg populair.<br /> <br /> Voornamelijk voor het bekijken van video&rsquo;s of het laten zien van video&rsquo;s. De tablet wordt nooit echt zwaar en het gewicht goed verdeeld, waardoor je het apparaat lang kunt blijven dragen. Mocht het toch te zwaar worden, dan klap je het toetsenbord naar beneden en het scherm omhoog, waardoor je een mooie kijkhoek cre&euml;ert voor het bekijken van media. Sowieso is de kijkhoek erg goed en moesten we er moeite voor doen om de kleuren anders in beeld te krijgen dan normaal. Alleen het geluid stelt teleur &ndash; sluit er dus speakers op aan.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Zoals gezegd hebben we tijdens het testen niet gemerkt dat de Lenovo ThinkPad X1 Yoga moeite had met de taken die we hem gaven (ons model draait op 16GB werkgeheugen). Het apparaat heeft een iets betere processor dan bijvoorbeeld de HP Spectre x360. Wel hebben we gemerkt dat de convertible behoorlijk warm kan worden tijdens het gebruik. Het hitteniveau is nog niet oncomfortabel te noemen, maar was wel dusdanig hoog dat het begon op te vallen. Daardoor ging de ventilator ook steeds aan en dat wordt een irritant geluid.<br /> <br /> [b]Lenovo ThinkPad X1 Yoga &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al kunnen we wel stellen dat de Lenovo ThinkPad X1 Yoga een goed ontwikkelde business convertible is geworden, met een ietwat grove uitstraling. De X1 Yoga heeft zo zijn minpunten, maar zijn grootste minpunt is toch wel de prijs. Het goedkoopste model kost ongeveer 1700 euro, terwijl de duurste variant boven de drieduizend euro uitkomt. Wel krijg je daar een ontzettend veelzijdige laptop voor terug, die je ook kunt gebruiken als tablet. Daarnaast is de hardware helemaal niet zwaar en voelt het apparaat ook niet log aan.<br /> <br /> Helaas is het echter zo dat je geen complete werkdag kunt vullen achter de laptop, zonder dat je daarvoor een stopcontact dient op te zoeken. De batterij gaat namelijk geen acht uur mee en wanneer je iets zwaardere programma&rsquo;s afspeelt, daalt dat getal alleen maar verder. Om over de speakers nog maar te zwijgen: daarmee kun je geen presentatie geven, om maar wat op te noemen. Wel is het tof dat er een stylus wordt meegeleverd en dat die accessoire ook echt goed werkt. Ook zijn er meer dan genoeg connectiviteitsopties.<br /> <br /> Het toetsenbord is heel fijn en breed, waardoor je er moeiteloos op kunt typen. De knoppen, zoals de backspace, zijn wat breder dan op andere convertibles, waardoor het niet vaak voorkomt dat je ergens naast typt. Het scherm biedt een mooie kwaliteit aan en laat kleuren goed tot zijn recht komen, ook al ligt het aantal ppi niet heel erg hoog, maar wel hoger dan gemiddeld. Voor nu vinden we dat het apparaat nog te duur is voor wat je ervoor krijgt, maar na een (fikse) prijsdaling kun je de Lenovo ThinkPad X1 Yoga zeker overwegen.

]]>
0
Dell Latitude 11 5179 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dell-latitude-11-5179 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dell-latitude-11-5179#reacties Wed, 13 Jul 2016 10:15:58 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dell-latitude-11-5179 [b]Specs[/b]<br /> Qua specs heb je genoeg keuze. Ons recensiemodel beschikt over 256GB aan interne opslagruimte, 8GB aan werkgeheugen en de Intel Core M5-6Y57-processor, geklokt op 1,10GHz. De processor is op zich prima voor dagelijkse kantoortaken die te maken hebben met populaire applicaties als Word of PowerPoint. Maar wanneer je van plan bent om video&rsquo;s te bewerken op deze hybride, dan kom je gauw van een koude kermis thuis. De graphics card leent zich ook niet voor uitgebreide games, maar een potje Hearthstone tussendoor moet lukken.<br /> <br /> Je kunt de Dell Latitude 11 5179 in verschillende configuraties kopen. De prijzen zijn exclusief btw.<br /> <br /> - Dell Latitude 11 5179 met Intel Core m3-6Y30, Windows 10 Familie, 4GB ram en (tenminste) 128G SSD &ndash; vanaf 699 euro.<br /> - Dell Latitude 11 5179 met Intel Core M5-6Y57, Windows 10 Pr, 4GB ram en (tenminste) 128GB SSD &ndash; vanaf 789 euro.<br /> - Dell Latitude 11 5179 met Intel Core M5-6Y57, Windows 10 Pro, 8GB ram en (tenminste) 128GB SSD &ndash; vanaf 839 euro.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het 10,8&Prime;-display met zijn schermresolutie van 1920 bij 1080 pixels beschikt helaas niet over de InfinityEdge-technologie van Dell, maar levert desondanks toch mooie plaatjes af. Het is zelfs &eacute;&eacute;n van de highlights van het apparaat, vooral wanneer je de helderheid vol hebt aangezet. De kleuren komen goed tot hun recht, of je de helderheid nu hoog of laag zet. Met een pixeldichtheid van meer dan 200 ppi heb je ook een bovengemiddelde score, waardoor afbeeldingen en video&rsquo;s met een mooie kwaliteit kunnen worden gepresenteerd.<br /> <br /> [b]Extra beveiliging[/b]<br /> De Dell Latitude 11 5179 beschikt over enkele features waar de reguliere versie, de Latitude 5175, niet over beschikt, zoals een vingerafdruk- en smartcard-lezer. Hoewel die lezers voor smartcards vaak in een toetsenbord worden ge&iuml;ntegreerd, heeft Dell ervoor gekozen die in de tablet te bouwen, zodat je die daar in elk geval niets voor hoeft te kopen. Handig voor bedrijven die hier gebruik van maken om ervoor te zorgen dat bestanden zijn beveiligd. Bij een smartcard is een beveiligingscode namelijk opgeslagen op een microchip in de kaart zelf.<br /> <br /> Daarnaast biedt Dell voor deze versie van de tablet (en de reguliere variant) ook enkele software-opties aan met betrekking tot het beschermen van je bestanden. Zo kun je kiezen voor enkele (optionele) pakketten als Dell Data Protection.<br /> [b]<br /> Dell Latitude 11 5179 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Je hoeft de tablet niet lang vast te houden om te kunnen concluderen dat &lsquo;ie zwaarder is dan een gemiddelde tablet. Met zijn bijna 800 gram is dat ook helemaal niet vreemd. Desondanks kun je de Dell Latitude 11 5179 eenvoudig met een hand vasthouden, terwijl je met je andere hand het apparaat bedient. Het gewicht is gelijk verdeeld, waardoor je niet snel het idee hebt dat de tablet uit je handen glijdt. De vingerafdrukscanneer die aan de achterkant zit, is gemakkelijk bereikbaar en zit op een positie die natuurlijk is voor je wijsvinger.<br /> <br /> Daarmee bedoelen we dat je geen rare bewegingen hoeft te maken of houdingen aan te nemen om de scanner te kunnen bereiken. Hij valt ook op wanneer je er naar zoekt, omdat hij iets dieper in de achterkant zit. De tablet is behoorlijk dik, dus een gat waar je vinger in past valt dan ook lekker snel op &ndash; toch nog een voordeel aan die dikte. Datzelfde geldt voor de smartcard-lezer. Die zit ook aan de rechterkant en kun je moeiteloos vinden zonder te kijken, juist omdat de rand in de dikte van de tablet zo ontzettend opvalt.<br /> <br /> De knoppen zijn allemaal ook prima gepositioneerd. De aan- en uitknop zit aan de bovenkant (rechts), terwijl de fysieke Windows-toets aan de rechterkant (bovenin) zit. Daaronder zitten de gleuven voor de sim- en micro-sd-kaarten (die achter een gemakkelijk te verwijderen beschermlaagje zit). De twee speakers bevinden zich tevens aan beide zijkanten, ongeveer in het midden van de tablet en sturen het geluid dus naar links en naar rechts, in plaats van naar voren of achteren, zoals dat bij de meeste tablets nu het geval is.<br /> <br /> Aan de linkerkant bevindt zich bovenin de volumeregelaar. Helemaal aan de onderkant (eveneens links) treffen we de poorten voor hdmi, usb-type-c en de &lsquo;ouderwetse&rsquo; usb. Je kunt daardoor enkele accessoires aan de tablet koppelen, al is dat niet heel erg veel tegelijk. Aan de onderkant zitten aansluitingen voor het toetsenbord dat je apart dient te kopen voordat je een laptop van de tablet maakt. Dat het toetsenbord apart verkocht wordt is een nadeel, want dat betekent dat je nog op een extra kostenpost kunt rekenen voor het apparaat.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De tablet beschikt over een groot aantal connectiviteitsopties. Hdmi, usb-type-c en normale usb, het zit er allemaal op. Ook is er natuurlijk wifi en bluetooth (versie 4.1) en kun je een sim-kaart in het apparaat stoppen zodat je ook onderweg toegang hebt tot het internet. Een micro-sd-kaartlezer, gps en nfc maken het pakket compleet, evenals de toetsenbordaansluiting aan de onderkant. De plaatsing van de usb-poorten kan wel voor problemen zorgen wanneer je een grote usb-stick zou hebben; dat is een beetje ongelukkig gekozen.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers zijn van bovengemiddelde kwaliteit. Verwacht er nog steeds niet heel veel van (daarvoor is er gewoon te weinig ruimte op een tablet), maar we kunnen gelukkig zeggen dat het bereik van de speakers behoorlijk groot is. We hebben zelfs enkele bastonen en andere lage tonen kunnen horen &ndash; die vallen dus niet compleet weg tijdens het luisteren. Echter, hoe harder je het apparaat zet, hoe meer ruis en vervorming je zult horen. Maar op lagere volumes zou je met gemak een presentatie kunnen laten zien aan je collega&rsquo;s.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De Dell Latitude 11 5179 beschikt over twee camera&rsquo;s, eentje aan de voorkant en eentje aan de achterkant. De camera aan de voorkant maakt foto&rsquo;s met vijf megapixel, terwijl de camera aan de achterkant beschikt over acht megapixel. Daarnaast kun je met die camera ook video&rsquo;s in full hd op zestig frames per seconde maken. De frontcamera is goed genoeg voor het voeren van bijvoorbeeld Skype-gesprekken (met genoeg licht), terwijl de camera op de achterkant degelijke foto&rsquo;s maakt. Voor een tablet is de kwaliteit goed te noemen.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De accu gaat zo&rsquo;n negen uur mee. Dat is natuurlijk afhankelijk van wat je ermee doet; wanneer je echter reguliere applicaties gebruikt voor het uitvoeren van je taken (zoals bijvoorbeeld een browser, wat Microsoft Office-apps en Photoshop), dan red je het einde van de werkdag wel zonder de tablet een keer te hoeven opladen. Mocht het toch moeten gebeuren, dan is het goed om te weten dat er een ontzettend lange stroomkabel meegeleverd wordt, waardoor je dus niet naast een stopcontact hoeft te zitten voor extra stroom.<br /> <br /> [b]Dell Latitude 11 5179 &ndash; software[/b]<br /> Wat een ontzettend groot voordeel is, is dat de Dell Latitude 11 5179 zonder veel onnodige software wordt geleverd. je krijgt eigenlijk alleen de standaard applicaties mee die op elke Windows 10-tablet worden meegeleverd, zoals de proefversies van de Office-applicaties, Minecraft voor Windows 10, Flipbord, Candy Crush en Twitter. Er is dus echt het minimale aan bloatware aanwezig. Het mooie is ook nog dat de applicaties die je niet gebruikt, te verwijderen zijn, waardoor je binnen no-time een schone Windows 10-ervaring hebt.<br /> <br /> [b]Dell Latitude 11 5179 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Omdat de Dell Latitude 11 5179 beschikt over 4GB of 8GB aan werkgeheugen, weet je in elk geval zeker dat de meest basale programma&rsquo;s goed zullen lopen (al zal Photoshop in combinatie met andere applicaties de tablet wat trager maken met maar 4GB ram). Ons recensiemodel beschikt over 8GB aan werkgeheugen en dat is helemaal prima voor Windows 10. Maar wanneer je de tablet niet voor zware programma&rsquo;s wilt inzetten, dan hoef je ook niet te investeren in die 4GB ram extra, dan voelt een goedkopere variant van de tablet ook.<br /> <br /> Helaas is het de processor die roet in het eten gooit. Die kan de tablet namelijk onnodig traag maken, waardoor zwaardere processen eigenlijk uit den boze zijn. Zo raden we het af video&rsquo;s te bewerken op het apparaat, want dat redt de processor gewoonweg niet. Maar voor alledaagse taken is de tablet meer dan prima uitgerust met specs. Daarnaast kan een specifieke programma voor de werkomgeving ook gewoon goed gedraaid worden, omdat die meestal weinig van het systeem vergen. Ook hebben we gemerkt dat de tablet snel warm wordt.<br /> <br /> [b]Vingerafdrukscanner[/b]<br /> De vingerafdrukscanner is snel en responsief. Binnen no-time heb je je tablet ontgrendeld. Voordat je je vingerafdruk kunt registreren, dien je wel een wachtwoord en een pincode in te stellen, waarna de tablet direct aangeeft dat je ook je vingerafdruk kunt laten vastleggen. Heb je dat gedaan, dan kun je je voortaan aanmelden bij Windows, apps en andere diensten met je vinger. De lezer heeft wel wat moeite met het herkennen van de vinger in kwestie, maar werkt gelukkig uiteindelijk wel, waardoor je een mooie, extra beveiligingslaag overhoudt.<br /> <br /> Het kan soms als storend ervaren worden wanneer vingerafdruklezers niet helemaal goed werken, helemaal wanneer je even snel je tablet wil ontgrendelen om iets te laten zien. Persoonlijk heb ik nog geen vingerafdrukscanner gezien op een smartphone of tablet die elke keer werkt wanneer je hem gebruikt, dus vinden we het ook geen zwaarwegend minpunt voor de Dell Latitude 11 5179. De scanner is dus van gemiddelde kwaliteit en herkent je vinger ongeveer even vaak als op andere apparaten en dat is dus prima te noemen.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Ondanks het feit dat Dell de Dell Latitude 11 5179 levert met genoeg werkgeheugen en de snellere SSD-schijven, is de computer toch niet altijd zo snel als je zou willen en dat heeft dus alles te maken met die processor. Wanneer je voor een goedkoper model gaat, dan krijg je de Intel Core m3-6Y30-processor onder de motorkap en die is net weer wat trager dan de Intel Core M5-6Y57. Vooral wanneer je veel zware programma&rsquo;s draait zul je (het verschil) merken, maar draai je alleen Office-apps en je browser, dan merk je er wellicht weinig van.<br /> <br /> [b]Dell Latitude 11 5179 &ndash; conclusie[/b]<br /> De Dell Latitude 11 5179 is zakelijke tablet met twee gezichten. De fabrikant presenteert mooie hardwareonderdelen (zoals genoeg werkgeheugen, snelle SSD-schijven en extra beveiligingsopties), maar de keuze voor de processor en ook de prijs is wat minder. De reguliere versie (de 11 5175) is al niet goedkoop en de extra beveiligde variant (de 11 5179) gaat daar dus nog even overheen. Je moet als bedrijf of zakelijke gebruiker echt heel graag een tablet met smartcard- en vingerafdruklezer willen hebben wil je hier meer dan duizend euro voor neerleggen.<br /> <br /> Bovendien is het zo dat je daarnaast ook een apart toetsenbord dient aan te schaffen wanneer je de tablet wil omtoveren tot laptop. En wanneer je kijkt naar de specs, dan is het niet per se veel beter dan de concurrentie (op de SSD-schijf na). Het werkgeheugen is standaard, de hoeveelheid opslag is standaard en de processor is standaard, waardoor je je wederom moet afvragen of je als bedrijf of zakelijke gebruiker echt een tablet wil met een smartcard-lezer, vingerafdrukscanner een SSD. Want het is een flinke investering.<br /> <br /> Er zijn nu al hybrides en convertibles op de markt met vergelijkbare specificaties, met een lagere of een soortgelijke prijs, maar dan wel zonder smartcard-lezer en vingerafdrukscanner (of SSD-schijf). Je kunt daar al heel goed op werken (neem onze tablet database maar eens door). Wel is het goed om te zien dat er een schone versie van Windows 10 wordt meegeleverd, het scherm kleurrijk en behoorlijk helder is en dat het geluid bovengemiddeld goed klinkt voor een tablet. Maar de prijs ligt in onze optiek toch wat te hoog.

]]>
0
Wat is Internet of Things (internet der dingen)? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-internet-of-things-internet-der-dingen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-internet-of-things-internet-der-dingen#reacties Wed, 06 Jul 2016 11:27:53 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-internet-of-things-internet-der-dingen [b]Internet of Things (het internet der dingen)[/b]<br /> Internet of Things is een term die je de komende tijd steeds vaker zult horen vallen. Niet in de laatste plaats omdat het hier om een belangrijke revolutie in technologie gaat. Het is een allesomvattend begrip dat die revolutie omvat en refereert naar het gegeven dat het internet ook door andere apparaten dan alleen computers, smartphones en tablets gebruikt kan worden. Het gaat van de apparaten die je in de keuken hebt staan tot aan je auto &ndash; en natuurlijk alles daar tussen in. IoT verandert langzaam maar zeker de wereld om ons heen.<br /> <br /> [b]Het internet[/b]<br /> Om volledig te kunnen begrijpen wat het internet der dingen is, moeten we eerst kijken naar wat het internet zelf is. Heel simpel omschreven is het internet een verzameling computers, servers, smartphones en tablets die aan elkaar verbonden zijn door middel van adressen (het ip-adres). Daardoor kunnen ze met elkaar communiceren en kunnen we websites bezoeken door browsers te gebruiken. Internet of Things gaat een stap verder en wil in feite ook de apparaten zonder (computer)scherm met elkaar laten communiceren.<br /> <br /> [b]Wat zijn de dingen van het internet?[/b]<br /> Internet of Things (in Nederland het internet der dingen genoemd), wordt ook wel eens omschreven als Internet of Everything. De lijst met apparaten die je dus aan het internet zou moeten kunnen koppelen is belachelijk groot. In de afgelopen maanden zijn er echter een hoop ontwikkelingen geweest op het gebied van sloten, koffiezet-apparaten, beveiliging, ovens, auto&rsquo;s, koelkasten &ndash; je kunt het zo gek niet bedenken, of je kunt het aan het internet koppelen. En als het nu nog niet kan, dan gaat dat in de toekomst zeker nog gebeuren.<br /> <br /> [b]Wat is het nut van Internet of Things?[/b]<br /> Nu kun je je misschien afvragen waarom alles met het internet verbonden moet worden. Heel simpel gezegd: wanneer de informatie van het internet wordt toegevoegd aan domme objecten, dan worden ze nuttiger en wellicht breder inzetbaar. Het internet der dingen draait niet zozeer om domme objecten slim maken, maar meer om het idee het leven eenvoudiger te maken, zonder al te veel moeite. De meeste smart devices voor in je smart home hebben geen scherm, dus kun je die vaak met een app vanaf je smartphone bedienen. Heel handig.<br /> [b]<br /> Internet of Things van nu[/b]<br /> Internet of Things is niet alleen een mooie belofte voor de toekomst en is nu al verkrijgbaar E&eacute;n van de meest bekende voorbeelden is misschien wel de Nest-thermostaat van Alphabet. Je kunt dit apparaat bedienen vanaf je smartphone, waar je ook bent op aarde. De thermostaat leert waarom, wanneer en hoe je de temperatuur omlaag of omhoog zet en zal dat later voor je gaan doen. Wordt het buiten warmer, dan zal de verwarming minder vaak aanslaan en als het weer kouder wordt, zal Nest ervoor zorgen dat het in huis warm blijft wanneer nodig.<br /> <br /> Daarnaast vallen de lampen de Philips Hue ook al onder het internet der dingen. Het automatiseren van de lampen in huis kan, naast het regelen van de verwarming, een mooi begin zijn van je smart home. De meeste huizen in Nederland hebben immers een stabiele internetverbinding via wifi, waardoor je nu alvast een begin kunt maken met het aanleggen van het netwerk voor slimme apparaten in huis. Daar hebben we eerder al enkele artikelen over geschreven: wat is een smart home en welke slimme producten zijn er al?<br /> <br /> [b]Voordelen van Internet of Things&hellip;[/b]<br /> Het grootste voordeel van het internet der dingen, is dat een hoop handmatige processen geautomatiseerd kunnen worden. Je stelt zo&rsquo;n slim product vaak &eacute;&eacute;n keer in en daarna zal het product die processen herhalen. Ook kunnen sommige apparaten verschillen opmerken en hun programma daarop aanpassen, waardoor je er helemaal geen omkijken naar hebt. Naar verloop van tijd kan ons energieverbruik afnemen, zullen we wellicht minder producten verspillen, minder geld gaan uitgeven en over het algemeen beter en veiliger gaan leven.<br /> <br /> [b]&hellip; en de nadelen[/b]<br /> Dat klinkt allemaal leuk en aardig, maar er zijn ook nadelen. Het feit dat alles aan het internet wordt gekoppeld, betekent ook dat hackers zich helemaal kunnen uitleven en toegang tot ons dagelijkse leven kunnen opeisen. Daarnaast wordt er natuurlijk ook een hoop data opgeslokt door de cloud, zeker wanneer we steeds meer slimme producten gaan gebruiken. Het feit dat een apparaat precies weet wat je wil, betekent vaak ook dat bedrijven weten waar je voorkeuren liggen. En dan is het nog maar de vraag hoe zij daar mee omgaan.<br /> <br /> Meer dan eens komen we nu al nieuwsberichten tegen over apps en slimme apparaten waarvan de database is gehackt of sites waarvan de inloggegevens op straat liggen. Er zal dus nog een hoop moeten gebeuren op het gebied van online veiligheid, wil iedereen zich op een smart home of het internet der dingen storten. Zeker early adopters zullen hier goed over moeten nadenken. Ook moeten we om het milieu blijven denken: niet alleen trekken we mijnen leeg voor metalen, ook dienen oudere producten goed gerecycled te worden.

]]>
0
Asus ZenPad 10 (Z300M) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-10-z300m http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-10-z300m#reacties Fri, 01 Jul 2016 09:55:03 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-zenpad-10-z300m [b]Specs[/b]<br /> Wanneer je puur kijkt naar de specs, dan kun je al snel concluderen dat je met een gemiddelde budgettablet te maken hebt. 2GB aan werkgeheugen is al veel beter dan de 1GB in de Acer Iconia One 8 (B1-850) en One 10 (B3-A20) bijvoorbeeld, ook al konden we destijds weinig haperingen opmerken. Qua werkgeheugen zit het dus wel goed. Helemaal in combinatie met de gekozen processor van MediaTek. Nee, deze chips zijn niet zo goed als die van Qualcomm, maar bieden wel bijna net zo veel rekenkracht aan als de Snapdragon, maar veel goedkoper.<br /> <br /> Dat is in het algemeen gezegd natuurlijk &ndash; per chip zal het resultaat verschillen. Daarom tref je vaak een MediaTek-processor aan in goedkopere tablets. Geen verkeerde keuze hoor, want er zijn meer dan genoeg kernen aanwezig waar de tablet mee uit de voeten kan. De processors van Intel Atom kunnen nogal zwaar gebruikmaken van je accu (waardoor die sneller leeg is) en veel eisen van de hardware, waardoor het apparaat warm kan worden. Deze problemen zijn minder aanwezig bij MediaTek; al kunnen die chips ook flink wat energie verbruiken.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Hoewel het display wel een full hd-resolutie heeft, hadden we soms nog te maken met een korrelig beeld als we video&rsquo;s of afbeeldingen bekeken. Met een scherm van 10,1-inch en een resolutie van 1280 bij 800 pixels, kom je ongeveer uit op een ppi van 149 (of wanneer je naar boven afrond 150): dat is dus een medium pixeldichtheid. Websites bezoeken en offline media bekijken gaat echter al veel beter. Verder zijn er een aantal sensoren aanwezig die ervoor zorgen dat het licht van het beeld automatisch wordt aangepast aan de omgeving.<br /> <br /> [b]Asus ZenPad 10 (Z300M) &ndash; hardware en design[/b]<br /> Het design van de tablet komt overeen met de tablets die Asus eerder heeft uitgebracht. Ook de Asus ZenPad 10 is een ietwat dikke tablet met brede randen. Die brede randen hebben als voordeel dat je de tablet goed vast kunt pakken &ndash; of dat nu horizontaal of verticaal is. Om de rand van de tablet zit een luxueus ogend metalen rand, terwijl we op de achterkant een matte textuur aantreffen, voorzien van een specifieke kleur (in ons geval was dat roze). De speakers zitten aan de voorkant, wat het geluid eigenlijk alleen maar ten goede komt.<br /> <br /> De knop waarmee je de tablet aan- en uitzet en waarmee je hem uit de slaapstand haalt en in de slaapstand zet, zit links bovenin wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt. Nu ben ik zelf links, dus heb ik daar geen problemen mee. Wat ik iets minder prettig vind, is de plaatsing van de volumeknoppen. Die zitten meteen links aan de zijkant van de tablet. Daardoor kwam het meer dan eens voor dat ik zowel de volume- als de aanknop tegelijkertijd indrukte, waardoor de tablet dus niet reageerde wanneer ik hem uit de slaapstand wilde halen.<br /> <br /> Verder vinden we aan de linkerkant, maar dan onderaan, de koptelefoon- en de micro-usb-aansluiting. Deze openingen lijken ietwat lelijk afgewerkt, omdat ze niet in het midden van de rand geplaatst zijn. Aan de voorkant, boven het scherm, zien we de camera en de nabijheidssensor zitten, terwijl de camera aan de achterkant helemaal in de linker bovenhoek zit. De Asus ZenPad 10 (Z300M) voelt heel stevig aan, kraakt niet en ziet er verder wel netjes afgewerkt uit (op de aansluiting na dan). Ook valt het gewicht van het apparaat ontzettend mee.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> In vergelijking met de vorige Asus ZenPad 10 (Z300C), valt op dat er minder opties met betrekking tot connectiviteit aanwezig zijn. Heel veel minder is het echter niet. Dit jaar treffen we bijvoorbeeld geen sleuf voor een sim-kaart aan, waardoor je dus niet het internet op kunt met een 3G/4G-verbinding. Daardoor kan de tablet wel een stuk goedkoper in de markt worden gezet, aangezien de nieuwprijs van de nieuwe Asus ZenPad 10 nu even hoog is als de oude ZenPad 10 (uit augustus 2015). Voor de rest zijn de opties hetzelfde.<br /> <br /> Dat betekent dus dat er een wifi-verbinding aanwezig is, evenals bluetooth 4.0, gps en micro-usb. De Asus ZenPad 10 beschikt niet over nfc of een hdmi-poort. Dat hoeft ook niet erg te zijn, omdat de tablet nou niet echt een multimedia powerhouse is en je hem dus ook niet snel zult gebruiken als middel waarop je video&rsquo;s streamt via een hdmi-kabel naar je televisie toe. Verder is opvallend dat er ditmaal maar &eacute;&eacute;n opslagoptie bestaat: 16GB. Vorig jaar kon je nog kiezen uit 16GB, 32GB en 64GB aan ruimte. Gelukkig is er een micro-sd-kaartsleuf.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers zitten aan de voorkant van de tablet. Dat betekent dat het geluid direct richting de gebruiker wordt gestuurd en dat betekent een betere geluidservaring. Wanneer je een video bekijkt die voornamelijk bestaat uit tekst, dan hoef je het volume helemaal niet hard te zetten om alles kraakhelder te kunnen verstaan. Wanneer je muziek gaat beluisteren of andersoortige video&rsquo;s bekijkt, dan valt al snel het limiet van de speakers op: de bass is helemaal niet diep, maar de hoge tonen komen wel mooi door. Al met al niet heel slecht.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera&rsquo;s zijn wel een flinke verbetering ten opzichte van vorig jaar. Op de achterkant zit nu een camera van vijf megapixel, die met veel licht redelijke foto&rsquo;s maakt. Met weinig licht valt het echter zwaar tegen &ndash; maar dan nog is het beter dan vorig jaar (met twee megapixel). De camera aan de voorkant beschikt nu over twee megapixel en zolang je daar niet te veel van verwacht, kun je ook niet echt teleurgesteld worden. Ook dit is overigens een flinke verbetering ten opzichte van vorig jaar: destijds was er een 0,3 megapixel-camera aanwezig.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> In vergelijking met de vorige versie van de Asus ZenPad 10 (Z300C) merken we weinig verschil qua accuduur. Destijds haalde de tablet ruim negen uur op een volle batterij en dat is nu ongeveer hetzelfde. Het ligt er maar net aan hoe je de tablet gebruikt natuurlijk, maar acht tot negen uur op een volle accu moet gewoon haalbaar zijn. Echter, ongeveer negen uur is nog steeds geen indrukwekkend aantal en zelfs gemiddeld te noemen, maar voor een budgettablet met een scherm van 10,1-inch, vinden we dat we niets te klagen hebben.<br /> <br /> [b]Asus ZenPad 10 (Z300M) &ndash; software[/b]<br /> De software die wordt meegeleverd is de Asus Android-skin, ditmaal gebaseerd op Android 6.0 Marshmallow. Dit is, op moment van schrijven, de meest recente versie van het OS, die een aantal handige features met zich meebrengt, zoals energiebesparing en nog veel meer. De Asus ZenPad 10 (Z300M) profiteert flink van die features, wat het gebruik eigenlijk alleen maar ten goede komt. Wel is het zo dat we een lading apps aantroffen waar we in eerste instantie niet zo snel van wisten wat we er precies aan zouden hebben.<br /> <br /> Sommige van die apps presenteren namelijk Android-opties direct op het startscherm van je tablet, waardoor je er eenvoudig toegang tot krijgt. En wanneer je gewoonweg niet zo gewend bent aan Android of je weet nooit hoe je precies bij &eacute;&eacute;n van die functies in de instellingen moet komen, dan is het verdomd handig dat Asus deze apps heeft toegevoegd. Het was nog nooit zo gemakkelijk om even het werkgeheugen te ontdoen van ingenomen ruimte &ndash; met een simpele druk op de knop houd je de tablet zo snel als de eerste keer dat je hem opstart.<br /> <br /> Echter, er staan ook apps op die net even te veel op elkaar lijken, waardoor je toch wel een beetje het idee krijgt met een overvolle tablet te maken te hebben. Gelukkig kun je het &eacute;&eacute;n en ander aan voorge&iuml;nstalleerde applicaties verwijderen, waardoor je de tablet in kunt stellen zoals je zelf wil. Maar apps die meteen toegang geven tot het opschonen van je werkgeheugen, de nieuwste software-updates, je bestanden en de energiebesparende modus zijn meer dan welkom voor de mensen die vinden dat het OS toegankelijker gemaakt mag worden.<br /> <br /> En in het kader van toegankelijkheid, biedt ook het snelle menu (het menu dat je vanuit de statusbalk bovenin kunt trekken) genoeg opties voor beginnende Android-gebruikers. Je kunt er de helderheid(smodus) mee aanpassen, de verbindingen beheren en een rekenmachine gebruiken, maar ook het geluid instellen en zelfs de cast-modus (waarmee je media streamt naar een ander apparaat) in- en uitschakelen. Het biedt wellicht net even te veel opties aan waardoor het overzicht niet optimaal is, maar de opties die er staan gebruik je wel dagelijks.<br /> <br /> [b]Asus ZenPad 10 (Z300M) &ndash; in gebruik[/b]<br /> Meer dan eens pakten we deze tablet erbij in onze dagelijkse bezigheden. Of we nu aan het gamen waren en we even snel een oplossing zochten voor een puzzel of op de zaterdagavond tijdens het mixen van bekende en onze eigengemaakte cocktails, de tablet was erbij. De combinatie van genoeg werkgeheugen, de redelijke processor en het fijne scherm (hoewel soms korrelig), zorgt voor een enorm fijne gebruikerservaring. De tablet is ook helemaal niet zwaar (ondanks zijn redelijke dikte), waardoor je hem ook sneller onderweg meeneemt.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Zoals je hierboven al kunt opmaken presteert de tablet meer dan prima. Omdat je met een budgettablet te maken hebt, profiteer je niet van de beste hardware die nu beschikbaar is. Maar de gekozen processor in combinatie met de hoeveelheid werkgeheugen zorgen voor fijne en betrouwbare prestaties. Ook het feit dat je met een simpele druk op de knop werkgeheugen vrij kunt maken, betekent dat je vrijwel altijd verzekerd bent van een optimale ervaring. Android doet het nog altijd heel goed met &lsquo;slechts&rsquo; 2GB aan werkgeheugen onder de motorkap.<br /> <br /> We hebben daarvoor meerdere apps getest. Niet alleen die van Asus zelf, waarvan je eigenlijk mag verwachten dat ze werken, maar ook recent uitgebrachte apps zoals de nieuwe Kingdom Hearts-game en dat online ruilspel van Pok&eacute;mon. Apps zoals Slack en Stack, Chrome en YouTube en Inbox en Twilight werken ook lekker vlot en vertonen geen haperingen of iets dergelijks. We raden wel de app Twilight aan in plaats van de ingebouwde filter voor het blauwe licht, omdat die nou eenmaal zijn werk veel beter verricht.<br /> [b]<br /> Asus ZenPad 10 (Z300M) &ndash; conclusie[/b]<br /> De Asus ZenPad 10 (Z300M) is een ontzettend fijne tablet. Met de aanwezige hardware kom je nog steeds uit de voeten, omdat Android nog steeds goed en vlot draait op 2GB aan werkgeheugen en de processor die wordt geleverd door MediaTek. Daarnaast komt er prima geluid uit (maar verwacht niet te veel) en gaat de accu redelijk lang mee, maar verwacht ook hier geen wonderen van meer dan tien uur. De tablet ligt lekker in de hand, voelt luxueus aan en is niet zwaar. En qua mogelijkheden kom je voorlopig weer uit de voeten met het apparaat.<br /> <br /> Maar er zijn natuurlijk ook enkele nadelen. Zo kun je niet langer kiezen voor een model met meer opslagruimte. En dat is voor veel mensen nog steeds een gemis, want dan moet er weer gezorgd worden voor een sd-kaartje. Daarnaast zijn er ook geen versies meer met 3G/4G-verbindingen, waardoor je de tablet alleen in combinatie met wifi kunt gebruiken wanneer je online wil. Ook moet je het doen met ontzettend veel (soms dubbele) applicaties die al zijn ge&iuml;nstalleerd, maar gelukkig kunnen enkele apps eenvoudig toegang bieden tot verstopte functies.

]]>
0
De wifi repeater: wanneer heb je hem nodig? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-wifi-repeater-wanneer-heb-je-hem-nodig http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-wifi-repeater-wanneer-heb-je-hem-nodig#reacties Wed, 29 Jun 2016 11:20:42 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-wifi-repeater-wanneer-heb-je-hem-nodig [b]Overweeg je een wifi repeater?[/b]<br /> Wanneer je een zwak wifi-signaal in huis hebt (bijvoorbeeld: de router staat op de begaande grond en op zolder heb je amper verbinding), dan doe je er goed aan je te verdiepen in een wifi repeater (ook wel wifi extender of wifi versterker genoemd). Er zijn echter een aantal dingen waar je rekening mee moet houden, voordat je er eentje koopt. Wifi repeaters bestaan in allerlei soorten en maten en kunnen ontzettend veel geld kosten. Daarom nemen we een aantal dingen met je door. Maar eerst: wat is een wifi repeater eigenlijk?<br /> [b]<br /> Wat is een wifi repeater en hoe werkt die?[/b]<br /> Wifi repeaters kunnen je helpen bij het versterken van het signaal van de router in huis. Ze pikken het signaal op en versterken die voor een specifiek gedeelte in huis (bijvoorbeeld die eerder genoemde zolder). Niet alle wifi repeaters zijn hetzelfde. Sommige stop je in het stopcontact (de verbinding gaat dan over het stroomnetwerk), terwijl andere versterkers direct in de router en het apparaat naar keuze gaan (in bijvoorbeeld je televisie of laptop). Daarnaast heb je nog een andere variant, in de vorm van draadloze versterkers (wireless repeaters).<br /> <br /> Deze bestaan weer uit twee apparaten. E&eacute;n router die het signaal oppakt en een router die het signaal ontvangt en uitzendt naar de kamer die wel een boost in wifi kan gebruiken. Zorg ervoor dat wanneer je er eentje koopt, je het product begrijpt, zodat je weet wat de mogelijkheden en de beperkingen zijn. Vraag er naar in de winkel of doe online goed onderzoek naar de verschillende producten. Want niet alle soorten wifi repeaters werken in alle huizen. Daarnaast moet je je nog een aantal dingen afvragen voordat je er &uuml;berhaupt eentje aanschaft.<br /> <br /> Weet wel: wifi repeaters halveren de snelheid van je wifi verbinding bij het uitzenden.<br /> <br /> [b]Staat je router op de meest optimale plek in huis?[/b]<br /> Mocht het zo zijn dat je router momenteel op een plek staat waardoor het zijn signaal sowieso slecht kan afgeven, dan heeft een wifi repeater weinig nut &ndash; die kan het signaal dan ook maar slecht ontvangen. Probeer daarom &ndash; waar mogelijk &ndash; je router eerst op een andere plek te zetten en blijf net zo lang proberen tot je er zeker van bent dat d&iacute;t de meest optimale plek is voor het apparaat. Probeer de router zo min mogelijk te blokkeren met andere objecten (al begrijpen we dat dit niet altijd mogelijk is door de inrichting van je huis).<br /> <br /> [b]Is je wifi router eigenlijk wel goed genoeg?[/b]<br /> Je doet er goed aan een wifi router te hebben met ondersteuning voor 802.11ac. Dat is namelijk de huidige standaard. Het is nog mogelijk routers met n-ondersteuning te kopen, maar dat moet je niet willen. 802.11ac biedt meer dan een verdubbeling van de snelheid aan en is geschikt voor apparaten die alleen n zouden ondersteunen. Heb je dus al een 802.11ac-router, dan hoef je je geen zorgen te maken; je hoeft dan niet per se te upgraden. Heb je een router met de oudere standaard in huis, dan doe je er wel goed aan te upgraden.<br /> <br /> [b]Breng de snelheid van je wifi verbinding in kaart[/b]<br /> Er bestaan applicaties op verschillende platformen die je wifi verbinding in kaart kunnen brengen. Daardoor weet je hoe goed je verbinding daadwerkelijk is. Ook kunnen die apps laten zien waar precies in huis het signaal wegvalt, zodat je kunt bepalen of je voor dat gedeelte in huis een wifi repeater zou moeten hebben. Ook kun je hiermee de beste positie voor je router bepalen. Daarnaast doe je er ook altijd goed aan een snelheidstest uit te proberen, zodat je de daadwerkelijke snelheid kunt vergelijken met de beloofde snelheid van je provider.<br /> [b]<br /> Let op je gebruik[/b]<br /> Stel: je woont in een huis met een groot gezin. Er zijn meerdere smartphones gekoppeld aan het netwerk, evenals een televisie die dagelijks Netflix streamt en een spelcomputer, zoals een Xbox of een PlayStation, waarop online gegamed wordt &ndash; en dan natuurlijk alles tegelijk &ndash; dan kan dat ook het probleem zijn. Dan is het gebruik te heftig voor je huidige router, waardoor een wifi repeater niet gaat helpen. Mocht je alleen wonen en je hebt een smartphone, pc en nog wat apparaten en je Netflix blijft haperen, dan is je router ook ondergeschikt.<br /> <br /> Kun je niet beter gebruikmaken van een kabel?<br /> Mocht je nou echt afhankelijk zijn van goed werkend internet (bijvoorbeeld voor je werk), dan kun je ook altijd nog overwegen terug te gaan naar de kabel (uiteraard: mits mogelijk). Pc&rsquo;s hebben nog steeds een internetaansluiting en de meeste tv&rsquo;s en spelcomputers ook, en als alles toch bij elkaar staat, is dat een mooie optie. Dan heb je echt alleen problemen met het netwerk wanneer je internet service provider (isp) problemen heeft &ndash; anders niet. Ook is het zo dat hoe minder apparaten draadloos verbonden zijn, hoe meer ruimte de rest krijgt.

]]>
0
Google Daydream: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-daydream-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-daydream-alles-dat-je-moet-weten#reacties Sun, 26 Jun 2016 10:26:34 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-daydream-alles-dat-je-moet-weten [b]Wat is Google Daydream?[/b]<br /> Google Daydream is Googles nieuwste poging virtual reality naar mobiele apparaten te brengen en zal heel anders gaan werken dan Google Cardboard. Cardboard is precies wat de naam doet vermoeden: een kartonnen houder voor je smartphone (met twee lenzen erin), die je een beperkte virtual reality-ervaring kan aanbieden. Je kunt 360-graden foto&rsquo;s en video&rsquo;s bekijken en enkele games en andere vr-bevinden uitproberen met het doosje, maar je zal altijd beperkt blijven doordat je met &eacute;&eacute;n hand de houder moet vasthouden.<br /> <br /> Daydream is minder gericht op supertoegankelijke vr-ervaringen met weinig kosten en wil consumenten een betere en meer robuuste ervaring aanbieden door de specs van een smartphone te combineren met extra hardware en sensoren in de vorm van een bril. Helemaal wanneer je op dit moment nog geen geld hebt voor apparaten zoals een HTC Vive of Oculus Rift (of PlayStation VR later dit jaar), maar je al wel in het bezit bent van een (high-end) smartphone, dan zal Daydream een reuze interessante optie zijn voor vr-enthousiastelingen.<br /> <br /> Google Daydream is echter niet per se de headset die je op de afbeeldingen in dit artikel vindt; het is een platform voor virtual reality op smartphones. De afbeelding van de headset is slechts ter referentie voor andere fabrikanten en de mensen die graag een beeld krijgen van de hardware die ze kunnen verwachten. Maar, zo heeft Google later aangegeven, het is niet d&eacute; headset die je straks koopt om van Daydream gebruik te kunnen maken. Verschillende fabrikanten kunnen eigen headsets maken; specifiek, of juist heel universeel.<br /> <br /> [b]Welke fabrikanten ondersteunen Google Daydream?[/b]<br /> Google heeft al bevestigd dat er een aantal fabrikanten smartphones gaan maken die werken met Google Daydream. Samsung, Alcatel, Asus, HTC, LG, Xiaomi en ZTE zijn al genoemd. Sterker nog: ZTE heeft al een Daydream ready smartphone aangekondigd, evenals zijn eigen virtual reality-bril. Wanneer de ZTE Axon 7 wordt gelanceerd, dan heeft het enkel de update naar Android N en de componenten voor virtual reality-ondersteuning nog nodig. Daarnaast heeft de Chinese fabrikant Huawei ook al bevestigd het platform te ondersteunen.<br /> [b]<br /> Design[/b]<br /> Over de headset is nog niet heel veel vrijgegeven met betrekking tot het design. We moeten het doen met de schets die we hebben gekregen. Wel weten we al wat meer over de controller, die lijkt op een combinatie van een Wii Remote (van de populaire Nintendo Wii-spelcomputer) en de afstandsbediening van de Apple TV (de mediaspeler van Apple). Bovenaan de controller vinden we bijvoorbeeld een touchpad waar je ook op kunt drukken, waardoor je een touchscreen-achtige besturing overbrengt naar virtual reality.<br /> <br /> Daarnaast zijn er twee knoppen aanwezig. De app-knop brengt alle apps die je hebt ge&iuml;nstalleerd in beeld, terwijl de homeknop je naar het beginscherm van Google Daydream brengt. Het design van de virtuele interface lijkt ontzettend veel optie van de Samsung Gear VR en Oculus Rift. Je navigeert door de menu&rsquo;s met die controller/afstandsbediening. Het is overigens mogelijk Google Play, de digitale winkel van het Android-platform, in vr te bezoeken, waardoor je met de bril op de apps kunt uitkiezen die je wil uitproberen.<br /> <br /> [b]Prestaties van Google Daydream[/b]<br /> Dan is het nog de vraag: wat mag je op het gebied van prestaties verwachten van Google Daydream? De smartphones moeten aan bepaalde eisen voldoen om als Daydream smartphones bestempeld te mogen worden (high-end processor die in staat in beelden in zestig frames per seconde te weergeven, schermen moeten weinig tot geen ghosting en lag veroorzaken en de sensoren dienen snel data uit te moeten wisselen voor een minimale latency), maar wat betekent dat in de praktijk? Wat mag je voor virtual reality-ervaring verwachten?<br /> <br /> Voor nu liggen de verwachtingen tussen &lsquo;beter dan de Samsung Gear VR&rsquo; en &lsquo;minder goed dan de high-end headsets&rsquo;. Dat is alsnog een brede, maar geen vreemde verwachting. Het Daydream-platform is mogelijk geavanceerder omdat het n&aacute; de Gear VR wordt uitgebracht, maar niet zo geavanceerd als een HTC Vive of Oculus Rift, omdat de hardware daar weer niet geschikt voor is. Wat in elk geval goed is om te weten, is dat de populairste game-engines van dit moment (Unity en Unreal) hebben aangekondigd Daydream als platform te ondersteunen.<br /> [b]<br /> Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> Google Daydream werd tijdens Google I/O 2016 aangekondigd en zal binnen nu en een jaar moeten verschijnen. Helaas is op moment van schrijven nog niets bekend over de prijs en de beschikbaarheid van het platform of de headset die Google zelf gaat maken. Waarschijnlijk zal die headset gaan lijken op de afbeeldingen uit dit artikel, maar dat is nu nog niet met zekerheid vast te stellen. De verwachting is dat Daydream vanaf herfst 2016 te gebruiken is op smartphones die op dat moment al draaien op Android N.<br /> <br /> Wat kun je verwachten van de prijs? Mogelijk ergens tussen de vijftien en honderd euro. Dat zijn de prijzen van respectievelijk Google Cardboard en Samsung Gear VR. Echter, omdat de headset mogelijk wordt geleverd met een eigen controller, kan dat betekenen dat de prijs iets hoger zal uitvallen dan die honderd euro. Desondanks is de verwachting niet dat je heel veel meer dan honderd euro zal uitgeven aan de combinatie bril en controller, omdat virtual reality ook toegankelijk moet blijven. High-end dure headset zijn er ook al genoeg.

]]>
0
Dit zijn de verschillen tussen de Xbox One en Xbox One S http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-xbox-onexbox-one-s http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-xbox-onexbox-one-s#reacties Fri, 24 Jun 2016 13:31:18 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-zijn-de-verschillen-tussen-de-xbox-onexbox-one-s [b]De Xbox One van Microsoft[/b]<br /> Het is momenteel al een tijdje mogelijk een Xbox One aan te schaffen. De spelcomputer van Microsoft is lang niet zo populair als die van Sony, de PlayStation 4, maar dat weerhoudt de softwaregigant er niet van alsnog met een nieuwe versie van dezelfde console aan te komen zetten. Deze nieuwe versie heet de Xbox One S en werd tijdens de E3-presentatie van 2016 aangekondigd. Samen met de One S, werd ook Project Scorpio uit de doeken gedaan. Dat is een versie van de Xbox One die eind 2017 op de markt moet gaan verschijnen.<br /> <br /> Maar tot het zover is, moeten we het doen met de gewone Xbox One en de Xbox One S; een nieuwe variant op dezelfde console, maar dan met iets betere hardware. In dit artikel nemen we belangrijkste verschillen met je door. Hopelijk kan dit artikel je helpen bij de vraag of je eind 2016, wanneer de One S in de winkels moet liggen, de aanschaf waard is of niet. Dat is helemaal de vraag voor de mensen die al een Xbox One in huis hebben staan. Maar voor de consumenten die op zoek zijn naar een goedkopere 4K Blu-ray-speler, hebben we goed nieuws.<br /> <br /> [b]Het design van de Xbox One S[/b]<br /> Microsoft heeft in het verleden wel vaker een nieuwe versie van een bestaande console uitgebracht. Kijk maar naar de Xbox 360: daar vind je drie verschillende consoles aan, die in de kern hetzelfde kunnen, maar er net even anders uitzien. Ook dat is het geval met de Xbox One S. De console is veertig procent kleiner dan zijn voorganger en de zwarte kleur vervangen voor mooi, egaal wit. Daarnaast ben je nu in staat de console op zijn zij te zetten (zoals een Wii of een PlayStation 2) en zit de powerbrick nu &iacute;n de console, in plaats van er buiten.<br /> <br /> Dat betekent dus dat je de Xbox One S gewoon naast je televisie zou kunnen plaatsen, zonder dat het lijkt alsof je een lelijk stuk plastic in je huiskamer hebt staan. De spelcomputer is immers bijna de helft zo klein als zijn voorganger. En doordat het stroomblok nu &iacute;n de console zit (echt &eacute;&eacute;n van de belangrijkste veranderingen op het gebied van design), heb je slechts enkele kabels nodig die niet zo opvallen, waarmee je hem eenvoudig op je tv kunt aansluiten. Mogelijk is het ook zo dat de One S zijn warmte beter kwijt kan wanneer je hem rechtop zet.<br /> <br /> Op moment van schrijven weten we dat de Xbox One S in het wit verkrijgbaar zal zijn. Over andere kleuren is nog niets bekend. Maar omdat Microsoft in het verleden al nieuwe kleuren voor de Xbox One heeft uitgebracht, twijfelen we er niet aan dat de console straks in meerdere kleuren verkrijgbaar is.<br /> <br /> [b]De controller van de Xbox One S[/b]<br /> Ook de controller van de Xbox One S heeft een aantal welkome veranderingen ondergaan. Op het eerste gezicht lijkt er weinig veranderd. Maar wanneer je goed kijkt, dan zie je dat de One S-controller is voorzien van een laagje textuur aan de achterkant, waar je handpalmen de controller vasthouden. Dat laagje zorgt voor een betere grip. Daarnaast is het bereik verbeterd en is er nu de bluetooth-verbinding toegevoegd, waardoor je de hardware eenvoudig kunt combineren met een Windows 10-pc of een smartphone of tablet.<br /> <br /> [b]De nieuwe features van de Xbox One S[/b]<br /> Stijl en uiterlijk zijn natuurlijk belangrijke aspecten, maar de echte reden dat je een Xbox One S zou moeten aanschaffen, ligt hem in het feit dat de console wel degelijk over nieuwe features beschikt. Zo is de spelcomputer in staat games en videocontent in 4K te weergeven, wat voor eigenaars van een 4K-tv goed nieuws is. Je games, series en films zien er daardoor veel strakker uit. Daarnaast is inmiddels naar buiten gekomen dat de One S ook 4K Blu-ray-discs kan afspelen en dat er ondersteuning is voor HDR, in het specifiek HDR10.<br /> <br /> Dat is wellicht het grootste verkoopaspect van de One S: de 4K Blu-ray-speler. Op dit moment zijn die spelers nog ontzettend duur en wanneer de Xbox One S wordt gelanceerd, eind dit jaar, dan kun je er al eentje kopen voor een prijs vanaf 299 euro. Het feit dat de nieuwe Xbox One ook HDR gaat ondersteunen, betekent dat de kleuren in je spelen ook mooier zullen zijn. Het zwart wordt veel dieper, dankzij de hogere contrastratio. Games worden echter nog ge&uuml;pscaled naar 4K. Echte 4K-gaming wordt pas met Project Scorpio ge&iuml;ntroduceerd.<br /> <br /> Een ander groot verschil tussen beide consoles, is het feit dat de One S niet langer beschikt over een dedicated poort voor de Kinect-camera, zoals de reguliere Xbox One dat wel heeft. Dat houdt in dat Microsoft zich niet langer zo met Kinect bezighoudt als ongeveer drie jaar geleden. Mocht je toch de camera hebben staan en die nog willen gebruiken, dan biedt Microsoft een speciale usb-kabel aan die je gratis kunt bestellen. Wel beschikt de One S over een infraroodsensor, zodat je alle homecinema-apparaten eenvoudig kunt aanzetten.<br /> <br /> Andere kleine aanpassingen hebben te maken met de usb-poorten en enkele knoppen op de console. De usb-poort die op de reguliere Xbox One aan de zijkant zit, zit nu aan de voorkant &ndash; daardoor moet je er beter bij kunnen. De knop waarmee je controllers kunt paren met de spelcomputer zit nu ook aan de voorkant, in plaats van de zijkant. De grootste verandering op het gebied van knoppen is de aan- en uitknop. Dit is nu een fysieke knop geworden; op de grote, logge Xbox One is het een soort touchpad die je slechts zachtjes hoeft aan te raken.

]]>
0
Tablet kopen? 6 fouten die je niet moet maken http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tablet-kopen-6-fouten-die-je-niet-moet-maken http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tablet-kopen-6-fouten-die-je-niet-moet-maken#reacties Thu, 23 Jun 2016 11:17:41 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tablet-kopen-6-fouten-die-je-niet-moet-maken [b]Een tablet kopen: weet waar je op moet letten[/b]<br /> De tabletmarkt is heel omvangrijk. Er zijn een aantal opties met betrekking tot besturingssystemen en apps, maar ook qua hardwareconfiguraties en accessoires. Er zijn een hoop dingen waar je op moet letten en aan moet denken voordat je over gaat tot de aanschaf van zo&rsquo;n apparaat, dus je doet er altijd gaat aan voor jezelf te bepalen wat je belangrijk vindt en wat je in een tablet zoekt. Omdat veel mensen nog altijd dezelfde fouten maken bij het kopen van een tablet, hebben we hieronder de zes meest voorkomende fouten op een rij gezet.<br /> [b]<br /> Software op de tablet negeren[/b]<br /> Heel veel mensen houden nog steeds geen rekening met het besturingssysteem op een tablet, terwijl dat eigenlijk net zo belangrijk is als op een smartphone. Het OS bepaalt namelijk &ndash; in zekere zin &ndash; de mogelijkheden van de hardware en dus ook wat jij ermee kunt doen. Zo doe je er goed aan voor een iPad te kiezen wanneer je al binnen het Apple-ecosysteem zit en kun je beter voor een Android- of Windows-tablet gaan wanneer dat niet het geval is. Zeker ook omdat bijvoorbeeld Windows en Android steeds beter zullen samenwerken.<br /> <br /> Op moment van schrijven heb je de keuze uit drie grote systemen: Android, iOS en Windows. De meest recente versie van Android is Android 6.0.2 Marshmallow, terwijl Google ondertussen hard werkt aan Android N. Apple werkt nu aan iOS 10, waardoor iOS 9, en in het specifiek iOS 9.3.3, de meest recente versie is. Voor Windows-apparaten heb je de keuze uit Windows 10. Deze zomer verschijnt de Anniversary Update voor het platform, waardoor er wederom een sloot aan nieuwe opties, features en functies wordt toegevoegd.<br /> <br /> Door op de naam van het besturingssysteem te klikken, lees je alles dat je moet weten over het OS naar keuze. Houd er overigens rekening mee dat Android per tablet kan verschillen, aangezien verschillende fabrikanten van Android-tablets vaak hun eigen skin klaarmaken. Daardoor kan de ervaring van het OS veranderen, terwijl de kern in principe gelijk blijft. Let er overigens ook goed op dat je tablet de meest recente versie van het OS heeft, omdat sommige (Android-)tablets niet altijd de nieuwste versie middels een update krijgen.<br /> <br /> Als laatste tip: je doet er goed aan vooraf in de online winkels van de platformen te kijken welke apps je mag verwachten. Android beschikt over Google Play, iOS beschikt over de App Store en Windows beschikt over de Windows Store.<br /> <br /> [b]Niet letten op de opties met betrekking connectiviteit[/b]<br /> Veel verschillende tablets betekent ook veel verschillende opties met betrekking tot connectiviteit. Je doet er goed aan te bedenken wat je met de tablet wil doen. Wil je een tablet waar je onderweg veel op wil werken waardoor je een internetverbinding nodig hebt? Dan heb je een tablet met 3g, of liever 4g, nodig. Wanneer je dan een sim-kaart in de tablet stopt, ben je altijd verzekerd van een internetverbinding. Tenzij je zeker weet dat je altijd wifi in de buurt hebt, waardoor je weer kosten kunt besparen op dat ene onderdeel.<br /> <br /> Daarnaast is het zo dat je nog een abonnement moet afsluiten voor de mobiele dataverbinding van je tablet en dat kost ook weer extra geld. Tablets met alleen een wifi-verbinding zijn over het algemeen goedkoper dan dezelfde tablets met een wifi- en 3g/4g-verbinding. Ook moet je nog denken aan opties als bluetooth, gps en meer. Heb je veel accessoires, dan is het handig voor een tablet met bluetooth te kiezen, omdat het gros draadloos met de tablet verbonden kan worden. Kortom: weet wat je wil doen en zoek daarbij de tablet met de juiste features.<br /> <br /> Lees je overigens ook in op het gebied van fysieke aansluitingen, waaronder usb en hdmi. Wat wil je met de tablet gaan doen en wat wil je ermee koppelen? Meer hierover lees je in onze artikelen over usb type-c en tablets en aansluitingen.<br /> <br /> [b]De tablet kopen die niet bij je past[/b]<br /> Dat laatste punt valt mooi samen met dit nieuwe onderdeel. Sommige mensen kopen nog wel eens de verkeerde tablet &ndash; als in: een tablet die niet bij hun behoeften past. Zoek je een tablet waar je lekker je mail op kunt checken, video&rsquo;s op kunt bekijken en je tweets op kunt bijhouden, dan zit je met de meeste simpele modellen wel goed. De specificaties hoeven dan niet van hoog niveau te zijn. Maar zoek je een tablet waar je op kunt werken &ndash; om maar even het andere uiterste van het spectrum te noemen &ndash; dan moet je weer met een hoop dingen rekening houden.<br /> <br /> Zo moet een tablet een toetsenbord kunnen ondersteunen. De meeste hybrides worden wel geleverd met een toetsenbord, daar zou je ook nog op kunnen zoeken. En dan kom je weer bij de software: welk besturingssysteem biedt de meeste apps aan voor mij werk? Een grote kanshebber is dan direct Windows &ndash; ook vanwege tablets als de Surface Pro-modellen -, terwijl Apple en Android-fabrikanten de laatste tijd een flinke inhaalslag hebben gemaakt. Ook die ecosystemen bieden productiviteitsapplicties en tablets met toetsenborden aan.<br /> <br /> Tevens dien je rekening te houden met de kwaliteit van de camera wanneer je wil videobellen (het aantal megapixel staat niet voor de kwaliteit van de camera) en of er genoeg opslaggeheugen is voor het opslaan voor foto&rsquo;s en video&rsquo;s, om nog wat voorbeelden te noemen.<br /> <br /> [b]Aannemen dat een tablet compleet je pc kan vervangen[/b]<br /> Ondanks het feit dat we de laatste jaren steeds meer convertibles en hybrides voorbij hebben zien komen (tablets die omgetoverd kunnen worden tot laptops, van zowel Apple, Android als Windows), betekent dat niet direct dat die apparaten je pc of laptop kunnen vervangen. Ja, er is enorm veel vooruitgang geboekt en de meeste tablets kun je best voor een dag of wat gebruiken, maar je zult al gauw merken dat niet elk systeem beschikt over de software die je zoekt. Nu heeft een Windows-tablet daar wellicht iets minder last van, maar het probleem is er.<br /> <br /> Veel van die tablets beschikken namelijk niet over de volledige versies van de programma&rsquo;s die je nu in de vorm van apps gebruikt, omdat ze zijn geoptimaliseerd voor tablets. En dat is prima, omdat je op een tablet werk &ndash; en niet op een laptopvervanger. Dat gezegd hebbende: ja, er komen steeds betere tablets uit die ontzettend krachtig en in meerdere modi te gebruiken zijn, maar voorlopig dien je voor een aantal programma&rsquo;s nog een &lsquo;gewone&rsquo; laptop te hebben. Let dus goed op het aanbod van applicaties en de interne hardware van je toekomstige tablet.<br /> [b]<br /> Voor de goedkoopste optie gaan[/b]<br /> Een tablet kopen kan een dure hobby zijn, maar er zijn gelukkig ook goedkope opties. Dan bedoelen we niet de modellen van rond de 200-300 euro, maar de veel goedkopere varianten waar je je twijfels bij kunt hebben. Goedkoop is duurkoop en dat blijkt ook voor tablets te gelden. Goedkope tablets beschikken vaak over minder mogelijkheden door verouderde hardware en lopen soms onnodig online risico&rsquo;s, omdat de software verouderd is. Let dus goed op het merk (is het bekend?), de specs (wat kun je ermee?) en de software (nog wel up-to-date?).<br /> <br /> [b]Geen research doen[/b]<br /> Mogelijk ben je op dit artikel gestuit omdat je in de markt bent voor een tablet. Dat kan betekenen dat je op dit moment research aan het doen bent naar het kopen van een tablet. Een goed plan, want zoals je hierboven hebt kunnen lezen, kun je nogal wat grove fouten maken die het plezier van de tabletervaring kunnen schaden. Zie onze bovenstaande tips daarom ook als extra richtlijnen, zodat je niet de fout in gaat. Je kunt bijvoorbeeld in onze database precies aangeven naar wat je op zoekt bent, waardoor je al voor een groot end goed op weg bent.<br /> <br /> Maar lees je ook in: wat zijn op dit moment de trends en wat heb ik daaraan? Wat zijn de nieuwe processoren en heb ik die nodig voor hetgeen dat ik met die tablet wil doen? Hoeveel werkgeheugen is nu acceptabel en hoeveel wil ik daaraan uitgeven? Heb ik wel veel werkgeheugen nodig, of kan ik beter voor een model gaan met iets minder ram waardoor de prijs kan zakken? Lees ook vooral enkele recensies door van de modellen die je wil en bekijk ook de websites van de fabrikanten voor up-to-date specs en info. Dan weet je precies wat je kunt verwachten.

]]>
0
Sony HT-CT790 soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct790-soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct790-soundbar#reacties Tue, 07 Jun 2016 10:44:28 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct790-soundbar [b]Sony HT-CT790 &ndash; design en installatie[/b]<br /> Wanneer je de Sony HT-CT790 soundbar voor het eerst uit de doos haalt, valt meteen &eacute;&eacute;n ding op: het stoere en ruige design. De speaker en de meegeleverde, draadloze subwoofer zien er strak en mooi afgewerkt uit. Het raster aan de voorkant is wellicht even iets waar je aan moet wennen, maar in het dagelijkse gebruik heb ik het harde design leren waarderen. Het is weer eens wat anders dan speakers met een zachte voorkant &ndash; en zolang het geen negatieve invloed heeft op het geluid, hoor je mij niet klagen. Gelukkig is dat ook niet het geval.<br /> <br /> Het installeren is zo gebeurd. Je stopt de stekker van de subwoofer in het stopcontact, evenals de stekker van de soundbar. Daarna sluit je de apparaten die je wil op de soundbar aan (bijvoorbeeld met de meegeleverde optische kabel), zet je de bar aan en stel je op de televisie in dat het geluid via een externe bron verloopt. Gemakkelijker kan haast niet. Naast een optische aansluiting, beschikt de brede speaker over nog meer aansluitmogelijkheden. Zo zijn er drie hdmi-poorten aanwezig en kun je smartphones koppelen met Bluetooth.<br /> <br /> De 2.1-kanaalspeaker beschikt daarnaast over een analoge audio-aansluiting en een usb-poort, waardoor je nog meer apparaten met kabels aan de speaker kunt verbinden. Bovendien is er ondersteuning voor allerlei vormen van draadloze muziekdoorstroming, zoals wifi (met DNLA), Google Cast en Spotify. De muziek die je via Bluetooth beluistert, kan overigens ook in hoge kwaliteit gestreamd worden, dankzij LDAC. En mocht je meerdere Sony-speakers en de SongPal-app hebben, dan is het tevens mogelijk de speakers met elkaar te verbinden.<br /> <br /> De aansluitingen zitten allemaal op de achterkant van de speaker. Voor de hdmi-poorten is dat een logische keuze, maar de analoge en de usb-aansluiting voelen wel erg verstopt aan. Ik was veel minder snel geneigd iets aan die aansluitingen te koppelen en maakte veel meer gebruik van alle draadloze mogelijkheden, die je met een simpele knop kunt activeren. Ik snap vanuit het perspectief van de designer dat het mooier is wanneer de aansluitingen aan de achterkant zitten; in dit geval gaat het toch een beetje ten koste van de gebruiksvriendelijkheid.<br /> <br /> Op de foto&rsquo;s kun je zien dat ik de speaker onder de televisie hebt geplaatst, omdat ik daar de ruimte voor heb en omdat ik een kast voor de televisie heb staan. Steeds meer mensen doen het echter zonder televisiekast of hebben een kast die te klein is voor een extra spreaker aan de voorkant. Daarom is het goed om te weten dat je de Sony HT-CT790 ook aan de muur kunt ophangen; zowel eronder, als erboven. Sterker nog: Sony levert ook een muurbeugel die je aan de muur kunt bevestigen, waardoor je een compleet pakket in huis haalt.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT790 &ndash; gebruik[/b]<br /> Naast een gemakkelijk installatieproces, is de Sony HT-CT790 ook gemakkelijk in gebruik te nemen. De meegeleverde afstandsbediening geeft je behoorlijk wat opties, terwijl je met de toetsen op de speaker zelf ook goed uit de voeten komt. Tijdens een avond muziek luisteren kun je moeiteloos van bron wisselen, waardoor je, bijvoorbeeld, van de muziek van een smartphone naar de muziek van een spelcomputer gaat, met een paar drukke op de knop. De soundbar kan ook meerdere Bluetooth-apparaten vinden, herkennen en opslaan.<br /> <br /> In principe hoef je weinig aan te passen aan de standaard instellingen. Wel kun je het basgeluid van de subwoofer instellen, mocht je het geluid te zacht vinden. Zet hem echter niet te hard, want dan kan er een overweldigde knal uitkomen (afhankelijk van de video die je kijkt), en dat kunnen de buren wellicht minder waarderen. Wel merkte ik een synchronisatieprobleem tussen de televisie en de soundbar op, wanneer ik het geluid via de meegeleverde optische kabel liet verlopen: het beeld liep altijd een paar milliseconden achter op het geluid.<br /> <br /> Je bent wel in staat het geluid te vertragen, maar alleen in hoeveelheden van 25 milliseconden. Meteen al naar de eerste keer aanpassen merk je dat het geluid veel te laat aankomt, waardoor je dus in feite nooit in staat bent beeld en geluid gelijk te laten lopen. Het verschil is wellicht tien milliseconden en de ene keer meer merkbaar dan de andere keer. Dat kun je wel oplossen door alles direct op de soundbar aan te sluiten, maar daar zul je dus nog een hdmi-kabel extra voor nodig hebben; daarmee koppel je dan de tv en de speaker aan elkaar.<br /> <br /> Dat kunnen we dan ook echt aanraden. Het beeld wordt dan ook direct via de soundbar naar de televisie gestuurd. Hopelijk heb je dan wel genoeg aan de drie hdmi-aansluitingen die aanwezig zijn, maar persoonlijk heb ik daar geen probleem mee. Van de vier aanwezige poorten op de tv die erboven staat, gebruik ik er zelf maar twee. Het mooiste aan de bar is nog wel dat er ondersteuning is voor 4K- en 3D-beeld, evenals de moderne vormen van Dolby en zelfs native ondersteuning voor DTS HD Master Audio en True HD. Als enige soundbar op dit moment.<br /> <br /> Dat zorgt ervoor dat de Sony HT-CT790 de meest complete en uitgebreide soundbar is die je momenteel kunt kopen; ook is het apparaat daardoor voorbereid op de toekomst, mocht je van plan zijn een nieuwe televisie te kopen of al een moderne televisie, met de nieuwste technologie&euml;n aan boord, hebt staan. Wat dat betreft is deze soundbar een echte vooruitgang op het model dat Sony hiervoor heeft uitgebracht. En zelfs met een extra hdmi-kabel tussen het afspeelapparaat en de televisie, hebben we geen merkbare verschillen opgemerkt in kwaliteit.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT790 &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Dan het belangrijkste: audiokwaliteit. De Sony HT-CT790 levert een waar bioscoopgeluid af en dat zeggen we niet zomaar. Films denderen je huiskamer binnen en helemaal wanneer je de &lsquo;movie&rsquo;-geluidsmodus gebruikt. De bas wordt versterkt, terwijl de gesprekken wat meer naar de achtergrond verdwijnen. Je wordt daardoor gedwongen het geluid wat harder te zetten, waardoor je helemaal het idee hebt in een bioscoopzaal te zitten. Zeker met een mooie en grote televisie erboven zorgt dat voor een waar thuisbioscoopgevoel.<br /> <br /> Mocht het geluid toch wat overweldigend overkomen en wil je het liever rustig aan oppakken, dan zit je met de standaard modus ook heel goed. Deze modus zorgt namelijk voor een goede versterking van het geluid uit de televisie, met een mooie balans tussen bas, treble, spraak en alles er tussenin. Dit is de modus die ik vaak gebruikte tijdens het bekijken van YouTube-filmpjes &ndash; die gasten in beeld kunnen nogal schreeuwerig zijn en met deze speaker op standaard modus heb je daar weinig last van en kun je genieten van de video die ze hebben gemaakt.<br /> <br /> De modus die ik het meest gebruikt heb, is de gamemodus. Ik ben meer een game- dan een filmliefhebber, maar geluid is daardoor voor mij niet minder belangrijk. Zeker met steeds groter wordende spellen en omgevingen waar geluid heel belangrijk wordt voor het gevoel van een setting. Ook de gamemodus brengt de bas iets naar voren, maar de gesprekken zijn nog altijd goed te volgen, terwijl de hoge tonen ook meer dan genoeg ruimte krijgen. In surround sound hoor je zelfs dingen achter je gebeuren &ndash; dat geldt overigens ook voor de filmmodus.<br /> <br /> De muziekmodus weet tevens goed om te gaan met je muziekcollectie. Deze mode bevat een fijne balans tussen hoge en lage tonen en wist me zelfs nog te verrassen met enkele tonen en geluiden die ik niet eerder had opgemerkt in mijn muziek. De bas is niet overweldigend en de hogere tonen komen er niet scherp uit, waardoor je, ongeacht de muziek, altijd een fijne luisterervaring hebt. Mocht het nou laat zijn, dan kun je de avondmodus of de spraakmodus gebruiken, waardoor gesprekken beter naar voren komen en effecten worden verzacht.<br /> <br /> Tevens biedt de Sony HT-CT790 een sportmodus aan, die je kunt aanzetten tijdens bijvoorbeeld voetbalwedstrijden. Het mooie aan deze modus is dat het geluid van het publiek bijna net zo klinkt als in een echt stadion. En mocht je van voetbalspellen houden, dan kunnen we je ook zeker deze modus aanbevelen, omdat die het gevoel van de sport die je kijkt (toegegeven, het werkt niet met &aacute;lle sporten&hellip;), flink verbetert. Als laatste is er de ClearAudio+-modus en dit is weer een versterking van de standaard modus waar ik het net over had.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT790 &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al kan ik terecht stellen dat mijn ervaring met de Sony HT-CT790 heel positief is. Je kunt de soundbar gemakkelijk installeren en instellen, waardoor je binnen no-time kunt genieten van een indrukwekkend geluid, voor welke geluidsmodus je ook kiest. Er zijn wel enkele nadelen hoor, maar die wegen niet zo zwaar in de algemene ervaring. Wanneer je gebruikmaakt van de meegeleverde optische kabel, dan zul je tegen een klein synchronisatieprobleem aanlopen tussen het beeld en het geluid &ndash; het is soms echt een merkbaar verschil.<br /> <br /> Dat probleem kun je gelukkig oplossen door de soundbar met een hdmi-kabel aan de televisie te verbinden, maar dan moet je wel alle apparaten die je hebt staan ook op de soundbar aansluiten om daar optimaal gebruik van te kunnen maken. Die extra hdmi-kabel wordt overigens niet meegeleverd. Ook is het zo dat sommige aansluitingen op de achterkant minder goed bereikbaar zijn, maar wanneer je niet van plan bent de analoge of usb-aansluiting te gebruiken, merk je daar weinig van. En de hdmi-kabels sluit je waarschijnlijk maar &eacute;&eacute;n keer aan.<br /> <br /> Maar dat zijn dan ook echt de enige twee nadelen die ik heb ondervonden in mijn tijd met de Sony HT-CT790. Voor de rest heb ik gemerkt dat de speaker, met zijn draadloze subwoofer, een ontzettend mooi, kraakhelder en overweldigend geluid kan afleveren en dat is toch wel het belangrijkste. Ook dat je meteen de soundbar aan de muur kunt hangen is natuurlijk superhandig. Ja, hij is wat prijzig, maar daarvoor krijg je wel de meest uitgebreide en complete soundbar van dit moment &ndash; en tevens een ontzettend fijne geluidservaring.

]]>
0
Dit moet je weten voordat je een virtual reality-headset koopt http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-moet-je-weten-voordat-je-een-virtual-reality-headset-koopt http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-moet-je-weten-voordat-je-een-virtual-reality-headset-koopt#reacties Tue, 07 Jun 2016 10:33:32 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-moet-je-weten-voordat-je-een-virtual-reality-headset-koopt [b]Virtual reality headsets: dit moet je weten[/b]<br /> Dit jaar is de gekte omtrent virtual reality echt losgebarsten. Op dit moment kun je al enkele headsets kopen, voor zowel pc, mobiele apparaten als losstaande headsets, waarvan de bekendsten de HTC Vive, Oculus Rift en de Samsung Gear VR zijn. Gaming en video&rsquo;s bekijken in vr is hartstikke tof, maar er zijn ook enkele dingen die je moet weten voordat je aan het virtuele avontuur begint. Die zetten we in dit artikel op en rij.<br /> <br /> [b]High-end vr-headsets hebben een krachtige computer of console nodig[/b]<br /> Een high-end vr-headset is al duur op zichzelf, maar fungeert niet zonder een krachtige computer of spelcomputer. Zowel de HTC Vive als de Oculus Rift hebben een krachtige pc nodig voor die mooie graphics voor je ogen en dat betekent dat je meer moet investeren. Dat kan inhouden dat je een geheel nieuwe, vr-ready, pc kunt kopen of je huidige kunt upgraden, als je daar de kennis voor in huis hebt. Mocht je een PlayStation VR overwegen, dan heb je alleen nog een PlayStation 4 nodig; die verzorgt alle rekenkracht.<br /> <br /> Wil je meer lezen over de minimale specs voor je pc voor de virtual reality-brillen? Dan kun je hierboven op de namen van de brillen klikken voor specs en andere info over die specifieke producten. Tegenwoordig is er echter een nieuwe trend gaande: computerrugzakken. Dit zijn rugzakken waar een complete, voor vr-geschikte, pc in is gebouwd, waar je vrij mee kunt rondlopen, zonder dat je hoeft na te denken over draden.<br /> <br /> [b]High-end vr-brillen worden geleverd met enkele accessoires, maar soms niet alle benodigdheden[/b]<br /> Op dit moment heb je drie grote bedrijven die een virtual reality-bril hebben (aangekondigd): HTC, Oculus en Sony. De Vive en de Rift zijn al verkrijgbaar en worden geleverd met een aantal accessoires. De Rift levert, naast de bril, twee bewegingscontrollers en twee trackers die je bewegingen in virtual reality bijhouden. Met deze bril en zijn accessoires is het mogelijk daadwerkelijk in vr rond te lopen. De Rift wordt geleverd met een Xbox One-controller en een camera; zijn bewegingscontrollers worden later in 2016 uitgebracht.<br /> <br /> De PlayStation VR mag dan misschien wel de goedkoopste high-end bril van dit moment zijn (releasedatum: oktober 2016), maar consumenten dienen nog wel de controllers en de PlayStation Camera apart te kopen, wanneer ze die nog niet in hun bezit hebben. Sony heeft hiervoor gekozen, omdat veel PlayStation-gamers al zo&rsquo;n camera en de controllers hebben (de reguliere DualShock- en de Move-controllers).<br /> <br /> [b]Pas op voor de lange kabels achter je[/b]<br /> High-end virtual reality-brillen hebben lange kabels nodig om te kunnen functioneren, omdat die kabels de bril met de pc verbindt. Dat betekent dus dat je tijdens het gamen moet oppassen dat je niet over die kabels struikelt. Daarnaast moet je ervoor zorgen dat je genoeg ruimte om je heen hebt &ndash; niet alleen vanwege die kabels, maar ook vanwege het feit dat je niet meer ziet wat er om je heen gebeurt (de bril blokkeert je zicht), waardoor je wellicht per ongeluk iets kapot kunt maken wanneer je heftig heen en weer aan het zwaaien bent met je armen.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s en controllers zijn verplicht[/b]<br /> De high-end brillen voor virtual reality werken momenteel niet zonder de benodigde camera&rsquo;s die je in de kamer moet plaatsen. Deze camera&rsquo;s zijn verplicht, omdat ze jouw bewegingen in het echte kunnen vertalen naar bewegingen in virtual reality. Zorg er dus voor dat je die camera&rsquo;s kunt aansluiten (en dat je ze uit het zicht plaatst, zodat je ze niet per ongeluk omstoot). Ook heb je motion controllers nodig om te kunnen gamen; de controllers zijn in staat de bewegingen van je armen en handen accuraat in virtual reality te plaatsen.<br /> <br /> e kunt misselijk worden van je (eerste paar) virtual reality-ervaringen<br /> <br /> Wanneer je voor het eerst virtual reality betreedt, dan kan het zijn dat je misselijk wordt. Dan doe je er ook goed aan de bril af te zetten en op een later moment verder te gaan. Die misselijk wordt door een aantal dingen getriggerd en gebeurt voor iedereen op een ander moment. Het kan bijvoorbeeld dat je lichaam in de war raakt wanneer je naar beneden kijkt en je geen lichaam of geen armen ziet. Ook kan het gebeuren wanneer je in vr een trap op loopt en in het echt niet of wanneer je keihard naar beneden gaat in een achtbaan of een wingsuit.<br /> <br /> [b]Kies je voor mobile of pc?[/b]<br /> Voordat je in de wereld van virtual reality duikt, doe je er goed aan om eerst te checken of het wel iets voor je is. Dan kan natuurlijk bij vrienden, maar dan kun je ook zelf doen met enkele goedkope / goedkopere oplossingen. Zo is er de Google Cardboard waar je een smartphone in kunt stoppen, die enkele virtual reality-ervaringen aan kan bieden; datzelfde geldt voor de Samsung Gear VR en de Loop VR van OnePlus. De headsets zijn licht en niet heel duur, maar kunnen je niet de beste ervaringen aanbieden, zoals high-end modellen dat wel kunnen.<br /> <br /> Mocht je gewoon af en toe een vr-video willen checken, dan doe je er goed aan nog niet te investeren in zo&rsquo;n dure virtual reality-bril. Maar wanneer je nu al alles uit de technologie wil halen, dan kun je de investering gaan maken.<br /> <br /> [b]Past een virtual reality-headset over mijn bril?[/b]<br /> Als brildrager is het goed om te weten dat de high-end headsets over je bril passen, al kan de ruimte in de headset daardoor iets krapper aanvoelen &ndash; maar het kan dus wel. De Gear VR past prima over je bril, terwijl de Cardboard echt wisselende ervaring oplevert.

]]>
0
Google Assistant: wat is het en hoe werkt het? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-assistant-wat-is-hethoe-werkt-het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-assistant-wat-is-hethoe-werkt-het#reacties Thu, 26 May 2016 11:24:19 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/google-assistant-wat-is-hethoe-werkt-het [b]Google Assistant: wat is het?[/b]<br /> Google Assistant is Google nieuwe poging een virtuele assistent neer te zetten. Assistant wordt omschreven als een verlengstuk of zelfs een upgrade van Google Now, de slimme software die je nu al op Android-tablets en -smartphones kunt gebruiken. Sinds Apple Siri introduceerde in 2011, is er een nieuwe strijd losgebarsten onder grote technologiebedrijven. Siri kan iOS-bezitters helpen met allerlei dagelijkse taken (alarm, weer, sport, et cetera) en kan een gebruiker persoonlijk benaderen. Google Now kan dit momenteel nog niet.<br /> <br /> Maar in tegenstelling tot Siri, kan Google Now wel veel meer doen met de data en apps op je smart device. Now mag dan niet zo persoonlijk zijn als Siri, de app is wel stukken uitgebreider dan zijn concurrent en is diep verbonden binnen Android. In 2014 introduceerde Amazon, de online winkelketen maar ook groot techbedrijf, de Amazon Echo. Dat is een Bluetooth-speaker voor in huis, die verbonden is met Alexa, de persoonlijke, digitale assistent van het bedrijf. Met die assistent is het mogelijk allerlei taken uit te voeren.<br /> <br /> Zo kan Alexa een Uber of een pizza bestellen en verschillende apparaten in huis aansturen, mits die verbonden zijn met hetzelfde netwerk. Ook kun je vragen stellen die ze kan beantwoorden, in een (redelijk) goedlopend gesprek. De Echo is daarom zo&rsquo;n enorm product geworden, dat Amazon niet in staat is de productie op peil te houden, waardoor de voorraad steeds leegloopt. Ook heeft het bedrijf al twee nieuwe varianten op de markt uitgebracht &ndash; en dat moet Google gezien hebben. Daarom kondigde het bedrijf tijdens I/O 2016 Google Home aan.<br /> <br /> Google legt uit dat de assistent binnen Google Home in staat is een gesprek met je te voeren. Assistant begrijpt wat je bedoelt en helpt je met de dagelijkse dingen die jij belangrijk vindt. Zo kan Google Assistant helpen bij het kopen van kaartjes voor de film en op basis van die informatie nog een leuk tentje uitzoeken om van tevoren te eten. Dat kan vanuit huis, maar ook onderweg &ndash; je wordt zelfs voorzien van navigatie, als je dat nodig acht. De assistent werkt dus op meerdere apparaten, waarvan Google Home een belangrijke wordt.<br /> [b]<br /> Google Assistant: hoe werkt het?[/b]<br /> Het belangrijkste aan de assistent is dat je er een gesprek mee kunt voeren. Dat houdt in dat je een vraag kunt stellen en vervolgens meer vragen op basis van die antwoorden kunt stellen. Google Assistant is in staat het gesprek te volgen, de context te achterhalen en op basis van die informatie een hoorbare reactie te geven. Momenteel is duidelijk dat we de assistent in elk geval in twee producten gaan tegenkomen. Het eerdergenoemde Google Home, de Bluetooth-speaker, en een nieuwe chatapplicatie die het bedrijf heeft aangekondigd: Allo.<br /> <br /> [b]Google Home[/b]<br /> Google Home is de slimme speaker van Google die je kunt gebruiken als centraal punt voor je smart home. Je kunt de speaker gebruiken om je entertainmentapparaten mee te bedienen, alledaagse taken mee te managen en dingen aan te vragen waar je het antwoord op wil weten. Home kan al die dingen doen doordat de speaker wordt geleverd met Assistant. Vanwege de jarenlange ervaring van Google met zijn zoekmachine, is de assistent slim genoeg om de context te bepalen van een vraag, zodat je snel de juiste antwoorden zult ontvangen.<br /> <br /> Wanneer je bijvoorbeeld vraagt &lsquo;wat er vanavond draait&rsquo;, dan zal Google Home een lijst met films opnoemen die nu in de bioscopen draaien. Als je daarna aangeeft dat je &lsquo;de kinderen meeneemt&rsquo;, dan zullen er films opgenoemd worden die voor kinderen geschikt zijn. Geef je daarna aan dat je bijvoorbeeld The Jungle Book &lsquo;wil zien&rsquo;, dan koopt Assistant de kaartjes voor je. Vraag je aan het apparaat of de film eigenlijk wel goed is, dan krijg je recensies, cijfers en zelfs een trailer voorgeschoteld &ndash; op dit moment lijkt niets te gek voor de speaker.<br /> <br /> [b]Allo[/b]<br /> Allo is een nieuwe chatapplicatie van Google. Het wordt een complete ervaring, waarin je kunt chatten met je vrienden en met bots en gebruik kunt maken van emoji, stickers en meer. Dankzij de integratie van Google Assistant kan de ervaring interactief worden, in de vorm van de bots, zoals je die bijvoorbeeld ook in Facebook Messenger kan terugvinden. Je kunt een vraag stellen door hem in te spreken of uit te typen en als je niet tevreden bent met het antwoord, kun je ook hier vervolgvragen stellen. Ook kun je de bot specifieke taken geven.<br /> <br /> [b]Third-party integraties[/b]<br /> Google Home en Google Assistant kunnen dus een centraal punt worden in je smart home. Dat gaat verder dan het zetten van een alarm of het bijhouden van een boodschappenlijst. De speaker ondersteunt namelijk de meest populaire smart home-netwerken, waardoor je ook je deuren, lampen en bijvoorbeeld ramen kunt bedienen vanuit &eacute;&eacute;n punt (zelfs Google Nest). Google moet er nog wel voor zorgen dat er afspraken worden gemaakt met grote fabrikanten, leveranciers en meer, om er voor te zorgen dat de assistent echt nut heeft.<br /> <br /> [b]Google Assistant: wanneer kan ik die gebruiken?[/b]<br /> Google heeft bekendgemaakt dat Google Assistant ergens &lsquo;in de zomer&rsquo; wordt uitgebracht, maar heeft verder geen harde releasedatum vrijgegeven. Ook is het nog niet duidelijk of Assistant nou Google Now gaat vervangen of dat Now blijft bestaan (en wordt ge&iuml;ntegreerd in Assistant) en weten we nog niet welke producten, netwerken en diensten worden ondersteund. Ter vergelijking: Amazon heeft momenteel deals gesloten met onder meer Uber, Dominos, Philips, Belkin, IFTTT en meer, waardoor je de speaker ook echt vaak gebruikt.

]]>
0
Lenovo Yoga 700 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-700 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-700#reacties Thu, 12 May 2016 09:12:00 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-700 [b]Specs[/b]<br /> De processor in de Lenovo Yoga 700 kan dezelfde zijn als in &eacute;&eacute;n van de configuratie van de Yoga 900. Zowel de Core i5 als de Core i7 zijn nog redelijk recent uitgebracht en bieden, als dualcore, prima prestaties aan bij het gros van de taken die je met de laptop zult uitvoeren. Met 8GB werkgeheugen aan boord is er genoeg ruimte om Windows 10 vlekkeloos te laten draaien en enkele programma&rsquo;s naast elkaar open te hebben staan. Maar ook dat is natuurlijk weer afhankelijk van het type programma&rsquo;s die je gebruikt op je tablet of laptop.<br /> <br /> Met de meeste programma&rsquo;s, zoals browsers, fotobewerkingsprogramma&rsquo;s en documentenverwerkers, zul je echter geen problemen tegenkomen, ook niet wanneer je ze naast elkaar open hebt staan. Hoewel 128GB en zelfs 256GB worden gezien als lage interne opslagruimte, gaat het hier wel om een SSD (solid state drive): de snelste harde schijven van dit moment. En daar betaal je ook voor, omdat de prijs van de Lenovo Yoga 700 &ndash; welke configuratie je ook neemt &ndash; behoorlijk hoog uitvalt. Misschien zelfs te hoog, maar daarover later meer.<br /> [b]<br /> Prijzen en modellen[/b]<br /> - Lenovo Yoga 700 &ndash; Intel Core i5 &ndash; 8GB RAM &ndash; 128GB SSD: 799 euro<br /> - Lenovo Yoga 700 &ndash; Intel Core i5 &ndash; 8GB RAM &ndash; 256GB SSD: 999 euro<br /> - Lenovo Yoga 700 &ndash; Intel Core i7 &ndash; 8GB RAM &ndash; 256GB SSD: 1099 euro<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Het scherm is 14-inch groot en dat is voor een laptop meer dan prima. Voor een tablet kun je het als groot beschouwen wanneer je puur kijkt naar de schermgrootte. Desondanks blijft het apparaat behoorlijk draagbaar, ook wanneer je kijkt naar het gewicht. Het led-scherm beschikt over een full hd-resolutie (1920 bij 1080 pixels) en over een ratio van 16:9. Dat betekent een pixeldichtheid van 157, een gemiddelde score, en iets lager dan een concurrent als Spectre x360 van HP. Dat betekent dat foto&rsquo;s en video&rsquo;s er soms minder goed uitzien dan bedoeld.<br /> <br /> Wat enorm jammer is, is dat het scherm ontzettend reflecteert. Datzelfde probleem kaartte ik ook al aan in de recensie van de Lenovo Yoga 900, maar daar viel het nog enigszins mee, helemaal in vergelijking met de 700. Tijdens het werken zie je constant jezelf en de dingen die achter je gebeuren, zelfs wanneer het scherm op maximale helderheid staat. Op de foto&rsquo;s zie je dat ook: de helderheid staat op maximaal, maar alsnog zie je van alles in het scherm gespiegeld staan. En dat is jammer, want het doet wel w&aacute;t af van de ervaring met de convertible.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga 700 &ndash; hardware en design[/b]<br /> De buitenkant van de Lenovo Yoga 700 is gemaakt van een effen en zacht materiaal. De binnenkant is glad en minder zacht, waardoor je, met de hitte van de afgelopen bijvoorbeeld, met je palmen wel eens blijft plakken. De scharnieren zijn standaard te noemen en zijn niet zo bijzonder als die van de Lenovo Yoga 900. Wel zal de laptop te allen tijde zijn warmte kwijt kunnen aan de achterkant en voelt het apparaat over het algemeen behoorlijk stevig aan. Verder is het design niet opvallend of bijzonder te noemen, waardoor je er zo langs kan lopen in de winkel.<br /> <br /> Het apparaat is in verschillende modi te gebruiken, die voor verschillende situaties bruikbaar zijn. Zo is er de modus waarbij je het scherm rechtop zet met het toetsenbord naar beneden. De laptop schakelt dan naar tabletmodus en zet het toetsenbord uit, waardoor je prima presentaties kunt geven of een video kunt kijken. Datzelfde geldt voor de tentstand. Ook is er de laptopstand, waarbij je toegang krijgt tot het complete toetsenbord en is er natuurlijk de tabletmodus, wanneer je het scherm helemaal naar achterkant hebt geklapt.<br /> <br /> Aan de rechterkant van het apparaat bevinden zich alle knoppen die je nodig hebt. Daar vind je de knoppen voor het aan- en uitzetten, voor het regelen van de volume en voor het vastzetten van het scherm, zodat die niet meedraait wanneer jij het scherm wel omdraait. Aan de voorkant zit het Windows-logo, die tevens dient als een capacitive homeknop. Verder is de tablet niet heel zwaar: 1,59 kilo. Op je schoot merk je er weinig van en onderweg ook niet, maar wanneer je hem wellicht te lang in &eacute;&eacute;n hand vasthoudt als tablet weer wel.<br /> [b]<br /> Connectiviteit[/b]<br /> De Lenovo Yoga 700 beschikt over twee usb 3.0-poorten, een usb 2.0-poort (waar je de convertible ook mee oplaadt) en een sd-kaartlezer. Er is geen usb-type-c-poort aanwezig. Daardoor is de tablet misschien minder goed voorbereid op de toekomst, maar voorlopig genieten de gewone usb-accessoires nog de voorkeur. Verder is er &eacute;&eacute;n poort voor een koptelefoon en microfoon, kun je rekenen op een camera, micro-hdmi-poort, een trackpad en natuurlijk Bluetooth 4.0 en wifi. Een compleet pakket, waar alleen de usb-type-c misschien mist.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Net zoals bij de Lenovo Yoga 900 zien we dat de speakers zich hier aan de onderkant van het apparaat bevinden. De speakeropeningen staan wel iets meer naar de zijkant gericht, maar ook hier merk je dat het geluid er niet altijd er goed uitkomt wanneer je de 700 in laptop- op tabletmodus gebruikt. Het geluid lijkt haast weggemoffeld, ook al kan het best kraakheldere tonen ten gehore brengen. Qua basgeluid valt er nog wat te wensen, maar dat is niet vreemd wanneer een product dun moet blijven. Er blijft immers weinig ruimte over voor een goede bas.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera is van dezelfde kwaliteit als die van de Yoga 900. Je kunt video&rsquo;s maken in 720p en daardoor goed Skypen, maar reken er wel op dat veel details zullen wegvallen in de video&rsquo;s (of foto&rsquo;s) die je maakt of streamt.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Lenovo belooft een accuduur van om en nabij de zeven uur en dat betekent dat je het grootste gedeelte van de werkdag zonder oplader zou moeten kunnen werken. En dat kan ook, ook al heb ik niet altijd de zeven uur gered. Het ligt er meestal iets onder, maar dat hangt ook weer af van de programma&rsquo;s die je gebruikt. Photoshop slurpt de batterij sneller leeg dan alleen Chrome of Excel en wanneer je meerdere programma&rsquo;s open hebt staan, dan wordt het proces ook nog versneld. Reken dus op een tijd van om en nabij de zes uur op een volle accu.<br /> <br /> T[b]oetsenbord[/b]<br /> Het toetsenbord kun je als smal ervaren, zeker wanneer je grote handen hebt. Ook is het zo dat enkele knoppen kleiner zijn dan gebruikelijk, zoals de enter- en backspace-knoppen, waar je echt aan moet wennen tijdens het typen. Een voordeel is in elk geval dat het bord voorzien is van verlichting, waardoor je ook in het donker prima kunt zien waar je moet typen (mits je dat nog niet blind doet of nog went aan de nieuwe toetsen). Er is tevens een rij functietoetsen aanwezig, die meteen toegang bieden tot functies die normaal als secundair worden gezien.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga 700 &ndash; software[/b]<br /> De Lenovo Yoga 700 wordt geleverd met Windows 10. Het besturingssysteem draait lekker vlot op deze hardware en dat mag ook wel, omdat je 8GB aan werkgeheugen hebt. Wel worden er wat voorge&iuml;nstalleerde programma&rsquo;s meegeleverd die voor wat ongemak kunnen zorgen, zoals de virusscanner van McAfee. Wanneer je die software niet snel verwijderd, dan kan die je systeem vertragen en valt het je constant lastig met de mededeling dat je systeem niet goed beveiligd zou zijn. Lekker verwijderen en gebruikmaken van bijvoorbeeld Defender.<br /> <br /> Daarnaast worden er ook nog programma&rsquo;s meegeleverd die van Lenovo zijn, waar je vrijwel nooit iets mee zult doen. De programma&rsquo;s bieden geen meerwaarde. Zo is er een programma die kan helpen de batterijduur te verlengen, door bijvoorbeeld de helderheid te verlagen. Maar dat kun je zelf ook doen of bedenken, natuurlijk.<br /> [b]<br /> Lenovo Yoga 700 &ndash; in gebruik[/b]<br /> De Lenovo Yoga 700 heeft best wat mooie specs aan boord voor een hoop doeleinden. Natuurlijk is er genoeg werkgeheugen en processorkracht aanwezig voor tekstverwerking, fotobewerking en meer en ben je zelfs in staat de wat oudere games op het apparaat af te spelen. Moderne games maken geen kans op de hardware, omdat er daarvoor gewoonweg te weinig kracht aanwezig is. Dat is ook helemaal niet erg, aangezien een apparaat zoals deze daar ook helemaal niet voor bedoeld is. Over het algemeen kun je dus een hoop met de hybride tablet.<br /> <br /> Het toetsenbord heeft hetzelfde probleem als de Lenovo Yoga 900. Het is best smal te noemen, waardoor je nog wel eens op de verkeerde toets tikt. Het ligt er natuurlijk aan wat je al gewend bent; gelukkig is het geen onoverkomelijk probleem. Desondanks moet gezegd worden dat sommige knoppen toch echt te klein zijn, zoals de pijltjestoetsen en de enterknop. Video&rsquo;s bekijken op het apparaat werkt meer dan prima, ondanks de reflecties, voornamelijk vanwege het geluid uit de luide speakers die je beter kunt horen in de tentmodus of de stand waarin je het toetsenbord naar beneden gericht is en de speakers daardoor naar boven.<br /> <br /> De stand die ik persoonlijk het meest gebruikt heb, is de laptopmodus. In mijn dagelijkse bezigheden heb ik daar het meeste aan &ndash; als nieuwsschrijver en recensent. Daarnaast heb ik het apparaat ook wel eens in de tentmodus gebruikte wanneer ik aan het gamen was en even snel een filmpje moest checken voor het behalen van achievements op de Xbox. Door het touchscreen was ik snel in staat video&rsquo;s te pauzeren en te starten en doordat de speakers daardoor niet waren afgeschermd, heb ik ook goed kunnen horen wat er gezegd werd.<br /> <br /> De andere twee modi heb ik het minst gebruikt. Af en toe heb ik het apparaat ook in de tabletmodus gebruikt voor het bekijken van een video of film, maar doordat het geluid zodoende niet helemaal tot zijn recht komt, ging ik toch liever voor de tentmodus. De laatste modus, waar het scherm rechtop staat en het toetsenbord naar beneden gericht is, heb ik nooit gebruikt. Ik geef geen presentaties en heb ook bijna nooit te maken met videobellen &ndash; maar zelfs wanneer ik zou videobellen, dan nog zou ik het toetsenbord voor me willen hebben om dingen op te kunnen zoeken.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De Lenovo Yoga 700 heeft genoeg kracht aan boord voor de meeste taken, zoals hierboven besproken. Wanneer je te lang met standaard software, zoals de virusscanner, blijft zitten, dan kan dat de prestaties nog wel eens aantasten wanneer je de laptop uit slaapstand haalt en dat is zonde. Verder hebben we niets meer gemerkt toe de software eenmaal verwijderd was en konden we Photoshop, Excel, Chrome en meer naast elkaar draaien, zonder problemen. Ik gebruik dan wel de i7-processor, maar zie geen reden dat de i5 niet hetzelfde aan zou kunnen.<br /> <br /> De combinatie van de graphics processing unit, de SSD (solid state drive) en de snelle processor zorgen ervoor dat het apparaat vloeiend en soepel de meeste taken snel kan verrichten &ndash; maar de hardware zet nergens een nieuw record neer.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga 700 &ndash; conclusie[/b]<br /> Voor het grootste gedeelte wordt de Yoga 700 geplaagd door dezelfde aspecten als zijn duurdere familielid, de Yoga 900. De accu valt tegen en gaat niet zo lang mee en het toetsenbord is smal en kan daardoor erg wennen zijn in het begin. Daarnaast heeft de Yoga 700 nog een ander probleem: het scherm reflecteert. Mocht je in een lichte omgeving werken dan kun je constant worden afgeleid van wat er achter je gebeurt, zelfs wanneer je de helderheid op de maximale hoogte zet. En dan hebben we nog het probleem met de verborgen speakers&hellip;<br /> <br /> Aan de andere kant zien we dat Lenovo wederom kiest voor goede hardware en daar betaal je dan ook voor. Met een redelijk recente en snelle processor als de Core i5 of i7 van Intel, een meer dan prima gpu en de SSD (die gewoonweg duur is), heb je een apparaat dat wel vloeiend zijn taken kan verrichten. Maar daarvoor dien je wel een hoop concessies te maken. Het design spreekt niet erg aan, terwijl de bouwkwaliteit dan weer wel goed is &ndash; afijn, het is dus goed afwegen of je dat wilt. Maar de hoge prijzen zijn het echter niet helemaal waard.<br /> <br /> De Lenovo Yoga 700 is &ndash; wanneer die iets is afgeprijsd &ndash; desondanks wel een goede laptop voor studenten en mensen die vaak op reis werken. Het apparaat is goedkoper dan de Yoga 900, maar levert veel punten in op het gebied van design. Ook is de rand rondom het toetsenbord niet gemaakt van zacht materiaal, maar van harder plastic dat minder fijn voor je polsen is. Kun je daar, met een reflecterend scherm en weggestopte speakers, mee leven, dan zou je deze laptop kunnen overwegen. Maar alleen wanneer de prijzen iets gezakt zijn.

]]>
0
Lenovo Yoga 900 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-900 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-900#reacties Wed, 11 May 2016 09:07:23 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-900 [b]Specs[/b]<br /> De specificaties voor deze 2-in-1-tablet zijn indrukwekkend te noemen. Er zijn natuurlijk verschillende configuraties beschikbaar. De versie die wij hebben getest, heeft 16GB aan werkgeheugen, een Intel Core i7-processor en een SSD 256GB. Dat is nog niet eens het maximale wat je in het apparaat kunt stoppen; de interne opslagruimte kan nog omhoog, mocht je dat willen. We kunnen ons voorstellen dat varianten met minder werkgeheugen minder snel zullen zijn. Houd daar dus rekening mee bij het lezen van deze recensie.<br /> <br /> Dat er verschillende configuraties zijn, betekent ook dat er verschillende prijzen zijn. En die prijzen kunnen nogal hoog uitvallen &ndash; tot 1699 euro voor het duurste model. Het is dus nogal een afweging of je zo&rsquo;n investering moet maken, maar kijkend naar de specs en de ervaringen die we ermee hebben (daar later meer over) kunnen we in elk geval zeggen dat het de prijs waard is. Je hoeft de komende maanden niet op te letten of er betere 2-in-1-modellen op de markt komen, want momenteel wordt het niet beter dan de specs hierboven.<br /> <br /> Dat gezegd hebbende: heb je interesse in de Yoga 900, maar heb je er het geld niet voor over? Dan kun je ook terecht bij het 8GB-model. Die is tot driehonderd euro goedkoper en biedt verder dezelfde hardware, met natuurlijk nog de keuze voor een andere processor. Voor Windows 10 heb je tenminste 4GB aan werkgeheugen nodig, dus met een 8GB-model kun je al uit de voeten komen &ndash; afhankelijk wat je van plan bent natuurlijk. Je zou in principe al video&rsquo;s kunnen monteren op het goedkopere model, om maar een voorbeeld te geven.<br /> <br /> [b]Prijzen en modellen[/b]<br /> - Lenovo Yoga 900 &ndash; Intel Core i5 &ndash; 8GB RAM &ndash; 256GB SSD: 1399 euro<br /> - Lenovo Yoga 900 &ndash; Intel Core i7 &ndash; 16GB RAM &ndash; 256GB SSD: 1499 euro<br /> - Lenovo Yoga 900 &ndash; Intel Core i7 &ndash; 8GB RAM &ndash; 512GB SSD: 1599 euro<br /> - Lenovo Yoga 900 &ndash; Intel Core i7 &ndash; 16GB RAM &ndash; 512GB SSD: 1699 euro<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Zoals je wellicht op de foto&rsquo;s kunt zien, kan het 13,3&Prime;-scherm nogal reflecteren. Echter, tijdens het gebruik heb ik hier weinig van gemerkt. Ik kon gewoon werken en YouTube-video&rsquo;s bekijken zonder dat ik constant mezelf zag of iets dat achter me gebeurde, dus met de reflectie valt het gelukkig mee. Verder biedt het scherm enorm mooie kleuren aan &ndash; of je nu video&rsquo;s of foto&rsquo;s bekijken, in laptop- of tabletmodus &ndash; en dat heeft het apparaat te danken aan de pixeldichtheid. De standaard schermresolutie staat op 3200 bij 1800 pixels &ndash; lekker daar op laten staan.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga 900 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Wanneer je naar het design en het metalen omhulsel van de Lenovo Yoga 900 kijkt, dan kun je van een afstand zomaar denken dat iemand op een Macbook Pro werkt. Die vergelijkingen houden echter op wanneer je naar het scharnier kijkt, dat is gebaseerd op traditionele horloges. Het scharnier, waarmee je het scherm in z&rsquo;n geheel kunt omdraaien, ziet er mooi uit en laat de gebruiker veel soepeler het scherm 360-graden omdraaien. Bovendien is het zo dat er altijd gaatjes aan de buitenkant zitten, waardoor de laptop zijn warmte goed kwijt kan.<br /> <br /> Omdat de processor nogal krachtig, is het ook zo dat de tablet veel warmer kan worden in het gebruik. In de praktijk valt dit gelukkig mee, en niet alleen omdat het apparaat altijd zijn warmte kwijt kan aan de achterkant. Er is namelijk ook een nieuw koelsysteem aanwezig die, volgens de fabrikant, 66 procent effici&euml;nter is en tot dertig procent beter in staat is processor te koelen. Of die percentages kloppen kan ik niet vertellen, maar ik weet wel dat ik weinig last gehad heb van een warme schoot wanneer ik met de laptop aan het werk was.<br /> <br /> Het gewicht lijkt niet goed verdeeld te zijn. Daar waar je bijvoorbeeld een Macbook Pro met &eacute;&eacute;n hand kunt openmaken, dan je de Lenovo Yoga 900 nog altijd met twee handen open te maken. Het is een klein obstakel voor een verder mooie ervaring, maar wel eentje waar je meer op gaat letten. Het gewicht valt mij ook nog wel: de 1,29 kilo is op schoot niet heel erg, maar wanneer je het apparaat te lang als tablet gebruikt kun je dat wel gaan voelen. Wel is de Yoga 900 iets lichter dan zijn concurrentie en datzelfde is te zeggen over de dikte.<br /> <br /> De laptop is verder mooi afgewerkt. De randen aan het scherm kun je niet zomaar ombuigen (zoals bij eerdere Lenovo-tablets nog wel eens kon) en de gebruikte materialen voelen allemaal hoogwaardig aan. Aan de binnenkant zit een zachter materiaal waar je je polsen op kunt laten rusten. Je handen blijven er ook niet aan plakken bij warm weer. Over het algemeen is het apparaat stevig te noemen.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Lenovo Yoga 900 beschikt over een aantal usb-poorten, waaronder usb-type-c, usb 3.0 en usb 2.0. Daardoor kun je een hoop moderne, maar ook iets oudere accessoires, zoals een muis, op de tablet aansluiten en dat is altijd goed om te weten. Zo hoef je niet meteen nieuwe accessoires te kopen, omdat je oude nog steeds werken. Ook is er een volledige sd-kaartlezen aanwezig. En hoewel er geen poort waar je een extern beeldscherm op kunt aansluiten, kun je wel een beeldscherm aansluiten op de usb-type-c-poort met DisplayPort-adapter.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers mogen dan wel beschikken over Dolby DS 10.0 Home Theater Certification, toch blijft er nog wat te wensen over: het basgeluid. Dat is een terugkerend probleem voor tablets, laptops en alles ertussenin, aangezien je maar weinig ruimte hebt voor de benodigde onderdelen. Verder vallen de speakers, die achter een rooster zitten, allerminst tegen. Andere tonen, geluiden en stemmen klinken namelijk kraakhelder. Wat een groot nadeel is, is dat de speakers aan de onderkant van de laptop zitten, waardoor het geluid soms tegengehouden wordt.<br /> <br /> Maar aan de andere kant: waar zet je de speakers neer op een apparaat die je in verschillende standen kunt gebruiken? Er zijn twee modi waarop het logisch is dat de speakers aan de onderkant zitten: wanneer je het scherm rechtop zet met het toetsenbord naar beneden en wanneer je hem in tentmodus gebruikt. Maar in laptop- en tabletmodus zit er altijd iets in de weg voor het geluid: is het niet het scherm, dan is het wel de tafel. Het geluid dat er uitkomt is gelukkig kraakhelder, dat hier en daar nog wat te wensen overlaat wat het basgeluid betreft.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Er is wel een camera aanwezig, maar verwacht daar niet te veel van. De resolutie voor video 720p en voor foto&rsquo;s &eacute;&eacute;n megapixel. De camera is dus echt als kleine extra aanwezig, waardoor je de Lenovo Yoga 900 ook kunt gebruiken als middel om bijvoorbeeld te Skypen.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De fabrikant geeft aan dat je ongeveer tien uur op een volle accu moet kunnen werken. Waar dat getal vandaan gehaald wordt, is ons een raadsel. Als ik er vijf, zes of net iets meer uur uit wist te halen, met alleen Chrome open, dan vind ik dat toch wel tegenvallen. Het duurt niet lang om de accu weer te herhalen, maar het zorgt er wel voordat ik niet het huis verlaat zonder de oplader. En dat vind ik dan weer een groter ongemak. Wellicht is de processor net even te zwaar voor de accu, maar dat is slechts giswerk &ndash; het valt in elk geval ietwat tegen.<br /> [b]<br /> Toetsenbord[/b]<br /> Het toetsenbord is over het algemeen goed. De knoppen steken ver genoeg uit voor de nodige feedback, maar kan, voor mensen met grote handen, te smal aanvoelen. Meer dan eens zat ik naast een knopje te drukken waar ik eigenlijk op wilde drukken &ndash; maar dat is dus heel persoonlijk. Wel is de shift-toets gewoon te klein en lijkt de delete-knop buiten bereik. Het is in elk geval goed om te zien dat Lenovo een extra rij met functieknoppen heeft ge&iuml;nstalleerd, iets dat de Yoga 3 Pro niet had. Maar over het algemeen is de ervaring meer dan prima.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga 900 &ndash; software[/b]<br /> Windows 10 op de Lenovo Yoga 900 draait als een zonnetje &ndash; en dat mag ook wel wanneer je meer dan 4GB aan werkgeheugen in een apparaat hebt zitten. Echter, de voorge&iuml;nstalleerde software zoals een virusscanner, kan het wel eens voorkomen dat je laptop moeite heeft met opstarten vanuit de slaapmodus. Het internet doet het dan niet en het duurt even voordat alles weer op gang is gekomen &ndash; zelfs met het 16GB-model. Mijn advies: verwijder zo veel mogelijk standaard software en vervang die &ndash; waar nodig &ndash; met software naar eigen keuze.<br /> [b]<br /> Lenovo Yoga 900 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Hoewel de resolutie en het scherm fantastisch mooi zijn, is het wel zo dat je op de laptop beter een film kunt kijken dan dat je er op kunt werken. Niet dat je niet op de Yoga 900 zou kunnen werken, maar de ratio 16:9 maakt hem, ten opzichte van 3:2, meer geschikt als multimedia-apparaat. Vooral om 3:2 gebruikers minder laat scrollen tijdens het werk en 16:9 in dat opzicht iets te nauw kan aanvoelen. Desondanks heb ik heel wat uren gewerkt met het ding. Ja, het is even wennen, maar het is geen groot ongemak en iets waar je niet aan zou wennen.<br /> <br /> Het toetsenbord is ook even wennen in de praktijk. Zoals aangegeven lijken sommige knoppen onbereikbaar, maar na een paar keer werken heb je daar minder last van. Het doet je in elk geval vergeten dat je op een 2-in-1-apparaat werkt en geeft je wel het idee met een echte laptop te maken te hebben. Overigens is het toetsenbord ook verlicht, waardoor het &lsquo;s avonds beter te gebruiken is. Verder is er nog een trackpad: hier is niets op aan te merken. Het onderdeel voelt luxe aan en werkt naar behoren. Ook het klikken werkt meer dan prima.<br /> <br /> De verschillende standen zijn handig in tal van situaties. Zo kun je de laptopmodus natuurlijk gebruiken wanneer je er op wil werken, zoals het schrijven van teksten of bewerken van foto&rsquo;s of video&rsquo;s. De tentmodus en de modus waar het scherm rechtop staat (met het toetsenbord naar beneden) zijn uitstekende presentatie modi, omdat het geluid dan het beste tot zijn recht komt. Ook zijn films bekijken zo heel aangenaam. De tabletmodus is het meeste geschikt als je even snel iets wil opzoeken of bekijken, vanwege het 13&Prime;-touchscreen.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De Lenovo Yoga 900 presteert subliem, met de kanttekening dat de voorge&iuml;nstalleerde software nog wel eens voor problemen kan zorgen wanneer je de laptop uit slaapmodus haalt. In vergelijking met andere, populaire 2-in-1-apparaten lijkt de Yoga 900 niet heel veel sneller te zijn, ook al is die hardware nu al iets ouder. De prestaties zijn vergelijkbaar te noemen. Qua graphics doet de machine het wel veel beter, bijvoorbeeld in vergelijking met de Yoga 3 Pro. Maar dat mag je ook wel verwachten van een Intel HD Graphics 520-gpu.<br /> [b]<br /> Lenovo Yoga 900 &ndash; conclusie[/b]<br /> De Lenovo Yoga 900 is een beest van een machine, mits je de versie neemt met de beste specificaties, natuurlijk. De hardware is enorm krachtig met 16GB aan werkgeheugen en een goede graphics processoring unit &ndash; maar lagere configuraties kunnen een andere ervaring aanbieden. Het toetsenbord typt lekker, maar kan als smal worden ervaren. Ook is het zo dat sommige knoppen onbereikbaar lijken te zijn, zeker de eerste keren. Het is ook jammer dat de speakers zijn verborgen aan de onderkant, omdat het geluid daardoor wordt ondermijnd.<br /> <br /> En dan hebben we nog het probleem met de accu. De beloofde negen tot tien uur wordt niet behaald en als we de zeven uur halen op een volle batterij, dan is dat veel te noemen. Dat probleem is natuurlijk op te lossen door altijd je acculader mee te nemen. Ben je op zoek naar een krachtige 2-in-1 die je als laptop en tablet kunt gebruiken en wil je je de komende jaren niet bezighouden met het upgraden van de hardware, dan is de Lenovo Yoga 900 zijn prijs wel waard. Want de prestaties van dit high-end-model zijn subliem &ndash; minus die software, dan.

]]>
0
HP Pavilion 12 x2 (12-b000nd) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hp-pavilion-12-x2-12-b000nd http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hp-pavilion-12-x2-12-b000nd#reacties Tue, 26 Apr 2016 08:51:50 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hp-pavilion-12-x2-12-b000nd [b]Specs[/b]<br /> Met de HP Pavilion 12 x2 zien we dat HP aan de minimale eisen voldoet voor het draaien van een Windows 10-hybride. De 4GB aan werkgeheugen is wat Windows tenminste nodig heeft om te kunnen draaien, terwijl de processor helemaal niet zo fraai is. De snelheid van die hardware ligt ongeveer op het gemiddelde, ook wanneer de processorsnelheid dankzij Turbo Boost wordt opgehoogd. Als je kijkt naar andere processors van Intel, dan is de Core M3 van gemiddelde kwaliteit. De M3 is overigens dualcore, wat soms tegen kan werken tijdens multitasking.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Standaard staat het mooie display ingesteld op een 3:2-verhouding, wat betekent dat je er goed op kunt werken en fijn op kunt lezen. Voor mensen met een ietwat slechter zit kan deze ratio wel betekenen dat je bij het inzoomen soms niet alles op het scherm te zien krijgt. Gelukkig kun je de schermresolutie aanpassen (bijvoorbeeld 1600 bij 900 pixels), maar dan krijg je vaak grote, zwarte balken te zien. Met een full hd-resolutie en een schermformaat van 12.1-inch, kom je uit op een pixeldichtheid van 157 pixels per inch &ndash; gemiddeld dus, maar acceptabel.<br /> <br /> HP Pavilion 12 x2 &ndash; hardware en design<br /> De tablet zelf is best dik te noemen. Dat is ook niet gek, want er moet nu eenmaal een hoop hardware in gepropt worden. De onderkant van het scherm is iets dikker dan de bovenkant, waardoor je bijna kunt spreken van een traditioneel laptopdesign. Het plastic omhulsel voelt gelukkig enorm solide aan. Wel is het zo dat het apparaat zwaar aanvoelt. Dat is op zich geen probleem &ndash; wanneer het in je tas zit, merk je bijna niet dat je hem meeneemt en wanneer je hem op een tafel zit, zodat je lekker kunt werken, dan merk je daar ook niets van.<br /> <br /> Maar wanneer je de convertible met toetsenbord op schoot gebruikt, dan moet je toch wel tegengas geven. Het toetsenbord is namelijk ontzettend licht &ndash; een gewicht dat niet in verhouding met dat van het scherm staat. Echter, dankzij het design van het toetsenbord &ndash; en dan met name de houder waar het scherm in geklikt wordt &ndash; zal het scherm nooit naar achter klappen. Daar moet je toch echt je best voor doen. Verder is het opvallend dat het scherm goed vast staat &ndash; zeker in vergelijking met de Galaxy TabPRO S &ndash; en vrijwel niet kan wiebelen.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De HP Pavilion 12 x2 beschikt over een groot scala aan verbindingsopties. Zo beschikt het apparaat niet alleen over wifi en Bluetooth 4.0, maar ook over een usb type-c-poort (waar je accessoires op kunt aansluiten en de tablet mee kunt opladen), evenals een usb-poort voor de oudere accessoires. Daarnaast is er een microSD-kaartlezer, een koptelefoonaansluiting en een hdmi-poort, waardoor je de tablet ook op een groter scherm kunt aansluiten. Al met al is dit een compleet pakket waarmee je je zowel op de toekomst als het heden kunt concentreren.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers zijn, net zoals bij de andere (convertible-)tablets van HP, van Bang en Olufsen. Die leveren een prettig, goed en vooral helder geluid af. De speakers scoren bovengemiddeld goed met de minimale ruimte die natuurlijk aanwezig is. Je kunt rustig en probleemloos een presentatie met geluid geven, YouTube-video&rsquo;s bekijken of naar muziek luisteren. Zelfs op een hoger volume zal het geluid niet snel vervormen. Gelukkig kun je er ook nog altijd voor kiezen een koptelefoon op te doen of een speaker aan te sluiten via Bluetooth, voor nog meer opties.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De HP Pavilion 12 z2 beschikt over &eacute;&eacute;n camera en dat is prima. Op een tablet heb je in principe geen camera aan de andere kant nodig. Je zult niet snel je tablet meenemen naar een gelegenheid waar je foto&rsquo;s kunt maken &ndash; daar heb je immers een fotocamera of smartphone voor. De camera aan de voorkant beschikt over twee megapixel. Hoewel dat helemaal geen hoog aantal is, kun je er wel meer dan prima mee bellen via Skype of een andere videobelapplicatie. Als er ergens op bezuinigd mag worden, dan is dat wat ons betreft de camera aan boord.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> HP claimt dat de accu van de HP Pavilion 12 x2 zo&rsquo;n zeven tot acht uur mee moet gaan, maar in de praktijk betekent dit eerder zes uur en een beetje. Dat is op zich niet slecht (het ligt er natuurlijk ook aan wat je open hebt staan en voor hoe lang) en betekent dat je voor een lange tijd kunt werken op de convertible, zonder dat je daarvoor per se en stopcontact hoeft op te zoeken. Het is echter jammer dat er geen accu in het toetsenbord zit, want daarmee had de batterijduur verlengd kunnen worden &ndash; maar dan zou dat bord ook zwaarder zijn geweest.<br /> <br /> [b]Toetsenbord[/b]<br /> Het toetsenbord heeft dunne toetsen van een normaal formaat. Als je voor het eerst van een laptop naar een convertible zou gaan, dan stap je moeiteloos over. De toetsen staan een een goede afstand van elkaar verwijderd en bieden de meest &ndash; zo niet alle &ndash; opties aan die je zoekt in een toetsenbord. De meegeleverde accessoire is ook helemaal van plastic en is ook helemaal niet zwaar &ndash; dat is op zich prima, maar wanneer je dus met de convertible op schoot werkt, klapt het bord nog wel eens omhoog. De tablet is nou eenmaal veel zwaarder dan het bord.<br /> <br /> Wat jammer is, is dat het toetsenbord zelf geen aansluitingen heeft. De tablet zelf heeft er in principe genoeg, maar een extra usb-aansluiting hier en daar kan geen kwaad. Ook zit er geen extra accu in het bord en met ongeveer zes uur werktijd op de accu in de tablet, is dat een gemiste kans. De touchpad is lekker groot en niet extreem gevoelig. Het werkt heel lekker, voor de moment waarop je geen muis kunt gebruiken. Ook het indrukken van de knop op de touchpad werkt intu&iuml;tief, dus in feite is er verder weinig op het meegeleverde toetsenbord aan te merken.<br /> <br /> [b]HP Pavilion 12 x2 &ndash; software[/b]<br /> De convertible draait op Windows 10. Met de aanwezige hardware mag je verwachten dat het goed werkt en dat doet het gelukkig ook. Er wordt standaard software meegeleverd die je ook op andere nieuwe tablets en pc&rsquo;s vindt met Windows 10 als besturingssysteem. Mocht je de software niets vinden of gewoon niet willen gebruiken, dan kun je die programma&rsquo;s natuurlijk verwijderen. Het aanbod in de Windows Store wordt ook steeds aantrekkelijker. Het is in elk geval goed om te weten dat de basale dingen, zoals Office en Chrome, goed werken.<br /> <br /> [b]HP Pavilion 12 x2 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Helemaal in het begin van deze recensie hebben we het al over de specs gehad. Die zijn niet j&eacute; van h&eacute;t en redelijk basaal te noemen voor een Windows 10-tablet. Maar eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we er in de praktijk weinig tot niets van gemerkt hebben. Met drie programma&rsquo;s open (inclusief een zware, zoals Adobe Photoshop) werd een vierde soms lastig. Terwijl op de achtergrond een virusscanner actief is, de Bluetooth-verbinding aan staat en Microsoft OneDrive de bestanden gesynchroniseerd houdt, zijn er weinig stottermomenten geweest.<br /> <br /> Naast een meegeleverd toetsenbord, krijg je ook een stylus bij de HP Pavilion 12 x2. Deze kunt je gebruiken om bijvoorbeeld aantekeningen mee te maken of iets te tekenen op het scherm. Vooral bij het bewerken van foto&rsquo;s vonden we het heel handig. Het pennetje ligt lekker in de hand en beschikt ook over twee handige en bereikbare knoppen. Wij hebben hem echter in de praktijk weinig gebruikt &ndash; alleen tijdens het bewerken van foto&rsquo;s. Aantekeningen maken doen we liever met het toetsenbord &ndash; onze doktershandschriften zijn voor niemand leesbaar.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De HP Pavailion 12 x2 is dus geen krachtpatser, maar is zeker wel in staat programma&rsquo;s te draaien die je vaak voor je werk nodig hebt &ndash; zoals Google Chrome, de Office-applicaties, Photoshop en meer. We hebben maar twee keer gemerkt dat de tablet even te hard aan het denken was, en dat kwam dan toevallig door een popup-programma van HP dat ons vriendelijk verzocht de tablet te registreren. Dat programma wordt dus willekeurig opgestart, waardoor het apparaat ineens overbeladen kan raken. Die momenten zijn echter (gelukkig) sporadisch.<br /> <br /> [b]HP Pavilion 12 x2 &ndash; conclusie[/b]<br /> De meeste Windows 10-convertibles met een 12.1-inch scherm en vergelijkbare specificaties hebben een prijs van rond de zevenhonderd of achthonderd euro. De 12 x2 zit onder de zevenhonderd euro en biedt een mooie prijs-kwaliteitverhouding aan, met hier en daar duidelijke bezuinigingen. Maar dat zijn bezuinigingen waar je in de praktijk weinig van merkt, zoals de camera aan de voorkant. De processor valt inderdaad &ndash; op papier &ndash; tegen, maar tijdens het gebruiken merk je niet met inferieure hardware te maken te hebben.<br /> <br /> In vergelijking met de HP Pavilion 10 x2 is er een hoop verbeterd. De resolutie is hoger, er is meer interne opslagruimte en er is meer werkgeheugen. Maar de processor is een kleine verbetering. De accu gaat wel iets sneller leeg dan voor zijn voorganger. Wat verder wel mooi is en wat je gewoon mag verwachten, is dat je niet meer handmatig Windows 10 hoeft te installeren na de aanschaf, waardoor je direct met de tablet aan de slag kunt. Wat ons betreft een genoeg vooruitgang dus en &ndash; op die processor na &ndash; reden genoeg voor een upgrade.

]]>
0
Samsung Galaxy TabPro S http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tabpro-s http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tabpro-s#reacties Thu, 14 Apr 2016 08:13:41 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-galaxy-tabpro-s [b]Specs[/b]<br /> Met een dualcore Intel Core M, en een processorsnelheid van 2,2GHz, aan boord kun je rekenen op snelle prestaties. Ook de 4GB aan werkgeheugen draagt daar aan bij: er is genoeg geheugen aanwezig om meerdere programma&rsquo;s naast elkaar te hebben draaien, zonder dat je ergens merkt dat de tablet het er zwaar mee heeft. Een dualcore mag dan wel ietwat tegenvallen op papier, in de praktijk hebben we hier echter niets van gemerkt. Verder is er 128GB of 256GB aan opslagruimte aanwezig, dat helaas niet is uit te breiden met een microSD-kaart.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> De Samsung Galaxy TabPro S beschikt over een 12-inch scherm en een resolutie van 2160 bij 1440 pixels, wat neerkomt op een pixeldichtheid van 216 pixel per inch. Dat levert een scherp beeld op van bovengemiddelde kwaliteit in vergelijking met andere 12-inch tablets. Het Super Amoled-scherm zorgt ervoor dat de kleuren ontzettend helder en vol in beeld gebracht worden. Zwart is ook echt zwart. Foto&rsquo;s en video&rsquo;s bekijken is een genot op de display. Ook lezen gaat ontzettend goed, omdat de teksten heel vloeiend over het beeld worden geschoven.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy TabPro S &ndash; hardware en design[/b]<br /> Wat meteen opvalt aan de TabPro S is dat het een mooi afgewerkte tablet is. Het apparaat weegt iets meer dan zeshonderd gram en voelt ook zwaar aan wanneer je hem vasthoudt; heb je hem echter in een rugtas zitten, dan merk je helemaal niet dat je hem bij je draagt. De materialen voelen hoogwaardig aan en de hoeken zijn mooi rond. Er bevinden zich nergens scherpe randjes (ook niet bij de enkele openingen). Over het algemeen straalt de TabPro S luxe uit. Helemaal in combinatie met het toetsenbord, maar gelukkig ook zonder.<br /> <br /> Wanneer je de tablet horizontaal vasthoudt met het logo aan de onderkant, dan vind je links bovenin drie knoppen. E&eacute;n knop zit aan de zijkant van het apparaat, de fysieke Startknop. Wanneer je op die knop drukt, dan haal je het startscherm tevoorschijn. Aan de bovenkant van de tablet zit de power- en volumeknop, die voor zichzelf spreken. Met de powerknop kun je de tablet ook in en uit de slaapstand halen. Verder zit er aan de onderkant nog een magnetische aansluiting, waar je heel snel het afneembare toetsenbord op kun aansluiten.<br /> <br /> Aan de rechterkant van de tablet zit een koptelefoonaansluiting en een USB Type-C-poort. Daarmee kun je de tablet lekker snel opladen voor een paar goede uren productiviteit onderweg. Helaas zijn er geen USB 3.0-poorten aanwezig. Persoonlijk vind ik dat een klein nadeel, omdat ik bijvoorbeeld mij eigen muis, die geen USB Type-C-aansluiting heeft, niet heb kunnen gebruiken. Samsung geeft hiermee het idee af zich echt op de toekomst te richten, maar dat betekent dus mogelijk wel dat je je aan zult moeten passen op de specs van de tablet.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De tablet beschikt over een aantal verbindingsopties. Zo beschikt elk model over Bluetooth 4.1, nfc en wifi. Ga je voor het duurdere model, de zogenaamde Pro-versie, dan kun je ook nog een sim-kaart in het apparaat stoppen en op het 4G/3G-netwerk internetten. Het is tevens mogelijk andere apparaten mee te laten genieten van dat internet, aangezien de tablet kan dienen als een WiFi-hotspot. Verder is er een koptelefoonaansluiting, een accelerometer en gps aanwezig, naast natuurlijk de eerdergenoemde USB Type-C.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De speakers werken meer dan prima. Ze presteren boven verwachting, aangezien je er meestal vanuit kunt gaan dat speakers op een tablet niet van de hoogste kwaliteit zijn. Hoe anders is dat met de Galaxy TabPro S. Wanneer je het geluid op zijn maximale niveau zet, dan heb je nog steeds geen last van ruis. Ook komen de hogere en de middelhoge tonen ontzettend goed tot hun recht, in de vorm van een helder geluid. Er is zelfs een beetje basgeluid aanwezig, waardoor je best eens een YouTube-video kunt afspelen of lekker een game kunt spelen.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Deze tablet beschikt over twee camera&rsquo;s: een frontcamera en eentje aan de achterkant. Allebei van vijf megapixel, terwijl de rearcamera als enige van de twee autofocus heeft. Dat laatste voelt nog altijd aan als een bijzonder element in een camera op een tablet, voornamelijk omdat je tablets niet gebruikt als een dagelijks middel om foto&rsquo;s mee te maken. Desondanks zijn het welkome extra&rsquo;s die een tablet aantrekkelijker kunnen maken. De kwaliteit van de foto&rsquo;s is overigens goed, maar niet bijzonder; gewoon een prima onderdeel van het apparaat.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De Galaxy TabPro S heeft een behoorlijke accu van 5200 mAh. Daarmee zou je tot tien uur kunnen werken op het apparaat, terwijl je verschillende programma&rsquo;s open hebt staan (in de praktijk ligt dat aantal wel wat lager). Ga je op de tablet gamen, dan is dat ook een ander verhaal, omdat games nou eenmaal meer vergen. Helaas zit er geen extra accu in het toetsenbord. Wel kun je de TabPro S snel opladen dankzij de USB Type-C-poort. Let wel op: als je een andere oplader dan die van de tablet gebruikt, bestaat de kans dat het opladen niet werkt.<br /> <br /> [b]Toetsenbord[/b]<br /> Het toetsenbord wordt meegeleverd met de Samsung Galaxy TabPro S. In dit bord bevinden zich op twee plekken magneten, waarmee je de tablet op vaste positie kunt vastklikken. Aan de kant van de toetsen bevindt zich een soort houder, die je aan de magnetische aansluiting op de tablet zelf vastklikt. Dit vergt totaal geen moeite en het apparaat zit vrijwel meteen goed. Verder bevindt zich aan de bovenkant van het toetsenbord nog een magneet, waarmee je de tablet in twee posities kunt neerzetten: meer rechtop, of juist heel erg laag.<br /> <br /> De toetsen op het bord typen ontzettend lekker. Ze zijn plat en wellicht net even te smal met de weinig ruimte tussen de keys (maar wat wil je dan met zo weinig ruimte), maar na een middag erop werken ben je daar zo aan gewend. De trackpad aan de onderkant reageert ontzettend vlot en dient als prima muisvervanger. Ook zat de pad mij geen moment in de weg, wat ik op mijn persoonlijke laptop nog wel eens heb &ndash; daarom staat die van mij altijd uit. Ook de knoppen op de trackpad zijn goed, al kun je met een dubbele tap op de pad vaak hetzelfde bereiken.<br /> <br /> Tevens dit deze accessoire als een beschermhoes voor de Samsung Galaxy TabPro S. Aanvankelijk voelt het vreemd aan het apparaat in een loszittende hoes te schuiven, maar dankzij het design van het hoesje, gaat alles precies goed. Ook al heb je het idee dat de tablet uit het hoesje valt en los in je tas terecht komt &ndash; uit onze praktijkervaringen blijkt dat gevoel volledig onterecht te zijn. De hoes zelf voelt ook hoogwaardig en vooral stevig aan, terwijl dat niet ten koste gegaan is van de dikte of het design. Een perfecte match voor de tablet.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy TabPro S &ndash; software[/b]<br /> De Samsung Galaxy TabPro S draait op een bijna onaangetaste versie van Windows 10. Je hebt daardoor wat minder apps tot je beschikking in de Windows Store, maar alle essenti&euml;le applicaties waar je mee kunt werken, zijn gelukkig wel aanwezig. Ook kun je inmiddels goed uit de voeten met de apps van sociale netwerken. Windows 10 draait soepel en snel met deze hardware en ik ben geen moment tegengekomen dat Windows ergens moeite mee heeft. Wel worden er een hoop applicaties meegeleverd waar je wellicht niets mee zult gaan doen.<br /> [b]<br /> Samsung Galaxy TabPro S &ndash; in gebruik[/b]<br /> In de tijd dat ik met de Samsung Galaxy TabPro S gewerkt heb, heb ik maar weinig momenten gekend waarop ik verlangde naar mijn eigen, vertrouwde laptop. De TabPro S draait moeiteloos programma&rsquo;s als Google Chrome, Adobe Photoshop en Microsoft Excel naast elkaar, programma&rsquo;s die ik elke dag gebruik voor mijn werk. Ook alle andere programma&rsquo;s en zelfs games draaien als een zonnetje op deze dunne machine. Ik ben geen moment tegengekomen waarop de tablet moeite had met wat ik van het apparaat verlang en dat is een dikke plus.<br /> <br /> Wanneer ik de tablet voor een dag mee had in de tas, leek de batterij wel sneller leeg te gaan. Waarschijnlijk komt dat door het feit dat de powerknop zich aan de bovenkant van de tablet bevindt en dus constant aan en uit wordt gedrukt, zonder dat je daar in principe erg in heb. Soms kan het ook voorkomen dat de tablet niet goed in de slaapmodus terechtkomt en dat leidt ook weer nog een hoop energieverbruik, zonder dat je daar daadwerkelijk van geprofiteerd kunt hebben. Dit zijn echter kleine minpunten in het dagelijkse gebruik.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Qua prestatie zit het goed met de Galaxy TabPro S. Naast de eerdergenoemde programma&rsquo;s, draai ik ook Slack en Twitter op de achtergrond, om bij te blijven met de gebeurtenissen in mijn omgeving. Ook op die moment heb je geen moment het idee met een inferieure chip te maken te hebben (die eerder genoemde dualcore-processor). Ja, er zijn zakelijke tablets met meer kernen beschikbaar, maar die zijn dan ook meteen duurder. Denk er overigens niet aan echte pc-games te spelen op dit apparaat &ndash; daar is deze tablet simpelweg niet voor bedoeld.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy TabPro S &ndash; conclusie[/b]<br /> Met 2-in-1-tablets is het altijd een kunst een volwaardige conclusie te geven &ndash; het ligt er namelijk maar net aan wat je met het apparaat van plan bent. De Samsung Galaxy TabPro S is een device dat ergens tussen de iPad Pro en de Surface Pro valt &ndash; het is een licht, dun en draagbaar apparaat in vergelijking met de Surface Pro van Microsoft en wat krachtiger en sneller in vergelijking met de iPad Pro van Apple. De tablet heeft zo z&rsquo;n gebreken (de typische Windows 10-problemen, geen USB 3.0-aansluiting), maar is bovenal een prettig apparaat om op te werken.<br /> <br /> Met applicaties en programma&rsquo;s als Chrome, Photoshop, Slack en meer open, merk je geen moment dat de TabPro S slechts beschikt over een dualcore-processor of &lsquo;maar&rsquo; 4GB aan werkgeheugen. En wanneer je voornemens bent geen andere zware taken (zoals grote games) uit te voeren, dan is dit een mooi alternatief voor de Microsoft Surface Pro 4, bijvoorbeeld. Daarnaast ziet de tablet er ook nog eens ontzettend mooi uit, typt het toetsenbord erg goed en is &lsquo;ie dun, licht en draagbaar genoeg om hem een dag mee te kunnen nemen.

]]>
0
Acer Predator 8 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-predator-8 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-predator-8#reacties Wed, 13 Apr 2016 08:05:56 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-predator-8 [b]Specs[/b]<br /> Onder de motorkap van de Acer Predator 8 zit een quadcore Intel Atom x7-Z8700 system on a chip. Deze processor is sneller dan gemiddeld. Bovendien is het apparaat goed in staat meerdere taken tegelijkertijd te behandelen, dankzij de vier aanwezige kernen. Verder is er 2GB werkgeheugen aanwezig, wat in principe genoeg moet zijn voor het spelen van het gros van de games op Google Play. De tablet wordt tenminste geleverd met 32GB aan werkgeheugen (of 64GB), dat uitgebreid kan worden met een microSD-kaat van 128GB.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Met een 8-inch scherm en een schermresolutie van 1920 bij 1200 pixels kom je uit op een mooie pixeldichtheid 283 pixel per inch uit. Dat is bovengemiddeld goed en dat zie je er ook echt aan af. De kleuren op het levendige IPS lcd-scherm spatten er ook echt van af. Het is wellicht niet zo goed als een gemiddeld qhd-scherm, maar dat zul je op het eerste gezicht niet meteen opmerken. Daarnaast is het mogelijk om snel het scherm aan te passen op de activiteit waar je mee bezig bent, dankzij de MediaMaster-applicatie van de fabrikant.<br /> [b]<br /> Acer Predator 8 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Over het design van de Acer Predator 8 raak je bijna niet uitgesproken: wie heeft dit design bedacht en met welke reden? Op de vier hoeken van de tablet bevinden zich namelijk vier speakers (twee keer stereospeakers), die uitsteken. Wanneer je de tablet vasthoudt, dan zit zo&rsquo;n speaker vrijwel altijd in de weg, of je hem nu verticaal of horizontaal vastpakt. Verder is het apparaat behoorlijk dik &ndash; dikker dan de Google Nexus 9, om maar een voorbeeld te geven. Maar dat hoeft nog niet eens een groot probleem te zijn.<br /> <br /> De Predator 8 voelt niet heel luxe aan. Het plastic lijkt op het eerste gezicht van hoge kwaliteit, maar je kunt het apparaat moeiteloos buigen. Daarnaast voelt de hoeken op de speakers ook ontzettend scherp aan en dat ligt al helemaal niet lekker in de hand. En voor een tablet lijkt ons dat behoorlijk cruciaal, aangezien je hem constant vast hebt tijdens het gebruiken. Echter, na verloop van tijd beginnen die speakers wel te wennen in de palm van je hand. Zeker in het begin is het wennen, maar het is niet iets dat onoverkomelijk is.<br /> <br /> Aan de achterkant van deze tablet zit wat Acer TacSense noemt. TacSense zorgt voor trillingen tijdens het spelen, wat spelers meer feedback moet geven voor de handelingen in-game. Console-spelers weten maar al te goed hoe belangrijke een goede feedback is, dus het is goed dat de fabrikant hier aan gedacht heeft. Voor de doorgewinterde gamer stelt de feature echter weinig voor &ndash; je bent immers beter gewend &ndash; maar het is desondanks een welkome feature voor een tablet. Het geeft het gamen op een tablet een extra dimensie met zich mee.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> De Acer Predator 8 beschikt over WiFi en Bluetooth 4.0. Omdat er Bluetooth aanwezig is, zou je dus ook een Bluetooth-controller kunnen aansluiten op het apparaat, waardoor de minpunten van de speakers op de tablet wegvallen. Verder is een een micro-usb-poort aanwezig voor het opladen van de tablet, evenals een koptelefoonaansluiting. Aan de linkerkant van de tablet (wanneer je hem verticaal vasthoudt) zit de poort voor een microSD-kaart. Deze is mooi weggewerkt, waardoor je hem niet ziet of voelt tijdens het spelen van een game.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Ondanks het feit dat de speakers voor wat ongemak kunnen zorgen, komt er wel een kraakhelder en mooi geluid uit. Acer claimt dat er een digitaal surround sound uit komt, maar dat hebben we helaas niet gemerkt. Het gaat hier om twee paren van twee stereospeakers, die een hard geluid kunnen uitzenden. Het wordt niet snel een kakofonie, dus dat is positief. Helaas is het zo dat het basgeluid nagenoeg afwezig is. Maar alle geluiden vanaf het midden segment komen wel goed tot hun recht &ndash; verwacht echter geen revolutie op het gebied van geluid.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera-setup is ontzettend standaard. Aan de voorkant zit een frontcamera van twee megapixel, die natuurlijk niet de beste foto&rsquo;s maakt. Aan de achterkant zit een camera van vijf megapixel, die in staat is video&rsquo;s te schieten in 1080p. Dat is allemaal leuk en fijn, maar in de praktijk zul je hiervoor deze tablet (of tablets in het algemeen) niet gaan gebruiken. Het is een welkome extra &ndash; meer niet. Ter vergelijking: de Nvidia Shield Tablet, waar de Predator mee concurreert, heeft ook een vijf megapixel-camera aan de achterkant (maar ook aan de voorkant).<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De accuduur is waar Acer echter de grootste steek heeft laten vallen. De speakers zijn het probleem niet van deze tablet, want daar is nog overheen te komen of mee te werken. Met een batterij van slechts 4420 mAh kom je niet heel ver. De belofte is dat de tablet 8 tot 8,5 uur meegaat op &eacute;&eacute;n ontlading, maar in de praktijk komt dit bijna niet voor. Toegegeven, het hangt er natuurlijk helemaal van af wat je speelt of verder doet met het ding, maar wij kunnen aanraden dat je de oplader, inclusief een wandcontactdoos, altijd bij de hand houdt.<br /> <br /> [b]Acer Predator 8 &ndash; software[/b]<br /> De Acer Predator 8 wordt geleverd met Android 5.1 Lollipop. Dat is prima software en in combinatie met de bovengemiddelde hardware, kunnen we niet anders dan concluderen dat het besturingssysteem prettig en soepel draait. Geen moment voelt de tablet traag aan en ook zijn we nergens schokkerig gedrag tegengekomen. De gaming-tablet wordt echter wel geleverd met enorm veel bloatware &ndash; software dat al ge&iuml;nstalleerd staat, die je zelf nog moet verwijderen. Het apparaat staat er werkelijk waar vol mee &ndash; gelukkig kun je het meeste verwijderen.<br /> <br /> Zoals bij de andere tablets van Acer, beschikt ook dit apparaat over enkele handige apps van de fabrikant. Met EZ Tasking ben je in staat twee apps naast elkaar te draaien. Met EZ Wake Up krijg je enkele opties tot je beschikking waarmee je de tablet uit de slaapstand kunt halen. Zo kun je bijvoorbeeld op het scherm tikken of met vier vingers tegelijkertijd het scherm ontgrendelen en een app openen. En met EZ Snap kun je sneller screenshots maken door met drie vingers op het scherm te drukken &ndash; in plaats van de ontgrendel- en volumeknop.<br /> <br /> Verder lijkt de Android-software redelijk gelijk aan dat van Google te zijn. In het snelle menu vind je de helderheidsbalk nu onder een extra knopje, wat in het begin ook even wennen was. Verder is er standaard Bluelight Shield ge&iuml;mplementeerd. Deze feature doet precies wat z&rsquo;n naam doet vermoeden en haalt de blauwe tinten uit het scherm. Zo worden je ogen in de avond minder belast en kom je wellicht in sneller in slaap. En je hoeft er geen extra applicatie, zoals Twilight, voor te downloaden om hetzelfde effect te bewerkstelligen.<br /> <br /> [b]Acer Predator 8 &ndash; in gebruik[/b]<br /> Wanneer je de Acer Predator 8 uit de doos haalt, dan ben je tenminste al ongeveer 10GB kwijt aan het OS en de apps die al ge&iuml;nstalleerd zijn. Zo vind je er apps als Asphalt 8, wat meteen een goede benchmark-titel is om de gaming-prestaties van de tablet mee in kaart te brengen, en Dropbox, of je nu een account hebt of niet. Daarnaast hebben we ook grafische zware titels als Real Racer 3 en nog enkele andere Android-games ge&iuml;nstalleerd en uitgeprobeerd. De conclusie luidt dat de spellen allemaal soepel en snel werken op deze gaming-tablet.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Daarnaast zorgen de specificaties er ook voor dat je tablet nog wel eens pakt om wat anders te doen, zoals je Twitter-feed bijhouden, mail wegwerken of simpelweg over het internet surfen &ndash; als je tenminste aan de vorm van die speakers gewend bent). De Predator 8 is ook uitermate geschikt om eens een (YouTube-)video op te bekijken of podcasts mee te beluisteren, omdat het geluid ontzettend goed klinkt (op die bas na dan&hellip;). De tablet werkt verder lekker vlot en qua prestaties heb je dan ook weinig te klagen &ndash; het werkt allemaal gewoon goed.<br /> <br /> [b]Acer Predator 8 &ndash; conclusie[/b]<br /> De Acer Predator 8 (GT-810) is echt geen slechte tablet te noemen. Het doet een hoop dingen goed: zo is het scherm scherp en spatten de kleuren ervan af. Ook levert het apparaat goede prestaties dankzij zijn bovengemiddelde processor en 2GB aan werkgeheugen. De vier speakers aan boord leveren een helder geluid af, maar het ontbreekt wel aan een duidelijk basgeluid. En dat is dan weer jammer. Datzelfde kunnen we zeggen over het design van de tablet, wat er in eerste instantie voor zorgt dat &lsquo;ie niet lekker in de hand ligt.<br /> <br /> Daarnaast biedt Acer wel een uniek element aan met de Predator 8: de vibratie. Maar dat is geen reden om nu meteen naar de winkel te rennen en deze tablet aan te schaffen. Het ontbreekt de tablet namelijk ook aan iets waardoor je kunt zeggen dat je hem aan iedereen aan kunt raden. Voor bijna honderd euro minder haal je al een Nvidia Shield Tablet in huis, met een betere processor, evenveel werkgeheugen &eacute;n de GRID gamestreamingdienst (waar je maandelijks voor betaalt). En voor wat meer geld haal je een goede Samsung-tablet in huis.<br /> <br /> De grootste tegenvaller is toch echt de batterij &ndash; die kan na een potje racen al zo tien, twintig, dertig procent van zijn energie zijn verloren. En dat terwijl de accu juist zo belangrijk is voor een tablet &ndash; en al helemaal een tablet die gericht is op gamers. De Acer Predator 8 stoot de koning, de eerder genoemde Shield Tablet, niet van zijn troon met de specs die die aan boord heeft, maar dat betekent niet dat die specs per se slecht zijn. Maar van een gaming-tablet verwachten we gewoon meer &ndash; mocht de tablet goedkoper worden, dan is het een prima alternatief.

]]>
0
Lenovo Yoga Tab 3 (10 inch) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-tab-3-10-inch http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-tab-3-10-inch#reacties Mon, 04 Apr 2016 09:02:16 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lenovo-yoga-tab-3-10-inch [b]Specs[/b]<br /> Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 212 met vier kernen. Dat houdt in dat de tablet prima in staat is te multitasken. Met slechts 1GB aan werkgeheugen blijft er nog wel wat te wensen over, maar er gebeuren gelukkig geen onoverkomelijke dingen. De kloksnelheid van de processor ligt op 1,3 GHz en dat is gemiddeld genomen wel goed. Verder beschikt de Tab 3 over een gigantische batterij, waardoor het apparaat lekker lang meegaat en over slechts 16GB aan interne opslagruimte, die je kunt uitbreiden met een microSD-kaart.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Met een lekker groot scherm van 10,1 inch en een mooie resolutie van 1280 bij 800 pixels, houd je helaas een ietwat lage pixeldichtheid over van 149 pixels per inch. Daarmee behoort de Lenovo Yoga Tab 3 helaas tot het segment tablets waarvan het scherm niet altijd even scherp is. Gelukkig zit het met het kleurencontrast wel goed. Hetzelfde kunnen we zeggen over de helderheid van het scherm, maar alleen wanneer je de tablet binnenshuis gebruikt. Bekijk je de display vanuit een scherpe kijkhoek, dan zie je niet meer goed wat er gebeurt.<br /> [b]<br /> Lenovo Yoga Tab 3 &ndash; hardware en design[/b]<br /> Ook de Yoga Tab 3 is voorzien van een opmerkelijk design. Aan de rand van het apparaat zit een buisvormig omhulsel. Dat maakt de tablet soms een klein beetje onhandig in vergelijking met andere modellen met hetzelfde schermformaat, maar er zit wel een groot voordeel aan dit design: in die buis zit namelijk grote accu van maar liefst 8400 mAh. Daarnaast kun je de tablet wel goed vastpakken aan die buis. Verder is het apparaat mooi afgewerkt met een glanzend zwarte rand om het scherm en een stevige en ruwe achterkant gemaakt van plastic.<br /> <br /> Aan de achterkant bevindt zich ook de ingebouwde kickstand, natuurlijk. Die kun je oproepen door het metalen knopje op de achterkant in te drukken. Wanneer je dat doet, dan presenteren zich een aantal opties. Het gaatje in de kickstand zorgt ervoor dat je het apparaat ergens aan kunt ophangen, wat wellicht in de auto gedaan kan worden. Ook zit er nog een klepje achter de stand, waar je een microSD- en een sim-kaart in kunt plaatsen. Het design is mooi afgewerkt en voelt niet alleen stevig, maar ook behoorlijke luxe aan.<br /> <br /> We noemen het design opmerkelijk, omdat tablets van vandaag de dag vaker dun dan dik zijn. Door zo&rsquo;n kickstand in te bouwen en de accu in een buisvormig omhulsel te plaatsen, krijg je een apparaat dat weg stapt van de norm en dus geheel zijn eigen identiteit meekrijgt (even los van de voorgangers gezien). Verder weegt de Yoga Tab 3 zo&rsquo;n 655 gram, wat hem ook nog iets zwaarder maakt dan zijn concurrenten. Deze tablet is echter bedoeld om ergens neer te zetten en niet om overal mee naar toe te nemen &ndash; geen echt minpunt, dus.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Qua connectiviteit valt er ook weinig te klagen, gelukkig. De Lenovo Yoga Tab 3 beschikt niet alleen over WiFi en Bluetooth 4.0 (wat in principe voor het gros van de tablets voldoende is), ook is het mogelijk een sim-kaart in de tablet plaatsen, waardoor er over het mobiele netwerk gesurft kan worden. Daar zijn natuurlijk wel extra&rsquo;s kosten aan verbonden, middels een abonnement voor mobiel internet, bijvoorbeeld. Daarnaast is er gps aanwezig, evenals een microUSB-aansluiting en een microSD-kaartsleuf, voor microSD-kaarten tot 128GB.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> De Lenovo Yoga Tab 3 is een tablet gemaakt voor mediaconsumptie. Met het scherm zit het wel snor, hoe zit dat met de speakers? De front-facing speakers zitten verborgen achter een plastic grid en kunnen moeiteloos een kleine kamer voorzien van kamervullend geluid. Helaas kan de bass nog wel eens tegenvallen, maar dankzij de toevoeging van Dolby DSP is het geluid wel zuiver te noemen. Zet de volume echter niet te hoog, want dan kan het enigszins kraken. Desondanks zijn dit de betere speakers die je op dit moment in een tablet kunt vinden.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Het mooie aan de camera van de Lenovo Yoga Tab 3 is dat deze zowel front als rear facing is. De camera zit namelijk op het buisvormige omhulsel van de accu en is om z&rsquo;n as te draaien, waardoor je eigenlijk altijd mooie foto&rsquo;s kunt maken met de acht megapixel-camera. Overdag dan, want in de avond kan het nog wel eens tegenvallen. Verder is het behoorlijk uniek dat er ook autofocus aanwezig is, een aspect dat we niet vaak tegenkomen op een tablet. Soms duurt het overigens wel even voordat de foto genomen is, vooral met HDR aan.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De accu gaat ontzettend lang mee. Afhankelijk van het gebruik, meet de tablet met gemak veertien tot vijftien uur op een volle batterij en dat is behoorlijk indrukwekkend. Niet alleen in vergelijking met concurrerende tablets, maar ook wanneer je kijkt naar tablets van dezelfde fabrikant. Zo gaat de Yoga Tab 3 vijf uur langer mee dan de Yoga Tab 2. En met 8400 mAh aan boord is dat ook helemaal geen gek gegeven. Daarnaast is het opvallend hoe weinig energie de tablet in de stand-by-modus gebruikt: een heerlijke, positieve verrassing.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Tab 3 &ndash; software[/b]<br /> De Lenovo Yoga Tab 3 is voorzien van Android 5.1. Dat is niet de nieuwste Android-versie, maar wel de meest gebruikte en daardoor weet je dat je het gros van de apps uit Google Play kunt installeren (het percentage uitzonderingen ligt echt extreem laag). Het betekent ook dat je nog niet kunt profiteren van de nieuwste features en beveiliging van Android 6.0 Marshmallow en hoger en op moment van schrijven is nog niet duidelijk of de update zal arriveren voor deze specifieke tablet. De fabrikant heeft er simpelweg nog niets over bekendgemaakt.<br /> <br /> De tablet is voorzien van enkele niet-te-verwijderen-applicaties, terwijl andere, die van Google, gelukkig wel uit te zetten zijn wanneer je die niet gebruikt. De Android-skin van Lenovo is best prima en biedt de gebruiker enkele handige features in het snelle menu, zoals de mogelijkheid Dolby aan en uit te zetten of de stand-by-tijd te veranderen. Al met al kwamen we niet echt apps tegen die ons in de weg zaten (van de apps die we niet konden verwijderen), omdat ze ook daadwerkelijk meer opties aanbieden dan de standaard apps die Google levert.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Tab 3 &ndash; in gebruik[/b]<br /> De Lenovo Yoga Tab 3 is in gebruik een prettige tablet. Je kunt er moeiteloos mee surfen, YouTube-video&rsquo;s mee bekijken en nog redelijke recente games mee spelen ook. Het wisselen tussen de applicaties gaat ook meer dan prima en over het algemeen draait de Android-software ook heel fijn op deze hardware. Je hebt daarvoor gelukkig ook geen krachtige hardware nodig, maar zo nu en dan kwamen we toch wat gestotter tegen. Ook eerder in deze recensie haalden we het al aan: de tablet kan de gebruiker soms even op zich laten wachten.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> Het had daarom wellicht wat prettiger geweest wanneer het apparaat voorzien zou zijn van iets betere hardware, voor dat extra beetje peper in de kont. Nogmaals: de prestaties zijn allerminst slecht, maar zijn ook niet bovengemiddeld goed. Sommige games kunnen we wat lag (vertraging) vertonen tijdens het spelen (sommige apps ook), maar gelukkig kwamen we nooit iets tegen waardoor de tablet vastliep. In verschillende benchmarks presteert de tablet helaas slecht, maar in gebruik merk je daar niet altijd iets van. En gelukkig maar.<br /> <br /> [b]Lenovo Yoga Tab 3 &ndash; conclusie[/b]<br /> Al met al krijg je veel waar voor je geld met de Lenovo Yoga Tab 3 10, zeker voor het relatief lage bedrag. De prestaties en het scherm zijn van gemiddelde en de speakers weer van goede kwaliteit. Het is een prima tablet waar je video&rsquo;s op kunt bekijken, vanwege de ingebouwde kickstand. Die kickstand is overigens geen nieuw concept meer en zal de consument niet meteen overhalen een Yoga Tab 3 in huis te halen, maar het is wel een verdomd handig middel om de tablet rechtop neer te kunnen zetten voor wanneer iemand even iets wil kijken.<br /> <br /> Het is een welkome aanvulling voor deze tablet, die daardoor t&oacute;ch een streepje voor heeft op zijn concurrentie. Ook het feit dat de Android-versie heel veel lijkt op die van Google zelf (hij is gebaseerd op CyanogenMod Trebuchet), is wat ons betreft een pr&eacute;. Daarnaast is die grote accu misschien nog wel het grootste verkooppunt van deze tablet, iets wat veel meer tablets zouden moeten hebben. Maar met slechts &eacute;&eacute;n optie beschikbaar qua hardwareconfiguratie, vinden we het jammer dat we niet voor een &iacute;ets krachtigere versie kunnen kiezen.

]]>
0
Acer Iconia One 8 (B1-850) en One 10 (B3-A20) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-iconia-one-8-b1-850one-10-b3-a20 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-iconia-one-8-b1-850one-10-b3-a20#reacties Thu, 31 Mar 2016 09:11:12 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/acer-iconia-one-8-b1-850one-10-b3-a20 [b]Specs[/b]<br /> Wanneer je puur naar de specs van de Acer Iconia One 8 en One 10 kijkt, dan kun je al gauw concluderen dat ze ondermaats zijn. De gebruikte processor maakt de tablets niet heel snel en met slechts 1GB aan werkgeheugen loop je al gauw tegen een vastloper aan. Desondanks hebben we wel te maken met een quad-processor, dus kunnen de apparaten wel enigszins multitasken. Het maakt deze tablets met name geschikt om je e-mail bij te werken, grafisch minder vereisende games mee te spelen of om gewoon even lekker te internetten.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> De Iconia One 8 beschikt over een acht inch IPS-display met een schermresolutie van 1280 bij 800 pixels. Daarmee kom je uit op een pixeldichtheid van 189 pixels per inch en dat zorgt voor een scherp beeld van gemiddelde kwaliteit. De grote variant, de Iconia One 10, beschikt over een 10,1 inch IPS-scherm, met dezelfde resolutie. Dat zorgt er logischerwijs voor dat de pixeldichtheid afneemt naar een tegenvallend 149 pixels per inch. Beide schermen leveren dus geen spetterend beeld af. Het acht inch-model doet het wel flink beter.<br /> <br /> [b]Acer Iconia One 8 (B1-850) en One 10 (B3-A20) &ndash; hardware en design[/b]<br /> Het design van beide tablets zijn lekker simpel gehouden. Ze zijn voorzien van mooie ronde hoeken en liggen lekker in de hand. De dikke randen op de Iconia One 10 zorgen ervoor dat je altijd een goede grip op de tablet hebt, of je hem nu verticaal of horizontaal houdt. Voor de One 8 geldt hetzelfde, al zullen mensen met dikke duimen soms toch op het scherm leunen wanneer ze de tablet verticaal vasthouden. De knoppen zijn wel beter geplaatst dan op de One 10, want op de laatstgenoemde kan de camera nog wel eens in de weg zitten.<br /> <br /> Wanneer je de Acer Iconia One 10 verticaal wil vasthouden, dan kun je er meestal voor kiezen dat de camera, die zich in het midden, aan de bovenkant van de achterkant bevindt, aan de kant zit waar je hand niet zit. Ikzelf ben links en houdt de tablet met mijn rechterhand vast, waardoor het prettiger is wanneer de camera links en dus niet rechts onder mijn vingers zit. Maar dat betekent wel dat de twee fysieke knoppen (aan- en uitknop en volumeknoppen) links onderin zitten. Zit de camera rechts, dan zitten die knoppen rechts bovenin.<br /> <br /> Dat is iets waar je als ontwerper niet meer onderuit kunt komen wanneer je besluit de camera in het midden en aan de bovenkant van de tablet te plaatsen; dan zit die vroeg of laat in de weg. Het is een kleine vorm van ongemak en gelukkig geen groot obstakel de tablet links te laten liggen. Verder voelen beide tablets stevig aan en heb je niet het idee met een goedkoper model te maken te hebben wanneer je er naar kijkt. Alle poorten zijn ook goed te bereiken. De microSD-kaartsleuf op de One 10 is zelfs van een sluiter voorzien &ndash; erg netjes.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Zowel de Acer Iconia One 8 als de One 10 zijn beiden voorzien van WiFi, Bluetooth 4.0 en gps. Dat zijn wel de minimale verbindingsopties die je mag verwachten tegenwoordig, waardoor je op het internet kunt, bestanden uit kunt wisselen en gebruik kunt maken van locatiediensten. Verder kun je er een microSD-kaart tot 128GB in plaatsen, wat echt een zuivere aanvulling is op het interne geheugen. Van de 16GB aan boord, is slechts 10GB beschikbaar. Dat moet genoeg zijn voor wat apps, games en foto&rsquo;s, maar je bent er wel zo doorheen.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Over de speakers in de tablets kunnen we het ook kort houden; deze zijn ondermaats. Ze kunnen wel hard gezet worden, maar het geluid zelf is niets om over naar huis te schrijven. Waar je ook naar luistert: het klinkt schel en ver weg. Er wordt ook geen onderscheid gemaakt in tonen, waardoor het geluid van sommige video&rsquo;s of games als een kakofonie uit de tablets komt. De One 10 heeft stereospeakers, maar brengt het er niet beter van af. Wanneer ik de linker speaker afdekte, dan hoorde ik zelfs bijna geen verschil zonder die af te dekken.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> De camera&rsquo;s zijn van gemiddelde kwaliteit, maar niet beter dan voorgaande modellen in dezelfde serie. Sterker nog: de foto&rsquo;s die je met de vijf megapixel-camera maakt kunnen soms wazig, niet altijd even gedetailleerd of goed belicht zijn, maar dit is geen zwaar punt. Over het algemeen gebruik je een tablet niet om foto&rsquo;s mee te maken en zien we ze dan ook als een extra aanvulling op de hardware. Gelukkig voelen de camera&rsquo;s zelf, op beide tablets, solide en vast aan &ndash; dus aan de bouwkwaliteit ligt het in elk geval niet. Dat zit wel snor.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> De Acer Iconia One 8 moet volgens de fabrikant een accuduur hebben van negen uur bij gemiddeld gebruik. Dan gaat de fabrikant er mogelijk vanuit dat we onze tablets toch iets minder vaak gebruiken dan we daadwerkelijk doen, want de negen uur haalde ik niet bij dagelijks gebruik. Daardoor lag de kleine tablet al gauw aan het stroom. De grotere variant doet het iets beter, maar haalt ook de beloofde tien uur niet. Hij gaat wel langer mee dan de One 8. We zetten onze schermen niet op volle helderheid aan, dat moet al iets meer geholpen hebben.<br /> <br /> [b]Acer Iconia One 8 (B1-850) en One 10 (B3-A20) &ndash; software[/b]<br /> De tablets worden geleverd met de Acer-skin van Android 5.1 Lollipop. Hoewel die software natuurlijk prima is en soepel loopt op de hardware, profiteer je niet van de nieuwste updates en opties van het besturingssysteem. De basisdingen zijn gelukkig wel allemaal aanwezig. Ook heeft Acer zelf enkele handige opties toegevoegd. Zo kun je drie keer tikken op het scherm om de tablet de ontwaken. En wanneer je met vijf vingers tegelijk op het vergrendelde en slapende scherm drukt, dan kun je direct een vooraf ingestelde app openen.<br /> <br /> En zo heeft Acer nog een aantal voorge&iuml;nstalleerde apps, die je dit keer wellicht niet allemaal zult verwijderen. Wij hebben er nog wel een zooi weggehaald of uitgezet, omdat we die simpelweg niet gebruiken en daar dus ook liever niet mee geconfronteerd willen worden. Wanneer je de tablets voor het eerst aanzet, dan zijn er natuurlijk wel een groot aantal updates beschikbaar &ndash; voor zowel het OS als de applicaties die je al op de tablets vindt. Maar met een uurtje wachten, installeren en alles even nakijken, heb je de meeste dingen al ingesteld en klaargemaakt.<br /> <br /> [b]Acer Iconia One 8 (B1-850) en One 10 (B3-A20) &ndash; in gebruik[/b]<br /> Wanneer je het bovenstaande leest, dan denk je wellicht dat de tablets je geld niet waard zijn. Maar het tegendeel bewijst zich wanneer je de tablets gebruikt voor de meest simpele dingen. Bijvoorbeeld voor het checken van je e-mailberichten in je mailapplicatie naar keuze. Of het spelen van een game als Alto&rsquo;s Adventure, simpelweg surfen over het internet of het checken van Twitter en Facebook. Sterker nog, je kunt al die dingen tegelijkertijd open hebben staan en daar niet meteen de effecten van merken, omdat de One-tablets kunnen multitasken.<br /> <br /> Ik heb deze tablets de afgelopen weken dan ook afwisselend gebruikt voor mijn werk in het bijhouden van het nieuws en zelfs in het opstellen van een nieuwsbericht, maar ook voor mijn plezier wanneer ik zin had om een game te spelen, een artikel te lezen of een YouTube-filmpje te bekijken (met koptelefoon op komt er overigens een prima geluid uit). Ook moet ik nog vermelden dat de schermen op de tablets behoorlijk reflecterend zijn, waardoor je in veel te lichte omgevingen al snel niet meer kunt zien wat er op het scherm gebeurt, helaas.`<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De prestaties van beide tablets waren niet overweldigend, maar zeker wel prima. Daarbij wil ik alsnog een onderscheid maken tussen de grote en de kleine versie. De laatstgenoemde kan veel beter met het beschikbare werkgeheugen omgaan dan de eerstgenoemde, aangezien die constant aangaf dat zijn werkgeheugen volraakt. En dat is gewoon irritant, zeker wanneer je enkel en alleen Chrome en Twitter open hebt staan. Daarom gaat mijn persoonlijke voorkeur uit naar de One 8; niet alleen vanwege het formaat, maar ook dus de prestaties.<br /> [b]<br /> Acer Iconia One 8 (B1-850) &ndash; conclusie[/b]<br /> De Acer Iconia One 8 (B1-850) komt beter uit de bus dan de Acer Iconia One 10 (B3-A20). Het formaat is veel handzamer, waardoor de kans groot is dan je hem nog eens onderweg meeneemt voor het spelen van een game of het bijhouden van nieuws. Daarnaast presteert de tablet ook beter, ook al hebben beide tablets nagenoeg dezelfde specificaties. Beide tablets hebben zich wat mij betreft bewezen op het gebied van bruikbaarheid, ook al zou je dat niet zo &eacute;&eacute;n-twee-drie kunnen zeggen wanneer je puur kijk naar de specs. En dan zijn de prijzen ineens heel riant.

]]>
0
Fresh &rsquo;n Rebel Powerbank 9000 mAh (2PB3000) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fresh-rsquon-rebel-powerbank-9000-mah-2pb3000 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fresh-rsquon-rebel-powerbank-9000-mah-2pb3000#reacties Wed, 30 Mar 2016 09:35:39 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fresh-rsquon-rebel-powerbank-9000-mah-2pb3000 [b]Wat is een powerbank?[/b]<br /> In een wereld waar de batterijen in onze smartphones en tablets hopeloos achterlopen op de rest van de technologie aan boord, die heel wat energie kan verbruiken, is het maar wat handig dat er accessoires zoals een powerbank bestaan. Een powerbank is kort gezegd een speciale batterij, verpakt in een handzaam omhulsel en voorzien van een speciaal circuit dat de energietoevoer controleert. Ze stellen gebruikers in staat energie op te slaan (door de batterij op te laden) die later gebruikt kan worden voor al je mobiele apparaten, zoals je tablet.<br /> <br /> Powerbanks komen in verschillende soorten en maten. De meest bekende versie is misschien wel dat extra apparaat waar je mensen soms mee ziet lopen, die middels een usb-kabel gekoppeld is aan een smartphone of tablet. Dan heb je nog de powerbanks die hun energie halen uit de zon; dit vergt wel meer tijd om op te laden, in vergelijking met powerbanks die je met een kabel in de muur plugt (of je computer). En dan hebben we nog het batterijenhoesje, die een hoesje en powerbank in &eacute;&eacute;n combineert. Maar daar wordt je apparaat log van.<br /> <br /> Powerbanks vind je dus in verschillende soorten en maten (hoeveelheid milliampere) en worden dus op verschillende manieren opgeladen. Het komt vaak voor dat je een powerbank middels een usb-kabel oplaadt door hem in je computer of een oplader te pluggen. Lees in elk geval altijd de korte handleiding die meegeleverd wordt, om er zeker van te zijn dat je correct met zo&rsquo;n apparaat omgaat. Daarnaast hebben de meeste powerbanks wel een led-indicator om te checken hoeveel energie er nog is of hoe lang het nog duurt totdat die is opgeladen.<br /> <br /> Hoe lang een powerbank meegaat, is moeilijk te zeggen op korte termijn. Goedkopere modellen verliezen wellicht snel de mogelijkheid energie op te slaan en verliezen daarmee dus in feite &eacute;&eacute;n van de twee functies die het moet hebben. Ook is het moeilijk te zeggen hoe lang een powerbank zijn energie vast kan houden wanneer die is opgeslagen; voor een goede batterij geldt de vuistregel drie tot zes maanden. En hoe groter het aantal milliampere van de powerbank, hoe vaker je een apparaat (volledig) kunt opladen.<br /> <br /> [b]Dit is de Fresh &rsquo;n Rebel Powerbank 9000 mAh[/b]<br /> Begin januari kondigde Fresh &rsquo;n Rebel de nieuwe lijn Powerbank aan. De Powerbanks van Fresh &lsquo;n Rebel zijn oplaadbare reservebatterijen op zakformaat waarmee smartphones, tablets en andere mobiele apparaten overal kunnen worden opgeladen. Ze zijn lekker compact en licht en daardoor ideaal voor wanneer je weet dat je een lange tijd voor de boeg hebt, zonder toegang tot een stopcontact. De nieuwe Powerbank-serie bestaat uit drie Powerbanks die verkrijgbaar zijn in vijf opvallende kleuren, met een vermogen van 3000, 6000 of 9000 mAh.<br /> <br /> Aan de voorkant zitten enkele led-lampjes waar je direct het energieniveau mee kunt controleren. Daarvoor druk je eenmalig op de zilveren knop, waarna de lampjes gaan branden. Dit is handig voor het opladen van het apparaat zelf, maar natuurlijk ook wanneer je je tablet oplaadt: zo weet je ongeveer hoeveel energie je nog over hebt. Telefoons en tablets zijn ook veilig dankzij stroombegrenzing, overspanningsbeveiliging, bescherming tegen oververhitting en ontlading, beveiliging tegen stroompieken en kortsluitbeveiliging.<br /> <br /> Voor deze recensie hebben wij de Fresh &rsquo;n Rebel Powerbank 9000 mAh (2PB3000) getest. Deze variant is voorzien van twee usb-poorten, &eacute;&eacute;n gewone poort van 1 A en &eacute;&eacute;n krachtige poort van 2,4 A waarmee apparaten tweemaal zo snel kunnen worden opgeladen. Daarnaast is het mogelijk twee apparaten tegelijkertijd op te laden. Een snelle rekensom leert ons ook dat je bijvoorbeeld je smartphone, met een batterij van minder dan 3000 mAh, drie keer kunt opladen met deze powerbank, terwijl grotere tablets vaak al twee keer opgeladen kunnen worden.<br /> <br /> In de praktijk blijkt dat ook gelukkig het geval te zijn. We hebben gemerkt dat we vaker onze smartphone dan tablet aan de powerbank gekoppeld hebben en in beide gevallen duurde het ongeveer anderhalf tot twee uur voordat de batterij volledig voorzien was van energie. Helaas is de Powerbank 9000 mAh niet voorzien van usb type-c, dus de meest moderne tablets zullen niet kunnen profiteren van de snelle oplaadfunctie. Gelukkig kun je wel een usb-type-c-naar-usb-kabel kopen, maar dat vergt dus een extra investering (mits je die nog niet hebt).<br /> [b]<br /> Bouwkwaliteit en gewicht[/b]<br /> De Fresh &rsquo;n Rebel Powerbank 9000 mAh (2PB3000) weegt zo&rsquo;n 200 gram en in je rugzak merk je helemaal niet dat je hem mee op pad neemt. Heb je direct stroom nodig en ben je aan het lopen, dan is het formaat ook compact genoeg voor je broekzak, maar dan voel je hem dus wel zitten. De bouwkwaliteit is verder prima te noemen. Het apparaat is stevig, voelt ook heel solide aan en kan tegen een stootje. Er is gebruik gemaakt van zacht aanvoelende materialen en geborsteld metaal met een label van getaand leer dat is voorzien van het Fresh &lsquo;n Rebel-logo.<br /> <br /> [b]Conclusie[/b]<br /> De Fresh &rsquo;n Rebel Powerbank 9000 mAh (2PB3000) is een prima en stevige powerbank, die de meeste mobiele apparaten, zoals smartphones en tablets, in huis kan opladen, wanneer er geen stopcontact beschikbaar is. Het opladen gaat op een redelijk tempo; dat geldt voor de mobiele apparaten die je er aan koppelt en voor de powerbank zelf. Dankzij de led-lampen weet je ook precies waar je aan toe bent. Helaas wordt er geen usb type-c-kabel meegeleverd, waardoor de kans aanwezig is dat je er zelf nog eentje moet bijkopen voor optimaal gebruik.<br /> <br /> Wel moeten we erbij zeggen dat de Powerbanks van Fresh &rsquo;n Rebel aan de dure kant zijn. Voor ongeveer de helft van dit bedrag heb je ook een powerbank van het Chinese Xiaomi, met nog eens duizend milliampere meer. Voor een paar euro extra, kun je die 9000 mAh ook nog eens verdubbel, wanneer je even snel Google raadpleegt. Wellicht dat de materialen voor dat hogere bedrag hebben gezorgd &ndash; dat is moeilijk te zeggen. De bouwkwaliteit is in elk geval van hoog niveau en de buitenkant van oplaadbare reservebatterij voelt ontzettend luxe aan.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Powerbanks zijn verkrijgbaar in de kleuren Indigo, Army, Concrete, Peppermint en Cupcake. Het kleine formaat kost 19,99 euro, het midden formaat 29,99 euro en het grote formaat 39,99 euro. Er is ook een oplaadstation beschikbaar, waar je de Powerbanks mee kunt opladen. Het Charging Station kan twee Powerbanks tegelijk opladen en dankzij de meegeleverde Powerbank-adapters passen alle Fresh &lsquo;n Rebel Powerbanks erin. De twee extra USB-poorten aan de achterkant van het oplaadstation zijn ideaal voor het opladen van andere apparaten.

]]>
0
PlayStation VR: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-alles-dat-je-moet-weten#reacties Tue, 22 Mar 2016 12:49:29 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/playstation-vr-alles-dat-je-moet-weten [b]Dit is PlayStation VR[/b]<br /> Voordat we de PlayStation VR-bril kenden zoals we hem nu kennen, ging het apparaat door het leven als Project Morpheus. De PSVR sluit je direct aan op de PlayStation 4-spelcomputer, waarvan er inmiddels al meer dan 35 miljoen van zijn verkocht. Dat levert de virtual reality-bril een groot voordeel op, omdat er al veel mensen zijn die de benodigde basishardware hebben. Dat is in tegenstelling tot de Oculus Rift en de HTC Vive, die allebei moeten worden aangesloten op een high-end gaming-computer, die duurder dan de bril is.<br /> <br /> Je kunt de PSVR niet zomaar aansluiten op je PS4-console. Daarvoor heb je een adapter nodig, die met de bril wordt meegeleverd. Je plaats de headset op het hoofd, zodat de ogen toegang krijgen tot het scherm in de houder voorop. Ook zitten er enkele sensoren in de hardware, die bijvoorbeeld de bewegingen van het hoofd kunnen meten. Je kunt ook een koptelefoon aansluiten op de bril, die eveneens wordt meegeleverd in het pakket. Helaas zit niet alles in de doos die je aan het einde van dit jaar kunt kopen in de winkel.<br /> <br /> De PlayStation VR heeft namelijk enkele accessoires nodig om te kunnen werken. Je hebt de PlayStation Camera nodig (wordt apart verkocht) en in elk geval de PlayStation DualShock 4-controller (je krijgt er eentje bij aankoop van een PlayStation 4, wordt ook apart verkocht) of de PlayStation Move-controllers (worden apart verkocht). Er zullen titels worden uitgebracht die zowel met de DualShock 4- als Move-controllers zullen werken. Waarschijnlijk komen er ook games die exclusief met de Move-controllers zullen gaan werken.<br /> <br /> [b]Het design van de PlayStation VR[/b]<br /> In vergelijking met de andere grote spelers op de virtual reality-markt, ziet de PSVR er wat strakker en meer futuristisch uit. Dat heeft onder meer te maken met het de witte, zwarte en blauwe kleuren die gebruikt worden, maar ook met de ronde hoeken en de led-lampjes op de bril. Die lampjes ogen niet alleen heel tof, maar worden ook nog ergens voor gebruikt. De PlayStation Camera kan namelijk de PSVR volgen door de led-lampjes. Verder weegt de bril 610 gram, zijn de afmetingen 187 bij 185 bij 277mm en kunnen brildragers op hun bril ophouden.<br /> <br /> [b]PlayStation VR &ndash; display, specs en hardware[/b]<br /> De PlayStation VR beschikt over een 5,7 inch oled-scherm met een resolutie van 1080p. Dat is dus een resolutie van 1920 bij 1080 pixels (920 bij 1080 pixels per oog). Het gaat hier om &eacute;&eacute;n scherm en niet om twee schermen, zoals dat wel het geval is met Oculus Rift. De kijkhoek is honderd graden, wat meer is dan bij de concurrentie. Daarnaast is de bril in staat een refreshrate te halen van 120Hz (honderdtwintig frames per seconde). Maar daarvoor maakt Sony gebruik van een techniek die 60fps in feite verdubbeld. Ook 90Hz is mogelijk.<br /> <br /> In de bril zit ook Sony&rsquo;s zes-assige motion sensing system. Dat systeem bestaat uit een drie-assige gyroscoop en een drie-assige accelerometer. Sony meldt dat de latentie op achttien milliseconde ligt, wat best laag is. Daarnaast kan de bril zelf 3D-audio omzetten en kunnen spelers ervoor kiezen het beeld zowel op de tv als in de bril te weergeven. Ook is er een Cinematic Mode, waarin je films en series kunt bekijken en conventionele PlayStation 4-spellen kunt spelen. Verder zijn er twee hdmi output-, een hdmi input-, een usb- en een aux-poorten aanwezig.<br /> <br /> [b]Veel games in aantocht voor PlayStation VR[/b]<br /> Door de jaren heen heeft Sony veel accessoires uitgebracht voor zijn spelcomputers, waaronder de EyeToy voor PlayStation 2 en de PlayStation Move voor PlayStation 3. De eerstgenoemde is een augmented reality-camera die van het lichaam van de speler een controller maakt en de tweede is een Wii Remote-achtige controller, die technisch beter was dat Nintendo op dat moment aanbood. Hoewel beide accessoires genoeg games op hun naam hebben staan, blijkt toch dat de PlayStation VR voor PlayStation 4 de kroont spant.<br /> <br /> Dat zegt Richard Marks, bij Sony verantwoordelijk voor de Move en VR, in een interview. Dat gezegd hebbende zal het aantal games voor PlayStation Move ook gaan toenemen wanneer VR uitkomt, aangezien je die controllers samen met de vr-bril kunt gebruiken (zoals bijvoorbeeld de Touch Controllers van de Oculus Rift). Op dit moment werken er tweehonderddertig ontwikkelaars aan videogames voor de PlayStation VR. Vijftig spellen moeten eind dit jaar gaan verschijnen, met nog eens tenminste 110 spellen die in aantocht zijn.<br /> <br /> [b]PlayStation VR is geschikt voor dertien jaar en ouder[/b]<br /> Tot nu toe wordt er weinig gerept over de minimale leeftijd die kinderen moeten hebben voordat ze aan de slag gaan met een virtual reality-headset. Samsung heeft al wel een minimumleeftijd ingesteld. Kinderen die dertien jaar of ouder zijn, mogen de Gear VR-bril gewoon gebruiken. En het lijkt erop dat Oculus diezelfde leeftijdsgrens wil instellen voor de Oculus Rift. Sony zal eveneens deze grens aanhouden, blijkt uit de releasenotes van de aankomende 3.50 firmware-update voor de PlayStation 4, uit de sectie van gezondheid en veiligheid.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> Sony heeft tijdens een presentatie tijdens de Game Developers Conference in San Francisco bekendgemaakt dat de PlayStation VR vanaf oktober 2016 verkrijgbaar is voor een prijs van 399 euro. Mocht je al een PlayStation 4 hebben, dan is dat een koopje voor een virtual reality-bril. Zelfs wanneer je nog een PS4 moet kopen, dan ben je in verhouding nog steeds goedkoper uit wanneer je die prijzen afzet tegen die van de Oculus Rift en de HTC Vive, die beide een behoorlijke pc nodig hebben om hun games af te kunnen spelen.<br /> <br /> Echter, er zitten wel wat addertjes onder het gras. De prijs van 399 euro is exclusief de DualShock- en Move-controllers en de PlayStation Camera die je nodig hebt. Die zul je dus nog apart moeten kopen. Sony heeft hiervoor gekozen, omdat veel PlayStation-eigenaars al zo&rsquo;n camera of van die Move-controllers hebben. De complete pre-order-bundel komt niet in Nederland. Iedereen die een PSVR-bril koopt, zal overigens worden voorzien van een speciale demodisc met vr-ervaringen. Ook zal The Playroom VR gratis te downloaden zijn.

]]>
0
Samsung Gear VR: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-vr-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-vr-alles-dat-je-moet-weten#reacties Mon, 21 Mar 2016 12:59:26 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-gear-vr-alles-dat-je-moet-weten [b]Dit is de Samsung Gear VR[/b]<br /> De Samsung Gear VR is een virtual reality-headset ontwikkeld door Samsung, in samenwerking met Oculus (van de Oculus Rift). Deze headset werkt niet op zichzelf en heeft een compatible smartphone nodig om content af te spelen, zoals de Galaxy Note 5, Galaxy S6 en S6 edge en de Galaxy S7 en S7 Edge. De telefoon (of phablet) fungeert dan niet alleen als het display voor deze bril, maar ook de processor. De Gear VR is in feite een soort houder en controller, met een grote field of view (96 graden). Ook kan de bril de beweging van je hoofd te volgen.<br /> <br /> Daarnaast zit er een unit in de bril die veel meer aspecten van je bewegingen kan meten. Daarvoor maakt de bril gebruik van een accelerometer en gyroscoop, die veel accurater te werk kan gaan dan dezelfde hardware in je smartphone (en dus Google Cardboard). Verder is er ook een nabijheidsmeter aanwezig. Daardoor weet de headset of die in gebruik wordt genomen of niet. Aan de zijkant zit ook een touchpad en een knopje om terug te gaan binnen de interface van de Gear VR. Aan de binnenkant zit zacht schuim voor het gezicht.<br /> <br /> [b]Andere edities van de Gear VR[/b]<br /> De Gear VR werd voor het eerst aangekondigd in september 2014. Om ervoor te zorgen dat de virtual reality-bril genoeg content zou hebben voor virtual reality-enthousiastelingen, zorgde Samsung ervoor dat er eerder al twee Innovator Editions verschenen waar ontwikkelaars mee aan de slag konden. Pas daarna, in Nederland eind november 2015, verscheen de consumentenversie, die je nu in de winkels vindt. Om ervoor te zorgen dat de bril en de smartphone worden gekoppeld, wordt er gebruikgemaakt van een micro-usb-kabel.<br /> <br /> Tussen de verschillende Gear VR-versies zitten wel enkele verschillen. Zo was de eerste Innovator Edition alleen compatible met de Galaxy Note 4. Deze versie werd uitgebracht met het idee mensen te laten wennen aan de manier waarop je met vr kunt omgaan en om mensen een idee te geven van hoe dit specifieke apparaat werkt. De versie die daarna verscheen was iets smaller en kreeg een extra ventilator, zodat de lenzen niet zouden beslaan. Ook werden de Galaxy S6 en S6 edge ondersteund. Voor de rest leken de apparaten sterk op elkaar.<br /> <br /> De uiteindelijke versie, die gewoon de Gear VR en niet Gear VR Consumer Edition wordt genoemd, ondersteunt dus de meeste smartphones op moment van schrijven. Het apparaat is ook negentien procent lichter dan zijn voorganger en is verder een meer ergonomisch design en een verbeterde touchpad meegekregen. Omdat Samsung de Gear VR-bril weggaf aan de mensen die een Samsung Galaxy S7 of Galaxy S7 edge hadden vooruitbesteld, is dit &eacute;&eacute;n van de eerste virtual reality-headsets die een grote afname heeft gekend.<br /> <br /> [b]Applicaties voor de Gear VR[/b]<br /> Op moment van schrijven zijn er 185 applicaties beschikbaar voor de Samsung Gear VR, die mensen kunnen downloaden uit de Oculus Store. Er is nog een hoop werk aan de winkel (zowel qua apps als qua hardware), maar er is inmiddels dus al veel vooruitgang geboekt. Naast gaming, waarvan Herobound: First Steps, Ikarus, Dreadhalls, Esper en Proton Pulse de titels zijn die je gespeeld moet hebben, kun je ook foto&rsquo;s en video&rsquo;s bekijken in virtual reality. Ook kun je er Netflix-video&rsquo;s mee bekijken, maar dan wel &lsquo;gewoon&rsquo; in 2D.<br /> <br /> [b]Zo stop je je smartphone in de Gear VR[/b]<br /> Als je de Gear VR net hebt, dan is het handig om te weten hoe je je Samsung-smartphone in de Gear VR moet stoppen. Je haalt de voorkant eraf en kunt als het ware je telefoon in de micro-usb-poort pluggen. Haal (eventueel) daarvoor eerst wel het hoesje van je smartphone af. Heb je dat gedaan, dan hoor je wat piepjes en kun je je phone eruit halen (de Gear VR geeft dit ook aan). Daarna krijg je de melding dat je de Oculus Store kunt downloaden, evenals enkele applicaties. Is dit gebeurd, dan kun je je telefoon er weer in stoppen.<br /> <br /> Bekijk ook Virtual reality-bioscoop geopend in Amsterdam<br /> Vergeet overigens niet om je smartphone ontgrendeld en wel in de voorkant van de Gear VR te pluggen. Want wanneer je dat vergeet te doen, dan zul je, waarschijnlijk, je telefoon weer uit de headset moeten halen, om te checken of het ontgrendelen gelukt is. Daarnaast wordt aangeraden om het scherm goed schoon te maken voordat &lsquo;ie in de virtual reality-headset verdwijnt. Want elk klein beetje vuil wordt goed uitvergroot, dankzij de lenzen in de bril. Dat zijn toch even een aantal dingen waar je als nieuwkomer rekening mee moet houden.<br /> <br /> Andere dingen waar je rekening mee moet houden:<br /> <br /> - Zet je notificaties uit. Die blijven namelijk binnenkomen.<br /> - Gebruik een koptelefoon voor de beste geluidservaring.<br /> - Grof geschat kun je tot drie uur met de bril op content bekijken. Speel je een game, dan is de batterijduur nog korter.<br /> - Uiteraard ben je er vrij in om gewoon je smartphone op te laden tijdens het gebruik.<br /> <br /> Prijs en beschikbaarheid<br /> De Samsung Gear VR is nu al verkrijgbaar in Nederland voor een prijs vanaf 98 euro.

]]>
0
HTC Vive virtual reality-bril: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/htc-vive-virtual-reality-bril-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/htc-vive-virtual-reality-bril-alles-dat-je-moet-weten#reacties Thu, 03 Mar 2016 13:32:20 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/htc-vive-virtual-reality-bril-alles-dat-je-moet-weten [b]Wat is de HTC Vive?[/b]<br /> De HTC Vive is een virtual reality-bril gemaakt door HTC en Valve. Fabrikant HTC staat bekend om onder meer smartphones en tablets, terwijl gamers Valve kennen van games als Half Life en Portal en het gameplatform Steam. De headset is twee keer van naam gewisseld voordat de consumentenversie Vive zou heten. De eerste editie heette ook Vive, terwijl de vernieuwde en verbeterde versie Vive Pre heette. De Vive werd voor het eerst onthuld tijdens Mobile World Congress 2015 en later werd de bril ook laten zien tijdens CES en MWC 2016.<br /> <br /> [b]Design en kenmerken[/b]<br /> Wanneer je de nieuwste versie van de Vive naast de eerste versie legt, dan zul je zien dat er weinig verschillen zijn op te merken. Desondanks is op te merken dat de consumenteneditie kleiner is en comfortabeler zit. Zo zijn dragers ook in staat om het schuim aan de binnenkant van de bril om te wisselen, zodat het apparaat altijd goed op het gezicht valt. Ook zijn de bandjes verstelbaar en is het zelfs mogelijk om de HTC Vive met een bril op te dragen. Ook is de hoofdband, waarmee je de vr-bril kunt bevestigen, opnieuw vormgegeven voor deze versie.<br /> <br /> E&eacute;n opvallend kenmerk is de mogelijkheid een iPhone of Android-smartphone aan de headset te koppelen. Niet zodat je hem kunt gebruiken als middel om virtual reality-spellen te spelen (zoals wel kan met de HTC 360 VR in combinatie met de LG G5), maar om notificaties te ontvangen, terwijl je in virtual reality zit. Zo hoef je niets van de echte te missen, maar hoef je de virtuele ook niet te verlaten wanneer de echte wereld om je aandacht vraagt. HTC noemt deze functionaliteit Vive Phone Sevices &ndash; zie het als een handige extra.<br /> <br /> [b]Hardware[/b]<br /> De HTC Vive heeft enkele hardwarecomponenten aan boord. Zo is er een gyroscoop, een accelerometer en een laserpositiesensor. Al deze onderdelen werken samen om de positie van het hoofd van de drager te bepalen. De Vive is ook in staat om de positie van de rest van het lichaam te bepalen, dankzij twee basisstations: de Lighthouse-camera&rsquo;s. Deze plaats je in twee hoeken van de camera. Vervolgens zullen ze de in totaal tot zeventig sensoren kunnen volgen, wanneer je de twee controllers meerekent. Anders zijn het er 37.<br /> <br /> Het is dus mogelijk om in een kamer rond te lopen met de vr-bril op, terwijl die bewegingen worden vertaald naar de digitale wereld. De stations ondersteunen nu een ruimte van 1,4 vierkante meter, maar werken ook op een kleiner oppervlakte. Daarnaast kun je ook zelf de beperkingen instellen en zal de Vive de drager waarschuwen wanneer je op het punt staat tegen een muur aan te lopen. In beeld krijg je dan een soort grid te zien. HTC noemt deze functie Chaperone &ndash; de headset zal de speler tijdens deze moment moeten gaan begeleiden.<br /> <br /> De controllers van de HTC Vive zijn opnieuw vormgegeven Steam-controllers en bevatten enkele knoppen, zoals een trackpad, actieknoppen en een grip die kan reageren op een bepaalde hoeveelheid druk. Ook is er een trigger onder wijsvinger, is er een home-knop aanwezig en zijn de controllers in staat om te vibreren dankzij haptische feedback. De controllers liggen lekker in de hand dankzij het ergonomische design en stellen je in staat ook echt te handelen in de digitale ruimte. De gamepads zijn overigens volledig draadloos.<br /> <br /> [b]Specificaties van de hardware[/b]<br /> Binnen de HTC Vive bevinden zich twee schermen met een resolutie van 1080 bij 1200 pixels. Dit geeft de bril toegang tot een resolutie van 2160 bij 1200 pixels. Daarnaast beschikt de Vive over een schermverhouding van 9:5, in tegenstelling tot het traditionele 16:9. Het resulteert echter in een hoger beeld met een natuurlijkere weergave van de virtuele omgeving, eentje waarin je daadwerkelijk je oogballen omhoog kunt bewegen om boven je te kijken &ndash; je hoeft dus niet met je nek naar achteren, zoals je dat ook niet zou doen in het echte leven.<br /> <br /> De refresh rate ligt op 90Hz. Dat is even hoog in vergelijking met concurrent Oculus Rift (waar je hier alles over kunt lezen), maar minder hoog in vergelijking met PlayStation VR. Of het nou daadwerkelijk het verschil gaan maken, is nog maar de vraag &ndash; het verschil tussen 90 en 120Hz is immers marginaal te noemen. Aan de voorkant van de bril zit overigens ook een camera. Die kan in theorie de deuren openen voor augmented reality-features, maar tot op heden is het vooral bedoeld om te zien wat er voor je gebeurt, zonder de bril af te doen.<br /> <br /> Verder is er nog een grote, dikke kabel aanwezig die de bril met de pc verbindt. Pas wanneer je de bril draagt, begrijp je wat voor beperkingen dat draad met zich meebrengt &ndash; het zijn er niet veel. Gaat dat ding in de weg zitten? Ongetwijfeld, maar al gauw kun je ermee overweg. Het is aan de ontwikkelaars van games en andere ervaring om dragers zo min mogelijk last te laten hebben van die kabel en wij hebben er vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Die kabel blijft echter voorlopig een noodzakelijk kwaad om de bril aan je pc te koppelen.<br /> [b]<br /> Minimum specificaties van de pc[/b]<br /> Voordat we de technische details benoemen, is het handig om te weten dat je via de SteamVR Perfomance Test kunt checken of jouw pc krachtig genoeg is voor de HTC Vive. Wat je nodig hebt, zijn minimaal de volgende specs:<br /> <br /> - Intel i5-4590, AMD FX-8350 of een equivalent<br /> - Nvidia GTX 970, AMD R9 290<br /> - 4GB of meer aan werkgeheugen<br /> - HDMI 1.4 of DisplayPort 1.2<br /> - 1x USB 2.0<br /> - Windows 7 SP1 of een recentere versie van Windows<br /> <br /> [b]Prijs en releasedatum[/b]<br /> Dat is natuurlijk allemaal mooi om te weten, maar vanaf wanneer is de HTC Vive nu te koop? Je kunt op moment van schrijven een pre-order plaatsen bij HTC. De bril wordt dan vanaf 5 april geleverd. De prijs van de headset is vrij hoog: 899 euro. Maar je krijgt er dan ook iets meer voor terug dan bij de Oculus Rift, die gebruikers (nog niet?) in staat stelt daadwerkelijk door de kamer te lopen alsof het een virtuele omgeving is. De Vive wordt geleverd met twee controllers, twee basisstations, een koptelefoon en enkele spelletjes, zoals Job Simulator.

]]>
0
Asus Transformer Book T100HA http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-transformer-book-t100ha http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-transformer-book-t100ha#reacties Thu, 18 Feb 2016 10:28:13 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/asus-transformer-book-t100ha [b]Specs[/b]<br /> De Asus Transformer Book T100HA is in verschillende configuraties verkrijgbaar. Zoals je hierboven kunt zien, bestaan er versies met 2GB en 4GB aan werkgeheugen. Qua opslaggeheugen valt er ook nog genoeg keuze te maken. Dit betekent echter wel dat er ook verschillende prijzencombinaties aanwezig zijn. Het recensie-exemplaar dat wij hebben ontvangen heeft 2GB aan werkgeheugen en 32GB aan intern geheugen en die gaat weg voor 299 euro in de winkel. Hoe meer RAM en intern geheugen je wil, hoe meer je ervoor zult moeten betalen.<br /> <br /> Hoewel processors vaak onderling moeilijk te vergelijken zijn, kun je wel stellen dat de Intel Atom x5-Z8500-processor ergens in het midden valt van de Intel Atom-lijn. Het is dus niet de beste, maar zeker ook niet de slechtste chip die je zult vinden. De chip is er wel toe in staat de tablet n&eacute;t even dat beetje extra processorkracht te geven wanneer het nodig is (het aantal GHz wordt dan automatisch verhoogd met 0,8). Dankzij de quadcore-processor kunnen er in elk geval meerdere (lichte) taken tegelijkertijd en moeiteloos worden uitgevoerd.<br /> <br /> [b]Display[/b]<br /> Een terugkerend thema bij de Transformer Book-lijn is het tegenvallende scherm. Nee, voor Windows 10 heb je in wezen geen full hd- of zelfs beter scherm nodig. Maar wanneer je resolutie 1280 bij 800 pixels is op een scherm van 10,1 inch, dan houd je wel een lage pixeldichtheid van 150 pixel per inch over. Nogmaals: voor Windows 10 maakt het niet uit, vanwege het design, maar wanneer je foto&rsquo;s of video&rsquo;s bekijkt, of games speelt, dan gaat het wel opvallen. Het scherm tovert geen superscherpe beelden tevoorschijn en is eigenlijk ondermaats te noemen.<br /> <br /> Dat is wanneer je puur objectief naar en naar de specs van de display kijkt. Het ligt er natuurlijk maar net aan wat je met de tablet van plan bent. Wil je hem gebruiken als tekstverwerker, in het meegeleverde Microsoft Word of in de browser (WordPress), dan zul je weinig merken van de mindere schermkwaliteit. Zoek je een tablet waar je onderweg veel films op wil gaan kijken, dan doe je er misschien beter aan voor een andere te gaan.<br /> <br /> [b]Asus Transformer Book T100HA &ndash; hardware en design[/b]<br /> Als je dus kijkt naar de specs, dan krijg je geen high-end-model voor z&rsquo;n prijs. Wel krijg je een tablet die er best mooi uitziet en stevig is qua bouwkwaliteit. De tablet en het scherm voelen solide aan en ook alle verbindingsopties zijn goed en duidelijk gepositioneerd. Wanneer je de tablet in zijn toetsenbord zet, dan zit de aan- en uitknop aan de bovenkant en bevinden de USB-poorten zich aan de rechterkant van het apparaat en dat is allemaal prima. De speakers zitten aan de achterkant &ndash; meer over de kwaliteit later in deze recensie.<br /> <br /> [b]Toetsenbord[/b]<br /> Over het toetsenbord hebben we maar weinig goede woorden. De knoppen en de body van het bord voelen heel goedkoop aan en dat heeft alles te maken met het materiaal dat gebruikt wordt. Het model dat wij hebben ontvangen had ook nog eens een vastzittende spatiebalk, die later met wat moeite los wist te komen. Voor een accessoire dat eigenlijk bestaansrecht aan deze tablet geeft, is die toch ondermaats. Deze tablet gebruik je in plaats van je eigen pc, wanneer je er op een moment geen toegang tot hebt &ndash; dan moet je wel lekker kunnen typen.<br /> <br /> Dan hebben we het nog niet eens over de ruimte en de positionering van de toetsen op het toetsenbord gehad. Daar kun je niet heel veel over kwijt: het scherm is klein, dus dat bord is ook klein &ndash; daar zul je niemand over horen. Wel heeft het bord twee positieve aspecten. Aan de rechterkant zit een extra usb-poort, waar je bijvoorbeeld een muis op kunt aansluiten. Ook is het zo dat het toetsenbord vastklikken en losmaken heel gemakkelijk gaat, dankzij de magnetische strip aan de binnenkant van de rand waar je de tablet op kunt neerzetten.<br /> <br /> Daarnaast is er wederom een trackpad aanwezig, in het midden en aan de onderkant van het bord. Je hoeft die usb-aansluiting dus niet eens te gebruiken voor een externe muis. Deze pad werkt prima en registreert de input goed. Wat even wennen is, is het feit dat de knoppen in de trackpad zelf zitten &ndash; maar dat is heel persoonlijk. Je doet er sowieso altijd goed aan zo&rsquo;n toetsenbord en trackpad zelf uit te proberen voordat je overgaat op de aanschaf, aangezien typen op het toetsenbord en navigeren met een pad voor iedereen anders is.<br /> <br /> [b]Connectiviteit[/b]<br /> Qua connectiviteit en andere aansluitingen zit het wel snor met de Asus Transformer Book T100HA. De tablet is voorzien van 802.11 a/b/g/n Wi-Fi en Bluetooth versie 4.0 en kan dus zodoende aan de meeste apparaten in huis worden aangesloten die dezelfde verbindingen ondersteunen. Daarnaast is er ook een 2-in-1-kaartlezer aanwezig (voor microSD of microSDXC), evenals een koptelefoonaansluiting, usb 2.0-poort, usb type-c-poort, micro-usb-aansluting (voor het opladen) en als laatste een microHDMI-aansluiting.<br /> <br /> [b]Speakers[/b]<br /> Van de speakers hoef je weinig te verwachten. Er komt een redelijk geluid uit. Bekijk je vaak YouTube-video&rsquo;s bijvoorbeeld, dan zit je wel goed. Er is geen diepe bass aanwezig en ook de hogere tonen zullen te snel wegvallen, waardoor je een marginaal tot gemiddeld geluid overhoudt. Het helpt ook niet dat de speakers zich op de achter- en onderkant van het apparaat bevinden. Het geluid komt niet direct bij de luisteraar binnen en dat is altijd jammer. Wanneer je de tablet los en verticaal gebruikt, komt het geluid zelfs nog maar van &eacute;&eacute;n kant.<br /> <br /> [b]Camera&rsquo;s[/b]<br /> Over de camera&rsquo;s kun je eigenlijk hetzelfde zeggen. Het zijn niet de beste modules die je in een tablet of laptop zult vinden en lijken alleen aanwezig te zijn om te kunnen vertellen dat er camera&rsquo;s aanwezig zijn. Zowel de twee als de vijf megapixel-camera maken foto&rsquo;s vol met ruis en presteren niet goed, zeker ook in situaties met weinig licht. Ten opzichte van het vorige model is het wel zo dat er nu op z&rsquo;n minst een camera aan de voorkant aanwezig is. Maar je zult die, net als wij, waarschijnlijk niet vaak gebruiken. Foto&rsquo;s maken met tablets is toch omslachtig. Een videogesprek voeren kan, mits de ruimte goed verlicht is.<br /> <br /> [b]Accuduur[/b]<br /> Omdat de tablet beschikt over een micro-usb-aansluiting, kun je andere apparaten, zoals bijvoorbeeld een moderne smartphone, in een mum van tijd opladen. Helaas is datzelfde niet te zeggen over de batterij van de tablet zelf. Het duurt enkele uren voordat die accu volledig is opgeladen en dat is jammer, helemaal wanneer je snel extra stroom nodig hebt. Daarentegen gaat het apparaat wel negen tot twaalf uur mee (afhankelijk van wat je doet natuurlijk) en daar kunnen we dan ook alleen maar heel positief over zijn. Dat is nog steeds erg lang.<br /> <br /> [b]Asus Transformer Book T100HA &ndash; software[/b]<br /> Het is goed om te zien dat de Asus Transformer Book T100HA direct geleverd wordt met Windows 10. Dat scheelt aanzienlijk veel tijd, aangezien je dan niet op de upgrade van Windows 8.1 naar Windows 10 hoeft te wachten, wat soms wel drie of vier uur in beslag kan nemen. Het systeem instellen is zo gebeurt een ook het installatieproces heb je zo gedaan, dat ging lekker soepel. Enkele problemen die je tegen kunt komen tijdens de installatie worden vrijwel allemaal opgelost wanneer het systeem helemaal klaar is met installeren.<br /> <br /> Qua bloatware (vooraf ge&iuml;nstalleerde applicaties die een fabrikant meelevert) kun je je borst natmaken. Er staan meer dan genoeg apps op die je nooit zult gaan gebruiken en waarvoor je soms diep in de instellingen moet duiken om die eindelijk eens uit te zetten (niet alles kan verwijderd worden). Wat we wel handig vonden, is dat Word, Excel en PowerPoint al waren ge&iuml;nstalleerd. Ook dat betekent tijdswinst, aangezien dit toch wel veelgebruikte programma&rsquo;s zijn voor het verwerken van tekst, maken van berekeningen en produceren van presentaties.<br /> <br /> Windows 10 loopt zelf verder soepel op de hardware, ook al hadden wij het 2GB RAM-model. Alledaagse taken worden snel uitgevoerd en ook dingen als het startmenu laden gaat behoorlijk snel (met het 4GB RAM-model zullen de taken ongetwijfeld net even wat soepeler lopen). Wanneer je op zoek bent naar een Windows-tablet, dan krijg je nu alleen nog maar met de nieuwste versie te maken. Dat is op zich prima, omdat Windows 10 goed werkt en een hoop instellingen overzichtelijk weet aan te bieden. Qua prestaties echter&hellip;<br /> <br /> [b]Asus Transformer Book T100HA &ndash; in gebruik[/b]<br /> Hoewel Windows 10 als besturingssysteem wel goed functioneert, zul je al snel merken dat andere software moeite heeft met functioneren. de Asus Transformer Book T100HA wordt dan soms langzaam en die traagheid kan ervoor zorgen dat er soms ook voor een lag wordt gezorgd qua input. Wanneer het apparaat dan moet gaan berekenen wat te doen binnen de app, terwijl je iets anders activeert, dan kun je best een kopje koffie gaan zetten. Dat merkten we met de iets zwaardere apps &ndash; Office-apps en browsers werken gelukkig wel prima.<br /> <br /> [b]Prestaties[/b]<br /> De prestaties van deze tablet zijn dus niet om over naar huis te schrijven &ndash; niet wanneer je van plan bent om ietwat zwaardere applicaties te gaan draaien of te veel applicaties naast elkaar te gebruiken. De combinatie Chrome, Excel en de meegeleverde Photoshop-app zorgt er al voor dat de tablet moeite heeft met functioneren en dat is zonde (en net wat ik bijvoorbeeld dagelijks nodig heb om te kunnen werken &ndash; waar ik ook ben). Gaming op deze tablet raden we gewoonweg af, vanwege het gebrek aan processorkracht en werkgeheugen &ndash; behalve games die weinig van de hardware vergen dan.<br /> <br /> [b]Asus Transformer Book T100HA &ndash; conclusie[/b]<br /> Wanneer je de Asus Transformer Book T100HA vergelijkt met zijn voorganger dan kunnen onomstotelijk vaststellen dat er een hoop vooruitgang is geboekt. Maar wanneer je kijkt naar de markt en de 2-in-1-tablets in dezelfde prijsklasse, dan valt de T100HA toch tegen. Doordat Asus ditmaal voor aluminium heeft gekozen in plaats van plastic en er een betere cpu aanwezig is, is het wellicht de aanschaf waard wanneer je de voorganger nog thuis hebt liggen en je per s&eacute; een nieuwe Transformer Book van hetzelfde formaat wil hebben.<br /> <br /> Voor de rest is de tablet moeilijk aan te bevelen voor iedereen die een apparaat zoekt voor iets meer dan alleen tekstverwerking en andere productiviteitshandelingen, die niet altijd tegelijkertijd kunnen worden uitgevoerd. Het voordeel is wel dat de tablet niet heel erg duur is, dat er een toetsenbord wordt meegeleverd (die gemakkelijk los en vast te maken is), dat de batterij lekker lang meegaat (met lichtere apps draaiende) en dat hij niet heel erg zwaar is en daardoor gemakkelijk in je tas past (en nog wat andere dingen mee kunt nemen).<br /> <br /> Aan de andere kant is tenminste driehonderd euro nog steeds een hoop geld en voor dat geld zijn er al betere alternatieven beschikbaar of alternatieven die iets duurder zijn, maar daardoor wel veel meer kunnen. Het toetsenbord is ondermaats, het scherm is van gemiddelde kwaliteit en ook het opladen duurt erg lang. De camera&rsquo;s en de speakers zijn ook niet j&eacute; van h&eacute;t, helaas. Tel daarbij op dat de prestaties ook niet super zijn en je houdt eigenlijk een product over dat van alles een beetje heeft, maar van niets echt genoeg.<br /> <br /> Zoals altijd geldt &ndash; of je nu een tablet of een pc koopt &ndash; dat het er maar net aan ligt wat je van plan bent met het apparaat. Zoek je een prima tekstverwerker die weinig andere dingen kan? Dan is de Asus Transformer Book T100HA een leuke aanschaf. Heb je net wat meer prestaties nodig (met name voor het tegelijk gebruiken van apps), dan raden we al snel het model met meer werkgeheugen aan. Deze biedt in onze optiek meer mogelijkheden voor het verrichten van (al) je werk, wanneer je je pc niet bij de hand hebt of je laptop niet meer in je reistas past.

]]>
0
Wat voor soort smart home-producten zijn er? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-voor-soort-smart-home-producten-zijn-er http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-voor-soort-smart-home-producten-zijn-er#reacties Tue, 09 Feb 2016 13:42:32 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-voor-soort-smart-home-producten-zijn-er [b]Badkamer[/b]<br /> In een slim van huis de toekomst vind je technologie op de gekste plekken, dus ook de badkamer ontkomt er niet aan. Dat kan al met een simpel product zoals een handzeeppomp met daarin een sensor, die weet wanneer een hand om zeep vraagt. En ander ding met sensoren kan bijvoorbeeld de wc zijn, die automatisch doortrekt wanneer je klaar bent. Ook zou je met gebaren de bril omhoog en omlaag kunnen doen, zodat je die niet meer hoeft aan te raken. En als je het helemaal gek wil maken: ze beschikken soms ook over Bluetooth-speakers&hellip;<br /> <br /> Voor onder de douche bestaan er ook al handige apparaten, zoals Bluetooth-speaker die je in de kop van je douchekop kunt draaien. Of de douchekoppen die door middel van kleurrijke led-lampen kunnen laten zien wanneer het water warm genoeg is (die geen batterijen nodig hebben en werken op de beweging van het water). Tandenborstels, weegschalen en meer dagelijkse apparaten worden ook steeds slimmer, door ons meer over ons lichaam te kunnen vertellen &ndash; waar we daarna (mogelijk) weer wat mee kunnen, qua voedsel en beweging.<br /> <br /> [b]Bediening en apps[/b]<br /> Het woord &lsquo;bediening&rsquo; kun je heel breed maken in de smart home. Het kan een slimme afstandsbediening zijn voor je televisie, die ook je audioapparatuur kan aansturen (zoals de Neeo Universal Remote), maar ook remotes waarmee je andere apparaten of zelfs je luxaflex mee kunt bedienen. Er bestaan ook apps waarmee je heel je smart home kunt aansturen en specifieke applicaties voor een specifiek product (wat je veel bij HomeKit van Apple ziet). Er wordt zelfs al gewerkt aan een holografische assistent. Ook zijn er centrale hubs in tv&rsquo;s aanwezig.<br /> <br /> [b]Beeld, geluid en thuisnetwerk[/b]<br /> De rol van de televisie kan in het huis van de toekomst even groot worden als de rol van de smartphone of tablet. Want of je nu de apparaten in huis aanstuurt of kijkt naar de statistieken van een apparaat op een televisie of een smartphonescherm, maakt voor het huis zelf niet uit. Het is maar net wat je zelf prettiger vindt: een groot scherm bedienen met een afstandsbediening of een kleiner scherm bedienen met je vinger. Zoals je hierboven al kon lezen is in elk geval Samsung van plan de tv het centrale punt te maken van de smart home.<br /> <br /> [b]Energie[/b]<br /> E&eacute;n van de grootste voordelen van de smart home, is het inzicht in je energieverbruik. Er bestaan nu al thermostaten die kunnen laten zien waar het misgaat en waar het goed gaat en in de toekomst wordt die informatie alleen nog maar specifieker. De bedoeling is ook dat alle apparaten in huis steeds zuiniger met de energie omgaan. Desondanks kan het handig zijn om het nieuws rondom zonnepanelen in de gaten te houden, aangezien die je huis niet alleen slim, maar ook ontzettend groen van energie voorziet.<br /> <br /> [b]Huishoudelijke apparaten[/b]<br /> Onder huishoudelijke apparaten verstaan we de apparaten die we dagelijks of wekelijks in huis gebruiken. Dit kan bijvoorbeeld een slimme stofzuiger zijn, die van een afstand te bedienen is. Maar ook spullen voor in de keuken, zoals ovens en koelkasten (en voor sommige mensen ook wasmachines). Zelfs koffiezetapparaten, waterkokers en pannen worden tegenwoordig voorzien van een smart label, zoals je kunt lezen in onze database. Deze apparaten kunnen &eacute;&eacute;n van de grootste investeringen gaan worden voor het slimme huis, omdat de categorie zo breed is.<br /> <br /> [b]Sensoren en veiligheid[/b]<br /> Sensoren worden de volgende grote kostenpost. Die kun je namelijk overal in huis plaatsen met allerlei verschillende doelen. Zo kan je garagedeur automatisch openen wanneer je aan komt rijden, kan een deur ontgrendeld worden wanneer je er voor staat of kan het licht aan gaan wanneer je een kamer komt binnenlopen. Maar de sensoren zijn natuurlijk ook handig om dieven te slim af te zijn door bewegingssensoren te plaatsen die bewegingen kunnen opmeten op momenten waarop dat meestal niet gebeurt (in de nacht) of wanneer je weg bent.<br /> <br /> [b]Slaapkamer en verlichting[/b]<br /> Smart home producten die je in de slaapkamer aantreft, zullen onder meer lampen, gordijnen en persoonlijke assistenten zijn. Je kunt gordijnen en dergelijke aansturen vanaf een app met je stem of via een touchscreen, vanaf je smartphone. Datzelfde geldt voor je lampen. De persoonlijke assistent kan je helpen met het zetten van een wekker, het vertellen van de tijd en het afspelen van muziek bijvoorbeeld &ndash; en wanneer die assistent helemaal slim is, dan kan die nog veel meer (zoals eten bestellen of misschien wel de gordijnen sluiten en openen).<br /> <br /> Zo&rsquo;n slimme assistent kan bijvoorbeeld de Amazon Echo zijn. Naast de bovenstaande voorbeelden, kan de Echo ook je lampen bedienen en zelfs een boodschappenlijstje maken. Andere smart home producten die je in de slaapkamer aan kunt treffen zijn slimme matrassen (die inzicht kunnen geven in de manier waarop je slaapt met allerlei sensoren) of apparaten die je zowel helpen in slaap komen (met wat achtergrondgeluiden en rode kleuren) en wakker helpen worden (met andere kleuren en zachte, prettige geluiden op de achtergrond).<br /> <br /> [b]Tuin en terras[/b]<br /> Niet alleen je huis kan slimmer worden gemaakt, ook je tuin kan wat automatisering gebruiken. Zo kun je bijvoorbeeld een systeem installeren dat je meldt hoeveel water je planten nog nodig hebben, op basis van bijvoorbeeld het weerbericht, en weet het wanneer de grond te droog is. Ook kan het systeem ervoor zorgen dat de sproeiers in de tuin automatisch worden aangezet wanneer de grond te droog is en niet aangaan wanneer het heel de dag heeft geregend bijvoorbeeld. Zo heb je meer tijd om van je mooi, bloeiende tuin te genieten.<br /> <br /> [i]In het artikel op de website van de opdrachtgever staan er tientallen verwijzingen naar andere artikelen op de website. Dit artikel was dan ook meer bedoeld om de consument een beetje wegwijs te maken.[/i]

]]>
0
Series en films streamen naar je Xbox One: zo werkt het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/seriesfilms-streamen-naar-je-xbox-one-zo-werkt-het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/seriesfilms-streamen-naar-je-xbox-one-zo-werkt-het#reacties Mon, 08 Feb 2016 11:34:50 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/seriesfilms-streamen-naar-je-xbox-one-zo-werkt-het [b]Media afspelen op Xbox One[/b]<br /> Wanneer je een Xbox One in huis hebt staan, kun je er meer dan alleen videogames op spelen. Net zoals op de PlayStation 4 (lees hier hoe je films en series streamt naar dat apparaat) is het mogelijk om content vanaf een andere bron naar je spelcomputer te streamen. Daarnaast is het natuurlijk ook altijd mogelijk om een Blu-ray-disc af te spelen (wanneer je de disc voor het eerst in de lade stopt, wordt de app automatisch gedownload). Hieronder bekijken we drie apps voor het streamen van films en series naar de Xbox.<br /> <br /> [b]Mediaplayer[/b]<br /> Net zoals op de PlayStation 4 het geval was, beschikte de Xbox One niet direct over een standaard mediaplayer. Ook was het zo dat niet alle populaire videobestanden werden ondersteund toen de player eerst werd uitgebracht in b&egrave;ta. Maar nu kun je deze applicatie direct downloaden uit de app store van Xbox One. Dat doe je door drie keer op de RB-knop te drukken op het dashboard en dan naar Apps Store te navigeren (boven Nieuwe Releases). Vervolgens ga je naar populaire apps en naar rechts, totdat je Mediaspeler aantreft. Klik erop en download hem.<br /> <br /> Wanneer je hem hebt ge&iuml;nstalleerd, vind je de app onder Mijn games en apps (druk op RT op de dashboard) en ga naar Apps. Ga nu net zo lang naar rechts totdat je de app gevonden hebt. Je speelt media af vanaf verschillende bronnen. Je kunt een bestand streamen vanaf je pc door je Xbox One goed te keuren als streamapparaat. Ga daarvoor op je pc naar Configuratiescherm &gt; Netwerk en internet &gt; Netwerkcentrum &gt; Geavanceerde instellingen voor delen. Klik dan op Alle netwerken en daarna Opties voor mediastreaming selecteren.<br /> <br /> In het volgende scherm geef je aan dat je mediastreaming wil inschakelen. Daarna sta je toe dat Xbox-SystemOS toestemming heeft. Wanneer je vervolgens de mediaspeler op Xbox One opstart, dan zal de pc die je zojuist hebt klaargemaakt, te zien zijn in het rijtje met opties (in mijn geval is dat Laptop Wesley (laptopwesley), zie foto). Klik daarop en navigeer naar de map Video&rsquo;s en daar zul je al je content aantreffen. Overigens is de mediaspeler ook prima geschikt om video&rsquo;s af te spelen vanaf een usb-stick of een externe harde schijf.<br /> <br /> [b]Films en tv[/b]<br /> Films en tv is een prima alternatief om films en series naartoe te streamen. Je moet daarvoor precies dezelfde stappen als hierboven beschreven volgen om mediastreaming in te schakelen van een Windows-pc. Heb je dat achter de rug, dan kun je op je computer een bestand selecteren met je rechtermuisknop. Navigeer naar Op apparaat weergeven en klik op Xbox-SystemOS. Dan zal de pc de video naar de Xbox One sturen. Het ligt natuurlijk aan je netwerk hoe snel dit zal gaan. Soms kan er een foutmelding optreden en werkt het niet.<br /> <br /> Films en tv is ook meteen d&eacute; app voor Xbox One waar je terecht kunt voor het huren van content. Je vindt er nieuwe en oudere films en series. Het wat oudere materiaal is goedkoper dan het nieuwere. Het is een uitgebreide winkel met allerlei informatie over de desbetreffende content die je gaat bekijken, inclusief suggesties voor films en series die je wellicht ook interessant vindt. Je kunt de content in HD- of SD-kwaliteit bestellen, waarbij de SD-variant altijd de goedkoopste versie is. Ook kun je een seizoenspas kopen voor een compleet serieseizoen.<br /> <br /> Als het goed is staat deze applicatie al standaard op je Xbox One. Zo niet, dan kun je hem ook in de App Store vinden door bijvoorbeeld &lsquo;films&rsquo; als trefwoord te gebruiken in een zoekopdracht. Daarnaast is het ook mogelijk applicaties als Netflix en YouTube te vinden.<br /> <br /> [b]Plex[/b]<br /> Plex is wellicht de beste optie voor het afspelen van je content. Dat kan zowel vanaf een pc als van een NAS (lees hier onze recensie van de Synology DS214play NAS DiskStation). Om gebruik te kunnen maken van Plex, heb je een aantal dingen nodig. Zo dien je de Plex-app op je Xbox te installeren (geen zorgen, het gebruik van de app is sinds kort gratis) en heb je de Mediaserver nodig (die vind je op de website van Plex, klik op Computer). Heb je dat allemaal gedaan, sla dan de Plex-pagina binnen je browser op als een favoriet of bladwijzer.<br /> <br /> Binnen de Plex-pagina kun je een nieuwe bibliotheek aanmaken (Libaries) door op de plus-knop te drukken (aan de linkerkant van het scherm). Daar geef je aan wat je precies wil doen en hoe je het domein wil noemen. Heb je dat gedaan, dan kun je de bibliotheek forceren te verversen door op specifieke map te klikken (bijvoorbeeld TV-series) en naar Update bibliotheek te gaan (rechts bovenin, dat pijltje dat bijna een cirkel vormt). Geef Plex even de tijd om alle media te indexeren. Ondertussen kun je hetzelfde doen voor een filmbibliotheek.<br /> <br /> Wanneer Plex alle media heeft ge&iuml;ndexeerd, dan kun je de app op je Xbox One opstarten om het koppelproces te beginnen. Daarvoor heb je een Plex-account nodig die je gratis kunt aanmaken. Log op beide platformen in en ga naar deze website, waar je door het koppelproces wordt geholpen. Is dat ook achter de rug, dan kun je eindelijk de Xbox One-app openen en zien wat Plex allemaal heeft toegevoegd aan de bibliotheek. Alle films en series die je in je digitale collectie hebt, zijn voorzien van thumbnails, suggesties, informatie en nog veel meer features.<br /> <br /> Je kunt nog een stapje verdergaan en alle content afspelen vanaf een NAS. Daarvoor ga je naar deze pagina en klik je op NAS. Ik ga ervan uit dat je al je NAS ge&iuml;nstalleerd hebt en weet hoe je er mee om moet gaan. In principe werkt het installatie- en indexeerproces net zoals op pc, maar dan dus vanaf je NAS (de netwerklocatie is hetzelfde). Ook moet je alle content die je normaal op je pc hebt staan, op je NAS plaatsen. Binnen Plex kan er een onderscheid worden gemaakt tussen NAS- en pc-content, waardoor je nooit media dubbel hoeft hebben opgeslagen.<br /> <br /> Bestanden uploaden werkt als volgt. Je opent de netwerklocatie van je NAS en klikt op File Station (voor dit artikel houden we de termen van de Synology-producten aan). Vanaf daar navigeer je naar video en klik je op de map TV show of movie om de content naar keuze te uploaden. De plaatsing van de content is belangrijk voor de indexering, dus plaats geen series in de filmsmap. Binnen deze mappen ben je ook in staat content weer te verwijderen. In Package Center vind je ook de netwerklocatie van je Plex-mediaserver, mocht je die nog zoeken.<br /> <br /> [b]Nog vragen?[/b]<br /> Heb je na het lezen van dit artikel nog vragen over films en series streamen naar Xbox One? Dan kun je die vragen hieronder in de comments zetten of mij benaderen via Twitter, op [url=https://twitter.com/wesleyb/][b]@wesleyb[/b][/url].

]]>
0
Apple HomeKit en smart home: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/apple-homekitsmart-home-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/apple-homekitsmart-home-alles-dat-je-moet-weten#reacties Tue, 02 Feb 2016 14:00:42 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/apple-homekitsmart-home-alles-dat-je-moet-weten [b]Dit is HomeKit van Apple[/b]<br /> HomeKit van Apple is een protocol dat verschillende apparaten en accessoires in huis met elkaar kan laten communiceren. De producten worden niet allemaal door Apple gemaakt en juist door veel meer externe partijen. Neem bijvoorbeeld de Philips Hue-lampen, die met je iPhone te bedienen zijn. Zo zijn er nog veel meer producten op te noemen. In principe kan elk apparaat of slimme accessoire in huis worden gekoppeld aan HomeKit, mits ze maar dat protocol ondersteunen. Apple wil hiermee huisautomatisering gemakkelijker maken.<br /> <br /> Apples HomeKit werd voor het eerste ge&iuml;ntroduceerd tijdens de Apple&rsquo;s Worldwide Developers Conference (WWDC) in 2014. De naam is een samenvoeging van &lsquo;home&rsquo; (van de woorden home automation) en &lsquo;kit&rsquo; (software developement kit). Alle producten die het HomeKit-protocol ondersteunen, kunnen gemakkelijk, veilig en vooral ook snel worden aangestuurd met je stem met behulp van Siri, de digitale spraakassistent van Apple, en werken natuurlijk met de iPhone, iPad, Apple Watch en Apple TV van het bedrijf.<br /> <br /> Het idee achter HomeKit is om elke kamer in huis te voorzien van slimme spullen die het protocol ondersteunen, zodat je die vervolgens vanaf &eacute;&eacute;n plek kunt bedienen, aansturen en instellen. Zo kun je bijvoorbeeld instellen dat de lamellen om negen uur in de avond automatisch dichtgaan. Ook kun je met een specifiek stemcommando (&ldquo;Doe de lampen aan in de huiskamer&rdquo;) iets op gang brengen en weer met een breder commando (&ldquo;Goedemorgen&rdquo;) en serie aan automatische handelingen van start laten gaan. Zonder extra moeite.<br /> <br /> Je herkent een HomeKit-accessoire aan het logo dat je helemaal bovenaan dit artikel ziet. Deze producten hebben allemaal hun eigen apps waarmee je hen kunt bedienen. Siri kun je zien als een soort overlappende interface die de apps en accessoires bijeen brengt onder &eacute;&eacute;n noemer. Echter, om volledig toegang te krijgen tot alles dat een smart product te bieden heeft, dien je toch nog echt de app voor dat product te gebruiken. De ervaring voor de smart home van Apple is dus nog niet helemaal naadloos &ndash; maar wat niet is, kan nog komen.<br /> <br /> Wat ook belangrijk is om te weten, is dat de communicatie tussen product en app voorzien is van end-to-end-versleuteling. Dat houdt in dat alle informatie tussen de twee communicatiepunten alleen door die twee punten verstuurd en ontvangen kunnen worden. Third-party apps zijn dus niet in staat deze informatie in te zien of producten in huis aan te sturen, zonder dat jij daarvoor toestemming hebt gegeven. In een wereld waar we steeds meer dingen automatiseren en koppelen aan het internet, is dit een groot en belangrijk onderdeel.<br /> <br /> [b]Zijn er al producten beschikbaar voor HomeKit?[/b]<br /> Ja, momenteel zijn er al enkele producten op de markt die kunnen communiceren met het protocol van Apple. Het zijn er nog niet heel veel, maar ze zijn er wel. Elk product moet eerst worden goedgekeurd door Apple en dat kost nogal wat tijd. Vooral omdat het bedrijf hoge eisen stelt aan die producten (en mogelijk die eisen ook steeds verandert, wat het proces alleen maar trager maakt). Daarnaast moeten die producten ook door het Made For iPhone-programma gegaan zijn en wil Apple zien of de apps wel de richtlijnen van de App Store hanteren.<br /> <br /> [b]Zijn er minimale eisen voor HomeKit?[/b]<br /> Mocht je je nou afvragen aan welke eisen je moet voldoen om gebruik te kunnen maken van HomeKit, dan hebben we goed nieuws: die zijn (als het goed is) miniem. Je hebt een iPhone of iPad met tenminste iOS 8.1, Apple Watch met watchOS 2 of een Apple TV 3 of hoger nodig. Waarschijnlijk heb je al &eacute;&eacute;n of meerdere van deze producten, wanneer je ge&iuml;nteresseerd bent in HomeKit. Verder heb je uiteraard HomeKit-producten nodig, waarvan er steeds meer zullen verschijnen in de toekomst. Er is geen algemene HomeKit-app.<br /> <br /> Wel dien je dus voor elk product een andere app te downloaden, maar die kun je gewoon in de App Store van Apple vinden. Je downloadt hem op je device en doorgaat het koppelproces op het scherm. Daarna kun je de apparaten in huis vanaf de verschillende apparaten bedienen. Zo is het ook mogelijk om vanaf een afstand dingen te regelen in huis. Daarvoor heb je dus een moderne Apple TV nodig, waar je op bent ingelogd met iCloud met hetzelfde AppleID. Heb je dat gedaan, dan kun je dus ook je HomeKit-huis van een afstand aansturen.[b]<br /> <br /> HomeKit instellen vergt wat moeite[/b]<br /> Wanneer je straks overal in huis HomeKit-producten (op de website van Apple staat een lijst met beschikbare producten) hebt staan en je die vanaf elke plek in huis wil aansturen, dan zul je HomeKit goed moeten instellen. Zo moet elke kamer in huis een aparte naam hebben en kan een naam niet twee keer voorkomen (want anders weet Siri niet voor welke kamer het commando is). Ook moet elk apparaat en elke functie een duidelijke naam krijgen die niet overeen mag komen. Gelukkig nemen de beschikbare apps wel een hoop werk uit handen.<br /> <br /> Gelukkig heb je ook de mogelijkheid om groepen te maken in huis. Zo kun je dus bijvoorbeeld &ldquo;Goedenavond&rdquo; zeggen, waarna alle lampen en enkele andere apparaten in huis zullen uitgaan, zonder dat je daarvoor langs elke kamer hoeft te lopen om te checken of je iets vergeten bent. Daarnaast is het ook mogelijk om allerlei sensoren in huis te plaatsen: bijvoorbeeld een bij de garage, die alleen opengaat wanneer jouw auto aan komt rijden, of de deur, die zal worden geopend wanneer je aan komt lopen met je Apple Watch-smartwatch om je pols.

]]>
0
JBL Extreme http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-extreme http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-extreme#reacties Mon, 01 Feb 2016 11:00:01 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-extreme [b]JBL Xtreme &ndash; design en installatie[/b]<br /> Wanneer je de JBL Xtreme in je huiskamer neerzet, dan is het een opvallend gevaarte. Gelukkig is de vorm er daardoor niet minder ergonomisch op, zelfs niet wanneer je besluit hem mee te nemen naar een picknick of ander uitje. Ja, de Bluetooth-speaker is zwaar te noemen, zeker wanneer je hem vergelijkt met soortgelijke modellen en in zijn prijsklasse. Maar dat is niet vreemd, vanwege het geweld dat de Xtreme onder de motorkap heeft zitten. Vier speakers en twee basradiatoren wegen natuurlijk niet niets en dat hebben we gemerkt.<br /> <br /> Maar omdat ik hem voornamelijk in huis heb gebruikt en hem zo nu en dan oppakte om elders in huis te plaatsen, heb ik daar eigenlijk weinig van gemerkt. Dat de luidspreker zo zwaar is, betekent in dit geval gelukkig dat er een geweldig geluid uitkomt (daar later meer over). Aan beide kanten zit een basradiator en de vier speakers bevinden zich allemaal aan de voorkant. Wanneer je kijkt naar het design van de speaker, zou je denken dat er zich ook speakers aan de achterkant bevinden &ndash; maar dat is dus (helaas) niet het geval.<br /> <br /> Installeren is zo gebeurd. Wanneer je de speaker aanzet, dan kun je hem direct laten zoeken naar een audioapparaat via een Bluetooth-verbinding. Wanneer de apparaten elkaar gevonden hebben (zoals bijvoorbeeld een smartphone of tablet), dan kun je aangeven op de externe device om de verbinding te maken en klaar is Kees. Vanaf dat moment kun je direct gaan beginnen met streamen van muziek, podcast en meer. Het is zelfs mogelijk om meerdere Xtreme-speakers aan elkaar te koppelen, evenals tot drie smartphones en tablets.<br /> <br /> Aan de onderkant van de speaker bevinden zich rubberen pootjes waar je de JBL Xtreme op neerzet. Die pootjes zijn behoorlijk stevig en laten de speaker mooi op z&rsquo;n plaats staan (mits die ondergrond natuurlijk ook solide is). Aan de bovenkant zien we twee haken zitten: daar kun je de meegeleverde schouderband aan vastmaken, zodat je hem overal mee naartoe kunt nemen. Verder is de speaker voorzien van een stevige rubberen, spatwaterdichte behuizing die tegen een stootje kan. Het is ook mogelijk de speaker onder de kraan te reinigen.<br /> <br /> [b]JBL Xtreme &ndash; gebruik[/b]<br /> Onze eerste indruk was dat de JBL Xtreme staat voor twee dingen: een mooi geluid en gebruikersgemak. Met details als die pootjes aan de onderkant en de stevige behuizing klopt dat ook tot zekere hoogte, totdat je de speaker dagelijks in gebruik gaat nemen. Dan merk je toch wel een paar kleine dingen die vervelend zijn, helaas (want aan de audiokwaliteit ligt het niet). Zo ondersteunt de Bluetooth-speaker alleen Bluetooth 4.1, maar is er geen NFC aanwezig. Daarnaast is er geen AirPlay, maar kun je er wel een apparaat op aansluiten via audio-in.<br /> <br /> Die laatste optie bevindt zich aan de achterkant van de JBL Xtreme, meer naar de onderkant toe. Wil je de extra opties bereiken, dan moet je de speaker als het ware een beetje omrollen en de rits naar links trekken. Daar vind je niet alleen de Aux-in, maar ook twee usb-poorten voor het opladen van smart devices, evenals de stroomaansluiting. De speaker heeft een lekkere grote batterij met een vermogen van tienduizend milliamp&egrave;re en gaat tot vijftien uur mee op een volle batterij. Daarnaast is die batterij in ongeveer drie tot vier uur opgeladen.<br /> <br /> Tot op zekere hoogte is dat gebruikersgemak aanwezig; de dingen die missen tellen wat ons betreft niet zwaar mee voor het eindoordeel. Echter, wanneer je alle kleine dingen bij elkaar optelt, dan krijg je natuurlijk een groter geheel aan minpunten. Zoals bijvoorbeeld het missen van de &lsquo;volgende&rsquo; en &lsquo;vorige&rsquo; knoppen op de hardware. JBL heeft het wel opgevangen door de start- en pauzeknop extra functies mee te geven (twee keer drukken voor volgend nummer en drie keer voor de vorige) maar het kan gemakkelijker.<br /> <br /> Er zijn wel andere knoppen aanwezig, zoals de start- en pauzeerknop, de volumeknoppen, de knop voor Bluetooth en de koppelknop voor andere JBL Xtreme-speakers in de buurt. Als laatste is er natuurlijk de aan- en uitknop. Het is redelijk basaal, maar het voldoet &ndash; op die twee missende knoppen na, dan. Daarnaast hebben we gemerkt dat de speaker niet altijd in staat is om de Bluetooth-connectie in stand te houden, waardoor je soms een gat in de muziek hoort. Dit kwam niet heel vaak voor, maar wel vaak genoeg dat het begon op te vallen.<br /> <br /> [b]JBL Xtreme &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Dan komen we aan bij het belangrijkste onderdeel en het onderdeel waar JBL een hoop van die kleine minpunten ons doet vergeten: het geluid. Of je nu naar muziek luistert met enorm veel basgeluid of hoge tonen, de Xtreme lijkt het allemaal aan te kunnen. Soms kan zo&rsquo;n lager geluid nog wel eens wegzakken, maar over het algemeen merk je daar weinig van. Of een nummer nu veel of weinig bas heeft, het komt altijd goed uit de verf. Hebben liedjes een subtiele baslijn, dan wordt die ook gelukkig niet opgeblazen: subtiel blijft ook subtiel.<br /> <br /> Het stemgeluid van een artiest komt ook heel mooi naar voren en valt niet weg in de hogere of lagere tonen &ndash; maar er echt uitspringen doet het ook niet. Het werkt goed samen met die andere tonen, waardoor je een gebalanceerde geluidservaring overhoudt. Zet je de speaker echter net even te hard (en dat kan even duren, want hij kan h&eacute;&eacute;l hard) dan zullen de hogere tonen schel in de oren klinken. Maar dat probleem kun je verhelpen door de speaker iets zachter te zetten. Maar wanneer je de Xtreme buiten gebracht, valt dit minpunt alweer weg.<br /> <br /> [b]JBL Xtreme &ndash; conclusie[/b]<br /> Dan hebben we het eigenlijk nog niet over de prijs gehad. Met een adviesverkoopprijs van 299 euro, kun je de JBL Xtreme als duur ervaren. Krijg je al snel dezelfde bouw- en geluidskwaliteit terug voor een lager bedrag? Dat betwijfel ik &ndash; wellicht &eacute;&eacute;n van de twee, maar niet allebei in &eacute;&eacute;n product. De Xtreme heeft zo zijn minpunten: heel soms valt de verbinding weg, er zijn geen fysieke volgende- en vorige-knoppen en ook het gebrek aan een NFC-chip kan nadelig zijn. Of de speaker te zwaar is, dag mag je zelf bepalen wanneer je hem vast hebt.<br /> <br /> Wanneer je echter de kwaliteit van het geluid uit de speaker hoort, dan vallen een hoop van de mindere eigenschappen weg. Het gebrek aan die twee knopen is overkomelijk en nadat je de smart device hebt aangesloten, zul je zelf niet snel meer van die NFC-chip gebruikmaken. De lage tonen zijn lekker laag, de midden tonen zijn kraakhelder en de hoge tonen komen ook goed tot hun recht, al is het op een iets lager geluidsniveau. Maar wanneer je buiten zit, heb je daar ook geen last meer van &ndash; en daar is de JBL Xtreme dan ook voor bedoeld.

]]>
0
De vijf beste phablets van dit moment http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-vijf-beste-phablets-van-dit-moment http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-vijf-beste-phablets-van-dit-moment#reacties Thu, 21 Jan 2016 10:51:55 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-vijf-beste-phablets-van-dit-moment [b]Phablets &ndash; geen smartphones, geen tablets[/b]<br /> Het is d&eacute; trend die in 2015 is losgekomen en dezelfde trend die in 2016 wordt doorgezet: de phablet. Dat is een smartphone/tablet hybride die het beste van beide werelden wil combineren: grotere batterijen voor de langere accuduur, grote schermen voor betere mediaconsumptie en natuurlijk de draagbaarheid die een smartphone heeft. Maar welke zijn op dit moment nu de beste? In de afgelopen maanden zijn er een hoop op de markt uitgebracht en wij zetten in dit artikel de vijf beste phablets van dit moment op een rijtje.<br /> <br /> [b]OnePlus 2 (vanaf 399 euro)[/b]<br /> De OnePlus 2 is een phablet met een scherm van 5,5 inch, inclusief een schermresolutie van 1080p, en een opvallend en verfrissend design dat je van het bedrijf gewend bent. Het apparaat heeft een vingerafdrukscanner en een camera van vijf megapixels aan de voorkant, evenals een camera van dertien megapixels aan de achterkant die in staat is video&rsquo;s in 4K te schieten. De vingerafdrukscanner kan in totaal vijf vingerafdrukken onthouden. Onder de motorkap vinden we een Qualcomm Snapdragon 810-processor en 4GB aan werkgeheugen.<br /> <br /> Wat de OnePlus 2 voor Android-eigenaars zo interessant maakt, is het besturingssysteem. Momenteel draait het toestel nog op Android 5.1 en dat is wellicht verouderd, maar toen het apparaat net op de markt kwam had het al functie die nu ook als standaard gezien worden dankzij Marshmallow. Het Oxygen OS combineert het fijne van een vanille Android-ervaring met enkele handige apps (die je niet wil verwijderden) en tweaks, wat de gebruikerservaring ten goede komt. En de 3300 mAh-batterij maakt het setje helemaal compleet.<br /> <br /> [b]Motorola Moto X Style (499 euro)[/b]<br /> De Motorola Moto X Style beschikt over een lekker ruim scherm van 5,7 inch, een 21 megapixel-camera aan de achterkant en een microSD-kaartsleuf. Niet dat je die mogelijk nodig hebt, met een interne opslag van 32GB of 64GB. De phablet beschikt over een batterij van 3000 mAh, binnen een kwartier voor 35 procent is opgeladen, en 3GB aan werkgeheugen. Ook draait de Moto X Style op Android 5.1.1; zonder skin en zonder bloatware. Verder vinden we onder de motorkap een Qualcomm Snapdragon 808-processor.<br /> <br /> Wat dit toestel met name aantrekkelijk maakt, is natuurlijk de vanille Android-ervaring, die gelijk is aan de Nexus-modellen van Google. Ook is de prijs veel lager dan een gemiddelde high end-phablet, helemaal wanneer je hem met eentje van Apple of Samsung vergelijkt. Dankzij zijn qhd-resolutie, zien de gemaakte foto&rsquo;s en video&rsquo;s (tot 4K!) er ook nog eens haarscherp uit op het scherm. En met de dunne randen en ietwat gebolde achterkant ligt de phablet ook nog eens enorm lekker in de hand. Hadden we vanille Android al genoemd?<br /> <br /> [b]Microsoft Lumia 950 XL (699 euro)[/b]<br /> Heb je liever geen Android-toestel en houd je meer van het zakelijke karakter van Windows 10 Mobile? Dan kun je de Microsoft Lumia 950 XL overwegen. Het is weliswaar de enige high end-phablet van dit moment binnen de Windows-categorie, maar gelukkig komt daar binnenkort verandering in met de lancering van de Acer Liquid Jade Primo. De 950 XL heeft 5,7 inch -display, beschikt over een Qualcomm Snapdragon 810-processor, evenals een qhd-resolutie. Ook is er 3GB aan werkgeheugen en 32GB aan intern geheugen aanwezig.<br /> <br /> Wat dit toestel anders maakt dan andere phablet, is het idee achter Continuum. Daardoor maak je gemakkelijk van je smartphone, phablet of tablet een werkende Windows 10-pc, waar je snel enkele taken mee kunt verrichten. Zo hoef je dus bijvoorbeeld niet je laptop en je phablet mee te slepen en heb je, met Office-taken of surfen over het internet, aan je smartphone genoeg. Tel daarbij op dat de 3340 mAh-accu binnen een half uur voor vijftig procent is opgeladen en dat een volle batterij twee dagen meegaat en je hebt een mooi toestel te pakken.<br /> <br /> [b]Apple iPhone 6S Plus (vanaf 816 euro)[/b]<br /> Mocht je al jaren een iPhone-eigenaar zijn en keek je altijd met een schuin oog naar die Android-liefhebbers met hun grote smartphones, dan biedt Apple je sinds 2014 ook de mogelijkheid voor een phablet te gaan. De iPhone 6S Plus is de tweede van het bedrijf en eentje die goed voortborduurt op de eerste variant. Het apparaat beschikt over een 5,5 inch full hd-scherm en onder de motorkap vinden we een Apple A9-chip, samen met 2GB aan werkgeheugen. Klinkt wellicht weinig, maar de software van Apple werkt er hartstikke soepel mee.<br /> <br /> Ondanks dat we met een S-release te maken hebben, heeft Apple toch enorm veel verbeteringen aangebracht aan dit toestel, waardoor het &eacute;&eacute;n van de beste phablets is van dit moment. Op de achterkant vind je een twaalf megapixel-camera met een optical image stabilisator, die in staat is 4K-video&rsquo;s te schieten. Ook kun je Live Photo&rsquo;s maken met de 6S Plus, die foto&rsquo;s voorzien van bewegingen. En laten we natuurlijk 3D Touch niet vergeten, die een wereld aan extra mogelijkheden opent voor app-makers. En de body is gelukkig ook verstevigd&hellip;<br /> <br /> [b]Nexus 6P (vanaf 612 euro)[/b]<br /> Zoek je d&eacute; phablet onder de phablets en vind je Android het beste OS van dit moment, kijk dan niet verder dan de Nexus 6P: de liefdesbaby van Google en Huawei. Het scherm van de 6P (de P staat voor premium) is iets kleiner dan zijn phablet-voorganger, maar dat vinden veel liefhebbers niet erg: dat 5,96 inch-scherm van de Nexus 6 uit 2014 was voor velen toch net even te groot. 5,7 inch is meer dan genoeg, want de qhd-resolutie komt ook zo mooi tot zijn recht. Aan de achterkant zit een camera van twaalf megapixel.<br /> <br /> Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 810-processor, samen met 3GB aan werkgeheugen. Qua intern geheugen heb je de mogelijkheid om te kiezen tussen 32GB, 64GB en 128GB. Android 6.0 Marshmallow komt in elk geval goed tot zijn recht op dit mooie toestel, die dankzij de combinatie van metaal en glas er ontzettend strak uitziet. Daarnaast ondersteunt de Nexus 6P het nieuwe usb type-c, is de accu, van 3450 mAh, lekker snel opgeladen en kun je video&rsquo;s in 4K schieten. Oh en laten we de vanille Android niet vergeten.

]]>
0
Wat is een smart home? &ndash; alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-een-smart-home-ndash-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-een-smart-home-ndash-alles-dat-je-moet-weten#reacties Tue, 19 Jan 2016 14:07:17 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/wat-is-een-smart-home-ndash-alles-dat-je-moet-weten [b]De smart home[/b]<br /> De smart home wordt in Nederland al enige tijd het huis van de toekomst genoemd. Zo&rsquo;n huis moet een aantal dingen kunnen, maar moet vooral de bewoner comfort, veiligheid, energiezuinigheid en gemak aan bieden. Te allen tijde &ndash; of die bewoner nou thuis is, of niet. Dat is natuurlijk een beetje vaag, gelukkig zijn die woorden te verklaren. De smart home bevat apparaten die allemaal met elkaar kunnen communiceren via WiFi, Bluetooth of welk ander communicatiemiddel er nog wordt uitgevonden of waar nog aan wordt gewerkt.<br /> <br /> In het huis van de toekomst vind je dus allerlei apparaten en voorzieningen die aan elkaar gekoppeld zijn. Denk daarbij aan huishoudelijke apparaten, verlichting, verwarming, airconditioning, televisies, computers, spelcomputers, audiosystemen, beveiligingssystemen en camera&rsquo;s. Al deze apparaten kunnen worden aangestuurd vanuit huis, ongeacht de kamer waar je je in bevindt. Maar je kunt ook voor bepaalde tijdsschema&rsquo;s zorgen per apparaat en alles ver weg van huis bedienen, via een smartphone, tablet, computer of ander apparaat.<br /> <br /> [b]Gemak dient de mens[/b]<br /> De smart home heeft als doel ons het leven gemakkelijker te maken. Je moet er misschien even voor gaan zitten om te bekijken welke producten het beste bij je passen, welke je wil, misschien nodig hebt en welke je kunt betalen, maar uiteindelijk, wanneer alles staat en werkt, dan heb je er in principe geen omkijken meer naar. Een slim huis biedt dezelfde voordelen als technologie in het algemeen, kijkend naar de afgelopen dertig jaar: voornamelijk gemak dus, maar je kunt ook geld, tijd en &ndash; nog belangrijker &ndash; energie besparen.<br /> <br /> Op moment van schrijven bestaan er nog maar weinig smart home &ndash; zowel in Nederland als in de rest van de wereld. Daarom zie je dat veel fabrikanten momenteel met oplossingen komen die zich aan de huidige structuur van de huizen passen en technologie gebruiken die al voor handen ligt, zoals WiFi en Bluetooth; al wordt er ondertussen gewerkt aan devices met HaLow (een soort WiFi, maar dan energiezuiniger, wat voornamelijk handig is voor apparaten met een batterij aan boord), verbeterde Bluetooth en LiFi (data verzenden via licht).<br /> <br /> [b]Retrofit en de smart home[/b]<br /> Een term die nu nog vaak aan de smart home wordt gekoppeld, is daarom ook retrofit. Als je de naam zou ontleden dan kun je al achterhalen wat de term inhoudt: je gebruikt bestaande techniek of apparaten om de dingen in huis slim te maken. Neem bijvoorbeeld de producten van Smarter: dit zijn producten voor in de keuken, die &lsquo;domme&rsquo; apparatuur &lsquo;slim&rsquo; maakt. Zo hebben ze een connected koffiemaker en een slimme theepot, maar ook een speciale mat die precies weet wat die meet en een camera voor in de koelkast, die toont wat er in zit.<br /> <br /> Die camera bijvoorbeeld neemt iedere keer wanneer je de deur open doet een foto van de inhoud van de koelkast, die je kunt bekijken op een speciale applicatie op je smartphone. Zo hoef je dus nooit meer in de supermarkt te denken of je nou iets wel of niet in huis hebt &ndash; de foto laat immers altijd de meest recente inhoud zien. Simpel gezegd: retrofitting houdt in dat je andersom te werk gaat. Je past je huis niet aan met nieuwe technologie, maar laat de nieuwe technologie samenwerken met de apparaten die je al eerder hebt gekocht.<br /> <br /> Zo is retrofitting een prima en goedkoop alternatief om alvast aan het idee van de smart home te wennen, voordat we straks allemaal overstag gaan en te maken krijgen met protocollen, communicatiemiddelen en apparaten die overal een scherm hebben ingebouwd (zoals bijvoorbeeld de slimme koelkast van Samsung). Bovendien werken bijna alle apparaten die binnenkort beschikbaar zullen zijn met WiFi en Bluetooth &ndash; communicatieprotocollen die we niet alleen al kennen, maar ook dagelijks gebruiken op smart devices.<br /> <br /> [b]Protocollen[/b]<br /> Op moment van schrijven is het echter nog een rommeltje op het gebied van protocollen. Middels zo&rsquo;n protocol kunnen de verschillende apparaten met elkaar communiceren. Zo moet een rookmelder de oven kunnen uitschakelen wanneer het misgaat en een garagedeur omhoog gaan wanneer de auto komt aanrijden &ndash; maar wanneer beide apparaten middels een ander protocol zijn aangesloten op het internet, dan verloopt de communicatie niet vlekkeloos. Tijdens CES 2016 werd dit pijnlijk duidelijk met allerlei verschillende opties.<br /> <br /> [b]Smart home en de toekomst[/b]<br /> Welk protocol uiteindelijk als winnaar uit de bus komt, is nu nog niet duidelijk. Wat in elk geval belangrijk is, is dat de ontwikkeling moet blijven voortgaan, aangezien het besparen van energie en geld voor veel mensen belangrijk is of wordt. Zeker met de gelimiteerde bronnen die onze aarde aanbiedt, moeten we toch echt gaan kijken naar meer opties om energie te besparen. Dat kan al door smart lampen aan te schaffen, die je nu al kunt gebruiken in huis en precies kunt aansturen vanaf je smartphone. Of door een slimme thermostaat te nemen.

]]>
0
Teufel Boomster XL http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/teufel-boomster-xl http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/teufel-boomster-xl#reacties Mon, 21 Dec 2015 11:04:19 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/teufel-boomster-xl [b]Teufel Boomster XL &ndash; design en installatie[/b]<br /> Wanneer je al bekend bent met het design van de eerste Teufel Boomster, dan zal de Teufel Boomster XL je niet kunnen verrassen. Hij leent namelijk heel veel elementen van zijn voorganger en dat is allerminst een slecht punt. Het design is strak en stoer en straalt een robuust imago uit. De schroeven aan beide zijkanten geven het ook een typisch industrieel design mee en het doet ons vooral denken aan het materiaal dat bands en dj&rsquo;s live op het podium gebruiken. De Teufel Boomster XL is tevens erg zwaar, waardoor-ie altijd goed op z&rsquo;n plek blijft staan.<br /> <br /> Het materiaal van de behuizing is een combinatie van aluminium en ABS-kunststof. Aan de bovenkant zitten enkele knoppen waarmee je de bass en de treble kunt aanpassen, de volume kunt regelen en waarmee je de Bluetooth-verbinding kunt activeren. Ook vind je hier de knoppen waarmee je de speaker aan en uit te zetten en de radio kunt activeren, inclusief enkele knoppen met voorkeurszenders. Naast radio beluisteren en muziek streamen via Bluetooth, is het ook mogelijk om een externe muziekspeler aan te sluiten middels een audiokabel.<br /> <br /> Zo kun je ook je laptop zonder Bluetooth-verbinding toch aansluiten aan de Boomster XL of je televisiegeluid van een boost voorzien, dat voorheen nog niet mogelijk was. De speaker wordt geleverd met een audiokabel en radioantenne, waardoor je meteen van alle opties gebruik kunt maken. Uiteraard wordt de Bluetooth-speaker ook geleverd met een stekker, al kun je het apparaat ook zonder stekker gebruiken. Binnen drie uur is de batterij opgeladen en daarna kan de Boomster XL een compleet feestje (en mogelijk zelfs een after party) meegaan.<br /> <br /> Net zoals bij alle andere Bluetooth-speakers is het installeren zo gedaan. Wil je gebruikmaken van de Bluetooth-verbinding, dan kun je nfc activeren en het koppelproces heel snel laten verlopen of je zoekt de speaker simpelweg op en koppelt hem via de ouderwetse manier &ndash; net wat je Bluetooth-apparaat kan. De Boomster XL is daarnaast ook in staat je smartphone op te laden, aangezien er achterin ook een USB-poort aanwezig is. Dan gaat de batterij wel iets minder lang mee, dus vergeet de stekker voor de speaker nooit mee te nemen.<br /> <br /> [b]Teufel Boomster XL &ndash; gebruik[/b]<br /> De Teufel Boomster XL in gebruik nemen vergt geen moeite. Wanneer de speaker eenmaal staat, kun je er moeiteloos je muziek mee afspelen. Je activeert de Bluetooth-verbinding op je smartphone of tablet en speelt binnen no-time de muziek af die je wilt horen. Dat kan via elke muziekstreamingdienst en zelfs offline opgeslagen muziek. Ook kun je er natuurlijk mee bellen of er het geluid van video&rsquo;s naartoe sturen, aangezien de Boomster XL al het geluid voor zijn rekening neemt van het gekoppelde apparaat. Het werkt allemaal heel simpel.<br /> <br /> Wil je dan toch wisselen naar het apparaat dat je hebt aangesloten op de aux-aansluiting, dan druk je daarvoor op de juiste knop (tweede van links, zoals je hierboven op de foto kunt zien). Vanaf dat punt werkt de Teufel Boomster XL gewoon zoals je dat van een Bluetooth-speaker gewend bent. Je kunt de volume aanpassen op de speaker zelf, maar kunt dat ook doen vanaf het apparaat. Natuurlijk (of waarschijnlijk) heeft het gekoppelde apparaat minder vermogen dan de Boomster XL, dus raden we aan het volume van dat apparaat hoog te zetten.<br /> <br /> Zodoende kun je verder het geluid instellen op de speaker. Naast het regelen van de volume, ben je ook in staat om de bass en de treble aan te passen. Dat gaat ook heel gemakkelijk. Je druk &eacute;&eacute;n keer de respectievelijke knop in en kunt vervolgens met de plus- en minknoppen aangeven hoe hoog of laag de tonen moeten zijn. Dat kun je op gehoor doen, maar je kunt je ook laten leiden door de visuele feedback achter het rooster van de speaker. Normaal gesproken tonen die rode lampjes aan hoe hoog de volume op de speaker staat ingesteld, wat ook handig is.<br /> <br /> Omdat de speaker zo groot is, moet je wel even een plekje zoeken in huis of op een feestje, waar je hem heel de tijd neer kunt zetten. Het is ook niet zo dat je hem overal maar mee naartoe sleept, omdat de speaker nogal wat weegt. Gelukkig voelt-ie niet log aan tijdens het dragen, vanwege de handvatten aan de zijkant. Dat is dan weer een plus. Wil je hem echter als audiosysteemvervanger gaan gebruiken, dan ben je misschien even aan het zoeken naar een geschikt plekje. Zet hem zo centraal mogelijk neer, want het geluid dat eruit komt, is krachtig.<br /> <br /> [b]Teufel Boomster XL &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Krachtig genoeg om een kamer van bijna dertig vierkante meter te vullen met een geluid waar je oren nog lang van zullen nagenieten. En wanneer je de speaker en de muziekbron goed instelt, dan komt er een machtig geluid uit dat apparaat. Dat kan ook niet anders met twee tweeters, twee midrange-drivers voor een helder hifi-geluid en een downfire subwoofer voor een bijzonder krachtige basweergave aan boord. We hebben live-opnames en concertregistraties nog nooit zo mooi uit een Bluetooth-speaker horen komen &ndash; alsof je er zelf bij bent.<br /> <br /> De grond rondom de speaker trilt van de bass (ligt er natuurlijk ook maar net aan hoe hard je die instelt). Helaas zit er ook een nadeel aan al die kracht: wanneer je de speaker niet goed instelt of het geluid keihard eruit laat komen (iets wat je waarschijnlijk van plan bent met deze speakers voor feestjes), dan kan het geluid nogal chaotisch de kamer vullen. Er zit dus duidelijk een limiet op. Maar dan moeten we er wel bij vertellen dat het even duurt voordat je dat limiet bereikt hebt. Tot die tijd komt het geluid er wel kraakhelder en weergaloos uit.<br /> <br /> [b]Teufel Boomster XL &ndash; conclusie[/b]<br /> Verder hebben we eigenlijk geen nadeel kunnen ondervinden aan de Teufel Boomster XL. Hij voldoet aan alle eisen van een Bluetooth-speaker die is bedoeld voor de feestjes die wat langer doorgaan: het vult een grote kamer met een fantastisch, haast overweldigd, maar vooral kraakhelder geluid, heeft een oplaadbare batterij aan boord, zodat je door kunt gaan zonder beschikbare contactdoos, en heeft een ontzettend stoer en industrieelachtig design meegekregen, zodat de Bluetooth-speaker niet zal misstaan op de feestjes die je geeft.<br /> <br /> Ok&eacute;, hij is vrij prijzig: met een adviesprijs van 599 euro moet je flink in de buidel tasten. En als homecinemaliefhebber heb je waarschijnlijk al een audiosysteem staan van tenminste drie keer de waarde van een Teufel Boomster XL waar je ook al menig feestje mee kunt voorzien van prachtige muziek. Deze speaker is dan ook meer bedoeld voor de mensen die vaak feestjes geven en geen geld hebben voor een audiosysteem van &eacute;&eacute;n- of tweeduizend euro of op zoek zijn naar de beste draagbare-/ Bluetooth-speaker van dit moment.

]]>
0
Harman Kardon Esquire 2 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harman-kardon-esquire-2 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harman-kardon-esquire-2#reacties Wed, 16 Dec 2015 12:26:01 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harman-kardon-esquire-2 [b]Harman Kardon Esquire 2 &ndash; design en installatie[/b]<br /> Aan Bluetooth-speakers heb je tegenwoordig geen gebrek. Als consument heb je een ruim aanbod, vari&euml;rend van plastic troep tot de meer luxere modellen die meer doen dan alleen muziek afspelen en plastic inruilen voor meer hoogwaardige materialen. Wanneer je kijkt naar het design van de Harman Kardon Esquire 2, dan valt direct op dat deze speaker in de laatste categorie valt. De voorkant van de speaker voelt wellicht wat plastic aan, maar de achterkant is van leer. Tussen deze twee elementen zit een stevige, aluminium rand.<br /> <br /> Die rand geeft de speaker niet alleen een stoere, maar ook betrouwbare look mee &ndash; de Harman Kardon Esquire 2 ziet er ongeloof robuust uit. En wanneer je de box oppakt, dan voelt-ie ook stevig aan. Aan de achterkant zit een aluminium houder verborgen in het design die je kunt uitklappen, waarna je de speaker kunt plaatsen op een kast of op een bureau. Aan de onderkant van die aluminium knip zit een stuk rubber, zodat je de oppervlakte in kwestie niet beschadigt. Aan alles lijkt gedacht te zijn als je naar het design van de Esquire 2 kijkt.<br /> <br /> Aan de bovenkant bevinden zich de aan- en uit-, koppel-, telefoneer-, microfoon en volumeknoppen. Ze steken amper uit en zult ze dus niet zien wanneer je de speaker naast je hebt staan op je bureau, maar voelen solide genoeg aan. Aan de linkerkant van het aluminium omhulsel zitten vijf kleine lampjes die laten zien hoever het apparaat is opgeladen en aan de rechterkant zit een usb-poort (waarmee een smartphone kunt opladen), een micro-usb-poort en aux-aansluiting, zodat ook muziekspelers zonder Bluetooth aangesloten kunnen worden.<br /> <br /> Al met al oogt de speaker heel zakelijk en strak, maar ook dus duurzaam en solide. Er zijn ook meer opties dan gemiddeld op een Bluetooth-speaker aanwezig met betrekking tot het aansluiten van apparaten. Het koppelproces is overigens ook erg simpel. Je zet de speaker aan, drukt op de koppelknop en geeft op je smartphone of tablet aan dat-ie moet gaan scannen naar Bluetooth-apparaten. Binnen no-time vinden beide apparaten elkaar, waardoor je al heel snel kunt genieten van het fantastische geluid. Daar later meer over.<br /> <br /> [b]Harman Kardon Esquire 2 &ndash; gebruik[/b]<br /> De Harman Kardon Esquire 2 in gebruik nemen vergt geen moeite &ndash; helemaal niet wanneer je al bekend bent met Bluetooth-speakers. In principe werkt deze speaker zoals alle andere Bluetooth-boxen: je koppelt hem aan je smartphone of tablet, middels Bluetooth of een audiokabel, en kunt meteen beginnen met luisteren. Het volume kun je bedienen met zowel de volumeknoppen op het afspeelapparaat, als de knoppen op de speaker zelf. De houder aan de achterkant is ook snel uitgeklapt, door even op de bovenkant te duwen.<br /> <br /> Bekijk ook Harman Kardon Esquire 2 aangekondigd<br /> Opladen gaat via de meegeleverde micro-usb-kabel. Dit is een usb-type-c-kabel, die je dus op elke adapter kunt aansluiten. Harman Kardon levert geen usb-verloopstekker bij de hardware, dus is de kans groot dat je die van de smartphone gaat gebruiken. Dit kan als een nadeel worden ervaren, maar omdat je je telefoon of tablet ook kunt opladen v&iacute;a de speaker, hoeft het geen probleem te worden. Verder weegt de speaker net iets meer dan een halve kilo, maar dat vinden we niet zo gek: het apparaat is van hoogwaardig materiaal gemaakt.<br /> <br /> Naast muziek afspelen is bellen ook een optie met de Harman Kardon Esquire 2. Dat kan natuurlijk ook met andere Bluetooth-speakers, maar bij de Esquire 2 werkt dit ook net even anders. Aan boord zitten namelijk vier microfoons die kunnen bepalen waar een geluid vandaan komt, waardoor degene aan de andere kant stemmen beter kan differenti&euml;ren. Het stemgeluid is ook kraakhelder. De 3200 mAh-batterij van de speaker gaat overigens acht tot tien uur mee, wat in ons boekje ook meer dan prima is &ndash; je gebruikt hem immers niet heel de dag.<br /> <br /> Wat ik jammer vind is dat de speaker geen visuele feedback biedt op het gebied van volume. Je kunt de volume wel bedienen met je smartphone en daar zien hoe hard het apparaat staat, maar op de speaker zelf zitten geen extra lampjes die laten zien hoe hard het apparaat staat. Wel zit er een klein lampje achter de plastic omhulsel aan de voorkant, om te laten zien dat de speaker aan staat, maar verder biedt het de gebruiker geen feedback aan. Het zijn kleine dingen, maar wanneer je speaker verder heel goed werkt, vallen die gewoonweg meer op.<br /> <br /> [b]Harman Kardon Esquire 2 &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> Maar wanneer je hem dan gebruikt, dan kun je niets anders doen dan concluderen dat er een verdomd mooi geluid uit de Harman Kardon Esquire 2 komt. Toegegeven: de speaker is beter in het produceren van hoge tonen dan de lagere tonen, maar dat betekent niet dat je niets ervan mag verwachten (de speaker heeft immers een verkoopadviesprijs van 229 euro). De lage tonen zijn zeker aanwezig en klinken ook heel mooi, maar gaan helaas niet zo diep als we graag hadden gezien. Maar we kunnen ook niet &aacute;lles verwachten van dit compacte design.<br /> <br /> Ook ligt het er natuurlijk nog maar net aan naar welke muziek je luistert. Over het algemeen is het zo dat iets rustigere of minder gecompliceerde muziek zich beter thuis voelt op een Bluetooth-speaker, zoals het album 25 van Adele, maar de algemene conclusie is toch zeker wel dat de Harman Kardon een fantastisch geluid aflevert voor dit compacte en minimalistische design. De tonen die warm horen te klinken, klinken warm. Ook het spectrum van het geluid is groter dan alle Bluetooth-speakers die ik tot nu toe heb getest.<br /> <br /> [b]Harman Kardon Esquire 2 &ndash; conclusie[/b]<br /> De Harman Kardon Esquire 2 heeft mij positief verrast. Een merk als Harman Kardon mag in mijn ogen ook niet falen op het gebied van speakers en dat heeft het bedrijf met de Esquire 2 dan ook helemaal niet gedaan. Het meest belangrijke is de audiokwaliteit en die is fantastisch. Hoe het bedrijf dit geluid uit zo&rsquo;n compact design krijgt is mij een raadsel, maar ik ben er blij mee en ik kan me alleen maar voorstellen dat de zakelijke gebruiker hier ook blij van wordt. Waarom de zakelijke gebruiker? Omdat de Esquire 2 een duidelijke doelgroep heeft.<br /> <br /> Naast het afspelen van muziek kun je er namelijk ook telefoongesprekken mee voeren. De speaker is in staat om vanuit vier hoeken op te nemen, waardoor de persoon aan de andere kant ook beter kan horen wie wat zegt en wanneer. Aan alles lijkt ook verder gedacht te zijn: de speaker is compact genoeg voor lange reizen, misstaat niet op je bureau en kan worden neergezet, zonder dat het je bureau of kast kan beschadigen, dankzij een extra rubberen laag aan de onderkant van de aluminium kickstand. Deze speaker is een echte aanrader.

]]>
0
JBL Boost TV Compact TV Speaker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-boost-tv-compact-tv-speaker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-boost-tv-compact-tv-speaker#reacties Tue, 08 Dec 2015 12:32:26 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/jbl-boost-tv-compact-tv-speaker [b]JBL Boost TV Compact TV Speaker &ndash; design en installatie[/b]<br /> Het design van de JBL Boost XL is opmerkelijk en niet echt bedoeld voor huiskamer vol moderne meubels. De speaker heeft geen luxe uitstraling en ook de knoppen aan de bovenkant lijken daar lukraak geplaatst te zijn. Dat bedieningspaneel is ook helemaal niet in het design van de speaker opgenomen en geeft mij het idee dat dit een last-minute designkeuze was geweest. Maar functioneel is het wel, aangezien je er de speaker mee kunt bedienen en middels deze navigatie toegang hebt tot alle mogelijke functies van de JBL Boost TV Compact TV Speaker.<br /> <br /> Het installeren van de JBL Boost TV is zo gebeurd. De speaker wordt geleverd met een optische en audiokabel en laat de consument zodoende de keuze maken voor de kabel die de voorkeur draagt. Ben je niet kieskeurig of heb je simpelweg meerdere bronnen die je wil gebruiken in combinatie met de JBL Boost TV, dan kun je tot drie apparaten in &eacute;&eacute;n keer aansluiten: via de optische verbinding, de aux-ingang en Bluetooth. Zo is het dus mogelijk de televisie op de speaker aan de sluiten, evenals een smartphone en een dedicated muziekspeler.<br /> <br /> [b]JBL Boost TV Compact TV Speaker &ndash; gebruik[/b]<br /> Wanneer de speaker eenmaal ge&iuml;nstalleerd is, dan is het in gebruik nemen geen enkele moeite. Niet in de laatste plaatst omdat de JBL Boost TV wordt geleverd met een kleine afstandsbediening. De afstandsbediening heeft dezelfde knoppen als op de speaker zelf, plus twee extra. Je bedient het geluid, kan de speaker aan- en uitzetten, surround sound activeren wisselt van bron en kan een Bluetooth-connectie maken vanaf beide apparaten. En met de afstandsbediening kun je ook checken hoe hard de box staat en kun je het geluid helemaal uitzetten.<br /> <br /> De afstandsbediening is erg klein en smal en ligt niet lekker in de hand, maar je merkt al snel dat je hem toch gebruikt zodat je niet constant hoeft op te staan en op de knoppen van de JBL Boost TV te drukken. We snappen dat een remote met weinig functies niet groot hoeft te zijn, maar iets design met meer ergonomische elementen had niet misstaan. Verder is het heel jammer dat er geen visuele feedback is voor de hoogte van de volume: je ziet niet op welk niveau die zit en komt er dus vaak te laat achter dat je de box te hard had staan de laatste keer.<br /> <br /> [b]JBL Boost TV Compact TV Speaker &ndash; audiokwaliteit[/b]<br /> De geluidskwaliteit van deze speaker is helaas niet j&eacute; van h&eacute;t. Het is niet slecht, maar voor een speaker die tweehonderd euro kost, verwachten we simpelweg meer. Het apparaat heet de Boost TV en dat is ook precies wat het doet: het boost het geluid van de televisie (of een andere bron die erop aangesloten wordt) en doet eigenlijk niet veel meer dan dat. De JBL Boost TV heeft een vermogen van dertig watt en dat is helaas niet erg veel. De bass klinkt niet laag genoeg en de hoge tonen komen ook niet helemaal lekker uit de verf.<br /> <br /> Dat betekent dat je de JBL Boost TV dus niet snel zult gebruiken voor het beluisteren van muziek of het kijken naar films. Maar wanneer je van series houdt waarin voornamelijk veel gesproken wordt en waar weinig actie in zit (zoals bijvoorbeeld The Good Wife), dan is de speaker wel fijn &ndash; de gesprekken komen helder uit de speaker en lijken afstand te nemen van het achtergrondgeluid. Wanneer je echter de surround sound aanzet, dan klinkt het nergens meer naar &ndash; zelfs niet op de moment dat er gewoon rustig gesproken wordt.<br /> <br /> [b]JBL Boost TV Compact TV Speaker &ndash; conclusie[/b]<br /> Het idee achter de JBL Boost TV was mooi. De speaker wordt compleet geleverd met een optische en een audiokabel en een afstandsbediening en kan moeiteloos worden aangesloten op allerlei bronnen waar audio uitkomt. Of het nu een televisie, dedicated muziekspeler of Bluetooth connected-apparaat is, dat maakt voor de Boost TV weinig uit. Echter, de geluidskwaliteit laat nogal flink wat te wensen over: de bass is niet laag, de hoge tonen komen niet goed uit de verf en de surround sound maakt hetgeen waar je naar luistert onprettig.<br /> <br /> Nu is virtueel surround sound wat ons betreft nooit de beste optie om voor de kiezen (zeker niet als het uit &eacute;&eacute;n bron komt), maar mocht je daar naar op zoek zijn, dan zijn er betere alternatieven op de markt te vinden. Ze zijn wellicht iets duurder, maar brengen dan ook over het algemeen genomen een beter geluid met zich mee. Mocht je &uuml;berhaupt ge&iuml;nteresseerd zijn in een soundbar, dan kun je er beter iets meer geld voor apart leggen. De JBL Boost TV is zijn tweehonderd euro in elk geval niet waard &ndash; de belofte van het mooie idee ten spijt.<br /> <br /> [b]Update 10-12-2015:[/b] Na het plaatsen van deze recensie heeft Harman, de uitgever van het product, ons gevraagd nog wat aanvullende informatie mee te geven. Zo is het mogelijk om je eigen afstandsbediening te gebruiken voor de JBL Boost TV en in de handleiding staat daarvoor een korte instructie. Daarnaast wil Harman duidelijk maken dat dit product is bedoeld voor jongeren van vijftien tot 25 jaar. Desondanks kijken we naar het product zoals hij geleverd wordt (inclusief afstandsbediening dus) en staat de doelgroep los van de geluidskwaliteit.

]]>
0
Fallout 4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fallout-4 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fallout-4#reacties Mon, 23 Nov 2015 15:31:55 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fallout-4 Het is inmiddels zeven jaar geleden sinds Fallout 3 is uitgekomen en vijf jaar sinds de release van Fallout: New Vegas. Het is dus een understatement om te zeggen dat we lang hebben moeten wachten op een (officieel?) nieuw deel in de serie, zeker als je kijkt naar de jaarlijkse vervolgen die de gamesindustrie momenteel teisteren. Ieder jaar &lsquo;dezelfde game&rsquo; met minimale aanpassingen spelen gaat vervelen. Gelukkig is dat bij Fallout 4 anders.<br /> <br /> Of nou ja, niet helemaal. In de kern is de game onveranderd gebleven. Je bent een vindingrijke zwerver die de Commonwealth verkent op eigen houtje en op die reis enorm veel verschillende mensen, dieren en gemuteerde dingen tegenkomt. Je gaat dialogen aan die je kunt sturen met je charisma, je schiet vijanden overhoop met je favoriete wapens en doet in feite de ene na de andere fetch quest die de game op je afvuurt &ndash; en dat allemaal met plezier.<br /> <br /> Fetch quests klinken negatief; desondanks is het gros van de missies en opdrachten die je voltooit &lsquo;ga hier heen en schiet daar alles overhoop, breng dit item terug of allebei&rsquo;. Maar erg is het niet, vanwege de basis van de game. Je kunt elk obstakel, probleem of missie op meerdere manieren oplossen. Heb je geen sleutel van de deur? Priegel het slot open met een paperclip. Heb je geen paperclip, dan is er misschien wel een achterdeur.<br /> <br /> Ook geen achterdeur? Wellicht kun je je ergens naar binnen kletsen, een computer hacken voor waardevolle informatie of het ontgrendelen van de deur en anders kun je nog wel vanaf een ander gebouw lopend en springend of zelfs via de metrotunnels naar binnen (die helaas in dit deel niet verbonden zijn met elkaar zoals in Fallout 3 wel het geval was). De mogelijkheden lijken eindeloos en dat is een prima gevoel dat Bethesda meegeeft.<br /> <br /> Fallout 4 heeft ook een prachtig rpg-systeem. Door missies te voltooien en vijanden te verslaan verzamel je ervaringspunten. Heb je er genoeg, dan kun je gaan kijken welke vaardigheden bij je passen, welke je nodig hebt en welke je gewoon tof vindt. Het is allemaal ontzettend uitgebreid en de eerste paar keren wanneer je er naar kijkt overweldigd, maar na een tijdje weet je precies hoe het systeem werkt en waar je kunt vinden wat je wil.<br /> <br /> Let echter wel goed op, want voor sommige vaardigheden moet je investeren, dus doe je er goed aan soms ook de punten te bewaren voor later. Zodoende kun je precies het kennen en kunnen van je vindingrijke zwever aanpassen en het personage vormgeven waar jij mee wil spelen. Om nog maar te zwijgen over de vele opties met betrekking tot kleding en de voordelen die die met zich meebrengt en het vormgeven van je eigen gezicht.<br /> <br /> Fallout 3 lijkt al een spel waar je zo&rsquo;n beetje alles kunt aanpassen dat belangrijk is, maar in Fallout 4 gaat Bethesda nog een stap verder. Zo ben je nu in staat je wapens aan te passen door veel troep te verzamelen (dat verzamelen wordt zo echt een waardevol gameplay-aspect) en kun je nu ook steden, boerderijen en andere basissen aanpassen naar eigen inzicht. Helaas gebeurt dat laatste in first-person view, met maar weinig overzicht over het gebied.<br /> <br /> Bethesda heeft ook een ander belangrijk onderdeel van wapens, kleding en bescherming aangepast. Zo ben je niet alleen in staat extra bescherming bovenop bepaalde kleding te plaatsen, ook is het zo dat voor alles geldt dat het niet meer stuk kan. Zo hoef je dus geen extra wapens en kleding mee te nemen voor het geval je spullen kapot gaan en dat scheelt aanzienlijk voor de hoeveelheid spullen die je met je mee kunt dragen.<br /> <br /> Wel kan natuurlijk je power armor kapot, die je al heel vroeg in de game krijgt. Dat ding gaat niet voor eeuwig mee; maar als er iets kapot is, dan kun je het ook maken en dat doe je dus door waardevolle troep te verzamelen. Ook hebben die armors een energiebron nodig die niet voor handen liggen. Wil je die dus hebben, dan moet je de Commonwealth afspeuren naar afzetters (verkopers) of oude militaire legerbasissen, bewaakt door Mr. Gutsy.<br /> <br /> Fallout staat ook bekend om het V.A.T.S.-systeem: een middel om de tijd te vertragen en om jou als speler een voordeel in het gevecht te geven. Je kunt in dat systeem een lichaamsdeel selecteren en kijken hoe hoog de kans is dat je diegene raakt. In Fallout 3 lijkt het meer op een pauzesysteem, aangezien de vijand compleet bevroren wordt. Maar in Fallout 4 wordt de tijd vertraagd, zodat je rekening moet houden met de beweging van de vijand.<br /> <br /> Al die veranderingen &ndash; en meer &ndash; hebben er voor gezorgd dat je niet echt zorgeloos door het ogenschijnlijk verlaten landschap van Boston kunt wandelen (voor zover dat kon), aangezien er opeens veel meer strategische elementen zijn bijgekomen. Ook zijn er tal van nieuwe vijanden en vijanden die zelfs kunnen muteren als je niet snel bent, waardoor je te allen tijde moet opletten. Helemaal wanneer je in een stad bent &ndash; dan zijn er overal Super Mutants.<br /> <br /> En het zijn nou net de steden waar je moet zijn voor allerlei belangrijke zaken en missies. Anders dan in het vorige veel, is er nu veel meer kleur in een stad aanwezig, ook al viel er tweehonderd jaar geleden een atoombom naar beneden. De kleuren doen ons denken aan Bioshock Infinite en dat is misschien net even t&eacute; kleurrijk, waardoor het zijn rauwe rand verliest. Maar het is niets wat niet met een mod kan worden opgelost.<br /> <br /> Op de pc zijn modders al jaren bezig om games als Fallout 3 en Skyrim te verbeteren op allerlei manieren (niet gebieden, betere graphics, andere monsters, meer missies, et cetera) en met de release van Fallout 4 op Xbox One is het ook mogelijk die mods te downloaden (later kan dat ook op PS4). Op moment van schrijven zijn er nog geen mods beschikbaar op de consoles, dus hoe dat gaat uitpakken, weten we simpelweg nog niet.<br /> <br /> Maar hoe tof Fallout 4 ook is, de game is niet zonder gebreken. Zo komt het maar wat vaak voor dat je save file corrupt raakt (is mij gelukkig niet overkomen, maar ik heb heel veel screenshots gezien waarin dat wel het geval is) en heeft de game nog heel wat bugs (sommige computers zijn niet bereikbaar, non-playable characters die ineens niet aanspreekbaar zijn). Maar ook de opnieuw gebruikte assets zijn een doorn in het oog.<br /> <br /> Dat Fallout 4 op basis van de Elder Scrolls V: Skyrim-game is gemaakt (Bethesda heeft eerst die game geport naar PS4 en Xbox One), is niet erg. Maar er zijn wel heel veel dingen opnieuw gebruikt die echt opvallen, zoals animaties, kasten, sommige objecten en meer. Omdat zo gigantisch opvalt, stoorde ik me eraan. Plus: Fallout is niet voor iedereen bestemd; je moet echt van dit soort spellen houden om ervan te kunnen genieten.<br /> <br /> Want als je naar de kern van Fallout kijkt, dan doe je heel de game eigenlijk hetzelfde: die fetch quests. En als je het vergelijkt met Fallout 3, New Vegas of zelfs de recente Elder Scrolls-game (van dezelfde maker), dan verricht je al jaren dezelfde handelingen. Maar omdat de game je zo veel mogelijkheden geeft in het oplossen van alle problemen, valt het niet op. Fallout 4 is meer dan ooit een game die je opzuigt en heel lang vasthoudt.<br /> <br /> En dat doet het door ook een meer gestroomlijnde ervaring aan te bieden. Ben je bijvoorbeeld op zoek naar specifieke onderdelen voor je wapens, armor of etenswaren, dan kun je die dingen taggen. Ben je dan in de Commonwealth aan het rond banjeren, dan kun je precies zien wat je hebt getagd en alleen de spullen meenemen die je nodig hebt, zodat je niet met onnodig veel dingen rondsleept. Al raden we dat wel aan, hoe gek dat ook klinkt.<br /> <br /> Want alles dat je niet nodig hebt, kun je verkopen en van dat geld kun je weer troep kopen die je wel nodig hebt. Of je haalt de wapens en armor uit elkaar op &eacute;&eacute;n van de vele werkplekken in de game, voor zijn onderdelen. Bijna alles is uit elkaar te halen, behalve sommige speciale of quest items. En als je dan ook nog ondertussen met een missie bezig bent, dan heb je echt het gevoel goed bezig te zijn &ndash; alles dat je doet, doet ertoe.<br /> <br /> En zo&rsquo;n statement kun je maar bij weinig games plaatsen. Fallout 4 is misschien in de kern niet anders dan Fallout 3, New Vegas of die Elder Scrolls-titels van Bethesda, maar wanneer je kijkt naar alle toevoegingen aan de game(serie), dan kan ik niet anders dan concluderen dat ze allemaal waardevol zijn. Niets voelt overbodig aan en alles past perfect binnen de franchise. Deze game is voor iedereen die van rpg&rsquo;s of een ontzettend rijk avontuur houdt.

]]>
0
Backwards compatibility op Xbox One: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/backwards-compatibility-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/backwards-compatibility-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten#reacties Fri, 13 Nov 2015 16:04:46 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/backwards-compatibility-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten [b]Backwards compatibility op Xbox One[/b]<br /> In de zomer kondigde Microsoft de feature aan: backwards compatibility op Xbox One. Daarmee is het mogelijk om een selectie van Xbox 360-spellen te spelen op je Xbox One-spelcomputer, zonder dat dit extra geld of heel veel moeite kost. In dit artikel beantwoorden we alle vragen over backwards compatibility op Xbox One, omdat de functie ook deze vragen oproept. Microsoft heeft in de afgelopen maanden wel zijn best gedaan alles over backwards compatibility naar buiten te brengen &ndash; hier nemen we de belangrijkste dingen met je door.<br /> <br /> [b]Wat moet ik doen om backwards compatibility op mijn Xbox One te krijgen?[/b]<br /> Vanaf 12 november heeft Microsoft de grootste Xbox One-update ooit uitgebracht: de New Xbox One Experience. Met deze dashboard-update verandert er gigantisch veel aan de interface van je Xbox, maar achter de schermen gebeurt er ook heel wat. Wanneer je deze update ontvangt, dan is je Xbox One direct in staat Xbox 360-spellen af te spelen (deze functie wordt met NXOE meegeleverd). Deze feature kost je geen extra geld en wordt dus gratis voor iedereen met een Xbox One in huis &ndash; je hebt ook geen Gold-abonnement nodig.<br /> <br /> [b]Hoe speel ik Xbox 360-spellen op mijn Xbox One af?[/b]<br /> Xbox 360-spellen afspelen op je Xbox One kan op twee manieren. Dat kan door de fysieke game (de disc) in je Xbox One te stoppen. Mocht het &eacute;&eacute;n van de ondersteunende games zijn (daarover hieronder meer), dan zal de Xbox One de game herkennen en installeren. Heb je zo&rsquo;n game digitaal? Dan kun je hem uit de cloud downloaden, door naar Games &amp; Apps te gaan (RT op je homescherm) en helemaal naar rechts te scrollen. Na het installeren kun je de game direct opstarten en spelen, binnen de vertrouwde Xbox 360-interface.<br /> <br /> [b]Hoe bedien ik de Guide-knop op Xbox One?[/b]<br /> Op de Xbox 360 kun je op die grote, lichtgevende Xbox-knop drukken om de Guide op te roepen &ndash; dat menu dat over de game of app valt. Op Xbox One werkt het net even anders. Wanneer je nu op diezelfde lichtgevende knop drukt, dan ga je terug naar Home (aangezien het de Home-knop is). Speel je een Xbox 360-spel af op Xbox One, dan houd je tegelijkertijd de View- en Menu-knop ingedrukt (vergelijkbaar met de Select- en Start-knoppen). Vanaf daar werkt het Guide-menu zoals je dat gewend bent van je Xbox 360.<br /> <br /> [b]Welke Xbox 360-spellen kan ik op mijn Xbox One afspelen?[/b]<br /> Momenteel ondersteunt de Xbox One 104 Xbox 360-spellen. Communitymanager Larry &ldquo;Major Nelson&rdquo; Hryb heeft op de offici&euml;le nieuwssite van Xbox de lijst met beschikbare games gepubliceerd. Heb je bijvoorbeeld de game Rare Replay in je bezit, dan heb je al een tijdje toegang tot enkele Xbox 360-spellen. Voor de rest dien je dus de game digitaal of fysiek in je bezit te hebben. Microsoft heeft aangegeven maandelijks nieuwe games toe te voegen aan deze service &ndash; maar om welke dat gaat, zien we pas wanneer de maand (bijna) aanbreekt.<br /> <br /> [b]Waar kan ik mijn Xbox 360-games vinden die ik op mijn Xbox One kan afspelen?[/b]<br /> Zoals je hierboven kunt lezen, kun je dus zowel je fysieke als digitale games (die worden ondersteund) afspelen op je Xbox One. Speur je huis dus af naar de fysieke games en blader door je cloud games om te zien welke games je vanaf nu ook op Xbox One kunt spelen. Heb je deze games ge&iuml;nstalleerd, dan vind je ze voortaan onder Games &amp; Apps, helemaal onderaan het Home-scherm. Mocht je een fysieke game willen afspelen, dan dien je wel te allen tijde de disc in je Xbox One te hebben zitten &ndash; voor cloud games geldt dit niet.<br /> <br /> [b]Hoe herken ik de Xbox 360-spellen op mijn Xbox One?[/b]<br /> Wanneer je de games hebt ge&iuml;nstalleerd op de (externe!) harde schijf van de Xbox One, dan vind je ze dus onder Games &amp; Apps. Je herkent de titels aan de artwork die de originele box art ook bevat. Tevens vind je aan de linkerkant van het plaatje het Xbox 360-logo. Zo weet je dus altijd zeker dat je te maken hebt met een Xbox 360-game en niet eentje voor de One: die games hebben hun vertrouwde plaatjes nog altijd, zonder extra aanduiding. Zodoende hoef je ook geen game op te starten om zeker te weten of het een 360-game is.<br /> <br /> [b]Kan ik de Games with Gold voor Xbox 360 afspelen op Xbox One?[/b]<br /> De games die sinds vorige maand te downloaden zijn met Games with Gold (inclusief nog wat andere Microsoft-titels), zijn allemaal te spelen op je Xbox One. Dat betekent dus dat je voortaan niet twee games voor je Xbox One krijgt met een Gold-abonnement op zak, maar in totaal vier, aangezien je dus ook de 360-spellen op je Xbox One kunt downloaden. Uiteraard is het ook nog steeds mogelijk deze games op je Xbox 360 te spelen, mocht je dat willen. Ook hier hoef je als Gold-lid niets extra&rsquo;s voor te betalen &ndash; dit zit bij je abonnement.

]]>
0
Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 Wireless Audio 360 speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam1500-wam3500wam5500-wireless-audio-360-speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam1500-wam3500wam5500-wireless-audio-360-speakers#reacties Fri, 06 Nov 2015 15:52:47 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam1500-wam3500wam5500-wireless-audio-360-speakers [b]Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 &ndash; Wat is het?[/b]<br /> Samsung heeft eind oktober officieel de WAM1500, WAM3500 en de WAM550 uitgebracht in Nederland. Dit zijn Wireless Audio Multiroom 360-speakers. Dat houdt een aantal dingen in. Ten eerste zijn het draadloze speakers: de enige draad die je aan zult treffen, is de stroomkabel. Ten tweede kun je de speakers aansluiten op je WiFi-netwerk, waardoor je overal in huis kunt genieten van dezelfde muziek. De &lsquo;360&rsquo; in de naam staat voor het geluid: de audio wordt in alle richtingen gestuurd, waardoor er geen sweetspot ontstaat.<br /> <br /> Deze serie bestaat uit drie speakers, zoals hierboven aangegeven. De WAM1500 is de kleinste speaker, ook wel de R1 genoemd. De R3 is de middelste speakers (WAM3500) en de laatste is natuurlijk de WAM5500, oftewel de R5. Alle drie de speakers zijn te verbinden met je WiFi-netwerk, dit keer z&oacute;nder zo&rsquo;n duur, extra kastje als de Samsung Hub. Samsung heeft de Hub uit de ervaring kunnen halen en dat vergemakkelijkt het aansluitproces. Je hoeft namelijk niet meer vervelende handelingen verrichten wanneer je de speakers aansluit.<br /> <br /> Eerder hebben we op Homecinema Magazine al twee andere speakerseries binnen WAM 360 gerecenseerd. De kleinste speakers waren toen voorzien van een batterij, waardoor je ze prima kon gebruiken als Bluetooth-speaker voor op een picknick of op het strand. Dit keer is het echter niet het geval: de Samsung R1 werkt alleen wanneer je hem op het stroom zet en dat vonden we toch wel een tegenvaller. Helemaal omdat je flink voor de speaker betaalt, maar vooral omdat het geluid uit de kleine box van hoge kwaliteit is.<br /> <br /> Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 &ndash; Design<br /> <br /> In tegenstelling tot de twee eerder besproken series, heeft de nieuwe WAM 360-serie een traditionele speakerdesign gekregen. De drie speakers zien er dan ook identiek uit, op de grootte van de box na natuurlijk. Daar waar de WAM6500 en WAM7500 voorzien waren van een opvallend design met een soort omhulsel om de box, zien we nu dat Samsung gekozen heeft de speaker &lsquo;open&rsquo; te laten. Dat betekent dat je dus alleen de zwarte stof voor de hardware en hebt zitten en naar mijn mening komt dit het geluid ten goede.<br /> <br /> In principe hebben de WAM1500, WAM3500 en WAM5500 geen knoppen. Aan de bovenkant zit wel een grote schijf die van een soort touchpaneel is voorzien. In het midden zit een klein display die het logo van bijvoorbeeld Bluetooth toont wanneer je de modusknop indrukt en op zoek bent naar Bluetooth. We zijn er twee kleine uitsteeksels voor de volumeknoppen &ndash; voor de rest is de bovenkant helemaal plat. Het geeft de speakerset een bepaalde elegantie met zich mee en dat heeft het ook eigenlijk wel nodig wanneer je naar de rest kijkt.<br /> <br /> De speakers zijn namelijk niet mooi. Ze ogen simpel en goedkoop, terwijl de geluidskwaliteit het tegenovergestelde communiceert (daar later meer over). Opvallend is verder dat de kleinste speaker, de R1 (199 euro), een uitwendige voedingsadapter heeft, in tegenstelling tot de R3 (299 euro) en de R5 (399 euro) &ndash; daar zit de adapter wel ingebouwd. Het maakt de R1 net even wat omslachtiger in gebruik &ndash; tel daarbij boven op dat er geen oplaadbare batterij bij inbegrepen zit en je weet meteen naar welke box onze voorkeur het minste uitgaat.<br /> <br /> [b]Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 &ndash; Hoe werkt het?[/b]<br /> De speakers installeren gaat heel simpel. Je kiest een plek uit in huis, stopt de stekker in het stopcontact en kan meteen beginnen met koppelen &ndash; of dat nu via Bluetooth of WiFi gebeurt. Via Bluetooth gaat het op de vertrouwde manier. Je schakelt Bluetooth in door op de modusknop bovenop de speaker te drukken en zet tevens de verbinding aan op je smart device en kunt meteen beginnen met afspelen. Via WiFi gaat het dit keer echter anders, omdat Samsung heeft besloten de Samsung Hub (onnodige kostenpost) achterwege te laten.<br /> <br /> Wanneer je de speaker instelt op de WiFi-modus (door wederom op de modusknop te drukken, de speaker &lsquo;vertelt&rsquo; ook wanneer je de juiste modus bereikt hebt), dan ben je in een mum van tijd klaar. Je hebt daarvoor wel de Samsung Multiroom-applicatie nodig, maar die is gelukkig nog steeds gratis te downloaden uit Google Play en de App Store. Je zoekt de speaker op, vult je WiFi-wachtwoord in en klaar is Kees. Dat is echt stukken minder omslachtig dan met die Samsung Hub ertussen en komt de ervaring enorm ten goede.<br /> <br /> De bovenkant van de speaker is dus een soort touchpaneel. Met een simpele tap aan de bovenkant van het centrum kun je een nummer pauzeren en afspelen en met een simpele veeg van links naar rechts (of andersom) zoek je het volgende (of vorige) nummer op. De volumeknoppen zijn ook &lsquo;touch&rsquo;: echt indrukken is daardoor niet nodig. En hetzelfde geldt voor de modusknop. Het werkt hartstikke goed en zeer intu&iuml;tief &ndash; dit is wat ons betreft het beste designelement van de WAM1500, WAM3500 en de WAM5500-speakerset.<br /> <br /> Gebruik je alle drie de speakers over je WiFi-netwerk, dan heb je uiteraard de Samsung Multiroom-app nodig. Je hebt geen pc-programma meer nodig voor het afspelen van je muziek van je pc, omdat de app daar al toegang tot heeft dankzij het WiFi-netwerk &ndash; wederom een onderdeel waar Samsung een gestroomlijndere ervaring van heeft gemaakt. Voor de rest blijft de kritiek op de app bestaan: de nummers staan nog steeds niet in de goede volgorde en je kunt nog steeds niet kiezen uit een groter aanbod van streamingdiensten.<br /> <br /> [b]Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 &ndash; Geluidskwaliteit[/b]<br /> Omdat het geluid uit de speakers dit keer niet geblokkeerd wordt door een (dunne) plastic laag die de vorm bepaalt, is het geluid zuiverder dan ooit binnen de WAM-serie. Voor alle drie de speakers geldt dat de bass van het geluid mooi diep is, terwijl de hoge tonen en het stemgeluid van een zanger of zangeres scherp en ruisloos je oren binnenkomen. Tel daarbij op dat het geluid alle kanten op wordt gestuurd tijdens het luisteren en je houdt een zeer prettige luisterervaring over, ongeacht jouw positie ten opzichte van de speakers.<br /> <br /> Qua kwaliteit ontlopen de WAM3500 en WAM5500 elkaar niet zo veel. Wel is het zo dat de WAM1500 het slechtste uit de bus komt. De R1 scoort alleen slecht, omdat de R3 en R5 zo&rsquo;n fijne kwaliteit bieden. Het geluid van de R1 is wat holler, terwijl de R3 en de R5 een veel rijker en voller geluid kunnen produceren. Ook zit er nog verschil in of je muziek afspeelt via Bluetooth of WiFi. Onze voorkeur gaat uit naar WiFi, helemaal omdat het koppelproces net zo simpel is als het proces van de Bluetooth-verbinding.<br /> <br /> Wat helemaal een toffe ervaring is, is de Surround-modus die je kunt activeren vanuit de Samsung Multiroom-applicatie. Daarmee kun je de speaker groeperen, zodat over alle drie dezelfde muziek, op hetzelfde moment wordt afgespeeld, zonder enige vertraging. Staan de speakers in &eacute;&eacute;n kamer, dan hoor je pas hoe goed &lsquo;kamervullend geluid&rsquo; kan klinken. Helemaal ook omdat die speakers het geluid alle kanten opsturen, waardoor de muziek ook echt van alle kanten lijkt te komen. Helemaal met live-optredens is dit geweldig om naar te luisteren.<br /> <br /> [b]Samsung WAM1500, WAM3500 en WAM5500 &ndash; Conclusie[/b]<br /> Let niet op het design van deze speakers, want ze verhullen een geluidservaring die we nog niet zijn tegengekomen in de Samsung WAM-serie. Voor alle drie de speakers geldt dat ze een kraakhelder geluid kunnen produceren, met diepe basstonen en ruisloze hoge tonen. De kleinste speaker, de WAM1500, komt er met bekaaid van af in vergelijking met de andere twee: deze speaker heeft niet alleen een holler geluid, hij heeft ook geen oplaadbare batterij om het gemis van het vollere geluid op te vangen &ndash; dit is geen 200 euro waard.<br /> <br /> Van de drie speakers die ik heb uitgeprobeerd, gebruikte ik de R1 het minst. In combinatie met de andere speakers valt het holle geluid niet zo op, maar wanneer dit de enige speaker zou zijn die je gebruikt, dan hoor je het zeker. Verder heeft Samsung de WAM-serie op een hoop punten verbeterd: je hoeft geen pc-programma meer te installeren, het koppelproces met je WiFi-netwerk is versimpeld en de Samsung Hub is ook niet meer de extra onnodige aankoop, omdat Samsung je de speakers voortaan direct op het WiFi-netwerk laat aansluiten.<br /> <br /> Echter, de problemen met de Samsung-applicatie zijn er nog steeds: zo kun je nog niet uit een breder aanbod van muziekstreamingdiensten kiezen (Spotify, Napster en Deezer zijn gelukkig wel vertegenwoordigd) en ook is het zo dat wanneer je muziek vanaf je pc afspeelt, de nummers in een verkeerde volgorde staan. Toch kunnen we de R3 en R5 aanbevelen; al vinden we de prijzen aan de hoge kant. Voor zulke bedragen verwachten we mooiere speakers (aan de kwaliteit ligt het niet). Maar aan de andere kant: hoe maak je 360-graden-boxen &lsquo;mooi&rsquo;?

]]>
0
Dit kun je verwachten van het nieuwe dashboard op Xbox One http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-kun-je-verwachten-van-het-nieuwe-dashboard-op-xbox-one http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-kun-je-verwachten-van-het-nieuwe-dashboard-op-xbox-one#reacties Mon, 05 Oct 2015 15:09:36 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/dit-kun-je-verwachten-van-het-nieuwe-dashboard-op-xbox-one [b]The New Xbox Experience op Xbox One[/b]<br /> In november krijgen Xbox One-eigenaars allemaal een gratis update naar Windows 10. Microsoft heeft dit triomfantelijk &lsquo;the new Xbox experience&rsquo; genoemd. En in zekere zin klopt dat ook wel, aangezien je het dashboard van de spelcomputer straks niet meer zult herkennen. En hoewel het nieuwe dashboard er misschien simpeler dan het huidige uitziet, toont het bijna geen overeenkomsten met Windows 10. In plaats daarvan kun je de software het beste vergelijken met de gratis beschikbare Xbox-applicatie van het besturingssysteem.<br /> <br /> Een nieuw uiterlijk betekent vaak ook een nieuwe manier van navigeren. En dat is zeker het geval met de nieuwe Xbox-ervaring. E&eacute;n van de grootste wijzigingen is het feit dat je nu niet meer overal horizontaal, maar voornamelijk verticaal scrollt. Wanneer je je binnen een bepaalde tab bevindt, dan scroll je voortaan naar beneden om alle content te bekijken, in plaats van naar rechts zoals dat nu vaker het geval is. Daarnaast hebben we nu toegang tot andere en meer tabs aan de bovenkant van het menu &ndash; maar niets is echter nieuw te noemen.<br /> <br /> Zo is het kopje Pins verdwenen, is Friends opgegaan in Community, heet What&rsquo;s On voortaan OneGuide en zien we dat de Store is opgedeeld in verschillende categorie&euml;n. Je kunt nu direct kiezen uit Games, Apps, Movies &amp; TV en Music. Ook zijn er nieuwe controller-shortcuts toegevoegd. Wanneer je bijvoorbeeld op de linker trigger drukt, dan springt de interface terug naar het begin van de lijst. Doe je hetzelfde met de rechter trigger, dan gebeurt het tegenovergestelde en spring je direct naar de onderkant van de huidige pagina.<br /> <br /> Links van de interface bevindt zich de Guide. Wanneer je al gebruikmaakt van de Xbox-applicatie op Windows 10, dan ben je al bekend met dit hamburgermenu. Dit menu geeft je toegang tot veel verschillende functies, zoals Search, Friends, Party, Messages, Notifications, Settings en Snap Center. Het geeft gamers snel toegang tot de meest gebruikte features op de console. Je kunt dit hamburgermenu overigens altijd oproepen, ook vanuit apps en games, door de Xbox-knop twee keer snel in te drukken (nu krijg je dan de Snap UI te zien).<br /> <br /> Het hamburgermenu bevindt zich aan de linkerkant van het scherm, in tegenstelling tot wat nu het geval is. De Snap UI (die je ook oproept door tweemaal snel op de Xbox-knop te drukken, die je in staat stelt een app aan de zijkant van het scherm te snappen) verschijnt nu nog aan de rechterkant van je televisie. Het went sneller dan je denkt, voornamelijk omdat je de Snap UI toch niet zo vaak gebruikt als Microsoft voor ogen had. Daarom is dit &eacute;&eacute;n van de grootste verbeteringen die we tot nu toe hebben gezien op het nieuwe dashboard.<br /> <br /> Daarnaast heeft het Xbox One-team ook een aantal kleinere dingen aangepast, die we hieronder in een handig overzicht hebben gezet.<br /> <br /> - [b]De Home-pagina:[/b] Op deze pagina binnen het Xbox-dashboard zie je alle games en apps die je recentelijk hebt opgestart, evenals de sectie My Stuff. My Stuff is eigenlijk wat Pins voorheen was.<br /> - [b]Verbetering aan de vriendensectie:[/b] Wanneer je het hamburgermenu opent, dan kun je je vrienden sorteren op het standaard aanzicht of op recente spelers; dat is gelijk aan hoe het nu ook nog gaat. Maar omdat Windows 10 op Xbox One zo snel werkt, is dit de snelste manier om informatie over de spelers waarmee je speelt op te vragen.<br /> - [b]Verbeteringen aan de party:[/b] Je kunt uiteraard je vrienden uitnodigingen voor een Party vanuit de vriendenlijst, maar er is nu ook een dedicated Party-optie beschikbaar.<br /> - [b]Verbeteringen aan de notificaties:[/b] In het hamburgermenu vind je ook de notificaties. Daardoor hoef je niet je game te verlaten om te zien wat er zojuist onderin beeld gebeurde, maar kun je rechtstreeks uit de Guide bekijken wat die notificatie je vertelde.<br /> - [b]Snaps:[/b] Aangezien het menu zich nu links bevindt, bevinden de Snaps zich nu ook aan de linkerkant. Volgens Microsoft voelt dit natuurlijker aan dan het nu het geval was &ndash; wij vonden het gewoon handig, omdat het menu ook links zit.<br /> <br /> [b]De nieuwe Xbox-ervaring in de toekomst[/b]<br /> Dit is nog maar het begin van de nieuwe Xbox-ervaring, die in november voor iedereen moet verschijnen. Wij hebben hem alvast kunnen uitproberen, omdat we onderdeel zijn van het Xbox One Preview Program: een programma waarmee je van tevoren nieuwe Xbox-updates kunt ontvangen en uitproberen, met de kans dat je systeem nog wel eens kan vastlopen. Helaas is het Preview-programma nu vol en kan Microsoft geen nieuwe leden meer aannemen. In de toekomst belooft Microsoft nog meer prestatieverbeteringen en features toe te voegen.

]]>
0
Pro Evolution Soccer 2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/pro-evolution-soccer-2016 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/pro-evolution-soccer-2016#reacties Thu, 01 Oct 2015 09:20:34 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/pro-evolution-soccer-2016 FIFA loopt ieder jaar voorop in verkopen op Pro Evolution Soccer. Dat betekent echter niet dat het ook altijd de betere game is. Persoonlijk ben ik op FIFA uitgekeken. De game voelt oppervlakkig aan en in de meeste situaties kun je winnen wanneer je gewoonweg de beste spelers koopt. Zo werkt voetbal niet en Konami begrijpt dit al een tijdje &ndash; PES 2015 was bijvoorbeeld al ontzettend goed.<br /> <br /> Onze Jasper is dan wel gecharmeerd van FIFA en kan weer niet met PES overweg. En eerlijk gezegd bak ik er ook niets van wanneer ik tegen mijn vrienden speel in FIFA. Maar ja, mensen kopen FIFA nou eenmaal omdat mensen nou eenmaal FIFA kopen. En dat moet veranderen, want dit jaar heeft Konami mogelijk de betere voetbalgame. Wat zeg ik: dit is waarschijnlijk d&eacute; beste voetbalgame.<br /> <br /> Pro Evolution Soccer komt wellicht qua presentatie nog steeds niet in de buurt van FIFA. De menu&rsquo;s zijn nog steeds wat grof, maar inmiddels wel heel gebruiksvriendelijk. Ook zullen de animaties de FIFA-spelers nog niet kunnen bekoren en dat terwijl PES ook op grafisch gebied een enorme inhaalslag heeft gemaakt. Nog nooit heeft de serie er zo mooi uitgezien op een spelcomputer.<br /> <br /> De afgelopen paar jaar heb ik dit al gezegd en dit jaar zeg ik het opnieuw: in PES draait het echt om voetbal. De spelers hebben gewicht, de bal heeft gewicht en het spel zelf heeft ook gewicht. De keuzes die je op het veld maakt doen er namelijk net zo veel toe als de keuze die je voorafgaand aan een wedstrijd maakt. Welke speler neem je op in je team? Wie zet je op welke positie neer op het veld?<br /> <br /> In de afgelopen jaren heeft Konami een verborgen systeem ingebouwd die constant kijkt naar de cijfers onder de spelers en de bal. Die cijfers berekenen de congruentie tussen de spelers op het veld en in je team en zullen omhoog en omlaag gaan wanneer je die spelers bij elkaar plaatst. Zijn de special die echt compatibel met elkaar? Dan gaan de cijfers toch echt omlaag.<br /> <br /> Het is voor het eerst dat we er nu ook echt inzicht in krijgen en dat maakt deze PES eigenlijk dieper dan ooit tevoren, ondanks het feit dat het systeem al even aanwezig is. Op het veld ben je de speler, maar buiten het veld ben je de coach. Het gaat wellicht niet zo diep als een voetbalmanager, bijvoorbeeld die van SEGA, maar de gameplay is wel echt veel dieper dan bij FIFA het geval is.<br /> <br /> Ook betekent dit niet dat je uren kunt besteden aan het micromanagen van je team, maar er is zeker wel ruimte voor. Nogmaals: wil je een echte (digitale) voetbalmanager worden, dan zit je bij PES niet goed. Bij PES draait het namelijk om het spel en niet het regelen. Wanneer spelers niet op elkaar zijn ingespeeld, dan verloopt de wedstrijd ook niet echt zoals je hem voor ogen had.<br /> <br /> In Pro Evolution Soccer 2016 zul je dus spelers moeten uitkiezen op basis van hun kwaliteiten en congruentie met de rest van je team &ndash; je koopt een speler dus niet op naam. Messi betekent niet automatisch winst. Maar Robben betekent bijvoorbeeld wel dat je heel snel kunt reageren op situaties en de bal ook snel richting het doel van de tegenstander krijgt &ndash; dat is wat Robben nou eenmaal doet.<br /> <br /> Het systeem onder de voetbalmat zorgt er bijvoorbeeld ook voor dat wanneer een speler van het veld gehaald wordt &ndash; rode kaart, blessure &ndash; heel het team anders gaat spelen. Want je koos deze speler uit op basis van zijn kwaliteiten en niet op basis van zijn naam, dus zul je letterlijk moeten schakelen tussen speelstijlen om het gemis op te vangen &ndash; die nieuwe speler moet ook een plekje hebben.<br /> <br /> Gelukkig kun je nog altijd on the fly van opstellingen veranderen. Dat kan niet alleen wanneer je genoodzaakt bent om te verdedigen, maar ook wanneer je dus wil aanvallen. Of in het geval van het bovenstaande voorbeeld: wanneer er een andere speler op het veld staat. Je merkt dat je echt met een team te maken heb, vol individuele spelers. Spelers die elkaar horen aan te vullen en niet voor hun ego gaan.<br /> <br /> Over het algemeen kunnen we dus stellen dat Pro Evolution Soccer 2016 niet alleen beter is dan de 2015-versie, het is ook veel beter dan FIFA in het algemeen. De gameplay is vloeiend, scherp en strak en stelt spelers ook echt in staat te reageren op de situaties. De voetballers kunnen beter tackelen, passen en schieten en de algemene AI heeft ook een flinke boost gekregen ten opzichte van vorig jaar.<br /> <br /> Hoewel Pro Evolution Soccer 2015 al heel goed aanvoelde, zul je diezelfde conclusie niet meer kunnen trekken na het spelen van 2016. Daarvoor is de game veel vlotter en diepgaander geworden. Soms kan het voorkomen dat je een beetje uit de ervaring wordt gehaald vanwege het gebrek aan alle licenties, maar de gameplay is dit jaar z&oacute; goed uitgewerkt, dat we daar eigenlijk niet op willen letten.

]]>
0
Leo&#039;s Fortune http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/leos-fortune http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/leos-fortune#reacties Wed, 30 Sep 2015 13:30:18 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/leos-fortune Je zou het misschien niet zeggen als je naar hem kijkt, maar Leo uit Leo&rsquo;s Fortune heeft het gemaakt als engineer. Hij heeft daarmee een lading geld binnengesleept en is van elk identiek muntje gaan houden. Op een dag wordt echter zijn complete fortuin gestolen (ik kan me de Donkey Kong Country-muziek nog herinneren) en Leo besluit alles terug te halen &ndash; munt voor munt.<br /> <br /> Leo&rsquo;s Fortune is een physics platformgame. Dat betekent dat je rekening moet houden met dingen als momentum en gewicht en daar ook van moet profiteren wanneer dat kan of zelfs nodig is. De wereld is rondom Leo&rsquo;s eigenschappen gebouwd en de weg naar het einddoel is betegeld is goede muntjes. Het doel is dan ook om al die muntjes op te pakken en het level zo snel mogelijk te voltooien.<br /> <br /> Waarom een dief een pad van zulke waardevolle broodkruimels achterlaat en daarmee de woede van Leo letterlijk op z&rsquo;n nek haalt, weten wij ook niet, maar het geeft ons een goed gevoel elk muntje mee te pakken wie we in het level tegenkomen. Platformers worden vaak volgestouwd met nutteloze verzamelobjecten &ndash; deze muntjes geven niet alleen richting aan de speler, maar ook een doel aan de game.<br /> <br /> In totaal moet je je een weg navigeren door vijf verschillende werelden die Leo &ndash; en de speler &ndash; uitdagen het beste uit zichzelf te halen, binnen de grenzen van het spel. Die grenzen zijn niet heel breed, maar gelukkig werkt alles wel binnen de spelregels. De puzzels zijn vaak niet moeilijk, maar wel altijd leuk. Nergens heb je ook het idee iets niet te kunnen en dat speelt doorgaans erg fijn.<br /> <br /> Leo&rsquo;s manier van lopen is eigen een soort van schuiven en dat vergt gelukkig weinig tijd om aan te wennen. Zijn andere grote eigenschap is zichzelf kunnen opblazen en daardoor kunnen springen en zweven. Meer kan Leo niet &ndash; meer hoeft Leo ook niet te doen. Elk level heeft wel een of andere geinige methode waaruit je kunt opmaken dat de ontwikkelaar de eigenschappen van Leo goed begrijpt.<br /> <br /> Zo heb je een level waar je Leo in een ogenschijnlijk val des doods moet wurmen. Leo springt dan naar de bovenkant van het object en laat zich door een smalle gang vallen. Maar onderaan die gang zitten een paar van die dodelijke stekels en daar wil je niet op vallen. Net na het midden van de val zit een ruimte waarin Leo zichzelf kan opblazen en daardoor even kan blijven hangen. Zo voorkom je een dood.<br /> <br /> Mocht je nou onverhoopt toch afgaan, omdat je net naast een knopje de afgrond in springt, dan is het goed om te weten dat Leo&rsquo;s Fortune een vergevend checkpointsysteem heeft. Je bent namelijk nooit ver verwijderd van het punt waarop je bent doodgegaan. Daarnaast is het zo dat Leo&rsquo;s Fortune nieuwe mechanics blijft introduceren, die allemaal voortborduren op de kennis die je al hebt.<br /> <br /> En als dat nog allemaal niet genoeg is, dan zijn we ook blij met de graphics van de game. Op mobiele apparaten ziet het spel er al mooi uit, maar op het grote hd-scherm komen die graphics pas echt tot hun recht. Weelderige bossen wisselen onderwaterwerelden af en ondertussen krijgen we ook nog ijs- en junglelevels. De muziek is niet denderend, maar gelukkig ook niet vervelend.<br /> <br /> Leo&rsquo;s Fortune is al met al een heel fijn spel. De mechanics werken perfect (al is het springen soms onbetrouwbaar) en het is ook tof om te zien dat de game nieuwe mechanics op basis van oude regels introduceert. Audiovisueel gezien hebben we ook heel weinig aan te merken. Desondanks voelt de game niet heel origineel aan &ndash; maar laat dat alsjeblieft de pret niet drukken.

]]>
0
Oculus Rift: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/oculus-rift-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/oculus-rift-alles-dat-je-moet-weten#reacties Tue, 29 Sep 2015 14:35:09 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/oculus-rift-alles-dat-je-moet-weten [b]Dit is de Oculus Rift-bril[/b]<br /> De Oculus Rift is een virtual reality-bril die je op je hoofd zet en vastzet met banden aan de zij en bovenkant. In de headset bevindt een scherm, waar we het later over gaan hebben. Je bekijkt dat scherm door twee lenzen, die het beeld vergroten, maar niet korrelig maken. Door het beeld te vergroten, zorgt Oculus ervoor dat je altijd naar een scherm kijkt en niet bijvoorbeeld naar de zijkant van de bril. Dat zou je namelijk helemaal uit de virtuele ervaring kunnen halen. De lenzen zijn overigens aan te passen aan je eigen ogen.<br /> <br /> In de bril zit een moederbord, ARM-processor en chips voor de LED-verlichting. Dat laatste klinkt misschien een beetje vreemd, maar deze wearable heeft een externe accessoire nodig om te bepalen waar jij je op dit moment binnen de driedimensionale omgeving bevindt. De accessoire is klein en zwart en ziet eruit als een icrofoon en communiceert dus met de bril via die LED-lampjes. Oculus noemt dit het Constellation Tracking System. Die lampjes zitten aan zowel de voor- als achterkant, zodat je je ook kan omdraaien in virtual reality.<br /> <br /> Aan de Oculus Rift-headset zit een drie meter lange kabel waarmee je de wearable kunt aansluiten op je computer of laptop, zodat de pc weet wat met wat voor apparaat het te maken heeft. Videobeelden worden namelijk verstuurd via een HDMI-kabel, aangezien de bril zelf niet in staat is de grafische pracht te presenteren &ndash; daarvoor heeft het dus een pc nodig, die eigenlijk de berekeningen van de games op zich neemt. De bril stelt je in staat een virtuele wereld te verkennen, onder meer dus door de LED-lampjes en andere sensoren.<br /> <br /> Die andere sensoren zijn een magnetometer, een gyroscoop en een accelerometer, die allemaal helpen met het positioneren van de drager in die virtuele wereld. Sommige van deze onderdelen vind je ook in smartphones en bijvoorbeeld Wii-controllers, dus de techniek is al lang genoeg aanwezig om er iets van te kunnen maken. Verder beschikt de bril over een usb-aansluiting, waar je potentieel een controller op aan kunt sluiten. Het zorgt er in elk geval wel voor dat de bril meer stroom verbruikt &ndash; gelukkig hangt-ie dan altijd aan het stroom.<br /> <br /> [b]Oculus Rift: het scherm, de audio en de games[/b]<br /> De Oculus Rift heeft niet &eacute;&eacute;n, maar twee schermen aan boord, die allebei in staat zijn een resolutie van 2160 bij 1200 pixels te weergeven. Eerst was het idee om de Rift &eacute;&eacute;n scherm te geven, maar al gauw besloot het team voor twee schermen te gaan. Daarnaast kan Oculus Rift rekenen op ware 3D-audioverruimtelijking. Dat houdt simpel gezegd in dat ontwikkelaars van games en andere software in staat zijn geluid op basis van de positie van de drager te bepalen en zo kunnen aangeven of juist iets luid of zacht gepresenteerd moet worden.<br /> <br /> Om te luisteren naar die &lsquo;audio in de ruimte&rsquo; kun je ervoor kiezen gebruik te maken van de ingebouwde hoofdtelefoon. Maar mocht je die niet lekker vinden zitten, dan kun je die omwisselen voor je eigen koptelefoon, net wat je wil. De audio is gecodeerd in 360 graden-surround sound, iets dat de meeste moderne hoofdtelefoons wel zouden (kunnen) ondersteunen. De Oculus Rift wordt ook voorzien van zijn eigen controller, namelijk de Oculus Touch &ndash; de controllers doen ons nog het meeste denken als ge&euml;volueerde Wii Nunchuk-controllers.<br /> <br /> Sterker nog, daar lijken ze wel heel erg veel op. De controller is gevormd naar de hand en heeft aan de bovenkant een analoge knuppel evenals twee actieknoppen zitten. Aan de zijkanten bevinden zich nog twee triggers &ndash; dit geldt voor zowel het linker als het rechter stuk. De controllers zijn uiteraard draadloos en stellen spelers in staat de interactie aan te gaan met de digitale objecten. De Oculus Touch moet een intu&iuml;tieve besturing aanbieden als alternatief voor de traditionele Xbox-controller, die eveneens wordt ondersteund.<br /> <br /> [b]Oculus Rift en de Xbox-integratie[/b]<br /> Wanneer de Oculus Rift in het eerste kwartaal van 2016 uitkomt en je pc krachtig genoeg is het apparaat te ondersteunen, dan ben je straks in staat om je Xbox One-spellen te spelen op de virtual reality-bril. Dat heeft Phil Spencer, hoofd van de Xbox-afdeling, tijdens een perspresentatie van de Oculus Rift in juni 2015 bekendgemaakt. Dat is niet de enige link tussen de hardware: de Oculus Rift wordt straks ook verscheept met een Xbox One-controller, zodat je in principe meteen kunt beginnen met het spelen van games.<br /> <br /> Helaas werd tijdens die presentatie niet duidelijk of alle games daadwerkelijk speelbaar zouden zijn via de virtual reality-bril en of ze zouden worden geoptimaliseerd. Daarom is het nog even afwachten wat deze feature ons precies gaat brengen. Door deze samenwerking heeft Microsoft een antwoord op PlayStation VR van Sony, maar dan zonder risico of ontwikkelingskosten. Sony heeft laten weten dat de PlayStation VR-bril voor de zomer van 2016 uitkomt en 399 euro gaat kosten &ndash; net zo duur als een PlayStation 4 ongeveer.<br /> <br /> [b]Wanneer kan ik de Oculus Rift kopen?[/b]<br /> Aan het einde van het jaar is het mogelijk een pre-order te plaatsen voor de Oculus Rift, die vervolgens begin 2016 naar je zal worden verscheept. Mocht je &eacute;&eacute;n van die mensen zijn die ge&iuml;nteresseerd is in de virtual reality-bril, weet dan in elk geval dat je wordt aanbevolen een behoorlijk sterke Windows-pc te hebben. Ondersteuning voor Mac en andere pc-besturingssystemen zijn voorlopig van tafel. Hieronder staan de specificaties op een rijtje. Mocht je een dergelijk pc thuis hebben staan, dan heb je daar flink wat voor betaald.<br /> <br /> - NVIDIA GTX 970 / AMD 290 equivalent of nieuwer<br /> - Intel i5-4590 equivalent of nieuwer<br /> - 8GB+ werkgeheugenWindows 7 SP1 of nieuwer<br /> - 2x USB 3.0 ports<br /> - HDMI 1.3 video output, met ondersteuning voor 297MHz clock via een direct output architecture<br /> <br /> E&eacute;n van de belangrijkste aspecten is misschien nog wel de prijs. De development kit van de tweede generatie kostte 350 dollar; de oprichters van het bedrijf achter de Oculus hebben eerder wel aangegeven dat het apparaat tussen de twee- en vierhonderd euro zal kosten. Dat is misschien maar beter ook; de Xbox One kostte vijfhonderd euro, wat veel gamers net even te duur vonden voor een gameconsole en mediaspeler (wat de Oculus Rift in de kern ook is). Er valt dus nog een hoop te leren over het apparaat, maar dat is nog slechts een kwestie van tijd.

]]>
0
Penarium http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/penarium http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/penarium#reacties Tue, 29 Sep 2015 12:29:30 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/penarium Willy is een typische anti-held. Aan het begin van Penarium zien we hoe het iets te dikke jongetje wordt ontvoerd door een circusdirecteur, terwijl Willy zijn klusjes op de boerderij deed, en al gauw loopt de situatie helemaal uit de klauwen. Niet alleen wordt het jochie opgesloten in een kooi, hij krijgt ook nog de opdracht om een sadistisch publiek te entertainen. Met zijn leven.<br /> <br /> Penarium is een 2D arcadegame waarin we Willy helpen te navigeren door het Circus des Doods. Zo heet het circus niet &ndash; het circus heet Penarium &ndash; maar Circus des Doods klinkt minder vrolijk dan de naam die Self Made Miracle voor het Circus des Doods gekozen heeft. Want Penarium klinkt als een plek waar je als kind heen zou willen; maar na slechts &eacute;&eacute;n potje, wil je weer naar huis.<br /> <br /> Als Willy dan, want wij als toeschouwende speler (klinkt net zo tegenstrijdig als het is, maar je begrijpt wat ik bedoel), willen nog even blijven. Wat dat betreft zijn we net zo sadistisch als het publiek, maar proberen we ondertussen nog wel ons best te doen ervoor te zorgen dat Willy weer naar huis mag. Maar niet zonder &ndash; even snel gerekend &ndash; minstens tienduizend keer dood te gaan.<br /> <br /> Het Circus des Doods is namelijk een plek waar je als kandidaat niet wil zijn. Werkelijk waar alle obstakels in de Penarium hebben het op jou gemunt: een laser die nog langer is dan het speelveld en van links naar rechts (of andersom) beweegt, raketten die al dan niet doelzoekend zijn, draken die zomaar uit de grond of het plafond springen &ndash; je kunt het zo gek niet bedenken of je komt het tegen.<br /> <br /> Daarmee valt Penarium net even buiten de populariteit van games als Super Meat Boy, waarbij een strakke besturing evenals een vlot reactievermogen centraal staan om de vele vallen te overleven. Dat gezegd hebbende komt Penarium wellicht niet eens te laat, maar juist precies op tijd: het is namelijk alweer een tijdje geleden dat we een simpel, maar moeilijk spel tegenkwamen.<br /> <br /> Natuurlijk zijn er zat van dat soort games uitgekomen, maar geen van die games weet ons te bekoren zoals Penarium doet. Het h&eacute;&eacute;ft die strakke besturing van Super Meat Boy, evenals de vloeiende animaties en het snel oplopende getal van doodgaan. Ook heeft Penarium een ontzettend fijn game over-systeem: ga je dood, dan kun je meteen verdergaan met de game (aan het begin van het level).<br /> <br /> Penarium heeft twee singleplayer-modi. De eerste is een oneindigende arcademodus, waar je de taak krijgt zo veel mogelijk tonnetjes te verzamelen. Er zijn een aantal verschillende levels waarin je dat kunt doen en per level heb je een eigen highscorebord. Ook is er de verhaalmodus, waar je dus het doel hebt om thuis te komen en je papa weer in je armen te nemen.<br /> <br /> Om de verhalenmodus op te spelen, dien je verschillende opdrachten te voltooien. Het zijn er niet veel, maar ze zijn wel allemaal uitdagend: van die tonnetjes verzamelen tot het knappen van ballonnen en tussendoor mogen we ook nog speciale oli&euml;n in de juiste bakken doen. En dat terwijl die kleine zagen onze enkels willen afsnijden en die ijspegels onze hersenen willen doorboren.<br /> <br /> Self Made Miracle en al zijn freelancers hebben mooi werk afgeleverd met Penarium. Maar dat betekent niet dat er geen nadelen aanwezig zijn. Zo is het aantal gevaarlijke objecten in de game laag en heb je ze na een potje of twintig wel gezien. Ook is het zo dat er maar weinig verschillende uitdagingen en levels zijn. Laten we hopen dat een eventueel vervolg die problemen oplost.<br /> <br /> Tot het zover is heb je je handen vol aan Penarium. De achievement om 150 van die tonnetjes te breken haal je niet zomaar en ook de verhaalmodus geeft zich niet zomaar gewonnen. Tel daarbij op dat je ook nog een co&ouml;peratieve en een versus modus heeft en je kunt er vergif op innemen dat je deze game niet snel weg zult leggen. Spaar ondertussen maar wel alvast voor een nieuwe controller.

]]>
0
Guns, Gore and Cannoli http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/guns-gore-and-cannoli http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/guns-gore-and-cannoli#reacties Mon, 28 Sep 2015 12:45:03 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/guns-gore-and-cannoli Crazy Monkey Studios is een Belgische game-ontwikkelaar. Samen met animatiefilmmakers De Claeysbrothers hebben zij de game Guns, Gore and Cannoli ontwikkeld, die gebaseerd is op een korte film van De Claeysbrothers. In die short maken we kennis met een maffiosi uit de jaren twintig in Noord-Amerika, die de taak hebben gekregen een lading whiskey op te halen.<br /> <br /> Bij aankomst gaat het meteen fout. Wanneer de boot namelijk is aangemeerd, verschijnen er al de eerste zombies. Gewapend met een pistool, trekken de domme krachten erop uit die zombies neer te maaien en de whiskey op te halen &ndash; want een goede whiskey is natuurlijk heel wat waard. [b][url=https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;v=W0ABeg4oAAk]Deze toffe animatiefilm[/url][/b] uit 2004 alwwe is de basis van de game Guns, Gore en Cannoli.<br /> <br /> Wanneer je de film naast de game legt, dan valt op dat de game eigenlijk een soort interactieve versie van de film is. De handgetekende stijl wordt prachtig weergeven op een full hd-scherm en de animaties lopen ontzettend vloeiend over het scherm. De tekeningen zijn ook een stuk mooier dan tien jaar geleden en de effecten zoals regen en bloed, spatten bijna van je scherm af.<br /> <br /> In een interview dat ik iets meer dan een jaar geleden met de ontwikkelaars had, legde Steven Verbeek, mede-oprichter van Crazy Monkey Studios, ook aan mij uit dat het de bedoeling was van de korte film een game te maken en het leek hen daarbij een geweldig idee de tekenstijl en animatietechnieken uit de animatiefilm rechtstreeks in een spel te gieten.<br /> <br /> Ik kan niet anders doen dan concluderen dat die opzet gelukt is. Net zoals de film, is ook de game in een 2D-stijl gegoten. Er zijn wel diepte-elementen aanwezig, maar we kunnen niet spreken van een 2.5D-perspectief. Dat hoeft ook helemaal niet, want de game ziet er oogstrelend tof uit en dat komt dus onder meer door die handgetekende animaties en meer dan vloeiende bewegingen.<br /> <br /> Guns, Gore and Cannoli is een 2D-arcadespel in de stijl van Metal Slug. Je speelt met &eacute;&eacute;n van de vier maffiosi en schiet op zombies, bendeleden en militairen die het allemaal op jou gemunt hebben. Het schieten voelt ontzettend lekker aan en als je kijkt naar de animatie van de maffia, dan neemt-ie ook even voor een moment de juiste houding aan, met subtiele bewegingen.<br /> <br /> Daarnaast is het ook zo dat je al heel snel veel sterkere wapens krijgt en op dat moment vliegen de zombies je om de oren &ndash; letterlijk. De eerste shotgun zorgt er al voor dat je headshots kunt maken waar de zombies ook echt kapot van gaan en niet veel later krijg je toegang tot vlammenwerpers, raketwerpers en meer, naast natuurlijke je vertrouwde pistool en mitrailleur.<br /> <br /> Met welk wapen je ook schiet, het knallen blijft altijd lekker aanvoelen en de reactie van alle vijanden daarop, zijn ontzettend komisch in beeld gebracht. De lichaamsdelen vliegen in het rond en hoe groter de explosie, hoe groter de groep die je in &eacute;&eacute;n keer kunt aanpakken. Het is bevredigende gameplay zoals je dat kent uit de arcadehallen, maar dan bij je thuis, op de tv.<br /> <br /> Alles lijkt dan ook te kloppen aan Guns, Gore and Cannoli. De graphics, het geluid, de gameplay en de co&ouml;peratieve stand voor in totaal vier spelers. En natuurlijk de achievements, die sommige levels een nieuw en uitdagend doel geven. Het verlengt de verder korte game (je bent er maximaal drie uur mee bezig) niet aanzienlijk, maar lang genoeg om de aankoop te rechtvaardigen.<br /> <br /> Er zijn echter wel wat dingen waar ik me aan stoorde. Het herladen van sommige wapens duurde wel heel erg lang en in een snelle actiegame zoals deze was dat op sommige momenten funest. Het is het type realisme dat ik niet zoek in mijn arcadegames, waar ik zombies in neer knal die als mens de verkeerde lading (of juist de goede&hellip;) whiskey hebben gedronken.<br /> <br /> Ook het camerawerk in de co&ouml;peratieve modus werkte niet altijd mee. De camera lijkt niet in staat zich te kunnen concentreren op de groep, maar focust zich daarentegen altijd op &eacute;&eacute;n persoon &ndash; en die persoon wisselt wel eens. Daardoor gaan je medespelers soms onterecht dood of ben je je eigen personage voor een paar seconde kwijt en dat was toch wel heel jammer.<br /> <br /> Desondanks is dit een spel die we iedereen kunnen aanraden, of je hem nu alleen of met je vrienden speelt. De game ziet er fantastisch uit, heeft ontzettend veel humor (de typische Italiaanse maffia-karikaturen zijn voortreffelijk in beeld gebracht) en de gameplay is vlot en ontzettend bevredigend. Wij kunnen niet wachten op een mogelijk vervolg, die hopelijk iets langer duurt.<br /> <br /> Aan de andere kant is het ook ontzettend verfrissend dat dit spel niet te lang duurde, omdat elk moment fris, tof en grappig is.

]]>
0
Microsoft HoloLens: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/microsoft-hololens-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/microsoft-hololens-alles-dat-je-moet-weten#reacties Mon, 28 Sep 2015 10:06:08 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/microsoft-hololens-alles-dat-je-moet-weten [b]Dit is de Microsoft HoloLens[/b]<br /> Microsoft presenteerde begin 2015 de Microsoft HoloLens en zei dat je daarmee de wereld kunt bekijken met hologrammen. Maar die beschrijving klopt niet helemaal. Het beeld dat we van hologrammen hebben is dat we die allemaal kunnen zien wanneer ze geprojecteerd worden. De hologrammen die mensen zien met een HoloLens op, zien zij alleen. Daar hebben we een andere term vorm, die we al langer kennen in al vaker toegepast hebben zien worden: ar, oftewel augmented reality. Een laag bovenop de realiteit, als het ware.<br /> <br /> Om de Microsoft HoloLens te begrijpen, moeten we eerst weten wat augmented reality precies is. Nee, het is niet hetzelfde als virtual reality, zoals je in [b[url=http://wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-realityaugmented-reality-wat-zijn-de-verschillen]]dit uitgebreide artikel[/url][/b] kunt lezen. Daar waar virtual reality ons een geheel nieuwe wereld aanbiedt en ons afsluit van de echte, zien we dat augmented reality de huidige realiteit verbetert of versterkt (in elk geval aanpast). De laag bovenop de echte realiteit is de augmented reality-laag en biedt opties in de vorm van verschillende applicaties of zelfs games, zoals Minecraft.<br /> <br /> Je zou HoloLens tot een zeker niveau kunnen vergelijken met Google Glass: beide headset zijn voorzien van een ingebouwde projector, zet je op je hoofd en bouwen een extra laag op de realiteit. Daar houden de vergelijking wel op, aangezien de HoloLens veel geavanceerder is met zijn meerdere sensoren, betere projector en de mogelijkheid om projecties te laten verschijnen voor de drager. Aan boord zit tevens een accelerometer, gyroscoop en magnetometer die kan bepalen waar de gebruiker zich op dat moment bevindt in de realiteit.<br /> <br /> [b]Zo werkt de Microsoft HoloLens[/b]<br /> Het bepalen van de positie werkt ongeveer net zoals dat werkt met een virtual reality-bril en stelt de gebruiker in staat 3D-projecties van meerdere kanten te bekijken. Daardoor kun je de HoloLens bijvoorbeeld voor het modelleren van 3D-objecten gebruiken. De HoloLens heeft een eigen gpu en cpu (voor graphics en rekenkracht) en om die data te verwerken, is er ook een hpu aan boord: de holographic processing unit. Deze unit weet waar je naar kijkt, kan je bewegingen registeren en vertalen en kan je omgeving in kaart brengen.<br /> <br /> Je kunt de HoloLens dus al besturen, als het ware, door simpelweg te kijken en te bewegen (met je handen). De augmented reality-bril herkent je handen en kan bewegingen omzetten in interactie. Die interactie kun je ook bewerkstelligen met je stem, door middel van commando&rsquo;s. Daarnaast registreert HoloLens waar jij je ten opzichte van een object bevindt en kan die de audio van dat object aanpassen op die afstand, waardoor sommige dingen luider klinken wanneer je dichterbij komt. Ook kun je digitale dingen op een echt object plaatsen.<br /> <br /> [b]Windows 10-apps voor de Microsoft HoloLens[/b]<br /> De apps die de HoloLens ondersteunt, zijn in feite Windows 10-applicaties. Microsoft heeft verschillende keren herhaalt dat Windows 10 als platform universele apps ondersteunt: dat betekent dat een specifieke app prima kan werken op een computer of tablet en dezelfde functie kan aanbieden met de HoloLens op, maar dan met een compleet andere interface, die ingebakken zit. Om apps te kunnen maken, dienen ontwikkelaars gebruik te maken van &eacute;&eacute;n van de meest gebruikte gameontwikkelingomgevingen, Unity, en Visual Studio van Microsoft.<br /> <br /> Opvallend is echter dat wanneer een app draait op de HoloLens, het beeld van de gebruiker behoorlijk nauw is. Op de foto&rsquo;s zie je dat je ogen compleet bedekt worden door het glas, maar dat betekent (voor nu) niet dat het complete oppervlakte wordt gebruikt voor de projecties. Nee, in plaats daarvan is het beeld klein en merk je dat het wordt afgekapt wanneer je je ogen te veel naar links, rechts of beneden beweegt. Een ander nadeel is dat het apparaat nog behoorlijk log en zwaar is &ndash; hopelijk verandert dat dus nog in de toekomst.<br /> <br /> Verder is het goed om te weten dat Microsoft voornemens is multiplayer gaming te gaan ondersteunen met de HoloLens. Hoewel het apparaat in principe aanvankelijk bedoeld is voor de zakelijke markt, weten we inmiddels ook dat Mass Effect-ontwikkelaar Casey Hudson aan de helm van de gamestudio voor HoloLens-spellen staat &ndash; er zijn dus volop gameplannen. Verder hebben we genoeg video&rsquo;s kunnen bekijken om enthousiast te raken over de Microsoft HoloLens: er is namelijk enorm veel mogelijk.<br /> <br /> [b]Wanneer kan ik de Microsoft HoloLens verwachten?[/b]<br /> Wanneer de Microsoft HoloLens op de markt komt, is niet geheel duidelijk. Eerder liet Satya Nadella, de bestuursvoorzitter van Microsoft, weten dat het apparaat pas over vijf jaar op de markt komt, maar wanneer en in welke vorm is niet bekend. Tot die tijd zal Microsoft in elk geval blijven voorzien van toffe demo&rsquo;s, bijvoorbeeld tijdens beurzen zoals de E3 of de Gamescom, zodat pers en publiek ook daadwerkelijk enthousiast blijft over de augmented reality-bril, die, als die nu uit zou komen, duurder zou zijn dan een Xbox One.<br /> <br /> Wat ook nog onduidelijk is, is hoe lang de Microsoft HoloLens meegaat op een opgeladen batterij en of je hem kunt gebruiken wanneer je hem aan het opladen bent. Ook weten we nog niet wie er allemaal apps gaat maken voor het platform en hoe die apps er dan uit komen te zien. Daarnaast is nog onduidelijk hoe de interface van de HoloLens eruit ziet, wanneer je geen app hebt draaien. En zo zijn er nog een aantal voorbeelden op te noemen. Kortom, we hebben nog genoeg te ontdekken over de augmented reality-bril Microsoft HoloLens.

]]>
0
Mad Max http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mad-max http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mad-max#reacties Fri, 25 Sep 2015 11:04:37 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mad-max Mad Max is de ultieme sandbox game &ndash; letterlijk. Zoals je van een game die zich in het universum van Mad Max afspeelt kunt verwachten, begeef je je in een haast oneindigende zandoppervlakte, terwijl de motoren ronken, de vuisten je om de oren vliegen en de harpoenen voorbij zoefen. De ene auto is nog opvallender dan de andere en de regels zijn simpel: verlies je in de strijd om snelheid of kracht, dan ben je gewoonweg de pineut.<br /> <br /> Tot nu toe was Mad Max eigenlijk altijd een filmfranchise, met in de hoofdrol natuurlijk Max. De films en de game hebben &eacute;&eacute;n ding gemeen en dat is dat alleen de sterksten of de slimsten overwinnen in de woestijn. Omdat die woestijn zo groot is en je grote afstanden moet afleggen om van punt a naar punt b te komen, is brandstof altijd een waardevol middel geweest. En natuurlijk zo&rsquo;n beetje al het materiaal wat je onderweg tegenkomt.<br /> <br /> Want alle auto&rsquo;s in Mad Max zijn upgradebaar. En er zijn talloze mogelijkheid beschikbaar: stekels, wielen, type auto&rsquo;s &ndash; noem maar op. Je kunt bijna alles aanpassen, zowel boven als onder de motorkap, met als uiteindelijke doel de grootste moordmachine op wielen te maken. D&aacute;t is ook het doel in Mad Max de videogame. Het proces daar naar toe gaat eigenlijk heel geleidelijk. Ook al voel je je nogal overladen met info aan het begin van de game.<br /> <br /> Belangrijk is hoe de game omgaat met de informatieverstrekking. Heel goed, is onze conclusie, want voor we het wisten hadden we een moordmachine gebouwd waar we al snel tevreden mee waren. Je kunt dit doel al ongeveer op het midden van de game behalen, maar dan kom je erachter dat het doel pas de opening naar de game is. Naast een kort, maar krachtig verhaal, biedt Mad Max namelijk een hoop zij-activiteiten die alles uit je auto halen.<br /> <br /> En die zij-activiteiten zijn, in tegenstelling tot andere sandbox-spellen, goed ge&iuml;ntegreerd met het doel en het verhaal binnen de game, waardoor ze niet als rudimentair worden beschouwd. Wat je doet, lijkt er daadwerkelijk toe te doen &ndash; tot op zekere hoogte natuurlijk. Het zorgt er in elk geval voor dat je blijft spelen en verkennen in Mad Max en dat is toch wel een groot compliment voor wederom een sandbox-titel met een grote, open wereld.<br /> <br /> Want laten we eerlijk zijn: tegenwoordig zijn bijna alle grote actiefranchises een sandbox-game. Het lijkt haast wel een go-to-genre te worden voor ontwikkelaars die niet precies weten wat ze met een game aanmoeten. Maar bij Mad Max past het perfect: het rondrijden voelt ontzettend goed aan en het vechten met andere auto&rsquo;s is eveneens goed uitgewerkt. Ja, je kunt ook uit de auto stappen en dan met je vuisten erop los slaan, maar dat geniet niet de voorkeur.<br /> <br /> Omdat Mad Max een sandbox game is, heeft het wel een aantal standaard elementen, zoals middelen om de omgeving te verkennen. In Assassin&rsquo;s Creed, Far Cy en Batman doen we dit met bepaalde torens en in Mad Max doen we dit met luchtballonnen. Het voelt een beetje geforceerd aan, maar als je kijkt naar de noodzaak van benzine (en weet dat je met die benzine dus ook de luchtballon aanstuurt), dan valt het wel op z&rsquo;n plek.<br /> <br /> Waar we ook niet omheen kunnen, is het feit dat de Batman: Arkham-serie wederom als basis dient voor het vechtsysteem: druk op Y/driehoekje om te counteren, combo&rsquo;s opbouwen met een soortgelijk FreeFlow-combo-systeem en toegang krijgen tot speciale aanvallen wanneer je die combo verhoogt &ndash; het is allemaal niet nieuw, maar het is dan ook niet het belangrijkste in deze game. Wel kan het bij vlagen behoorlijk irritant worden.<br /> <br /> Je wil namelijk gewoon racen en die auto uitbouwen. Je wil beuken, je wil schieten, maar je wil niet slaan. Desondanks is het toch een groot element van de game. Wat helemaal erg is, is dat je niet aan een richel kunt hangen en ergens op kunt klimmen, waardoor je eigenlijk altijd overal omheen moet lopen wanneer je een rotsformatie van de verkeerde kant benadert. Waarom hiervoor gekozen is, wij hebben werkelijk waar geen idee.<br /> <br /> Grafisch hebben we te maken met een ontzettend mooi spel. Hoewel de zandoppervlakte natuurlijk nogal leeg is, voelt die wel levendig aan. Zo nu en dan kom je vijanden of spannende locaties tegen, bijvoorbeeld. Ook gaat het spel goed met kleur om en zijn er maar weinig momenten waarop je je niet kunt vergapen aan de omgeving. Qua geluid hebben we ook niets te klagen, aangezien de auto&rsquo;s heerlijk kunnen ronken.<br /> <br /> Nee, Mad Max is geen game zonder problemen. Maar het zijn problemen waar je doorheen kunt kijken, omdat het belangrijkste tijdens je avontuur voorop staat en dat is plezier. Mad Max is namelijk bovenal een toffe, leuke en vette game, die liefhebbers van sandbox- en autospellen eigenlijk niet mogen missen. Laten we nu maar hopen dat de game niet overschaduwt door dat andere vette spel: Metal Gear Solid V: The Phantom Pain.

]]>
0
Metal Gear Solid V: The Phantom Pain http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/metal-gear-solid-v-the-phantom-pain http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/metal-gear-solid-v-the-phantom-pain#reacties Wed, 23 Sep 2015 11:02:21 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/metal-gear-solid-v-the-phantom-pain Wanneer de Game of the Year-verkiezing wereldwijd plaatsvinden, dan is de kans groot dat je naast games als The Witcher 3: Wild Hunt, ook spellen als Metal Gear Solid V: The Phantom Pain zult tegenkomen. Van oorsprong staat de Metal Gear Solid-serie bekend om zijn stealth gameplay: rondsluipen en niet gezien worden, terwijl je toch je doel behaalt, staan hierin centraal.<br /> <br /> In principe is er aan de basis van de serie niet gesleuteld. Je kunt nog steeds de wereld verkennen door op je tenen te lopen en je buik te kruipen en hebt dan nog steeds alle middelen in handen om de vijand om te leggen en het doel te behalen. Dat is fijn; zeker voor de doorgewinterde Metal Gear Solid-fan-vanaf-het-eerste-uur, die eigenlijk al genoeg vernieuwing voorgeschoteld krijgt.<br /> <br /> Vernieuwing in de vorm van een gigantische open wereld die zijn weerga niet kent. Zo kan het bijvoorbeeld voorkomen dat wanneer je een basis probeert binnen te sluipen en vijanden hebt getagd (zodat je ze ook kunt volgen), je die later tegenkomt op een andere plek op de kaart, wanneer blijkt dat ze van basis naar basis zijn gelopen &ndash; zoiets hebben we eigenlijk nog niets gezien in gaming.<br /> <br /> Ook het bijhouden van een complete (militaire) basis is iets volledig nieuws voor de Metal Gear Solid-serie. Het is een trend in het gaming-landschap om spelers de leiding over een of andere basis te geven, aangezien we dit steeds vaker tegenkomen. We klagen niet &ndash; zeker ik persoonlijk niet, aangezien ik altijd meer uur in het micromanagen van die basis stop dat goed voor iemand is.<br /> <br /> En reken er maar op dat je constant ook bezig zult zijn met die basis, aangezien je constant nieuwe toevoegingen kunt versturen. Je kunt niet alleen items naar je basis brengen (door middel van een ballon &ndash; het is een beetje gek, maar past binnen de absurditeit van de serie als geheel), maar ook vijanden die het voorheen op jou gemunt hadden. Zo blijf je eigenlijk constant opbouwen.<br /> <br /> Mocht je nou nog nooit een Metal Gear Solid-game hebben gespeeld, omdat stealth gameplay niets voor jou is, geen nood. Metal Gear Solid V: The Phantom Pain heeft genoeg trucjes om je over te halen te (blijven) spelen, aangezien je ook guns blazin&rsquo; kampen omver kunt schieten. Daarnaast beschik je ook over teamleden en kun je zelfs hulp inschakelen van helikopters.<br /> <br /> Het punt is dat Metal Gear Solid dit keer meer dan alleen stealth gameplay aanbiedt en eigenlijk ook aantrekkelijk zou moeten zijn voor de mensen die niet van nauwe gangen, maar van open werelden houden. Of voor de mensen die graag met verschillende gadgets spelen. Of juist met een rocket launcher. Je kunt het zo gek niet bedenken, of je kunt het wel doen in Metal Gear Solid V.<br /> <br /> Echter, er zijn ook minder goede aspecten aan het spel, maar die kom je vaak pas aan het einde tegen. Zo kunnen de verschillende missies later als een grote herhaling aanvoelen, omdat ze zijn gelabeld als &lsquo;enhanced missions&rsquo;. Dat is jammer, vooral ook omdat het tweede gedeelte van de game zo gehaast aanvoelt, niet in de laatste plaats door het einde (waar we niet te veel over vertellen).<br /> <br /> Er bestaan ook allerlei wilde verhalen over het bestaan van een derde deel binnen de game, die op het laatste moment geschrapt zou zijn &ndash; kijkend naar het einde van het tweede deel zou dan het &eacute;&eacute;n en ander verklaren. Mocht het daadwerkelijk waar zijn, dan hopen we enkel dat dit derde deel nog wordt uitgebracht als downloadable content, zodat we het &eacute;chte einde kunnen ervaren.<br /> <br /> Metal Gear Solid V: The Phantom Pain bevat vijftig missies in totaal in het verhaal en bevat daarna nog eens honderdvijftig plus zijmissies die je kunt voltooien, maar die zijn volledig optioneel. Al met al kun je echt wel tientallen uren, misschien wel tot 150 uur, in deze game stoppen, zonder dat het je echt gaat vervelen. Ja, zelfs ondanks de kritiek dat de missies repetitief aanvoelen.<br /> <br /> Het krachtigste punt van Metal Gear Solid V is namelijk de gameplay. Je kunt elke missies klaren zoals je wil en wordt nooit gedwongen iets te doen zoals de ontwikkelaar dat voor ogen had (al is er wel een scoresysteem, waar je niet echt op hoeft te letten). Ook dwingt de game je om om te gaan met de fouten die je maakt en geeft het je daarvoor genoeg middelen.<br /> <br /> Dat de gameplay het krachtigste punt van de game is, is eigenlijk opvallend: meestal krijgt het verhaal het podium, maar die lijkt nu volledig naar achteren te zijn verschoven. Het is zelfs zo erg dat we aan het einde moesten bedenken waar we ook alweer mee bezig waren, omdat dit deel geen ellenlange cutscenes heeft zoals voorgaande delen, met Metal Gear Solid 4 voorop.<br /> <br /> Ondanks de negatieve punten kunnen we Metal Gear Solid V: The Phantom Pain eigenlijk aan iedereen aanraden. Houd je van stealth gameplay? Of juist meer van actie? Speel je graag met gadgets? Houd je ervan om teamgenoten aan te sturen? Vind je de micromanagementaspecten in videogames leuk? Mocht je ergens ja op geantwoord hebben, dan is dit het spel voor jou.

]]>
0
Harde schijf aansluiten op je Xbox One: zo werkt het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harde-schijf-aansluiten-op-je-xbox-one-zo-werkt-het http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harde-schijf-aansluiten-op-je-xbox-one-zo-werkt-het#reacties Tue, 22 Sep 2015 12:14:53 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/harde-schijf-aansluiten-op-je-xbox-one-zo-werkt-het [b]Meer ruimte op Xbox One dankzij externe harde schijven[/b]<br /> Over &eacute;&eacute;n dingen kunnen we het allemaal eens zijn: die interne harde schijven van de Xbox One en PlayStation 4 zijn een lachertje. Helemaal wanneer je bedenkt dat je tegenwoordig verplicht bent om games te installeren op de console en dat de gamesindustrie toch langzaamaan aanstuurt op een digitale distributie, waardoor je eigenlijk altijd ruimte tekort komt. Beide consoles zijn nu ongeveer twee jaar uit, dus is de kans aannemelijk dat je harde schijf vol zit. Heb je een Xbox One, dan kun je dat probleem eigenlijk snel oplossen.<br /> <br /> Eigenlijk is het van de zotte dat je als gamer als snel tegen het limiet van de opslagcapaciteit van een Xbox One aanloopt. Wanneer je de console koopt, dan heb je niet eens de volle beschikking over de aangegeven opslagruimte. En dat je op een later moment wederom tientallen euro&rsquo;s moet uitgeven aan een externe harde schijf, kon je ons vijf jaar geleden ook niet verkopen. Maar dit is de tijd waarin we nu leven &ndash; iedere keer games moeten verwijderen om een andere te kunnen installeren is natuurlijk alles behalve een ideale situatie.<br /> <br /> [b]Harde schijf op je Xbox One aansluiten &ndash; de voorbereidingen[/b]<br /> Voor PS4-bezitters geldt eigenlijk dat ze voorlopig de pineut zijn. Wil je daar de opslagcapaciteit vergroten, dan dien je aan de slag te gaan met een schroevendraaier en moet je de originele harde schijf vervangen voor een nieuwe, wat voor sommige mensen, mogelijk, een ingewikkeld proces is. Xbox One-bezitters hebben het wat gemakkelijk, aangezien zij gewoon een externe harde schijf kunnen kopen en die kunnen aansluiten op &eacute;&eacute;n van de drie beschikbare USB-aansluitingen op het apparaat. Die schijf moet dan wel aan &eacute;&eacute;n voorwaarde voldoen.<br /> <br /> De externe harde schijf moet USB 3.0 ondersteunen. Heb je nog ergens een oude harde schijf liggen die dat niet doet, dan heb je er helaas niets aan in combinatie met een Xbox One. De kans is dus groot dat je een nieuwe schijf moet kopen. Zelf heb ik er meteen maar &eacute;&eacute;n van 4TB gekocht, zodat ik er voorlopig geen omkijken meer naar heb. De Xbox One heeft geen limiet op het aantal terabytes dat het kan lezen, maar je kunt niet meer dan drie externe schijven tegelijkertijd aansluiten. Wel is er een minimum van tenminste 256GB.<br /> <br /> Welke harde schijf je het geld waard vind, is een keuze die je zelf moet maken. Zolang de schijf een USB 3.0-kabel heeft, zit je goed. Dan mag je zelf weten of je een bepaald merk, een bepaald aantal giga- of terabytes of er eentje met of zonder stroomkabel wil, dat maakt voor de Xbox One niet uit. Vaak is het natuurlijk wel zo dat je naar verhouding minder betaalt voor meer ruimte, maar het bedrag dat je in een keer moet neertellen, zal wel even slikken zijn. Reken maar op bedragen van rond de 140, 150 of 160 euro per schijf.<br /> <br /> [b]Externe harde schijf aansluiten op Xbox One[/b]<br /> Nu we alle voorbereidingen achter de rug hebben, kunnen we de harde schijf aansluiten. Mij werd vertelt dat je de USB-kabel in de Xbox en de schijf doet en dat de spelcomputer de rest zou moeten doen &ndash; dat bleek echter niet het geval. Wanneer je de schijf aansluit, dan verschijnt de notificatie in beeld dat de externe opslagruimte klaar voor gebruik is, als media-apparaat. Maar wij willen hem natuurlijk voor games en saves gebruiken en daarvoor moet je toch nog even wat extra handelingen verrichten onder het kopje instellingen.<br /> <br /> - Open de instellingen door op het knopje met de drie streepjes te drukken;<br /> - Open vervolgens Systeem;<br /> - Navigeer naar Opslag beheren.<br /> <br /> Daar zie je de enkele opties staan. In mijn geval zien we drie opslagmedia: de interne schijf, de externe harde schijf voor games en nog een harde schijf voor het afspelen van media, zoals films, series en muziek. Mijn gameschijf heeft Kaemz, maar aanvankelijk heeft die externe harde schijf nog geen naam.<br /> <br /> - Selecteer nu de externe harde schijf;<br /> - Kies de optie &lsquo;formatteer voor games en apps;<br /> - Hernoem de harde schijf als je dat leuk vindt (is ook handig voor je eigen overzicht);Wacht vijf tot tien seconden en start de Xbox One helemaal opnieuw op (niet in slaapstand, maar echt uit);<br /> - Klaar is kees: je kunt de harde schijf nu gebruiken voor je Xbox One.<br /> <br /> Een externe harde schijf heeft meer voordelen dan alleen extra ruimte aanbieden op je spelcomputer. Het toeval wil namelijk dat de verbinding tussen de externe schijf en de Xbox sneller is dan de verbinding tussen de interne schijf en de Xbox One. Je kunt games dus sneller installeren en de laadtijden zullen iets korter zijn dan je gewend bent. Ook kun je de harde schijf ontkoppelen en meenemen naar je vrienden; daardoor hoef je een spel in kwestie niet opnieuw te downloaden naar de console van je vriend en kun je direct beginnen met spelen

]]>
0
Tizen: wat is het en hoe werkt het op een smartwatch wearable? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tizen-wat-is-hethoe-werkt-het-op-een-smartwatch-wearable http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tizen-wat-is-hethoe-werkt-het-op-een-smartwatch-wearable#reacties Tue, 22 Sep 2015 11:40:50 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tizen-wat-is-hethoe-werkt-het-op-een-smartwatch-wearable [b]Tizen: te vinden op smartphones en meer[/b]<br /> Mocht de naam Tizen je nog niets zeggen, dan kan dat kloppen. Tizen is een besturingssysteem gebaseerd op Linux en is open source (net zoals Android). Het systeem bestaat al sinds 2012 en is, vooral in het Oosten, terug te vinden op een aantal slimme apparaten, zoals smartphones, televisies en ook smartwatches. In Nederland zien we Tizen dit jaar voor het eerst op tv&rsquo;s van Samsung terug. Tizen bestaat niet om het wiel opnieuw uit te vinden. In plaats daarvan concentreert het zich op gebruiksvriendelijkheid en lijkt het enorm op Android &ndash; voornamelijk omdat de basis van beide platformen gelijk aan elkaar is.<br /> <br /> Het grote verschil tussen Tizen en Android is het gebruik van apps. Het is niet zo dat Tizen helemaal geen apps kan draaien, maar het systeem doet het wel op een andere manier, waar een logische gedachtegang achter zit. Geen enkele app is native, zoals ze dat noemen: dat betekent dat (het gros van) de apps die beschikbaar zijn voor Tizen niet speciaal voor het platform gemaakt zijn, zoals dat met Android en iOS, en hun smartwatch-platformen, wel het geval is. In plaats daarvan maakt Tizen gebruik van het populaire HTML5.<br /> <br /> In theorie is het daardoor zo dat wanneer je een app in HTML5 maakt, je hem niet alleen op het web kunt laten draaien maar ook dus op een apparaat met daarop Tizen als besturingssysteem. Echter, helaas is het zo dat HTML5 nou niet bekendstaat als h&eacute;t middel om apps soepel te laten draaien en dat is misschien &eacute;&eacute;n van de redenen dat het OS nog geen vaart heeft gekregen. Dat weerhoudt bedrijven als Intel en Samsung er echter niet van om alsnog flink te investeren in het alternatief voor Android, op een al verzadigde markt van OS&rsquo;en.<br /> <br /> [b]Tizen op een wearable, zoals de smartwatch[/b]<br /> Momenteel heb je al een aantal smartwatches die op Tizen draaien, zoals de Samsung Gear S en de Samsung Gear S2. Over het algemeen zijn de ervaring wat het uiterlijk betreft positief, omdat beide besturingssystemen qua uiterlijk niet van elkaar te onderscheiden zijn, ook wanneer je kijkt naar de icoontjes, de instellingen en de features. Wel is het zo dat een Gear S met Tizen veel meer aanpassingsmogelijkheden heeft dan bijvoorbeeld een Huawei Watch met Android Wear, het Android-smartwatch-platform van Google.<br /> <br /> Zo kun je op een dergelijke Gear S niet alleen de lettergrootte, maar ook het lettertype, de kleuren voor de schermpjes, de achtergronden en nog veel meer aanpassen. Tizen wordt geleverd met een aantal standaard apps, zoals een adresboek, sms-applicatie, kalender en een app waarmee je kunt bellen, evenals verschillende widget (die via een 3G-verbinding recente informatie kunnen weergeven). Ook kun je een browser als Opera Mini downloaden voor het platform en officieel gaan surfen op je pols &ndash; los van het feit of het gemakkelijk is.<br /> <br /> Daarnaast overstijgt een Gear S met Tizen een moderne smartwatch zoals de Huawei Watch met Android Wear al in functies. Zo biedt het systeem ondersteuning aan voor een muziekspeler en kun je je muziek direct vanaf je pols beluisteren. Ook kun je geluidjes instellen voor de verschillende notificaties. Daarnaast is er standaard ondersteuning voor ingebouwde camera&rsquo;s. Google ondersteunt dat nog allemaal niet met Android Wear en Apple doet dit soort dingen ook niet met zijn eigen smartwatch-platform, genaamd watchOS.<br /> <br /> Opvallend is dat zowel de Apple Watch als de verschillende smartwatches met Android Wear echt als een extensie van je smartphone fungeren. Gelukkig is daar met de introductie van WiFi-ondersteuning voor Android Wear al gedeeltelijk verandering in gekomen. Desondanks willen Apple en Google hun platform graag simpel houden. Natuurlijk hoeft dat niet erg te zijn, want er is overal wel een markt voor. Desondanks zien we ook dat Apple langzaamaan steeds meer features en functies toevoegt middels software-updates.<br /> <br /> [b]De nadelen van Tizen als OS[/b]<br /> We hebben al &eacute;&eacute;n belangrijk nadeel genoemd van het Tizen OS: de applicaties. Hoewel software-ontwikkelaars die al in HTML5 werken weinig extra hoeven te doen, is HTML5 nou niet het platform waarvan je soepele apps kunt verwachten. Dat is helaas niet het enige dat het platform tegenhoudt. Ook is het zo dat er maar weinig producten bestaan waarmee je je Tizen-smartwatch kunt koppelen. De eerste Gear S was slechts met een handjevol Samsung-apparaten te combineren &ndash; Android in het algemeen (of iOS) was niet mogelijk.<br /> <br /> Het is ook niet van tevoren duidelijk welke smartphones en tablets je wel kunt gebruiken in combinatie met een Tizen-horloge. Bij Android Wear weten we dat een Android-apparaat tenminste Android-versie 4.3 nodig heeft om gekoppeld te kunnen worden aan een Android Wear-smartwatch. Maar bij Tizen is dat op dit moment nog onduidelijk. Ondertussen gonst het van de geruchten over de aankomende Samsung Gear S2: ondersteunt-ie nou wel of geen iOS? Hij ondersteunt wel Android-smartphones vanaf Android 4.4 en meer dan 1.5 GB RAM.<br /> <br /> Een ander aspect dat Tizen nog wel eens kan gaan tegenhouden is het feit dat het OS nogal veel menu&rsquo;s en instellingen heeft. Ja, dat is van twee kanten te bekijken, aangezien veel opties vaak een pr&eacute; is. Maar het kan toekomstige kopers ervan weerhouden voor een Tizen-smartwatch te gaan, omdat een smartwatch het leven simpeler moet maken. Momenteel heeft &lsquo;de smartwatch&rsquo; in het algemeen nog geen groot nut en bestaan ze vooral voor het gemak &ndash; en voor de mensen die een uitgebreide fitnesstracker willen hebben, natuurlijk.<br /> <br /> [b]De toekomst van Tizen[/b]<br /> Ondanks de nadelen blijft voornamelijk Samsung flink investeren in het besturingssysteem. In juli van 2015 kondigde het bedrijf namelijk enkele plannen aan voor het platform, die helaas niet allemaal betrekking zullen hebben op de smartwatch-markt. Zo krijgt Tizen ondersteuning voor 64 bit, internet-of-things-toepassingen, simpele en sterke beveiliging, evenals ondersteuning voor meerdere gebruikers en natuurlijk &ndash; met iedere update &ndash; prestatieverbeteringen en andere verbeterde aspecten die zich voornamelijk onder de motorkap bevinden.<br /> <br /> Welke van de bovenstaande functies ook beschikbaar zullen zijn voor de smartwatches, is echter nog niet bekend &ndash; maar ondersteuning voor meerdere apparaten die je zou kunnen koppelen is in elk geval welkom. Mocht de ontwikkeling van Tizen zich in een positieve lijn voortzetten &ndash; waar het wel op lijkt met een megabedrijf als Samsung erachter &ndash; dan hebben Google en Apple het straks nog moeilijk op de smartwatch-markt. Samsung lijkt namelijk een prima alternatief &ndash; en mogelijk zelfs vangnet &ndash; te hebben gevonden voor Android (Wear).<br />

]]>
0
Lumini http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lumini http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lumini#reacties Tue, 22 Sep 2015 10:58:39 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/lumini In Lumini, een game van de jonge Nederlandse ontwikkelaar Speelbaars, speel je met een groepje wezens die een onbekende wereld moeten verkennen. Vanaf het eerste moment voelt het spel als een rustig en redelijk risicoloos avontuur aan, aangezien ontdekken en puzzels oplossen vrijwel altijd voorop staan tijdens het spelen. Maar dat betekent niet dat er geen gevaar dreigt.<br /> <br /> Onderweg kom je natuurlijk wel wat monsters tegen, die je in principe allemaal zou kunnen verslaan. Maar kijkend naar de achievementlijst op Steam, gaan we ervan uit dat Speelbaars liever zou zien dat je het niet doet, om het rustige karakter van de game te bewaken. Desondanks heb je wel de mogelijkheid die vijanden aan te pakken als je dat zou willen, maar niet direct.<br /> <br /> Je hebt namelijk de beschikking over vier verschillende soorten Lumini, waarvan &eacute;&eacute;n soort in staat is vijanden aan te pakken. Maar die kom je (niet veel) later in je avontuur pas tegen. Tegen die tijd heb je geleerd dat je onderweg die glimmende bloembollen moet verzamelen en dat daardoor de groep steeds groter wordt. Ook ben je behendig geworden in het ontwijken van vijanden.<br /> <br /> Puzzels oplossen staat echter voorop in Lumini en die hebben vrijwel allemaal te maken met de omgeving. Helaas is het zo dat veel van dezelfde soorten puzzels vaker terugkomen dan je zou willen en daardoor weet je al snel hoe je die puzzels moet oplossen &ndash; het zorgt snel voor een bepaalde vermoeidheid tijdens het spelen, aangezien je maar al te vaak met repetitieve gameplay te maken krijgt.<br /> <br /> Tel daarbij op dat je Lumini eigenlijk in anderhalf tot twee uur kunt uitspelen en dat je daarna eigenlijk niets meer uit de game kunt halen, omdat dit alles is dat de game te bieden heeft. De repetitieve gameplay weegt daardoor nog zwaarder mee en dat terwijl het concept van de game best wel tof is en vooral het uiterlijk van Lumini je uitnodigt deze game op z&rsquo;n minst uit te proberen.<br /> <br /> Ja, er zijn nog wat kleine trucjes die Speelbaars uithaalt die best geinig zijn: zo kun je de groep opsplitsen en twee groepen tegelijkertijd aansturen (doe dit wel met een controller, want met een toetsenbord is dit niet te doen), maar ook dat wordt heel snel saai. Lumini daagt je nergens uit en weet na het eerste half uur de speler niet meer te verrassen, de mysterieuze wereld ten spijt.<br /> <br /> Op het eerste gezicht oogt Lumini als een diepgaand avontuur die een ervaring brengt zoals je hem niet vaak zou tegenkomen. Maar wanneer je de game opstart, dan kom je al snel tot de conclusie dat Lumini qua ervaring weinig anders te bieden heeft dan andere exploratiespellen en ook helemaal geen indruk achterlaat. En dat terwijl de game, jaren geleden, juist zo veelbelovend leek.

]]>
0
Virtual reality en augmented reality: wat zijn de verschillen? http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-realityaugmented-reality-wat-zijn-de-verschillen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-realityaugmented-reality-wat-zijn-de-verschillen#reacties Mon, 21 Sep 2015 11:34:00 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/virtual-realityaugmented-reality-wat-zijn-de-verschillen [b]Virtual reality versus augmented reality[/b]<br /> Het zal niet lang meer duren voordat je ook mensen buiten een grote elektronicabeurs met een frappante bril of headset op ziet. Zelf hebben wij tijdens de IFA 2015 in Berlijn kunnen spelen met de OSVR Hacker Dev Kit-virtual reality bril: een vr-bril die een standaard voor virtual reality wil neerzetten. Dat is nogal een nobel streven, maar ook eentje die duidelijk nodig is. Want wat is virtual reality nu eigenlijk en wat zijn de mogelijkheden? En wat houdt augmented reality dan in en wat kun je daarmee?<br /> <br /> Het idee van een virtuele werkelijkheid (letterlijke vertaling van virtual reality) is niet nieuw. In de jaren negentig kwam het fenomeen al voor en zijn verschillende bedrijven er niet in geslaagd er een goed werkend product omheen te bouwen. De laatste spijker in de deksel van de doodskist is ongetwijfeld de Virtual Boy van Nintendo geweest. Dit is een virtual reality-bril op een standaard, voorzien van een eigen controller en een handjevol spellen. Nintendo verkocht er slechts honderden exemplaren van &ndash; totaal geen succes dus.<br /> <br /> Los van het feit dat de bril slechts enkele rode kleuren kon toveren op het kleine schermpje binnenin de bril (wat niet voor een obstakel hoefde te zorgen, aangezien de zeer succesvolle Game Boy, eveneens van Nintendo, alleen maar groene kleuren presenteerde op het schermpje) was het vooral het feit dat mensen al snel misselijk werden van het 3D-effect dat ervoor zorgde dat dit product niet van de grond kwam. Ook gaven mensen aan nek- en rugklachten te krijgen van de verplichte positie waarin je moest gamen. Allerminst enerverend.<br /> <br /> [b]Virtual reality &ndash; jaren later[/b]<br /> Dat is nu wel anders, met virtual reality-brillen die klein genoeg zijn gewoon op het hoofd gedragen te worden. Maar wat is virtual reality nu precies? Virtual reality betekent letterlijk virtuele realiteit. Je kunt het vergelijken met een 3D-videogame, waarin je het personage in alle vrijheid kunt laten bewegen door middel van een controllerinput. Het verschil tussen een traditioneel videospel en een virtual reality-bril is dat je bij een traditioneel videospel een televisie (of handheld spelcomputer) nodig hebt om te kunnen gamen.<br /> <br /> Met een virtual reality-bril op vervang je als het ware de echte wereld voor de virtuele en is het aan de ontwikkelaar van software (programma&rsquo;s, games) om de gebruiker te doen vergeten dat de wereld virtueel is. Daarbij helpt het dat de virtual reality-brillen zijn voorzien van sensoren waarmee je ook daadwerkelijk rond kunt kijken wanneer je je hoofd beweegt. Ook zijn er al accessoires waarmee je je handen kunt digitaliseren, zodat het de grens tussen de virtuele en de echte wereld ook daadwerkelijk dunner begint de worden.<br /> <br /> [b]Augmented reality lijkt het voorlopig &#039;te winnen&#039;[/b]<br /> Wat is dan augmented reality? Het Engelse woord &lsquo;augment&rsquo; kun je vrij vertalen naar Nederlandse woorden als verhogen, verbeteren en aanbrengen. Met die woorden kun je al een mooie, passende omschrijving van augmented reality maken: augmented reality brengt een extra laag informatie aan aan de werkelijke realiteit en verbetert daarmee mogelijk manier van leven, werken en de alledaagse taken. Neem bijvoorbeeld Google Glass: een bril met een ingebouwde projector en een glazen raam als het ware. H&eacute;t voorbeeld van augmented reality.<br /> <br /> Google Glass kun je in veel situaties gebruiken. Zo kun je een routebeschrijving over de werkelijkheid laten projecteren, bijvoorbeeld voor in de auto. Zo kun je beter het verkeer en de omgeving om je heen in de gaten houden, omdat je je ogen nooit echt van de weg hoeft te houden. Microsoft werkt ook aan een augmented reality-bril, genaamd de HoloLens. Het bedrijf strooit met verwarrende termen als &lsquo;hologrammen&rsquo;, maar in feite doet deze bril hetzelfde als Google Glass, maar dan net even wat stappen geavanceerder dan Google&rsquo;s ar-bril.<br /> <br /> Je zou kunnen stellen dat augmented reality het beste van zowel de virtuele als de echte wereld combineert, omdat je, bijvoorbeeld met de Microsoft HoloLens, ook in staat bent te communiceren met de digitale projecties. Wanneer je naast iemand staat met zo&rsquo;n bril op, dan zie je hem letterlijk in het luchtledige knijpen, duwen, trekken en doen, maar degene met de bril is op dat moment bezig met de interactie van de objecten om hem heen &ndash; die hij alleen zien. Op de bovenstaande afbeelding kun je een impressie zien van hoe dat er dan uitziet.<br /> <br /> [b]Verschil en overeenkomsten[/b]<br /> Zowel virtual als augmented reality hebben het doel de dragers onder te dompelen in techniek, maar doen dit beide dus op verschillende manieren. Daar waar dragers van een augmented reality-bril de wereld om hen heen nog kunnen zien, reizen de virtual reality-brildragers af naar een wereld waarin ze alleen zijn (of met andere vr-brillen dragers, op het moment dat multiplayer gaming in vr groot wordt). Voorlopig lijkt het er ook op dat virtual reality groot gaat worden met gaming en dat zien we ook terug in de aankomende modellen.<br /> <br /> Zo werkt Sony op dit moment aan PlayStation VR, eerder bekend als Project Morpheus. Gameplatformhouder Valve werkt met HTC aan de HTC Vive, Oculus en Facebook maken al jaren furore met de Oculus Rift-bril, Samsung heeft een Oculus Rift-achtige bril, Gear VR, die werkt met Samsung-smartphones (en werkt ondertussen aan een nieuwe versie), Razer werkt aan de OSVR en Google heeft, naast zijn augmented reality-bril, ook Google Cardboard, een kartonnen houder voor je smartphone die een vr-ervaring aanbiedt.<br /> <br /> [b]De toekomst van virtual en augmented reality[/b]<br /> Tussen januari 2016 en zomer 2016 verschijnen er een aantal virtual reality-brillen op de markt, terwijl augmented reality-apparaten allang bestaan en gekocht kunnen worden. Toegegeven, de bestaande ar-producten zijn niet allemaal wearables: neem bijvoorbeeld de Nintendo 3DS, die door middel van speciale kaartjes enkele Nintendo-figuren tot leven kan brengen in de echte wereld. Google Glass is ook een tijdje te koop geweest, ook al is dat nu niet meer het geval en zal dat voorlopig ook niet meer gebeuren, mede dankzij een nieuw model.<br /> <br /> De mogelijkheden voor beide platformen lijken in elk geval eindeloos. Augmented reality kan ons in alledaagse taken of bijvoorbeeld op het werk helpen met simpele toepassingen die ons niet uit de echte wereld halen, terwijl virtual reality de gamemarkt kan gaan overspoelen met zijn potenti&euml;le succes, dat geheel afhankelijk lijkt te zijn van de prijs van zo&rsquo;n bril. De prijzen liggen nu echter hoog (je kunt daar bijvoorbeeld een spelcomputer of pc van kopen waar je meer mee kunt), maar voor een early adopter is natuurlijk niets te gek.<br /> <br /> Welke van de twee technieken uiteindelijk als winnaar uit de bus komt, is nu nog niet te zeggen. Als je dat al zou kunnen stellen, aangezien beide wearable-devices dusdanig van elkaar verschillen, dat ze mogelijk niet eens dezelfde doelgroep of markt zullen delen. Het grote voordeel van augmented reality is dat het ons niet uit de echte wereld haalt, terwijl het voordeel van virtual reality dat juist wel kan doen &ndash; waarschijnlijk gaat augmented reality heel groot worden op de zakelijke markt, terwijl virtual reality dat wordt qua entertainment.

]]>
0
The Bridge http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-bridge http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-bridge#reacties Fri, 18 Sep 2015 10:56:00 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-bridge De puzzelgame The Bridge tovert een indrukwekkend en unieke ervaring op het scherm, terwijl het erin slaagt controls simpel te houden. Dat betekent echt niet dat je simpele gameplay kunt verwachten, want The Bridge is alles behalve standaard. Je zou zelfs kunnen stellen dat het leentjebuur speelt bij een beroemd kunstenaar.<br /> <br /> Maar zo ver wil ik niet gaan. Ja, esthetisch gezien zou je kunnen stellen dat wanneer M.C. Escher nog had geleefd, hij deze game zou hebben gemaakt. Maar helaas is het niet zo dat die kunstvorm ook zijn weg vindt in het design van de puzzel van het level &ndash; het level zelf ziet er daarentegen juist wel des te Escher-achtig uit.<br /> <br /> Het werkt niet in het nadeel van The Bridge, want de puzzels die het biedt zijn al ingewikkeld genoeg. Als we dan ook nog ondertussen moet begrijpen op welke plek we ons bevinden ten opzichte van een ander object &ndash; wat je wel doet, maar niet zoals de manier waarop je kijkt naar een Escher-schilderij &ndash; dan wordt het wel heel ingewikkeld.<br /> <br /> In The Bridge bestuur je niet het mannetje op het scherm, maar beweeg je het level om dat mannetje heen met je triggers. Je kunt twee kanten op (links en rechts) en kunt zo alle puzzels oplossen die gepresenteerd worden. Door het level te draaien, dwing je de objecten op het scherm te bewegen vanwege de zwaartekracht.<br /> <br /> Ballen beginnen te rollen, hangende lampen beginnen te draaien (daar zit soms een geheim in!), sleutels beginnen te schuiven en het niet-zo-speelbare personage begint met lopen &ndash; en als je het heel bont maakt, kan hij ook nog vallen. Je gebruikt dus maar twee knoppen en met die twee knoppen los je de puzzel op.<br /> <br /> Klinkt behoorlijk simpel, toch? Nou, geloof me, dat is het dus niet. Vaak is het zelfs zo dat de simpel ogende puzzels het meest moeilijk zijn, helemaal wanneer je voor de achievements gaat. Zo kun je uren bezig zijn met &eacute;&eacute;n level terwijl die eigenlijk maar een paar minuten van je dag hoort te kosten &ndash; dat soort perikelen.<br /> <br /> E&eacute;n van de levels waar ik het over heb, heeft slechts &eacute;&eacute;n bal, &eacute;&eacute;n drukknop (om de deur te openen) en natuurlijk het personage zelf. Nu moet de bal naar de drukknop en daarop blijven liggen en jij moet bij de deur zien te geraken, maar wanneer je de bal aanraakt, dan ga je af. Oh en de bal heeft andere zwaartekrachtregels dan jij.<br /> <br /> Dit is een voorbeeld van een puzzel die je later in de game tegenkomt. Gelukkig bouwt The Bridge zijn moeilijkheidsgraad wel op, maar bij het level waar wij een tijd lang vastgezeten hebben, lijkt geen einde aan de komen. De verschillende lagen, objecten en sleutels kunnen je het in veel gevallen erg lastig maken.<br /> <br /> Maar dat is nog niet eens het probleem van The Bridge &ndash; sterker nog, om die moeilijkheid speel je juist dit soort puzzelgames. Het is dan ook fantastisch. Het enige dat ik op de game aan te merken heb, is het feit dat het niet alle gameplay-onderdelen goed introduceert, waardoor je soms onnodig vast komt te zitten.<br /> <br /> Voor de rest kan ik alleen maar meegeven dat dit een game is die de meest doorgewinterde puzzelfanaat letterlijk op z&rsquo;n kop gaat zetten &ndash; nogmaals: helemaal wanneer je de achievements wil halen. The Bridge is ontworpen met het idee het de speler lastig te maken, maar dat geeft je na afloop van het level, een ontzettend goed gevoel.

]]>
0
Hands-on: OSVR Hacker Dev Kit virtual reality-bril http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-osvr-hacker-dev-kit-virtual-reality-bril http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-osvr-hacker-dev-kit-virtual-reality-bril#reacties Fri, 11 Sep 2015 09:37:19 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-osvr-hacker-dev-kit-virtual-reality-bril [b]Hands-on met de OSVR Hacker Dev Kit[/b]<br /> Opeens draaide die jongen in zijn witte t-shirt zich om. Hij glimlachte, maar niet iemand op de beursvloer. Nee, hij had een virtual reality-bril op. Het was heel even een ongemakkelijk moment en pas wanneer je zelf eens bent afgereisd naar de virtuele wereld, dan begrijp je pas hoe zoiets voelt. Je begeeft je namelijk letterlijk in een andere wereld, terwijl de echte wereld gewoon om je heen doorgaat. Dit was slechts &eacute;&eacute;n van de &ndash; in verhouding &ndash; weinige plekken op de IFA in Berlijn waar we aan de slag konden met een vr-bril.<br /> <br /> De bril die wij hebben uitgeprobeerd, is die van Razer. Razer is een computeraccessoiremerk dat ook een eigen Android TV-spelcomputer in het assortiment heeft en onlangs het gefaalde project Ouya heeft overgenomen. Dat het bedrijf investeert in virtual reality is helemaal niet zo vreemd, omdat het concept van die realiteit niet zo ver van gaming vandaan ligt. Natuurlijk kun je nog meer toepassingen bedenken die met vr zouden werken, zoals bijvoorbeeld videobellen of presentaties geven, maar gaming is en blijft belangrijk.<br /> <br /> De OSVR Hacker Dev Kit, zoals het apparaat voorlopig nog heet, is dus een virtual reality-bril. Het is techniek verpakt in een compacte jas, die je vervolgens op je hoofd zet alsof het een soort masker of zwembril is. Wanneer je de bril op hebt, dan zie je niets meer van de omgeving om je heen: de nauwe omsluiting zorgt ervoor dat al het licht van buitenaf geblokkeerd wordt. Door middel van elastische banden wordt er gezorgd dat de bril ook niet zomaar af valt. En dat is nodig, aangezien je in de vr-wereld &lsquo;gewoon&rsquo; om je heen kunt kijken.<br /> <br /> Voor mij persoonlijk was dit niet de eerste keer dat ik in aanraking kwam met virtual reality, aangezien ik twee jaar geleden al eerder de Oculus Rift op mijn gezicht hebt gehad. Ik speelde destijds wederom een game: skydiving. En dat was behoorlijk spannend, omdat ik de grond op me zag afkomen terwijl ik mijn hoofd naar beneden bewoog. Ik keek om me heen en zag niets anders dan een blauwe lucht en wat witte wolken en omdat ik ook een hoofdtelefoon op had, hoorde ik ook niet wat er verder om me heen gebeurde: wat een beleving.<br /> <br /> In de afgelopen twee jaar is er een hoop veranderd op het gebied van virtual reality en dat is nog voordat het product echt op de markt is verschenen. Verschillende bedrijven werken nu allemaal aan een vr-bril, waaronder Sony en HTC nog, die tussen januari 2016 en juni 2016 op de markt zouden moeten verschijnen. Dan maakt het grote publiek pas kennis met goedwerkende virtual reality-gameplay en dat mag ook wel; want op dat moment zijn de verschillende brillen al jaren in ontwikkeling geweest en moet het resultaat wel goed zijn.<br /> <br /> Met de OSVR mikt Razer niet meteen op de high-end gamer: de gaming headset vertoont beelden die te vergelijken zijn met spellen die het afgelopen jaar op de Xbox 360 en PlayStation 3 zijn uitgebracht, in een lekkere hoge framerate. Het is dus niet het nieuwste van het nieuwste, maar dat geeft ook niet; zolang de beleving maar op orde is, dan kan het Razer nog wel eens gaan lukken een standaard voor virtual reality gaming neer te zetten. Hoe het bedrijf dat gaat doen, valt nog te bezien. Mijn bevinding met de bril was in elk geval in orde.<br /> <br /> Wat meteen opviel toen ik de bril opzette, was het gewicht. Daar waar ik de Oculus Rift destijds nog zwaar vond aanvoelen, merkte ik eigenlijk bij de OSVR heel weinig van het feit dat er een bril aan m&rsquo;n gezicht zat vastgeplakt. De controller die ik vast had, had wat weg van een Xbox 360-controller, maar dan iets hoekiger en log, maar niet ongemakkelijk en ook zeker niet van slechte kwaliteit. De knoppen waren responsief, de analoge knuppels reageerden goed op de input en over het algemeen vertaalde de bril de input goed in-game.<br /> <br /> Ik speelde een futuristische racegame die te vergelijken is met F-Zero van Nintendo of WipeOut van Sony: ik vloog met honderden kilometers per uur over een baan in de vorm van een cilinder en ik kon om die cilinder heen vliegen als ik dat zou willen. Onderweg moest ik opletten voor rode en groene zones: raakte ik rood aan, dan ging ik langzamer en raakte ik groen aan, dan ging ik sneller. Ik kronkelde letterlijk over de baan en het mooie was dat ik naar rechts en naar links keek om te zien hoe de bocht zou aflopen op de baan.<br /> <br /> Normaliter kun je dat doen door de camera in een spel te draaien. Speel je met een camera die achter de auto hangt dan werkt het net even anders dan wanneer je in de cockpit of achter het stuur zit en in het geval van de racegame op OSVR, zat ik in de cockpit. Alles voelde in eigenlijk aan zoals het aan hoorde te voelen. Tenminste, laat ik dat goed verwoorden: alles voelde aan zoals ik onbewust dacht dat het aan zou voelen of zoals ik, op basis van die ene ervaring, verwachte dat het zou gaan voelen. Vr-experts zijn er op dit moment nog niet.<br /> <br /> En dat was eigenlijk wel, aangezien er maar &eacute;&eacute;n game te spelen tijdens de demo (logisch, want dan konden er meer mensen spelen met de bril). ik werd tijdens het spel niet misselijk, de bril reageerde op mijn bewegingen en presenteerde een te verwachten uitkomst, waardoor de ervaring alleen maar positief was. Ik kan dan ook niet wachten om vanaf begin volgend jaar de verschillende brillen van Sony, Microsoft, HTC, Razer (nog een keer natuurlijk!) en meer voor het echt uit te proberen &ndash; want dit smaakt zeker naar meer.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Motorola Moto 360 (2nd Gen) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-360-2nd-gen http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-360-2nd-gen#reacties Sat, 05 Sep 2015 09:47:40 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-motorola-moto-360-2nd-gen [b]Hands-on met de Moto 360-smartwatch (2nd Gen)[/b]<br /> Aan smartwatches hebben we geen gebrek op deze 2015-editie van de IFA-beurs. Dit jaar hebben een aantal grote fabrikanten laten zien wat ze binnenkort of dit najaar in huis hebben. Eerder bespraken we daarom al op Wearables Magazine de horloges van Asus (ZenWatch 2) en de nieuwe van Samsung (Gear S2). Over het algemeen geldt voor de besproken smartwatches dat ze weinig te klagen overlaten, omdat het design van de slimme horloges in de smaak valt en zowel Android Wear als Tizen prima platformen (blijken) te zijn.<br /> <br /> Datzelfde kunnen we ook zeggen over de tweede generatie Moto 360-smartwatches. Dit slimme horloge is straks in vier verschillende versies beschikbaar. Grofweg kun je de horloges indelen in twee formaten voor de mannen (42mm en 46mm), eentje voor de vrouwen (42mm) en eentje voor de sporters (m/v, 42mm). Het 46mm-model voor mannen is vergelijkbaar met het originele model, terwijl de 42mm-modellen voor mannen en vrouwen ietwat dunner en smaller is. De Sport-editie is net even wat lijviger, vanwege andere hardware.<br /> <br /> Het Sport-model heeft andere hardware in de zin van een aangepast LCD-display, dat ook nog goed leesbaar is in de zon, wanneer je buiten lekker aan het hardlopen bent. Ook kun je met de Sport je afgelegde afstand bijhouden en je route in kaart brengen dankzij de ingebouwde GPS-chip. Afhankelijk van je keuze wat de grootte betreft, kunnen we eigenlijk niet anders stellen dat de Moto 360 (2nd Gen) prettig om je pols blijft zitten en als een normaal horloge aanvoelt &ndash; hij voelt niet log aan en is ook niet zwaar of iets dergelijks.<br /> <br /> Naast de Snapdragon 400, die geklokt is op 1,2GHz, is er ook 512MB aan werkgeheugen en 4GB aan intern geheugen aanwezig. Het 42 mm-model heeft een scherm van 1,37 inch en een resolutie van 360 bij 325 pixels. Het grote model krijgt een scherm van 1,56 inch, met dezelfde resolutie als op het kleinere model. We hebben de slimme horloges naast elkaar gehouden en konden eigenlijk geen verschil opmerken tussen de modellen, waardoor dezelfde resolutie voor de verschillende modellen eigenlijk geen probleem vormt.<br /> <br /> Motorola heeft maar weinig veranderd aan het uiterlijk van de smartwatch. Het horloge heeft hetzelfde platte band-design als zijn voorganger, terwijl dat voor ons gevoel allang niet meer hoeft, kijkende naar de Gear S2 van Samsung of de Huawei Watch, waar later een hands-on-artikel van over verschijnt. Motorola zet vooral in op aanpassingsmogelijkheden: met alle beschikbare bandjes en de twee aparte groottes, kun je in totaal wel tot driehonderd verschillende combinaties maken, hebben we ons laten vertellen.<br /> <br /> Opvallend aan het mannenmodel van 42mm is dat er nog een variant van verschijnt, eentje die een iets breder opzetstuk krijgt voor de horlogebanden. Daardoor hebben mannen straks nog meer keuze uit de banden die zij willen hebben. Dat betekent dus dat mannen eigenlijk altijd de keuze hebben uit bandjes van 20mm, terwijl vrouwen het moeten doen met 16mm-banden. Maar laten we niet in hokjes denken: vrouwen kunnen gemakkelijk dat grotere model hebben en andersom moet natuurlijk ook geen probleem zijn. Net wat je wil.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De versies voor mannen en vrouwen zouden over enkele weken op de markt moeten uitkomen voor een prijs van om en nabij de 300 euro. Het Sport-model moet later dit jaar verschijnen, daarvan is er nog geen prijs bekendgemaakt.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Lenovo Yoga Tab 3 Pro en Yoga Tab 3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3-proyoga-tab-3 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3-proyoga-tab-3#reacties Sat, 05 Sep 2015 09:41:45 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-lenovo-yoga-tab-3-proyoga-tab-3 [b]Hands-on met de Lenovo Yoga Tab 3 Pro en Yoga Tab 3[/b]<br /> Tijdens de IFA-beurs in Berlijn heeft Lenovo twee nieuwe tablets aangekondigd: de Yoga Tab 3 Pro en de Yoga Tab 3, waarvan de laatstgenoemde in twee formaten beschikbaar zal zijn. We gingen meteen aan de slag met de Lenovo Yoga Tab 3 Pro, die dit keer wederom een project ingebouwd heeft die in staat is een beeld van maximaal zeventig inch te projecteren. Deze tablet maakt iets meer indruk dan zijn voorganger, de Yoga Tablet 2 Pro, doordat de fabrikant meer heeft ingezet op draagbaarheid.<br /> <br /> E&eacute;n van de meest fijne dingen aan een tablet is dat hij vaak compact en draagbaar is en hoewel we een groot scherm kunnen waarderen, vinden we een iets kleiner scherm niet erg. De Lenovo Yoga Tab 3 Pro heeft een 10,1 inch-scherm, wat ongeveer drie inch kleiner is dan zijn voorganger. Het kleinere formaat betekent dat de tablet meer draagbaar en gemakkelijk in gebruik te nemen is &ndash; je neemt hem gemakkelijker mee in je tas en hij ligt comfortabel in de hand tijdens het gebruik.<br /> <br /> Als we kijken naar het design, dan is er eigenlijk weinig veranderd. Aan de rand van de tablet bevindt zich nog steeds de batterij, met een vermogen van maar liefst 10200mAh. Lenovo heeft ons beloofd dat het apparaat daardoor achttien uur mee kan gaan, zonder dat je hem tussentijds hoeft op te laden. Net zoals bij het vorige model geldt ook hier dat het lijvige design niet stoort en juist voor een handige grip zorgt &ndash; zeker wanneer je hem juist met je andere hand probeert te bedienen.<br /> <br /> Wat ook geen nieuw designelement is, maar wel handig blijft, is de ingebouwde kickstand aan de achterkant. Daarmee kun je de tablet niet alleen in een positie zetten die je zelf handig vindt, je kunt er ook voor kiezen om hem met het gat in de kickstand ergens aan te hangen. Tevens bevindt zich in de rand van de batterij, vlak boven de kickstand, de projector, waardoor je dus ook een ideale positie kunt bepalen voor het tot zeventig inch-scherm dat op je muur wordt geprojecteerd.<br /> <br /> Helaas is het wel zo dat je geen volledige high definition-kwaliteit van die projector hoeft te verwachten, een nadeel die de Yoga Tab 3 Pro eveneens heeft overgenomen van de Yoga Tablet 2 Pro. De resolutie die de projector uitzendt is slechts 854 bij 480 pixels. Daardoor valt het scherm van de tablet, met zijn resolutie van 2650 bij 1600 pixels, des te meer op. Helaas hebben we niet kunnen testen hoe het beeld er op zeventig inch uitziet, omdat Lenovo daar geen mogelijkheid toe bood.<br /> <br /> Wel was er de optie om de projector te testen, maar dan natuurlijk in een veel kleiner formaat. Hoewel dat beeld er eigenlijk wel prima uitziet, zijn we toch echt benieuwd naar het beeld wanneer het groter is. Het is in elk geval niet vreemd om te denken dat de kwaliteit niet bijster hoog is, hoe donker de kamer ook is &ndash; en hoe hoe groter het scherm wordt, hoe meer de kwaliteit achteruit gaat, natuurlijk. Voor presentaties en stilstaande beelden hoeft dit echter geen probleem te zijn.<br /> <br /> Naast de Lenovo Yoga Tab 3 Pro hebben we ook nog even de Yoga Tab 3 10 en Yoga Tab 3 8 kunnen uitproberen. Deze tablets zijn stukken goedkoper dan de Pro-versie (zie voor prijzen onderaan het artikel), maar hebben dan ook geen projector ingebouwd. Het scherm is voorzien van een resolutie van 1280 bij 800 pixels. Daarnaast zijn er ook stereospeakers met Dolby Atmos-geluid aanwezig en kunnen we niet anders stellen dan dat alledrie de tablets lekker in de hand liggen.<br /> <br /> Alle drie de modellen draaien op Android 5.1 Lollipop, maar krijgen mogelijk gewoon de upgrade naar Android 6.0 Marshmallow. De software draait heel soepel op de hardware en we zijn eigenlijk geen problemen tegengekomen, ook al is pers en publiek er heel de dag mee in de weer. Er worden wel wat standaard apps meegeleverd, maar hopelijk blijft dat een beetje beperkt. Daarnaast voelen de tablets heel solide en vooral ook premium aan, eigenlijk iets dat we van Lenovo verwachten.<br /> <br /> [b]Prijs en beschikbaarheid[/b]<br /> De Lenovo Yoga Tab 3 Pro zal vanaf oktober te koop zijn vanaf 499 euro (voor de WiFi-variant) en 599 euro (voor de versie met een mobiele internetverbinding). De Yoga Tab 3 met een acht inch scherm gaat weg voor 199 euro (met alleen WiFi) en 249 euro (met een mobiele internetverbinding) en is verkrijgbaar vanaf midden september. De Lenovo Yoga Tab 3 met een scherm van tien inch kost tenminste 249 euro (WiFi) of 299 euro (met een mobiele internetverbinding) en zal vanaf oktober verkrijgbaar zijn.

]]>
0
Hands-on: Eerste ervaringen met de Acer Predator 8 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-acer-predator-8 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-acer-predator-8#reacties Fri, 04 Sep 2015 09:44:12 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/hands-on-eerste-ervaringen-met-de-acer-predator-8 [b]Hands-on met de Acer Predator 8 gaming-tablet[/b]<br /> Android-liefhebbers hebben niets te klagen als het op gaming op Android aankomt. Niet alleen beschikken ze over de optie om te kiezen voor de Nvidia Shield Tablet, die toegang biedt tot de Nvidia GRID-gamestreamservice, ze hebben ook de keuze uit krachtige tablets zoals de Google Nexus 9, gemaakt door HTC, en bijvoorbeeld nog de Samsung Galaxy Tab S2, in twee verschillende formaten. Dat zijn slechts enkele voorbeelden van tablets die niet per se gericht zijn op gaming, maar wel goed op gespeeld kan worden.<br /> <br /> Is er dan nog wel ruimte voor nog een Android gaming-tablet? Het antwoord zou ja kunnen zijn wanneer die tablet in kwestie ook daadwerkelijk iets te bieden heeft. Als we kijken naar de specs van de Acer Predator 8, dan zijn we gematigd positief. We zijn wel positief de resolutie van het acht inch-scherm (1920 bij 1200 pixels) en de technologie die Acer erin gestopt heeft, zoals Zero Air Gap, IPS en de Predator ColorBlast-technologie, want de kleuren en de graphics van de games spatten van het scherm af. Daar ligt het dan ook niet aan.<br /> <br /> Het ligt ook niet aan het geluid van de Predator 8. Toegegeven, het was druk om ons heen, maar we hebben toch heel wat van het geluid meegekregen. De Acer Predator 8 beschikt over vier speakers aan de voorkant (die rode uithoeken), die niet alleen een mooi stereogeluid aanbieden, maar ook nog een virtueel surround sound. De games die wij speelden maakten daar geen gebruik van, dus hadden de vier boxen alle ruimte om te laten horen hoe het stereogeluid klinkt. En dit klinkt op zich prima, maar zet de Predator 8 niet hard als dat niet hoeft.<br /> <br /> Zet je hem namelijk wat harder, dan kan het geluid ietwat schel zijn, maar dat kan ook met de instellingen of de kwaliteit van de game te maken hebben. Het uiterlijk van de tablet speelt ook mee. Daar waar tablets die niet op gaming gericht zijn er vaak slick en dun uitzien, is de Acer Predator 8 dikker en lijviger dan menig tablet &ndash; die uitstekende speakers op alle hoeken helpen ook niet mee. In vergelijking met de Nvidia Shield is de Predator wel veertig gram lichter en 0,4 centimeter dunner, dus daar heeft Acer al wat op gewonnen.<br /> <br /> Onder de motorkap van de Acer Predator 8 vinden we een Intel Atom X7-processor, evenals 2GB aan werkgeheugen. Ook beschikt de standaardversie over 32GB aan opslagruimte (wat toch krap aanvoelt met die steeds groter wordende mobiele games) en beschikt het andere model 64GB aan intern geheugen. Vooral de processor en het werkgeheugen vallen redelijk tegen. Voor nu is het misschien niet zo&rsquo;n probleem, maar met oog op de toekomst hebben we nu al het idee dat je niet lang zult doen met zo&rsquo;n matige procesverwerker en laag werkgeheugen.<br /> <br /> Tijdens onze hands-on op de IFA-beurs hield de Acer Predator 8 zich echter wel staande, vooral met het spel Asphalt 8. Het is echter nog lastig om te beslissen of deze gaming-tablet het tegen de Nvidia Shield Tablet kan opnemen, wat al meer dan een jaar de beste optie voor gaming op een Android-tablet is. In november komt deze tablet uit voor een bedrag van tenminste 349 euro. Tot die tijd moet Acer nog echt laten zien wat het apparaat in huis heeft, want voorlopig lijkt het erop dat deze slate, met zijn vier speakers en haarfijn beeld, weinig nieuws brengt.<br /> <br /> Waar Acer op inzet is Predator TacSense: dat moet het gamen specialer maakt door het met haptische feedback te verrijken. Deze techniek maakt middels duidelijke vibratie de game-ervaring intenser, maar dat zien we eigenlijk alleen gebeuren bij een aantal genres &ndash; de vlieger gaat niet op voor alle games die worden uitgebracht op de tablet. Andere interessante features zijn microSD-kaartgleuf (waar een microSD-kaart tot 128GB in kan worden geplaatst) en de verschillende accessoires, zoals een stylus of een gaming headset.

]]>
0
Beatbuddy: Tale of the Guardians http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beatbuddy-tale-of-the-guardians http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beatbuddy-tale-of-the-guardians#reacties Mon, 24 Aug 2015 14:57:55 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beatbuddy-tale-of-the-guardians Donkey Kong Country is een game die vroeger indruk op me heeft gemaakt. Zo veel zelfs, dat ik maar al te graag nieuwe spellen naast DKC leg, om te zien of ze hetzelfde, belachelijk hoge, niveau halen. Wellicht ligt die lat te hoog en ben ik gekleurd door nostalgie, maar er zijn maar weinig games die kunnen tippen aan de kwaliteit van de Rare-klassieker.<br /> <br /> Waarom ik Donkey Kong Country er aan de haren bijsleep voor de recensie van Beatbuddy: Tale of the Guardians? Omdat je je in Beatbuddy bevindt in een onderwaterwereld. Je zwemt van punt a naar punt b en dat zwemmen deed met heel erg denken aan de manier waarop je zwemt in de eerdere genoemde SNES-titel. Je zweeft als het ware door het water &ndash; alsof je gewichtloos bent.<br /> <br /> Het zorgde er bij mij in eerste instantie in elk geval voor dat ik me meteen thuis voelde in de muzikale wereld van het groene blobje genaamd Beatbuddy. Je krijgt de taak om je zus te helpen uit de klauwen van &eacute;&eacute;n of andere slechterik en met dat doel voor ogen, ga je op pad. Het verhaal mag dan behoorlijk oppervlakkig zijn, de gameplay is dat op het eerste gezicht niet.<br /> <br /> Beatbuddy: Tale of the Guardians presenteert namelijk een wereld waarin de schepsels van de natuur samenwerken om een mooie melodie te maken. Elk dier heeft zo zijn rol in het proces en Beatbuddy is op verschillende manieren in staat de muziek te be&iuml;nvloeden. Dat kan bijvoorbeeld door de krab te slaan &ndash; daarmee stop je niet alleen de muziek, maar verdwijnen de vijanden ook.<br /> <br /> De ontwikkelaar van dit spel heeft de muziek in de gameplay verweven. Het dient dus niet alleen als achtergrondmateriaal, maar als middel om jezelf door de wereld te bewegen. Zo zijn er ook snaarbeesten die speciale belstromen afstoten. Je dient op de maat van de muziek te bepalen of je er doorheen kunt of niet &ndash; de bellen kleuren groen wanneer je mag gaan.<br /> <br /> Daarmee leunt Beatbuddy: Tale of the Guardians niet alleen op je vermogen om te zien wanneer je mag, maar ook op je voorspellende gave en, in dit specifieke geval, je ritmegevoel. Je kijkt &eacute;&eacute;n keer wanneer de bellen groen worden en moet vanaf dat punt meetellen of meevoelen wanneer je door kunt zwemmen. Zijn de bellen namelijk roodgekleurd, dan kun je er niet doorheen.<br /> <br /> Naast een ritmespel, is Beatbuddy: Tale of the Guardians of een puzzelspel pur sang. Zo kun je trommels gebruiken om met flink wat vaart speciale muren te breken, dien je af en toe een sleutel mee te slepen en moet je soms ook rekening houden met stromingen. Het is allemaal best tof, maar na twee levels heb je puzzels wel gezien &ndash; Beatbuddy valt namelijk heel snel in herhaling.<br /> <br /> Buiten dat kan de muziek ook ontzettend irritant worden. Kom je er bijvoorbeeld uit tijdens een puzzel, dan blijft de muziek in een loop draaien, totdat je klaar bent met puzzelen. Het is niet alsof de makers een gebrek hebben aan muziek &ndash; hoe verder je komt, hoe beter de muziek &ndash; maar het is duidelijk dat alles behoorlijk gescript is. Hoeft niet erg te zijn, maar irriteert vaker wel dan niet.<br /> <br /> Bovendien heeft Beatbuddy: Tale of the Guardians een ander groot probleem: het level design is behoorlijk karig en bij vlagen zelfs saai. Er zijn heel weinig verborgen paden en dat is iets waar dit soort spellen veel profijt van kunnen hebben. Het zet de speler aan tot spelen op de momenten dat het verhaal dat niet doet en de muziek meer irriteert dan vermaakt.<br /> <br /> Beatbuddy: Tale of the Guardians is daarom geen aanrader voor iedereen. Buiten het feit dat je een goed ritmegevoel moet hebben, moet je ook vaak flink door de zure appel heen bijten op het gebied van herhalende puzzels en het gebrek aan geheimen. Daarnaast is het zo dat de game ook nog wat bugs heeft; maar dat is uiteindelijk niet hetgeen dat Beatbuddy tegenhoudt.

]]>
0
Submerged http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/submerged http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/submerged#reacties Thu, 20 Aug 2015 12:01:03 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/submerged Toen ik de game Submerged voor de eerste keer opstartte, was ik direct enthousiast. Het spel zet een motiverend doel voor je klaar die je kunt bereiken door een onbekende waterwereld te verkennen in een simpel bootje en door gebouwen te beklimmen op zoek naar eten, drinken, medicijnen en andere hulpmiddelen.<br /> <br /> In mijn enthousiasme omschreef ik de gameplay naar mijn vrienden toe als een soort combinatie van het varen in The Legend of Zelda: The Wind Waker en het beklimmen van gebouwen in Assassin&rsquo;s Creed &ndash; twee gameplay-onderdelen die ervoor hebben gezorgd dat ik met beide game(series) flink veel plezier heb kunnen beleven.<br /> <br /> Dat varen gaat eigenlijk moeiteloos. Je houdt de rechterttrigger ingedrukt en stuurt met de analoge knuppel. Onderweg kun je met je verrekijker de omgeving verkennen en daardoor spullen, geheimen en wezens ontdekken. Ook ben je in staat om onderdelen voor je boot te vinden, die direct voor je worden ge&iuml;nstalleerd.<br /> <br /> Het klimmen werk bijna net zoals in Assassin&rsquo;s Creed, maar dan nog simpeler. Je gebruikt als het ware geen actieknoppen. Je drukt alleen op A om uit je boot te klimmen of naderhand een kist te openen, maar voor de rest geldt voor het klimmen dat de richting aanwijzen met de rechter analoge knuppel voldoende is om te bewegen.<br /> <br /> Met de besturing zit het dus wel goed en heeft er tijdens mijn avontuur niet voor gezorgd dat ik in de problemen kwam doordat ik een verkeerde sprong maakte. De klimsecties zijn leuk gedaan en leveren vaak toffe puzzels af, terwijl dat varen eigenlijk bij het varen blijft en je verder dan gas geven en sturen niets doet.<br /> <br /> Dat is eigenlijk de basis van de game, waar Submerged verder niets aan toevoegt. Aanvankelijk was ik hier blij mee, want ik was wel toe aan een rustige game na een drukke periode, maar ontdekte al snel dat het me steeds minder begon te bevallen. De wereld in Submerged is namelijk behoorlijk statisch en saai.<br /> <br /> Er zijn wel andere wezens in de wereld en je mag alle acht de soorten verzamelen voor je plakboek. Sommige wezens zijn moeilijker te vinden dan andere wezens, maar voordat je de game hebt uitgespeeld heb je ze ongetwijfeld allemaal gezien. Datzelfde geldt voor de landmarks, dus die vergen weinig moeite om ze te vinden.<br /> <br /> Submerged is dus geen uitgebreide game en dwingt de speler eigenlijk zijn handelingen constant te herhalen in dezelfde omgevingen. Er verandert niets aan het tempo van de gameplay, de motivatie of de omgeving om je heen, maar oplettende spelers zien we het hoofdpersonage langzaamaan veranderen.<br /> <br /> Maar op dat punt heb je het eigenlijk al gezien met Submerged, omdat tien keer een pakketje oppakken uit een hoog gebouw nou eenmaal niet enerverend is of lang duurt &ndash; ik durf te wedden dat het gros van de gamers die deze game spelen hem niet voltooien, puur en alleen vanwege de eerstgenoemde reden.<br /> <br /> Betekent dit dat Submerged slecht is? Nee, allerminst. Net zoals bij Beyond Eyes is het het aard van het beestje een rustige, vrijwel risicoloze omgeving aan te bieden waar verkennen centraal staat, maar dat betekent niet dat dit soort games ermee weg komen saai of langdradig te zijn &ndash; ik moet wel &iacute;ets meemaken, natuurlijk.<br /> <br /> Waar Submerged echter in uitblinkt is sfeer. Wanneer er een walvis naast je zwemt is dat een imposant en overweldigend gevoel, terwijl de haaiwalvis een ongemakkelijke sfeer met zich meebrengen. Om nog maar te zwijgen over die menswezens op de eilanden &ndash; het is vreemd, maar vooral ook heel griezelig, tot kippenvel aan toe.<br /> <br /> En ergens is het verhaal in Submerged interessant genoeg om door te spelen &ndash; of je bekijkt de game in sneltreinvaart op YouTube. Want voor deze game geldt bijna hetzelfde als voor Beyond Eyes: de YouTube-video biedt dezelfde ervaring. En daar veranderen die zestig verstopte collectibles helaas helemaal niets aan.

]]>
0
Rare Replay http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/rare-replay http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/rare-replay#reacties Wed, 19 Aug 2015 11:59:34 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/rare-replay Sinds de allereerste trailer ben ik al gehypet voor Rare Replay: een verzameling games van de game-ontwikkelaar Rare (ook voordat Rare, Rare was) met leuke extra&rsquo;s in de vorm van extra uitdagingen, toffe achievements, unieke interviews met de originele designers en ontwikkelaars en exclusieve archiefbeelden en -idee&euml;n.<br /> <br /> In de recensie ga ik de games niet stuk voor stuk bespreken. Weet in elk geval dat wanneer je aan deze compilatie begint, je te maken krijgt met een stuk of twintig ouderwetse games uit begin jaren tachtig en negentig en dat je dus te maken krijgen met de inmiddels archa&iuml;sche systemen op het gebied van gameplay en besturing.<br /> <br /> Al moet ik daar direct de kanttekening bij plaatsen dat het gros van de game vandaag de dag nog altijd speelbaar zijn &ndash; soms met een beetje hulp van de beschikbare cheats die je direct aan en uit kunt zetten. Er zitten zelfs games tussen die de grondslag waren voor een bepaald genre, idee of beeld van wat een game &oacute;&oacute;k kan zijn.<br /> <br /> Dat maakt deze verzameling videospellen behoorlijk uniek: je ziet immers hoe een kleine ontwikkelaar van een game als Jetpac uit 1984 naar Banjo Kazooie: Bolts &amp; Nuts uit 2008 is gegroeid in een periode van 24 jaar tijd. Met allerlei toffe games en pareltjes er tussenin, zoals Conker&rsquo;s Bad Fur Day en Jet Force Gemini.<br /> <br /> Er zijn wel enkele games die ik mis. Ik begrijp dat je de Donkey Kong-spellen niet kunt overzetten van een SNES naar een Xbox One, aangezien Rare de rechten voor Donkey Kong 64 en de Donkey Kong Country-serie niet in handen heeft en in feite in opdracht voor Nintendo gemaakt heeft. Maar GoldenEye schittert wel in afwezigheid.<br /> <br /> Gelukkig krijgen we daarvoor in de plaats het fantastische Perfect Dark (en zijn minder fantastische opvolger Perfect Dark Zero) en de fighting game Killer Instinct, waardoor je dus nog wel even kan afdwalen naar tijden waarin altijd alles beter leek (maar waarvan je je inmiddels mag afvragen of die tijden ook echt beter waren (ja)).<br /> <br /> Naast de dertig spellen die je mag uitspelen, biedt Rare Replay ook verschillende uitdagingen aan binnen de games, die uniek zijn voor deze compilatie. Je kunt die snapshots vergelijken met een game als NES Remix (en opvolger): nieuwe uitdagingen voor bestaande games, waarbij de designer de vertrouwde elementen mag loslaten.<br /> <br /> En dat levert niet alleen nieuwe uitdagingen op, maar ook compleet nieuwe ervaringen binnen de games die je misschien al jaren koestert. Helaas is het zo dat die snapshots niet verder gaan dan de arcadeversie van Battletoads en de games na die tijd geen snapshots hebben, maar wat er aanwezig is, is heerlijk voor iedere gamer.<br /> <br /> Dat gezegd hebbende biedt Rare Replay wel achievements aan voor al die games van weleer, maar ook hier geldt dat hoe verder je komt, hoe minder ge&iuml;nspireerd het allemaal lijkt. Gelukkig hebben de games zonder (nieuwe) achievements wel hun eigen achievementlijst, omdat ze al eerder waren uitgebracht op een Xbox-platform.<br /> <br /> Wanneer je goed je best doet in al die spellen, verzamel je stempels (hey, net als in NES Remix); dit keer kun je die stempels echter niet gebruiken op een afgebakend sociaal medium, maar verzamelen om verschillende (exclusieve) video&rsquo;s te bekijken: making offs, interviews en nog nooit eerder vertoonde beelden en games.<br /> <br /> Het zorgt ervoor dat Rare Replay niet alleen een waardevolle verzameling videogames aanbiedt, maar ook dat je kunt zien hoe creatief het oorspronkelijke team was (en kunt concluderen dat het huidige Rare vergane glorie is, al lijkt het erop dat die nieuwe piratengame van de studio hen weer op de kaart (ha!) gaat zetten).<br /> <br /> Persoonlijk heb ik &ndash; en ik denk veel gamers met mij &ndash; door de jaren heen kunnen genieten van veel Rare-spellen. Toegegeven, ik speelde de meeste op de Nintendo-platformen, maar dankzij Rare Replay heb ik inmiddels ook kunnen kennismaken met spellen die ik nog niet kende. En dat maakt de ervaring uiteindelijk ontzettend waardevol.<br /> <br /> Oh en Rare Replay daagt je uit meer dan tweehonderd achievements te behalen (inclusief de achievements van de Xbox-spellen) en meer dan tienduizend (!) gamerscore. Zelf ben ik een recreatieve achievement hunter en vermaak ik me ermee voor zolang ik het leuk vind, maar dit is wel een ultieme uitdaging voor &eacute;chte hunters.

]]>
0
Beyond Eyes http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beyond-eyes http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beyond-eyes#reacties Tue, 18 Aug 2015 11:52:19 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/beyond-eyes In de game Beyond Eyes, die nu exclusief verkrijgbaar is op Xbox One en pc, maak je kennis met een jong meisje, Rae. Haar overkomt iets vreselijks: tijdens een gezellige ceremonie komt er vuurwerk in haar oogjes, waardoor het jonge meisje blind wordt en eigenlijk vanaf dat moment verdrietig is. De toon is gezet.<br /> <br /> Niet lang na deze gebeurtenis zien we dat Rae een nieuw vriendje heeft: Nani de kat. Ze aaien en kroelen wat, maar dan besluit Nani op avontuur te gaan. En Rae gaat er achteraan, ook al is ze nog niet buiten de tuin geweest. Op dat moment gaat er niet alleen een wereld op voor haar, maar ook voor jou als speler.<br /> <br /> Ondanks het gegeven dat je speelt met het personage Rae, bekijk je de wereld niet vanuit haar ogen &ndash; maar vanuit haar andere zintuigen. Wanneer Rae een bosje aanraakt, verschijnt dat bosje in beeld. Wanneer Rae een specht tegen een boom hoort tikken, is alles wat op dat geluid lijkt, een specht die tegen een boom aan tikt.<br /> <br /> En met dat idee weet ontwikkelaar tiger &amp; squid heel goed mee om te gaan. Rae komt in situaties terecht waarin de dingen niet altijd zijn zoals ze lijken en de enige manier om daar als Rae achter te komen, is door eropaf te lopen en te ontdekken. En ontdekken is het sleutelwoord van Beyond Eyes, want meer is er niet.<br /> <br /> Dat is wellicht geen terechte kritiek, omdat het nou eenmaal de aard van dit beestje is. Maar dat betekent niet dat ik het persoonlijk leuk hoef te vinden of mezelf moet verplichten dit fantastisch te vinden, omdat het zo &lsquo;anders&rsquo; is. Omdat het &lsquo;anders&rsquo; durft te zijn. Anders zijn kan altijd helpen voor een game, maar is niet altijd goed.<br /> <br /> Qua game, in de zin van een interactief medium, stelt Beyond Eyes mij teleur. Er zijn extreem weinig momenten waarop je ook daadwerkelijk moet nadenken om iets voor elkaar te krijgen, aangezien de puzzels voor zich spreken en het lopen en ontdekken in Beyond Eyes centraal staan. Dat is een duidelijke designkeuze die ik wel begrijp.<br /> <br /> Ik waardeer hem alleen niet altijd. En daar ligt het verschil, die ook aanwezig is in games zoals Everybody&rsquo;s Gone to The Rapture, in zekere zin The Vanishing of Ethan Carter en bijvoorbeeld Journey. Maar bij Journey kon ik het wel waarderen, omdat die game heel anders omgaat met het gebrek aan gameplay.<br /> <br /> Daar waar een game als Journey uitblinkt in de implementatie van de multiplayer en je het idee geeft iets te doen wat van waarde is, slaagt Beyond Eyes daar helemaal niet in. In plaats van een speler een avontuur te laten beleven, laat het ons kijken hoe het personage Rae haar avontuur beleeft in een anderhalf uur durende productie.<br /> <br /> En dat is iets wat ik persoonlijk geen fijne basis vind voor een videogame, omdat ik interactie hoog in het vaandel heb staan. Ben ik dan misschien de verkeerde persoon om deze game te recenseren? Nee, die mening is mij niet toebedeeld, omdat ik de game zeker wel op waarde kan inschatten en verder kan kijken dan mezelf.<br /> <br /> Ik zie wat de designer van het spel wil bereiken en ik begrijp in wat voor staat het de speler wil brengen. En na het uitspelen van Beyond Eyes vallen alle resterende puzzelstukjes ook op hun plek: Beyond Eyes is meer een verwerkingsproces van de designer dan dat het echt een avontuur kan aanbieden voor een speler.<br /> <br /> Daarvoor is het verhaal, ondanks de simplistische vorm waar het in is gegoten, te persoonlijk voor de designer die een nare gebeurtenis heeft meegemaakt. Ik zie tevens dat tiger &amp; squid er alles aan gedaan heeft haar persoonlijke ervaring te veralgemeniseren, maar uiteindelijk schiet het voor mij tekort om als basis van een game te dienen.<br /> <br /> Dat betekent niet dat er geen elementen waren waar ik niet van heb kunnen genieten. De manier waarop Rae de wereld ontdekt is fantastisch vormgegeven en deed me constant denken aan een levend schilderij. Het witte canvas werd langzaamaan ingekleurd met groene, blauwe, rode en vele andere kleuren naarmate Rae meer stappen zette.<br /> <br /> Ook de manier waarop Rae leert wat iets is, is heel bijzonder gemaakt en is echt het paradepaardje van dit spel. Ze hoort een specht op een boom tikken, maar het blijkt een tikkende motor van een auto te zijn, bijvoorbeeld. Of die kist met vis, die eigenlijk zo&rsquo;n lekker stinkende rioolput bleek te zijn &ndash; die momenten zijn me bijgebleven.<br /> <br /> Maar uiteindelijk heeft ook dat er niet voor kunnen zorgen dat ik in de wereld van Rae getrokken kon worden, omdat ik constant het idee had te kijken naar andermans avontuur in plaats van er zelf eentje te beleven. En dat is wel een element dat aan de grondslag van elke videogame moet liggen: &iacute;k wil dit avontuur beleven, niet bekijken.<br /> <br /> Want als we op die tour gaan, kan ik net zo goed een walkthrough op YouTube bekijken &ndash; dan heb ik precies dezelfde ervaring.

]]>
0
King&rsquo;s Quest: The Complete Collection &ndash; episode 1 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/kings-quest-the-complete-collection-episode-1 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/kings-quest-the-complete-collection-episode-1#reacties Thu, 13 Aug 2015 11:49:45 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/kings-quest-the-complete-collection-episode-1 Ontwikkelaar Telltale Games heeft twee mooie dingen gedaan: niet alleen heeft die in de afgelopen jaren enkele succesvolle gameseries gemaakt rondom populaire franchises als Jurassic Park, Back to the Future, The Walking Dead, Borderlands en Game of Thrones, Telltale hield ook &eacute;&eacute;n genre in leven: point and click.<br /> <br /> Een genre dat eigenlijk al over zijn hoogtepunt heen was, met games uit de stallen van Sierra Entertainment (King&rsquo;s Quest, Lesuire Suit Larry) en Lucasarts (Grim Fandango, Day of the Tentacle, The Secret of Monkey Island), maar waar in 2015 nog genoeg leven in zit om terug te keren naar een klassieker als King&rsquo;s Quest.<br /> <br /> De vraag is nu of King&rsquo;s Quest anno 2015 nog steeds relevant is en wat te bieden heeft aan het point-and-click of avonturengenre. Inmiddels zijn we gewend geraakt aan de stijl van Telltale en in mindere mate ook van Dontnod Entertainment en Square Enix, aangezien Life is Strange op eigen wijze opvalt tussen de menigte.<br /> <br /> Het antwoord op die vraag is geen volmondige ja, maar alles behalve een nee. Als je kijkt naar de spellen van Telltale en Dontnod, dan valt op dat die games behoorlijk rechtlijnig zijn. Hier en daar heb je nog wel een puzzel, maar je wordt nooit zodanig aan het denken gezet zoals Sierra Entertainment dat vroeger kon.<br /> <br /> En hoewel er nu een nieuwe studio aan het roer van de King&rsquo;s Quest-franchise staat, kan ik niet anders zeggen dan dat die het bronmateriaal eer aan doet. De game oogt prachtig met zijn schitterende en fabelachtige omgevingen en ook de character model van Graham, de hoofdrolspeler, is bij vlagen zelfs Disney-achtig.<br /> <br /> Graham loopt misschien net even te langzaam om de boel voor lange tijd interessant te houden, wat vooral opvalt wanneer je vastzit in een puzzel of niet weet welke richting je nou op moet lopen. Weet je echter steeds wat er van je verwacht wordt, dan valt de loopsnelheid van het hoofdpersonage wel mee.<br /> <br /> De eerste aflevering van King&rsquo;s Quest is niet heel moeilijk, maar kan op verschillende momenten wel van de speler vragen of je ondertussen hebt zitten opletten. Net zoals vroeger moet je met personages aan de haal die je ergens tegenkomt en iets van je vragen, wat je vervolgens moet onthouden om verder te kunnen.<br /> <br /> Maar waar je soms direct duidelijk weet wat er aan je gevraagd wordt, kan een opdracht ook iets subtieler worden gebracht waardoor je geen idee hebt dat je daar iets mee moet doen &ndash; hoe goed je ook oplet. Daarom kan A Knight to Remember zeker tegen het einde aan ineens stukken pittiger worden, omdat je moet leunen op kennis.<br /> <br /> Kennis die je dus wellicht niet hebt of je er niet van bewust bent te hebben. In principe is het zo dat elk obstakel op je weg een oplossing heeft en het is aan jou, de speler, te bedenken hoe je dat obstakel weg krijgt. Of dat nou een doornhaag, een trolbrug of de naam van een personage is &ndash; overal is een oplossing voor.<br /> <br /> En wat die problemen en oplossingen betreft kan ik niet anders stellen dat King&rsquo;s Quest: Episode 1 spelers genoeg uitdagingen biedt om te overwinnen. Het zijn geen onredelijke uitdagingen, waar adventures van weleer nog wel eens een handje van hadden, maar je dient wel goed op te letten en na te denken.<br /> <br /> Mocht je echter voor alle achievements of trophies willen gaan, reken dan maar op van die onmogelijk situaties. Zo moet je jezelf een paar keer laten doodgaan voor die felbegeerde digitale plaatjes of onmogelijke taferelen uitvogelen, zoals op het water lopen. Er zijn er ook een aantal die meerdere stappen van je vragen.<br /> <br /> Naast enkele puzzels biedt King&rsquo;s Quest ook wat platform en klim-en-klauterwerk aan tussendoor om de boel fris te houden en een beetje te moderniseren, zodat je ook nog wat actie meekrijgt onderweg. Al met al kunnen we dus stellen dat deze aflevering prima geslaagd is en ons laat uitkijken naar het tweede deel.

]]>
0
Sony HT-CT780 soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct780-soundbar http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct780-soundbar#reacties Wed, 12 Aug 2015 15:13:13 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/sony-ht-ct780-soundbar [b]Sony HT-CT780 soundbar &ndash; Wat is het?[/b]<br /> De Sony HT-CT780 is een flink pakket. Wanneer je de apparatuur zult meenemen uit de winkel, houd dan rekening mee een doos van anderhalve meter breed, met een flinke bult aan de linkerkant. De Sony HT-CT780 is namelijk een soundbar van 103 centimeter. Mijn televisie is 37 inch (98 centimeter) en ik dacht altijd wel dat-ie behoorlijk breed was, maar de soundbar steekt aan beide kanten nog een stukje uit. Persoonlijk heb ik hier geen problemen mee, maar ik kan me goed voorstellen dat je dit niet graag ziet in je kostbare setup.<br /> <br /> In de grote doos zit dus niet alleen de brede soundbar, maar ook een aparte subwoofer. Die is draadloos, dus wanneer je de stekker erin doet, zou alles moeten werken. Uiteraard moet de stekker van de soundbar ook zijn aangesloten, maar dat lijkt me voor zich spreken. De subwoofer koppelt vervolgens zichzelf aan de speaker, waardoor je binnen enkele minuten al klaar bent om de set te gebruiken. Je kunt de soundbar op twee manieren aan je televisie of setup verbinden: met de meegeleverde optische kabel of een niet-meegeleverde HDMI-kabel.<br /> <br /> Over het algemeen verkiezen consumenten en audiofielen voor een HDMI-aansluiting voor hun homecinemasets: digitaal heeft de voorkeur. HDMI is een mooi systeem, omdat het niet alleen beeld, maar ook een kraakhelder geluid doorgeeft. Plus: het kan er voor zorgen dat je minder kabels achter je tv-meubel of -wandstuk hebt hangen, wat eveneens een voordeel is. Bovendien kun je door een HDMI-kabel te gebruiken ook veel van de recente technologie&euml;n op het gebied van audio gebruiken &ndash; met een optische kabel lukt dat niet altijd.<br /> <br /> Waarom Sony dan toch gekozen heeft voor een optische kabel heeft misschien te maken met het idee dat veel mensen toch liever hun apparatuur apart aansluiten, zodat ze niet altijd afhankelijk zijn van, in dit geval, een soundbar. Afijn, genoeg over die kabels. Want er is nog een object te bespreken: de afstandsbediening. Dat is een kleine, smalle afstandsbediening met daarop alle functies voor het instellen van de subwoofer &ndash; functies die zowel direct te gebruiken zijn als functies die je nog even moet opzoeken in het enkele menu van de bar.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT780 soundbar &ndash; Design[/b]<br /> Qua design is de Sony HT-CT780 soundbar behoorlijk gaaf. Helaas kun je niet echt veel variatie aanbrengen aan het design van een soundbar, dus lijkt hij natuurlijk op het al beschikbare aanbod, maar dat kun je de brede speaker niet kwalijk nemen. Wat me wel opviel, was de kwaliteit van de achterkant. De voorkant ziet er netjes uit en voelt kwalitatief hoog aan, maar op het moment dat ik de soundbar uit de doos haalde, was het eerste dat ik voelde plastic. De achterkant oogt eveneens goed, maar voelt ontzettend goedkoop aan.<br /> <br /> Aan de achterkant van de soundbar zitten enkele, kleine knopjes die je kunt gebruiken in plaats van de afstandsbediening. Die gebruikte ik vrijwel nooit, maar het is goed om te weten dat ze er op zitten. Op de bovenkant vind je de locaties voor de knopjes. Die zijn netjes weggewerkt. Verder heeft de HT-CT780 op de achterkant drie HDMI-aansluitingen, een HDMI-in en natuurlijk een aansluiting voor de optische kabel, plus aan de voorkant een display achter de stof, zogezegd, die in die verschillende niveaus je handelingen weergeeft.<br /> <br /> Gelukkig oogt de subwoofer niet alleen van goede kwaliteit, hij is ook van goede kwaliteit. Hij is massief en zwaar, zoals een subwoofer hoort te zijn, en ziet er ook nog eens goed uit. Met zijn zwarte kleur past-ie in de meeste homecinemasets. De gladde afwerking in de rand is nooit storend en geeft de woofer eigenlijk een eigen gezicht mee, terwijl de soundbar in kwestie redelijk standaard oogt. Tussen het uiterlijk van beide speakers is er dus een wereld van verschil, maar uiteindelijk gaat het er allemaal om hoe ze werken en wat de geluidskwaliteit is.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT780 soundbar &ndash; Hoe werkt het?[/b]<br /> Zoals ik net aangaf werkt het aansluiten heel gemakkelijk: stekkers erin, optische of HDMI-kabel aansluiten en klaar is Kees. Wat je verder nog kunt doen is de SongPal-applicatie downloaden voor Android en iOS, maar die is zeker en gelukkig niet verplicht om alles uit de soundbar te halen. Mocht je dat toch willen doen, dan werkt het koppelen net zo snel. Of je doet het via Bluetooth of via NFC, wat weer iets sneller is. De verbinding is uiteindelijk hetzelfde &ndash; maar goed, verplicht is het niet en met de afstandsbediening heb je hem ook niet nodig.<br /> <br /> Op de afstandsbediening kun je alle functies in &eacute;&eacute;n overzicht zien. Je kunt het display achter de speaker dimmen en kunt in het menu allerlei instellingen handmatig aanpassen. Gelukkig hoef je daarvoor niet gestudeerd te hebben aangezien er ook Sound Field-opties zijn, waarmee je voorgeprogrammeerde instellingen raadpleegt en je geluid kunt instellen voor bijvoorbeeld een film, game of muziek. De muziekstand vond ik niet altijd even prettig, omdat de nummers vlakker werden in plaats van dieper.<br /> <br /> Daarom maakte ik veelal gebruik van de Clear Audio+-knop. Die stand maakt het geluid dieper en rijker dan de normale stand. Voor films vond ik het wel prettig de Movie-stand te gebruiken en voor games prefereerde ik ook Audio Clear+ &ndash; die stand is echt heel goed uitgedacht en klinkt super. Er is ook een optie om de stemmen er meer uit te laten springen en over te stappen op de nachtstand &ndash; daarmee filter je achtergrondgeluiden en komen de stemmen ook beter naar voren. Prima voor wanneer je film wilt kijken terwijl er iemand slaapt.<br /> <br /> De SongPal-applicatie kun je in feite gebruiken als vervanger van je afstandsbediening. Dat is alleen handig voor het moment waarop je die afstandsbediening niet kunt vinden; de app slurpt behoorlijk wat energie van je smartphone, waardoor ik hem vrijwel nooit gebruikte. Daarom ben ik blij dat-ie niet verplicht is. Voor de ervaring voegt de software namelijk niets toe, behalve dat het je smartphone snel kan koppelen met de soundbar. Maar tegenwoordig is het niet meer moeilijk om de Bluetooth-instellingen te vinden en te gebruiken.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT780 soundbar &ndash; Geluidskwaliteit[/b]<br /> Hierboven had ik het al even over de geluidskwaliteit. Over het algemeen ben ik er zeer tevreden over &ndash; vooral over de kwaliteit van Audio Clear+. Ook de stand voor films en gesprekken is goed uitgewerkt. De stand voor gesprekken zorgt ervoor dat het achtergeluid wat wordt afgezwakt, waardoor je gewoon kunt verstaan wat er wordt verteld. Soms moet je een film wat harder zetten om te horen wat iemand zegt, waardoor je ook de explosies en dergelijk harder hoort, wat niet altijd voor een ideale luisterervaring zorgt.<br /> <br /> Nu is het achtergrondgeluid afzwakken dat misschien ook niet altijd, maar met deze optie zit je mooi in het midden van de oplossing en het probleem en kies je eigenlijk het minste van de beschikbare kwaden. De pre-sets van games en muziek vallen een beetje tegen, helaas. Omdat games vandaag de dag zwaar leunen op surroundeffecten en de soundbar die wel simuleert, maar in feite niet over een surround-systeem beschikt, klinkt de audio soms vervormd, dof of ver weg &ndash; datzelfde effect heeft de pre-set voor muziek ook een beetje. Het surroundgeluid voor films is vanzelfsprekend (er staan geen speakers achter de luisterpositie) virtueel en maakt niet bijzonder veel indruk. Het audioveld wordt iets breder gemaakt en objecten lijken iets verder de ruimte in te komen maar daarmee is ook alles gezegd.<br /> <br /> Gelukkig ben je wel in staat om zelf wat te sleutelen aan de instellingen en de kwaliteit van het geluid, zodat dat wel kamer vullend en vooral toereikend klinkt. Dat doe je door op Menu te drukken op de afstandsbediening en dan met de pijltjes de instelling zoekt die je wil aanpassen. Vervolgens geef je aan welke onderdeel van de audio meer naar voren of juist naar achteren moet worden gebracht. Wanneer je op Menu druk, wijst alles zich gelukkig vanzelf, omdat dat menu overzichtelijk en begrijpelijk is ingedeeld.<br /> <br /> Waar ik van onder de indruk ben, is de geluidskwaliteit van de subwoofer. Zelfs al op een wat lagere stand merk je dat de lage tonen goed overkomen. Tijdens een potje Borderlands 2 op Xbox One komt de woofer &eacute;cht goed tot zijn recht, door de vele explosies en lage tonen van de robots die je neerknalt. Tijdens het bekijken van films en beluisteren van muziek is de bass ook echt fenomenaal. En dat had ik echt niet verwacht, ondanks de eerste, goede en positieve indruk die de subwoofer achterliet. Een ontzettend aangename verrassing.<br /> <br /> Nu heeft de soundbar altijd wel &eacute;&eacute;n ding tegen zich: hoe duur je set ook is (de Sony HT-CT780 gaat ongeveer voor 400-500 euro weg), de kwaliteit komt niet in de buurt van twee of vier losse speakers (die je toevallig op de eerste foto ziet staan) en een aparte subwoofer (die van mij is twee keer zo breed als deze). Daarom is een soundbar in veel gevallen niet voor iedereen ideaal. Maar wel in een aantal gevallen: wanneer je een klein huis hebt, een kleiner budget hebt of het verschil tussen een soundbar (plus subwoofer) en een compleet systeem niet kunt horen.<br /> <br /> [b]Sony HT-CT780 soundbar &ndash; Conclusie[/b]<br /> De soundbar in het algemeen en de Sony HT-CT780 in het bijzonder heeft wat mij betreft altijd een kanttekening: hij is niet ideaal in alle situaties en zou wat mij betreft niet als vervangend apparaat kunnen dienen voor een compleet soundsysteem (niet in de laatste plaats vanwege het gebrek aan &eacute;chte surround sound). Heb je een kleiner huis en budget en wil je wel mooi geluid dat niet veel ruimte inneemt, dan kan ik me goed voorstellen dat je een soundbar overweegt. Ook wanneer je van minimaal houdt en de speaker graag onder je televisie plaatst.<br /> <br /> Maar mocht je een soundbar overwegen, dan kan ik de Sony HT-CT780 aanraden. Je kunt er je smartphone draadloos aan koppelen, kunt er meerdere bronnen (dankzij de in totaal drie HDMI-aansluitingen aan de achterkant) op aansluiten en beschikt niet alleen over een gemakkelijk instelbare soundbar, maar ook een nog gemakkelijkere in te stellen subwoofer die een indrukwekkend geluid aflevert. De standaard geluidsopties zijn niet altijd even toereikend (games en muziek), maar gelukkig ben je in staat alles zelf in te stellen.<br /> <br /> Bovendien krijg je er ook hulpstukken bij om de soundbar aan de muur te bevestigen, dus ook dat word je gemakkelijk gemaakt. Dat is eigenlijk wel het sleutelwoord voor de Sony HT-CT780 soundbar: gemakkelijk. Maar ook het woord &lsquo;uitgebreid&rsquo; past prima bij dit systeem. De app SongPal valt daar helaas niet onder, maar gelukkig ben je niet verplicht die te downloaden. Voor de rest geldt: de Sony HT-CT780 is een compleet en fijn pakket voor diegenen die een compact en simpel systeem met gemiddelde audioweergave zoeken.

]]>
0
Tembo the Badass Elephant http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tembo-the-badass-elephant http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tembo-the-badass-elephant#reacties Wed, 12 Aug 2015 11:44:53 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/tembo-the-badass-elephant Een olifant is niet meteen het eerst dier waar ik aan denk wanneer het om een vlotte platformer gaat waar je soms nauwe sprongen moet maken en altijd in volle vaart ergens doorheen moet rennen. Maar Game Freak negeert gewoon lekker de basisregels van de natuur: deze olifant is niet log en onhandig, maar juist behendig.<br /> <br /> En die behendigheid komt het goed van pas in de game Tembo the Badass Elephant. Je speelt namelijk met een olifant die getraind is voor militaire operaties (vandaar de bandana om zijn hoofd, die technisch gezien niet om z&rsquo;n hoofd zit). Tembo is snel, behendig, springt grote afstanden en is in staat vuur te blussen met z&rsquo;n snuit.<br /> <br /> Om die skillset is een heel spel gebouwd. Het is duidelijk dat Game Freak het leveldesign heeft gebaseerd op Tembo&rsquo;s eigenschappen en niet andersom, omdat elk level heerlijk weg speelt. Je springt, rent en vliegt soms door het leven heen, op zoek naar mensen die gered moeten worden door het slechte team, aka de vijanden.<br /> <br /> Per level dien je niet alleen tien slachtoffers te redden, je krijgt ook de taak &eacute;lke vijand uit te schakelen. Dat betekent dat je levels soms meerdere keren moet spelen om elke steen om te draaien en elke hoek te verkennen. Je kunt zo gemakkelijk twintig minuten met een level bezig zijn &ndash; en dan nemen we de tijd dat je steeds af gaat, niet mee.<br /> <br /> Wat ook direct vanaf het begin duidelijk is, is dat Tembo the Badass Elephant best pittig kan zijn. Je moet soms riskante sprongen maken of vijanden van een afstand verslaan en krijgt zelfs te maken met verschillende typen vuur, dat ook nog eens kan bewegen. Werkelijk waar alles wil je kapot hebben in deze game.<br /> <br /> Maar gelukkig ben je een olifant. En ben je daardoor in staat van sommige stenen muren porselein te maken; hoewel dat niet met alle muren kan, voelt het wel gigantisch lekker om door breekbare muren heen te banjeren. De geluidseffecten maken die ervaring alleen maar aangenamer, helemaal wanneer je onderweg pinda&rsquo;s oppakt.<br /> <br /> Pinda&rsquo;s zijn de banaantjes, de muntjes, van Tembo the Badass Elephant. Wanneer je er driehonderd verzamelt, dan krijg je een extra leven. Mocht je nou denken: &lsquo;driehonderd?! Dat is veel!&rsquo;, dan kunnen we je geruststellen: de levels zitten vol met pinda&rsquo;s. En verwijzingen naar pinda&rsquo;s, wat eigenlijk nooit gaat vervelen tijdens je avontuur.<br /> <br /> Want naast een goed platformspel, heeft Game Freak van Tembo the Badass Elephant ook nog eens een humoristisch spel gemaakt. Dat had ook niet anders gekund wanneer je de premisse van de game bekijkt. Desondanks had het ook compleet de plank kunnen misslaan natuurlijk, dus zijn we enorm blij met dit resultaat.<br /> <br /> Om nog maar te zwijgen over de grafische pracht van deze 2D-platformer. Nee, indrukwekkende 3D-modellen kom je niet tegen in dit spel. Maar dat neemt niet weg dat alle grafische effecten enorm goed tot hun recht komen en alle kleuren van je beeldscherm af spatten. Het is werkelijk waar een genot om naar te kijken.<br /> <br /> Ergens doet Tembo the Badass Elephant me denken aan een goed Donkey Kong-spel en daarom benoem ik deze game tot &lsquo;de Donkey Kong van Game Freak&rsquo; &ndash; een statement die je pas echt zult begrijpen wanneer je Tembo the Badass Elephant opstart en speelt. En dat is iets dat ik eigenlijk iedereen wel kan aanraden.

]]>
0
Fantastic Four (2015) http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fantastic-four-2015 http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fantastic-four-2015#reacties Wed, 05 Aug 2015 11:41:50 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/fantastic-four-2015 Als we terugdenken aan de vorige twee Fantastic Four-films, dan kunnen we niet anders doen dan concluderen dat die films te vroeg zijn uitgekomen. De effecten waren karig, de dialogen ontzettend plat, de karakterontwikkelingen nagenoeg afwezig (vooral voor Dr. Doom) en de verhalen&hellip; Tja, ook die waren niet al te best.<br /> <br /> Tegenwoordig hebben superheldenfilms veel meer body. Ze vertellen een veel beter verhaal (al vond ik persoonlijk Avengers: Age of Ultron een onsamenhangend rommeltje), laten zien waar een superheld en -schurk voor staat en zijn ook over het algemeen voorzien van veel betere dialogen dan de cheesy oneliners van tien jaar geleden.<br /> <br /> En dan hebben we het nog niet eens over de effecten gehad. Ik denk dat we ons allemaal nog kunnen herinneren hoe gaaf het universum is vormgegeven in Guardians of the Galaxy of hoe Thors eigen wereld tot leven is gewekt op het zilveren scherm. Er is nu simpelweg meer mogelijk waar Fantastic Four van kan profiteren.<br /> <br /> Er breekt straks een tijd aan dat we afscheid moeten nemen van het idee dat het bronmateriaal waar de comicbookverfilming op gebaseerd is heilig is, om verschillende redenen. Die comics komen niet alleen uit &lsquo;andere tijden&rsquo;, er is ook groeiende groep filmkijkers die de strips niet kennen en gewoon een boeiende film willen kijken.<br /> <br /> Daarmee zet ik Fantastic Four in een ander perspectief dan gebruikelijk, aangezien ik minder let op de vergelijking met de comics (maar speelt wel mee) en meer kijk naar hoe de film is (wat eigenlijk veel zwaarder moeten wegen). Is Fantastic Four (2015) de nieuwe standaard als het om scifi-superheldenverhalen gaat?<br /> <br /> Ergens vind ik dat Fantastic Four een grote kans heeft laten liggen: de kans om het ook echt eens anders aan te pakken. Daar waar de eerdere Fantastic Four-films zich baseerde op de normale stripreeks, baseert Fantastic Four uit 2015 zich op Ultimate Fantastic Four, een alternatieve versie van de oudste Marvel-familie.<br /> <br /> In die verhaallijn krijgen we te maken met een veel jongere versie van de Fantastic Four, die ietwat aangepaste verhaallijnen hebben en ook totaal andere avonturen beleven &ndash; maar hun krachten zijn grotendeels hetzelfde gebleven. Wel is het zo dat de helden veel meer kunnen dan de bekende versies uit oudere films.<br /> <br /> Maar die krachten zien we niet allemaal. Susan Storm (Invisible Woman, gespeeld door Kate Mara) heeft andere krachten dan je wellicht gewend bent, Reed Richards (Mr. Fantastic, gespeeld door Miles Teller) en Dr. Doom (Toby Kebbell) vertonen ook andere kunstjes &ndash; kunstjes die je mogelijk nog niet kent.<br /> <br /> Het voordeel van deze reboot is dat het complete achtergrondverhaal totaal anders is, aangezien de fantastische vier hun krachten nu uit een andere dimensie krijgen (het wordt niet genoemd, maar mogelijk is dit de N-Zone, een gebied uit het alternatieve Ultimate Marvel-universum). Ook Dr. Doom krijgt zijn [i]powers[/i] daar.<br /> <br /> Mocht je bekend zijn met de strips van Ultimate Fantastic Four, dan zie je dat de makers alsnog losjes met het bronmateriaal zijn omgegaan. Zo zijn Sue en Johnny nog wel broer en zus, maar is Sue nu geadopteerd. Daar was van tevoren nogal wat om te doen, maar de film gaat er goed mee om en verweeft het gegeven mooi in het verhaal.<br /> <br /> En zo zijn er nog een aantal dingen die opvielen, die wellicht leuker zijn om zelf te ontdekken. Mocht je niet bekend zijn met die strips, en die kans is groot, dan wacht je een spannend, doch ietwat langzaam opbouwend verhaal die je blijft boeien, maar met wat meer kennis op zak zal de film wellicht te langdradig voor je zijn.<br /> <br /> Maar ik moet zeggen: Fantastic Four voelde geen moment saai aan. Ja, er waren van die corny momenten wanneer er iemand doodgaat, maar qua acteerprestaties viel het me ook alleszins mee. Miles Teller zet een ongemakkelijke en grappige, maar wel overtuigende Reed Richards neer en ook The Thing ziet er gigantisch tof uit.<br /> <br /> Waar ik zelf van tevoren mijn vraagtekens bij zette, was Kate Mara in de rol van Sue Storm. Haar acteerprestaties zijn vaak afgemeten en voelen voor mij kil aan, maar dankzij de hardere en serieuzere toon van de film viel ze niet door de mand. Sterker nog: ze paste er helemaal bij. Dat was voor mij een hele geruststelling.<br /> <br /> Dan hebben we nog natuurlijk nog Johnny Storm, oftewel The Human Torch (gespeeld door Michael B. Jordan), die een even zo frivole en enthousiaste Human Torch neerzet, zoals Chris Evans deed begin 2000. E&eacute;n van de weinige aspecten van d&iacute;e film die wat mij betreft wel goed was, dus ook hier ben ik positief over.<br /> <br /> Het verhaal van Dr. Doom valt ook gigantisch mee, al valt hij wel een beetje buiten de toon van de film. Zijn krachten zijn gigantisch overpowered en alleen wanneer het team samen zou werken (het enige moment in de film&hellip;), zou het in staat zijn die Victor te verslaan &ndash; zonder twijfel het minst overtuigende gedeelte.<br /> <br /> Al met al verliet ik met een positief idee uit de screeningruimte na de film te hebben gezien. Het idee achter de Fantastic Four is en blijft maf, zelfs als stripboek, maar dit achtergrondverhaal, afkomstig uit het Ultimate Marvel-universum, leent zich veel beter voor het doek van de bioscoop en later natuurlijk je tv thuis.<br /> <br /> Fantastic Four is minder gek en cheesy en meer serieus en rustig dan ooit tevoren. Het lijkt haast alsof de makers aantekeningen maakten tijdens het kijken naar DC-films, maar tegelijkertijd zijn er genoeg komische momenten die compleet gedragen worden door Miles Teller. Zonder hem was de film veel minder luchtig.<br /> <br /> Er is al naar buiten gebracht dat deze Fantastic Four-film wordt voorzien van een vervolg, dat in de zomer van 2017 moet gaan uitkomen &ndash; alles aan dit deel schreeuwt &lsquo;prequel&rsquo;. En hoewel dit niet de nieuwe standaard is op het gebied van scifi-superheldenfilms, heb ik er met deze stijl en acteurs alle vertrouwen in dat het goed komt.

]]>
0
Life is Strange &ndash; Episode 4: Dark Room http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-4-dark-room http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-4-dark-room#reacties Thu, 30 Jul 2015 11:37:14 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-4-dark-room Na het afronden van vier complete Life is Strange-afleveringen, moeten we het de schrijvers van de Franse studio Dontnod nageven: ze kunnen verdomd goede en onverwachte eindes schrijven. Hoewel het einde van Dark Room, de vierde episode van Life is Strange, niet de beste is, helpt het het plot wel op gang.<br /> <br /> Want laten we eerlijk zijn: Life is Strange neemt volop de tijd om dingen oeverloos uit te leggen. Soms duurt het simpelweg veel te lang om van punt a naar punt b te komen, omdat personages niet stoppen met praten, de omgeving vol nutteloze objecten staat of je je bezig moet houden met arbitraire opdrachten &ndash; het heeft zo z&rsquo;n dalen.<br /> <br /> Maar ook z&rsquo;n pieken en dat is volledig te danken aan het verhaal. Life is Strange is een game, maar op dat gebied stelt het tot nu toe teleur, met alleen de derde aflevering als uitzondering op die regel. Het is een game in de vorm van een interactieve film en eentje met een lekker verhaal, vol onverwachte wendingen.<br /> <br /> Misschien kon ik daarom het geduld niet opbrengen om een langdradige &lsquo;zoek-de-aanwijzingen-bij-elkaar&rsquo;-puzzel op te lossen, wat voor mij echt het dieptepunt was in het spel, maar dat onderdeel toont wel aan dat de makers van Life is Strange nog steeds begrijpen dat er meer vormen van interactie moeten bestaan in dit spel.<br /> <br /> In mijn ogen is dit niet de beste vorm &ndash; ik wilde gewoon echt dat het verhaal op gang kwam &ndash; maar het is al beter dan steeds de tijd heen en weer bewegen zoals je dat in aflevering twee deed. Het verhaal in het spel verdient echt alle lof en je hebt als speler ook echt het idee dat er iets op het spel staat.<br /> <br /> De jongen die je wil pakken is namelijk in geen velden of wegen te bekennen, dus moet je er snel achter komen waar hij uithangt. Zeker tegen het einde van Dark Room besef je dat er haast achter zit en krijg je ook de kans om iedereen te waarschuwen. Of diegene dan luistert is een tweede, maar je kunt ook haar overhalen.<br /> <br /> Waar Life is Strange &ndash; Episode 4: Dark Room verder goed in uitblinkt is het presenteren van een keuze waar je tegen het einde aan direct het effect van ziet, zodat je nog even het idee krijgt ook daadwerkelijk invloed uit te oefenen op de levens van alle mensen om je heen. Even subtiel als altijd, maar niet minder gewaardeerd.<br /> <br /> Het wachten is nu op het slotstuk van het verhaal. Deel vijf. De preview aan het einde van Dark Room beloofde weinig goeds en presenteerde een werkelijkheid waar Max, maar ook jij als speler, maar al te graag wat aan zou willen veranderen. Of dat gaat lukken is nog maar de vraag. Maar dat is niet de enige vraag die we beantwoord willen zien worden.

]]>
0
Batman: Arkham Knight &ndash; Batgirl: A Matter of Family http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-ndash-batgirl-a-matter-of-family http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-ndash-batgirl-a-matter-of-family#reacties Wed, 29 Jul 2015 11:29:12 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-ndash-batgirl-a-matter-of-family Batman: Arkham Knight is een fantastische game. Voor veertig tot 45 procent dan, want die tank-gameplay is drie keer niets. Gelukkig heeft Warner Bros. Interactive genoeg ruimte in de vorm van downloadable content om meer van die typische Batman-gameplay aan te bieden, zoals we goed kunnen zien de Batgirl-content.<br /> <br /> Batgirl: A Matter of Family is in veel opzichten precies de downloadable content die je mag verwachten voor een game als Batman: Arkham Knight. Het einde van de main game was nogal definitief (mits je alle Riddler-trofee&euml;n hebt verzameld, of dat gewoon op YouTube hebt bekeken), dus dat deze DLC een prequel is, is meer dan prima.<br /> <br /> Het feit d&aacute;t het een prequel is, geeft ontwikkelaar Warner Bros. Montr&eacute;al (dus helaas niet Rocksteady) veel ruimte voor een tof verhaal. In dit geval moeten Batgirl en Robin het tegen Joker en Harley Quinn opnemen, terwijl ze Commissioner Gordon gegijzeld houden en de helden &ndash; uiteraard &ndash; door hoepels laten springen.<br /> <br /> Naast Gordon zijn er namelijk nog een altijd politieagenten gevangen genomen en aan Batgirl de taak hen te redden, terwijl Robin ondertussen achter Joker aangaat. Ondertussen dien je ook nog wat bommen onschadelijk te maken, meestal met een tijdslimiet, waardoor je ook echt de druk voelt om door te spelen.<br /> <br /> Tijdens dit korte avontuur leer je Batgirl heel snel kennen als het krachtige personage dat ze in feite is &ndash; ze doet bijna niet onder voor de Caped Crusader zelf &ndash; op zijn gadgets na. Ze is leniger dan Batman, kan even harde klappen uitdelen, maar op het gebied van gadgets valt het allemaal wat tegen, helaas.<br /> <br /> Ergens logisch wellicht, omdat de spelwereld van Batgirl in A Matter of Family veel kleiner is dan de spelwereld van Batman: Arkham Knight, waardoor je dus een aantal gadgets niet eens nodig hebt. Maar ik miste het wel. Met wat extra van die gadgets had wellicht de duur van deze downloadable content ook wat langer geweest.<br /> <br /> In plaats daarvan krijgen we na het hoofdverhaal, dat al redelijk aansluit bij de gebeurtenissen van Batman: Arkham Asylum, de opdracht de speeltjes van Joker op te ruimen alsof we de straatvegers van Gotham zijn en is er ook nog een klein bijverhaal met personages die de gemiddelde Batman Arkham-speler niet zal kennen.<br /> <br /> Het zijn wel twee redenen om Batgirl: A Matter of Family iets langer door te spelen na het verhaal, maar dat &lsquo;verzamel x aantal van deze shit&rsquo;-idee (ook nog voor een achievement) wordt wel heel erg lui gebruikt. Het levert je helemaal niets op, behalve die extra gamerscore, en je komt niet op toffe locaties terecht.<br /> <br /> Daarom speel je Batgirl: A Matter of Family eigenlijk alleen voor de &eacute;&eacute;n uur durende campagne (wat iets langer duurt wanneer je steeds doodgaat op de grootste map), wat eigenlijk al de moeite waard is. Je leert Batgirl kennen als een sterke vrouw, Robin als een charmante grappenmaker en ziet Harley Quinn in ouderwetse glorie.<br /> <br /> En dan hebben we natuurlijk de Joker nog. Eveneens ouderwets maniakaal met zijn regels voor het spel dat-ie zelf heeft opgezet. Batgirl: A Matter of Family voelt aan als een klein interactief stripverhaal dat het bronmateriaal eer aan doet. Helaas heeft het wel wat last van technische oneffenheden, maar gelukkig niets dat de game breekt.

]]>
0
Q.U.B.E.: Director&rsquo;s Cut http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/q_u_b_e_-directors-cut http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/q_u_b_e_-directors-cut#reacties Tue, 28 Jul 2015 11:26:05 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/q_u_b_e_-directors-cut Wanneer je &lsquo;3D-puzzelgame&rsquo; zegt, dan roep je daarna heel hard &lsquo;Portal 2&rsquo;. Want hoewel Portal 2 zeker niet de eerste 3D-puzzelgame was (los van de eerste Portal), is het naar mijn mening wel het beste 3D-puzzelspel tot op heden. De Director&rsquo;s Cut van Q.U.B.E. verandert daar niets aan, maar staat nu wel in mijn top drie.<br /> <br /> De top drie beste 3D-puzzelgames. Portal 2 staat op nummer &eacute;&eacute;n, de eerste Portal op twee en dit spel op drie. De basis van deze game is heel erg tof, maar de lengte van de game en de aanvulling van tijdgebonden opdrachten zorgen ervoor dat het de Portal-spellen niet voorbijgaat. Gelukkig is er genoeg om van te genieten.<br /> <br /> Q.U.B.E. begint als een simpele puzzelgame. Je beweegt wat blokken heen en weer en dat is het eigenlijk. Het spel is gebaseerd op vier blokken: rode, gele, blauwe en groene. De rode blokken kunnen langer worden gemaakt, de gele blokken worden een trappetje, de blauwe laten je stuiteren en de groene zijn er gewoon.<br /> <br /> Dat zijn dus een stel simpel te onthouden dingen, waar je een hoop toffe puzzels mee moet oplossen. Voor je het weet houd je je bezig met draaiende (onderdelen van) kamers, laserstralen en rollende objecten, terwijl je nog steeds maar die vier type blokken manipuleert met je speciale handschoenen.<br /> <br /> Handschoenen waarvan je niet weet hoe je daaraan komt. Naast een fantastisch puzzelspel biedt Q.U.B.E. namelijk ook een intrigerend verhaal aan. Je bent een personage zonder naam of doel en bevindt je in de constructie waar je die puzzels op moet lossen. Maar waarom en hoe dat allemaal werkt, leer je wanneer je speelt.<br /> <br /> Ik zal verder niets over het verhaal verklappen, maar de in totaal twee (!) personages kunnen je wel aan het denken zetten, terwijl je je ondertussen bezighoudt met die ingewikkelde structuren binnen de kubus. Het zorgt in elk geval voor een ongewone sfeer &ndash; je weet immers niet echt waar je aan toe bent.<br /> <br /> Combineer dat met de steriele en vooral witte omgevingen van de game en je houdt er eigenlijk een akelige omgeving aan over. In Q.U.B.E. weet je niet precies wat je doet, waarom je dit doet en hoe je precies in deze situatie gekomen bent, maar je doet alles toch maar om &eacute;&eacute;n simpele reden: je snapt hoe het werkt.<br /> <br /> En dat klinkt misschien een beetje gek, maar wanneer je de game speelt snap je precies wat ik bedoel. Het is haast een beetje griezelig; alsof je een rat in de val bent, eentje die zich bewust is van zijn gevangenschap en op het moment wacht totdat-ie kan ontsnappen. Dat hebben de makers van de game goed gedaan.<br /> <br /> De puzzels in Q.U.B.E. hebben twee belangrijke elementen. Ze geven je nooit het idee dat je ze niet kunt oplossen en de manier waarop de game moeilijker wordt, gebeurt heel geleidelijk aan. Daardoor heeft Q.U.B.E. een prettige flow en opbouw, dat gekoppeld wordt aan een aldoor spannender wordend verhaal.<br /> <br /> Wat voor soms roet in het eten gooit is het feit dat je heel precies je cursor moet houden op de blok die je wil manipuleren, want anders gebeurt er niets. En op de momenten waarop je snel moet reageren, kan dit voor behoorlijk wat frustratie zorgen, aangezien die cursor niet altijd even goed te zien is op het televisiescherm.<br /> <br /> Ook vind ik de toevoeging van Time Trials niet leuk genoeg om te blijven spelen, omdat Q.U.B.E. een spel is dat je op je gemak speelt. Daarvoor in de plaats had ik liever een langer verhaal of moeilijkere puzzels los van het verhaal gezien &ndash; maar dan natuurlijk wel puzzels die je zonder tijddruk kunt oplossen.<br /> <br /> Q.U.B.E.: Director&rsquo;s Cut is een aanrader voor iedereen die van puzzelgames houdt, zelfs wanneer je het origineel al gespeeld hebt. Er zijn nieuwe kamers en puzzels toegevoegd die je leven even op de kop zetten &ndash; soms letterlijk, want anders zie je de oplossing niet goed. Een juweel van een puzzelgame, maar niet voor de casual speler.

]]>
0
No Time to Explain http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/no-time-to-explain http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/no-time-to-explain#reacties Mon, 27 Jul 2015 11:22:01 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/no-time-to-explain Tijdreizen is en blijft een boeiend onderdeel. Je kunt er alle kanten mee op, maar ontwikkelaar tinyBuildGames houdt het ogenschijnlijk simpel. Tenminste, dat denk je. Tijdens het spelen krijg je namelijk niet alleen te maken met tijdreizen, maar ook met alternatieve tijdlijnen en zelfs een tijdparadox &ndash; genoeg om over na te denken.<br /> <br /> Maar gelukkig gaat dit allemaal heel organisch, vanwege de prettige flow van de gameplay. Er is geen moment in het spel waarbij je even moet nadenken over wat er nou zojuist gebeurd is, omdat het eigenlijk vrij duidelijk is &ndash; en het simpele karakter van het verhaal van het spel is nou juist de kracht van de game.<br /> <br /> Combineer dat met de twee acties die het naamloze hoofdpersonage tot zijn beschikking heeft en je hebt een lekker simpel spel dat in feite gemakkelijk te begrijpen is. Zowel qua verhaal als qua gameplay, al valt die wel in lijn met de Nintendo-gedachte van weleer: gemakkelijk te leren, moeilijk te beheersen.<br /> <br /> Het hoofdpersonage kan twee dingen: een kort sprong maken en schieten met zijn laserstraal (of soms een ander wapen). Die laserstraal kan twee dingen: het kan je dragen / duwen / wegschieten en hij kan vijanden verwonden. In de meeste gevallen gebruik je het wapen als een soort jetpack, zo kun je hem het beste omschrijven.<br /> <br /> En omdat de gameplay zo simpel is, heb je de gedachte erachter zo onder knie. Daar ligt het dan ook niet aan. Nee, het design van de levels is wat deze game behoorlijk pittig maakt &ndash; en daardoor ook heel tof. De makers van het spel hebben goed begrepen wat de beperkingen &eacute;n de mogelijkheden van de gameplay zijn.<br /> <br /> Ik kan je nu tal van voorbeelden geven van momenten die me zijn bijgebleven, maar eigenlijk wil ik je gewoon meegeven deze game een keer te proberen wanneer je van uitdagende 2D sidescrollers met een twist houdt. Maar wanneer je een uitdaging niet uit de weggaat, dan is No Time to Explain wat voor jou.<br /> <br /> Grafisch gezien is de game ook lekker simpel. No Time to Explain maakt gebruik van felle kleuren en duidelijke lijnen, al is het in sommige gevallen niet echt duidelijk waar je nou precies naar kijkt in een level. Maar die momenten zijn gelukkig zeldzaam, waardoor je bijna door de game heen vliegt (weet je wel, jetpack&hellip; ok.).<br /> <br /> Je zult vaak sterven in No Time to Explain en de enige die daar verantwoordelijk voor is, ben jij. Meteen nadat je sterft, weet je precies wat er beter kan en moet en het is dan zaak daarvoor te zorgen, al zal het je enkele levens kosten. Gelukkig heb je er ongelimiteerd veel, dus probeer vooral meerdere idee&euml;n uit.<br /> <br /> Mocht je No Time to Explain al eerder hebben gespeeld, dan biedt deze versie je een nieuwe co-opmodus aan. Daardoor kun je het spel op een totaal nieuwe manier ontdekken, met je vrienden. Houd er echter wel rekening mee dat de game moeilijke achievements / trophies heeft en dat je daar niet zomaar aan komt.<br /> <br /> Desondanks kan ik het spel aan iedereen aanraden die van 2D sidescrollers houdt. Het is onconventioneel in de zin van de speler loslaten na het opstarten van de game en daar houd ik wel van. Weg met die teugels en meteen de wereld intrekken. In dat opzicht doet No Time to Explain ook nog eens zijn naam eer aan.

]]>
0
Star Fox Zero http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/star-fox-zero http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/star-fox-zero#reacties Wed, 15 Jul 2015 11:18:23 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/star-fox-zero Nintendo gebruikt vaak zijn gameseries om aan te tonen waar de eigen spelcomputer van het bedrijf toe in staat is. Zo liet Star Fox op de Super Nintendo wat de Super FX-chip de SNES kon bieden op het gebied van nieuwe gameplay en graphics, ook al zou je die games nu niet meer kunnen spelen vanwege die tergende framerate.<br /> <br /> Dat neemt niet weg dat Star Fox destijds erg vooruitstrevend was in design en graphics en die koers zette Nintendo ook door bij de Nintendo 64, toen de game Lylat Wars (Star Fox 64) uitkwam. En speciaal voor de Nintendo 3DS bracht Nintendo Star Fox 64 3D uit, in een verwoede poging het 3D-effect aan de man te krijgen.<br /> <br /> En voor de Wii-spelcomputer? Niets, die kreeg geen eigen Star Fox-titel. De GameCube kreeg er nog wel &eacute;&eacute;n, maar dat was een adventure game die was geboren uit een totaal ander spel &ndash; geen slecht avontuur, maar gewoon niet wat je van de Star Fox-serie verwachtte. Star Fox Zero biedt w&eacute;l de gameplay die je mag verwachten.<br /> <br /> In Star Fox Zero krijgen we eindelijk een avontuur waarin we niet uit de cockpits komen. Je verkent grote, open levels terwijl je opdrachten voltooit &ndash; tenminste, dat deden we in de demo die we bij Nintendo hebben gespeeld. Qua opzet is de game een beetje archa&iuml;sch, maar dat herkenbare was juist wel even fijn om je aan vast te houden.<br /> <br /> Want qua besturing gooit Nintendo alles overboord. Je stuurt de vliegmachine des doods nog wel met je rechter pookje, maar je mikt niet met je linker pookje, zoals je dat vrijwel altijd doet in moderne schietspellen. Nee, je mikt door de GamePad heen en weer te bewegen, maar dat is even flink wennen, ook voor ons.<br /> <br /> Je moet namelijk vier bewuste handelingen tegelijkertijd uitvoeren. Sturen, mikken, ontwijken en schieten. Dat is normaal gesproken geen probleem, omdat je in de meeste games wel een goed gevoel van controle hebt. Maar onze speelsessie met Star Fox Zero heeft ons alles behalve dat idee meegegeven.<br /> <br /> Dat mikken met die GamePad klinkt in theorie heel tof en toen we het spel alleen nog op video voorbij zagen komen tijdens de E3, waren we ook best enthousiast over het idee. Maar in de praktijk zorgt het voor een game-ervaring die in den beginne alleen maar irriteert &ndash; en dat zijn we weer niet van Nintendo gewend.<br /> <br /> Nu hebben we maar eventjes kunnen spelen natuurlijk, maar we hebben al wel met zowel het vliegtuig als de loper kunnen spelen en in beide gevallen kwamen we van een koude kermis thuis. Helemaal wanneer je het lock-on-systeme gebruikt; dan draait de camera wel naar je vijanden, maar blijf je gewoon een andere kant op vliegen.<br /> <br /> Vervolgens dien je dus dat gevaarte om te draaien (daar is gelukkig een knopje voor), maar je bent daardoor wel meteen je ori&euml;ntatie kwijt. En dat is eigenlijk het grootste probleem dat we tegenkwamen bij Star Fox Zero: niet zozeer de besturing, maar het feit dat je gewoon tijdens het spelen opeens het overzicht kunt verliezen.<br /> <br /> En in een game waar je soms snel moet reageren, voordat je te laat bent, werkt dat gewoon niet. We snappen dat Miyamoto enthousiast is, want hij heeft eindelijk een manier gevonden om Star Fox weer interessant te maken, maar de indruk die de demo heeft achtergelaten, is wat ons betreft niet geheel positief.<br /> <br /> Natuurlijk waren er ook goede dingen, zoals de graphics en het gevoel van nostalgie, maar we zijn bang dat Star Fox Zero het daarop alleen niet gaat redden en hopen dat Nintendo ook een traditionele besturing toevoegt aan het spel en nog aan de slag gaan met het camerawerk. Want anders is dit voorlopig weer de laatste Star Fox.

]]>
0
Super Mario Maker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/super-mario-maker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/super-mario-maker#reacties Tue, 14 Jul 2015 11:15:46 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/super-mario-maker Levels spelen is hartstikke leuk, maar levels maken is nog veel leuker. Tenminste, dat vind ik voornamelijk, aangezien veel van mijn vrienden en collega&rsquo;s veel liever een game spelen, dan zelf iets in elkaar knutselen. Maar ik niet. Wanneer een game een level editor heeft, dan speel ik daar langer in dan in het spel zelf.<br /> <br /> Wanneer er dan een game verschijnt dat eigenlijk &eacute;&eacute;n en al level editor is en in feite de game laat bouwen door de nu al bloeiende community, dan ben ik al verkocht bij het idee. Plak daar het label van Super Mario op en ik kan niet wachten om ermee aan de slag te gaan. Tijdens het Post E3-event van Nintendo, ging ik meteen naar deze game.<br /> <br /> Het is dat de Nintendo-medewerker wilde dat ik begon met het spelen van het level, maar anders was ik direct in de level editor gedoken. Wanneer je bekend bent met de mechanics van een goed, tweedimensionaal Super Mario-spel, dan voel je je direct thuis in Super Mario Maker. Alles is een feest van herkenning.<br /> <br /> Je begint met een leeg level, waar Mario links onderin beeld staat te wachten tot je voor hem een level maakt. Bovenin het scherm staan je beschikbare opties. Helaas was het zo dat niet alles opties beschikbaar waren op het moment van spelen, maar met de middelen die ik had, maakte ik het mezelf al flink moeilijk.<br /> <br /> Wanneer je een level hebt voltooid, dan dien je hem namelijk zelf uit te spelen, voordat je hem kunt indienen bij Nintendo. Nintendo gooit je level vervolgens online, zodat andere mensen ermee aan de slag kunnen. In die online gemeenschap kom je allerlei levels, gesorteerd op moeilijkheid, tegen, en het oogt lekker overzichtelijk.<br /> <br /> Levels maken gaat gelukkig moeiteloos. Je kiest een item of vijand uit, plaatst hem op het scherm en schud hem even heen en weer als je een bepaalde eigenschap wil aanpassen. Sommige vijanden krijgen daardoor de mogelijkheid vuur te spuwen, bijvoorbeeld. En met een paddenstoel kun je alles nog vergroten ook &ndash; hoe tof is dat?<br /> <br /> Binnen enkele minuten had ik dan ook al een level in elkaar geflanst waar ik het zelf erg moeilijk mee had. Vaak bedenk ik wel toffe levels, die je met een bepaalde pixelpreciesheid moet uitspelen &ndash; maar dan moet ik het zelf ook kunnen. Net als de gemiddelde Mario-speler weet ik dat sommige dingen mogelijk zijn en stop ik niet tot het lukt.<br /> <br /> Zo heb ik in het spel Mario vs Donkey Kong op de Nintendo DS ook levels gemaakt waar m&rsquo;n vrienden uren mee bezig waren &ndash; maar iedereen wist dat het mogelijk was een dergelijke uitdaging te voltooien, niet in de laatste plaats omdat ik al zelf had uitgespeeld. Kennis van de game kan je een mooie voorsprong geven op de rest.<br /> <br /> En dat is ook het geval in Super Mario Maker. Niet alleen in het spel van de vele levels, maar vooral ook in het maken van die levels. Natuurlijk zijn er nog veel meer items beschikbaar dan de items waar wij mee hebben gespeeld en wij zijn dan ook erg benieuwd wat de game straks allemaal nog meer voor ons in petto heeft.<br /> <br /> E&eacute;n ding is zeker: voor de creatieve Super Mario-fan, is dit een droom die uitkomt. Voor mij in elk geval wel, aangezien ik sowieso al verzot ben op level editors binnen videogames. Zoals je op de bovenstaande drie screenshots alleen al kunt zien, kun je in feite maken wat je wil, mits je het level maar kunt uitspelen.<br /> <br /> Hoe je daarvoor zorgt, moet je natuurlijk zelf weten. We hebben voorbeelden gezien waar het gemiddelde Zelda-spel jaloers op wordt, waar je de vijanden tegen zichzelf moet gebruiken of waar je zelfs helemaal niets voor hoeft te doen. Super Mario Maker kan straks voor iedereen de uitdaging bieden die het in een Mario-spel zoekt.<br /> <br /> Maar het is er straks vooral voor de mensen die graag z&eacute;lf de levels maken &ndash; de levels spelen staat hier duidelijk op de tweede plek. En dat is een gegeven waar ik persoonlijk erg vrolijk van word.

]]>
0
Samsung WAM6500 en WAM7500 Wireless Audio 360 speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam6500wam7500-wireless-audio-360-speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam6500wam7500-wireless-audio-360-speakers#reacties Fri, 10 Jul 2015 14:56:25 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam6500wam7500-wireless-audio-360-speakers [b]Samsung Wireless 360 Audio Multiroom &ndash; Wat is het?[/b]<br /> Samsung heeft twee speakers binnen de Wireless Audio 360-serie uitgebracht: de WAM7500 (en witte WAM7501) en de WAM6501 (en zwarte WAM6500). Beide speakers bevatten een speakersysteem waarmee muziek en geluid in 360 graden wordt afgespeeld. Dat betekent dus dat wanneer je zo&rsquo;n luidspreker in het midden van een kamer zou zetten, iedereen een even goed en mooi geluid zou moeten horen. En gelukkig maakt Samsung deze belofte al vanaf het eerste moment waar: waar je ook staat in de kamer, het geluid is kamervullend aanwezig en goed hoorbaar.<br /> <br /> Net zoals andere multiroom-speakers, kun je ook deze 360 Audio-modellen in meerdere kamers van je huis plaatsen of bijvoorbeeld in de tuin. De speakers zijn draadloos en moeten alleen aan het stroom worden gelegd, maar voor de rest heb je alle vrijheid in het plaatsen van de luidsprekers. De Wireless Audio 360-set heeft twee speakers in zijn serie, namelijk de WAM7500 (en witte WAM7501) en de WAM6501 (en zwarte WAM6500). De eerste is een grote speaker met een beter geluid dan de twee, dat meer het compacte, draagbare model is, inclusief een oplaadbare batterij.<br /> <br /> De WAM6500 / WAM6501 is dus ook buitenhuis te gebruiken, bijvoorbeeld bij een picknick of een dagje uit. Je speelt dan de muziek af via de Bluetooth-verbinding op je telefoon of tablet, terwijl je thuis gebruik kunt maken van de Samsung Hub, een kastje dat je op je router aansluit waar beide luidsprekers mee kunnen communiceren. Je krijgt ook hier geen afstandbediening meegeleverd en bestuurt de speakers met de Samsung Multiroom-app, die beschikbaar is voor Android en iOS. De applicatie is volledig gratis te downloaden.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless 360 Audio Multiroom &ndash; Design[/b]<br /> Het design van de speakers valt direct op, in welke huiskamer dan ook. Ze zien er namelijk uit als grote Faberg&eacute;-eieren, maar dan zonder alle kleurtjes en poespas, maar in de traditionele kleuren wit en zwart. De WAM6501 / WAM6500 is nog wat subtieler vormgegeven. Die is lekker klein en compact en past gewoon op je kast, bijvoorbeeld. De WAM7500 / WAM7501 is veel groter en staat zelfs op een standaard &ndash; maar we je kunt hem ook aan het plafond hangen met een speciale hanger of een nog grotere standaard kopen, mocht dat beter bij je huiskamer passen.<br /> <br /> Wij deden het met de simpele standaard, aangezien die voornamelijk heel functioneel is. Met een breed voetstuk staat de speaker namelijk altijd stevig, waardoor je hem niet zomaar kan omstoten. Deze box heeft vijf knoppen, waarvan twee fysiek. Dat zijn de volumeknoppen. De overige drie zijn een soort aanraakgevoelige plekken die direct op de speaker zitten en daarmee kun je de muziek mee pauzeren en afspelen, de bron van de muziek uitkiezen en natuurlijk de speaker mee aan- en uitzetten. Maar het meeste doe je toch op je smartphone.<br /> <br /> De kleinere WAM6501 / WAM6500 heeft dezelfde knoppen, plus nog een extra fysieke variant op de achterkant. Daarmee kun je de box aan- en uitzetten wanneer hij niet op het stroomnetwerk is aangesloten. Waarom deze box twee powerknoppen heeft, is mij een raadsel. Het zorgde er in elk geval voor dat die speaker niet altijd automatisch aanging wanneer ik hem weer aan het stroom hing en mijn muziek wilde beluisteren via de app. De grote variant heeft hier gelukkig geen last van gehad, aangezien die automatisch uitgaat wanneer ik de app afsloot.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless 360 Audio Multiroom &ndash; Hoe werkt het?[/b]<br /> De speakers installeren werkt heel simpel. Omdat ze draadloos zijn, hoef je niet moeilijk te doen met allerlei kabels en dan nog rekening houden met de stroomkabel. Nee, je kiest een mooie plek uit in de kamer (hopelijk met een stopcontact in de buurt) sluit hem aan en je bent in principe klaar. Vanaf dat moment kun je direct beginnen met streamen vanaf je smartphone of tablet, met welke app dan ook, zoals Xbox Music. Je maakt dan namelijk gebruik van de Bluetooth-verbinding, dus dan zit je niet per se vast aan de Samsung-app.<br /> <br /> Heb je echter twee of meerdere Samsung Multiroom-speakers, dan heb je een Samsung Hub nodig. Dat is een extra kastje dat je op je router aansluit met een kabeltje. Met enkele simpele stappen, die worden meegeleverd bij het apparaat, heb je die koppeling tussen de speakers, de Hub en je draadloze netwerk, al snel verricht. Vanaf dat moment dien je de Samsung Multiroom-app te gebruiken voor allebei de speakers en kun je ook het programma voor pc downloaden, waardoor je ook toegang krijgt tot de muziek op je computer.<br /> <br /> Helaas is het zo dat de Samsung Multiroom-app z&rsquo;n beperkingen heeft. Je kunt wel al je muziek afspelen (ook vanaf meerdere bronnen, zoals TuneIn of Deezer), maar wanneer je de muziek afspeelt vanaf pc, dan staan de nummers niet in de volgorde zoals op de cd. En persoonlijk kan ik dat niet goed hebben, omdat artiesten vaak de nummers in een specifieke volgorde zetten, om verschillende redenen. Nu staan ze op alfabetische volgorde en dan wordt de luisterervaring gewoonweg een zooitje, zeker wanneer je cd&rsquo;s van een band als Muse beluistert.<br /> <br /> Verder regel je eigenlijk alles verder met de Samsung Multiroom-applicatie. Je verandert de volume, kiest een nummer, artiest of cd uit en kan ook gaan spelen met de equalizer, mocht je dat willen. De app is niet heel uitgebreid en voornamelijk gericht op de functionele kant, maar mist wat mij betreft nog de optie om vanuit de cloud je eigen muziek af te spelen. Ook zou het fijn zijn als we de Samsung-app helemaal niet hoeven te gebruiken, aangezien er veel betere muziekspelers op Android en iOS bestaan &ndash; maar dat is wellicht een brug te ver.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless 360 Audio Multiroom &ndash; Geluidskwaliteit[/b]<br /> Over de geluidskwaliteit van de WAM7500 / WAM7501 (de grotere R7-variant van de serie) kunnen we heel kort zijn: die is van hoog niveau. Dat is ook helemaal niet gek, aangezien er genoeg ruimte is voor allerlei technieken en componenten die voor een mooi, kristalhelder en vooral kamervullend geluid kunnen zorgen &ndash; ondanks dat vreemd ogende, maar stijlvolle en slanke design. De bas is lekker diep, de treble gaat flink omhoog en overal het algemeen kom je geen ruis tegen &ndash; zelfs niet op de hogere volumes &eacute;n met goede metal.<br /> <br /> Vooral dat laatste vind ik een behoorlijke prestatie, aangezien de Samsung WAM750, WAM550 en WAM350 multiroom-speakers daar nog wel eens flink last van hadden. Tijdens het schrijven van deze recensie knalt achter mij het nummer Supremacy van Muse uit de speaker &ndash; dat nummer zoekt zowel de hoge en de lage tonen goed op en het is echt een genot om naar te luisteren. De kleine R6 Portable (WAM6501 / WAM6500) komt er beduidend minder goed van af, aangezien die speaker gewoonweg veel minder krachtig is.<br /> <br /> Mocht je alleen de kleinere variant willen hebben of in huis hebben, dan valt het verschil tussen beide speakers helemaal niet op. Maar we hebben ze naast elkaar dezelfde nummers laten afspelen &ndash; tegelijkertijd en los van elkaar &ndash; en moeten toch echt concluderen dat de WAM6501 / WAM6500 er enigszins bekaaid van afkomt. Dat is natuurlijk niet vreemd, aangezien die luidspreker veel kleiner is dan zijn grotere broer, maar voor een prijs van 399 euro verwachten we gewoon iets meer dan &lsquo;een redelijk geluid&rsquo;. Lekker wachten op een mooie aanbieding, dus.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless 360 Audio Multiroom &ndash; Conclusie[/b]<br /> Na een aantal weken zowel de WAM6501 / WAM6500 (R6 Portable) en WAM7500 / WAM7501 (R7) te hebben gebruikt, moeten we concluderen dat de R7 de winnaar is van de twee als het om het kraakheldere geluid, de installatie en het gebruik gaat. De R6 Portable is ook buitenhuis te gebruiken door zijn oplaadbare batterij, maar levert wel flink in op de geluidskwaliteit. Daarom vinden we de adviesprijs van 399 euro voor deze compacte speaker het niet waard &ndash; wil je hem toch in huis halen, wacht dan tot die veel aantrekkelijker geprijsd is of koop hem tweedehands.<br /> <br /> De WAM7500 is dan misschien wel aan de dure kant, met zijn adviesprijs van 499 euro, maar wanneer je geen uitgebreide homecinemaset thuis hebt staan met een serie speakers waar je u tegen zegt of gewoon het gemak van de installatie en het gebruik wilt ervaren, dan is hij de prijs zeker waard. De geluidskwaliteit is van een enorm hoog niveau en dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait bij muziek &ndash; dat je er ongestoord, ruisloos en in alle tonen van kunt genieten. Ook kun je deze speakers gebruiken in combinatie met een soundbar van Samsung.<br /> <br /> Let er wel op dat je een Samsung Hub nodig hebt wanneer je meerdere speakers binnen de serie wil aanschaffen. Die Hub heeft een adviesprijs van 49 euro en is verplichte kost wanneer je meerdere Samsung Wireless Audio Multiroom-speakers thuis hebt staan. Het onderstaande cijfer is vooral gebaseerd op onze ervaringen met de R7, omdat die ons ontzettend verrast heeft, vooral qua geluidskwaliteit. De R6 Portable zorgt ervoor dat de set geen hoger cijfer krijgt &ndash; maar de draagbaarheid van het apparaat zorgt toch voor wat gemak.

]]>
0
Batman: Arkham Knight http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-review http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-review#reacties Wed, 08 Jul 2015 11:12:23 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight-review In Batman: Arkham Knight krijgen we te maken met een terugkerend thema binnen de Arkham-serie. De titulaire held krijgt &eacute;&eacute;n of ander goedje ingespoten en vanaf dat moment begint de klok te tikken. Zowel in Arkham Asylum, het voortreffelijke eerste deel, als Arkham City, het fantastische vervolg, kreeg Batman daardoor waanidee&euml;n.<br /> <br /> Dat is dan ook de rode lijn in Arkham Knight. Niet lang nadat je de game hebt opgestart, krijg je het aan de stok met Scarecrow, die vervolgens zijn fear gas in je lichaam spuit. Het is inmiddels geen origineel concept meer, maar ontwikkelaar Rocksteady is er wel heel goed mee omgegaan en presenteert voortreffelijke situaties.<br /> <br /> Aangezien Batman in Arkham City de Joker vermoord heeft en hij als symbool dat liever niet doet, worstelt de Caped Crusader met zijn handelingen. Door heel het avontuur wordt Batman bezocht door de Joker, die in feite in zijn hoofd leeft, en dat valt te wijten aan het fear gas dat in zijn systeem zit.<br /> <br /> Ik wil nou niet meteen van alles verklappen wat voor effect dat heeft op Batman en het verhaal, maar als speler, fan van het DC Universe en in het specifiek Batman, is dit smullen. Dit is precies wat je van een goede Batman-game mag verwachten en Rocksteady heeft flink veel aandacht besteed aan allerlei details uit de comics.<br /> <br /> Er komen dan ook memorabele momenten voorbij die je alleen in de beste Batman-comics zult vinden en die momenten voelen totaal niet geforceerd aan. De timing, de plekken, de personages &ndash; alles lijkt op dat moment in het hoofdverhaal van Batman: Arkham Knight te passen. Het was creatief knutselen, maar het is gelukt.<br /> <br /> Desondanks bevat het verhaal in Arkham Knight nog behoorlijk wat onvermijdelijke clich&eacute;s, zoals Batman die een vrouw in nood moet redden. Maar afgaande op het bronmateriaal zijn dat vaak wel de dingen die Batman doet, want hij wil dat niemand iets overkomt. Daardoor kan het verhaal soms wel langdradig zijn.<br /> <br /> Aan de andere kant bouwt de game veel spanning op en werkt het meerdere malen naar een climax toe, waar je dan wel even van staat te kijken. Die momenten maken ook echt impact op Batman &ndash; en op jou. Het is een achtbaanrit met Joker en Scarecrow aan de knoppen, dus je kunt werkelijk waar een hoop ongein verwachten.<br /> <br /> Arkham Knight heeft ook de nodige Most Wanted-missies, waar Batman achter een aantal van zijn iconische vijanden aangaat. In dit spel zijn dat bijvoorbeeld Two-Face en The Penguin, maar we krijgen ook het vervolg te zien op de losse eindes vanuit Arkham City, zoals het verhaal van de Identity Thief en Azrael.<br /> <br /> Het mooie aan de Most Wanted-missies is dat je vaak alles uit de kast moet halen om ze tot een goed eind te brengen en ook het beste in Batman &ndash; en jezelf &ndash; naar boven haalt met spetterende moves en keiharde actie, of juist race-elementen die veel beter werken dan de vele momenten waarop je met de Batmobile knokt.<br /> <br /> Niet al die Most Wanted-missies zijn even enerverend. Zo is die van de Identity Thief slechts &eacute;&eacute;n missie en krijg je ook te maken met herhalende gameplay-elementen zoals het ten onder brengen van belangrijke vijandelijke punten binnen de stad &ndash; maar gelukkig is het combat-systeem goed genoeg om het te doorstaan.<br /> <br /> Want aan dat combat-systeem is ook nog eens flink gesleuteld. Je hebt niet alleen een aantal nieuwe, toffe en extreem handige moves tot je beschikking, het vechten in het algemeen is ook stukken verbeterd in vergelijking met Arkham City. Het is soepeler, sneller en je voelt je tijdens het knokken ook echt The Batman.<br /> <br /> Het andere gedeelte van het vechtsysteem doe je met de Batmobile. Laten we vooropstellen dat het ontzettend tof is dat we eindelijk met dat ding kunnen scheuren door de straten van Gotham en vijanden het pak slaag kunnen geven die ze verdienen, maar ik moet er ook bij zeggen dat het ding precies bestuurt zoals-ie eruit ziet.<br /> <br /> Inderdaad: lomp. De Batmobile bestuurt ontzettend lomp en het kost heel veel tijd te wennen aan de manier waarop je stuurt en powerslide. De auto is totaal niet geschikt om snelle manoeuvres mee te maken, maar de game dwingt je meer dan eens dat te doen, met een hoop frustratie als gevolg. Het speelt gewoon niet lekker.<br /> <br /> De Batmobile kan in Arkham Knight ook wisselen naar een soort tankmodus, waardoor je ineens beschikking hebt over raketten en meer wapens. Die modus bestuurt al stukken beter, maar nu valt de gameplay ontzettend tegen. Je dient ontzettend vaak die tankmodus te gebruiken, terwijl het echt niet zo leuk is als het lijkt.<br /> <br /> Dat er optionele zijmissies met je Batmobile zijn is nog tot daaraan toe, maar dat je zo vaak gedwongen wordt het tegen ontzettend veel drones op te nemen in het hoofdverhaal, is gewoon niet tof. Het voelt niet zo solide aan als de rest van de gameplay binnen welke Batman-game dan ook en had best minder gemogen.<br /> <br /> Een ander punt van irritatie, is het feit dat sommige stemacteurs uit eerdere delen, niet meedoen met Arkham Knight. Dat viel in het magere Arkham Origins al op met bijvoorbeeld de Joker (normaliter gespeeld door Mark Hamilton, toen door Troy Baker) en nu vallen de stemmen van Gordon en Scarecrow ontzettend op.<br /> <br /> Het kan me niet schelen dat er negen maanden verstreken zijn sinds Arkham City. Wanneer Batman en andere personages nog steeds hetzelfde, maar dan wel iets ouder klinken, vind ik het ontzettend vervelend dat er characters zijn die een totaal andere stem hebben &ndash; het geeft ze ook een geheel andere persoonlijkheid mee.<br /> <br /> Zo doet Jonathan Banks (Breaking Bad) nu de stem van Gordon, waardoor die opeens een rauw randje krijgt van een tough guy die nergens rekening mee houdt. Maar zo is Gordon helemaal niet. Gordon is zachtaardiger en houdt rekening met anderen &ndash; in de voorgaande delen had hij de stemacteur die bij hem paste.<br /> <br /> Om nog maar te zwijgen over de Scarecrow. Je kunt mij niet wijsmaken dat die tussen Arkham Asylum en Arkham Knight opeens een compleet andere stemband heeft gekregen. Scarecrow is een unieke idioot, eentje met een persoonlijkheid die er tussenuit springt in de comics en de Arkham-spellennreeks.<br /> <br /> Nu klinkt Scarecrow gewoon als de zoveelste vijanden die door de intercoms van Gotham City tegen Batman spreekt, alsof hij Hugo Strange is uit Arkham City. Het geeft me een te groot d&eacute;j&agrave; vu om te kunnen denken dat ik met een andere game te maken heb &ndash; ik had graag dezelfde stemacteur als in het eerste deel gehoord.<br /> <br /> Wanneer je echter niet met Scarecrow te maken hebt, dan heb je wel degelijk een compleet nieuw avontuur dat op je ligt te wachten. Een avontuur dat veel nieuwe elementen introduceert, maar de basis zeker niet vergeet en daar ook volop van profiteert. Zo is ook de Riddler wederom aanwezig met zijn vele trophies.<br /> <br /> En die trophies zetten je soms even aan het denken: wat moet ik h&iacute;er nog weer doen? Het geeft je tevens een reden Gotham City helemaal uit te kammen, waardoor je ook weer op plekken komt waar andere zijmissies zich afspelen en daardoor kun je een game als Batman: Arkham Knight eigenlijk moeilijk wegleggen.<br /> <br /> Het is een game waarbij je denkt nog even dit te doen, voordat je dat andere gaat doen. En dan ondertussen alweer twee uur verder bent en op het moment dat je je dat gerealiseerd hebt, je eigenlijk gewoon lekker gegamed hebt. Want boven alles biedt Arkham Knight je een typisch Batman-avontuur aan.<br /> <br /> En dat laatste is het allerbelangrijkste. Ja, de game heeft zo zijn minpunten, zoals de Batmobile en de stemacteurs, maar er is meer dan genoeg om van te genieten en van de smullen. Zo is dit &eacute;&eacute;n van de mooiste games van dit moment en leeft Gotham City, ondanks het missen van de normale burger op straat.<br /> <br /> De neonlichten maken Gotham kleurrijker dan ooit tevoren en veel minder donker en grijs dan bijvoorbeeld Arkham City. Het voegt echt wat toe aan het avontuur. Technisch gezien is Arkham Knight niet altijd een hoogstandje. De pc-versie is echt een ramp en al niet eens meer verkrijgbaar op Steam &ndash; dat kan toch niet?<br /> <br /> Ik speelde de Xbox One-versie en kan niet zeggen dat ik constant werd lastiggevallen door bugs en framerate drops, maar kwam wel genoeg tegen om daar melding van te maken. Maar het is niets dat niet met een update verholpen kan worden &ndash; hopelijk legt Warner Bros. nu niet eerst de nadruk op downloadable content&hellip;<br /> <br /> Laat dit je echter niet tegenhouden toch aan het fantastische avontuur te beginnen. Fans van het DC Universe, fans van Batman en fans van het avonturen- en actiegenre kunnen niet anders dan genieten van dit next gen Gotham-avontuur, tjokvol herkenningen, maar ook dat ene, nieuwe gezicht: wie is dan toch die Arkham Knight?

]]>
0
De drie beste tablets voor het bekijken van foto&rsquo;s en video&rsquo;s http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-bekijken-van-fotorsquosvideorsquos http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-bekijken-van-fotorsquosvideorsquos#reacties Mon, 22 Jun 2015 12:53:45 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-bekijken-van-fotorsquosvideorsquos [b]Waar letten we op?[/b]<br /> Om er zeker van te zijn dat de onderstaande tablets bij de meeste gebruikerssituaties passen voor mensen die graag foto&rsquo;s en video&rsquo;s bekijken en willen laten zien, letten we onder meer en voornamelijk op de grootte en de kwaliteit van het scherm, hoeveel vrije schijfruimte je hebt om foto&rsquo;s en video&rsquo;s op te slaan en of ze natuurlijk nog wel draagbaar genoeg zijn en niet te zwaar om comfortabel vastgehouden te worden tijdens het bekijken of laten zien van het materiaal.<br /> <br /> Een lekker groot scherm met een goede houvast is eigenlijk wel een must, want zo kunnen meerdere mensen tegelijkertijd meekijken. De batterijduur is voor diegenen die de tablet onderweg willen gebruiken van belang, maar de meeste mensen zullen hun tablet thuis, dichtbij de lader, gebruiken. Kijkend naar deze voorwaarden, onze eigen reviews, de ervaringen van bezoekers en experts en de ontwikkelingen van de markt komen we tot de volgende drie tablets die in onze optiek ideaal zijn voor iedereen die tablets gebruikt voor het bekijken en laten zien van foto&rsquo;s en video&rsquo;s.<br /> <br /> [b]De beste tablets voor het bekijken van foto&rsquo;s en video&rsquo;s[/b]<br /> In onderstaand overzicht hebben we drie tablets die ideaal zijn voor het bekijken en laten zien van foto&rsquo;s en video&rsquo;s opgenomen. Dit keer hebben we &eacute;&eacute;n tablet per besturingssysteem uitgekozen. Qua iOS-aanbod is er natuurlijk niet veel op de markt en kijken we eigenlijk naar het laatste model, omdat die de beste prestaties en het beste scherm biedt. Op het gebied van Android- en Windows-tablets heb je natuurlijk veel meer keuze. Voor alle tablets geldt overigens dat je video&rsquo;s het beste kunt beluisteren met een hoofdtelefoon op.<br /> <br /> [b]Samsung Galaxy Tab S 10.5[/b]<br /> De Samsung Galaxy Tab S 10.5 is &eacute;&eacute;n van de meest krachtige Android-tablets van dit moment. Ja, er zijn nog krachtigere op de markt, maar die hebben we bewust niet uitgekozen, vanwege het scherm. Het amoled display van 10.5 inch groot kan namelijk het beste vergeleken worden met de oled-techniek die Samsung gebruikt voor zijn populaire televisies. Het scherm is niet alleen in staat een hoog kleurencontrast met een ratio van 100000:1 te weergeven, het is ook nog eens erg energiezuinig door het gebrek aan achtergrondverlichting.<br /> <br /> Het scherm is in staat zichzelf te verlichten met de pixels, die zenden namelijk zelf licht uit. Doordat de tablet een lekker hoog contrast heeft, kun je hem ook buitenshuis goed gebruiken. De resolutie is 2560 bij 1600 en de beeldverhouding komt neer op het aparte 16:10, maar daardoor kun je wel alle foto&rsquo;s en video&rsquo;s in full hd en zelfs 2K bekijken. Mocht je er weinig verstand van hebben verder: de Samsung Galaxy Tab S 10.5 helpt je ook bij het instellen van de perfecte beeldinstelling, zodat alle plaatjes en video&rsquo;s er piekfijn uitzien.<br /> <br /> De Samsung Galaxy Tab S 10.5 heeft onder de motorkap een octacore-processor zitten en een batterij die tot elf uur meegaat. De processor heeft vier energiezuinige kernen, die geactiveerd worden wanneer je foto&rsquo;s bekijkt, en vier kernen die gebruikt worden voor het spel van games (daar meer over in dit artikel). De tablet beschikt over 3GB aan werkgeheugen, waardoor hij lekker snel is terwijl je door alle foto&rsquo;s en video&rsquo;s bladert, heeft 16GB aan intern geheugen en een microSD-kaartslot, waar een microSD-kaart tot 128GB in kan.<br /> <br /> [b]Microsoft Surface 3[/b]<br /> Wanneer je op zoek bent naar een Windows-tablet waar je het beste foto&rsquo;s en video&rsquo;s op kunt bekijken, denk dan aan de onlangs uitgebrachte Microsoft Surface 3. Deze heeft een 10,8 inch scherm met een resolutie van 1920 bij 1280 pixels en een beeldverhouding van 4:3. Die beeldverhouding is wellicht niet optimaal voor je (beeld)materiaal, maar wanneer je de tablet horizontaal houdt ziet alles er prachtig uit. E&eacute;n van de pluspunten van deze tablet is het feit dat de batterij tien uur meegaat op &eacute;&eacute;n volledige lading, dus je kunt hem gemakkelijk meenemen zonder oplader.<br /> <br /> Zoals je in onze recensie kunt lezen staat de Surface 3 zijn mannetje in verschillende situaties en dat heeft het te danken aan het Cleartype HD-display. In de kern komt het erop neer dat de kijkhoeken, kleurweergave, contrastniveau en schermhelderheid allemaal van hoog niveau zijn en zelfs in lichtere omgevingen, zoals bijvoorbeeld je tuin, prima gebruikt kan worden. Ja, je hebt zwarte balken in beeld wanneer je foto&rsquo;s of video&rsquo;s bekijkt, maar dat doet helemaal niets af van de kwaliteit van het scherm of het materiaal dat je wil laten zien.<br /> <br /> Er is echter wel &eacute;&eacute;n ding waar je even op moet letten. Wil je namelijk direct veel interne opslag hebben, bijvoorbeeld 128GB, dan moet je de versie met 4GB aan werkgeheugen kopen. Kun je het ook wel doen met minder, omdat je bijvoorbeeld een microSD-kaart hebt of gebruikmaakt van de cloud, dan kun je ook de 2GB-versie overwegen. Met oog op de toekomst is het wellicht handig om de snellere versie aan te schaffen, zodat de tablet zich langer staande weten te houden wanneer Windows 10 dan eindelijk uitkomt voor tablets.<br /> <br /> [b]Apple iPad Air 2[/b]<br /> Het kan natuurlijk ook zijn dat je geen Android- of Windows-apparaten in huis hebt (of wilt), maar in plaats daarvan zweert bij Apple. Dan heb je altijd nog de iPad Air 2 tot je beschikking, de laatste tablet die Apple heeft uitgebracht. Het is goed om te weten dat de iPad Air 2 een batterijduur heeft die niet onderdoet voor de andere tablets op deze lijst; ook die gaat namelijk tien uur mee. Dat komt doordat we onder de motorkap een processor vinden die veertig procent energiezuiniger is dan zijn voorganger: de Apple A8X-processor.<br /> <br /> De iPad Air 2 heeft het kleinste schermformaat van de drie tablets, 9,7 inch, en een schermresolutie van 2048 bij 1536 pixels &ndash; oftewel Retina. Daarmee is het voor de normale gebruiker niet mogelijk om afzonderlijke pixels te zien en zien je foto&rsquo;s en video&rsquo;s er haarscherp uit op dit ips lcd display. Het scherm reflecteert ook helemaal niet meer, omdat die gelamineerd is, waardoor je hem ook prima in de zon kunt gebruiken. Ook komt dit natuurlijk de kijkhoek en de kleurweergave van het scherm ten goede &ndash; zo kun je met een groepje foto&rsquo;s bekijken.<br /> <br /> Naast de Apple A8X-processor vinden we er ook 2GB aan werkgeheugen, waardoor de iPad &ndash; in samenwerking met iOS &ndash; lekker snel aanvoelt en ook snel zal blijven aanvoelen. Ook wanneer we kijken naar de aanstaande release van iOS 9, dan heb je niets te klagen met dit werkgeheugen &ndash; dat in eerste instantie laag aanvoelt, ware het niet dat Apple het besturingssysteem optimaliseert voor zijn hardware. Qua opslaggeheugen heb je de keuze uit meerdere versies, vari&euml;rend van 16GB tot en met 128GB. Er is geen kaartlezer aan bood.

]]>
0
Batman: Arkham Knight http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight#reacties Fri, 19 Jun 2015 11:10:45 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/batman-arkham-knight Meer gadgets, een grotere stad, veelzijdige verhalen &ndash; dingen die je van een goede sequel mag verwachten. Batman: Akrham Knight, als opvolger van Batman: Arkham City (2011), lijkt daarin niet teleur te stellen. Alleen al de toevoeging van een bestuurbare Batmobile belooft al zo veel goeds en zegt eigenlijk al dat de stad een veel groter speelterrein is dan voorheen.<br /> <br /> Het verhaal gaat verder waar Batman: Arkham City ge&iuml;ndigd is. Batman jaagt nu op de Scarecrow, omdat die een aanval op de stad heeft uitgevoerd. Gotham City is ontruimd en dat betekent dat de slechterikken wederom volop in aantallen aanwezig zijn. Bereid je dus voor op genoeg momenten waarop je kan genieten van het vechtsysteem.<br /> <br /> Het vechtsysteem is &eacute;&eacute;n van de elementen die de Arkham-serie zo goed maakt. Het is simpel, maar heel erg effectief &ndash; maar niet zo simpel dat je er als speler niet voor hoeft op te letten. Je moet de aanvallen afwisselen met defensieve strategie&euml;n en counter moves om ervoor te zorgen dat die sukkels je met geen vinger kunnen aanraken. En het voelt zo lekker.<br /> <br /> De Scarecrow werkt samen met een gloednieuwe vijand, die speciaal ontworpen is voor Batman: Arkham Knight: de Arkham Knight. Hij is een mysterieus figuur (misschien is het zelfs wel een zij) die het gemunt heeft op jouw hoofd. Samen zullen Arkham Knight en Scarecrow er alles aan doen om de Batman dood te krijgen, en schromen niet om hulp te vragen.<br /> <br /> De Penguin, Two-Face, Harley Quinn, The Riddler, Firefly en Poison Ivy zullen Scarecrow en Arkham Knight gaan bijstaan. Voor de gameplay houdt dat direct in dat we allerlei locaties mogen verwavchten met specifieke puzzels op basis van de omgeving, die zijn gebaseerd op de slechterikken &ndash; Rocksteady deed dat ook al in Asylum en City.<br /> <br /> En het werkt ook gewoon, dus geloven we erin dat het deze keer ook zal werken. Bovendien kijken we met liefde terug naar de Scarecrow-levels van de eerste Batman: Arkham-game en is Two-Face ook een favoriet op de redactie, samen met de rest van de schurken eigenlijk (al twijfelen we een beetje over Firefly, die was heel duf in Arkham Origins).<br /> <br /> Batman staat er niet alleen voor, gelukkig. Hij krijgt niet alleen hulp van Oracle, de dochter van Commisioner Gordon, maar ook van zijn sidekick Robin en zijn protog&eacute; Nightwing. Catwoman gaat hem ook nog te hulp schieten, al geloven wij niet dat ze dat zal doen om Batman te helpen &ndash; er zal ongetwijfeld iets meer voor de dievegge op het spel staan.<br /> <br /> Naast al die intrigerende personages en hun eigen verhalen, kunnen we van Batman: Arkham Knight een spelwereld verwachten die vijf keer groter is dan Arkham City en die game voelde al groots aan. Je verkent de stad straks met je vertrouwde gadgets, die ook worden gebruikt voor puzzels, maar kunt ook op enkele nieuwe gadgets rekenen.<br /> <br /> Sommige van die bekende gadgets kun je nu gebruiken tijdens het zweven door de stad, zoals je Batarang &ndash; dat zweven is ook voorzien van een flinke update en zal nu een stuk sneller zijn. E&eacute;n van de nieuwe gadgets is een soort Batarang met een microfoon, zodat je gesprekken op kunt vangen op plekken waar je maar beter niet gezien kan worden.<br /> <br /> Wanneer je van action-adventure games, Batmans voorgaande drie games of Batman in het algemeen houdt, dan lijkt Batman: Arkham Knight straks een verplichte aankoop voor je. We hopen er verder op dat een aantal zijverhalen uit Batman: Arkham City een einde krijgen en dat de Arkham Knight een waardevolle tegenstander wordt.

]]>
0
The Witcher 3: Wild Hunt http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-witcher-3-wild-hunt http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-witcher-3-wild-hunt#reacties Thu, 18 Jun 2015 11:07:15 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/the-witcher-3-wild-hunt Wanneer iemand aan me vraagt wat ik van de Witcher 3 vind, dan noem ik altijd dat woord als eerste. The Witcher 3: Wild Hunt is de eerste open wereld rpg van CD Projekt Red en het is meteen een schot in de roos. De game heeft natuurlijk wel zo zijn gebreken, maar die wegen bij lange na niet op tegen de content die op je staat te wachten. Reken maar op gameplay waar je zo&rsquo;n 200 uur mee bezig bent.<br /> <br /> The Witcher 3: Wild Hunt is een third-person open wereld actie-rpg; dat is een mond vol termen. Het komt erop neer dat je een grote, wijde wereld intrekt, korte metten maakt met de monsters die je onderweg tegenkomt en ondertussen aan je personage sleutelt, op allerlei fronten. Van kleding tot aan het besteden van ervaringspunten aan je magie (Signs) tot het bewerken van je beide zwaarden.<br /> <br /> De marketingafdeling van Bandai Namco, de uitgever van de game, heeft in elk geval goed zijn werk gedaan. Ik hoor het de pr-manager nog zeggen: een open wereld, z&oacute;nder laadtijden! Klopt dit? Ja en nee. In The Witcher 3 beschik je niet over &eacute;&eacute;n grote open wereld, maar in feite over meerdere. Wanneer je wisselt van landschap, dan kom je w&eacute;l laadtijden tegen. Maar binnen zo&rsquo;n wereld helemaal nooit.<br /> <br /> Dat was even een tegenvaller, omdat de suggestie dus werd gewekt dat je geen laadtijden zou tegenkomen. Het is geen grote tegenvaller, want je bent uren zoet binnen &eacute;&eacute;n zo&rsquo;n wereld. Er is echt ontzettend veel te doen, vanaf het eerste moment. Op de landkaarten zie je namelijk standaard een aantal vraagtekens staan. Die vraagtekens bevatten allemaal kleine zijmissies en andere activiteiten die je op elk moment kunt doen.<br /> <br /> Of nou, op elk moment wil ik nou ook niet beweren. Soms kom je een missie of activiteit tegen waarvoor je level gewoon nog te laag is. Enkele levels kun je nog wel overbruggen, maar een stuk of twintig niet. Wanneer je de mechanics onder de knie hebt, kun je het als level vijf speler wel opnemen tegen een level negen vijand, maar dan moet je echt weten waar je mee bezig bent. Er is een hoop om over na te denken.<br /> <br /> Zo kun je op twee manieren ontwijken, heb je een snelle en een krachtige aanval, beschik je over een kruisboog, meerdere vormen van magie en krijg je ook nog te maken met allerlei drankjes, oli&euml;n en meer stats-verbeterde spullen. Gelukkig biedt de game een rondleiding aan wanneer je hem voor het eerst opstart. Maar na een paar uur spelen voelen al die mogelijkheden aan als een tweede natuur &ndash; alsof je niet beter weet.<br /> <br /> En wanneer je dan de basis onder de knie hebt, dan opent de game zich pas echt. Maar dan heb je dus al heel wat uren ge&iuml;nvesteerd in The Witcher 3. En niet alleen omdat er z&oacute; gigantisch veel te doen is &ndash; hoe meer je verkent en kletst met non-playable characters, hoe meer je nog tegenkomt &ndash; maar ook omdat de zijmissies vaak een prettige en lange opbouw hebben voordat je ze mag afronden.<br /> <br /> Voor de vele activiteiten geldt dit natuurlijk niet. Wanneer je bijvoorbeeld een monsternest tegenkomt, dan maak je de monsters af, vernietig je het nest en krijg je direct experience points en wapens, geld en meer. Alle activiteiten en zijmissies passen ook echt bij het begrip van The Witcher &ndash; een man of vrouw die betere zintuigen en uithoudingsvermogens heeft dan de mens en daarom in staat is die monsters neer te halen.<br /> <br /> De mensen in de wereld van The Witcher 3 zijn wat dat betreft afhankelijk van jou, terwijl ze ook behoorlijk bang voor je kunnen zijn. Maar aan het stigma van &lsquo;monster&rsquo; kun je wat doen, terwijl je speelt. Je kunt gemeen en meedogenloos zijn, maar ook wat aardiger en de mensen om je heen iets gunnen. De manier waarop je speelt be&iuml;nvloedt in elk geval het einde dat je krijgt &ndash; maar daar ga ik niets over verklappen.<br /> <br /> Het is in elk geval niet zo dat je als een idioot de wereld om je heen kunt vernietigen, zoals je dat bijvoorbeeld The Elder Scrolls V: Skyrim wel zou kunnen doen. Want waarom zou je als monsterdoder je potenti&euml;le klanten omleggen? Mocht dit wel hebben gekund, dan gaat het volledig voorbij aan het idee van een witcher, dus ik ben heel blij om te zien dat dit eens niet tot de mogelijkheden behoort. Anders ga ik wel Skyrim spelen.<br /> <br /> Onderweg kom je heel wat toffe personages tegen, die je even toffe zijmissies kunnen geven of onderdeel zijn van je hoofdmissie. Geralt, het personage waar je mee speelt, komt in tal van situaties terecht die altijd weer anders is dan de andere. Dat zorgt voor het idee dat de wereld om je heen leeft en kleurrijk is, maar bovenal ook leuk is om te ontdekken wie of wat je nou je weer tegenkomt. Het zet aan tot de wereld ontdekken.<br /> <br /> En dat is waar een open wereld-game het wel van moet hebben. Het moet de speler naar binnen trekken en niet meer loslaten. Nu kunnen er een aantal dingen zijn die ervoor zorgen dat je compleet uit die ervaring gehaald wordt. Zo kunnen je save files corrupt raken, waardoor je je progressie kwijt bent, zijn er irritante (maar soms ook grappige) glitches en kan het vechtsysteem je eigenlijk meer in de weg staan dan helpen.<br /> <br /> Nee, The Witcher 3: Wild Hunt is niet voor iedereen. Dat blijkt uit de vele handelingen die je moet verrichten voordat je aan een missie begint. Ook blijkt dat uit de besturing van je personage. Log, lomp en ontoegankelijk zijn prima woorden om die te omschrijven &ndash; maar alles went. En in dit geval is het het waard om eraan te wennen, want het zou eeuwig zonde zijn wanneer je deze game laat liggen vanwege de besturing.<br /> <br /> Desondanks is alles wel veel meer gepolijst in vergelijking met het vorige deel, Assassins of Kings. Zo kun je tijdens het vechten je potions innemen (en worden die potions aangevuld tijdens het mediteren) en zijn de animaties en daardoor ook de bewegingen veel vloeiender dan voorheen. De game speelt gewoon zo veel fijner dan het tweede deel; heb je die game weten uit te spelen, dan kom je sowieso door dit derde deel heen.<br /> <br /> De reden dat je op pad gaat, is vanwege je geadopteerde dochter Ciri. Zij is ook een witcher en op dit punt in het verhaal de sterkste die je ooit bent tegengekomen. Kleine spoiler: op een later punt in het spel krijg je zelfs de mogelijkheid om met haar te spelen en dan pas merk je hoe krachtig, snel en fel ze eigenlijk is. Desondanks zou het fantastisch zijn om met haar eens op een eigen avontuur te gaan, in haar eigen game.<br /> <br /> De presentatie van de game is fenomenaal. Ja, er zijn soms van die rare glitches, maar dat neemt niet weg dat dit de mooiste rpg van dit moment is &ndash; of je hem nou of pc (wel de superieure versie) op Xbox One annex PlayStation 4 speelt. Over de muziek en de voice acting heb ik ook niets anders dan lovende woorden: het is allemaal echt van topniveau. BioWare, maker van fantastische rpg&rsquo;s, kan hier nog een flinke punt aan zuigen.<br /> <br /> En dan heb ik het nog niet eens over het ingame kaartspel Gwent gehad. Normaal heb ik het nooit op (digitale) kaartspellen. De game Heartstone gaat compleet aan me voorbij en dat is een bewuste keuze. Maar vanaf het moment dat ik in aanraking kwam met Gwent, was ik verslaafd en wilde ik meer. Toen ik het kaartspel voor het eerst tegenkwam, heb ik dan ook direct een half uur verspeeld aan die verslavende ellende. Help me dan.<br /> <br /> Als het nu nog niet duidelijk is, zetten we het hier neer: The Witcher 3: Wild Hunt is voor iedere gamer die op zoek is naar een rauw, volwassenen avontuur, waar keuzes ertoe doen, waar de personages minstens net zo kleurrijk zijn als de omgevingen, waar de dialogen zo uitgebreid zijn als de te ontwikkelen mogelijkheden en waar gameplay en presentatie op een ongekend hoog niveau bij elkaar komen. Dit is verplichte kost.

]]>
0
Terugkijkend of Fallout 3... http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/terugkijkend-of-fallout-3- http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/terugkijkend-of-fallout-3-#reacties Wed, 17 Jun 2015 14:35:10 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/terugkijkend-of-fallout-3- Aah, Fallout 3.Wat is dat lang geleden zeg. Als ik mijn achievementslijst mag geloven, dan heb ik de missie Shock Value op 6 februari 2011 afgerond en dat was ongetwijfeld ook de laatste keer dat ik speelde. Maar waarom legde ik dat spel eigenlijk ooit weg? Ergens kan ik het me niet herinneren, omdat me alleen maar leuke dingen bijstaan van het fantastische spel.<br /> <br /> Bijvoorbeeld het begin. Ik hoor mijn vrienden wel eens zeggen dat ze de Vault uitkwamen en eigenlijk geen idee hadden wat er nou precies van hen verwacht werd. Maar op een of andere manier heb ik dat nooit zo ervaren, omdat ik gewoon ben gaan lopen en er vanzelf wel achterkwam of ik die kant op moest of niet &ndash; de Super Mutants hielpen daarbij.<br /> <br /> Op een gegeven moment kwam ik aan bij een verlaten winkelcentrum. Ik ging naar binnen en kwam binnen allerlei monsters tegen &ndash; ghouls &ndash; die me aanvielen. Ik was op dat moment helemaal niet bekend met first-person shooters (mijn genre ook niet) of Bethesda-achtige spellen (Fallout 3 was m&rsquo;n eerste), dus het was allemaal best overweldigend.<br /> <br /> Vooral die vrijheid. Dat gevoel is wat mij betreft alleen ge&euml;venaard door The Elder Scrolls V: Skyrim &ndash; want, tja, ik moet Oblivion nog steeds een keertje opstarten. Die vrijheid was alom aanwezig en ik snapte waarom dat spelers afschrok. Wanneer je namelijk geen missie aan hebt staan, weet je ook gewoon niet waar je die missies vandaan haalt.<br /> <br /> Ronddwalen was m&rsquo;n enige optie en met die marginale kaart met enkel wat Vaults als aanknopingspunten, werd ik ook niet heel veel wijzer. Maar ik zette door en heb wat onvergetelijke dingen meegemaakt. Ik heb een atoombom onschadelijk gemaakt en uiteindelijk zelfs de wereld gered. En ondanks die vijf dlc-pakketten, was ik daarna wel klaar met Fallout 3.<br /> <br /> Maar waarom? Nou, toen ik de game van de week weer opstartte, ergerde ik me eigenlijk direct aan die grijze omgeving. Ja, de wereld is vergaan en dat betekent dat er niet heel veel kleur meer is, maar alles was bruin, grijs of geelachtig &ndash; niets nodigde me uit om door te spelen. Later besefte ik dat het de sfeer van een apocalyptische omgeving juist goed weergaf.<br /> <br /> Want als er &eacute;&eacute;n gevoel naast &lsquo;vrijheid&rsquo; aanwezig was, dan was het wel eentje die me licht deprimeerde tijdens het spelen. Hoe vet alles ook was om te doen &ndash; voornamelijk het ontdekken &ndash; al die bruine tinten hebben er toch voor gezorgd dat ik de game ooit heb weggelegd. Zonde, zeg ik nu achteraf, want Fallout 3 heeft mij nog zo veel meer te bieden dan ik tot nu gezien heb.<br /> <br /> Ik kwam er namelijk achter dat ik nog maar 24 missies in de game heb voltooid &ndash; 24. Dat is mega weinig, ook al duren ze soms best lang. Ik heb de game ook nog maar 48 uur gespeeld; een cijfer dat in schril contrast staat met het eerdergenoemde Skyrim, waar de teller op meer dan 170 uur staat en waar ik al wel de meeste dlc van heb uitgespeeld.<br /> <br /> Mijn doel is dus nu om nog het maximale uit Fallout 3 te halen, voordat Fallout 4 aankomende herfst uitkomt op Xbox One, PlayStation 4 en pc. Van Fallout 4 verwacht ik eigenlijk Fallout 3 in het kwadraat. Meer missies, meer personages, meer kleur en meer avontuur. Ik wil een overzichtelijker menu en eentje die niet zo omslachtig te besturen is &ndash; maar als ik de presentatie zo van de E3 bekijk, dan moet dat goedkomen.<br /> <br /> Ik wil een dedicated renknop, en normaal lopend personage en meer variatie in gebouwen en omgevingen. En natuurlijk een goede engine. Want als er &eacute;&eacute;n game vol met bugs zit, dan is dat Fallout 3 wel. Check hieronder een toffe video daarover. Wil je meer lezen over Fallout 4? Dan kun je hier de aankondiging nog eens bekijken en hier een lijst met geruchten inzien.<br /> <br />

]]>
0
De drie beste tablets voor het spelen van games http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-spelen-van-games http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-spelen-van-games#reacties Thu, 04 Jun 2015 12:50:44 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-het-spelen-van-games [b]Waar letten we op?[/b]<br /> Om er zeker van te zijn dat de onderstaande tablets bij de meeste gebruikerssituaties passen voor gamers, letten we onder meer en voornamelijk op het werkgeheugen en de processor, hoeveel vrije schijfruimte je hebt om je games op je tablet te kunnen installeren en of ze natuurlijk nog wel draagbaar genoeg zijn en niet te zwaar om comfortabel vastgehouden te worden tijdens het spelen van games.<br /> <br /> Een lekker groot scherm met een goede houvast is eigenlijk wel een must. De batterijduur is voor diegenen die de tablet onderweg willen gebruiken van belang maar de meeste echter gamers zullen hun tablet thuis, dichtbij de lader gebruiken. Kijkend naar deze voorwaarden, onze eigen reviews, de ervaringen van bezoekers en experts en de ontwikkelingen van de markt komen we tot de volgende drie tablets die in onze optiek ideaal zijn voor iedereen die wel eens of juist systematisch thuis of ergens onderweg aan het gamen is.<br /> <br /> [b]De beste tablets voor het spelen van games[/b]<br /> In onderstaand overzicht hebben we drie tablets die ideaal zijn voor het spelen van games opgenomen. Twee van deze tablets draaien op Android, het besturingssysteem dat genoeg te bieden heeft met betrekking tot games, en het laatste model draait op iOS, waarvan je nu al misschien kunt raden welk model je kunt verwachten. Ook iOS is gelukkig flink voorzien van games. Windows loopt echter nog achter op dit gebied. En omdat Microsoft de nadruk op werken en studeren legt met het OS, nemen we nu geen Windows-tablets mee.<br /> <br /> [b]Nvidia Shield Tablet[/b]<br /> Als je het over tablets hebt waarop je wilt gamen, dan kun je nog steeds niet om de Nvidia Shield Tablet heen en totdat Nvidia zelf met een opvolger komt, zal dat ook niet gauw gebeuren. Misschien dat de Predator van Acer daar nog wat aan kan doen, maar voorlopig lijkt het erop dat de Shield Tablet &eacute;&eacute;n van de betere opties blijft. Zo beschikt de tablet over een 8-inch ips lcd-display met een resolutie van 1920 bij 1200 pixels en vinden we onder de motorkap de krachtige Nvidia Tegra K1-processor met een kloksnelheid van 2.2GHz.<br /> <br /> Die processor wordt bijgestaan door een grafische chip met maar liefst 192 kernen en 2GB aan werkgeheugen. De tablet weegt 390 gram en heeft een afmeting van 9,2 x 126 x 221 millimeter. Ook is de tablet uitgerust met een stylus die gebruikmaakt van de DirectStylus 2-techniek. Deze techniek moet volgens de chipfabrikant de prestaties en nauwkeurigheid van een active digitizer bieden. Daarnaast kun je gebruikmaken van de GRID-gamestreamingdienst, een soort Netflix voor videogames van Nvidia, voor een vast bedrag per maand.<br /> <br /> Ook heeft Nvidia een draadloze controller op de markt gebracht die speciaal voor deze tablet ontwikkeld is en draadloos (middels WiFi Direct) gekoppeld kan worden. De controller is voorzien van een D-pad, twee analoge knuppels en vier actieknoppen. Ook heeft de controller schouderknoppen en kan die via de microUSB-poort worden opgeladen. De geluidskwaliteit is zonder hoofdtelefoon op z&rsquo;n best ok&eacute; te noemen, maar komt in elk geval gebalanceerd over, en helaas valt de batterijduur wat tegen dus voor diegenen die ermee buiten de deur willen gaan is het niet de beste optie. De tablet is nu verkrijgbaar voor een adviesprijs van 299 euro, al krijg je daar alleen de 16GB variant voor. De 32GB-versie is 100 euro duurder.<br /> <br /> [b]Google Nexus 9[/b]<br /> De Nexus-lijn van Google moet vaak laten zien wat Android in huis heeft en de Google Nexus 9 doet precies dat &ndash; of nou ja, ongeveer dan. De Nexus 9 heeft een scherm van 8,9 inch, wat lekker groot is, en een resolutie van 2048 bij 1536 pixels, wat neerkomt op een 4:3 beeldverhouding. Onder de motorkap zit krachtige Nvidia Tegra K1-processor, dezelfde als bij de Shield. Deze chip beschikt over twee kernen, een voor intensieve taken en een voor het besparen van energie. De kloksnelheid bedraagt 2.3GHz per kern.<br /> <br /> Ook beschikt de tablet over stereospeakers aan de voorkant met HTC BoomSound, die voor een helder geluid zorgen. De batterij van 6700mAh gaat zo&rsquo;n zeven uur mee. De Google Nexus 9 beschikt tevens over een aluminium behuizing, heeft een premium uiterlijk en weegt 429 gram, iets zwaarder dan de Shield Tablet. De afmetingen bedragen 228.25 x 153.68 x 7.95 millimeter. De Nexus 9 is verkrijgbaar in een 16GB- en een 32GB-uitvoering &ndash; voor de nodige game-installaties raden we je aan het model met de meeste ruimte te nemen.<br /> <br /> E&eacute;n van de voordelen van een Nexus-tablet, is dat je te maken hebt met stock Android. Dat is in feite een kale versie van Android, zonder extra schil zoals je die wel aantreft in de Nvidia Shield Tablet, waardoor er ruimte overblijft voor andere zaken. Meestal voelen tablets zonder schil iets sneller aan dan met, waardoor de Nexus 9 met zijn sterke processor en zijn iets grotere scherm een waardige tegenstander is voor de Shield Tablet. De Google Nexus 9 is verkrijgbaar voor een adviesprijs vanaf 399 euro (489 euro voor de 32GB-versie).<br /> <br /> [b]Apple iPad Air 2[/b]<br /> Het kan natuurlijk zijn dat je dat Android echt niet ziet zitten en je liever iets van Apple in huis haalt. Dat kan, want de Apple iPad Air 2 is ook een fantastische tablet voor games. De iPad Air 2 beschikt over een scherm van 9.7-inch met een 4:3-beeldverhouding en een resolutie van 2048 bij 1536 pixels, beter bekend als retina. Het zorgt in elk geval voor haarscherpe beelden. Dit display is ook nog eens gelamineerd: dat extra laagje zorgt ervoor dat de tablet dunner en minder reflecterend wordt. Zo kun je de actie op de tablet goed in de gaten houden.<br /> <br /> Onder de motorkap zit een Apple A8X-processor en die is speciaal voor de iPad Air 2 gemaakt. De chip maakt gebruik van de tweede generatie 64-bit-architectuur en is volgens Apple veertig procent sneller dan de chip in de voorganger van deze tablet. Qua geluid hoef je niet veel te verwachten: de kwaliteit komt meer overeen met een radio dan een cd en is nogal vlak en totaal niet toereikend. We raden daarom aan dat je altijd met een hoofdtelefoon of oordopjes op speelt, omdat dit de geluidskwaliteit aanzienlijk ten goede komt.<br /> <br /> Verder heb je de keuze uit modellen met verschillende opslaggeheugen. Dat varieert van 16GB tot de 128GB. Nu is misschien dat laatste iets te veel van het goede, want zo nu en dan een game verwijderen kan geen kwaad, maar 16GB is tegenwoordig te weinig als je er andere dingen mee wilt doen. Bovendien worden games ook steeds groter; ook een belangrijke factor om rekening mee te houden. De tablet heeft een afmeting van 240 x 169,5 x 6.1 millimeter en weegt maar 437 gram en valt daarmee qua gewicht prima tussen de Shield en Nexus 9 in.

]]>
0
De drie beste tablets voor de zakelijke gebruiker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-de-zakelijke-gebruiker http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-de-zakelijke-gebruiker#reacties Thu, 28 May 2015 12:47:31 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/de-drie-beste-tablets-voor-de-zakelijke-gebruiker [b]Waar letten we op?[/b]<br /> Om er zeker van te zijn dat de onderstaande tablets bij de meeste gebruikerssituaties passen voor zakelijke gebruikers en thuiswerkers, letten we voornamelijk op de software die de hardware kan draaien, welke basismogelijkheden het mogelijk maken simpele taken uit te voeren en of de tablet, inclusief al z&rsquo;n accessoires, nog wel draagbaar genoeg zijn om meegenomen te worden onderweg. Want in dit artikel gaan we er ook van uit dat gebruikers hun tablets meenemen in plaats van hun laptops, omdat ze vaak dunner en lichter zijn.<br /> <br /> Zo is een fysiek keyboard eigenlijk wel een must. Daarbij is een lange batterijduur van belang zodat je zeker een volledige werkdag door kunt komen en moet de tablet niet te groot en zwaar zijn, omdat je hem de hele dag met je mee moet dragen. Kijkend naar deze voorwaarden, onze eigen reviews, de ervaringen van bezoekers en experts en de ontwikkelingen van de markt komen we tot de volgende drie tablets die in onze optiek ideaal zijn voor iedereen die wel eens of juist systematisch thuis of ergens onderweg werkt of zijn werk voorbereidt.<br /> <br /> [b]De beste tablets voor de zakelijke gebruikers[/b]<br /> In onderstaand overzicht hebben we drie tablets die ideaal zijn voor zakelijke gebruikers en thuiswerkers, opgenomen. Twee van deze tablets draaien op Android, het besturingssysteem dat de afgelopen maanden aan populariteit lijkt te winnen op de werkvloer en je tegenwoordig een fabrikant Sony hebt die daar op inzet met zijn nieuwste tablet, en het laatste model draait op Windows, het OS dat voor productief werken en brede compatibiliteit met programma&rsquo;s en accessoires nog steeds het beste is op de markt.<br /> <br /> [b]Sony Xperia Z4 Tablet[/b]<br /> Sinds de aankondiging van de Sony Xperia Z4 Tablet geeft Sony al aan dat deze tablet specifiek gericht is op de zakelijke gebruiker. Het is een krachtige tablet, met onder de motorkap een Qualcomm Snapdragon 810-processor met 64-bit-ondersteuning en 3GB aan werkgeheugen en heeft een kloksnelheid van 2GHz. De Xperia Z4 is voorzien alle moderne verbindingen en kun je dus in feite overal aan het internet koppelen, maar bevat ook NFC en een microUSB-poort, met mhl-ondersteuning. Daar kan een projector of display op aangesloten worden.<br /> <br /> De 6000mAh batterij moet ervoor zorgen dat je minimaal twaalf uur vooruit kunt op een volle lading en dat zou voor de meeste mensen met een werkdag van acht uur genoeg moeten zijn. De tablet heeft een afmeting van 167 x 254 x 6.1 millimeter en is dus redelijk dun. Ook is hij bestand tegen zowel water als stof. De Xperia Z4 Tablet is verder voorzien van Android 5.0 Lollipop. Daar overheen heeft Sony een eigen skin gelegd, maar je hebt nog steeds toegang tot Google Play. De tablet wordt standaard voorzien van een aantal Google- en Microsoft-apps.<br /> <br /> In Nederland verkoopt Sony de Xperia Z4 Tablet standaard met Bluetooth toetsenbordcover. Deze cover is voorzien van een QWERTY-toetsenbord en een touchpad. De cover is via microUSB op te laden en wordt middels Bluetooth met de tablet verbonden. De Sony Xperia Z4 tablet verschijnt vanaf eind mei 2015 in de Nederlandse winkels voor een prijs van 749 euro. Hiervoor krijg je de 4G-versie van de tablet, inclusief toetsenbordcover. De Sony Xperia Z4 Tablet heeft overigens ook een mooi qhd-scherm om in de avond een film te bekijken.<br /> <br /> [b]Microsoft Surface Pro 3[/b]<br /> De tablet is alweer een tijdje op de markt, maar is nog steeds &eacute;&eacute;n van de beste voor de zakelijke gebruikers en thuiswerkers onder ons. Hoewel je ook prima kunt gaan voor de Surface 3, die stukken lichter is, is dit apparaat, in tegenstelling tot z&rsquo;n jongere broer, niet op studenten gericht. Ben je op zoek naar een tablet die in veel opzichten je veel zwaardere laptop kan vervangen en waar er een stylus bij meegeleverd wordt, kijk dan niet ver. Dit Windows 8.1 Pro-apparaat is geschikt voor iedereen die Windows leeft en ademt.<br /> <br /> De Surface Pro 3 is uitgerust met een Intel Core Haswell-processor en Intel HD Graphics. Afhankelijk van de gekozen configuratie gaat het om een Core i3-, Core i5- of Core i7-processor (lees meer over de verschillende processors). Deze wordt vergezeld door 4GB of 8GB aan werkgeheugen, en 64GB, 128GB, 256GB of 512GB aan opslaggeheugen. De tablet beschikt daarnaast over een microSD-kaartlezer waarmee het geheugen uitgebreid kan worden, een volwaardige USB 3.0-poort en een Mini DisplayPort-poort. Bijna een echte laptop, dus.<br /> <br /> De tablet is met een formaat van 12-inch een stuk groter maar dat wil niet zeggen dat je op gewicht en afmetingen moet inleveren. De Surface Pro 3 is met een gewicht van 800 gram lichter dan zijn voorganger en met een profiel van 9,1 millimeter ook slanker dan zijn voorganger. Daarnaast is de cover voorzien van een groter touchpad en kunnen gebruikers een desktop dock aanschaffen, om het plaatje compleet te maken. Ook heeft de tablet een ingebouwde kickstand en ben je verzekerd van tenminste negen uur accuduur. Genoeg voor de werkdag.<br /> <br /> [b]Asus Transformer Book T100 Chi[/b]<br /> Wil je toch een iets betaalbare tablet meenemen, die net zo veelzijdig is als een gemiddelde Windows-hybride-tablet? Denk dan eens aan de Asus Transformer Book T100 Chi. Dat het een hybride-apparaat is, betekent in dit geval dat het apparaat met een toetsenbord dock geleverd wordt waardoor het geheel ook als laptop te gebruiken is. Onder de motorkap vinden we een quadcore Intel Atom Z3775-processor, met een kloksnelheid van 1.5GHz, die wordt vergezeld door 2GB aan werkgeheugen en 64GB aan opslaggeheugen.<br /> <br /> Middels een microSD-kaart kan het opslaggeheugen verder uitgebreid worden. Het keyboard dock beschikt over een QWERTY-toetsenbord zonder extra aansluitingsmogelijkheden maar wel met een trackpad. Verder is de Asus Transformer Book T100 Chi voorzien van WiFi en bluetooth 4.0 voor draadloze communicatie, een microHDMI-poort om een extern display te koppelen, een microUSB 3.0-poort voor het snel overdragen van data. De Asus Transformer Book T100 Chi draait op Windows 8.1-software en is lekker licht en compact.<br /> <br /> Omdat je beschikking hebt over Windows 8.1, heb je ook toegang tot de Windows Store. Je kunt als gebruiker apps uit deze store installeren maar ook de traditionele .exe-bestanden binnen de desktopomgeving installeren. Daarnaast levert Asus een gratis jaarabonnement op Office 365 Personal. Dit houdt in dat je een jaar lang gratis gebruik kunt maken van de Office apps, waaronder Word en Excel, die zich in de cloud bevinden. De Asus Transformer Book T100 Chi een adviesprijs van 449 euro. Hiervoor wordt het dock meegeleverd.<br /> <br /> [b]Bonus-tablet: Jide Remix Ultra[/b]<br /> Officieel is dit &eacute;&eacute;n van de eerste op de zakelijke gebruiker gerichte Android-tablets, die een lange weg via het crowdfundingplatform Kickstarter achter de rug heeft. De Jide Remix Ultra mag dan nog niet in Nederland verkrijgbaar zijn, hij is al wel via de Amerikaanse verkoopwebsite Amazon beschikbaar. Deze tablet werd in de markt gezet als h&eacute;t antwoord vanuit de Android-gemeenschap op de Surface Pro 3, die we hierboven behandeld hebben. En met reden: het Android-besturingssysteem is goed onder handen genomen.<br /> <br /> De software waar het om draait is de Remix OS. Nu is dat nog een schil van Android 4.4, maar de bedoeling is dat er uiteindelijk wordt overgestapt naar Android 5.0. De aanpassingen aan de kern van het OS moeten ervoor zorgen dat de tablet voor zowel touch als gebruik met muis en toetsenbord optimaal en comfortabel te gebruiken is. Daarbij staat de software in het teken van multitasking, onder meer door het naast elkaar openzetten van meerdere apps. Momenteel is dat nog niet mogelijk in de stock-versie van Android.<br /> <br /> Verder beschikt de tablet over een Nvidia Tegra 4-processor met een kloksnelheid van 1.81GHz, 2GB aan werkgeheugen, 64GB aan opslaggeheugen dat met een microSD-kaart uitgebreid kan worden, WiFi en Bluetooth voor draadloze communicatie, twee usb-poorten en een riante batterij met een vermogen van 8.100mAh, goed voor tenminste tien uur werken. Wanneer de tablet naar Nederland komt, is niet bekend. Via de Amerikaanse webwinkel van Amazon kan de Jide Remix Ultra Tablet gekocht worden voor een prijs van 399 dollar.

]]>
0
Life is Strange &ndash; Episode 3: Chaos Theory http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-3-chaos-theory http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-3-chaos-theory#reacties Mon, 25 May 2015 11:01:53 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/life-is-strange--episode-3-chaos-theory Ondanks het redelijk schokkende einde van Life is Strange &ndash; Episode 2: Out of Time, was ik niet bijster positief over dat deel. Het heeft er zelfs voor gezorgd dat ik aarzelde verder te gaan met de serie, totdat collega en vriend Jasper me overhaalde toch door te spelen. En nu baal ik ervan dat ik daar langer mee heb gewacht dan nodig.<br /> <br /> In Chaos Theory, het derde deel binnen de Life is Strange-serie, zien we hoe alle personages in het spel omgaan met de de schokkende gebeurtenis uit deel twee. Het heeft indruk gemaakt op de leerlingen en leraren, al zien we daar maar een glimp van. Vooral het personage waar je mee speelt, Max, heeft er zichtbaar moeite mee.<br /> <br /> En dat is niet gek, aangezien ze het idee in haar hoofd heeft gehaald dat ze er wat aan had kunnen doen, dankzij haar tijdterugspoelkrachten, waar Life is Strange om draait. Het wekt in elk geval de vraag op of jij, als speler, er invloed op had kunnen uitoefenen, zelfs weken nadat je Out of Time hebt uitgespeeld en dat is sterk.<br /> <br /> Dat is vooral te danken aan het verhaal dat Chaos Theory vertelt, die veel meer vaart in zich heeft dan de twee voorgaande delen. Ook kunnen we Max haar kracht eindelijk gebruiken voor situaties waarin er wel degelijk iets op het spel staat, waardoor eigenlijk de algemene ervaring met dit derde deel veel beter is dan z&rsquo;n voorgangers.<br /> <br /> Natuurlijk moet je als game-ontwikkelaar en verhaalverteller, in dit geval de Franse studio Dontnod, de tijd nemen om je personages uit te lijnen. Natuurlijk moet je de wereld vormgeven. En het is ook niet meer dan logisch dat je wat rudimentaire taken moet uitvoeren om erachter te komen wie je bent en wat je kunt.<br /> <br /> Maar deel twee werd daardoor toch echt te saai en ik ben blij om te zien dat het tempo er eindelijk in zit. Het leent zich namelijk voor spannende situaties, ook al zit er &eacute;&eacute;n gigantische dip in het verhaal. Maar die nemen we voor lief &ndash; Life is Strange blijft immers een videogame, dus moeten er ook interactieve onderdelen zijn.<br /> <br /> Voor het eerst in de serie vlogen de drie uurtjes die je met de game bezig bent ook voorbij en ik had ook eindelijk het idee dat ik meerdere oplossingen kon bedenken voor hetzelfde probleem; eveneens gedachten die voor mij de gameplay-ervaring naar een hoge niveau tillen. Ik hoop nu dat Dontnod dit tempo vasthoudt voor deel vier.<br /> <br /> Het beste is echter voor het laatst bewaard. Max komt er namelijk achter dat ze een nieuwe kracht heeft, waardoor ze (kleine spoiler) nog verder de tijd kan terugdraaien. Daar komt ze in een situatie terecht waarin ze een logische keuze maakt, die daarna alles op z&rsquo;n kop zet. Ik kijk &ndash; nog steeds met verbazing &ndash; uit naar deel vier.

]]>
0
Samsung WAM750, WAM550 en WAM350 multiroom-speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam750-wam550wam350-multiroom-speakers http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam750-wam550wam350-multiroom-speakers#reacties Wed, 13 May 2015 15:00:01 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/samsung-wam750-wam550wam350-multiroom-speakers [b]Samsung Wireless Audio Multiroom &ndash; Wat is het?[/b]<br /> De Samsung Wireless Audio Multiroom-speakerset is een verzameling speakers die je in verschillende kamers van je huis kunt plaatsen. Je stopt de stekker in het stopcontact en kunt in principe direct beginnen met het streamen van muziek. De set bestaat uit drie speakers: de M3, de grootste variant, de M5, de middelmaat, en de M7, het kleinste formaat. Alle drie de speakers zijn op dezelfde manier te installeren. We hebben ze alle drie getest en daarbij gebruik gemaakt van een speciaal kastje: de Samsung Hub.<br /> <br /> De Samsung Hub (Samsung Wireless Audio Multiroom Hub, zoals de naam volledig luidt) sluit je direct met een kabel aan op je router. Die zendt vervolgens een signaal uit die de speakers door heel het huis kunnen opvangen. Mocht je meerdere verdiepingen hebben, dan is het ook mogelijk het signaal te versterken door een tweede Hub elders in huis te plaatsen. Met simpele stappen, die worden meegeleverd bij het apparaatje, heb je die koppeling al snel verricht. Daarna kun je de speakers koppelen aan je thuisnetwerk, via WiFi.<br /> <br /> Je krijgt geen afstandsbediening bij de apparatuur, maar bedient de speakers volledig met je smartphone of tablet. Die app kun je zowel uit de Google Play Store of App Store van Apple halen, voor je Android-apparaat of iOS device. De speakers kun je op twee manieren plaatsen. Horizontaal en verticaal. Hoe je ze neer wil zetten is afhankelijk van wat je mooier vindt en waar je de ruimte voor hebt. Persoonlijk vond ik het mooier de speakers horizontaal te plaatsen (en ook handiger, zodat ik er nog iets bovenop kon zetten, zoals m&rsquo;n Wii U GamePad).<br /> <br /> [b]Samsung Wireless Audio Multiroom &ndash; Design[/b]<br /> De speakers hebben een opvallende, driehoekige vorm gekregen en zijn beschikbaar in twee kleuren: zwart en wit. Met de keuze uit deze twee kleuren zouden de boxen in principe in elke homecinema-opstelling moet passen. Dankzij die opvallende vorm kun je de speakers dus ook verticaal plaatsen en door de licht bolling zal de muziek gelijkmatig verspreid worden in huis. Persoonlijk merkte ik geen verschil in geluid op tussen beide standen. Het is dus maar net hoeveel ruimte je op je televisiemeubel of andere kasten hebt waar je de boxen wilt plaatsen.<br /> <br /> Alle drie de speakers hebben in feite geen fysieke knoppen. Wel vinden we op de bovenkant (wanneer je ze horizontaal plaatst) of aan de zijkant (wanneer je hem verticaal plaatst) zes touch-oppervlakken. Helemaal links zit een nfc-tag, waarmee je binnen no-time je smart device kunt koppelen. Rechts van het midden is er een preset button voor internetradio en daarnaast vinden we de bluetooth-knop. Die stelt je in staat om binnen enkele seconden al muziek af te spelen, door je smart device te laten zoeken naar het apparaat: een code opgeven is niet eens nodig.<br /> <br /> Je kunt deze speakers ook koppelen aan andere Samsung-producten, zoals je televisie en soundbar. Die moet je wel tot je beschikking hebben. Voor de volledigheid van deze recensie zeg ik hierbij dat ik die functie niet heb kunnen testen. Maar naast de bluetooth-knop zit dus de TV SoundConnect-knop, waarmee je dus je andere Samsung-apparaten kunt koppelen aan deze multiroom-speakerset, zodat het kun fungeren als een surround sound-set. Ook is er een muteknop, waarmee je de speakers handmatig uitzet, en een fysieke volumeregelaar.<br /> <br /> Naast de mogelijkheid de boxen te gebruiken als surround sound-set, is het ook mogelijk de speakers te gebruiken in combinatie met elkaar. Je kunt natuurlijk via de app ervoor zorgen dat alle speakers een ander nummer draaien, of dezelfde &ndash; maar dan met lichte vertraging per box, maar hebt ook de mogelijk twee speakers aan elkaar te koppelen voor een mooi en helder stereo-effect. Ook dat gaat heel simpel: je geeft in de app aan dat je twee boxen met elkaar wil koppelen en dat is eigenlijk alles. Met een mooi stereogeluid als resultaat.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless Audio Multiroom &ndash; Hoe werkt het?[/b]<br /> Voordat we ingaan op hoe de speakers in de praktijk werken, willen we het eerst hebben over het koppelproces aan je thuisnetwerk. Dat kan op twee manieren: automatisch en handmatig. Ik heb eerst de automatische manier geprobeerd, maar kwam al snel tot de conclusie dat het niet naar behoren werkt. De speakers wilden namelijk geen contact zoeken met de Samsung Hub. Mogelijk heeft dit te maken met het feit dat ik gebruikmaak van WiFi-versterkers hier in huis, maar daar kon ik niets over terugvinden op het internet.<br /> <br /> En toch ben ik ervan overtuigd dat het daarmee te maken had, aangezien de handmatige manier wel gewoon werkte. Daarvoor druk je op een knopje op de achterkant van de speaker (WiFi Setup Button), vlak nadat je op het koppelknopje hebt gedrukt op de Samsung Hub. Toen ik dat deed, werkte alles binnen enkele seconden naar behoren en kon ik vrijwel direct beginnen met het streamen van mijn muziek, via de Samsung Wireless Audio Multiroom-applicatie op mijn Google Nexus 5-smartphone. Die app helpt je tevens bij het koppelproces.<br /> <br /> <br /> Het afspelen van muziek kan op twee manieren. Via je smartphone of tablet, waar je dan de keuze hebt uit de muziek die lokaal staat opgeslagen en kunt kiezen uit een groot scala aan muziekstreamingdiensten, of via je pc, met het Samsung Multiroom-programma. In beide gevallen bedien je de muziek via de app op je smartphone. Je kunt daar de nummers opzoeken, uitkiezen en aanzetten, het volume regelen en de equalizer instellen. Ook kun je hier bepalen via welke speaker je de muziek wil afspelen: een losse of allemaal tegelijk.<br /> <br /> Zolang de speakers zijn aangesloten op de stroom, hoef je er verder niet meer naar om te kijken. Ze gaan namelijk automatisch en binnen enkele seconden aan wanneer je een nummer of radiostation afspeelt (bijvoorbeeld via TuneIn) en gaan ook weer automatisch uit op het moment dat je de app op je mobile device afsluit. Stream je op dat moment je muziek vanaf je pc, dan dien je ook het Samsung Multiroom-programma handmatig af te sluiten. Dat werkt een beetje omslachtig; het was prettiger geweest als die ook automatisch uit werd gezet.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless Audio Multiroom &ndash; Geluidskwaliteit[/b]<br /> Wanneer je gewoon van plan bent om popmuziek en radio te beluisteren via de boxen, op een redelijk geluidsniveau, dan heb je weinig te klagen over de Samsung Wireless Audio Multiroom-speakerset. Alle drie de boxen hebben een redelijke, soms iets te harde bass en kunnen ook de hogere tonen redelijk helder laten horen, maar wanneer je de speakers te hard zet of bijvoorbeeld Metallica door je speakers blaast, dan merk je toch wel dat de boel gaat kraken. Ook komt er dan ineens heel wat ruis naar boven. Dan is het mij duidelijk: hier is het niet voor bedoeld.<br /> <br /> Is dat erg? Nee, dat hoeft niet zo te zijn, als je het maar weet voordat je een dergelijke set aanschaft. Je haalt met de Samsung Wireless Audio Multiroom niet het beste geluid in huis. Daar voegen we aan toe dat de kleinste speaker, de M3, de zwakste van de drie is. Ik heb hem in mijn slaapkamer gezet (bewust, vanwege het formaat) en wanneer je de muziek laag hebt aan staan, merk je weinig van het gebrek aan kracht. De grotere boxen, natuurlijk met de M7 voorop, hebben wel degelijk power in huis &ndash; maar het is dus niet ruisloos.<br /> <br /> [b]Samsung Wireless Audio Multiroom &ndash; Conclusie[/b]<br /> Wanneer je van plan bent om de Samsung Wireless Audio Multiroom in huis te halen, dan ga je vooral voor het gemak van de installatie en het feit dat je met weinig moeite overal in huis dezelfde (of zelfs verschillende) nummers kunt beluisteren. De geluidskwaliteit van de speakers is over het algemeen prima te noemen (en met de equalizer kun je het zelf finetunen), zoals bij popmuziek en radiostations, maar wanneer het volume gewoonweg te hard staat, dan word je al snel geconfronteerd met het limiet van zowel de M3, M5 en de M7.<br /> <br /> Om volledig gebruik te kunnen maken van een complete set, heb je ook een Samsung Hub nodig. Over het algemeen zijn deze speakers redelijke betaalbaar, maar voor een complete set ben je toch wel een flinke duit kwijt. Ben je op zoek naar een bovengemiddelde multiroom-speakerset die gemakkelijk te installeren is, dan kun je gerust denken aan het Samsung Wireless Audio Multiroom-systeem. Wil je voor iets meer geluidskwaliteit gaan (hoewel deze set ook hier goed op scoort, maar het kan beter), dan raden we je aan een andere speakerset te overwegen, bijvoorbeeld van Denon of Harman Kardon.<br /> <br /> De Samsung WAM750 (M7) is verkrijgbaar voor een adviesprijs van 399 euro, WAM550 (M5) voor een adviesprijs van 299 euro en WAM350 (M3) voor een adviesprijs van 199 euro. De Samsung WAM250 Multiroom Hub is verkrijgbaar voor een adviesprijs van 49 euro. Alles bij elkaar opgeteld, kom je uit op (een adviesprijs) 946 euro. Via het onderstaande overzicht zijn de speakers al iets goedkoper verkrijgbaar.

]]>
0
Mortal Kombat X http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mortal-kombat-x http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mortal-kombat-x#reacties Mon, 11 May 2015 18:27:10 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/mortal-kombat-x De Mortal Kombat-serie heeft bij mij altijd een speciaal plekje gehad. Niet vanwege de Fatalities, hoewel die natuurlijk een toffe aanvulling zijn, maar vooral vanwege de snelle actie en het feit dat die gevechten nooit saai of langdradig zijn (ik kijk naar jou, Tekken).<br /> <br /> Nee, de actie is snel, hard en altijd rechtvaardig. Mortal Kombat is nooit echt een serie geweest waar je je wel een weg doorheen kunt slaan met wat button bashing, zoals dat wel heel goed kan bij Soul Calibur. De game dwingt je het uitgebreide kombosysteem te leren.<br /> <br /> Krijg je dat kombosysteem niet onder de knie, dan heb je gewoon een probleem. Want dan word je in de pan gehakt en zijn de gevechten snel voorbij. Gelukkig is er wel een tutorial die de basis met je doorneemt, maar helaas is die niet toereikend voor de complete game.<br /> <br /> Want Mortal Kombat X is uitgebreid en zit tjokvol content. Niet alleen qua modes, maar ook dus qua gevechtssysteem. Wat je van die tutorial meekrijgt is het idee dat je aan de bak zult moeten gaan om alles uit een gevecht te halen.<br /> <br /> Zoals dat altijd bij fighting games het geval is, heeft elke character zijn eigen moves die je activeert met speciale knoppencombinaties, die kunnen leiden tot indrukwekkende combo&rsquo;s. Dezelfde knoppencombinatie doet per personage vaak iets heel anders.<br /> <br /> En dat is het leukste aan een vechtspel: dat je voldoende characters hebt om uit te proberen, om te achterhalen welke het beste bij je past en welke moves je het beste kunt gebruiken in combinatie met elkaar. In Mortal Kombat X begin je met 24 personages.<br /> <br /> De 25ste, Goro, moet je of los kopen voor vijf euro of krijg je gratis wanneer je de game in de pre-order had staan. Ook komen er nog vier personages via downloadable content aan, met gastrollen voor Jason, die met dat masker, en de enige echte Predator.<br /> <br /> Allemaal leuk en aardig, maar daarmee bereik je nog steeds niet het aantal personages uit het fantastische Mortal Kombat 9, die de serie nieuw leven inblies door zo&rsquo;n beetje alles overboord te gooien qua verhaal en personages, voor een frisse start.<br /> <br /> In totaal 29 personages, waar je voor vijf dus extra moet betalen, klinkt als ontzettend weinig en in de praktijk blijkt ook dat we een aantal toffe personages missen waar we niet mee hebben kunnen spelen. Ergens wordt dat gemis wel opgevangen met vechtstijlen.<br /> <br /> Die vechtstijlen zijn niet nieuw voor de serie, maar wel in deze vorm. Voor de originele cast, dus exclusief dlc, zijn drie stijlen beschikbaar, die elk hun eigen moveset hebben. Zo heb je ineens meer dan zeventig vechters tot je beschikking.<br /> <br /> Hoewel die ophoging lichtelijk artificieel aanvoelt, herkennen we wel dat sommige personages met een andere vechtstijl opeens lijken op de characters die we missen en fans van de serie zullen ook precies weten wie we bedoelen in combinatie met welke stijl.<br /> <br /> Wat helemaal zuur aanvoelt is het feit dat we enkele gemiste vechters wel tegenkomen in de uitmuntende verhaalmodus. Daar komen ze niet alleen in de tussenfilmpjes voor, maar kunnen we ook tegen ze vechten en zien we dat ze beschikken over hun speciale aanvallen.<br /> <br /> Dat betekent dus letterlijk dat die personages een compleet 3d-model hebben gekregen, de moves zijn overgebracht van Mortal Kombat 9 naar Mortal Kombat X, de animaties in de game zitten en de stemacteurs zijn opgetrommeld.<br /> <br /> Dat we niet met die fighters kunnen spelen is mij een raadsel. Ok&eacute;, ergens is het in sommige gevallen te begrijpen als je naar de verhaallijnen kijkt, maar in dit offici&euml;le tiende deel gebeuren er dingen tijdens het verhaal die de logica weer compleet doet ontbreken.<br /> <br /> Zonder al te veel weg te geven van het verhaal &ndash; weet dat het goed is! &ndash; willen we wel duidelijk maken dat we er iets meer van hebben verwacht. Niet qua opbouw of plottwists, maar meer qua lengte. Deze verhaalmodus lijkt de helft korter te zijn dan in MK9.<br /> <br /> Ook is het zo dat het verhaal zich richt op een groep minder interessante (en nieuwe) personages en dat terwijl het Mortal Kombat-universum vol met toffe characters zit. Hoewel we tevreden zijn met wat we hebben gekregen, had er overduidelijk meer in gezeten.<br /> <br /> Desondanks willen we er nog wel aan toevoegen dat er echt heel weinig filler battles aanwezig zijn, zoals dat we het geval was in Mortal Kombat 9. Daardoor voelt de story mode veel meer gefocust aan. Ook kunnen we genieten van prachtige, minutendurende cut scenes.<br /> <br /> Over prachtig gesproken: Mortal Kombat heeft er nog nooit zo verbluffend uitgezien als Mortal Kombat X. De jarenlange ervaring van NeverRealm Studios, de ontwikkelaar van de serie, en de kracht van de Xbox One en PlayStation 4 levert dit prachtige resultaat op.<br /> <br /> De vechters bewogen nog nooit zo vloeiend en haast levend over het scherm. Toegegeven, we zien hier en daar nog iets van die traditionele Mortal Kombat-stijvigheid, maar dat is inmiddels onderdeel van de presentatie geworden. Helemaal niet erg dus.<br /> <br /> Ook tof is het feit dat je gebruik kunt maken van elementen uit de achtergrond. Nee, de speciale Fatalities keren niet terug, maar je kunt nog steeds flink veel schade aanrichten bij je tegenstander door op het juiste moment op de juiste knop te drukken.<br /> <br /> Bovendien kun je ontzettend veel pijn uitdelen met de Brutalities, die weer moeilijker zijn uit te voeren dan de Fatalities, en de X-Ray-aanvallen, die je kunt acitveren wanneer je balkje vol is. Dat balkje vul je door goed te presteren, dus die X-Ray-aanval komt er echt wel.<br /> <br /> Naast de traditionele Arcade-modus, de verhaalmodus en de offline multiplayer, kun je in Mortal Kombat X nog veel meer tijd kwijt door de vele torens uit te spelen. Er zijn er een aantal verschillende van, die allemaal verschillende uitdagingen aanbieden.<br /> <br /> Maar aan het einde van de dag speelden we toch liever de modi die meer memorabel zijn, zoals de Arcade- en verhaalmodus. Die voelen toch een stuk minder leeg en wat enerverender aan, ondanks het feit dat we die modi al jaren (met liefde) spelen.<br /> <br /> Desondans willen we toch nog twee modi noemen die ons verrast hebben: Test Your Might, waar de tegenstanders steeds heftiger worden, en Test Your Luck, die het speelveld voorziet van allerlei te gekke modifiers die het spel compleet op de kop zetten.<br /> <br /> Tijdens het spelen zul je niet alleen ervaring opdoen voor jezelf, je zult ook munten verzamelen. En met die munten speel je weer geinige dingen vrij terwijl je door de Krypt loopt, die voor de gelegenheid is veranderd in een soort first-person dungeon crawler.<br /> <br /> Wat je normaal kunt beschouwen als een soort museum voor alle unlockables van de game, is nu dus een interactief avontuur geworden waar je ook nog wel even mee zoet bent, wil je alles ontgrendelen. Een toffe, welkome toevoeging voor Mortal Kombat X.<br /> <br /> Ook sprokkel je ondertussen ervaringspunten voor je team bij elkaar, die je helemaal in het begin van de game hebt moeten uitkiezen. Wint je team, dan krijg je extra shit en anders niet. Veel meer diepgang dan dit, is helaas niet aanwezig.<br /> <br /> Daarnaast is het zo dat het winnende team ook altijd zal winnen en het verliezende team ook altijd zal verliezen. Je kunt namelijk ten alle tijden switchen, waardoor je binnen no-time binnen het winnende team zit en het idee van teamverband verloren gaat.<br /> <br /> Dan hebben we het nog niet eens over de online multiplayer gehad. Bijna alle modi zijn online te spelen. En we moeten zeggen dat we maar weinig problemen zijn tegengekomen tijdens de online gameplay: over het algemeen loopt de game lekker soepel.<br /> <br /> Daar moeten we wel aan toevoegen dat het niet zo is dat je aanvallen vliegensvlug kunt blocken of direct kunt stoppen met rennen, omdat de reactietijd daar te lang over doet. Mocht de connectie &lsquo;groen&rsquo; zijn, dan kun je verder gewoon spelen zoals je dat gewend bent.<br /> <br /> Zie je echter een andere kleur dan groen, dan weet je dat het niet best is. De input is dan zo onderhevig aan lag dat de game haast onspeelbaar wordt en dat is ontzettend jammer. Niet alleen voor de hardcore spelers, maar voor iedereen die online graag vecht.<br /> <br /> Mortal Kombat X heeft zo zijn tegenvallende elementen. We kunnen er toch niet onderuit dat het gemis van populaire vechters, een goede netcode voor de online gameplay en de lengte van de verhaalmodus grote smetten op het witte laken zijn.<br /> <br /> Maar onderaan de streep zijn we toch echt erg enthousiast over Mortal Kombat X. De game ziet er mooier uit dan ooit, speelt lekker vloeiend en biedt onzettend veel content voor z&rsquo;n geld. Daarnaast is de verhaalmodus wederom van hoog niveau.

]]>
0
Miracast op Xbox One: alles dat je moet weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/miracast-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/miracast-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten#reacties Wed, 29 Apr 2015 12:18:10 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/miracast-op-xbox-one-alles-dat-je-moet-weten [b]Elke maand een update[/b]<br /> De Xbox One wordt elke maand door Microsoft van een update voorzien. Een vaste prik zijn natuurlijk de bigfixes en prestatieverbeteringen, maar belangrijker zijn de nieuwe functies. In de aankomende mei-update, die we in de tweede week van de nieuwe maand verwachten, wordt Miracast-ondersteuning toegevoegd. Hoewel de populaire spelcomputer altijd al in staat is geweest mediabestanden te ontvangen vanaf een pc, via een stream, is het vanaf mei ook mogelijk foto&rsquo;s en video&rsquo;s vanaf je Android- en Windows-smartphone te versturen via Miracast.<br /> <br /> [b]Wat is Miracast?[/b]<br /> Miracast is een bepaalde techniek dat het mogelijk maakt video of andere mediacontent middels Wi-Fi Direct te streamen van het ene apparaat naar het andere apparaat. Zo kun je het scherm van je smartphone of tablet eenvoudig weergeven op je tv (mirroring) zonder veel vertraging. De twee apparaten hoeven niet perse verbonden te zijn met een Wifi-netwerk. Ze zetten namelijk samen een zogenaamde ad-hoc netwerk op, een netwerkje dat alleen tussen beide apparaten gebruikt wordt. Hierdoor kan een hogere snelheid behaald worden.<br /> <br /> [b]Miracast op Xbox One: zo werkt het[/b]<br /> Om nu al gebruik te kunnen maken van de Miracast-functie op je Xbox One, die je wel aan een aantal voorwaarden te voldoen. Ten eerste is het belangrijk dat je lid bent van het Preview-programma voor Xbox One (daar later meer over). Ben je al lid? Check dan de Preview Dashboard en zoek de enqu&ecirc;te met betrekking tot Miracast. Op het scherm krijg je nu een aantal instructies te zien die je moet volgen, maar die spreken in principe voor zich. Het belangrijkste is dat het apparaat dat uitzendt ook Miracast moet ondersteunen.<br /> <br /> Mocht je nu een iOS-apparaat hebben, dan hebben we slecht nieuws voor je. Die werkt momenteel (nog) niet. Wel kun je moderne Windows-telefoons, -tablets en -computers gebruiken. Ook moeten in principe alle Android-apparaten werken die tenminste Android 4.2 als OS hebben ge&iuml;nstalleerd. Wanneer je de Wireless Display-applicatie gedownload hebt voor Xbox One, kun je eigenlijk meteen aan de slag. Op het scherm zie je nu de instructie staat dat je meteen een apparaat kunt koppelen (die zich in hetzelfde netwerk bevindt).<br /> <br /> [b]Miracast op Xbox One: zo werkt het &ndash; Windows[/b]<br /> Mocht je een Windows Phone hebben, zoek dan de applicatie op waarmee je je scherm kunt projecteren. Op een Windows-tablet of -computer werkt het vrijwel hetzelfde, alleen werkt het opzoeken net even anders. Je hebt tenminste Windows 8.1 of hoger nodig. Je opent de charm-balk aan de rechterkant, klikt of tapt op Apparaten, Projecteren en kiest daarna de Xbox One uit in het menu. Mochten de Xbox One of de termen &lsquo;apparaat toevoegen&rsquo; hier niet terug te vinden zijn, dan is je pc of tablet helaas niet geschikt voor Miracast.<br /> <br /> [b]Miracast op Xbox One: zo werkt het &ndash; Android[/b]<br /> Wanneer je een Android-apparaat vanaf 4.2 hebt, dan ga je naar Instellingen, Weergave en scroll je vervolgens naar beneden totdat je Scherm cast ziet staan. Tap nu op die drie puntjes rechts bovenin beeld en selecteer daar de optie Draadloze weergave inschakelen. Vervolgens scant je smartphone of tablet naar beschikbare apparaten en zal hij al snel je Xbox One vinden. Heb je Android 5.0 of hoger? Dan moet je ook Draadloze weergave inschakelen instellen. Dat kun je doen door de statusbalk omlaag te trekken en te tappen op Scherm casten.<br /> <br /> [b]Miracast op Xbox One: dit kun je doen[/b]<br /> Heb je in beide gevallen op de Xbox One geklikt of getapt, dan kun je direct beginnen met casten. Je kunt in principe alles dupliceren vanaf het externe scherm, behalve apps als Netflix. Die zijn namelijk beschermd. Wij hebben verschillende apps uitgeprobeerd, muziek beluisterd en foto&rsquo;s en video&rsquo;s bekeken en alles werkte prima. Soms kan het zijn dat de verbinding nog wegvalt, maar we gaan ervan uit dat dit kinderziektes zijn die we niet meer tegenkomen in de volledige release, die we over ongeveer drie weken verwachten op Xbox One.<br /> <br /> [b]Miracast op Xbox One: vanaf wanneer?[/b]<br /> De optie is nu beschikbaar in de Preview-app van Xbox One. Wij zijn lid van dat programma, daarom hebben we nu al reeds toegang tot de nieuwe functie. Iedereen kan zich aanmelden voor het Preview-programma, mits je iemand kent die al lid is. Mocht je echt niet meer kunnen wachten op de nieuwe Xbox One-functies en nu al gebruik willen maken van Miracast op Xbox One? Stuur me dan een tweet op @wesleyb en ik zorg ervoor dat je aangemeld wordt. Anders moet je even wachten totdat Microsoft zelf de functie vrijgeeft via reguliere updates.

]]>
0
Borderlands: The Handsome Collection http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/borderlands-the-handsome-collection http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/borderlands-the-handsome-collection#reacties Mon, 20 Apr 2015 18:31:40 +0000 Wesley Akkerman http://www.wesley-akkerman.nl/artikel/borderlands-the-handsome-collection Er zijn weinig (goede) co&ouml;p-spellen verkrijgbaar op Xbox One en PlayStation 4. En toen de eerste Borderlands uitkwam, gold datzelfde voor de Xbox 360 en PlayStation 3. Er waren er wel een paar hoor. Maar er was altijd iets mis mee. Dan werkten de achievements weer niet of de game in kwestie was gewoon tergend saai.<br /> <br /> [b]Vault Hunter[/b]<br /> Maar Borderlands niet. In de Borderlands-reeks ben je een Vault Hunter: een hebberige individu wiens doel in het leven rijk worden is en het liefst zo snel mogelijk. Dat je onderweg naar je doel mensen als materialen gebruikt en dieren omlegt alsof je met een truck door een porseleinwinkel racet, moet de wereld maar voor lief nemen.<br /> <br /> Jij. Wil. De. Kluis. Of nou ja, de inhoud dan. Mocht je deel &eacute;&eacute;n hebben uitgespeeld, dan weet je dat het einde iets minder tof was dan verwacht. We kunnen gerust van een anti-climax spreken. Maar het is de reis die telt, niet waar? En onderweg hebben we een hoop gedaan &ndash; zoveel, dat er wel een tweede deel aan m&oacute;est komen.<br /> <br /> En ook dat tweede deel is zo succesvol gebleken, dat fans hunkerden naar meer. En dat kregen ze, in de vorm van een tussendeel, dat zich afspeelt tussen Borderlands en Borderlands 2. Borderlands: The Pre-Sequel heet dat deel en ook daar waren de meningen niet over verdeeld: de ervaring was anders, ja, maar nog steeds erg Borderlands.<br /> <br /> [b]Goed nieuws. Voor iedereen.[/b]<br /> Nu heeft 2K Games de twee laatstgenoemde games opnieuw uitgebracht voor Xbox One en PlayStation 4. Alsof het een gat in de markt opvult, met het gebrek aan goede co&ouml;peratieve spellen. En dat is goed nieuws, voor iedereen. En met iedereen bedoelen we de mensen die de games al kennen en de mensen die dat niet doen.<br /> <br /> Want hoe je het ook wendt of keert: Borderlands is gewoon een toffe serie. Het combineert rpg-elementen als statistieken en eigenschappen die je kunt upgraden met een grote open wereld waar je iedereen voor z&rsquo;n flikker knalt met de meest uiteeenlopende wapens, die mettertijd alleen maar gekker en uitbundiger worden.<br /> <br /> Het verhaal is inmiddels ook niet meer van dit zonnestelsel en heeft inmiddels drie planeten aangedaan. En als we het einde van deel twee mogen geloven, dan krijgen we nog een aantal planeten voor onze kiezen in Borderlands 3, die fans al lief