Reageren

 

Je reactie

Bedankt voor je reactie. Het kan
even duren voordat het bericht zichtbaar is.

column

Fable Anniversary maakt verwachtingen niet waar

In opdracht van wesley-akkerman.nl

Eindelijk mag-ie van m’n backlog af: Fable Anniversary. Een game waar ik heel lang naar uitkeek en hoge verwachtingen van had, met name door verhalen van rpg-liefhebbers zoals ik. Maar die verwachtingen maakt-ie helaas niet waar...

Afgelopen week heb ik Fable Anniversary uitgespeeld, een rpg die hoog op mijn backlog stond. Hoewel ik me er toch bijna dertig uur mee vermaakt heb, kan ik niet zeggen dat het spel mijn verwachtingen heeft waargemaakt. Sterker nog: van de Fable’s uit de trilogie vind ik dit deel het minste. Niet omdat het geen solide fundering heeft en ook niet omdat het spel er niet goed uit ziet, maar door andere kenmerkende eigenschappen van de serie. Deze Fable vind ik nogal mager.

Neem het verhaal. Jouw dorp wordt in je jeugd afgebrand en in die chaos verlies je zowel je zus als je moeder. Dat is een vreselijk begin natuurlijk en daarmee wijkt Fable, zelfs nu nog, af van de standaard role playing games waar ‘de held’ de wereld moet redden. Maar hoe tof die afzet ook is, het verloop was dat allerminst. Opeens was ik al bij de eindbaas, zonder ook maar het idee te hebben gehad dat de opbouw daar naartoe werkte. De coole personages ten spijt.

Een ander, veel belangrijker, onderdeel zijn de keuzes die spelers maken. Na het fenomenale deel twee en heel veel te gestroomlijnde derde deel, ben ik al het één en ander gewend. Maar dit was echt mager. De enige echte keuze die ik moest maken, was aan het einde: kies ik voor mijn zus of kies ik voor het zwaard? Omdat ik de good guy speelde, koos ik voor mijn zus – daar heb ik geen moment over getwijfeld. Jammer. Want als een game mij twee keuzes geeft, wil ik daar over twijfelen.

Om nog maar te zwijgen op de invloed die je hebt op de wereld. Nergens zag ik veranderingen plaatsvinden. En op één personage na, heb ik nou niet echt het idee gehad dat wat ik deed, ertoe deed. Al vrij snel had ik zo’n aura boven mijn hoofd en gloeide ik op van blauw, haast hemels licht. Ja, en er werd constant voor me geklapt, overal waar ik kwam. Maar dat zijn basisdingen. Als dit het enige is waar je het van moet hebben, laat dan maar zitten.

Toen Fable tien geleden uit kwam, was de manier waarop je invloed had op jezelf en de omgeving revolutionair. Maar Fable hee de tand des tijds niet doorstaan heeft, voornamelijk omdat het zichzelf, later in de serie, heeft overtroffen. Voordat ik aan dit avontuur begon, zei menig rpg-liefhebber dat de eerste Fable de beste was; dat ontkende ik altijd stellig, zonder het gespeeld te hebben. Maar nu weet ik het zeker: Fable 2 is het beste deel uit de serie. Zonder twijfel.

Tags bij dit bericht: Fable | Fable Anniversary | Microsoft | Lionhead Studios

Reacties op dit artikel

Nieuwe reactie plaatsen

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Lees ook