Reageren

 

Je reactie

Bedankt voor je reactie. Het kan
even duren voordat het bericht zichtbaar is.

column

Top vijf frustrerende gameplay-elementen in Assassin's Creed

In opdracht van wesley-akkerman.nl

Assassin’s Creed is een toffe serie. Eigenlijk staat de serie pas voor mij op de kaart sinds deel twee, maar heb inmiddels alle delen, op één na, uitgespeeld. De grootste kracht van de serie is dat je de tegenstander een stap voor kunt zijn – dat gaat al sinds het eerste deel goed. Maar er gaat ook een hoop mis. Een top vijf met grootste frusterende (en terugkerende) gameplay-elementen in de Assassin’s Creed-serie.

5. Rijden in koetsen
Welke mafketel deze minigame bedacht heeft, is hopelijk ontslagen. In Assassin’s Creed Revelations, het slotstuk van de Ezio-trilogie, krijg je op een gegeven de opdracht om een koets met paarden te besturen. Vaak moet je sneller zijn dan iemand of zijn koets helemaal in puin rijden, terwijl je zelf de stenen op de weg ontwijk of de aanvallen van de tegenstanders afweert. Klinkt leuk, ware het niet dat het voor geen meter werkt dankzij de onvolmaakte besturing. Buiten dat is het contextueel gezien ook vaak gek om dit te moeten doen. Ezio kan op paarden rijden en die zijn veel sneller dan de koetsen. Ook zou Ezio van koets naar koets kunnen springen en z’n tegenstander met z’n verborgen mes kunnen uitschakkelen, wat een veel effectievere methode is dan koetsen botsen. Dit is gewoon frustrenend slecht.

4. Vliegende pagina’s en shante’s
Sinds Assassin’s Creed III hebben we er een nieuwe plaag bij. Die duivelse vliegende pagina’s waar je achterna moet gaan om te verzamelen. Ze gaan of naar voren of naar achteren (hangt er van af waar jij staat ten opzichte van de pagina), maar leggen altijd dezelfde route af. Je kunt ze weliswaar afsnijden, maar die route is vaak zo ontworpen dat zoiets onmogelijk is. Het verzamelen van die pagina’s, of shante’s in Black Flag, is een combinatie van hopen dat het hoofdpersonage normaal over de obstakels rent (en niet zomaar ergens van af springt) en een onovertroffen beheersing van de besturing. En vooral dat laatste zit meer dan eens in de weg.

3. Escort-, praat- en afluistermissies
In een open wereld-game is het ergens raar spelers binnen een afgemeten gebied te houden. Toch is dit het geval tijdens de escort-, praat- en afluistermissies. Als je niet dichtbij genoeg het personage blijft dat praat of dat je moet volgen, dan houd je missie al gauw op en begin je weer van voor af aan. Bovendien duren die missies ook nog eens te lang om er echt van te kunnen genieten en krijg je soms niet eens mee wat er gezegd wordt, omdat je te druk bent met onopvallend zijn.


2. ‘Dit gebied is nu niet beschikbaar’
Er zijn maar weinig dingen erger dan beperkt worden in je vrijheid. Assassin’s Creed heeft er nogal een handje van om spelers in geregiseerde banen te laten lopen als het om verkennen van de omgeving gaat. Zo wordt onze nieuwsgierigheid al jaren gedwarsboomd door een digitale muur waar we beter niet achter kunnen zitten, omdat we anders doodgaan. Nog erger is het wanneer het tijdens een missie niet toegestaan is om een bepaalde richting op te gaan, terwijl dat op de kaart wél de beste keuze lijkt. Of, zoals in Assassin’s Creed IV: Black Flag, wanneer je tijdens een missie achterna wordt gezeten door een vijanden boot en je niet terug mag varen, omdat anders de missie voorbij is. Waar slaat dat op? Alsof dat in die tijd niet gebeurde, aangevallen worden terwijl je rondvaart. Geef me gewoon de vrijheid om zelf te doen wat ik wil, daar wordt die ervaring alleen maar beter van.

1. De besturing
Man o man o man o man o man o man. Wat kan ik me hier aan ergeren. Was het voorheen dat je onbedoeld van één of andere kerk afsprong en wist dat je dat niet zou overleven, dan is het in Assassin’s Creed IV: Black Flag dat je boven op de mast staat van een schip en net naast de touwen springt wanneer je dacht dat-ie er op zou landen. De besturing in Assassin’s Creed is vanaf het eerste deel al controversieel. In dat eerste deel was het bijvoorbeeld onmogelijk om de camera te draaien en rennen tegelijk en in deel twee en diens vervolgen rende Ezio tegen alles op waar-ie ook maar langs schampte. In het begin van Assassin’s Creed III werd nog gezegd dat dat probleem verholpen was – maar in de praktijk bleek het tegenovergestelde. Zelfs in deel vier is het nog niet echt verbeterd. Hopelijk zien we die verbetering aan het einde van dit jaar, in Assassin’s Creed Unity.

Reacties op dit artikel

Nieuwe reactie plaatsen

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Lees ook