Reageren

 

Je reactie

Bedankt voor je reactie. Het kan
even duren voordat het bericht zichtbaar is.

column

Die ene lege kamer in Deus Ex: Human Revolution

In opdracht van wesley-akkerman.nl

Deus Ex: Human Revolution is een fantastische rpg. Het biedt spelers ontzettend veel vrijheid qua speelmogelijkheden, maar ook op het gebied van routes. En soms kom je wel eens een route tegen die uitmondt in een ogenschijnlijk lege kamer, die op één of andere manier verbonden is aan maffiabazen en vechttoernooien die niet in de game zitten.

De laatste tijd ben ik helemaal in de wereld van Deus Ex: Human Revolution gezogen. Toen ik de game eind vorig jaar recenseerde (de Director’s Cut kwam uit), was dat mijn eerste kennismaking met de serie. Eigenlijk was ik vanaf het eerste moment verkocht. Human Revolution heeft een semi-open wereld, gevarieerde zijmissies, een boeiend narratief, maar bovenal een fijne gameplay flow.Wat ik vooral zo fijn vind aan deze rpg, is dat het voor het spel niet uitmaakt hoe je ergens komt; áls je er maar komt. De wereld mag misschien niet heel groot zo, maar zo voelt het wel.

Dat gevoel komt tot stand doordat Human Revolution een hoop wegen naar Rome laat leiden. Er is vaak een voor de hand liggende route, maar dat is bijna nooit de meest ideale. Die weg ligt bezaaid met vijanden met hun vaste patronen en camerasystem die alles dat er niet thuishoort detecteren. Nu kun je natuurlijk voor die route gaan (en soms is dat ook de enige route die mogelijk is, waardoor de makers veel meer spanning kwijt kunnen in de gameplay), maar de game blinkt pas echt uit wanneer je de moeite neemt om de omgeving eens goed te verkennen.

Wanneer je dat doet, weet je soms niet wat je tegenkomt. Letterlijk. Soms komt het voor dat, wanneer je weer eens door een schacht kruipt, je een kamer tegenkomt die ogenschijnlijk niets te betekenen heeft. Zo kwam ik laatst in een kamer terecht waar een bewusteloze man op een stoel zat. Ogen dicht, hoofd omlaag – geen zucht te bekennen, dat idee. Ik verkende de kamer, maar kwam op een enkel item na, niets tegen. Ik onderzocht die kerel nog eens goed, maar hij had ook geen items in z’n zakken zitten. Ik concludeerde dat het niet erg was om die kamer over het hoofd te zien.

Omdat ik de Director’s Cut speel, sta ik nog wel een stil in de omgeving om te luisteren naar wat een groep ontwikkelaars, maar vooral designers, te vertellen hebben over specifieke aspecten en locaties van de game. En over die schijnbaar nutteloze kamer vertelden ze dat dit het enige overgebleven resultaat was van het idee om een verhaallijn te schrijven rondom een soort maffiabaas en vechttoernooien en dat deze kamer gebruikt zou worden voor mensen die zich niet helemaal aan de regels hielden of niet wilden luisteren. En opeens vond ik de kamer heel tof.

Had ik de Director’s Cut niet gespeeld, dan had ik dit ook nooit geweten. Het al geweldige Deus Ex: Human Revolution krijgt voor mij nog een extra laag aan waardering wanneer je weet waar het ontwikkelteam mee te kampen had qua beperkingen en wat ze, ondanks de duidelijke grenzen van zowel de hardware als tijd in het algemeen, er desondanks van gemaakt hebben. Heb je Human Revolution nog nooit gespeeld en houd je van rpg’s? Dan kan ik je deze game van harte aanraden. Maar wel de Director’s Cut dan, want dan krijg je veel meer mee van alle interessante omgevingen.

Reacties op dit artikel

Nieuwe reactie plaatsen

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Lees ook